Share

บทที่ 7

last update Tanggal publikasi: 2025-01-15 13:21:13

"มึงถอยไปนะไอ้ดิน" ทอรุ้งมองซ้ายมองขวาเพื่อหาทางหลบ 

ด้วยความที่โมโห เพิ่งเห็นภาพบาดตาบาดใจมา พอกลับมาถึงบ้านเธอยังมาพูดกระตุ้นอารมณ์อีก 

"กรี๊ดดดไอ้ดิน!" ทอรุ้งกำลังจะพุ่งออกไปที่ประตูแต่ไม่ทัน..มือหนายื่นไปคว้าร่างเธอไว้ได้ก่อน "กูรู้ว่ามึงไม่ได้เมา มึงจะทำอะไร"

"ก็ทำแบบที่มึงอยากได้ไง" จบประโยคคำพูดดินก็โน้มใบหน้าลงมาจูบริมฝีปากบางของคนที่กำลังจะอ้าปากด่า 

ที่จริงแล้วเขาไม่ได้คิดอะไรกับทอรุ้งเลย เห็นเป็นแค่เพื่อนสนิทที่อยู่ข้างบ้านโตมาด้วยกัน แต่พออกหักถูกผู้หญิงทิ้งมา ก็เลยอยากหาที่ระบายความโกรธที่มีต่อผู้หญิงอีกคน ซึ่งเธอคนนี้เป็นที่ระบายได้ดีนัก เพราะถึงแม้ว่าเขาจะด่าทอต่อว่ายังไง เธอก็ยังคงวนเวียนอยู่ข้างกาย เหมือนไม่ได้สนใจคำพูดของเขาเลย

ที่จริงแล้วทุกครั้งที่ถูกด่าว่า ทอรุ้งไปแอบนั่งร้องไห้ จนหายโกรธและน้อยใจ ถึงได้โผล่หน้ามาให้เขาเห็นอีก ทั้งๆ ที่เขาคงไม่อยากจะเห็นหน้าเธอหรอก แต่เธอต่างหากที่อดใจไม่ได้

ทอรุ้งดิ้นรนอยู่เพียงชั่วครู่ ร่างกายของเธอก็อ่อนระทวย ด้วยหัวใจที่มีให้เขาก่อนหน้านั้นอยู่แล้ว 

ประตูห้องนอนถูกเปิดออก ด้วยมือแกร่งของคนร่างหนา แต่ในขณะที่พาเธอเข้ามาในห้อง เขาไม่ได้ถอนจูบออก 

คนตัวเล็กถูกวางลงเตียงแบบเบามือที่สุด เขาไม่รู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่ แต่ในขณะที่กำลังถอดเสื้อผ้า เธอก็ยังคงนอนรอ..

พอถอดเสื้อผ้าของตัวเองเสร็จ ดินก็ก้าวคร่อมร่างหญิงสาวที่นอนทอดกายรออยู่ มือหนายื่นลงไปแกะกระดุมเสื้อเชิ้ตแบบผู้หญิงที่เธอใส่อยู่ออกทีละเม็ด ..ตั้งแต่เกิดมาดินไม่เคยเห็นทอรุ้งแต่งตัวเหมือนผู้หญิงทั่วไป เขาถึงไม่เคยมองเธอเลย

"อือ" พอเสื้อหลุดรุ่ยออกจากร่างกาย ริมฝีปากหนาก็แนบจูบลงตรงร่องหน้าอกที่ยังมีเสื้อชั้นในปกปิดอยู่ 

ใบหน้าคมไซร้ต่ำลงมาจนถึง หน้าท้องแบนราบ มือหนาค่อยๆ สอดเข้าไปด้านใต้ร่างของอีกฝ่ายเพื่อปลดตะขอเสื้อชั้นใน 

หน้าอกที่โผล่พ่นออกมา ดึงสายตาชายหนุ่มให้มองจ้องแบบละไปไหนไม่ได้เลย เขาไม่คิดว่าสิ่งที่ซ่อนอยู่ในเสื้อเชยๆ  แบบที่เธอชอบใส่ มันจะเด่นและงดงามถึงเพียงนี้

"อืออ" เสียงครางได้เล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากบางเมื่อถูกเขาดูดกินเกสรทั้งสองข้างสลับไปมา อุ้งมือหนาบีบเคล้นในขณะที่กำลังดูดเพื่อกระตุ้นอารมณ์ของคนตัวเล็กที่อยู่ในพันธนาการ

และชายหนุ่มร่างสูงที่มีหน้าหล่อเหลาก็ไม่ได้หยุดอยู่แค่นั้น เขายังดูดวนรอบเนินหน้าอกอันน่าหลงใหล แบบหยุดไม่ได้ จนเผลอทิ้งรอยช้ำไว้เป็นจ้ำๆ 

"อื้มมม!!" ทอรุ้งสะดุ้งเมื่อถูกมือหนาล้วงต่ำลงไปที่...

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • คนเสเพล   ตอนพิเศษ 2

    คนเสเพล [ ตอนพิเศษ 2 ]"เราไม่ได้ไปเยี่ยมคุณป้าร้านเย็นตาโฟนานเลยนะ""หือ??" ดินซึ่งกำลังเคลิ้มใกล้จะหลับ เพราะตอนนี้ก็ดึกมากแล้ว และฟ้าใสก็นอนหลับไปแล้วด้วย วันนี้ฟ้าใสอ้อนอยากจะนอนกับพ่อและแม่ ทอรุ้งก็เลยให้ลูกสาวนอนกลาง"ตกใจอะไร เดี๋ยวลูกก็ตื่นหรอก" ทอรุ้งตบสะโพกฟ้าใสเบาๆ เพื่อกล่อมให้นอนต่อเช้าวันต่อมา.."ฝากฟ้าใสด้วยนะครับแม่""ได้จ้า..แล้วนี่จะไปไหนกันทำไมรุ้งถึงไปด้วยล่ะ" เดือนถามลูกเขย เพราะวันนี้เขาให้ทอรุ้งเปลี่ยนเสื้อผ้าออกไปพร้อมกัน"มีธุระครับ เลยจะพาไปด้วย""รุ้งก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะว่าดินจะพาไปไหน เดี๋ยวตอนเย็นแม่กลับมานะจ๊ะฟ้าใส" หญิงสาวพูดพร้อมกับหอมแก้มลูกสาวเบาๆนั่งรถมาด้วยกันทั้งสองก็ไม่ค่อยได้คุยอะไรกันเลย และเธอก็ไม่รู้ว่าเขาจะพาไปที่ไหน พอมาถึงบริษัท ทอรุ้งทำได้แค่เดินตามเขาไปที่ห้องทำงาน"นั่งรออยู่นี่ เดี๋ยวเราประชุมเสร็จจะพาออกไปข้างนอก" ชายหนุ่มพาเธอไปนั่งลงที่โซฟารับแขก แล้วก็เดินกลับมาหยิบเอกสารเพื่อที่จะเข้าห้องประชุม"ทำเป็นลับลมคมในไปได้" หญิงสาวได้แต่พูดพึมพำเพราะตอนนี้เขาออกจากห้องไปแล้วสองชั่วโมงผ่านไป.."ตอนบ่ายผมถึงจะเข้ามานะ" ประตูห้องทำงานถูกเ

  • คนเสเพล   ตอนพิเศษ 1

    คนเสเพล [ ตอนพิเศษ 1 ]หลายวันต่อมา..ชนกันต์เพิ่งจะพาภรรยากลับมาถึงบ้านมาถึงได้เพียงไม่นาน ก็มีคนมาตามบอกว่าแม่ของแพรไหมมาขอพบ แน่นอนว่าเขาไม่ปล่อยให้เธอไปพบแม่แค่คนเดียวแน่"ไหม.. แม่มีเรื่องอยากจะคุยด้วย" ใบหน้าของแม่แสดงอาการออกมาให้เห็นชัดมากว่าเป็นกังวล"แม่มีอะไรอยากจะคุยกับฉันเหรอ""ไหมช่วยแม่หน่อยนะลูก" หญิงวัยกลางคนเอื้อมมือไปกุมมือของลูกสาวไว้ เพื่อสื่อให้รู้ว่านางต้องการความช่วยเหลือจริงๆ "ตอนนี้พี่มีเรื่อง.."หึ..แพรไหมยกยิ้มมุมปากแบบรู้ทัน เป็นแบบที่เธอคิดไว้จริงๆ เห็นแค่แววตาของแม่ก็รู้แล้วว่าเรื่องที่แม่มาคงมีแค่เรื่องเดียวเท่านั้น "แล้วไงคะแม่ แม่พูดเหมือนกับว่าลูกชายของแม่ไม่เคยมีเรื่องกับใครอย่างนั้นแหละ""ไหม""พี่ธงโตแล้วนะแม่ ปล่อยให้เขาแก้ไขปัญหาที่ก่อขึ้นมาด้วยตัวเองบ้างเถอะ มีเรื่องทีไรแม่ต้องให้ฉันเป็นคนตามแก้ไขให้ทุกครั้ง แทนที่แม่จะเป็นห่วงฉันที่เป็นลูกสาว แต่แม่กลับเป็นห่วง.." หญิงสาวพยายามกลั้นน้ำตาไม่ให้มันไหลแล้ว เพราะเธออายสามีที่เอาแต่ยืนมองอยู่ ถึงแม้จะรู้ว่าเขามองด้วยความเป็นห่วงแต่ก็ยังอายอยู่ดี"แม่ขอร้องหนูเป็นครั้งสุดท้ายนะลูก ต่อจากนี้ไปแม่จะไ

  • คนเสเพล   บทที่ 79 ตอนจบ

    "เซอร์ไพรส์""????""ทำไมเห็นพวกกูแล้วมึงดูไม่ดีใจเลยวะ"ชนกันต์ยังไม่ได้พูดอะไรกับกลุ่มเพื่อนก็รีบหันไปรูดซิปปิดเต็นท์ไว้ก่อนโชคดีก่อนออกมาเขาได้เอาผ้าห่มคลุมร่างของเธอไว้แล้ว เพราะตอนนี้เธอยังไม่ได้ใส่เสื้อผ้า"พวกมึงตามกูมาถูกได้ยังไงวะ" ชายหนุ่มถามขึ้นพร้อมกับกวาดสายตามองไปที่เพื่อนทั้งสี่"มึงคิดว่าจะแอบมาเที่ยวคนเดียวได้หรือไง ทำไมถึงมาไม่ชวนพวกกูเลยวะ""กูมาคนเดียวที่ไหน มากับแพรต่างหาก""มึงพูดเหมือนกับว่าพวกกูไม่เคยมากับน้องแพรอย่างนั้นแหละ""เออกูยอมแพ้พวกมึงก็ได้ หาที่กางเต็นท์เองแล้วกัน""จะหาทำไมให้ยาก ก็กางมันข้างๆ นี่แหละ" ว่าแล้วพวกเพื่อนๆ ทั้งสี่คนก็ลงมือจัดการกับข้าวของที่เพิ่งจะขนลงมาจากรถมอเตอร์ไซค์พอมีเสียงกุกกักอยู่ด้านนอก คนที่นอนหลับก็ได้ตื่นขึ้นมา ..แพรไหมรีบใส่เสื้อผ้าแล้วก็ออกมาจากเต็นท์"พวกคุณมาได้ยังไงคะ" หญิงสาวแปลกใจที่ออกมาแล้วเห็นเพื่อนทั้งสี่คนของเขาครบก๊วนเลย"ตามกลิ่นมันมาครับ""จริงเหรอคะ??" ดวงตางามตวัดมองไปที่ผู้เป็นสามี"ไม่ใช่กลิ่นแบบนั้นครับ" ทั้งสี่ถึงกับขำที่เธอเชื่อเรื่องกลิ่น"มึงก็พูดให้เคลียร์หน่อยสิวะ" มนตรีเอ่ยขึ้นแล้วก็ถือโอกาสอธิบ

  • คนเสเพล   บทที่ 78

    พอทานข้าวเสร็จทั้งสองก็นั่งเล่นอยู่ที่หน้าเต็นท์ต่ออีกนานพอสมควร เพราะเขาอยากให้เธอดื่มด่ำกับบรรยากาศในยามค่ำคืน"หนาวแล้วเข้าไปข้างในกันดีกว่า" ชายหนุ่มพูดพร้อมกับมองต่ำลงไปดูหญิงสาวที่นั่งอยู่บนตัก โดยมือหนาโอบกอดร่างของเธอไว้"จะหนาวได้ยังไงนายกอดแน่นขนาดนี้""อึดอัดเหรอ" ได้ยินเธอบอกว่าเขากอดแน่นชายหนุ่มก็รีบปล่อยมือออก แต่เธอกลับคว้าแขนของเขาให้กลับมากอดไว้เหมือนเดิม"ยังไม่ได้บอกว่าอึดอัดสักหน่อย" แพรใหมแนบใบหน้าลงไปแผ่นอกกว้างของผู้เป็นสามี"เข้าไปอ้อนในเต็นท์ต่อดีกว่า" ไอ้นั่นมันแข็งไม่รู้จะแข็งยังไงแล้ว แต่ติดที่อยากให้เธอชมวิวนานๆ หน่อย"นายง่วงแล้วเหรอ""ไม่ได้ง่วงแต่..." สายตามองต่ำลงไปดูความแข็งแกร่งของตัวเองที่มันดันกางเกงออกมา"กันต์" หญิงสาวตะคอกสามีเสียงแผ่วเบาแบบไม่จริงจังนัก"ทนไม่ไหวแล้วนะ!" ชนกันต์พูดพร้อมกับลุกขึ้นกำลังจะอุ้ม แต่ถูกแพรไหมต่อว่า เพราะทั้งสองไม่ได้อยู่สถานที่ลับตาคนหญิงสาวเดินเข้ามาในเต็นท์ ..เต็นท์อันนี้เป็นเต็นท์ขนาดใหญ่ ถ้าให้นอนจริงๆ คงได้ 5-6 คน และมีที่นอนแบบเป่าลม โดยไม่ต้องนอนกับพื้นเหมือนที่เขามากับพวกเพื่อนๆ"เต็นท์แบบนี้ดีจังเลยนะ""ถ้า

  • คนเสเพล   บทที่ 77

    "กลับบ้านเรา" มือหนาเอื้อมไปกุมมือของเธอไว้ "อย่าเสียน้ำตากับอะไรแบบนี้อีก" มืออีกข้างเขายื่นไปซับน้ำตาให้ เพราะเขาได้ยินทุกคำที่เธอคุยกับครอบครัว ที่จริงชนกันต์เกือบจะอดทนฟังต่อไม่ได้ แต่เขาต้องรู้ให้ลึกกว่านี้ เพราะถ้าถามเธอคงไม่บอกความจริงแน่"มันไม่ใช่แบบที่น้องเขยเห็นนะ น้องสาวของพี่มันมารยา"พั๊วะ!! ชนกันต์ไม่พูดพร่ำทำเพลง เขาหันกลับมาแล้วกำหมัดแน่ๆ ชกเข้าใบหน้าพี่ชายของเธออย่างแรง "เลว""แม่!!" ธงซึ่งตอนนี้ล้มคว่ำลงไปกองกับพื้น รีบตะเกียดตะกายเข้าไปหาแม่ เพราะกลัวว่าจะถูกซ้ำอีก"ไหมฟังแม่ก่อนสิลูก""แม่มันชกผมนะ! แม่ยังจะไปพูดกับมันอีกเหรอ""เจ็บไหมลูก" พอเห็นเลือดที่มุมปากของลูกชาย จากที่กำลังจะรั้งลูกสาวไว้ นางก็เลยนั่งยองๆลงกับพื้น เพื่อซับเลือดให้กับลูกชายก่อน"เจ็บสิแม่ โอ๊ยย""ไม่ต้องไปมอง" ชนกันต์พูดพร้อมกับจูงมือเธอแล้วเดินออกมาจนถึงมอเตอร์ไซค์ "ขึ้นรถ" กุญแจยังคาอยู่กับรถ พอสตาร์ทเขาก็หันมาบอกให้เธอขึ้นที่จริงเขาเดินตามหลังรถของเธอมาจนถึงบ้านหลังนี้ ถ้าขับรถ..เขาคงไม่เห็นอะไรแบบนี้เพราะพวกนั้นคงจะรู้ตัวก่อน"นายตามฉันไปทำไม" หญิงสาวก้าวลงจากรถเมื่อถึงบ้านของเขา"ถ้าไม

  • คนเสเพล   บทที่ 76

    "ยังไม่มีใครพูดอะไรหรอก""ยังไม่มีใครพูด??" เพราะคำตอบของเขามันดูแปลกๆ เธอก็เลยสงสัย"ใช่ยังไม่มีใครกล้าตอบเราเรื่องเงินห้าล้าน""นายถามเรื่องเงินเหรอ""มีอะไรหรือเปล่า" ชายหนุ่มคิดว่าหรือเธอไม่อยากจะให้เขาพูดเรื่องเงินสินสอดกับครอบครัวของเธอ"ฉันถามว่า นายถามแม่เรื่องเงินเหรอ""ไม่ได้ถามแม่ แต่ถามพี่ชาย""แล้วเขาว่ายังไง""พี่ชายยังไม่ตอบแม่ก็ออกมาก่อน"หึ.. ขนาดเรื่องเงินค่าตัวของเธอแม่ยังปกป้องพี่ชายเลย "ทีหลังนายไม่ต้องไปตามฉันบ้านหลังนั้นหรอก" ความกตัญญูที่มีให้มันไม่สามารถทำให้แม่รักเธอได้เลยเหรอ"ยังงอนเราเรื่องนั้นอยู่เหรอ" เห็นดวงตาของเธอมีน้ำตาคลอออกมาเขาก็เริ่มใจไม่ดี"อืม" ถึงแม้ว่าเธอจะคิดมากเรื่องครอบครัว แต่กับเรื่องของเขาเธอก็ยังไม่ลืมใครจะไม่โกรธไม่งอนล่ะเล่นเอาเรื่องบนเตียงกับผู้หญิงคนอื่นมาพูด ถึงแม้ว่าจะเผลอพูดก็ตามที"หึงเหรอ" เห็นท่าทางของเธอแบบนี้ แอบดีใจที่ตัวเองเผลอพูด จะได้รู้ความในใจของเธอด้วย"ไม่รู้ แต่ไม่อยากได้ยินนายพูดถึงผู้หญิงคนอื่น""ไอ้ดิน! มึงจะมาเอาลูกมึงไหม!!" จะง้อเมียก็ง้อไม่ถนัด เพราะตอนนี้มีดวงตากลมโตใสแป๋วของเด็กน้อย มองจ้องพวกเขาทั้งสองอยู

  • คนเสเพล   บทที่ 5

    เสียงสะอื้นค่อยๆ ดังออกมาจากลำคอของหญิงสาวที่ถูกปิดปากด้วยริมฝีปากของอีกฝ่าย แต่ดูเหมือนว่าเขาจะไม่สนใจ ยังจูบเธอไม่ยอมปล่อยแต่เธอก็ไม่ได้ดิ้นรนให้เขาปล่อย มีหลายครั้งเวลาที่คุยกัน เธอชอบมองริมฝีปากที่มีเสน่ห์และยังแอบจินตนาการไปว่าถูกเขาจูบ ทั้งๆ ที่เกิดมาไม่เคยถูกจูบเลย"สงสัยอยู่บ้านหลังนั้นแน่

  • คนเสเพล   บทที่ 4

    ทอรุ้งก้าวเดินออกมาจากห้องนั้นแบบไม่พูดไม่จา เมื่อได้ยินสิ่งที่ดินเอ่ยพูดมา"มันยอมกินบ้างไหมล่ะหนูรุ้ง" ธิมาพรที่ยืนรออยู่หน้าห้อง พอเห็นทอรุ้งออกมาก็เลยรีบถามดู"กินเข้าไปคำหนึ่งค่ะน้า ที่เหลือฝากน้าดูแลมันด้วยนะ" พอพูดออกไปแล้วก็นึกขำตัวเอง เป็นบ้าหรือไงไปฝากแม่ให้ดูแลลูก ..แล้วตัวเองเป็นอะไรกับ

  • คนเสเพล   บทที่ 3

    แอดดดด~ ประตูห้องถูกเปิดเข้ามาจากคนที่อยู่ด้านนอก"ทำอะไรกันอยู่" เดือนแม่ของทอรุ้งถามขึ้นเมื่อเห็นภาพที่อยู่ตรงหน้า"ก็รุ้งน่ะสิน้า มันทำเหล้าหกใส่ที่นอน" ภาพที่เห็นก็คือทั้งสองกำลังช่วยกันเก็บที่นอนที่ถูกเหล้าหกใส่"แล้วนายมาแย่งจากเราทำไมล่ะ""ใครแย่งก่อนกันแน่" ดินปล่อยทอรุ้งให้เป็นอิสระตั้งแต่

  • คนเสเพล   บทที่ 2

    เย็นวันเดียวกัน.. "มันออกมากินข้าวกินน้ำบ้างหรือเปล่าล่ะน้า"ธิมาพรได้แต่ส่ายหน้า เป็นการตอบคำถามของทอรุ้ง"เดี๋ยวรุ้งขอเข้าไปดูมันหน่อยนะ""ฝากหนูทอรุ้งด้วยนะลูก"หญิงสาวที่อยู่ในชุดเสื้อยืดกางเกงยีนส์แบบตัดขา ที่จริงแต่ก่อนมันเคยเป็นกางเกงยีนส์ขายาว แต่เธอก็ตัดมันทิ้งเพราะเกะกะ ได้ก้าวเดินเข้าไป

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status