บทที่ 6 เจอตัว 1

ตระกูลตง ย่อมได้รีบเทียบเชิญมางานเลี้ยงนี้ เขาเองก็รู้สึกอิจฉาหลี่จงหยางเช่นกัน ยาเม็ดนั้นถ้าเขาได้ทานต้องทำให้เขาหล่อเหลารูปงามกว่านี้แน่นอน

“คุณชายขอรับ”

พอตงซิงหยวนพยักหน้าอนุญาต อู่หงองค์รักษ์ข้างกายของตงซิงหยวน จึงกระซิบกล่าวต่อ

“วันนั้น  คุณหนูหลี่จือหยาที่หอชิงหยวนคล้ายตามหาใครสักคน และชุดที่นางสวมใส่เป็นชุดบ่าวรับใช้เช่นเดียวกับหญิงสาวผู้นั้นขอรับ”

วันนั้นหลังจากที่เจอเหมยหลิง เหตุการณ์ข้างนอก ตงชิงหยวนย่อมไม่รู้เรื่องราว จุดเชื่อมโยงของหญิงสาวผู้นั้นคือชุดที่ใส่เช่นเดียวกันกับหลี่จือหยา เป็นไปได้ว่านางจะเป็นบ่าวในจวนตระกูลหลี่

“ข้ารู้แล้ว”

ตงซิงหยวนมีพลังปราณระดับเพชรย่อมต้องสืบเอง ด้วยองค์รักษ์ของเขามีพลังปราณระดับทองเท่านั้น ย่อมมีโอกาสถูกองค์รักษ์ประจำตระกูลหลี่จับได้ แม้ตงซิงหยวนภายนอกจะดูเป็นเพียงหนุ่มเจ้าสำราญ แต่จริงๆ แล้วเขาเป็นองค์รักษ์ลับขององค์ฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน มีหน้าที่ดูแลความเรียบร้อยของวังหลวง การสอดส่องดูแลจวนน้อยใหญ่ก็เป็นงานของเขาเช่นกัน

การมางานเลี้ยงวันนี้คุ้มค่ายิ่งนัก จากที่สืบมาหลายวันไร้ซึ่งร่องรอย ในที่สุดก็ได้ข่าวหญิงสาวคนนั้นเสียที

ตงซิงหยวนฟุ้งเป้าไปที่เรือนขององค์หญิงใหญ่หลี่จือหยาทันที เมื่อเข้าใกล้เรือนเขาเริ่มได้กลิ่นละมุนของหญิงสาวผู้นั้นแล้ว ตงซิงหยวนยิ้มที่มุมปากเบาๆ ในที่สุดก็หาเจอ พอเดินมาถึงหน้าห้องบ่าวข้างเรือนคุณหนูใหญ่ เขาก็มั่นใจว่าหญิงสาวผู้นั้นอยู่ในห้องนี้แน่นอน

ตงซิงหยวนจี้จุดนอนหลับให้เหมยหลิงทันที ก่อนที่นางจะตื่นขึ้นมาโวยวายเสียก่อน เขามองไปรอบๆ ห้องนอน หญิงสาวคนนี้ เป็นบ่าวที่มีความสะดวกสบายยิ่งนัก ห้องพักนอนเพียงคนเดียวและยังมีข้าวของเครื่องใช้มากมาย แล้วยังมีเครื่องประดับอีกหลายหีบ การเชื้อเชิญไปเป็นอนุย่อมไม่ใช่เรื่องง่ายเสียแล้ว

ช่วงนี้อากาศค่อนข้างอบอ้าวเหมยหลิงใส่ชุดนอนเพียงบางๆ มองเห็นเรือนร่างอย่างชัดเจน เนินอกคู่งาม ชูอวดตงซิงหยวนเชิญชวนเขาและด้วยความคะนึงหามาหลายวัน ตงซิงหยวนคิดถึงเรือนร่างนี้เป็นอย่างยิ่ง เขาเริ่มใช้มือลูบไล่ไปตามร่างกายของหญิงสาว สอดมือบีบคันทรวงอกนั้นเบาๆ เหมยหลิงผู้กำลังนอนฝันก็ครางเสียเบาๆ ตอบรับการบีบนั้น

ตงซิงหยวนเองก็อดใจไม่ไหว ก้มลงละเลียดชิมยอดบัวตูมทั้งสองนั้นทันที เขาเริ่มควบคุมตัวเองไม่ได้อีกครั้ง การกระทำแบบนี้เขาพึ่งเคยทำเป็นครั้งแรก

ในใจก็เริ่มคิดตอนนี้เขากำลังเป็นโจรบุบผาใช่หรือ เขาควรปลุกหญิงสาวขึ้นมาร่วมด้วยกันหรือจะจัดการเองให้เรียบร้อยเลยดี

แม้ในใจจะคิดไปมากมายแต่มือและปากของตงซิงหยวนกลับไม่ได้หยุดนิ่ง เขาสอดมือเข้าไปในร่างของหญิงสาว พอเริ่มรุกล้ำจุดนั้นของหญิงสาวพื้นที่นั้นฉ่ำส่งกลิ่นหอมระคนยั่วยวน

ก่อนที่จะเกินเลยไปกว่านี้ และโดนกล่าวหาว่ามีพฤติกรรมหยาบช้า ตงซิงหยวนจึงปลุกเหมยหลิงให้ตื่นขึ้นมา จะได้ตัดสินใจร่วมกันว่าจะดำเนินการอย่างไรต่อ

เหมยหลิงรู้สึกตัวแต่กลับว่าคิดตัวเองกำลังฝันไป ไม่ได้ต่อต้านตงซิงหยวนกลับให้ความร่วมมือตอบรับทุกจังหวะ นางปล่อยตัวและร่างกายล่องลอยไปในอากาศ บินโฉบโฉบไปมา จวบจนถึงจุดปลายฟ้า ค่อยเริ่มรู้สึกตัว ฝันครั้งนี้เหมือนจริงอย่างยิ่ง

“นี้ไม่ใช่ฝัน แต่เป็นความจริง!!”

เมื่อเริ่มมีสติเหมยหลิงก็เอ่ยวาจา เปล่งเสียงระคนปนความตกใจ