LOGINอู่ซ่อมรถ หลีเกี่ยวฮวด
แกร๊ก
เมื่อนุ่มนิ่มวิ่งมาถึง ปรากฏว่าเฮียเล้งกับสาวสวยลูกค้าเดินออกมาจากบ้าน ผมเผ้าของผู้หญิงกระเซอะกระเซิง ทั้งที่แต่งหน้าสวยจัดแต่ริมฝีปากกับมีลิปสติกเลอะเทอะ ส่วนฝ่ายชายก็ใส่เพียงกางเกงขายาวตัวเดียวเปลือยท่อนบนเห็นซิกแพคกล้ามล่ำ
"ไว้มาอม เอ้ยยย! มาซ่อมใหม่นะครับ ถ้าเครื่องมีปัญหา ยินดีให้บริการ" เล้งพูด
"ท่อสูบใหญ่ยาวขนาดนี้ มาซ้ำอีกแน่นอนค่ะ ว่าแต่ครั้งหน้าขอชุดใหญ่กว่านี้ได้ไหมคะเฮียเล้ง"
"ถ้าวันนี้เฮียไม่ติดซ่อมรถคันใหญ่ คงมีเวลา ไว้โอกาสหน้ามาใหม่นะครับจะรอ"
ใบหน้าหล่อเหลาจ้องเจ้าเล่ห์สาวสวยสะพายกระเป๋าพร้อมขับรถที่ซ่อมเสร็จเรียบร้อยออกไป ปล่อยให้นุ่มนิ่มยืนกับหมัดแน่นหนัก มองด้วยแววตาขุ่นเคือง
"สภาพนั้นกูว่าเสร็จแล้วแน่" คิม พูดกรอกหู ตามมาด้วยเมี่ยงกระซิบ "มันกินเฮียแล้วแน่"
"มึงอย่าไปยอมนะอีนุ่มนิ่ม"
"ใช่ มึงอยากไปให้เฮียหยามใจแบบนี้"
"เราเป็นลูกผู้หญิงอย่ายอมแพ้"
"ของใครใครก็รักหรือเปล่าวะ"
สองเพื่อนซี้พูดสลับเป่าหูให้นุ่มนิ่มโมโหจัด ตัวเล็กกระทืบเท้าเดินเข้าไปยืนตรงหน้าแต่ด้วยส่วนสูงอยู่เพียงแผงอกแกร่งเท่านั้น
"เมื่อกี้ทำไอะไรกัน?!" นิ่มถาม
"ไม่ใช่เรื่องของเด็ก"
"แต่เฮีย..."
"มีอะไรอีก ไม่ไปช่วยแม่ขายส้มตำ คลุกอยู่แต่ที่นี่"
"ก็เฮียทำตัวแบบนี้ไง คนใจง่าย!"
"ฉันเป็นผู้ชายไม่ได้เสียหาย เธอนั่นแหละ เลิกแต่งตัวเป็นสก๊อตเกรดตลาดสักที หน้าตาก็ดีอย่าทำตัวแรดให้มาก"
"เฮียก็ยอมมาเป็นผัวนิ่มสิ เดี๋ยวนิ่มใส่ชุดแม่ชีแถมเดินจงกลมให้ด้วย จะบวชชีให้สักหนึ่งพรรษา"
นุ่มนิ่มยังคงถกเถียงกับเฮียเล้งเสียงดังสนั่น จนเพื่อนต้องลากแขนออกมาให้ห่างพร้อมกับพูดปลอบ
"มึงใจเย็น" คิมบอก
"กูไม่เย็นแล้วมึง! ออกมาจากบ้านด้วยกันขนาดนั้น"
"แต่มึงอย่าลืมนะว่าเฮียเลี้ยงเขาโสด ทำอะไรก็ได้"
"แล้วไง ฮือออ กูเป็นว่าที่เมียในอนาคตของเฮีย"
"แต่ตอนนี้มึงไม่มีสิทธิ์ไง กลับก่อน"
"กูไม่กลับเป็นตายยังไงกูก็ไม่กลับ"
รีบสะบัดแขนเพื่อนพร้อมเดินไปโต้เถียงกับเฮียเล้งต่อ ชายตัวสูงร่างใหญ่ท้าวสะเอวมองพูดอย่างหงุดหงิด "กลับบ้านไปได้แล้ว ถ้าดื้อ ไม่ให้มาหาอีกนะ"
"เฮีย ทำไมใจร้าย ฮือออ"
"ฉันต้องการสมาธิซ่อมรถให้ลูกค้า"
"แล้วเมื่อกี้เฮียเข้าไปทำอะไรกับลูกค้าล่ะ!"
"อม เอ้ย ให้ไปดูท่อสูบที่จะเปลี่ยนไง"
"ถึงนิ่มจะยังเป็นเด็กแต่ก็พ้นช่วงเยาวชนแล้วนะ รู้ดีว่าเฮียกับผู้หญิงคนนั้นคงไปทำอะไรแบบว่า..แบบนั้น"
"อย่ามางอแงได้ไหมกลับบ้านไปได้แล้ว"
คำพูดของเฮียเล้งถือเป็นคำขาด เขาหยิบอุปกรณ์เพื่อซ่อมรถต่อโดยไม่สนใจใยดีนุ่มนิ่มที่มีท่าฟัดเหวี่ยง
สุดท้าย สาวน้อยก็ต้องเป็นฝ่ายพ่ายแพ้อีกครั้ง
ทั้งสามเดินอยู่ในซอยเพื่อจะไปส่งนุ่มนิ่มกลับบ้าน เสียงอึกอักคล้ายจะร้องไห้ของนิ่มพูดดัง
"คอยดูนะกูจะไม่ไปหาเฮียเล้งอีก" คิมกับเมี่ยงหันขวับ ไม่คิดไม่ฝันว่าจะได้ยินคำนี้ออกมาจากปากเพื่อน "ตั้งแต่เวลานี้เป็นต้นไป"
"มึงจะไม่ไปหาเฮียเล็กอีกเลยเหรอ" เมี่ยงถาม
"ใช่ นับตั้งแต่วินาทีนี้ไป"
"จนถึงเมื่อไหร่"
"พรุ่งนี้"
"ถุ้ยยยย! แปลว่าพรุ่งนี้มึงก็จะไปอีก"
"โอ้ยยย ฮือ~เมื่อไหร่เฮียจะสนใจกูสักที"
คิมคว่ำปากส่ายหน้า เวทนาเพื่อนสาวที่แอบหลงรักชายหนุ่มเพียงข้าวเดียวมาโดยตลอด กระทั่งกลับมาถึงบ้านก็ยกมือไหว้ร่ำลาแม่ของนุ่มนิ่มแล้วแยกย้ายกัน
"จริงนะอีติ๋ม ผัวมันที่ไปทีมีเมียน้อยกลับมาหา ขยันขันแข็งทำงานรักมันกว่าแต่ก่อน" ปากชาวบ้านที่มีเรื่องให้สอดส่องตลอดเวลานำมาตั้งบนสนทนากับแม่ของนุ่มนิ่ม
"ได้ข่าวว่ามันไปทำของใส่ผัว"
"ของต่ำนะเหรอ ตาย น่ากลัวจริง"
"ผู้ชายที่หนีไปมีเมียน้อยจู่ๆ กลับมา ถ้าไม่โดนพวกไสยศาสตร์ แล้วจะเรียกว่าอะไร"
บทสนทนาเสียงดัง ทำให้นุ่มนิ่มชะงัก รีบวิ่งกลับขึ้นไปบนบ้านเข้าห้องนอนล็อกประตูพร้อมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาค้นหาบางอย่าง ..น้ำมันพราย100% ดวงตาเบิกโพลงเมื่อเห็นการขายเกลื่อนออนไลน์ เพราะความเชื่อต่างๆ อยู่คู่กับคนไทยมาช้านานจึงทำให้รู้ถึงเรื่องพวกนี้อยู่บ้าง
สาวน้อยเชิดหน้าพูดด้วยความมั่นใจ "ไม่ได้ด้วยเล่ห์ก็ต้องเอาด้วยมนต์ ไม่ได้ด้วยมนต์ก็ต้องด้วยคาถาไสยศาสตร์ หุหุ เสร็จนิ่มแน่เฮีย!"
วันต่อมา
"ถามจริงนะเฮีย ปกติเห็นผู้หญิงสวยวิ่งใส่ แต่ทำไมพอเป็นนิ่มเฮียปฏิเสธตลอดเลย" คำถามของอวยที่คาใจ "นิ่มมันก็สวยออก"
"กูเห็นนิ่มมาตั้งแต่เด็ก ตั้งแต่ถักเปียอยู่ ม. ต้น"
"แล้วไงอะเฮีย ตอนนี้มันโตเป็นสาวแล้ว"
"มึงเข้าใจไหมกูเห็นมันตั้งแต่ตีนเท่าฝาหอย"
"แล้วตอนนี้ล่ะ..."
"หอยเท่าฝาบ้าน กูก็เห็นว่ามันเป็นน้องคนนึง"
"น้องนุ่งอะเหรอ แล้วถ้าน้องไม่นุ่งละ"
"พวกมึงนี่มุ่งแต่จะให้กูเหี้ยอย่างเดียวเลยนะ ฮ่าๆ"
เด็กในอู่ต่างหัวเราะเฮฮาตามประสา ไม่นานนุ่มนิ่มสาวน้อยสุดเริงร่าก็เดินเข้ามาพร้อมกับคิมเพื่อนชายแต่ใจเป็นหญิงท่าทีลุกลี้ลุกลน
หมับ
กำลังจะก้าวขาเข้าไปใกล้เฮียเล้งก็ถูกเพื่อนกระชาก เสียงซุบซิบเริ่มต้นขึ้น "มึงเอาอะไรมามั่นใจว่าของแท้"
"ก็กูสั่งจากออนไลน์มันเขียนว่าแท้100%" นิ่มตอบ
"มึงนี่เชื่อคนง่ายนะอีนิ่ม"
"อย่าขัด! ดวงคนจะมีผัว มึงอยู่เฉยๆ"
"เขาเขียนว่าให้ใช้ปริมาณเท่าไหร่"
"บอกว่าให้ใช้นิดเดียวแต่กูไม่มั่นใจ กูจะเทแม่งหมดขวดนี่แหละ กูอยากได้ผัวแบบชัวร์ๆ"
ร้านยาดองครองใจท่ามกลางบรรยากาศคึกคักที่ร้านยาดอง ร่างกำยำของเล้งนั่งโยกตัวไปมาด้วยความมึนเมา เนื่องจากวันนี้นัดลูกน้องมาสังสรรค์ แต่ทุกคนพากันกลับไปหมด เหลือเพียงเขาที่ยังรู้สึกสนุก“เมาขนาดนี้ไอ้นิ่มมันจะไม่แดกหัวเอาเหรอ”“ผัวต้องเป็นเท้าช้างหน้า อึ้ก อย่าให้เมียมามีอิทธิพลสิเจ๊!”“ศพที่แล้วกูก็เห็นพูดแบบนี้ ถ้ายังรักชีวิตก็รีบๆ กลับบ้านไปซะไป๊”“เสียระบบหมดเจ๊ อึ้ก นี่ ขอเหล้าเพิ่มหน่อ…”“ไอ้เฮียเล้ง!!” เสียงเกรี้ยวกราดดังขึ้นทำเอาร่างที่กำลังเมามายถึงกับสะดุ้งเขาไปมองภรรยาที่ขี่ซาเล้งมาด้วยสายตาพร่าเบลอ ก่อนจะยกมือไหว้“ดีค้าบเมีย มาทำไรอะ”“มาตามผัวกลับบ้าน! เมาเหมือนหมาเลยนะ!”ร่างเล็กถอนหายใจหนัก พร้อมข่มอารมณ์โกรธไว้ ก่อนจะจอดซาเล้งแล้วรีบลงมาแบกร่างหนาพากลับบ้านอู่ซ่อมรถหลีเกี่ยวฮวด“ทำไมต้องกินจนเมาขนาดนี้ด้วยเฮีย บ้านช่องไม่รู้จักกลับ นี่ถ้านิ่มไม่ไปตามเฮียจะยอมกลับบ้านไหม โตขนาดนี้ลูกเต้าก็มี”“โถ่ เมียจ๋า~” การแสดงออกยังคงดูไร้จิตสำนึก เนื่องจากเล้งเมาหนัก แต่ก็รับรู้ได้ว่าภรรยากำลังงอน“ถ้าเฮียยังเป็นแบบนี้อีกหน่อยจะไม่ได้ก้าวขาออกจากบ้านละนะ”“ไม่เอาหน่า แบบนั้นมันโห
เพราะร่างกายที่แข็งแรงกำยำ จึงอุ้มยกตัวเล็กได้อย่างง่ายดาย รีบเดินจ้ำอ้าวเข้าห้องนอนแล้ววางไว้ถอดเสื้อผ้าตัวเองจนเปลือยล่อนจ้อน สาวน้อยตั้งใจมอง ครั้งนี้จดจ้องอย่างจริงจัง เห็นท่อนลำยาวใหญ่กำลังแข็งชี้หน้า แค่เพียงสัมผัสเนื้อตัวก็รู้งาน ลำท่อนเอ็นเท่าแขนผงาดอย่างน่าเกรงขามหมับทันทีเขารีบจัดแจงท่า ลากนุ่มนิ่มนอนราบโดยวางหัวศีรษะเกยออกมาจากเตียงหนานุ่ม ผมยาวสลายปลิวไสวไร้แรงโน้มถ่วงปัดปลิวตามลม ก่อนที่เฮียเล้งจะยืนคร่อมหน้ายัดอาวุธยักษ์คู่กายเข้าใส่ในโพรงปาก กระแทกกระทั้นจนอีกฝ่สยกลืนน้ำลายแทบไม่ทัน ความใหญ่ยาวปิดกลั้นลมหายใจ ยิ่งแรงอัดกระทุ้งเอ็นมิดด้ามยิ่งทำให้รู้สึกอึดอัด น้ำเหนียวปนน้ำเสียวไหลย้อยออกมามุมปากเสียง อ่อก อ่อก ดังอยู่นานหลายนาทีเปาะ"อ๊วกกก~อัก~แค่กๆ" นุ่มนิ่มเหมือนกับจะสำลักออกมา เนื่องจากความเสียวที่ไม่สามารถกักเก็บได้ ทำให้เฮียเล้งพวยพุ่งน้ำกามเข้าใส่ จนล้นทะลักออกปาก"โทษทีมันเสียว""น้ำเฮียเยอะมาก นิ่มกินจนอิ่มแล้ว แค่ก""ช่วยไม่ได้ก็เธอมันน่าฟัด""ช่วยเบามือกับนิ่มสักนิดได้ไหมคะ""ไม่ได้หรอก ฉันมันคนร้อนแรงที่ชอบความเร้าใจ""ฮะ เฮีย"ใบหน้าสวยเลอะเทอะไปด้วยน้
"กูตัดสินใจจะไปทำงานต่อเมืองนอกเหมือนเดิมแล้วนะ รู้ข่าวทุกอย่างจากน้องหญิง ที่มึงตัดสินใจไปขวางงานแต่งพ่อตอนนี้มึงมีใจให้นุ่มนิ่ม""อืมมม ตามนั้นแหละ""ดีใจด้วยที่รู้ใจตัวเองสักที ปล่อยกูเคว้งจนได้ เฮ้อ~เป็นพระรองนี่ปวดใจทุกทีเลยสินะ""ขอให้มึงโชคดี ส่วนนุ่มนิ่มกูดูแลเอง ถึงจะมีมึงหรือไม่มีมึง กูก็จะดูแลนุ่มนิ่มเองอยู่ดี""ยังปากร้ายไม่เปลี่ยนเลยนะไอ้เฮียเล้ง ฮ่าๆ""แล้วนี่มึงบอกนุ่มนิ่มหรือยัง"ก่อนจะมาหาเพื่อนสนิทอย่างเล้ง ไทป์ เดินทางไปบ้านนุ่มนิ่มเพื่อเคลียร์ใจเป็นครั้งสุดท้าย แน่นอนว่าสาวน้อยยอมรับสารภาพว่าไม่สามารถพัฒนาความสัมพันธ์กับเขาได้แน่นอน จึงทำให้ตัดสินใจกลับไปญี่ปุ่นเดินตามความฝันต่อเองต่อไปส่วนหญิง น้องสาวของเพื่อนสนิทก็รู้ตัวเองว่าตอนนี้เป็นคนที่ไม่ใช่อีกต่อไป จึงจำยอมต้องตัดใจ ก่อนหน้าที่ไม่ตกลงปลงใจ เธอคุยอยู่กับดาราดังจึงแสดงความไม่ชอบพอเฮียเล้ง จนสุดท้ายก็ดันตกหลุมรักเขาจนได้แม้จะพยายามขัดขวางหรือทำทุกวิถีทางกลายเป็นว่าเฮียเล้งไม่สนใจ แววตาและท่าทีของเขาเปลี่ยนไปคงเพราะได้เจอกับความรักที่แท้จริงก่อนเปิดเทอมสอง เฮียเล้งชวนนิ่มออกทริป กับพรรคพวกรถมอเตอร์ไซใหญ่คั
แง้นนนน แง้นนนนนรถมอเตอร์ไซค์ที่จอดทิ้งไว้หน้าอู่ซ่อมรถ ถูกหยิบมาใช้อย่างกระทันหัน เฮียเล้งเร่งเครื่องอ้อมไปยังฝั่งสะพานเพื่อให้ทันรถหรูป้ายทะเบียนตามที่ลูกน้องวิ่งแจ้นมาบอกกล่าวเอี๊ยดดด!เสียงรถมอเตอร์ไซค์เบรกกะทันหัน จอดปาดดักหน้ารถเก๋งหรูคันสีขาวเฮียเล้งรีบลงจากรถพร้อมกับตะโกนดังลั่น"นุ่มนิ่มจะแต่งงานกับใครไม่ได้ทั้งนั้น!! เพราะนิ่มเป็นของฉันแล้ว" พูดจบเฮียเล้งรีบยกมือไหว้แม่ของนุ่มนิ่มที่นั่งอยู่ภายในรถ "ขอโทษน้าติ๋ม ที่ผมได้ล่วงเกินลูกสาว ตอนนี้ผมพร้อมรับผิดชอบ สู่ขอทำตามประเพณีทุกอย่าง""เฮียยย" เป็นนุ่มนิ่มเปิดประตูรถออกมา"อยากได้ยินมากใช่ไหมว่าฉันรักเธอ เอ่อ..รักมาตลอดเลยโว้ยยย!""ทำไมเฮียไม่เคยแสดงออก""ตอนเธอมาอ่อยอยู่แค่มอต้น เสี่ยงคุกฉิบหายขนาดนั้นใครจะกล้า""เฮีย ฮึกกก~""อย่าแต่งงานกับคนอื่นเลยนะนิ่ม ผัวเธอก็ยืนหัวโด่ตรงนี้ไง ฉันนี่ไงที่เป็นเจ้าของเธอ"สักพักแม่ของนิ่มก็เปิดประตูรถลงมา มองดูสถานการณ์สักพักจากนั้นก็เรียกให้ทุกคนไปรวมตัวที่ร้านส้มตำบ้านนุ่มนิ่ม โดยที่สั่งให้เพื่อนกับลูกชายซึ่งเป็นว่าที่เจ้าบ่าวกลับไปก่อน เหลือเพียงเล้งกับนิ่ม"กว่าจะจบเรื่องได้" แม่พ
เพราะฝนตกหนักเฮียเล้งจึงรีบไขประตูแล้วพานุ่มนิ่มเข้าไปบ้าน จากนั้นหยิบผ้าเช็ดตัวมาคุมแล้วขยี้ปอยผมขี้เปียกชุ่มให้แห้งหมาด"มาทำไม" เฮียเล้งถามย้ำ"ปิดอู่ทำไมคะ แล้วเมื่อไหร่จะเปิด""ไม่มีอารมณ์ทำงาน ส่วนงานที่ค้างก็ส่งให้ลูกค้าหมดแล้ว ตอนนี้ก็เลยว่าง""นิ่มขอโทษที่พูดแบบนั้น""แต่เรื่องของเรา ไม่มีตอนต่อไปแล้วใช่ไหม?""เฮีย..."สาวน้อยไม่สามารถตอบกลับ เธอไม่อยากให้เฮียเล้งรู้ความจริงเพราะไม่อยากให้เขาเป็นห่วง อีกทั้งต้องคิดวุ่นวายเรื่องที่ถูกจับแต่งงาน เฮียเล้งหยิบเสื้อแขนสั้นสีขาวมาให้นุ่มนิ่มเปลี่ยน เพราะตัวเดิมเปียกฝน ทันทีที่ตัวเล็กถอดแล้วสวมใส่ ก็ถูกโอบกอดจากด้านหลังภายในใจนิ่มพูดคำว่าขอโทษนับครั้งไม่ถ้วน ก่อนที่เสียงจะเปลี่ยนเป็นสั่นเครื่อ "เฮีย~"มือหนาล้วงเข้าใต้เสื้อแขนสั้น เพราะขนาดตัวที่ไม่เท่ากัน เมื่อสาวน้อยใส่จึงกลายเป็น oversize เดรสสั้น ยิ่งดูเซ็กซี่สวยงาม ความต้องการไม่อาจจะหักห้าม"คิดถึงจัง" เสียงแหบพร่าเฮียเล้งกระซิบ"อย่าทำนะเฮีย ฮึกกก""เธอไม่ต้องการฉันเหรอ..""มะ ไม่ใช่แบบนั้นค่ะ""แต่ฉันต้องการเธอมากนะ ตอนนี้เลย"เสียงฟ้าฟาดฟ้าร้อง กลบเสียงพูดคุยเกือบมิดต้องกร
เวลาสี่โมงเย็นแกกเสียงแก้วกระทบกันหลายใบ เฮ๊ยเล้งให้เด็กที่อู่หยุดทำงานแล้วตั้งวงดื่มเหล้าสังสรรค์ พร้อมกับเตาย่างหมูกระทะชุดใหญ่ ทุกคนคุยกันสนุกสนานแต่ใบหน้าของลูกพี่ดูเศร้าหมองมากจนเป็นที่สงสัย"เครียดอะไรเฮีย?" คมถาม"เปล่า แค่ดีใจที่ต่อไปจะไม่มีใครมาตอแย""หมายถึงนุ่มนิ่มเหรอ..""กูไม่ได้เอ่ยชื่อ"หมับ"ฮึกกก" เฮียเล้งคีบหมูในเตากระทะใส่ปาก ตอนนี้ดูเหมือนน้ำตาจะคลอเบ้าคล้ายจะไหลออกมา คมตกใจพูดเสียงดัง "เชี่ยยย นี่เฮียร้องไห้เหรอวะ!?""หมูร้อน! กูลืมเป่า""หวู้วววว ก็นึกว่าจะมาในโหมดดราม่า""คนอย่างกูไม่มีทางเสียน้ำตาให้ใคร""ปากแข็งแบบนี้ไงนิ่มมันเลยไม่มาหา""เดี๋ยวกูฟาดด้วยเตาหมูกระทะ! ไม่มาก็ดีกูจะได้อยู่อย่างเป็นสุขสบายอกสบายใจสักที"เวลาสามทุ่มเพราะดื่มเหล้าอย่างไม่คิดชีวิต จึงทำให้เฮียเล้งเมาหนัก จนต้องหอบหิ้วกลับเข้ามาในบ้านวางตรงโซฟาอีกทั้งตอนนี้ยังร้องห่มร้องไห้น้ำตาไหล ก่อนจะใช้มือลูบคลำคนที่อยู่เคียงข้าง รีบกระชากเข้ามาสวมกอดพูดเสียงสะอึกสะอื้น "ฮือออ~นิ่ม มาหาฉันแล้วใช่ไหม..คิดถึงมากเลย""คิดถึงเฮียเหมือนกัน""กลับมาหาฉันแล้วใช่ไหม""อืมมม""ฮึกกก นิ่ม" เฮียเล้งกอด







