MasukShare
บทที่ 6 เจอตัว 2
Tanggal publikasi:
2025-10-22 14:29:08“ปกติเจ้าฝันถึงข้าแบบนี้หรือ”
ตงซิงหยวนยิ้มหวาน นัยน์ตาหยาดเยิ้มและยี่ยวน ใบหน้าไม่ปกปิดความพึงพอใจต่อเหมยหลิง มือไม้ยังคงลูบไล่ไปตามเรือนร่างของหญิงสาว สายตาที่หวานฉ่ำมองมาแทบทำให้เหมยหลิงแทบละลาย กำลังจะเอ่ยปากต่อว่ากลับไร้คำกล่าวออกมา มือไม้อ่อนแรง ตาพร่วมัว ในใจก็บ่นพึมพำ เสน่ห์เหลือร้ายจริงๆ แบบนี้เราจะหักห้ามได้อย่างไรไหว
“ว่าอย่างไรเล่า เจ้าพึงพอใจข้าหรือไม่”
ยิ่งเอ่ยถาม เหมยหลิงยิ่งจนคำจะกล่าวต่อ
“เจ้าชื่ออะไร ข้า..ตงซิงหยวน”
พอเอ่ยถามชื่อ…ตาของตงซิงหยวนกระตุกเล็กน้อย ออกจะดูประหลาดไปหน่อยที่พึงถามชื่อเรียงนามกันตอนนี้
“เหมยหลิงเจ้าค่ะ” กล่าวเสร็จก็ก้มหน้าใช้ความคิด คราวนี้จะทำต่ออันใดดี เฮ้อ!! ปกติในโลกใบนี้คือนิยาย ฉากเมื่อกี้ต้องมีในนิยายแน่นอน โอ้ยยยย น่าอายเกินไปแล้ว แล้วไม่ใช่ว่าเนื้อหานิยายรักโรแมนติกกลายเป็นนิยาย NC+ ไปแล้วหรือ
เหมยหลิงจมกับความคิดของตัวเอง ท่าทางกลุ้มอกกลุ้มใจของนาง ทำให้ตงซิงหยวนกลับเข้าใจว่าหญิงสาวคงกังวลกับสิ่งที่เกิดขึ้น เรื่องนี้ร้ายแรงมากทีเดียว สาวใช้ลอบเจอบุรุษในเรือนมีแม้จะได้รับความโปรดปรานจะอย่างไรก็หนีความผิดโทษตายไม่พ้น
“เจ้าไม่ต้องกังวลไป เรื่องที่ข้ามาไม่มีคนรู้เรื่องแน่นอน และตัวเจ้าข้ายินดีรับผิดชอบ หากเจ้ายินดีตามข้าไป ข้าสามารถจัดการได้”
เมื่อได้ฟังคำปลอบใจของตงซิงหยวน ใจของเหมยหลิงก็อบอุ่นขึ้นทันที แม้นางจะรู้นิสัยใจคอและความสามารถของตงซิงหยวนดีอยู่แล้ว แต่เมื่อได้ฟังจากปากของผู้ที่ขึ้นว่าเป็นสามีของนาง ความรู้สึกของการมีที่พึ่งนี้มันดีจริงๆ
ที่นางไว้วางใจคุณหนูหลี่จือหยาเพราะในนิยายแม้จะโดนกระทำทำร้ายแค่ไหนหลี่จือหยาก็ไม่เคยคิดโกรธแค้นใคร นางคงต้องไตร่ตรองเรื่องราวใหม่อีกครั้ง ใจคนยากแท้หยั่งถึงต้องใคร่ครวญดูให้ดี
“ท่านกลับไปก่อน ข้าเหนื่อย ข้าอยากพัก”
คำกล่าวของเหมยลิง ทำให้ตงซิงหยวนตกตะลึง นอกจากจะไม่ร้องไห้เรียกร้องไห้เขาดูแลตัวเองและบอกยินยอมติดตามเขาไป แต่นี้ถึงกลับกล้าไล่เขากลับ ตอนนี้เขาเองเริ่มสับสนแล้ว ตั้งแต่เจอหญิงสาวคนนี้ ทุกอย่างไม่เป็นไปแบบที่เขาคิดเลย แผนที่วางไว้ไม่รู้จะเริ่มต้นอย่างไร
“เอาล่ะ ข้าจะทิ้งอู่จงองค์รักษ์ลับไว้ให้เจ้า”
พูดเสร็จตงซิงหยวนก็หายไปทันที เพราะจนคำจะกล่าว เขาขอกลับไปคิดไตร่ตรองอีกครั้งอยู่ตรงนี้เขาอาจจะเสียอาการมากไปกว่านี้ วันหน้าค่อยกลับมาคุยกันยังไม่สาย
ภายในงานเลี้ยง
หลังจากที่ผู้คนตกตะลึงกับ ยาอายุวัฒนะของหลี่จือหยาแล้ว พอถึงยามมอบของขวัญของหลี่เจินเจินและหลี่โมเฟิง ก็ไม่มีผู้ใดสนใจอีก ส่วนเสนาบดีหลี่ไม่ว่าบุตรทั้งสองจะมอบอะไรก็ยินดีทั้งนั้น กล่าวขอบใจบุตรทั้งสอง แล้วก็ดื่มฉลองรับคารวะจากผู้คนมากมาย
ในใจของหลี่เจินเจินแค้นใจยิ่งนัก ของขวัญชิ้นนี้ นางเพียรพยายามเกือบปี กว่าจะสรรหาผ้าและปักลายหงส์ออกมาเป็นผ้าคลุมได้ ท่านพ่อกลับไม่แม้กระทั่งจะมองดู หลี่จงหยางย่อมไม่สนใจผ้าปักลายหงส์แน่นอน เพราะตอนนี้มีหงส์ตัวเป็นๆ เป็นสัตว์อสูรคู่กายเขาย่อมให้ความสำคัญมากกว่า
"ท่านหลี่ ถ้าท่านจะขี่หงส์ออกไปชมใต้หล้า ท่านอย่าลืมให้ข้าไปด้วยนะ"
เฉินฟางหยาง เสนาบดีฝ่ายขวากล่าวเอาใจหลี่จงหยาง
"มิกล้า มิกล้า ท่านเฉินล้อข้าเล่นแล้ว"
"นายท่านหลี่ วันหน้าถ้ามีโอกาสประลองกัน ท่านก็ยั้งมือให้ข้าบ้างนะ"
ผู้คนพูดหยอกล้อนายท่านหลี่กันอย่างสนุกสนาน
ในขณะที่หลี่จงหยางก็ไม่ได้ยอมรับและปฏิเสธแต่ร่วมดื่มพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน
เรื่องราวที่นายท่านหลี่กินยาอายุวัฒนะแล้วละลวงระดับเป็นระดับเพชรและยังได้รับสัตว์ในตำนานหงส์คู่กายเป็นเรื่องที่เล่าลือกันอย่างรวดเร็วในเมืองฟูฟง ผู้ที่ได้มาในงานต่างมีหน้ามีตานำเรื่องราวไปเล่าให้บุตรหลานฟัง แม้ไม่ได้มียาอายุวัฒนะ แต่ถ้าสามารถฝึกตนจนถึงระดับเพชรได้ย่อมสามารถทำสัญญากับสัตว์ประจำตระกูลได้เช่นกัน
จึงเกิดปรากฏการณ์บุตรหลานตระกูลใหญ่ ต่างขยันขันแข็งฝึกตน ทำให้ฮ่องเต้เจิ้งเหลิ่งจิ่ง ทรงพอพระทัยเป็นอย่างมาก เมื่อประชาชนมีความเข็มแข็ง แคว้นย่อมไร้ศัตรูที่จะสามารถมาโจมตีได้
จึงได้กล่าวยกย่องเสนาบดีหลายคำในท้องพระโรง ยิ่งทำให้เสนาบดีหลี่ให้ความสำคัญกับหลี่จือหยามากขึ้น
Bab terbaru
ข้าเป็นแค่สาวใช้ ตอนที่ 35 ตราบชั่วนิรันดร์ 2
หลังจากที่นางบาดเจ็บเพราะทำสงครามร่วมกับเผาปีศาจเป็นช่วงที่นางผ่านบ่วงกรรมรักและด่านเคราะห์ไปให้ได้ นางส่งจิตส่วนหนึ่งไปกำเนิดเป็นมนุษย์ที่อีกมิติ ความทรงจำปะปนจนเกิดเป็นนิยาย เมื่อกลับเข้ามาในร่างยังไม่สามารถฟื้นฟูจิตใจได้ โชคดีที่สวรรค์ยังเมตตาให้นางได้บำเพ็ญเพียรสร้างบุญกุศล จึงผ่านเคราะห์กรรมนี้อย่างไม่ยากลำบากนักเหมยหลิงเดินออกมาจากตำหนักสัจธรรมนางไม่ได้เข้าไปเอ่ยลาและกล่าวขอบคุณเทพอันเจียงหลง เพราะสิ่งเหล่านี้ล้วนต่างตอบแทนกัน นางรีบเดินทางไปยังป่าศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ของเผ่าพันธุ์จิ้งจอกของนางระหว่างทางสัตว์อสูรน้อยใหญ่ต่างออกมาต้อนรับการกลับมาของนางเหมยหลิงมายืนนิ่งอยู่หน้าเรือนของตนเอง มีเสียงบรรเลงพิณเบาๆ ออกมาจากในนั้น นางค่อยๆ เยื้องกายเข้าไป แม้นางจะห่างเขาเพียง 3 วัน แต่ความรู้สึกกลับยาวนาน แผ่นหลังบุรุษสั่นเทาเล็กน้อยเมื่อรับรู้การมาของใครบางคน ตงซิงหยวน รีบหันกายล่องลอยมาโอบกอดหญิงสาวแน่นทันที“ท่านสำเร็จเป็นเซียนแล้ว” เหมยหลิงเอ่ยยิ้มละมุนเช่นเดิม“เซียนน้อยเช่นข้า จะเทียบเท่าพลังราชาจิ้งจอกอย่างเจ้าได้อย่างไร น่าอายนัก”ระยะทางของตงซิงหยวนยังอีกยาวไกลเซียนจะมีอายุเร
ข้าเป็นแค่สาวใช้ ตอนที่ 35 ตราบชั่วนิรันดร์ 1
ตอนที่ 35 ตราบชั่วนิรันดร์“ในที่สุดท่านก็กลับมา” เหมยหลิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงดีใจ เมื่อกลับมายังเรือนแล้วเห็นพี่สาวเหมยฮว่า“น่าจะหมื่นปีมาแล้วที่เจ้าไม่ดีเคยแสดงอาการดีใจที่ได้เจอข้า” เหมยฮว่าเอ่ยอย่างยิ้มแย้ม“ท่านอย่าล้อข้าเล่นเลย ท่านบอกให้ข้ารอท่าน ข้าก็รออย่างตั้งใจนะเจ้าคะ”เหมยหลิงเอ่ยออดอ้อน ที่พึ่งของเธอตอนนี้มีเพียงพี่สาวคนงามเท่านั้น“ข้าไปที่สวรรค์ชั้น 9 มา แม้จะรีบเพียงใดเมื่อเทียบกับโลกมนุษย์ก็ผ่านไปหลายเดือน ข้ากลับมาคราวนี้เจ้าตัดสินใจได้แล้วกระมังว่าจะทำเยี่ยงไร”“ท่านพี่…ก่อนหน้าข้าได้เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับด่านกรรมของท่านเทพอันเจียงหลง แต่โชคดีที่ท่านไม่เอาความและท่านยังบอกว่าจะช่วยข้าฟื้นฟู่พลังจิต ให้ข้าติดตามกลับไปสวรรคชั้น 9”เหมยหลิงเอ่ยเล่าเรื่องราวบางส่วนก่อน“เจ้าคิดว่ากลับมาจะไม่ได้พบตงซิงหยวนใช่หรือไม่” แม้ไม่เล่าจนหมดเหมยฮว่าสามารถเดาเหตุการณ์ได้ไม่ยากเหมยหลิงพยักหน้ารับสีหน้าคล้ายคนสำนึกผิด“เจ้าจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย ข้าจะพาตงซิงหยวนกลับเผ่าจิ้งจอกเก้าหางให้ท่านพ่อช่วยรับตงซิงหยวนเป็นศิษย์ เจ้าเป็นลูกรักอยู่แล้วเรื่องนี้น่าจะไม่มีปัญหาอะไร ส่วนเจ้าก็ตา
ข้าเป็นแค่สาวใช้ ตอนที่ 34 เตรียมกล่าวลา
ตอนที่ 34 เตรียมกล่าวลาเหมยหลิงตั้งใจจะกลับตระกูลหลี่และไปเยี่ยมจือหยาการกลับมาตระกูลหลี่ในครั้งนี้นายท่านเสนาบดีหลี่สั่งให้ทุกคนออกไปต้อนรับอย่างพร้อมเพียงกัน เมื่อมาถึงเหมยหลิงจึงได้เจอผู้คนจำนวนมากเกือบหมดทั้งตระกูลเว้นเพียงแต่นายและฮูหญิงผู้เฒ่าเท่านั้น นางซึ้งใจร้องให้แบบไม่มีน้ำตาเมื่อรถม้าเคลื่อนมาจอดหน้าประตูจวน ทุกคนต่างคุกเข่าคำนับโดยมีเสนาบดีหลี่อยู่ด้านหน้ามีเพียงจือหยาที่ยืนเด่นเป็นสง่ายื่นข้างกัน เหมยหลิงจึงรีบสะบัดมือให้ทุกคนลุกขึ้น“เหมยหลิงคารวะท่านพ่อ” นางคารวะนายท่านเสนาบดีอย่างนอบน้อมไม่ได้ทำตัวหย่อหยิ่งองค์หญิงเหมยหลิงกลับมาคราวนี้ยิ่งงดงามหมดจดไร้ที่ติ งามล้ำเหนือหญิงงามใดใด ความงามนั้นทำให้หลายคนโดนสะกดไร้ปฏิกริยา เสนาบดีได้ยินเสียงใสของเหมยหลิงทำให้ตื่นจากพะวง รีบเอ่ย“ขอบพระทัยองค์หญิงที่ทรงให้เกียรติกระหม่อม” เสนบดีหลี่ทำความเคารพ เอ่ยยิ้มอย่างปรีดา มีบุตรบุญธรรมเช่นนี้ประเสริฐยิ่งนัก“น้องคารวะพี่หญิง” จือหย่ายิ้มแย้มดวงตาประกาย“จือหยากลายเป็นหญิงงามแล้ว” เหมยหลิงหันมายิ้มละมุมละไม นางไปไม่กี่เดือนทุกอย่างต่างเปลี่ยนแปลงไปมาก“เชิญองค์หญิงเข้าไ
ข้าเป็นแค่สาวใช้ ตอนที่ 33 จะไม่มีผู้ใดได้ปรนนิบัติท่านพี่อีก
ตอนที่ 33 จะไม่มีผู้ใดได้ปรนนิบัติท่านพี่อีกภายในโถงเรือนกลาง เหล่าอนุและบุตรของตงซิงหยวนต่างมานั่งรอพร้อมเพียง นับคราวๆ อนุจะมีประมาณ 20 คน บุตรชาย 6 คนและบุตรสาว 3 คน แต่ละคนงดงามดั่งบุบผาแรกแย้ม เด็กๆ น่ารักน่าชังเมื่อเหมยหลิงเดินเข้ามา ทุกคนต่างลุกขึ้นคุกเข่าทำความเคารพนาง“ลุกขึ้นๆ ต่างเป็นคนในครอบครัวพิธีรีตอง เว้นได้ก็เว้นเถิด” เมื่อได้รับอนุญาตทุกคนต่างเดินนั่งลงประจำที่เหมยหลิงนั่งเด่นเป็นสง่า แม้จะมีท่าทีสบายแต่ยังคงงดงามสูงส่ง“หลังพิธีแต่งงาน ข้ารีบไปจัดการสวนเรียนรู้ที่ป่าศักดิ์สิทธิ์ ไม่ทันได้ทักทายทำความรู้จักต้องขออภัยทุกท่านด้วย”เอ่ยเสร็จ เหมยหลิงก็หันไปพยักหน้าให้บ่าวใช้คนสนิท ไม่นานบ่าวชายก็หาบหีบเข้ามา 10 กว่าหีบได้เมื่อเปิดออกก็มีเครื่องประดับและผ้าแพรเนื้อดีเต็มไปหมด และยังมีหีบเล็กๆ แยกมาต่างหากวางบนตั่งหน้าเหมยหลิง“อาจจะล่าช้าไปบ้าง วันนี้ข้าจึงอยากจะทำความรู้จักพี่สาวน้องสาวทุกท่าน” เหมยหลิงเอ่ยเสร็จก็ส่งยิ้มให้กับทุกคนแม้แต่ละคนจะมีท่าทีสงบเสงี่ยมแต่ยังคงระมัดระวังหรือจะกล่าวว่าหวาดระแวงแทนก็เหมาะสมเพราะหากฮูหยินเอกมีท่าทีกดขี่ข่มเหงหรือไล่พวกนางออกไ
ข้าเป็นแค่สาวใช้ ตอนที่ 32 เพราะใจหวาดระแวง
ตอนที่ 32 เพราะใจหวาดระแวงเหมยหลิงกลับมาใช้ชีวิตปกติ ไร้กังวลไม่ได้สนใจท่านเทพสงครามที่กำลังรอเธอบนสวรรค์ชั้น 9 แม้แต่น้อย สิ่งเดียวที่เธอปรับเปลี่ยนคือ การช่วยเหลือคนส่งเดชทุกอย่างจะยืนอยู่บนความเป็นจริง ไม่ให้เกินความสามารถของมนุษย์บนโลกนี้นางสร้างสวนเรียนรู้การปลูกสมุนไพร่แถบภูเขาใกล้ป่าศักดิ์สิทธิ์ มีชาวบ้านมากมายเข้ามาสมัครเข้าฝึกเมื่อจบการฝึกตอนนี้มีชื่อเรียกหลังฝึกเสร็จว่าบัณฑิตเกษตรกรแม้จะผลิตบัณฑิตเกษตรออกไปแล้วจำนวนมาก ก็ยังมีผู้คนมากมายเข้ามาสมัคร เพราะใบประกาศจบการศึกษาจากแหล่งการเรียนรู้ของ องค์หญิงเหมยหลิง กลายเป็นใบเบิกทางให้ผู้คนได้รับการยอมรับจากสังคมเป็นจุดเล็กๆ ที่ดินแดนแห่งนี้เริ่มให้ความสำคัญกับความสามารถแทนชาติกำเนิด ทำให้ชาวบ้านมนุษย์ธรรมดาสามารถทำมาหากินเลี้ยงชีพ และไม่ต้องอยู่อย่างอดสู่และลำบากเช่นเคย“เจ้ากำลังจะทำอะไรต่อหรือ” ตงซิงหยวนโอบกอดเหมยหลิงจากด้านหลัง ชะโงกมองรายละเอียดสิ่งที่เหมยหลิงกำลังเขียนไว้เป็นข้อๆ“ข้าอยากจะสร้างแอ่งเก็บน้ำขนาดใหญ่ แต่มีเพียงแนวคิดเท่านั้น ตอนนี้ข้าว่างจึงลองร่างออกมาเป็นข้อๆ กลับเมืองฟูฟงไปแล้วจะเอาไปพูดคุยกับจือห
ข้าเป็นแค่สาวใช้ ตอนที่ 31 ไม่อาจจะบีบบังคับ
ตอนที่ 31 ไม่อาจจะบีบบังคับเหมยหลิงและตงซิงหยวนใช้เวลาอยู่ด้วยกันแทบจะตลอดเวลาทั้งวันและคืน แม้ช่วงเวลาที่หญิงสาวปรุงยา ตงซิงหยวนก็ไปเป็นลูกมือช่วยบดและผสม“ใครเป็นอาจารย์ผู้สอนเจ้าปรุงยาหรือ” ตงซิงหยวนเอ่ยถามขึ้นเพราะเรื่องนี้ค่อนข้างเกิดข้อกังขาในใจ เหมยหลิงมีความสามารถเป็นผู้ปรุงโอสถขั้นสูง ในเมื่อนางความจำขาดหายอาจจะเป็นได้ว่า จะได้รับการฝึกฝนใหม่ เขาเองก็อยากรู้จักอาจารย์ของนาง“ข้าอ่านจากตำราที่จือหยาหามาให้ อ่านและทำตามนั้นการปรุงและปรับเปลี่ยบเทียบยาข้าอ่านรอบเดียวก็เข้าใจอย่างถ่องแท้”เหมยหลิงตอบตามความจริงแต่ไม่เอ่ยบอกเรื่องเลือดของนางตงซิงหยวนพยักหน้าเข้าใจเหมยหลิงของเขาเป็นอัจฉริยะโดยแท้วันเวลาไม่เคยหยุดนิ่งมันยังทำหน้าที่ของตัวเองอย่างสม่ำเสมอเช่นเคยและความเร็วยังคงเท่าเดิม เมื่อเข้าสู่ค่ำคืนวันที่ 3 ตงซิงหยวนจัดโต๊ะอาหารริมสระน้ำพุร้อน ทุกอย่างยังคงพิถีพิถันและสวยสดงดงาม โคมไฟประดับประดา กลิ่นหอมของดอกไม้อบอวนละมุนละไม ครั้งนี้กลับบรรยากาศกลับหมองเศร้ากว่าที่เคย“ข้าคงต้องไปแล้ว ขอให้ท่านพี่ดูแลรักษาตัว”เหมยหลิงก็ตัดสินใจกล่าวคำเอ่ยลา ลุกขึ้นคำนับตงซิงหยวนเพียงแต่
ข้าเป็นแค่สาวใช้ ตอนที่ 29 หมดเวรหมดกรรม
ตอนที่ 29 หมดเวรหมดกรรมหลังจากที่มาพักอยู่คฤหาสน์ใกล้ป่าศักดิ์สิทธิ์ เหมยหลิงก็ถือโอกาสไปเดินเล่นที่ป่าศักดิ์สิทธิ์ประจำ ความสดชื่นกลิ่นอายดินป่าไม้ ทำให้จิตใจของนางสดชื่นขึ้นมากเพราะอยู่ใกล้ป่าศักดิ์สิทธิ์สิ่งที่เหมยหลิงไม่รู้คือ นางอยู่ใกล้เผ่าพันธ์และที่นี่ก็มีพลังของพื้นดิน ทำให้เหมยหลิงรู้
ข้าเป็นแค่สาวใช้ ตอนที่ 2 ข้าลิขิตเอง
เหมยหลิงหลับยาวถึงยามเช้า เมื่อลืมตาขึ้นแล้วไม่เห็นเงาคุณชายตงซิงหยวน—ความขุ่นเคืองก็ผุดขึ้นทันที“บุรุษไร้คุณธรรมนัก” นางบ่นพึมพำ แต่พอเห็นแผ่นกระดาษสั้น ๆ บนโต๊ะ—รอข้ากลับมา—ริมฝีปากงามก็ยกยิ้มเย็น “คิดว่าข้าจะรออยู่กับที่กระนั้นหรือ…ก็ดี จะได้ลดความยุ่งยาก”นางกวาดสายตารอบเรือนรับรอง ตรวจดูว่ามิ
ข้าเป็นแค่สาวใช้ ตอนที่ 1 ทำหน้าที่แทน
ตอนที่ 1 ทำหน้าที่แทนคุณหนูหลี่จือหยา ตั้งใจหนีออกไปเที่ยวเทศกาลโคมไฟหลังจากทานมื้อเย็นเรียบร้อย หลี่จือหยาก็บอกแม่นมหลูว่าตัวเองจะพักผ่อนแล้ว แม่นมเห็นว่าวันนี้คุณหนูฝึกพลังลมปราณทั้งวันแต่ยังไม่คืบหน้า ท่าทางดูอ่อนเพลียและคงจะเสียใจไม่น้อย พักผ่อนแต่หัวค่ำหน่อยย่อมเป็นเรื่องดีเมื่อเห็นว่าคุณหน
ข้าเป็นแค่สาวใช้ ทบทวนเนื้อหาในนิยาย
“หลี่จงหยาง... เสนาบดีฝ่ายซ้ายแห่งราชสำนัก บิดาของคุณหนูหลี่จือหยา”เหมยหลิงพึมพำกับตัวเอง พลางนั่งคุกเข่าอยู่ตรงมุมห้องเล็ก ๆ ที่เป็นที่พักของสาวใช้ในจวนหลี่เธอจำได้ชัด—ชายผู้นี้เป็นคนมีคุณธรรมสูงส่ง ได้รับตำแหน่งผู้นำตระกูลตั้งแต่อายุสามสิบ เพราะบรรลุพลังปราณถึงระดับทอง ขุนนางทั่วแผ่นดินต่างให้ค
Anda juga akan menyukai
เกิดใหม่ในร่างพระชายาร้ายร้าย
Jiulin25.1K Dibacaร้ายพ่ายกลายรัก
LiHong25.6K Dibacaฮูหยินใหญ่
เหลียนฮวาสีชมพู/เสี่ยวอวี้27.0K Dibacaฝ่ามิติพลิกชะตาอ๋องผู้ถูกเนรเทศ
ซินต้งหรูสุ่ย259.5K Dibacaลืมตาอีกที ข้าก็มีระบบเทพบุปผา
อาเสวี่ยอาหยาง486 Dibacaนางร้ายเช่นข้าเกิดใหม่อีกคราเพื่อทวงแค้น
อักษรามณี176 Dibacaหยางจื้อซีเกิดใหม่ ในหมู่บ้านป่าหมอก
จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ2.8K Dibacaเกิดใหม่ในร่างหญิงร้าย
ดอกไม้หนาม212 Dibaca
