Unsur - เสพอรรถรส

Unsur - เสพอรรถรส

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-06-05
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
30Bab
736Dibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

อรรถรส คือส่วนหนึ่งของพลังงานในธาตุสี่ ชักนำและมีเรี่ยวแรงนำพา ดำดิ่งสู่ความหลงระเริงอันเร่าร้อน สุดจะหักห้ามใจยามใจปรารถนา !!!

Lihat lebih banyak

Bab 1

ถ่านเก่าร่านรัก [1]

“배준모 씨, 보름 뒤에 화경시로 돌아가서 당신과 결혼하겠습니다.”

바의 작은 발코니에서.

진채이는 어두운 색 소파에 몸을 묻은 채 전화기 너머의 사람에게 차분하게 말했다.

이내 차갑고 거리감 있는 남자의 목소리가 들려왔다.

[진채이 씨, 제 기억이 맞다면 두 달 전에 당신은 그 이른바 남자친구 때문에 우리 약혼을 거절한 적이 있지 않습니까?]

채이는 입술을 살짝 깨물었다.

두 달 전, 채이는 7년 동안 사랑해 온 연인 부태빈을 집으로 데려가 부모님께 소개하려 했다.

하지만 집에 그 이야기를 전하자마자 들려온 건, 진씨 가문과 배씨 가문이 혼인을 준비 중이고 배준모가 채이의 명목상 약혼자라는 사실이었다.

채이는 태빈 때문에 집안과 크게 다투었고, 그 과정에서 아버지 진해강은 병원에 실려 갔다.

그럼에도 채이는 내기처럼 말했었다. 자신은 태빈과 반드시 평생 행복할 테니까, 부모님께 자신의 선택이 틀리지 않았다는 걸 보여주겠다고.

그러나 불과 두 달.

채이가 태빈에게 품었던 마음은 태빈이 ‘여동생’ 강시은을 감싸고 또 감싸는 모습을 지켜보면서 서서히 닳아 없어졌다.

특히 오늘은...

오늘은 원래 두 사람의 기념일이었다.

그런데 태빈은 약속에 나타나지 않았고, 대신 바에서 시은과 묘한 술게임을 하며 시간을 보내고 있었다.

채이는 핸드폰을 쥔 손에 힘을 주었다. 그녀의 목소리는 낮고 조용했지만 분명했다.

“저는 부태빈 씨랑 헤어질 겁니다.”

[제 도움이 필요합니까?]

남자의 목소리는 여전히 냉정했고, 묘하게 밀어붙이는 기세가 섞여 있었다.

“아닙니다.”

채이는 조용히 말했다.

“부태빈 씨와 얽힌 일은 제가 정리할게요. 당신이 신경 쓸 일 없게 할게요.”

“그 사람 회사에 제가 쏟은 자금도 적지 않아서요. 제 몫을 되찾을 시간이 필요해요. 조금만 기다려 주셨으면 해요.”

[알겠습니다. 보름 뒤에 공항에서 뵙죠.]

그 말과 함께 통화는 끊어졌다.

전화를 집어넣고 한동안 멍하니 한 곳만 바라보던 채이는, 소파에서 일어나 바 2층의 한 룸으로 향했다.

가까이 다가가자 안에서 연달아 터지는 환호성이 들려왔다.

사람들 한가운데에는 태빈과 시은이 있었다.

채이가 문 손잡이를 밀고 여는 순간, 안에서는 웃음 섞인 외침이 흘러나왔다.

“물었어, 물었어! 태빈 형 혀까지 쓰네. 이 판은 진짜 태빈 형 따라올 사람이 없다!”

“술 한 잔인데 그렇게까지 해야 해?”

“뭘 몰라서 그래. 중요한 건 술이 아니라 우리 시은 아가씨지. 시은 아가씨가 여기서 지면, 아래층에 가서 아무나 붙잡고 춤춰야 한다고. 태빈 형이 그걸 보고만 있겠어?”

“근데 태빈 형 여자친구 있지 않아?”

“...”

채이가 문을 완전히 열 때까지도, 중앙에 모인 사람들은 알아차리지 못했다. 오히려 문 가까이에 있던 몇 명만이 서로 옷자락을 잡아당겼다.

채이는 팔짱을 낀 채 문가에 서서 태빈이 시은을 끌어안고 있는 모습을 차갑게 바라보았다.

태빈의 손은 자연스럽게 시은의 허리에 머물러 있었고, 그 동작은 전혀 거리낌이 없었다.

‘여기 침대만 있었어도...’

그때, 누군가 믿기지 않는다는 듯 소리쳤다.

“채, 채이 씨?”

태빈은 그제야 눈을 돌려 채이를 보았다.

채이의 입가에 걸린 미묘한 미소를 마주하자 태빈의 표정이 굳어졌다.

품에 안고 있던 시은을 놓은 태빈이 사람들 사이를 헤치며 채이 앞으로 다가왔다. 태빈의 목소리는 담담했다.

“왜 여기 왔어?”

너무도 당연하다는 듯한 상대방 태도에 채이의 눈빛은 더욱 차가워졌다.

채이는 태빈의 어깨 너머로 시은의 시선을 정면으로 받아내면서 입꼬리를 올렸다.

“오늘이 무슨 날인지, 설마 잊은 거야?”

오늘은 태빈과 채이의 연애 기념일이었다.

태빈은 그제야 채이가 이곳에 나타난 이유를 깨달았다.

미간에 짙은 난감함이 스치며 태빈은 거의 반사적으로 말을 꺼냈다.

“시은이가 오늘 기분이 좀 안 좋아서... 그래서 다른 사람들이랑 여기서 같이 있어 준 거야. 아까도 다들 분위기 띄운다고 게임하자고 해서 나도 그냥...”

“알아.”

채이는 부드러운 목소리로 대답했다.

“그냥 게임이잖아. 신경 안 써.”

태빈의 말은 그 뒤로 더 이어지지 못한 채 목에 걸렸다.

삼키지도, 뱉지도 못한 표정으로 미간을 찌푸리던 그는 채이를 데리고 먼저 나가려던 참이었다.

그때, 누군가 태빈보다 먼저 입을 열었다.

“채이 언니, 정말 죄송해요. 오늘 제가 실연을 당해서요. 그래서 오빠한테 같이 있어 달라고 한 거예요. 제발 오빠 탓하지 마세요. 다 제 잘못이에요.”

시은이 술잔을 든 채 채이 앞으로 다가왔다.

“어차피 오신 김에 언니도 같이 있다 가세요. 이 술도 오빠가 일부러 바텐더 불러서 만들어 달라고 한 거예요. 한 번 드셔 보세요.”

시은이 의도적으로 드러낸 목선에서 채이는 몇 개의 붉은 자국을 보았다.

그 위로는 번진 립스틱 자국이 그대로 남아 있었다.

‘이렇게 노골적으로 사람들 앞에서까지 나를 자극하겠다는 거야?’

‘강시은... 네가 나를 만만하게 보는 거지.’

채이의 입가에 걸린 웃음이 더 깊어졌다.

“그래?”

채이의 되묻는 말에 시은이 다시 입을 열려던 찰나, 채이가 말을 이었다.

“그럼, 남의 남자친구 침이랑 비교하면 뭐가 더 낫겠어? 시은 동생.”

채이는 ‘동생’이라는 두 글자에 힘을 실어 발음했다.

그 말에 주변 사람들도 자연스럽게 시은과 태빈의 관계를 떠올렸다.

혈연관계가 아닌 남매.

둘은 피로 이어진 사이는 아니었지만 남매였다.

시은은 분명 태빈의 가족이었고, 그런데 방금 전까지 두 사람은 사람들 앞에서 쉽게 시선을 떼지 못하고 있었다.

그 순간, 시은을 바라보는 시선들이 미묘하게 달라졌다.

“언니, 이게 무슨 말씀이세요?”

시은의 눈가가 금세 붉어지면서 목소리도 가늘게 떨렸다.

“아까는 오빠가 그냥 저를 도와준 거예요. 저도 제 처지 잘 알아요. 오빠랑 그럴 리도 없고요.”

시은은 고개를 돌려 태빈을 바라보다가 큰 상처를 받은 사람처럼 말을 멈췄다.

“그만할게요.”

잠시 후, 시은이 다시 입을 열었다. 모든 억울함을 삼킨 듯한 태도였다.

“제 아빠가 오빠를 구하다가 돌아가시지 않았으면, 저도 오빠 집에 들어올 일도 없었을 거고, 오빠도 저를 이렇게까지 챙길 필요 없었을 거예요.”

“결국 다 제가 선을 몰라서 그래요. 제 팔자가 그런 거죠. 채이 언니, 걱정 마세요. 앞으로는 오빠랑 최대한 거리를 둘게요. 무슨 일이 있어도 오빠를 부르지 않을게요.”

시은의 말끝이 심하게 떨렸다.

룸 안에 있던 사람들도 그제야 왜 시은과 태빈이 남매가 되었는지를 다시 떠올렸다.

예전에 시은의 아버지가 납치됐던 태빈을 구하려다 목숨을 잃었다는 사실.

은인의 딸이라면, 태빈이 더 챙기는 것도 이상할 건 없었다.

게다가 방금 전 일도 어디까지나 게임이었을 뿐이었다.

이렇게 생각하니, 오히려 채이가 지나치게 예민해 보였다.

사람들의 표정을 하나하나 눈에 담으면서, 채이의 눈빛은 점점 더 차갑게 가라앉았다.

“네 인생도 참...”

비웃음 섞인 말이 흘러나오려는 순간.

“그만해!”

태빈이 채이의 손목을 세게 붙잡았다. 매서운 시선이 그녀를 향했다.

“그냥 시은이랑 게임 좀 한 거야. 이 정도로 따질 일은 아니잖아.”

“그리고 연애 기념일? 그게 그렇게 대단해? 그동안 너랑 보낸 시간이 부족했어?”

“언제부터 이렇게 막무가내가 됐어?”

채이의 손가락에 천천히 힘이 들어갔다.

‘막무가내?’

‘내 남자친구라는 사람이... 사람들 앞에서 친여동생도 아닌 여자한테 이 지경이라니...’

‘내가 한마디도 하면 안 되는 거야?’

그녀는 심장이 거칠게 움켜쥐어진 듯 숨이 막혔다.

태빈을 바라보는 시선에는 더 이상 기대가 남아 있지 않았다.

‘이제 와서 내가 뭘 더 바라겠어?’

채이는 억지로 감정을 눌렀다.

그리고 태빈의 분노 어린 눈빛 앞에서 형식적인 미소를 지어 보였다.

“네 말이 맞아.”

조용히 말했다.

“그럼, 난 더 방해 안 할게.”

말을 마친 채이는 그대로 등을 돌리고 나갔다.
Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
30 Bab
ถ่านเก่าร่านรัก [1]
แรงขับเคลื่อนหนักหน่วงภายใต้สถานที่จำกัดลับๆ โดยไม่มีใครเหลียวแล ทั้งอับทึบมีแสงบางเบาเล็ดลอดเข้ามาได้เพียงนิด กับสายลมพัดผ่านในช่องแคบๆ พอจะระบายอากาศอึบทึบภายในไปได้บ้าง...กับเสียงลมหายใจหอบถี่ เพียงเพราะมีใครบางคนที่แอบมีกิจกรรมลับๆ อยู่ในห้องเก็บของ ซึ่งไม่ค่อยมีใครแวะผ่านมาบ่อยนัก... จึงกลายเป็นที่นัดพบของ ปวีณ์กับผัวเก่า พวกเขาสองคนกำลังแอบมีความสัมพันธ์อย่างเคยหญิงสาวหลับตาพริ้มอย่างเป็นสุข เมื่อกำลังนั่งถ่างขาอ้ากว้างอยู่บนโต๊ะสูง พลางงอเข่าเข้าหาตัว รับรสอย่างเป็นสุขกับรสลิ้นหนากำลังตวัดรัวๆ อยู่ยอดปลายเม็ดแข็งช่วงล่าง เธอชอบนักหนาเมื่อเสกกำลังปรนเปรอความสุขนี้ให้แก่เธอมือบางของหญิงสาว กำลังเอื้อมลงต่ำ กอบกำเรือนผมของผู้อยู่เบื้องล่าง กำลังลงลิ้นอย่างเมามันตวัดรัวๆ จนรอบกลีบอวบของปวีณ์เปียกฉ่ำ อีกทั้งกำลังเฉอะแฉะได้ที่ กำลังจะพร้อมสำหรับใช้งานหนักๆ รับของใหญ่...เรือนผมลอนสยายยาว ปลายผมระกลางหลัง ของร่างผอมบางอ้อนแอ้นเบื้องล่าง เสกเป็นสาวประเภทสองที่ยังไม่ได้แปลงเพศ และพร้อมที่จะทำเรื่องนี้ให้เกิดความสุขกับเมียเก่า กับสิ่งที่เกิดขึ้นกับเขา มันคือการประชดหลังเลิกกันกับปวีณ์
Baca selengkapnya
ถ่านเก่าร่านรัก [2]
“ไปทานข้าวด้วยกันมั๊ย? เมื่อกี้ออกแรงหนักไปหน่อย หิวข้าวเลย” เสียงหวานๆ กึ่งทุ้มของเสก ภายใต้ร่างสาวสอง หันมาคุยกับปวีณ์ หลังจากแอบเสร็จกิจในห้องเก็บของด้วยกันแล้ว พวกเธอสองคนโชคดีที่ไม่มีใครสังเกตเห็นเรือนร่างบางของปวีณ์แทบเดินซัดเซเพราะแรงกระแทกหนักหน่วง กระหน่ำอัดเข้าร่างเธอแทบเข่าทรุด ขาอ่อนเดินขาถ่างออกไปบ้าง เธอพยายามทำตัวตามปกติ แล้วหันไปคุยกับเสกเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น“ก็ดีนะ หิวๆ เหมือนกัน” ปวีณ์ตอบรับ พลางจูงมือเดินไปด้วยกัน เพื่อไปหาอะไรทานช่วงบ่ายๆ ได้กาแฟร้อนๆ ช่วยให้ช่องท้องรู้สึกสบายก็ไม่เลวเหมือนกัน...ในระหว่างพักช่วงบ่าย ปวีณ์ได้รับหน้าที่ในการตรวจสินค้าภายในบริษัท และเสกก็มาในฐานะพนักงานเดินเอกสารภายในมาใหม่ เนื่องด้วยหน้าตาดี อัธยาศัยดี ทำให้เขาได้เข้ามาทำงานที่เดียวกับปวีณ์โดยไม่ได้ตั้งใจเสกไม่นึกเลยว่า หลังจากเลิกกับปวีณ์ไปแล้ว เธอน่าจะมีเลี้ยงลูกอยู่บ้านกับผัวใหม่ แต่กลายเป็นว่า เธอทำงานเป็นหัวหน้าแผนกตรวจสินค้าอยู่ในบริษัทนี้ก่อนเขาเสียอีก“นึกยังไงมาทำงานเป็นสาวเดินเอกสารที่นี่ อย่างเธอน่าจะเป็นฝ่ายวิศวกรเซ็กซี่ในบริษัทเอกชนนะ เสก!” ปวีณ์ถามด้วยความสงสัย หล
Baca selengkapnya
ถ่านเก่าร่านรัก [3]
นราธิปยังคงตั้งใจขยันทำงาน เพื่อจะเพิ่มยอดขายของบริษัทใหญ่ เขาต้องการให้มีโบนัส และสวัสดิการของที่นี่ เพิ่มเงินให้แก่เขาด้วย นราธิปอยากได้เงินมากมาย เพื่อจะได้พาปวีณ์และลูกชาย ไปเที่ยวพักผ่อนตจว.บ้าง หรือถ้ามีงบมากกว่านั้น เขาก็อยากไปทัวร์ยุโรปทั้งครอบครัว...การที่เขาทำงานในบริษัทเอกชน ก็เพื่อหาเงินผ่อนบ้าน ผ่อนรถ และยังจะต้องเตรียมเงินส่วนหนึ่งเพื่อเป็นทุนการศึกษาให้แก่ลูกชายเขา... นราธิปดีใจมาก เมื่อปวีณ์คลอดลูกชายให้แก่เขาชายผู้โชคดีรู้สึกตื่นตันจนไม่กล้าแสดงออก เพราะกลัวปวีณ์จะตกใจกับความดีใจของเขามากเกินไป จึงทำได้เพียงแค่ควบคุมตัวเอง เพื่อแสดงออกมาอย่างสุภาพ และยินดีกับการมีทายาทคนแรก เป็นลูกชายนราธิปจึงขยันทำงานจนแทบไม่กลับบ้าน เพื่อเพิ่มเงินโบนัสและสวัสดิการต่างๆ งานเอกชน... ยังไงๆ ก็ได้เงินดีอยู่แล้ว ติดแต่เพียงว่า ช่วงนี้เห็นปวีณ์ฝากลูกให้บ้านตายายเลี้ยง และเธอก็ออกมาทำงาน อ้างว่าอยู่บ้านจะอ้วน และปล่อยให้นราธิปทำงานเหนื่อยคนเดียวเขาดีใจที่ปวีณ์กลับมาทำงานอีกครั้ง หลังจากคลอดลูกแล้ว อีกใจก็อดห่วงลูกชายมิได้ แต่เมื่ออยู่ในบ้านตายาย ก็ยังดีกว่าอยู่ตามสถานเนิร์ซเซอรี่ นราธิ
Baca selengkapnya
ถ่านเก่าร่านรัก [4]
ในระหว่างที่ปวีณ์กำลังเดินสาวเท้าเชื่องช้า แววตาเธอเลื่อนลอย ครุ่นคิดหนักเกี่ยวกับเรื่องแฟนเก่ากลายร่างเป็นกะเทยแสนสวย อีกทั้งเธอก็ดันเผลอถ่างขาให้แก่เขา เพราะเรียวนิ้วที่ชำนาญและปลายลิ้นที่ช่ำชอง ทำให้เธอเผลอใจปล่อยตัวเองได้เสียกับเขาในที่สุดปวีณ์รู้สึกกุมขมับปวดหัว กลัดกลุ้มพอสมควร ที่เผลอนอกใจผัวในขณะที่ก็รู้ตัวอยู่ว่า เพื่อนรักกับนราทิปกำลังแทงหลังเธอพร้อมกัน ปวีณ์พยายามปลอบใจตัวเองว่า เธอไม่ได้นอกสามี เธอแค่กำลังคบกับเพื่อนใหม่ซึ่งเป็นกะเทย และมันก็แค่พลาดตอนอารมณ์ไม่มั่นคงเท่านั้นเอง...“ปวีณ์!!! เดี๋ยวก่อน รอด้วยสิ” น้ำเสียงใสๆ ของหญิงสาวที่แสนคุ้นเคย ทำให้ปวีณ์รู้สึกเสียดแทงใจ เพราะเธอรู้จักน้ำเสียงแบบนี้ มันเป็นเสียงของไอซ์นั้นเอง เธอเดินทางมาเจอปวีณ์ที่นี่ได้ยังไง“รู้ได้ไงว่า ฉันทำงานอยู่ที่นี่” ปวีณ์ถามด้วยความสงสัย และพยายามนึกอยู่ว่า ไอซ์จะรู้จากใครได้บ้าง... หรือจากใครสักคนที่เธอเผลอแต่งงานก็เป็นได้“คุณนราทิป เจ้านายฉันเขาบอกว่า เธอทำงานอยู่ที่นี่น่ะสิ ไม่ได้เจอกันเสียนาน ฉันคิดถึงเธอจริงๆ” ไอซ์เดินเข้าไปสวมกอดเพื่อนรักในขณะที่ไอซ์คิดไม่ซื่ออยากจะแย่งผัวปวีณ์แทบแตดสั
Baca selengkapnya
ถ่านเก่าร่านรัก [5]
ไอซ์รู้ว่า นราทิปไปประชุมกับท่านประธานที่ไหน เธอตั้งใจไปดักรอเขา เพื่อเข้าใกล้ชิดกับเขาให้มากยิ่งขึ้น ถ้าป่วนประสาทปวีณ์ไม่ได้ เธอจะป่วนนราทิปแทน เพื่อให้เขากับปวีณ์ทะเลาะและกันให้ได้หญิงสาวจึงรีบเดินทางไปทันที ดักรอเจอเขาที่ลานจอดรถ และรอนราทิปเลิกงานประชุมตอนสามทุ่ม เพื่อเธอจะได้มีโอกาสอยู่กับเขาตามลำพัง“เลิกงานตั้งนานแล้วไม่กลับบ้านล่ะ ไอซ์” สีหน้าของนราทิปเหลือบมองเลขาส่วนตัว ซึ่งกำลังยืนอยู่กับรถของเขา“พอดีว่า ดูหนังเพลินไปหน่อยอ่ะค่ะ ไม่มีรถกลับบ้าน เกรงว่าค่าแท็กซี่จะไม่พอ รบกวนคุณทิปไปส่งหน่อยได้มั๊ยคะ?” ไอซ์พยายามอ่อยทำเสียงหวานอ้อนเขา นราทิปคิดว่า ควรจะช่วยเหลือเลขาส่วนตัว เพราะเธอก็ทำงานให้เขาดีเช่นกัน“ถ้างั้นขึ้นรถสิ ผมจะไปส่ง” นราทิปไม่ได้คิดอะไร นอกจากตั้งใจไปส่งไอซ์ถึงที่พักเท่านั้น เขาตั้งใจจะกลับไปหาปวีณ์ และชวนเธอไปเยี่ยมลูกช่วงสุดสัปดาห์เสียหน่อย หลังจากไม่ได้เจอหน้าลูกมาเป็นเดือน...******ร่างบางสั่นสะท้านเมื่อโดนกระแทกจากเบื้องหลัง กายเธอสั่นไหวทุกๆ แรงกระแทกถูกอัดองคชาตหนักๆ แทบมิดด้าม หัวบากมุดทะลุแทงท้องน้อยเธอ เจ็บจี๊ดอีกทั้งเสียวสุดๆ เสร็จแตกหล่อลื่นกาย
Baca selengkapnya
ถ่านเก่าร่านรัก [6] -จบ-
เมื่อนราทิปรู้สึกผิดต่อสิ่งที่พลาดไป เขากลับอยากเจอหน้าปวีณ์มากที่สุด ทั้งกลัวและเสียใจเหลือเกินว่าปวีณ์จะเกลียดและโกรธเขา หากเธอไม่สามารถยอมรับได้ อาจจะต้องหย่ากับเขาแน่ๆ นราทิปไม่อยากสูญเสียลูกชาย จึงทำได้เพียงแค่ปิดเรื่องนี้ให้เงียบมากที่สุด เมื่อเขาเผลอตัวพลาดไปได้เสียกับเลขาตัวเอง แถมยังเป็นเพื่อนรักของปวีณ์อีกต่างหาก“อย่าทำให้ปวีณ์สงสัยก็พอ” นราทิปปลอบใจตัวเอง เมื่อกำลังเทียบรถยนต์ส่วนตัว เข้าจอดในบ้าน พบว่ายามนี้...ก็ดึกเกือบสี่ทุ่มแล้ว ท่าทางปวีณ์จะมีเพื่อนอยู่ในบ้านอีกคน สายตาของนราทิปมองไม่ชัดจึงคิดว่าต้องลงจากรถ และเข้าไปดูในบ้านเสียหน่อย...เพียงประตูบ้านเปิดกว้าง ปรากฏเสียงเพลงสนุกสนาน กับกลิ่นอาหารหอมๆ ลอยฟุ้งไปทั่วบ้าน นราทิปรู้สึกแปลกใจ เมื่อพบว่าปวีณ์มีสีหน้าราเริง พร้อมๆ กับเสียงของผู้หญิงอีกคนที่ค่อนข้างแหบทุ้ม อีกทั้งรูปร่างเธอก็สูงใหญ่ด้วยเรือนหน้าสวยงามเซ็กซี่ จมูกโด่ง ปากเรียวคมกริบ พอๆ กับอายไลเนอร์ที่กรีดดังตา แต้มเฉดแชร์โดว์เป็นประกาย นราทิปพบว่า ปวีณ์มีเพื่อนใหม่ค่อนข้างสวยงาม เซ็กซี่เลยทีเดียว...“ทำอะไรกันอยู่รึ?” นราทิปไม่รู้จะกล่าวถามอะไร ทั้งๆ ที่ได้ก
Baca selengkapnya
ไฟรัก [1]
-เป็นเพื่อนที่รู้จักกันมานาน ที่ไม่สามารถรักกันได้...แต่เอากันได้...โดยเป็นได้เพียงแค่ เพื่อนกันแค่นั้น...-ภายในอาคารเรียนมหาวิทยาลัย บอกเวลาเข้าเรียนภาคบ่าย ไร้คนเดินสัญจร... ช่วงเวลาที่เงียบกริบ มีบางเสียงที่แทรกออกมาจากห้องลับๆ มันเป็นห้องเก็บอุปกรณ์อิเลคโทรนิคส์ ไร้แสงไฟ ไร้คนมาใช้งาน แต่กลับมีใครบางคน เข้ามาอยู่ภายในห้องนี้ พร้อมๆ กับเสียงหายใจ และเสียงบางอย่างกำลังกระทบติดต่อกันอย่างต่อเนื่องความร้อนแรงจากฝ่ายชายที่ยังคงออกแรงโยกสะโพแคบๆ ดันก้อนเนื้อร้อนท่อนล่าง ทั้งแข็งยาวยกลำ สอดใส่มุดกระแทกอัดร่างของเพื่อนสาวแสนสนิทเบื้องหน้าวัณ รู้สึกเสียวซ่านทั่วกายระหว่างนั่งอยู่โต๊ะพร้อมถ่างขากว้างๆ ปล่อยให้ นาคิน แทรกเข้ามาระหว่างกลาง พลางสอดองคชาตเสียบกระแทกแทบมิดลำ สองแขนร้อนใหญ่ โอบกอดเธอรอบกาย พลางโยกสะโพกกระหน่ำรัวๆ สอดความยาวขององคชาตแทงร่างเธอสุดลำหมดด้ามแรงกระแทกจากก้อนเนื้อใหญ่ๆ ใต้องคชาต ตบตีเข้ากลีบอวบ เพิ่มแรงกระตุ้นให้วัณเกิดอารมณ์ ปลดปล่อยความต้องการภายในกายให้ร้อนรุ่ม ในห้องที่เงียบสงบนี้ เกิดความร้อนภายในอย่างลับๆกายสาวสั่นไหว พร้อมๆ กับเหงื่อผุดตามรุขุมขนทุกๆ อณูกล้
Baca selengkapnya
ไฟรัก [2]
นาคินสะพายกระเป๋าเป้ไว้ข้างกาย ห้อยอยู่ระหว่างสีข้างสะโพกตน ยืนรอรถที่ป้ายรถเมล์ ในขณะที่วัณก็กำลังเดินมากับเพื่อนสาวอีกสองคน พร้อมจะกลับบ้านเส้นทางเดียวกันนาคินเสียบสายหูฟังสีดำไว้ในรูหู สายตามองหารถกลับบ้าน ในขณะที่วัณเดินผ่านเขาไปอย่างเย็นชา เดินสนทนาออกรสสนุกสนานกับเพื่อนสาวสองคน โดยไม่ได้สนใจนาคิน เหมือนตอนบ่ายวันนี้ ตอนสวมกอดแนบเนื้อใกล้ชิด น้ำแตกเสร็จเสียวด้วยความเหน็ดเหนื่อย“จะกลับรถเมล์สายไหนล่ะ? วัณ” แจ่ม เพื่อนเรียนห้องเดียวกัน ถามเธอด้วยความสนใจ สายตาพลางแลมองนาคินไปด้วย พวกเธอสองคนอยากรู้ว่า วัณกับนาคินแอบคบกันหรือเปล่า? เห็นตอนเรียนสนิทสนมกันมากเกินกว่าจะเป็นเพื่อนธรรมดา“รอแฟนมารับน่ะ เรานัดกันแล้ว” วัณตอบน้ำเสียงปกติ ด้วยสีหน้านิ่งๆ พลางแลเห็นเพื่อนสาวสองคน ทำหน้าไม่เชื่อว่า เธอจะรอแฟนมารับ และคิดว่า จะต้องมีอะไรกับนาคินแน่ๆ“อย่าปิดดีกว่าน่า วัณ เธอกับนาคินแอบคบกันลับหลังแฟนล่ะสิ โอ๊ยตื่นเต้นแทนเลยอ่ะ” เมล่อน แย้งขึ้นมาทันที กระซิบกระซาบกับสามคนโดยไม่ให้นาคินสงสัย แม้จะเห็นอยู่ว่าเขาไม่ได้ยินหรอก เพราะกำลังฟังเพลงในมือถือแน่ๆ“เป็นไม่ได้หรอก!!! แจ่มกับเมล่อน ก็เลิกค
Baca selengkapnya
ไฟรัก [3]
วัณรู้สึกแปลกๆ เมื่อได้ด้นสดกับเบน วันนี้เขาไม่คิดจะใส่ถุงเหมือนกับคราวก่อนๆ ทำให้เธอหยุดโยกสะโพกกลมสักพัก พลางหันไปถามเขาตอนนั่งทับท่อนเนื้อเขาเกือบหมดด้าม“ไม่ใส่ถุงก่อนรึ?” เธอแค่อยากให้เขาเตรียมตัวเองให้พร้อม แต่วันนี้หน้าตาของเบนแปลกไป เมื่อเขายิ้มมุมปากแลฟันขาว พลางใช้มือหนากอบกำเรือนผมมัดไว้แน่นในมือเดียวของเขา“ขย่มผมสิ!!! ต่อไปเรื่อยๆ เอาแรงๆ เลยวัณ” น้ำเสียงเขาแปลกไปเมื่อเธอกำลังอยู่บนตัวเขา ในขณะที่ถูกเสียบจากด้านหลังเบื้องล่าง หญิงสาวรู้สึกถูกเร่งอารมณ์ให้เสียวซ่านพล่านไปทั้งตัววัณยกร่างด้วยแรงตน เพื่อนั่งกดทับองคชาตเขาต่อเนื่อง ยิ่งเคลื่อนไหวขึ้นลงบ่อยๆ ร่างหนุ่มเบื้องล่างก็พร้อมจะสอดคล้องกับจังหวะ กระแทกเสยขึ้นมา เพื่อให้เสียบลึกแนบแน่น...ขนาดของเขาก็ไม่ต่างกับของนาคิน ทำให้วัณทำตัวเนียนกลมกลืนระหว่างอยู่กับนาคิน และเบนได้ แฟนหนุ่มไม่มีทางรู้เลยว่า วัณแอบอยู่กับนาคินวันละครั้งสองครั้ง ในขณะที่วัณอยู่กับเบน หลังเลิกเรียน เขาอยู่กับเธอทุกๆ ครั้งที่ได้พบเจอแรงตอกกระแทกเสยลึก เสียบหัวบากกระทุ้งกับปากมดลูกเธอหนักหน่วง ทำให้วัณรู้สึกเจ็บจุก แน่นท้อง แทบเข่าอ่อนขยับต่อไปไม่ไ
Baca selengkapnya
ไฟรัก [4]
เมื่อนาคินเปิดประตูห้องเช่า พร้อมกับเอื้อมมือเปิดไฟภายในห้องพัก พบกับสภาพห้องที่ค่อนข้างเล็ก สำหรับชายหนุ่มอย่างเขา อาศัยอยู่เพียงลำพัง เนื่องจากเป็นนศ. กำลังเรียนอยู่...นาคินวางกระเป๋าสะพายพลางปิดประตูห้อง อีกมือถือถุงใส่อาหารห่อพลาสติก พลางวางบนโต๊ะแล้วมองหาอุปกรณ์ชามช้อน ในเวลาที่กำลังจะจัดการกับอาหารเย็นวันนี้อย่างเหงาๆ เพียงคนเดียว มีเสียงมือถือของเขาดังแทรกเข้ามาในหูฟังซึ่งกำลังเสียบอยู่คารูหูเขา...“ครับ...!” นาคินกล่าวน้ำเสียงสั้นๆ ระหว่างที่มือทั้งสอง กำลังจัดการกับผัดไททะเล พร้อมกับข้าวผัดปูอีกห่อ“นาคิน! ถึงห้องรึยัง?” น้ำเสียงปลายสายเป็นของหญิงสาวที่เขาคุ้นเคยดี...ทำไมจะจำไม่ได้ล่ะ เธอเป็นแฟนเขาอยู่ตอนสมัยเรียนปวช.นี่“ถึงแล้ว เรียนเป็นไงบ้างล่ะ?” น้ำเสียงเขาราบเรียบปกติ รู้สึกดีใจหน่อยๆ ที่ไม่ต้องอยู่อย่างเหงาๆ คนเดียว ในขณะที่คิดถึงเรื่องของวัณขึ้นรถวีออสสีบลูโอเชี่ยน เขาอยากมีรถดีๆ พาวัณไปเที่ยวกันแค่สองคน...โดยไม่มีใครอื่น...“ปวดหัวอ่ะ อยากให้ติวหนังสือหน่อย นี่แยมซื้อของกินมาฝากด้วยนะ กำลังจะถึงห้องนาคินแล้ว...” หญิงสาวบอกเขาก่อนที่ตัวรถแท็กซี่กำลังจะจอดหน้าที่พัก พ
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status