LOGINShare
บทที่ 11 – ฉันต้องการให้คุณพาฉันไป
publish date:
2026-11-01 16:24:54
Latest chapter
บ้านแห่งความรักและแสงจันทร์: หนังสือที่เต็มไปด้วยความปรารถนา บทที่ 11 – ฉันต้องการให้คุณพาฉันไป
อัลฟาของผู้รับตั้งครรภ์ส่วนตัวกันนาร์~ฉันสังเกตคำพูดของฉันตกลงหนักบนเธอ เธอจ้องฉันเหมือนเธอไม่ได้ยินถูกต้อง แล้วความตกใจบนใบหน้าจางไปเป็นรอยยิ้มไม่เชื่อ “คุณล้อเล่นใช่ไหม?”“ฉันไม่ใช่ผู้ชายที่ล้อเล่นรอบๆ” ฉันตอบ“มันต้องเป็นเรื่องตลก” เธอยืนยัน “เพราะคุณไม่สามารถแค่ไปรอบๆ ตัดสินใจเรื่องนั้น”“ฉันไม่ไปรอบๆ และใช่ ฉันสามารถ” ฉันยกคิ้ว ยังมองเธอ “คุณเซ็นสัญญาที่ให้อำนาจฉันเหนือทุกด้านทางการแพทย์และทางกายภาพของการตั้งครรภ์นี้ นี่ตกอยู่ภายใต้อำนาจนั้น”เธอยืนเร็วขนาดที่เก้าอี้ขูดกลับ “นั่นไม่เคยเป็นส่วนของสิ่งที่ฉันตกลง การตั้งครรภ์ควรเป็นทางคลินิก คุณพูดว่าฉันจะไม่ถูกต้องการให้ทำการกระทำทางกายภาพใด”“แต่สถานการณ์เปลี่ยน”“เพราะคุณตัดสินใจว่ามันเปลี่ยน” เสียงของเธอสูงขึ้น “คุณเรียกร้องเรื่องนี้ไม่ได้”ฉันยืนเช่นกันและมาวนโต๊ะ ปิดช่องว่างระหว่างเรา ฉันเห็นชีพจรเร็วที่คอและวิธีที่การหายใจของเธอเปลี่ยน การดึงแบบเดียวกับที่ฉันรู้สึกคืนที่เธอกดใบหน้ากับอกกลับมา แรงขึ้นตอนนี้ที่การตัดสินใจถูกพูดออกมาดังๆ“ฉันไม่ได้เรียกร้องเพื่อเรื่องนั้น” ฉันพูด ก้าวใกล้ขึ้นขณะมองใบหน้า “ฉันจะไม่อนุญาตให้ผู้ช
บ้านแห่งความรักและแสงจันทร์: หนังสือที่เต็มไปด้วยความปรารถนา บทที่ 10 – จะพูดออกไปอย่างไรดี?
อุ้มบุญส่วนตัวของอัลฟ่ากันนาร์~ นั่งในห้องทำงานนานหลังจากรายงานสุดท้ายถูกปิด รายละเอียดเรื่องความบริสุทธิ์จะไม่หยุดเล่นในหัว มันควรจะยังคงเป็นข้อเท็จจริงทางการแพทย์ ไม่มีอะไรมากไปกว่าบรรทัดในแฟ้มที่ยืนยันว่าเส้นทางทางคลินิกสะอาด แทนที่มันกลับมาเรื่อยๆ เปลี่ยนรูปร่างของการตัดสินใจทุกอย่างที่ตามมา แคสเปียนเข้ามาโดยไม่เคาะ แบบที่เขามักทำเมื่อเรื่องเป็นภายใน เขาปิดประตูแล้วยืนตรงหน้าโต๊ะ “ท่านเงียบตั้งแต่สายหมอ เกิดอะไรขึ้น?” “ไม่มีอะไรต้องหารือ” ฉันพักตัวลงในที่นั่ง “มี” เขาพูด เอนกับชั้นหนังสือ “หมอพูดอะไร?” นิ้วของฉันกดสะพานจมูกขณะหายใจออกด้วยความอ่อนล้า “เธอยังบริสุทธิ์?” “บริสุทธิ์?” แคสเปียนไขว่ขา “ใครและอะไร?” “เจ้าหมายความว่าอะไรโดย ‘ใครและอะไร’?” “ฉันหมายถึง…” เขายักไหล่ “เราพูดถึงใคร?” “surrogate เธอยังบริสุทธิ์ และนั่นคือปัญหาใหญ่—” “งั้นก็ทำลายมัน” เขาพูดออกมาทันใด หน้าผากฉันย่น “ทำไมฉันต้องแบกความรับผิดชอบแบบนั้น?” แคสเปียนก้าวเข้าใกล้ นั่งตรงหน้าฉันก่อนไขว่ขาข้างหนึ่งทับอีกข้าง “การตั้งครรภ์กำลังคืบหน้า และขั้นตอนต่อไปจะต้องการมากกว่าการติดตาม ท่านรู
บ้านแห่งความรักและแสงจันทร์: หนังสือที่เต็มไปด้วยความปรารถนา บทที่ 9 – เขารู้อะไรบ้าง?
อัลฟาของผู้รับตั้งครรภ์ส่วนตัวโรซาลิธ~นายเวสต์นั่งอยู่แล้วที่โต๊ะอาหารใหญ่เมื่อฉันเข้าไป ห้องเงียบ พื้นผิวยาวว่างยกเว้นแก้วน้ำที่วางตรงข้ามเขา เขาไม่พูด เขาเพียงยกมือหนึ่งและทำท่าทางไปเก้าอี้ตรงข้าม สั่งให้ฉันนั่งฉันนั่ง และความเงียบที่ตามมายังอยู่นานกว่าที่ควร แต่ฉันรักมัน ตราบใดที่ฉันกำลังหายใจกลิ่นของเขา ไม่มีอะไรอื่นสำคัญเขามองฉันโดยไม่มีสีหน้า รูปลักษณ์ควบคุมแบบเดียวกับที่เขาสวมเสมอ อย่างไรก็ตามบางอย่างในชุดไหล่ของเขารู้สึกตึงกว่าปกติ ความคิดของฉันเริ่มวิ่ง เขาจะจบสัญญา เขาตัดสินใจว่าเมื่อคืนเป็นการละเมิดสุดท้าย ฉันจะเสียการชำระเงิน ทางเดียวที่จะชำระหนี้พ่อ และลูกที่กำลังเติบโตข้างในฉันจะยังอยู่ที่นั่นฉันคิดว่าเขาปล่อยความผิดของฉันไป แต่ฉันผิด ฉันทำพังสิ่งต่างๆ และตอนนี้ เขาจะทำลายสัญญา เมื่อเขาทำ ฉันจะกลายเป็นอะไร และลูก?ชีวิตอันมีค่านี้ กำลังเติบโตข้างในฉัน ดี ฉันจะเก็บลูก ด้วยหรือโดยไม่มีการสนับสนุนของเขา ฉันจะไม่มีวันกำจัดมัน การตัดสินใจทำให้ฉันกำชุดเมื่อความกลัวปีนสูงขึ้นในลำคอฉันเอื้อมไปแก้วน้ำแค่เพื่อมีอะไรทำกับมือ“คุณมีแฟนหรือ?” เขาถามคำถามชนฉันโดยไม่คาดคิดจนฉันส
บ้านแห่งความรักและแสงจันทร์: หนังสือที่เต็มไปด้วยความปรารถนา บทที่ 8 – ฉันหยุดคิดถึงเขาไม่ได้เลย
แม่อุ้มบุญส่วนตัวของอัลฟ่าโรซาลีธ~ ฉันตื่นขึ้นพร้อมกับเสื้อของเขายังกดกับแก้ม และชั่วขณะหนึ่ง โลกรู้สึกเงียบ ความเจ็บปวดกระสับกระส่ายที่ขับฉันลงทางเดินเมื่อคืนก่อนอ่อนลง เกือบจัดการได้ ฉันหลับตาต่อไปแล้วสูดกลิ่นที่จางซึ่งยังเกาะผ้า มันสงบบางอย่างลึกในอก แบบเดียวกับที่มันทำเมื่อฉันในที่สุดหลับไปขณะกอดมัน แล้วส่วนที่เหลือของเช้าก็มาถึง ความสงบเริ่มบางลงเกือบทันทีที่ฉันลืมตา ทำให้ท้องให้การหมุนต่ำและไม่มีความสุข ฉันนั่งขึ้นช้าๆ เสื้อยังอยู่ในมือ แล้วรอคลื่นคลื่นไส้ตัดสินใจว่าจะอยู่เบาหรือแย่ลง มันอยู่เบา แต่ความหนักในแขนขาและความรู้สึกยืดแปลกใต้ผิวเตือนฉันว่าไม่มีอะไรเกี่ยวกับร่างกายเป็นของฉันคนเดียวอีกต่อไป ฉันมองลงไปที่เสื้อ สีเข้ม นุ่มจากการสวม คอเสื้อย่นเล็กน้อยตรงที่ฉันกำมัน ความทรงจำถึงวิธีที่ฉันได้มันลุกขึ้นโดยไม่ได้รับอนุญาต การเดินยาวผ่านทางเดินมืด การเคาะสี่ครั้ง วิธีที่เขายืนอยู่ที่นั่นเปลือยอกและอ่านไม่ออก ช่วงเวลาที่ฉันกดใบหน้ากับเขาเพราะฉันหยุดตัวเองไม่ได้ ความร้อนคลานขึ้นคอ ฉันทำลายกฎที่เขาใส่ใจที่สุด ฉันเดินเข้าไปในพื้นที่ส่วนตัวของเขา เอาเสื้อผ้าเขา แล้ววางใบหน้
บ้านแห่งความรักและแสงจันทร์: หนังสือที่เต็มไปด้วยความปรารถนา บทที่ 7 – ฉันน่าจะปฏิเสธไปเสียตั้งแต่แรก
อัลฟาของผู้รับตั้งครรภ์ส่วนตัวกันนาร์~การเคาะครั้งที่สี่แรงกว่าครั้งก่อนๆ ฉันดึงประตูเปิดและมือที่ยกของเธอเกือบตีหน้าฉัน โรซาลิธยืนในทางเดินด้วยชุดนอน เท้าเปล่า ผมมีเส้นสีเงินยุ่งเล็กน้อย ตาสว่างเกินไปแม้ในแสงต่ำ ชั่วขณะไม่มีใครในเราสองคนเคลื่อน“ทำไมคุณอยู่ที่นี่?”เธอไม่ตอบ สายตาของเธอตกลงไปอกเปล่าของฉัน แล้วสะบัดผ่านฉันเข้าห้อง ก่อนที่ฉันจะก้าวข้างหรือปิดประตู เธอเดินเข้าไป ฉันหมุนตามการเคลื่อนไหว รู้สึกขอบแรกของความหงุดหงิดแล้ว เธอไปตรงตู้เสื้อผ้าที่เปิด ดึงเสื้อตัวหนึ่งของฉันจากไม้แขวน และนำมันมาใบหน้า เธอสูดลึก ตาปิดเหมือนผ้าตัวเองสามารถสงบบางสิ่งที่กระสับกระส่ายข้างในเธอไม่มีใครเข้าห้องส่วนตัวของฉันโดยไม่ได้รับเชิญ ไม่ใช่พนักงาน ไม่ใช่แคสเปียน แน่นอนไม่ใช่ผู้หญิงภายใต้สัญญา ภาพของเธอยืนอยู่ที่นั่นกับเสื้อของฉันกดจมูกทำให้ความอดทนสุดท้ายของฉันหักฉันข้ามพื้นที่ในสามก้าว หยิบเสื้อจากมือเธอ และถือพ้นเอื้อม“ออกไป”เธอมองขึ้นที่ฉัน และความสิ้นหวังในสีหน้าชัดเจน “ได้โปรด ฉันพยายามอยู่ห่าง แต่ฮอร์โมนของฉัน… พวกมันทำให้ทุกอย่างแย่ลง ฉันนอนไม่ได้ ฉันคิดไม่ได้ ฉันแค่ต้องการ—”“คุณทำล
บ้านแห่งความรักและแสงจันทร์: หนังสือที่เต็มไปด้วยความปรารถนา บทที่ 6 – แหกกฎ
แม่อุ้มบุญส่วนตัวของอัลฟ่าโรซาลีธ~ ฉันตื่นขึ้นมาพร้อมกับความกระสับกระส่ายอยู่แล้ว เจ้ารู้ประเภทของความกระสับกระส่ายที่อาศัยใต้ผิวแล้วปฏิเสธที่จะถูกเหตุผล ยาต้านคลื่นไส้ลดขอบของการอาเจียน แต่ทิ้งทุกอย่างอื่นไว้ไม่แตะต้อง ความคิดของฉันจะไม่อยู่ที่เดียว ร่างกายรู้สึกร้อนเกินไป แล้วเย็นเกินไป แล้วเพียงหิวโหยสำหรับบางอย่างที่ฉันพยายามไม่คิด ฉันนอนนิ่งนาน ฟังความเงียบของอพาร์ตเมนต์และเสียงไกลของบ้านหลัก หวังว่าความรู้สึกจะผ่านไปถ้าฉันให้ความเงียบพอ มันไม่ผ่าน กลางเช้า ความกระสับกระส่ายตกลงเป็นการดึงคงที่ ฉันเคลื่อนจากเตียงไปหน้าต่าง จากหน้าต่างไปพื้นที่นั่งเล็ก แล้วกลับอีก ทุกกลิ่นในอพาร์ตเมนต์รู้สึกอ่อนไหวกว่าที่ควร สบู่ ผ้าซักสะอาด รอยจางของแว็กซ์ใดก็ตามที่พนักงานใช้บนไม้ ทั้งหมดกดกับประสาทสัมผัสจนฉันอยากเปิดทุกหน้าต่างพร้อมกัน ฉันพยายามอ่าน แต่คำพูดเลื่อนผ่านโดยไม่มีความหมาย ฉันพยายามกินอาหารเช้าที่ทิ้งไว้ให้ และจัดการได้เพียงไม่กี่คำก่อนที่เนื้อสัมผัสจะผิดในปาก พยาบาลมาเช็คช่วงสายเช้า เธอวัดความดันเลือด ถามคำถามปกติเกี่ยวกับการนอนและอาหาร แล้วจดบันทึกสั้นบนแท็บเล็ต เมื่อเธอจากไ
You May Also Like
นางบำเรอ BAD GUY
ลำเจียก69.9K viewsภาระพ่อเลี้ยงหมอกคราม
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว282.2K viewsบังเอิญเป็นผัวเธอ
กาแฟหอมกรุ่น116.6K viewsรวมเรื่องแซ่บ (5)
Beefy Cat201.8K viewsสามีที่ฉันเก็บได้จากคืนฝนตก
แอมมี่73 viewsวิวาห์ลวงของท่านประธาน
แอมมี่65 viewsเกิดใหม่ในยุค80ภรรยาลับของท่านนายพลจอมดุ
ปะหนัน64 viewsหลงกลรักเจ้าสัวปรัชกรณ์
ดาญา-DAYAH / JINDAYA71 views
