บทที่ 6

ท่านมีข้อความใหม่ 10,000 ข้อความ

เช้าวันแรกในบ้านหลังใหม่ของชายเริ่มต้นขึ้นด้วยเรื่องน่าตื่นตะลึง เขาจ้องข้อความแจ้งเตือนบนจอเล็กๆ ของแอ๊บบี้อยู่นานเท่าไรไม่ทราบได้ พอสติกลับคืนมาชายหนุ่มก็เปิดใช้งานการฉายหน้าจอเพื่อให้สามารถดูรายละเอียดได้ถนัด

ข้อความทั้งหนึ่งหมื่นนั้นอยู่ในระบบของสตาร์ทูบ ชายลองเลือกใช้คำสั่งจัดประเภทแล้วก็พบว่ามันถูกส่งมาจากหลากหลายแหล่ง มีทั้งบุคคลธรรมดา บริษัท และแน่นอนว่าต้องมีข้อความจากระบบสตาร์ทูบด้วย

“งั้นก็ดูข้อความจากระบบก่อนก็แล้วกัน” ว่าแล้วชายก็ปัดหน้าต่างแจ้งเตือนเรื่องการตรวจไม่พบภาษาออกไป จากนั้นก็เรียกข้อความจากสตาร์ทูบขึ้นมา

ยินดีด้วย! คุณได้รับชุดถ่ายทำ 5Sense

แค่ข้อความแรกก็ทำให้ดวงตาของเขาเบิกกว้างแล้ว ‘เฮ้ๆ มันครบร้อยล้านวิวตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?’ ไวเท่าความสงสัยชายรีบเปิดเข้าไปดูคลิปวิดีโอที่ลงไว้เมื่อคืนก่อนจะต้องตกตะลึงแทบหัวใจวายเป็นครั้งที่สองของวันเมื่อยอดการเข้าชมทะลุหนึ่งร้อยล้านคนไปแล้วจริงๆ แถมยังมีผู้กดติดตามช่องมากกว่าหนึ่งล้านไปแล้ว ผู้คนแสดงความคิดเห็นกันอย่างล้นหลาม ชายลองอ่านดูคร่าวๆ ก็พบว่าส่วนใหญ่กำลังเรียกร้องอยากกินซุปไข่ของเขา

‘กระแสดีจนอยากทำขายจริงๆ นั่นแหละ แต่ตอนนี้คงยังไม่พร้อม’ ชายอาจไม่ใช่ทายาทร้านอาหารแต่ก็เคยได้ฟังเรื่องของคุณปู่ที่พ่อมักเล่าให้ฟังอยู่บ่อยๆ ปู่ของเขาสร้างเนื้อสร้างตัวขึ้นมาจากการเปิดร้านอาหารเล็กๆ หรือถ้าให้พูดเจาะจงลงไปก็คือร้านขายข้าวมันไก่ “การทำธุรกิจร้านอาหารน่ะนะขายเป็นอาหารจานเดียวจะง่ายที่สุด เพราะเราจะเตรียมวัตถุดิบได้ง่าย ขั้นตอนไม่เยอะมากสามารถจัดระเบียบตัวเองได้ดี” นั่นคือคำสอนที่สืบต่อกันมารุ่นสู่รุ่น

‘แต่ซุปที่เหลือจะเก็บไว้กินเองก็ยังไงๆ อยู่นะ’ ในตอนนี้ชายค่อนข้างลังเลเพราะข้อความฉบับที่สองจากสตาร์ทูบนั้นเป็นคำเชิญชวนให้เขาทำการถ่ายทอดสดพร้อมแจกของรางวัลเป็นอาหารปรุงสำเร็จ ส่วนแบ่งจากค่าโฆษณาและเงินสนับสนุนนั้นค่อนข้างล่อตาล่อใจเลยทีเดียว แถมพวกเขายังแนบรายการผู้สนับสนุนยาวเป็นหางว่าวมาด้วย ผู้สนับสนุนกลุ่มนี้บ้างก็ต้องการเช่าพื้นที่โฆษณาเล็กๆ บ้างก็เสนอผลิตภัณฑ์ให้ใช้ฟรีๆ แลกกับการโฆษณาสินค้าของพวกเขา

ชายอ่านข้อเสนอเหล่านั้นแล้วก็ได้แต่นึกสงสัยว่าโชคของเขาชักจะมากเกินไปแล้ว ‘แต่ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ลองดูสักนิดก็ไม่เสียหายหรอกมั้ง?’ ชายหนุ่มบอกกับตัวเอง จากนั้นก็ไล่อ่านข้อความอื่นๆ อีกนิดหน่อยเผื่อว่าจะมีเรื่องสำคัญ แล้วเขาก็พบว่าข้อความส่วนใหญ่นั้นคล้ายๆ กันไปหมด พวกบริษัทยื่นข้อเสนอในการร่วมทำธุรกิจ ภัตตาคารเชิญให้ไปเป็นพ่อครัว ส่วนบุคคลธรรมดาทั้งหลายก็สอบถามถึงเรื่องของอาหารสำเร็จรูปที่เขาจะขาย เมื่อเป็นเช่นนี้ชายจึงออกคำสั่งให้แอ๊บบี้ทำการตรวจสอบและสรุปใจความออกมา แน่นอนว่าหากมีข้อความที่ไม่เข้าพวกก็จะถูกแยกออกมาต่างหาก ทว่าในท้ายที่สุดแล้วก็ไม่เป็นเช่นนั้น

“เช้านี้ลองไลฟ์สดก่อนก็ได้มั้ง?” ชายพึมพำกับตัวเองก่อนจะลุกไปอาบน้ำแปรงฟัน ระหว่างนั้นเขาก็ครุ่นคิดไปด้วยว่าจะทำการถ่ายทอดสดแบบไหน เพราะโดยพื้นฐานแล้วเขาไม่ใช่คนช่างพูดสักเท่าไร ยิ่งเรื่องให้ความบันเทิงแก่ผู้ชมยิ่งเป็นไปไม่ได้ แต่เพราะคลิปวิดีโอเงียบๆ เมื่อคืนเป็นที่นิยมกันมากชายจึงยังพอจะมีหวังอยู่ เขาคิดว่าแค่ทำเหมือนที่เคยทำงานวิชาคหกรรมก็น่าจะได้แล้ว

“แต่ก่อนอื่นก็ต้องตกลงเรื่องสปอนเซอร์ก่อนล่ะนะ” ว่าแล้วชายก็ไล่อ่านรายละเอียดของผู้เสนอตัวสนับสนุนช่องของเขาอีกครั้ง เรื่องเช่าพื้นที่แปะโฆษณานั้นก็เรื่องหนึ่ง แต่ที่เขาสนใจเป็นพิเศษคือข้อเสนอมอบสินค้าให้แลกกับการโฆษณา มันมีตั้งแต่ซูเปอร์มาร์เก็ต ผู้ผลิตเครื่องปรุง ผู้ผลิตอุปกรณ์ครัว ไปจนถึงสถาบันวิจัยอาหารโบราณเลยทีเดียว แน่นอนว่าชายไม่สามารถรับข้อเสนอทั้งหมดนั้นได้ในคราวเดียว และเขาก็ไม่อยากคิดมากให้ปวดหัวจึงตัดสินใจอย่างง่ายๆ ว่าคลิปวิดีโอไหนใช้ของใครก็จะโฆษณาให้ผู้ประกอบการเจ้านั้น ส่วนป้ายโฆษณาก็จะแบ่งพื้นที่ให้บริษัทเครื่องขายอาหารอัตโนมัติที่ตนฝากขายอาหารด้วยเพื่อที่จะได้ประโยชน์กันทั้งสองฝ่าย

“แต่รอบแรกโฆษณาซูเปอร์กับเครื่องครัวก่อนก็แล้วกัน” ชายยังไม่อยากพูดเรื่องการขายอาหารสำเร็จรูปของตนเองเพราะเขายังไม่ทราบจำนวนและราคาที่แน่ชัด ชายคิดว่าหากพูดไปแล้วมีข้อมูลไม่ครบถ้วนสู้ไม่พูดเสียเลยยังจะดีกว่า ดังนั้นผู้ที่ได้พื้นที่ป้ายโฆษณาในการถ่ายทอดสดครั้งแรกของครัวคุณชายจึงเป็นซูเปอร์มาร์เก็ตใกล้บ้านที่ให้บัตรกำนัลมูลค่าหนึ่งพันสตาร์มาใช้ ผู้ผลิตอุปกรณ์ครัวเจ้าของตะกร้อตีไข่ และสถาบันวิจัยอาหารโบราณผู้มอบเนยมาให้ทดลองใช้

“เช้านี้ทำอะไรง่ายๆ ก็แล้วกัน” ชายพูดพลางฮัมเพลงในลำคออย่างอารมณ์ดี ทว่าเขาไม่ได้รู้ตัวเลยสักนิดว่ามื้อง่ายๆ ของตนจะสั่นสะเทือนวงการเชฟอย่างรุนแรงเลยทีเดียว

๐๐๐

ในเช้าวันนั้นขณะที่สำนักข่าวหลายแห่งกำลังนำเสนอเรื่องครัวคุณชายที่ลงคลิปวิดีโอห้าสัมผัสที่อร่อยที่สุดเท่าที่เคยมีมา ผู้คนที่ท่องอยู่ในเครือข่ายกาแล็กซีก็ต้องแตกตื่นเพราะการแจ้งเตือนเรียบง่ายอันหนึ่ง

Mr.Shine’s Kitchen เริ่มการถ่ายทอดสดแล้ว

ทันทีที่เห็นการแจ้งเตือนนี้แทบจะทุกคนต่างก็รีบเข้าไปดู จะมีบ้างที่อยู่ระหว่างทำงานก็ได้แต่กัดฟันอดทน และเฝ้ารอให้ถึงช่วงพักโดยเร็ว

การถ่ายทอดสดครั้งนี้ไม่ใช่การถ่ายทอดสดแบบห้าสัมผัส แต่เป็นการถ่ายทอดสดแบบสามสัมผัสที่ประกอบไปด้วย รูป เสียง และกลิ่น การถ่ายทอดสดแบบนี้มักนิยมใช้กันเมื่อมีการปรากฏตัวของบุคคล เพราะบางครั้งระบบป้องกันการลวนลามก็ใช้ได้ไม่ดีเท่าที่ควร ครั้งนี้มุมกล้องกำหนดเป็นมุมมองเหนือศีรษะทำให้ไม่มีใครมองเห็นหน้าพ่อครัวเช่นเคย ทว่าคราวนี้อีกฝ่ายไม่ได้ทำอาหารเงียบๆ อย่างเดิมแล้ว

“สวัสดีครับ ยินดีต้อนรับสู่ครัวคุณชาย ผมอาจจะพูดไม่เก่งนักเอาเป็นว่าเรามาเรียนรู้การทำอาหารโบราณแบบบ้านเกิดผมไปด้วยกันนะ สำหรับวันนี้จะเป็นมื้อเช้าแบบง่ายๆ ที่ผมเชื่อว่าทุกคนสามารถทำตามได้หากฝึกฝนให้ดีพอ” พร้อมกับพูดชายก็หยิบวัตถุดิบออกมาวางเรียง จากนั้นก็ค่อยๆ แนะนำไปทีละอย่าง แทบจะยกบทพูดเมื่อครั้งที่ทำสื่อการสอนส่งอาจารย์วิชาคหกรรมมาใช้ทั้งหมด ขณะเดียวกันเหล่าผู้ชมก็เริ่มพูดคุยกันแล้ว

-เขาพูดภาษาอังกฤษหรือ? สำเนียงไม่คุ้นเลย

-นั่นสิบางคำก็แปลก เครื่องแปลภาษาของฉันแปลไม่ได้

-แต่ผมว่าสำเนียงเขาดีมากเลยนะ สำเนียงโบราณของแท้เลย

-โอ้! ถ้าอย่างนั้นเขาก็มาจากกาแล็กซีที่ห่างไกลมากเลยสิ

-ทุกคนก็ทำตามได้? เชฟคุณคาดหวังกับพวกเรามากไปแล้วนะ

-ใช่ๆ แค่เห็นไข่ฉันก็ยอมแพ้แล้ว มันทั้งเหลวทั้งเหนอะหนะ ไหนจะเศษไข่พวกนั้นอีก โยนเข้าเครื่องปั่นไปเลยยังดีซะกว่า ได้แคลเซียมด้วยนะ

-มื้อเช้าง่ายๆ? เขาคิดว่าการทำอาหารมันง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ?

-นั่นสิ กว่าจะได้ใบประกอบวิชาชีพผู้ช่วยผู้ปรุงอาหารก็ต้องเรียนถึงสิบปีเลยนะ

-ใช่ๆ เขาเป็นใครมาจากไหนถึงได้กล้าพูดแบบนี้

ชายเห็นข้อความเหล่านั้นผ่านการแสดงผลของแอ๊บบี้แต่ก็ไม่ได้ตอบไปในทันที พอแนะนำวัตถุดิบซึ่งมีเพียงไม่กี่อย่างเสร็จเขาก็เริ่มลงมือทำ “มื้อนี้เราจะทำไข่คนกัน เริ่มจากตอกไข่ใส่ชาม วิธีการก็ง่ายๆ ก่อนอื่นก็จับไข่ให้มั่น ผมแนะนำให้จับด้วยสามนิ้วในแนวตั้งแบบนี้” พร้อมกับพูดชายก็ประคองไข่ไว้ระหว่างนิ้วโป้งกับนิ้วชี้และนิ้วกลาง ตัวไข่อยู่ในแนวตั้งที่ยอดแหลมชี้ขึ้นด้านบน ชายใช้มือข้างที่ว่างชี้ให้ดูด้านกว้างของไข่ บอกว่า “สังเกตด้านยาวตรงนี้นะ ผมเรียกมันว่าท้องไข่ เวลาตอกไข่ให้ใช้ด้านนี้นะ จะตอกกับพื้นเรียบหรือขอบภาชนะก็ได้ เคาะเบาๆ พอให้มีรอยร้าวแบบนี้ พอไข่มีรอยร้าวแล้วก็เปลี่ยนมาถือด้วยสองมือ วางนิ้วโป้งลงบริเวณรอยร้าวจากนั้นก็ค่อยๆ ดึงเปลือกไข่สองซีกออกจากกัน อันนี้ผมหงายมือให้ดูกันชัดๆ เวลาทำจริงจะคว่ำมือเลยก็ได้ กรณีที่อยากแยกไข่แดงกับไข่ขาวก็ค่อยๆ ปล่อยไข่ลงแบบนี้ คอยประคองไข่แดงให้อยู่ในเปลือกไข่ เห็นไหม แค่นี้เอง” พูดถึงตรงนี้ไข่ขาวก็ลงไปนอนนิ่งอยู่ในชามส่วนเปลือกไข่ครึ่งซีกในมือขวาของเขามีไข่แดงวางไว้อย่างเรียบร้อย

บรรดาผู้ชมเห็นอย่างนั้นก็พากันโวยวายลงในช่องแสดงความคิดเห็น ข้อความส่วนใหญ่เป็นไปในทางเดียวกันคือไม่เชื่อว่าจะทำตามการสาธิตได้

-ง่ายๆ อะไรกันล่ะ! นี่มันยากของโคตรยากเลยต่างหาก ผมทำไข่แตกคามือไปแล้ว

-ส่วนฉันลองเคาะเบาๆ ไข่ไม่ร้าวสักนิด

-ตอกไข่ด้วยมือเป็นศิลปะชั้นสูง ในโรงเรียนผู้ช่วยเชฟยังต้องสอนกันทั้งเทอมเลยนะ

-เจ้าสตรีมเมอร์คนนี้กำลังหลอกลวงผู้คนอยู่

-มันต้องกะแรงพอสมควรเลย ฉันทำพังไปสามฟองแต่สุดท้ายก็ตอกไข่ได้แล้วล่ะ (แนบรูป)

อย่างไรก็ตามในบรรดาผู้ชมหลายล้านคนย่อมมีบางคนที่สามารถทำได้สำเร็จ และไดอาน่าก็เป็นหนึ่งในนั้น ทันทีที่ความเห็นของเธอปรากฏในช่องแสดงความคิดเห็นพร้อมกับแนบรูปเล็กๆ เป็นหลักฐานผู้คนก็เริ่มแตกตื่นกันทันที พวกเขาต่างตื่นเต้นที่มีคนทำได้ ชายเห็นกระแสในตอนนี้ก็หัวเราะเบาๆ บอกว่า

“ใช่ มันต้องฝึกฝนกันนิดหน่อย แต่ถ้ากะแรงได้แล้วที่เหลือก็ไม่ยาก และอันที่จริงแล้วหากทำเศษเปลือกไข่หลุดลงไปสักชิ้นสองชิ้นก็ไม่ใช่ปัญหา คุณสามารถนำมันออกได้ในภายหลัง ที่สำคัญคือทำแบบสบายๆ ไม่ต้องเกร็ง” พูดไปแล้วเขาก็ตอกไข่ใส่ชามเพิ่มอีกสามฟอง

-ฉันตอกไข่เป็นก็เพราะคุณเลย ขอบคุณมาก

ไดอาน่าส่งข้อความขอบคุณพร้อมกับมอบรางวัลจำนวนหนึ่งให้ชาย ฝนดาวตกเล็กๆ ที่ปรากฏขึ้นด้วยการฉายภาพแบบพิเศษทำให้ชายชะงักไปเล็กน้อย แต่เมื่อเห็นคำอธิบายเขาก็เข้าใจและรีบกล่าวขอบคุณการสนับสนุนจากผู้ชม คนอื่นๆ ที่เห็นฝนดาวตกก็เริ่มมอบดาวให้บ้างเพราะพวกเขาเพลิดเพลินกับการถ่ายทอดสดทั้งนี้ไม่น้อยเลยทีเดียว

เมื่อตอกไข่และขอบคุณผู้ชมเสร็จเรียบร้อยชายก็หยิบตะกร้อมือขึ้นมา แน่นอนว่าต้องมีการโฆษณากันเล็กน้อย เขาบอกชื่ออุปกรณ์ บริษัทผู้ผลิตแล้วจึงค่อยบอกคุณประโยชน์ของมัน “สิ่งนี้ที่บ้านเกิดของผมเรียกว่าตะกร้อมือ มันเอาไว้ใช้งานได้หลากหลาย แต่ในวันนี้เราจะใช้มันตีไข่กัน สำหรับคนที่ไม่มีก็สามารถใช้ส้อมแทนได้ เราจะตีจนไข่ขาวกับไข่แดงผสมเป็นเนื้อเดียวกันเพื่อให้ไข่คนออกมาเป็นสีเหลืองสวย”

หลังจากนั้นชายก็เริ่มตีไข่ใช้เวลาไม่นานส่วนผสมในชามก็กลายเป็นสีเหลืองนวลตา “ต่อไปเราจะเติมนมเข้าไปเล็กน้อย ตรงนี้กะเอาหรือจะตวงสักสองช้อนโต๊ะก็ได้ หรือถ้าไม่ชอบนมไม่ใส่ก็ได้ คุณสามารถปรับสูตรได้ตามใจเลย เสร็จแล้วก็ปรุงรสด้วยเกลือเล็กน้อย คนให้เข้ากันเท่านี้ส่วนผสมหลักก็เสร็จเรียบร้อย”

-ไข่กับนม แค่นี้เลยเหรอ? มันจะขาดสารอาหารไหม?

-อาหารโบราณก็แบบนี้แหละ อร่อยแต่ขาดสารอาหาร

-แต่เชฟเอามะเขือเทศมาด้วยนี่นา

-ใช่ๆ เห็นมะเขือเทศกับเห็ดอยู่นะ

ขณะที่เหล่าผู้ชมกำลังถกเถียงกันชายก็ยกกระทะสองใบขึ้นตั้งไฟ ใบหนึ่งใส่น้ำมัน ส่วนอีกใบกลับใส่เนย พอผู้ชมเห็นก้อนเหลืองๆ ที่ไม่คุ้นตาก็เริ่มตั้งคำถามกันอีกครั้ง ชายเห็นอย่างนั้นก็เริ่มโฆษณาผู้สนับสนุนรายที่สามของตนทันที

“นี่เป็นเนยจากสถาบันวิจัยอาหารโบราณ อธิบายง่ายๆ ก็คือนมที่ถูกแปรรูปแล้ว ที่ดาวบ้านเกิดของผมมันถูกใช้หลายรูปแบบ บ้างก็เอาไปทาขนมปัง บ้างก็ใช้แทนน้ำมันซึ่งผมกำลังทำอยู่ แต่ต้องระวังนิดนึงนะ มันไหม้ง่าย” พร้อมกับพูดเขาก็ปรับเป็นไฟอ่อน “สำหรับคนที่ไม่มีเนยใช้น้ำมันแทนได้ หรือถ้ากระทะเป็นแบบเคลือบไม่ต้องใส่ก็ได้เหมือนกัน ส่วนกระทะที่ใส่น้ำมันทางด้านนี้ผมจะใช้ย่างมะเขือเทศกับเห็ดไว้กินเป็นเครื่องเคียง วางลงไปแบบนี้เลย ง่ายสุดๆ ใช้ไฟกลางก็พอ” เขาวางมะเขือเทศลูกเล็กๆ กับเห็ดจำนวนหนึ่งลงไป จากนั้นก็หันกลับมาสนใจกระทะที่เต็มไปด้วยฟองเนย

“พอเนยเดือดเป็นฟองแล้วก็เทไข่ลงไปเลยครับ ลงไปทั้งชามนี่แหละ ตัวไข่จะค่อยๆ สุกจากด้านล่าง เราก็ใช้ไม้พายปาดจากด้านนอกเข้าด้านในแบบนี้นะ” ชายปาดไข่ตามคำอธิบายของตัวเอง ระหว่างนั้นก็ยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นฝนดาวตกจากผู้ชม

อย่างไรก็ตามเขาก็ต้องพยายามควบคุมน้ำเสียงให้ดี “จะเห็นว่าไข่ที่สุกแล้วจะมากองรวมกันตรงกลาง แต่ก็ยังมีส่วนที่เหลวอยู่ ให้เราเอียงกระทะแบบนี้ ไข่ดิบก็จะไหลไปที่ขอบกระทะ รอให้มันสุกนิดนึงก็ปาดมารวมกันตรงกลางอีก ทำซ้ำๆ แบบนี้ไปเรื่อยๆ ใจเย็นๆ ถ้ารู้สึกว่าร้อนไปก็ยกกระทะขึ้นหน่อยก็ได้” ว่าแล้วเขาก็ยกกระทะขึ้นให้ดูเป็นตัวอย่าง มือก็ค่อยๆ คนไข่ไปด้วย ทำไปสักพักไข่ก็เริ่มจับเป็นก้อนทั่วกัน แต่ก็ยังมีบางส่วนที่ดูเยิ้มอยู่

“เราจะไม่ให้ไข่สุกมากนะ ประมาณนี้กำลังดีเลย ตักใส่จานได้” พ่อครัวหนุ่มตักไข่คนสีเหลืองทองใส่จาน เสร็จแล้วก็นำมะเขือเทศกับเห็ดที่มีรอยเกรียมเล็กน้อยมาวางประดับลงไป เขาว่า “จริงๆ ต้องมีขนมปังอีกอย่าง แต่เพราะหาซื้อไม่ได้ผมก็เลยไม่เสิร์ฟ เป็นอย่างไรกันบ้าง อาหารมื้อนี้ทำง่ายใช่ไหม?”

-ดูเชฟทำเหมือนง่ายเลย แล้วก็น่ากินมาก กลิ่นหอมมาก

-ง่ายของเชฟแต่ยากสำหรับฉัน มันไหม้ไปแล้ว

-ของแบบนี้ไม่มีทางทำได้หลังจากดูตัวอย่างครั้งเดียวหรอก

-ผมยังตอกไข่ไม่เสร็จเลย

-ฉันอยู่ที่ทำงาน อยากลองทำใจจะขาด

-ของฉันออกมาเกรียมนิดหน่อย แต่เหมือนจะใส่เกลือเยอะไปเค็มมาก (แนบรูป)

-พี่สาวไดแอนสุดยอดไปเลย ถึงจะเค็มฉันก็อยากลองกินดูสักคำ ได้โปรดส่งให้ฉันเถอะค่ะ

ชายทำอาหารเสร็จแล้วดังนั้นจึงมีเวลาชื่นชมฝนดาวตกจำลองและอ่านความคิดเห็นของผู้ชม เขาแนะนำหลายๆ คนไปว่า “สำหรับคนที่ทำออกมาเกรียมให้ลองลดไฟลงอีก หรือคนให้เร็วขึ้นเพราะถ้าทิ้งนานไปไข่ส่วนที่ติดกระทะจะเกรียมขึ้นเรื่อยๆ ส่วนเรื่องรสชาติ ลองใช้การตวงจะแม่นยำขึ้น หรือจะใช้วิธีง่ายๆ อย่างการหยิบเกลือด้วยสามนิ้วแบบนี้ก็ได้ สำหรับไข่สี่ฟองเท่านี้กำลังดี แต่ถ้ารู้สึกว่าเค็มไปก็หยิบด้วยนิ้วชี้กับนิ้วโป้งก็พอ คุณสามารถปรับรสชาติได้ตามต้องการเลย” พร้อมกับพูดเขาก็ลองหยิบเกลือในโถด้วยปลายนิ้วให้ดู เมื่อสาธิตเสร็จแล้วเขาก็เริ่มพูดเข้าประเด็นสุดท้ายของการถ่ายทอดสด

“สำหรับวันนี้ที่เป็นการถ่ายทอดสดครั้งแรกผมจะแจกมื้อเช้าอย่างง่ายนี้ให้ผู้โชคดีสิบท่านนะครับ ใครที่มองว่าเท่านี้ไม่อิ่มสามารถหาขนมปังหรือหุงข้าวรอเอาไว้ได้เลย”

-โอ้! มีของรางวัลด้วย!

-ว้าว แจกอาหารปรุงสุกเหรอ? สุดยอดไปเลย

-ถึงเชฟจะบอกว่าให้หาขนมปังมาเตรียมไว้ก็เถอะ ของในตำนานแบบนั้นจะไปหามาจากไหน

-ทุ่มทุนมาก ช่องอื่นแจกแค่อาหารสำเร็จรูปเอง

-นั่นสิ ข้าวยังพอหาซื้อได้อยู่หรอก แต่ขนมปัง? มันมีแค่ในพิพิธภัณฑ์เท่านั้นแหละ

-แต่อาหารมื้อนี้ดูทำง่ายนะ ใช้แค่ไข่ เห็ด แล้วก็มะเขือเทศ มันไม่ใช่เงินเยอะอะไรเลย

-จะบ้าเหรอ? ฝีมือแบบเชฟค่าจ้างชั่วโมงละแสนได้เลยนะ

-เรียกเขาว่าเชฟเขาเป็นเชฟจริงหรือเปล่า?

-ถ้าเขาไม่ใช่เชฟจะเขียนคำอธิบายช่องเอาไว้ว่าเป็นผู้ค้าอาหารสำเร็จรูปหรือ?

-ใช่ เขาต้องเป็นเชฟแน่นอน สตาร์ทูบไม่ปล่อยให้เขียนคำอธิบายช่องมั่วๆ หรอก

-ขอให้ 10,000 เหรียญของฉันดลบันดาลให้ระบบเพิ่มเปอร์เซ็นต์จับรางวัลด้วยเถอะ

-เฮ้! อย่าคิดว่าจะเอาเงินทุ่มหัวระบบได้นะ

-ใช่ๆ อย่าคิดว่าใช้เงินซื้อโชคได้นะ

-แต่มันทุ่มได้จริงๆ นะเออ

และแล้วก็เป็นอีกครั้งที่ชายถูกห้อมล้อมไปด้วยฝนดาวตกหลากสีสัน คนธรรมดาจากโลกอดีตได้แต่ยิ้มแหยกับการประสบความสำเร็จอย่างคาดไม่ถึงของตน ครั้นเมื่อตั้งสติได้เขาก็รีบเรียกระบบสุ่มผู้โชคดีออกมา พลันกล่องของขวัญสีทองหรูหราก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ ชายกรอกข้อมูลรางวัลของเขาให้ผู้ชมเห็นกันตรงนั้นเลย และเมื่อระบบแจ้งเตือนว่าอาหารปรุงสุกที่ไม่ได้เก็บในกล่องถนอมอาหารชนิดพิเศษควรใช้เวลาส่งไม่เกินสองชั่วโมง เหล่าผู้ชมก็ส่งข้อความโอดครวญกันยกใหญ่

“ต้องขออภัยจริงๆ ผมเองก็ลืมนึกถึงเรื่องนี้ไป เอาเป็นว่าครั้งหน้าผมจะแจกอาหารสำเร็จรูปที่ทำขายก็แล้วกัน สำหรับครั้งนี้ขอแสดงความยินดีกับผู้โชคดีที่อยู่ในระยะการขนส่งสองชั่วโมงด้วยนะ” ชายกล่าวขอโทษพร้อมกับเริ่มการแจกรางวัล

ดาวหางสิบดวงพุ่งออกจากกล่องของขวัญและหายวับไปจากลานสายตา พร้อมกันนั้นในช่องแสดงความคิดเห็นก็ปรากฏข้อความแจ้งว่าผู้ชมคนใดบ้างที่ได้รับรางวัล แน่นอนว่าย่อมต้องมีคนที่ผิดหวัง และเพื่อเป็นการถนอมน้ำใจคนเหล่านี้ชายจึงสัญญาว่าเขาจะถ่ายคลิปวิดีโอห้าสัมผัสให้พวกเขาได้ลองลิ้มรสกัน

“เอาล่ะ ผมต้องทำไข่คนเพิ่มอีกแล้วก็ต้องเตรียมรางวัลส่งให้กับผู้โชคดีด้วย วันนี้คงต้องขอลาไปก่อนแล้ว ไว้พบกันใหม่นะ” พอกล่าวปิดรายการและปิดกล้องเรียบร้อยชายก็ถอนหายใจยาวพลางเอนตัวพิงตู้เย็นอย่างหมดแรง การถ่ายทอดสดกินพลังงานมากกว่าที่คิด แถมวันนี้เขายังต้องทำไข่ตุ๋นสำหรับขายอีก ยิ่งคิดชายก็ยิ่งพบว่าวันนี้เขาคงต้องทำงานตัวเป็นเกลียวเสียแล้ว

“แต่จะว่าไป...ทำไมเราไม่แจกซุปด้วยเลยล่ะ?” อยู่ๆ ชายก็รู้ตัวว่าพลาดเรื่องสำคัญไปแล้ว แต่ครั้นจะถ่ายทอดสดอีกรอบเขาก็ไม่ไหวสุดท้ายก็ตัดสินใจเก็บไว้เป็นเสบียงแทน

๐๐๐