EP 8 อดทน

EP 8 อดทน

“พะพายแค่เซ็กส์เองไม่เห็นต้องกลัวเธอได้เขาได้มันก็แฟร์ๆ กันทั้งสองฝ่ายเธอได้ที่ดินยายกับมาเขาได้สนองความใคร่แค่นั้นเองหยุดร้องไห้แล้วทำให้เขารู้ว่าเขาคิดผิดและทำให้ผู้ชายที่เห็นเธอเป็นสินค้าได้รู้ว่าเขาคิดผิดมองเธอผิดไปสู้เว้ย”

แอ๊ด...

“เออ…ให้พะพายนอนตรงไหนค่ะ”พะพายเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยชุดนอนผ้าชาตินสีครีมขาสั้นเหมือนที่เคยใส่แต่ต้องใส่ชุดชั้นด้วยถึงไม่ชอบก็ต้องใส่สถานการ์ณวันนี้อันตรายนส่วนนายหัวมาวินนอนพิงหัวเตียงด้วยชุดคุมสีขาวเผยให้เห็นแผงอกแกร่งรำไร่

“มานี่”นายหัวมาวินเรียกพะพายพร้อมกับใช้นิ้วชี้กระดิกเรียกพะพายให้เข้าไปหาพะพายกำชายเสื้อไว้แน่นใจดีสู้เสือเข้าไว้พะพายเดินเข้าไปหาอย่างว่าง่าย

อ๊ะ!!!

นายหัวมาวินกระตุกแขนพะพายล้มลงไปนั่งบนตักแกร่งที่ไม่ได้ใส่อะไรด้านในเสื้อคุมสีขาวผุดๆ โผล่ๆ น้องชายของนายหัวจะออกมาทักทายอยู่แล้ว

“ถ้าเธอเป็นเด็กดีเชื่อฟังสนองความต้องการของฉันได้อย่างถึงอกถึงใจเราก็จะอยู่กันอย่างสันติสุข แต่…ถ้าเธอไม่เชื่อฟังขัดคำสั่งฉันจะทำให้หนึ่งปีของเธอเป็นนรกที่เธอจะไม่มีวันลืม”นายหัวมาวินกอดเอวไว้หลวมใช้มื้อจับผมคัดไว้ที่หูเบาๆ

“....”พะพายจ้องตานายหัวมาวินไม่มีการหลบแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาถามว่าหวั่นไหวไหมมันก็ต้องมีบ้างคนที่แอบชอบมาทำขนาดนี้ถึงจะปากเสียดุด่าแต่ใจมันไม่รักดียังไงก็ชอบเขาอยู่ดี

“ฮึ…ดื้อตาใส”นายหัวมาวินรั้งท้ายทอยของพะพายลงมากดจูบพยายามสอดลิ้นเข้าไปลุกล้ำแต่อีกคนเหมือนกับว่าไม่เคยจูบไม่ยอมเปิดปากแต่จะไปสู้คนที่มีความชำนาญมากประสบการณ์อย่างนายหัวมาวินได้ยังไงสุดท้ายนายหัวมาวินก็ส่งลิ้นเข้าไปในโพร่งปากของพะพายได้แบบสบายๆ

“จ๊วบ จ๊วบ ฮือ…แฮ่กๆๆๆ”พะพายยังไม่ได้ตั้งตัวและกำลังจะบอกว่าเธอเป็นประจำเดือนวันนี้คงไม่สะดวกหายใจก็ไม่ออกจะตายอยู่แล้วใช้แรงที่มีผลักนายหัวมาวินออกจนสำเร็จกอบโกยอากาศหายใจแต่คนที่โดยผลักออกกลับยิ้มมุมปากด้วยความพอใจแต่ก็แค่แป๊บเดียวอีกคนไม่ทันได้เห็นมัน

“นายหัวค่ะ...หยุดก่อนพะพายเป็นรอบเดือนค่ะวันนี้ไม่ได้พะพายขอติดไว้ก่อนได้ไหมค่ะ”

“อย่ามาเหลี่ยมเยอะนะถ้าไม่ได้ก็ใช้ปากสิฉันปวดจะตายอยู่แล้ว”

“ฮื่อ…ท...ทำยังไงค่ะ”

“แค่อมแล้วก็กินเหมือนกับกินไอติมอย่าให้โดนฟันอย่าทำเป็นเหมือนไม่เคย”

ก็คนมันไม่เคยไหมล่ะจะให้ทำยังไงจูบเมื่อกี้ก็เกือบตายแล้วไหม พะพายที่บ่นกับตัวเองไม่กล้าพูดออกไป

“เร็วฉันไม่พูดซ้ำไม่งั้นฉันฝ่าไฟแดงนะเดี๋ยวไปเสียค่าปรับเอง”อย่ามาลีลาถ้ายังเยอะแค่ไฟแดงไม่เคยกลัวถุงยางพร้อม

นายหัวมาวินนั่งหัวพิงกับหัวเตียงปลดเส้นรัดออกเพื่อเปิดทางให้คนตัวเล็กจัดการมันวันนี้ถ้าไม่ได้ปลดปล่อยรับรองปวดทรมานพึ่งแม่นางทั้งห้าแน่นอน

แต่ในเมื่อมีคนมาทำหน้าที่นี้แล้วพ่อจ่ายไปตั้งสี่สิบล้านต้องเอาให้คุ้มแบบนี้ไม่นานก็คงเบื่ออย่างเขาต้องเป็นคนที่จัดจ้าดในเรื่องบนเตียงแล้วท่าทางแบบนี้ไม่เป็นงานคงน่าเบื่อสุดๆ แต่เบื่อยังไงก็ต้องกินแก้ขัดไปก่อนแม่ขอไว้

ไอ้ลูกชายของพ่อปีเดียวเองอดทนนะไม่นานถ้าครบปีแล้วพ่อจะพาออกไปลัลลาที่กรุงเทพให้เพื่อนรักอย่างไอ้อัฐหาไว้ให้แบบหนักๆเน้นๆ

พะพายรวบรวมความกล้าที่มีในตัวเองยืนมือไปจับเจ้าโลกที่ชี้โด่งมาที่เธอมันใหญ่มากมันยาวด้วยแล้วปากเล็กๆ ของเธอจะเอาเข้าไปได้สุดลำยังไงกัน

“เร็วสิ”ช้าอยู่นั้นปวดจะตายอยู่แล้ว

พะพายค่อยๆ ใช้ลิ้นแตะลงที่ยอดดอกเห็ดมือจับรูดขึ้นรูดลงเบาๆยิ่งเพิ่มความเสียวเข้าไปอีกพะพายส่งเอ็นใหญ่เข้าปากอมจนลึกสุดคอ

อ๊อก  อ๊อก อ๊อก 

“อืม…เสียวว่ะ อ๊าสส…ปากนุ่มจังอือ…”นายหัวมาวินครางออกมาแบบไม่อายพ้นคำหยาบออกมามือหน้าจับผมแล้วขยุบระบายความเสียวขนาดที่พะพายกำลังปรนเปรอ พะพายได้ยินก็ยิ่งอายไม่คิดว่าตัวเองจะทำเรื่องแบบนี้ได้หูแดงตัวแดงไปหมดเพราะความอายแต่ก็สู้สุดใจ

“เร็วอีก อือ…จะเสร็จแล้ว อ๊าง…โคตรดี แม่ง! ”

อ๊อก อ๊อก อ๊อก 

นายหัวมาวินทนไม่ไหวกระแทกสะโพกสวนขึ้นมาพะพายพยายามใช้มือสองข้างดันตัวขึ้นมันจุกมากชนคอหอยทีไรน้ำตาก็ไหลแต่ก็ไม่สู้แรงอีกคนได้แถมโดนกดหัวไว้แน่น

ปึก ปึก ปึก อ๊างงงง

"แค๊ก แค๊ก" พะพายรู้สึกว่ามีน้ำพุ่งเข้าลำคอรสชาติเฟือนๆ แต่พะพายก็กลืนลงคอหมดไม่เหลือหายใจหอบๆ น้ำตาไหลเพราะจุกสภาพตอนนี้พะพายตัวแดงทั้งตัวส่วนนายหัวมาวินคือสบายตัวสบายใจแต่ไม่ได้แสดงอาการหรือยิ้มออกมาแต่อย่างไร

มึงอย่ายิ้มไอ้มาวินถึงมึงจะชอบก็ห้ามยิ้มสงสัยทำบ่อยดูคล่องเชี่ยวหายติดไฟแดงเมื่อไรได้ลองวิชากันแน่ยัยหน้าเงินพะพาย

“พะพายไปพักได้แล้วใช่ไหมค่ะ”อยากออกไปจากตรงนี้อีกอย่างไม่คิดว่าตัวเองจะกล้าทำเรื่องน่าอายแบบนี้พะพายเอ่ย...

“ก็ไปสิไม่ได้ผูกขาไว้นิ”

“ค…ค่ะ เออ…พะพายของนอนโซฟานะคะพอดีมีงานต้องทำแต่นายหัวปิดไฟได้เลยนะคะรับรองไม่รบกวนการนอนของนายหัวแน่นอนค่ะ”

“ดึกขนาดนี้แล้วงานอะไรของเธอ”

“ทั่วไปค่ะ”

“ก็แล้วมันงานอะไรล่ะคำว่าทั่วไปนะ”หรือจะบอกว่าไม่ต้องยุ่งไม่ต้องเสือกแบบนี้เหรอวะ

“พะพายกำลังออกแบบรีสอร์ทใหม่ค่ะ”เริ่มออกแบบมาได้สักพักแล้วหลังจากงานศพคุณยายเสร็จก็จะลงมือเลยในเมื่อเลือกทางนี้แล้วก็ต้องเอาให้สุด

“ทำไมไม่จ้างเงินก็ได้ไปตั้งเยอะจ้างสถาปนิกไม่ง่ายกว่าเหรอ”เงินก็ได้ไปตั้งเยอะแล้วไม่รู้จักใช้ให้เกิดประโยชน์คงเก็บไว้ไปช๊อปปิงซื้อของแพงชีวิตติดแกรมล่ะสิ

“ได้มาเยอะก็จริงแต่สิ่งไหนที่พะพายทำได้ก็ต้องทำค่ะเอาไปทุมกับเรื่องที่เราทำไม่ได้ดีกว่าค่ะ”เอาแต่เรื่องเงินมาว่ามาดุอยู่ได้ก็ไม่ได้อยากอยู่ในสถานะการณ์นี้เท่าไรเหรอ

ทว่านี้มันก็ไม่ใช่ทางเลือกแต่มันคือทางรอดและทางรักษาสมบัติชิ้นสุดท้ายของยายไว้ใครจะอยากมาเป็นนางบำเรอแบบนี้ถึงจะจดทะเบียนก็ช่างยังไงก็คือคนในความลับคอยสนองตัณหาให้คนแถวนี้อยู่ดี

“ก็แค่แนะนำจะทำอะไรก็ทำไปแต่อย่าลืมหน้าที่ตัวเองก็พอแล้วก็เวลาอยู่ข้างนอกอยากมาทำเป็นรู้จักฉัน”เดี๋ยวเรตติ่งจะตกสาวๆ ในสต๊อกจะหายเหตุผลมีแค่นั้นจริงๆ

“รับทราบค่ะเรื่องนั้นไม่มีปัญหาค่ะรับรองได้เลย อีกอย่างพะพายก็ไม่ได้สนใจเรื่องนั้นอยู่แล้ว”ใครจะอยากรู้จักคนนิสัยเสียแบบนี้ไม่น่าเลยไม่น่าหลงรักคนแบบนี้เลยเสียดายข้าวต้มทรงเครื่องที่ทำให้กินให้หมากินยังดีกว่านี้อีกชิชิ

“ดีเชิญ…”