บทที่ 2

Happy birthday to me

‘HBDค้าบคนสวย’

‘สุขสันต์วันเกิดนะมีญ่า มีความสุขมากๆ’

‘HBD ร่ำรวยเงินทอง’

‘สุขสันต์วันเกิดน้าคนสวยของพี่ สวยวันสวยคืนแบบนี้ตลอดไปเลยนะ’

‘มีความสุขมากๆครับ’

‘Happy birthday naka พี่มีญ่า’

มีญ่า นั่งอ่านข้อความที่คนส่งเข้ามาแฮปปี้เบิร์ดเดย์ตัวเองท่ามกลางเสียงดังกระหึ่มภายในไนต์คลับสุดหรูอย่าง ‘มาร์แอลคลับ’ วันนี้เป็นวันเกิดครบรอบยี่สิบปี และเป็นครั้งแรกที่ได้เข้าผับมาฉลองวันเกิดกับเพื่อนๆ ที่อายุครบยี่สิบปีไปก่อนเธอแล้วทุกคน

การเข้าผับครั้งแรกยอมรับว่าตื่นเต้นมากไม่ใช่น้อย นอกจากนี้คุณพ่อยังซื้อคอนโดมิเนียมให้เป็นของขวัญวันเกิด คุณแม่ซื้อรถ Porsch ให้ คุณปู่กับคุณย่าจองตั๋วชั้นFirst Classให้บินไปเที่ยวต่างประเทศกับเพื่อน ส่วนคุณตากับคุณยายให้เงินไปชอปปิงที่นู่นคร่าวๆ คือเจ็ดหลัก หากไม่พอคุณตากับคุณยายบอกว่าให้โทรกริ๊งเดียวเดี๋ยวโอนเพิ่ม

ชีวิตของเธอล้วนมีแต่คนอิจฉา ถูกเลี้ยงมาดั่งเจ้าหญิง ไม่เคยลำบากและต้องดิ้นรนให้เหนื่อย เธอไม่เคยเครียดกับอะไรยกเว้นเรื่องเดียว ‘วันนี้จะกินอะไรดี’

“เป็นไง เข้าผับครั้งแรก” ธารน้ำ เพื่อนสนิทของมีญ่าเอ่ยขึ้น

“ดีมาก ดีกว่าที่ฉันคิดเอาไว้ซะอีก”

“แบบนี้ก็มาผับกับพวกฉันบ่อยๆ ได้แล้วสิ” เฟย์ หันไปพูดกับธารน้ำแล้วยิ้ม สามสาวเป็นเพื่อนซี้กันตั้งแต่มัธยม พอขึ้นมหาวิทยาลัยก็ยังคงเล่นด้วยกันเหมือนเดิมเพราะเลือกเรียนสาขาเดียวกัน

บริหารธุรกิจ…

เพราะทางบ้านทำธุรกิจจึงต้องเรียนบริหารธุรกิจเพื่อไปสานต่อธุรกิจของที่บ้าน ครอบครัวของทั้งสามคนมีฐานะกันอยู่แล้ว แถมหนึ่งในนี้ยังเป็นอินฟลูเอนเซอร์ผู้ติดตามเจ็ดแสนกว่าคนนั่นก็คือ เฟย์

“ฉันไม่เคยเที่ยวที่ไหนแล้วสนุกเท่าที่นี่เลย คืนนี้กินเต็มที่ฉันเลี้ยง!” มีญ่าพูดพร้อมกับชูแก้วเครื่องดื่มขึ้นมาเพื่อชนกับเพื่อนๆ คืนนี้ไม่ได้มีแค่มีญ่า ธารน้ำ และเฟย์ แต่ยังมีเพื่อนร่วมห้องมาด้วย

แอลกอฮอล์ที่เพิ่งได้สัมผัสเป็นครั้งแรก รสขมปร่าที่แตะลิ้นทำให้มีญ่าเผลอขมวดคิ้ว แต่เธอก็ฝืนดื่มต่อเพื่อไม่ให้เสียฟอร์ม

แอลกอฮอล์ที่กำลังไหลเวียนในร่างกายเริ่มทำให้สนุกมากขึ้นกว่าเดิม มีญ่าที่เป็นสาวรักสนุกชอบปาร์ตี้อยู่แล้วกำลังเต้นเบาๆ ตามเสียงเพลงจังหวะสนุกอยู่โซนวีไอพี

ด้วยความที่มีญ่าเป็นผู้หญิงน่ารัก มีเสน่ห์ ตัวเล็ก และผิวขาวตรงไทป์ผู้ชายหลายคน เวลาเต้นเบาๆ ในชุดเดรสรัดรูปปาดไหล่สีดำตัดกับผิวขาวมีออร่า จึงทำให้เธอดูโดดเด่นเป็นที่สุดในโซนวีไอพี

มีญ่าหันไปคว้าแก้วเครื่องดื่มที่พนักงานนำมาให้ก่อนหน้านี้ เป็นเครื่องดื่มพิเศษสำหรับคนที่มาจัดวันเกิดที่นี่

เวลาในคลับผ่านไปพร้อมกับจำนวนแก้วที่เพิ่มขึ้น ความสนุกสนานพาเธอออกมาจากมุมที่ปลอดภัยเข้าสู่แดนซ์ฟลอร์ หญิงสาวไม่รู้เลยว่านั่นคือจุดเริ่มต้นของอะไรบางอย่างที่กำลังเกิดขึ้นในอีกไม่ช้า…

แสงไฟกะพริบทำให้ทุกอย่างดูเบลอ เธอเดินสะเปะสะปะจะไปไหนสักที่เพราะรู้สึกมึนหัว เพื่อนๆ ก็พลอยหลุดกันไปคนละทาง

“แกจะไปไหนมีญ่า” เสียงของธารน้ำดังขึ้นพร้อมแววตาที่แฝงความเป็นห่วง หลังจากที่เพื่อนสาวลุกขึ้นจากโซฟาในโซนวีไอพีของผับ

“ไปห้องน้ำน่ะ” เธอตอบแล้วพลางพยายามยิ้มบางๆ แต่ความรู้สึกแปลกๆ เริ่มทวีความรุนแรงในตัวของเธอ

“ให้ฉันไปเป็นเพื่อนไหม”

“ไม่เป็นไร ฉันไปคนเดียวได้”

“ธารน้ำมาดื่มของแกให้หมด!” เสียงของเฟย์เรียกเพื่อนสาวคนสนิทแข่งกับเสียงเพลงในผับ ก่อนที่ธารน้ำจะถูกดึงตัวไปโดยไม่ทันตั้งตัว

มีญ่าเดินออกจากโซนวีไอพีไปห้องน้ำของโซน ทุกก้าวเท้าของเธอหนักขึ้นเรื่อยๆ ร่างกายร้อนรุ่มเหมือนมีไฟวิ่งพล่านในเส้นเลือดจนรู้สึกทรมาน ดวงตาคู่สวยพร่ามัวมองทุกอย่างได้อย่างเลือนรางจนต้องใช้มือจับผนังข้างๆ เพื่อพยุงตัว ผู้คนรอบข้างเหมือนเป็นเพียงเงาเลือนราง หัวใจเต้นรัวราวกับจะทะลุออกจากอก

ปึก!

ร่างบางชนใครบางคนที่เดินสวนมาอย่างไม่ตั้งใจ

เจ้าของใบหน้าสวยหวานพยายามเพ่งมองคนที่ตัวเองเดินชน แต่กลับเห็นอย่างเลือนราง

เธอเป็นอะไร…

“ขะ…ขอโทษค่ะ..”

“…” คู่กรณีคนนั้นไม่ตอบ เพียงแค่ยืนมองมีญ่านิ่งๆ ก่อนจะเดินออกไปโดยไม่คิดจะตอบกลับมาสักคำ

หมับ!

มือเรียวสั่นเทาคว้าแขนของเขาไว้ด้วยแรงที่แทบจะหมดไปแล้ว ริมฝีปากของเธอแห้งผาก เธอกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ก่อนจะเอ่ยเสียงแผ่วที่เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง

“ชะ…ช่วยฉันด้วยค่ะ”

คู่กรณีหนุ่มชะงัก หันกลับมามองเธอด้วยสายตาเรียบเฉยแต่แฝงไปด้วยความสงสัย คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันเล็กน้อย สายตามองมีญ่าอย่างประเมินอาการ

อาการแบบนี้… โดนวางยา

“ช่วยยังไง?” คู่กรณีหนุ่มขยับริมฝีปากถามกลับไปด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ

“เราจูบกันได้ไหมคะ”