BAD GUY พายุร้ายพายุรัก

BAD GUY พายุร้ายพายุรัก

last update最終更新日 : 2025-10-22
作家:  EWATIME完了
言語: Thai
goodnovel18goodnovel
評価が足りません
71チャプター
1.9Kビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

บุคคลที่สาม

อีโรติก

รักคนเดียว

มาเฟีย

เศรษฐี

เจ้านาย

ต่างวัย

"ฉันยัดเยียดให้เธอมาทำงานด้วย ไม่ใช่เพราะแค่ต้องการลูกน้องเพิ่มหรอกนะ ลูกน้องฉันมีเยอะแล้วแต่ส่วนใหญ่เป็นผู้ชาย พอเธอเข้ามาเธอเลยต้องพิเศษกว่าคนอื่นฉันจะให้เธออยู่ในตำแหน่งลูกน้องที่พ่วงท้ายมาด้วยตำแหน่งผู้หญิงของฉัน ในเวลางานเธอก็ต้องทำตามคำสั่งฉัน นอกเวลางานเธอก็ต้องปรนเปรอฉันบนเตียงด้วยเข้าใจไหม" พายุ ประธานบริษัทหนุ่มวัย33ปี  ผู้สานต่อธุรกิจของผู้เป็นพ่อไว้แค่บังหน้า  เก่งรอบด้าน เคร่งขรึม    ภายใต้หน้าที่หล่อเหลาเขาแฝงไปด้วยความโหดร้ายเพราะเขาเป็นมาเฟีย บีลีฟ นักศึกษาฝึกงานสาววัย22ปี  ไม่ยอมคน เป็นที่หมายปองของเพศตรงข้าม   เฟรนลี่ขี้เล่น มั่นใจในตัวเอง เก่งรอบด้าน 🌪📌บีลีฟหญิงสาวเจ้าเสน่ห์ที่หลงไปอ่อยคนอย่างพายุทำให้เธอต้องจำใจยอมมีสัมพันธ์กับเขา ก่อนที่เธอจะกลับมาเจอกับพายุในฐานะหัวหน้างาน ที่จะทำให้การฝึกงานตลอดสี่เดือนของเธอเป็นนรก🖊

もっと見る

第1話

INTRO

夫の真田昴(さなだ すばる)が墜落死して四年目、私はようやく彼が残した四千万円の借金を返し切れるだけの金を貯めた。

病んだ体を引きずって返済に向かったのに、警備員に乱暴に突き飛ばされた。

「今日は久我家の本物のお嬢様の世紀の結婚式なんだよ。ホームレスはあっちへ失せろ!」

私は振り向き、そこで飾られていたウェディングフォトに、昴の顔を見つけた。

そんなはずがない。彼はたしかに、私の目の前で崖から落ちて死んだはずなのに。

私はホテルの裏手へ回り込み、はっきりさせようとした。

けれど不意に、昴の友人たちがからかうように笑う声が耳に入った。

「昴さん、わざわざ死んだふりまでして久我彩花(くが あやか)と結婚するなんて、そこまでしてこそ本物の愛だよな!」

「だって本物のお嬢様だからな。久我瑞希(くが みずき)みたいな偽物のお嬢様じゃ、昴さんのそばに控えることさえ身の程知らずだろ!」

昴が軽く咳払いした。

「彩花の体は今年を越せそうにない。彼女と結婚するのも、その最期の願いを叶えてやるためだ。五年の約束が終わったら、俺は瑞希のところへ戻るよ」

私は必死に口を押さえた。指の隙間から血がにじみ出る。

でも、昴。

私は五年目まで生きられないのよ。

中ではまだ笑い声が続いていた。

「昴さん、あの頃の演技ほんと神がかってたよな。瑞希なんかその場で泣いて気絶してさ、目が覚めたら自分も後を追って飛び降りそうな勢いだったし。こっちは笑いをこらえすぎて、内出血でもするかと思ったわ!」

「でもさ、彩花に五年付き添うって約束したんだろ?瑞希が耐えきれなくなって、ほかの男のところへ行ったりしないのか?」

昴はネクタイを整えながら、呆れたように言った。

「まさか。あいつは俺に惚れ込みすぎて、生半可なことじゃ離れられないんだよ。死んだふりでもしなきゃ振り切れなかったくらいだ。それに、あの四千万円があるだろ。あいつに逃げ場なんてない」

私は指を強く噛んで泣き声を押し殺した。涙が止めどなくこぼれ落ちる。

四千万円の借金から、私はたしかに逃げられなかった。

昴はため息をつき、いたわるような声で言った。

「瑞希にはまだ先が長い。けど彩花は肺がんで、余命は五年しかないんだ。死ぬ前にたったひとつ、俺と結婚したいって望んでる。そんなの、がっかりさせられるわけないだろ」

私は胸の痛みを押さえたまま、呆然と立ち尽くした。口元から血がにじんでも構わなかった。

彩花も、いつ肺がんになったの?しかも余命まで、五年なの?

誰かが調子を合わせるように笑った。

「そりゃあ彩花にあんなによくしてやるわけだよな。昔はまったく台所に入らなかったのに、わざわざ海外まで薬膳を習いに行って、四年も毎日あの手この手で作ってやってたんだから!」

「そうそう。昴さんなんて昼も夜も彩花につきっきりで、一歩も離れなかったもんな。まるで掌の上で大事に大事に包み込むみたいにさ!」

昴は手を振った。

「彩花には最高のものを与えるべきだ。俺が、あいつにいちばん盛大な結婚式を贈る」

中から楽しげな笑い声が弾けた。

私は拳を強く握りしめたまま、掌に食い込む痛みにすら気づかなかった。

この四年間、私は一度だってぐっすり眠れたことがない。毎晩、彼が崖から落ちるあの瞬間の悪夢で目を覚ました。

あまりにも突然の死で、私は妊娠五週目だったことすら彼に伝えられなかった。

彼を掴みとめられなかった自分が許せず、罪悪感に押し潰されながら、彼が落ちた崖のそばに三日三晩ひざまずいた。その三日間で、髪は真っ白になった。

足を引きずりながらようやく家に戻ると、彼が残した四千万円の借用書が届いていた。

彩花に家を追い出された私は、一文なしで、日雇い仕事を掛け持ちして返済の金を貯めるしかなかった。

配達の仕事もした。屋台で軽食も売った。荷運びの力仕事もした……

苦しさも、疲れも、貧しさも怖くはなかった。

ただひとつ、息子の真田思希(さなだ しき)にだけは申し訳なかった。

妊娠中の鬱屈がたたり、あの子は生まれつき心臓が弱く、三歳でこの世を去った。

貴重な薬膳なんて言うまでもない。生きているあいだ、あの子は一度だってまともな食事を口にできなかった!

あんなに幼かったのに、私と一緒に墓参りに行ったときには、半年も食べるのを我慢していた棒付きキャンディを、会ったこともない「お父さん」に供えてくれた。

それなのに今、昴は何事もなかったかのようにそこに立っていて、あれは死んだふりだったと言うの?

胸が激しく上下し、そのたびに肺の痛みが全身へ広がっていった。

ちょうどそのとき、ハイヒールの音が近づいてきた。

私は物陰に身を潜めたまま、ウェディングドレスをまとい、完璧に着飾った彩花が中へ入っていくのをただ見ていることしかできなかった。

「あなたぁ~、もう二時間も顔見てないのよ。すっごく会いたかったぁ!」

彼女は昴の首に腕を回した。

「ねえ、私きれい?」

昴は優しく彼女の髪を撫でた。

「もちろんだ。君は俺のいちばん大切な妻だよ」

彩花はドレスの裾をつまみ、鏡の前で軽やかにひと回りした。すると何かを思い出したように、甘える声で鼻を鳴らした。

「じゃあ、瑞希は?ちゃんと覚えてるんだからね。あなた、昔あの子と結婚したとき、二人だけの誓いを込めた特別な指輪まで贈ったじゃない」

昴は顔色ひとつ変えず、鼻で笑った。

「しょせんあの女は下劣な紛い物だ。君と比べる価値もない。君に言われるまで、そんな女のことなんてとっくに忘れていた」

私は震える手で、何もはまっていない薬指に触れた。顔は涙でぐしゃぐしゃだった。

この世にひとつだけの指輪をはめ、夫婦となる。この命が尽きるまで、想いは変わらない。

そう言ったのは、たしかに彼だった。

幼なじみとして育ち、大人になって夫婦になるまで、私は一度も彼の心を疑ったことなどなかった。

彼が堕落死したあと、私は指輪をはめたまま聖地への巡礼に出た。救いを求めるように、一歩進んではひれ伏し、一歩進んでは額を地につけ、長い道のりを血まみれになりながら進んだ。

どうか、神様があの人の魂を覚えていてくださいますように。来世では、穏やかで幸せな人生を歩めますように

どれほど落ちぶれ、ゴミ箱を漁って不用品を拾い、それを売って金に換えるような暮らしをしていたときでさえ、私はあのダイヤの指輪を売ろうと思ったことは一度もなかった。

思希が亡くなったとき、私は自分の髪を切り、その指輪と一緒にあの子の骨壺へ入れた。

いつか天国で、私たち三人がまた家族として巡り会えますようにと、ただそれだけを願って。

結局、この何年ものあいだ、ひとりで勝手に想い続けていただけだったのだ。

「まもなく挙式を始めます!新郎新婦はご入場ください!」

司会者の声が、私の思考を断ち切った。

二人はそのまま幸せそうに腕を組み、甘く寄り添いながら、私の目の前を通り過ぎていった。

この上なく賑やかだった。

片隅でうずくまる私に、目を向ける者は誰ひとりいなかった。

割れんばかりの拍手の中、甘やかな歌声が流れ始めた。

私は目を見開いたまましばらく呆然とし、それからよろめきながら立ち上がると、結婚式場へ向かって駆け出した。
もっと見る
次へ
ダウンロード

最新チャプター

続きを読む
コメントはありません
71 チャプター
INTRO
ปัง! ปัง! ปัง! เสียงปืนดังสนั่นทั่วห้องยิงปืนในชั้นใต้ดิน ชายหนุ่มจับด้ามปืนไว้แน่น สาดกระสุนปืนไปที่เป้ายิงปืนด้วยอารมณ์ฉุนเฉียวเพื่อระบายความหงุดหงิดของตัวเองตอนนี้ จนมันโดนทุกจุดในเป้าปืน “นายดื่มแก้เซ็งหน่อยไหมครับ” ชานนท์ลูกน้องคนสนิทของพายุเดินเข้ามาหาเจ้านายตัวเองพร้อมกับยื่นแก้วเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ไปให้พายุ ในขณะที่พายุกำลังใส่กระสุนปืนเข้าไปใหม่ แต่ครั้งนี้เป้าหมายของเขาไม่ใช่เป้าปืน ปัง! เสียงปืนดังสนั่นขึ้นอีกครั้ง เขาลั่นไกจนหัวกระสุนปืนไปติดกำแพงอีกด้านที่มีลูกน้องของเขายืนอยู่หลายคนและเฉียดศีรษะเมธีลูกน้องคนสนิทอีกคนของพายุไปอย่างหวุดหวิด “ชานนท์ มึงบอกคนอื่นให้ออกไปก่อนกูมีเรื่องจะคุยกับมึงและไอ้เมธี” พายุออกคำสั่งพร้อมกับปาปืนในมือทิ้งไปอย่างไม่ไยดีและตรงไปนั่งรอที่โซฟา ชานนท์จึงส่งสายตาดุดันไล่ลูกน้องคนอื่นออกไปจากห้อง ก่อนที่เขาและเมธีจะมานั่งที่โซฟาอีกตัวตรงข้ามกับพายุ พายุหยิบบุหรี่ที่วางบนโต๊ะขึ้นมาพร้อมกับจุดมัน เขาสูบมันเพื่อระบายความหงุดหงิด ปล่อยควันสีขาวคลุ้งออกมา ทว่าใบหน้าเขายังคงตึงเครียด “นายมีอะไรหรือเปล่าครับถึงหงุดหงิดขนาดนี้” เมธีเอ่ยถาม
続きを読む
EP.1 บริหารเสน่ห์
บีลีฟเดินตามชายหนุ่มเมื่อสักครู่ไป มองแผ่นหลังกว้างของชายผู้นั้นแบบไม่คาดสายตา แสตมป์ที่เห็นเหตุการณ์จึงเดินเข้ามาคว้าแขนบีลีฟ ส่งผลให้บีลีฟต้องชะงักไป “อะไรของแก”บีลีฟแหวใส่แสตมป์ สายตาของเธอยังจับจ้องไปที่ชายหนุ่มคนเดิมสลับกับหันกลับมามองแสตมป์ด้วยความไม่พอใจ หากคลาดกับชายผู้นี้เธอคงต้องโทษเพื่อนรักที่ทำให้เสียเวลา "แกจะไปไหน" "แกเห็นผู้ชายคนเมื่อกี้ป่ะ หล่อมาก ต้องไปทักทายซะหน่อย" “แกรู้เหรอว่าเขาเป็นใครอ่ะ ดูทรงแล้วน่าจะไม่ใช่วัยเดียวกับเราด้วย แกอย่าไปยุ่งเลยเผื่อเขาเป็นผู้มีอิทธิพลแถวนี้อ่ะ ”แสตมป์มองตามหลังชายผู้นั้นก่อนจะดึงสายตากลับมาหาบีลีฟ เธอเตือนเพื่อนรักด้วยความหวังดี สถานที่อโคจรแบบนี้ไม่มีใครไว้ใจได้ ยิ่งไม่ใช่วัยเดียวกันยิ่งน่ากลัว บีลีฟจิ๊ปากอย่างหงุดหงิดกับความเจ้ากี้เจ้าการของแสตมป์พลางจ้องมือเรียวที่กอบกุมแขนเธอเป็นการบังคับให้แสตมป์ปล่อย“แกอ่านนิยายมากไปเหรอ แกจะบอกว่าเขาเป็นมาเฟียงั้นดิ แกออกมาจากนิยาย แต่ฉันออกมาจากคลับฟรายเดย์ นี่เรื่องจริงนะ แกไม่ต้องกลัวหรอกฉันไม่ได้จะทำอะไรสักหน่อยก็แค่จะไปหว่านเสน่ห์ใส่เขา พอเขาติดกับฉันนะเขาก็จะตามจีบฉันเองแห
続きを読む
EP.2 ผู้ชายป่าเถื่อน
หลังจากบีลีฟเดินออกไป ชานนท์ที่ยืนมองอยู่นานก็รีบปรี่เข้ามาหาเจ้านายตัวเอง เขาเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด ควักปืนที่เหน็บอยู่ที่เอวออกมาพร้อมจะลั่นไก“ผู้หญิงคนนั้นอยากขึ้นเตียงกับนายเหรอครับ ให้ผมจัดการให้ไหมครับ” มือหนารั้งมือชานนท์ไว้ให้หยุดการกระทำนั้น“ไม่ต้อง เก็บปืนมึงไป ก็แค่เด็กกระจอกๆคนหนึ่งที่ร่านไปทั่ว มึงกับไอ้เมธีไปคุยงานแทนกูด้วย ก่อนไปมึงไปสืบมาด้วยว่าผู้หญิงคนนี้เป็นใคร เดี๋ยวกูจะไปสั่งสอนผู้หญิงคนนี้เอง" จบประโยคที่ออกคำสั่งลูกน้องอย่างจริงจัง พายุก็หันไปมองหญิงสาวคนเดิมมันเป็นจังหวะเดียวกันกับที่เธอหันมามองเขาด้วยพอดี พายุหันกลับมามองชานนท์ทันทีพร้อมกับรอยยิ้มชั่วร้ายปรากฏบนใบหน้าคมคาย “คุณครับ” “คะ?”บีลีฟสะดุ้งเฮือกที่อยู่ๆมีชายแปลกหน้ามาสะกิดที่แขนเธอในขณะที่เธอกำลังดื่มอยู่กับกลุ่มเพื่อนของเธอ “พอดี คุณพายุมาเชิญคุณให้ไปห้องวีไอพีสี่ครับ”ชานนท์โน้มใบหน้าเข้าไปกระซิบเบาๆข้างหู ประโยคนั้นทำให้บีลีฟคลี่ยิ้มออกมาอย่างเก็บไม่อยู่ “ใครอ่ะแก”แสตมป์สงสัย “เปล่าไม่มีอะไร ขอตัวนะ” ~แกร่ก~ เสียงเปิดประตูตามมาด้วยเสียงส้นสูงที่รีบจ้ำมาอย่างรวดเร็ว บีลีฟเดินเข้ามาในห
続きを読む
EP.3 ผู้หญิงร่าน
บีลีฟกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอ เธอนิ่งไปเมื่อได้ฟังอย่างนั้น ทว่าสัญชาตญาณในการเอารอดทำให้เธอเล่นทีเผลอใช้เฮือกสุดท้ายดีดดิ้นขึ้นมาอีกครั้ง รอยยิ้มและสายตาเจ้าเล่ห์ปรากฏบนใบหน้าพายุ เขารับมือกับสถานการณ์นั้นได้ ยกตัวขึ้นเล็กน้อยและเอื้อมมือไปที่กระเป๋าใบเดิม“จะเอาโซ่มาใส่ข้อเท้าดีไหมหรือจะเอามีด” “ไม่เอา”ใบหน้าสวยส่ายไปมา เธอหอบหายใจแรงขึ้นด้วยความผวากลัว พายุมองหญิงสาวใต้ร่างด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ เขาลุกจากตัวเธอ ถกกระโปรงตัวสั้นมาเหนือเอวคอด แล้วอ้าขาเธอออก มือหนากดหน้าท้องแบนราบไว้ “ใช้มีดกับตรงนี้ได้ป่ะ เคยช่วยตัวเองด้วยมีดป่ะ” บีลีฟแทบขาดใจเมื่อปลายมีดจ่อไปที่ใจกลางสาวของเธอ ใบหน้าของเธอซีดเผือดลงอย่างเห็นได้ชัด หัวใจดวงน้อยกระตุกสั่นระรัว เหงื่อผุดทั่วร่างเมื่อเกิดอาการผวากลัว ท่าทางหวาดกลัวของเธอทำให้รอยยิ้มที่แฝงไปด้วยคมมีดของพายุกรีดยิ้มชั่วร้ายออกมา แววตาของเขาน่ากลัวไม่แพ้กัน“ฮ่าๆๆๆ” “กรี๊ดดด”บีลีฟกรีดร้องลั่นเมื่อพายุปามีดเฉียดใบหน้าของเธอไปนิดเดียวและมันก็ปักลงไปที่โซฟาใกล้กับใบหน้าของเธอ “นี่หรือเปล่านะที่เขาเรียกว่าใจกากแล้วปากเก่ง กระจอกจริงๆ แค่เอามีดขู่ก็กลัวจ
続きを読む
EP.4 เก่งแต่ปากNC++
“กรี๊ดดดดดด”บีลีฟกรีดร้องลั่นด้วยความหงุดหงิดที่ไม่สามารถต่อกรกับพายุได้และไม่พอใจกับทุกอย่างตอนนี้ ขาของเธอถูกอ้าออกกว้างด้วยฝีมือของพายุเธอหายใจแรงขึ้นเมื่อพายุถูไถแก่นกายที่ผงาดแข็งชันที่ร่องสวาท ไรขนอ่อนลุกชูชัน ใบหน้าแดงระเรื่อเลือดในกายสูบฉีดพุ่งพล่านด้วยความหวาดกลัว“กะ…กลัว”น้ำเสียงสั่นเครือของเธอบอกออกไป เธอสั่นเกร็งไปทั้งร่างปฏิกิริยาดังกล่าวสร้างความพึงพอใจให้พายุอย่างมาก“ไม่ต้องกลัว อย่าเกร็งนะ”“อ๊าาา…อะ…เอา…ออกไป…จะ…เจ็บ”เพียงแค่แก่นกายเข้าไปได้แค่ส่วนหัวของมัน ก็ทำให้เธอสั่นสะท้าน หอบหายใจแรงขึ้นจนหน้าอกกระเพื่อม ไม่กล้ามองส่วนนั้นที่มันกำลังรุกล้ำเข้ามา“อย่าเกร็ง มันเข้ายาก”พายุออกคำสั่ง อีกทั้งนิ้วเรียวยาวก็แหวกกลีบอวบอูมไปด้วย“อะ…เอาออกไป….ชะ…ใช้นิ้วเหมือนเดิมได้ไหม มันเจ็บ”“ไม่ได้ ใช้ได้แต่ปืน อย่าให้ต้องใช้ปืนกับเธออีกรอบนะ รอบนี้ฉันยิงจริงๆด้วย”สิ้นสุดประโยค พายุรับรู้ได้ถึงฤทธิ์ยาที่เขาทานเข้าไปมันเริ่มออกฤทธิ์แล้ว เขารีบดันแก่นกายเข้าไปในร่องสวาทจนสุดความยาวของมันโดยเร็วปึก!“กรี๊ดดดดด”เสียงกรีดร้องดังลั่นห้องวีไอพี ตาเบิกกว้างขึ้นข้างบนด้วยความเจ
続きを読む
EP.5 ยัดเยียด
ปึก! ปึก! ปึก! ปึก!พายุจับบีลีฟให้นอนลงในท่าคลานเข่าเหมือนเดิม ขยุ้มกลุ่มผมของเธอ อีกทั้งยังลูบไล้แผ่นหลังขาวเนียนที่เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ “พอ..อื้อออ…ไม่ไหวแล้ว”เมื่อความใหญ่โตชนกับมดลูกข้างใน เกิดความจุกหน่วงระคนความเจ็บปวดในเวลาเดียวกัน เธอหอบหายใจถี่ๆ คล้ายว่าร่างกายของเธอจะรองรับความป่าเถื่อนนี้ไม่ไหว พายุแสยะยิ้มเมื่อได้ยินคำอ้อนวอนขอของบีลีฟ เขาจับบั้นท้ายงามงอนไว้มั่นและกระทำกับเธอให้แรงขึ้นกว่าเดิมตามอารมณ์ปรารถนา เสียงเนื้อกระทบเนื้อ เสียงครวญครางปานจะขาดใจดังขึ้นเรื่อยๆในห้องวีไอพีเกือบครึ่งชั่วโมงที่เขาระบายความใคร่กับร่างกายเธอ เธอถูกพลิกตัวให้กลับมานอนหงายอีกครั้ง เขาอัดกระแทกแก่นกายเข้าไปอีกสองสามครั้งก่อนจะปล่อยน้ำรักสีขาวขุ่นเข้าไปในตัวเธอ “อ๊าสสสส”พายุเปล่งเสียงคำรามเมื่อได้ปลดปล่อยความอัดอั้นข้างใน“หึ”เขาครางในลำคออย่างเย้ยหยันเมื่อมองไปที่หญิงสาวที่นอนหอบหายใจโรยรินอยู่บนเตียงสำรวจเรือนร่างเปลือยเปล่าที่เต็มไปด้วยร่องรอยการกระทำป่าเถื่อนที่เขาได้กระทำไว้ด้วยความพอใจ ดึงแก่นกายออกจากร่องสวาทปล่อยให้เธอเป็นอิสระ เขาหยิบบุหรี่ในกระเป๋าสีดำขึ้นมาแล้วจุดมั
続きを読む
EP.6 ผู้ถูกเลือก
สัปดาห์ถัดมาบริษัทภาสกรในเช้าวันจันทร์ที่เป็นวันแรกของการทำงาน หญิงสาวในชุดนักศึกษาถูกระเบียบเดินเข้ามาในทางเข้าบริษัทยักษ์ใหญ่อันดับหนึ่งของประเทศ บริษัทที่ใครๆต่างใฝ่ฝันอยากเข้าร่วมงานกับที่นี่ บีลีฟยืนอยู่หน้าตึกมองมันด้วยความภาคภูมิใจที่ครั้งหนึ่งในชีวิตของเธอจะได้มีโอกาสเข้ามาร่วมศึกษางานกับบริษัทนี้ในฐานะนักศึกษาฝึกงานเธอหยิบยางมัดผมแล้วรีบรวบผมทรงหางม้าให้เรียบร้อย ก่อนจะยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดูเวลาที่หน้าปัดของมัน บ่งบอกว่าตอนนี้ใกล้เวลานัดที่เธอนัดกับพนักงานฝ่ายบุคคลไว้ เธอเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้นเพื่อเดินเข้าไปนั่งรอข้างในตรงล็อบบี้ที่มีเพื่อนสาวของเธอนั่งรออยู่เหมือนกัน เธอส่งยิ้มทักทายแสตมป์ก่อนที่เธอจะหย่อนสะโพกลงบนโซฟาขนาดพอดีตัวข้างๆกัน"ขอให้ฉันได้พี่เลี้ยงดีๆ น่ารักๆ กับเขาด้วยเถิด ขอให้คุยกันรู้เรื่องไม่มีอุปสรรค ไม่มีปัญหา ขอให้การฝึกงานในครั้งนี้ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี สาธุ"บีลีฟพึมพำเบาๆ เธอยกมือขึ้นมาไหว้ขอพรสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ขั้นสุดท้ายก่อนเรียนจบเธอก็ขอให้มันออกมาสมบรูณ์แบบตามต้องการ"สาธุ ขอให้ฉันได้พี่เลี้ยงหล่อๆ แซ่บๆ"บีลีฟหันไปมองหน้าแสตมป์ เธอยิ้มออกมาอ
続きを読む
EP.7 กลั่นแกล้ง
บีลีฟพ่นลมหายใจออกมาด้วยความหงุดหงิด กำหมัดแน่น หยุดฝีเท้าไว้แค่เพียงเท่านี้ รู้ว่านั้นเป็นแค่คำขู่ แต่ก็ไม่กล้าเดินออกไปอยู่ดี เธอหันกลับมาสบตากับเจ้าของคำพูด เห็นเพียงรอยยิ้มของเขาที่ยิ้มออกมาอย่างคนชนะที่สามารถกลั่นแกล้งเธอได้เพียงแค่จินตนาการว่าแปดชั่วโมงในการทำงานต่อจากนี้ไปต้องเห็นพายุ ต้องทำตามที่เขาบอกมันก็รู้สึกปวดประสาทตามที่เขาอยากให้เป็นตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่มงานแล้ว“ทำแบบนี้ต้องการอะไร”น้ำเสียงห้วนๆเต็มไปด้วยความหงุดหงิดเอ่ยถามออกไป เธอหงุดหงิดจนแทบอยากจะกรีดร้องออกมา “ทำไมเธอพูดจาไม่เพราะเลยล่ะ ฉันเป็นผู้ใหญ่นะอายุมากกว่าตั้งหนึ่งรอบ เคารพกันบ้างก็ดีพูดจาให้มีหางเสียงบ้าง แทนตัวเองว่าหนูหรือชื่อตัวเองแบบที่เธอเคยทำก็ได้”“อยากเคารพแค่คนที่น่าเคารพ คุณเป็นผู้ใหญ่ที่ไม่น่าเคารพก็ไม่อยากเคารพค่ะ”บีลีฟประชดประชันด้วยการกระแทกเสียงเน้นหนักตรงคำลงท้ายลงท้าย“ตอบคำถามด้วยนะคะว่าคุณต้องการอะไร คุณเป็นใครกันแน่คะ”“คำถามแรกฉันก็ต้องการทำให้เธอปวดประสาทเล่นไงตามที่บอกไป การที่เธอมาทำงานกับฉันเนี่ยเธอจะได้รู้จักฉันมากขึ้นในทุกอณู ไม่ว่าจะเป็นตัวตนของฉัน งานที่ฉันทำหรืออะไรหลาย
続きを読む
EP.8 ไม่มีทางเลือก
มือหนาคว้าหญิงสาวที่ล้มพับไปต่อหน้าต่อตาได้ทัน“หึ ก็ไม่ต่างจากที่คิดเท่าไรนะ”พายุรีบช้อนตัวบีลีฟขึ้น อุ้มเธอในท่าเจ้าสาวออกไปจากห้องลับนี้และพาไปยังห้องนอนตัวเองในคาสิโน ก่อนที่เขาจะเป็นคนปฐมพยาบาลให้เธอเองปล่อยให้เธอนอนพักไปครืด~ ครืด~“…” ร่างเล็กรู้สึกตัวขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงโทรศัพท์ ปรือตาขึ้นมาด้วยความงัวเงีย พยายามลืมตาขึ้นแต่ลืมได้ไม่มาก เธอนวดขมับตัวเองอีกครั้งเมื่อรู้สึกว่าวิงเวียนศีรษะอยู่เล็กน้อยเสียงโทรศัพท์ดังอยู่นานจนมันเงียบไป เธอกวาดสายตามองหากระเป๋าสะพายข้างก็พบว่ามันวางอยู่ตรงหัวเตียง จึงหยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ามาเปิดดูปรากฏชื่อตรงหน้าจอ วิฬาร์ อาจารที่ปรึกษาของเธอ เธอจึงกดโทรกลับไป รอสายไม่นานปลายสายก็รับ(ฮัลโหล บีลีฟว่างอยู่ไหมสะดวกคุยกับอาจารย์สักครู่ไหมลูก)“สะดวกค่ะ”(อาจารย์ได้ยินมาว่าคุณพายุเรียกตัวหนูไปฝึกงานด้วยเหรอ อาจารย์จะโทรมาแสดงความยินดีกับหนูอ่ะลูก คือหนูได้ฝึกกับประธานบริษัท เก่งๆ อย่างหนูอาจารย์ว่าน่าจะมีโอกาสเข้าทำงานที่นั้น และมันยังเป็นน่าเป็นตาให้มหาลัยอย่างมากเลยนะ เพราะฉะนั้น….)“หนูขอยกเลิกการฝึกงานได้ไหมคะ” ยังไม่ทันที่วิฬาร์จะพ
続きを読む
EP.9 อวดดี
“ทำไมมันยังไม่โล่งหัวเนี่ย ค่อยเป็นอีกตอนถึงห้องได้ไหม แล้วจะกลับยังไงจะโทรให้ใครมารับได้บ้างเนี่ย”บีลีฟพึมพำกับตัวเองเบาๆ เธอยังคงมีอาการมึนหัวอยู่เล็กน้อย จากการที่เป็นลมหมดสติไป ฟื้นมาแล้ววิธีที่ดีที่สุดคือการนอนพักไปก่อนไม่ควรลุกมาอย่างนี้ แล้วเธอก็ไม่รู้จะเอาไงต่อ รถเธอก็จอดอยู่ที่บริษัท ไม่รู้ว่าจะกลับคอนโดอย่างไรเพราะนี่ก็มืดแล้ว ครั้นจะโทรหาแสตมป์ให้มารับในสถานที่แบบนี้ก็คงไม่เหมาะ กลัวแสตมป์จะสงสัยเอาได้บีลีฟตัดสินใจนั่งพักที่โซฟาหน้าห้องของพายุก่อน เอาสำลีที่ชุบแอมโมเนียมาสูดดมอีกครั้งพลางเปิดดูรายชื่อในโทรศัพท์ว่าจะขอความช่วยเหลือใครได้บ้าง“มานั่งทำอะไรตรงนี้”บีลีฟที่กำลังจดจ่ออยู่กับโทรศัพท์สะดุ้งเฮือกเมื่อได้ยินน้ำเสียงดุดันของใครบางคนเอ่ยถามเธอ อีกทั้งมือหนาของเขาก็จับที่ไหล่เธอ เธอเลื่อนสายตามองมือหนาก่อนเงยหน้าขึ้นมามองและสะบัดมือนั้นออกจากไหล่ตัวเองไป“ฉันชานนท์ลูกน้องคุณพายุ เธอคงเป็นเด็กฝึกงานที่ชื่อบีลีฟใช่ไหม หน้าเธอซีดดีนะ ประทับใจที่นายฉันให้เธอดูโชว์ต้อนรับเธอไปเมื่อตอนเย็นละสิ เป็นลมขนาดนี้แปลว่าประทับใจมาก อยู่กับนายก็ต้องเห็นอะไรแบบนี้บ้างจะได้ชิน”ล
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status