ตอนที่ 19 พันธะลับในห้องนอน

งานพิธีศพของเสี่ยภูริทัตดำเนินไปอย่างยิ่งใหญ่ตลอด 3 วัน ผู้คนจากทุกชนชั้นต่างหลั่งไหลมาร่วมไว้อาลัยกันอย่างไม่ขาดสาย นอกเหนือจากมิตรสหายในวงการธุรกิจแล้ว ยังมีชาวบ้านธรรมดาจำนวนมากที่เดินทางมาด้วยความเคารพรัก เพราะในยามมีชีวิต เสี่ยใหญ่ขึ้นชื่อเรื่องการทำนุบำรุงสาธารณกุศลและบริจาคเงินช่วยเหลือสังคมครั้งละนับแสนนับล้านบาท บารมีที่เขาสั่งสมมาทำให้คนส่วนใหญ่ยกย่องว่าเขาเป็นผู้ทรงเมตตา มีเพียงคนส่วนน้อยเท่านั้นที่รู้ซึ้งถึงด้านมืดที่เขาแอบซ่อนไว้

หลังสิ้นสุดงานศพ เอกก้าวเข้าไปในห้องทำงานของพ่อที่ยามนี้ดูเงียบเหงาและอ้างว้าง เขาใช้เวลานิ่งสงบอยู่ครู่ใหญ่ก่อนจะตัดสินใจเปิดอ่านจดหมายสั่งเสียที่พ่อทิ้งไว้ให้

"เอกลูกรัก... พ่อต้องขอโทษที่ตัดสินใจทิ้งลูกไปเร็วขนาดนี้ แต่พ่อสู้ต่อไปไม่ไหวแล้วจริงๆ พ่อต้องทนทุกข์กับทั้งโรคหัวใจและมะเร็งที่รุมเร้ามานานหลายปี ทุ่มเงินรักษาไปมหาศาลแต่มันกลับมีแต่ทรงกับทรุด พ่อต้องอยู่อย่างทรมานทุกวันเพื่อรอเวลาให้ความตายมาพรากไป หวังว่าลูกจะเข้าใจในการตัดสินใจของพ่อ... พ่อรักลูกเสมอ หากชาติหน้ามีจริง พ่อหวังว่าเราจะได้เกิดมาเป็นพ่อลูกกันอีกครั้ง"

เอกวางจดหมายลงพร้อมกับหยาดน้ำตาที่คลอเบ้า เขาเข้าใจแล้วว่าเหตุใดพ่อผู้เข้มแข็งถึงเลือกจบชีวิตตนเองในวัยเพียง 60 ปีต้นๆ การต้องอยู่ท่ามกลางความเจ็บปวดที่กัดกินทั้งร่างกายและจิตใจนั้นแสนสาหัสเกินกว่าใครจะหยั่งถึง เขาพยายามมองโลกในแง่ดีว่า อย่างน้อยที่สุดในตอนนี้พ่อก็ได้หลุดพ้นจากนรกแห่งความเจ็บป่วย และเดินทางไปสู่ภพภูมิที่สงบสุขเสียที

ขณะเดียวกันคุณนายศรีนวล กลับเอาแต่เก็บตัวเงียบอยู่ภายในห้อง เธอไม่ยอมออกมาพบหน้าใครและสั่งให้คนรับใช้นำอาหารมาส่งให้ที่หน้าห้องเท่านั้น อาการจิตเวชของเธอกำเริบหนักขึ้นอย่างรุนแรงหลังจากขาดสารกระตุ้นจากเสี่ยใหญ่มาหลายวัน ไฟราคะในกายเผาผลาญจนเธอแทบคลุ้มคลั่ง ภาพท่อนเอ็นของชายหนุ่มวนเวียนอยู่ในหัวสมองจนเธอหายใจติดขัด ผิวพรรณแดงก่ำด้วยแรงปรารถนาและความเปียกชื้นที่กึ่งกลางกายทำให้เธอแทบจะสิ้นสติ

ในระหว่างที่เธอกระสับกระส่ายอยู่บนเตียง มือของเธอก็ปัดไปโดนกระดาษแผ่นหนึ่งที่เสี่ยใหญ่ซ่อนไว้ให้เธอโดยเฉพาะ

"ถึงศรีนวลที่รัก... ถ้าคุณอ่านจดหมายนี้ แสดงว่าอาการของคุณคงกำเริบอีกแล้ว ผมขอโทษที่เป็นต้นเหตุให้คุณต้องเป็นแบบนี้ แต่ผมไม่อยากให้คุณต้องออกไปมั่วสุมกับผู้ชายอื่นจนเสียเกียรติ ดังนั้นผมจึงขอมอบเอก ให้เป็นของขวัญชิ้นสุดท้ายแทนการลาจาก เพราะไม่มีความสัมพันธ์ทางสายเลือดกันอยู่แล้ว ผมอนุญาตให้คุณกลืนกินเขาได้ตามใจชอบ อย่าได้รังเกียจลูกชายคนนี้เลยนะ..."

ศรีนวลอึ้งไปครู่ใหญ่ เธอเข้าใจแล้วว่าเหตุใดเสี่ยใหญ่ถึงกีดกันไม่ให้เอกเรียกเธอว่าแม่ และไม่ยอมจดทะเบียนสมรสกับเธอ นั่นก็เพื่อให้ทางผ่าน ของเธอกับเอกใสสะอาดไร้พันธะทางศีลธรรม เสี่ยใหญ่รู้จักเธอดีกว่าใคร และเขาวางแผนล่วงหน้าไว้ให้เธอเสร็จสรรพ

เมื่อได้รับการอนุญาตจากเจ้าของชีวิตเดิม ไฟปรารถนาที่สะสมมานานแสนนานก็ระเบิดออกมา เธอไม่รอช้าที่จะทำตามสัญชาตญาณ ในช่วงกลางดึกที่เงียบสงัด ศรีนวลค่อยๆ ย่องเข้าไปในห้องนอนของเอก ชายหนุ่มกำลังหลับใหลโดยสวมเพียงกางเกงขาสั้น เผยให้เห็นกล้ามเนื้อที่สมส่วนและลำเอ็นที่แข็งขึงซ่อนอยู่ภายใต้เนื้อผ้า

เธอค่อยๆ ถอดกางเกงของเขาออกอย่างแผ่วเบา จนกระทั่งอาวุธร้ายของชายหนุ่มปรากฏสู่สายตา หัวใจของเธอเต้นระรัวด้วยความตื่นเต้น เธอค่อยๆ บรรจงใช้ลิ้นเลียไล้ที่ส่วนปลายอย่างหิวกระหาย เอกเริ่มรู้สึกถึงสัมผัสที่เสียวซ่านจนลืมตาขึ้น เขาพบว่าคุณน้าคนสวยกำลังมัวเมาอยู่กับร่างกายของเขาอย่างลืมตัว

"เราทำแบบนี้จะดีหรือครับน้า..." เอกถามด้วยเสียงแหบพร่า เขาไม่ได้ห้ามเพราะเขารู้เรื่องอาการของเธอจากพ่อมาแล้ว และเขาก็เต็มใจที่จะเป็นผู้ดับไฟนี้ให้เธอด้วยตนเอง

"ไม่มีอะไรต้องคิดมากแล้วจ้ะ... พ่อของเธอยกเธอให้น้าแล้ว"

สิ้นคำพูดนั้น บทเพลงกามารมณ์ที่เร่าร้อนและยาวนานก็เริ่มต้นขึ้น ศรีนวลปรนเปรอชายหนุ่มด้วยลีลาชั้นครู อวดโฉมทรวงอกอวบหยัดและเรือนร่างที่สะพรั่งเย้ายวนใจ ทั้งคู่ร่วมรักกันอย่างดุเดือดแทบทั้งคืนเพื่อชดเชยเวลาที่แอบเฝ้าฝันถึงกันมานาน สำหรับศรีนวลแล้ว ท่อนเอ็นที่ทั้งใหญ่และหนาของเอกคือยาขนานเอกที่ช่วยเยียวยาจิตใจและร่างกายของเธอให้กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง

"ขอบคุณนะคะเสี่ย... หนูชอบของขวัญชิ้นนี้ที่สุดเลยค่ะ"