Novels by นามปากกา โฉมงามสุดสวย

ชื่อเสียงเรียงนามยิ่งตอกย้ำความเป็นไปได้อิงอรตาโตเบิกกว้างตกใจ นอกจากหน้าตาที่เหมือนกันยังมีงชื่อเหมือนกันอีก แต่เธอจำได้แม่นว่าเขาถูกเผาต่อหน้ากลางกองเพลิงในคืนนั้น ทำไมยังมายืนอยู่ตรงนี้?ตึกตึกอิงอรวิ่งกลับไปยังหัวเรืออย่างสุดฝีเท้าเพื่อจะไปบอกกล่าวเกวลินกับโซแบด แต่พอเห็นทั้งคู่กอดกันอีกทั้งชายหนุ่มกำลังลูบท้องของภรรยาราวกับหยอกล้อกับลูกในครรภ์ ชีวิตของพวกเขากำลังสุขสมหวัง จึงไม่อยากให้มีเรื่องกระทบทำให้หนักใจเพิ่ม สุดท้ายสาวน้อยจึงตัดสินใจถอยหลังออกมา เธอจะต้องตามหาความจริงทุกอย่างด้วยตัวเองเวลาทุ่มครึ่งอิงอร มีแม่เป็นคนจัดเสื้อผ้าเธอจึงมีพรสวรรค์ด้านการแต่งตัวเป็นพิเศษ วันนี้จะตัดเย็บชุดด้วยตัวเอง เกาะอกสีแดงรวบผมประดับกิ๊บสวยงามโดดเด่น เมื่อเธอเดินไปยังโซนธุรกิจ แม้แต่พนักงานก็ยังไม่ถามถึงบัตรวีไอพี ก็สวยขนาดนี้กลัวว่าจะเป็นผู้หญิงของใครสักคนที่มีอำนาจรองเท้าแก้วสีใสยืมเกวลินมาใส่ เดินวนไปมามองหาผู้ชายที่เธอเคยเห็น สักพักบอดี้การ์ดคนเดิมก็ตรงเข้ามา"คุณเฉินต้องการพบคุณผู้หญิงครับ" เป็นไปตามคาด เธอคิดว่าสวยขนาดนี้เขาก็ต้องหึงหวงเป็นธรรมดา ก่อนที่จะเดินตามเข้าไปยังห้องส่วนต

สองวัน เรือสำราญสุดหรูยังคงแล่นอยู่บนผิวน้ำทะเลอันกว้างใหญ่ อิงอรดูแลเกวลินดีทุกอย่างพยายามจัดการอาหารที่มีประโยชน์ให้เวลาบ่าย อากาศกำลังดีเย็นสบาย จึงเดินออกมายืนอยู่ทางด้านหลังของท้ายเรือ มองเห็นผู้คนที่มีฐานะร่ำรวยยืนถือแก้วไวน์ เป็นคนรวยจึงได้อภิสิทธิ์มากมายแต่แล้วสายตาก็เหลือบมองไปยังใครบางคน..แม้จะเห็นแค่เพียงด้านหลังก็ทำให้ใจสั่นไหว ไม่ว่าจะเป็นรูปร่างกำยำท่าทางหรือแม้แต่ทรงผมที่คล้ายคลึงกันจังหวะหนึ่งเขาหันหน้ามาพูดคุยกับนักธุรกิจระดับชั้นวีไอพี มือไม้ของอิงอรสั่นราวกับสติจะวูบหายเพราะผู้ชายคนนั้นหน้าตาเหมือนกับ.."เฮียเฉิน!!"อิงอรวิ่งสุดชีวิตลงจากเรือสำราญเพื่อที่จะไปตามหาผู้ชายที่หน้าเหมือนเขาคนนั้น เธอมั่นใจว่าไม่ได้ตาฝาดอย่างแน่นอน แต่พอมาถึงกลับไม่พบเจอผู้ชายที่ถือแก้วไวน์..พอมองซ้ายขวาก็มีแต่นักธุรกิจชื่อดังมากมาย หรืออาจจะแค่คิดถึงจนเห็นหน้าใครต่อใครเป็นเขาไปหมดชั้นบนธุรกิจ"เราจะทำโฮมสเตย์เล็กๆ นอกเมือง ฉันดูภูมิทัศน์ทุกอย่างแล้วมีสวนสาธารณะมีชาวบ้านที่เป็นมิตรอยู่รอบข้างเพื่อสังคมของลูกเรา" โซแบดเตรียมการทุกอย่างไว้พร้อม"จากนี้เราจะไม่ต้องหนีใครอีกแล้วใช่ไหมคะ

"ยังจำชื่อกูได้เหรอ""มึงตายไปแล้วนี่! กูแทงมึงทะลุเข้าไปในหัวใจ ทำไมตอนนี้มึงยังโผล่หัวมาที่นี่ได้อีกวะ""มนุษย์เราไม่ได้มีหัวใจอยู่ทางด้านซ้ายกันทุกคนหรอกนะไอ้หน้าโง่! อีกอย่างมึงพูดเองว่าเจอกันใหม่ แต่เสียดายที่ไม่ได้เจอกันในนรกเพราะมึงจะต้องลงไปก่อนกูไอ้เพลิง"เขาเกิดมาด้วยลักษณะพิเศษมีหัวใจอยู่ทางด้านขวา การปักมีดลงอกด้านซ้ายจึงทำให้รอดตายอย่างหวุดหวิด ซึ่งเรื่องนี้เฉินเองก็รู้มาตลอดจึงจัดการส่งมอบร่างที่สาหัสให้กับญาติมาเฟียนำไปรักษาที่ต่างประเทศจนอาการดีขึ้น ทุกอย่างมันคือแผนแยบยลที่ใครก็ไม่มีทางรู้ คิดว่าแค่นำศพของโซแบดกลับไปทำพิธียังต่างประเทศปืนในมือของโซแบดจ่อเล็งที่เพลิงกำลังจะลั่นนิ้วเหนี่ยวไกเขว้ง!อักกกก!พลาดท่าให้เฟญ่าจนได้มือเรียวคว้าจับแจกันขนาดใหญ่แล้วฟาดเข้าที่หลังศีรษะท้ายทอยของโซแบดอย่างแรง ร่างแข็งแกร่งแต่ยังคงบาดเจ็บล้มลง เพลิงแสยะยิ้มครั้งนี้เขาจะเป็นผู้ชนะอย่างแท้จริง"ทำไมมึงตายยากตายเย็นขนาดนี้วะ!!" เพลิงชี้หน้าด่ากราดไม่สามารถกักเก็บอารมณ์โมโห"รีบจัดการสักทีเราจะได้ไปจากที่นี่!" เฟญ่าตะคอก"เธอจะรีบอะไรขนาดนั้น ไม่คิดจะเป็นห่วงเป็นใยผัวเก่าหน่อยหรือไ

หลายสัปดาห์ผ่านไปเกวลินหลบซ่อนตัวอยู่กับอิงอรโดยใช้เงินที่เฉินเก็บเอาไว้ตามที่เขาได้สั่งเสีย ความเจ็บปวดครั้งนี้ไม่อาจที่จะมลายหายไปในทันที ในทุกคืนยังได้ยินเสียงของอิงอรร้องไห้ระงมแม้ว่าจะใช้หมอนปิดปากตัวเองไว้ก็ตาม ส่วนเกวลินต้องเข้มแข็งอยู่ต่อไปเพื่อลูกที่จะเกิดมาในอีกไม่ช้า"ตอนนี้ได้มีการแต่งตั้งคนที่จะมาดูแลธุรกิจใหม่เพราะผู้ที่ก่อกบฏถูกฆ่าตายหมดแล้วครับ" ลูกน้องคนสนิทของเฉินยังคงติดตามเกวลิน"แล้วสองคนนั้นล่ะ""ทั้งคู่ยังคงซ่อนตัวอยู่ที่ไหนสักแห่ง แต่เพราะพวกเราไม่สามารถเข้าถึงได้จึงยังไม่รู้สถานที่แน่ชัด แต่ผมจะพยายามหาให้เจอครับ""ถ้าพวกนั้นยังอยู่พวกเราก็จะไม่ปลอดภัย""ผมทราบครับ ผมจะรีบจัดการให้ไว""บางครั้งฉันก็อยากจะปล่อยทุกอย่างอยากจะจบทุกสิ่ง แต่นิสัยของคนพวกนั้นมันอำมหิตเกินไป! สักวันถ้าหากตามหาพวกเราเจอมันก็คงฆ่าทิ้งไม่ให้เหลือซาก เราต้องสู้ไม่งั้นก็ตาย"เกวลินยังคงตามหาตัวต้นเหตุ และภาพที่ผู้ชายสุดที่รักของเธอถูกมีดปักเข้ากลางใจยังคงติดตา ความแค้นปนกับความเสียใจแสนสาหัสมือเรียวลูบท้องพยายามผ่อนคลายอารมณ์เพราะไม่อยากให้กระทบกระเทือนถึงเด็กในครรภ์"ถ้าเจอพวกนั้นเราจะ

เพิ่งรู้ว่าความอ้างว้างว่างเปล่ามันเป็นแบบนี้ทุกอย่างค่อยๆ เลือนหายจนมืดสนิท แต่ภาพที่ทับซ้อนขึ้นมาในความทรงจำก็คือใบหน้าสวยหวานของเกวลิน ร่างแข็งแกร่งทรุดลงกับพื้นเลือดเจิ่งนอง กลิ่นคาวคลุ้งตลบอบอวล"กริ๊ดดด!! พี่คะ!!" เสียงหวีดร้องตะโกนดังลั่นสุดเวทนา เกวลินทรุดลงเป็นลมหมดสติทันที"คุณเพลิงครับเราจะเอายังไงกับมันต่อ" ลูกน้องคนสนิทเดินเข้ามาสอบถาม"ทิ้งมันไว้แบบนี้ให้ไอ้เสือเฉินมันมาเก็บศพ""แล้วผู้หญิงคนนี้...""พาเกวลินกลับที่พักตามหมอฝีมือดีมาดูแลเธออย่างดีด้วย เพราะผู้หญิงคนนี้จะเป็นภรรยาที่จะอยู่เคียงข้างฉันไปจนวันตาย!""ครับ"เขาหลงหัวปักหัวปำอยากครอบครองเธอหลังจากเคลียร์พื้นที่เฉินจึงสามารถเข้ามาได้ ภาพที่เห็นทำให้หัวใจบอดี้การ์ดสลายกำหมัดแน่น โกรธแค้นราวกับโลกใบนี้ถล่มลงตรงหน้า เขารีบสั่งให้พาร่างของเจ้าพ่อมาเฟียกลับไปเที่ยงคืน"ผมทำทุกอย่างสุดความสามารถแล้วครับ" เฉินน้ำตาคลอก้มหัวส่งร่างไร้วิญญาณของนายใหญ่คืนให้กับญาติฝั่งตะวันตกริมเรือที่จอดรอ"แกจะเอายังไงต่อ""ผมต้องการทำสงคราม""คิดดีแล้วใช่ไหมเฉิน""ผมจะไปชิงตัวผู้หญิงที่นายใหญ่รักกลับมาให้ได้! และจะฆ่าล้างบางพวกมันใ

ครึ่งชั่วโมงต่อมา"พวกมันมาถึงก่อนเรา!" เฉิน มาทำการนัดหมายแต่ดันไม่พบเจ้านายเขาจึงเดินไปถามชาวบ้านบริเวณรอบข้างจึงรู้ว่าเกิดเหตุร้ายมีเสียงปืนดังสนั่นแต่พอตำรวจมาตรวจสอบก็ไม่เจอหลักฐานอะไร "พวกมันคงเป็นมืออาชีพกลบร่องรอยทุกอย่างแม้แต่ตำรวจยังไม่รู้""เราจะทำยังไงดีครับ" ลูกน้องคนสนิทถาม"มึงไปเช็กกล้องวงจรปิดทุกตัวที่มีที่นี่""ผมจะจัดการเดี๋ยวนี้ครับ""พวกมึงกระจายไปทั่วทิศทาง กูอยากรู้ว่าสะพานตรงนี้เชื่อมไปถึงตรงไหน"เฉินเห็นร่องรอยบางอย่าง คล้ายกับมีคนลื่นไถลตกลงไปในแม่น้ำ มีรอยล้อรถเต็มไปหมด ถ้าเป็นอย่างที่เขาคาดไว้ก็หวังว่านายใหญ่จะกระโดดน้ำลงไป จึงรีบหาทางไปยังจุดขึ้นฝั่งจุดลับสายตา"เฉิน" มือจับปืนเล็งไปยังเสียงเรียก ทันทีที่ได้พบหน้าดวงตาก็เปล่งประกาย"นายใหญ่" เฉินก้มหัวทำความเคารพ"พวกมันจับตัวเกวลินไป!""หมายถึงพวกไหนครับ""ไอ้เพลิง!!"โซแบดไม่ได้ห่วงตัวเองสักนิดแต่เขาเป็นห่วงผู้หญิงสุดที่รักมากต่างหาก ไม่รู้ว่าผู้หญิงตัวเล็กจะรับมือกับสถานการณ์เลวร้ายได้แค่ไหนบนรถ"นายใหญ่ไม่ต้องเป็นห่วง ไอ้เพลิงมันดูชอบเกวลินมากคงไม่ทำร้ายเธอ" เสือเฉินบอก"แต่ถ้ามันทำอย่างอื่นที่เลวร้า

ร้านยาดองครองใจท่ามกลางบรรยากาศคึกคักที่ร้านยาดอง ร่างกำยำของเล้งนั่งโยกตัวไปมาด้วยความมึนเมา เนื่องจากวันนี้นัดลูกน้องมาสังสรรค์ แต่ทุกคนพากันกลับไปหมด เหลือเพียงเขาที่ยังรู้สึกสนุก“เมาขนาดนี้ไอ้นิ่มมันจะไม่แดกหัวเอาเหรอ”“ผัวต้องเป็นเท้าช้างหน้า อึ้ก อย่าให้เมียมามีอิทธิพลสิเจ๊!”“ศพที่แล้วกูก็เห็นพูดแบบนี้ ถ้ายังรักชีวิตก็รีบๆ กลับบ้านไปซะไป๊”“เสียระบบหมดเจ๊ อึ้ก นี่ ขอเหล้าเพิ่มหน่อ…”“ไอ้เฮียเล้ง!!” เสียงเกรี้ยวกราดดังขึ้นทำเอาร่างที่กำลังเมามายถึงกับสะดุ้งเขาไปมองภรรยาที่ขี่ซาเล้งมาด้วยสายตาพร่าเบลอ ก่อนจะยกมือไหว้“ดีค้าบเมีย มาทำไรอะ”“มาตามผัวกลับบ้าน! เมาเหมือนหมาเลยนะ!”ร่างเล็กถอนหายใจหนัก พร้อมข่มอารมณ์โกรธไว้ ก่อนจะจอดซาเล้งแล้วรีบลงมาแบกร่างหนาพากลับบ้านอู่ซ่อมรถหลีเกี่ยวฮวด“ทำไมต้องกินจนเมาขนาดนี้ด้วยเฮีย บ้านช่องไม่รู้จักกลับ นี่ถ้านิ่มไม่ไปตามเฮียจะยอมกลับบ้านไหม โตขนาดนี้ลูกเต้าก็มี”“โถ่ เมียจ๋า~” การแสดงออกยังคงดูไร้จิตสำนึก เนื่องจากเล้งเมาหนัก แต่ก็รับรู้ได้ว่าภรรยากำลังงอน“ถ้าเฮียยังเป็นแบบนี้อีกหน่อยจะไม่ได้ก้าวขาออกจากบ้านละนะ”“ไม่เอาหน่า แบบนั้นมันโห

เพราะร่างกายที่แข็งแรงกำยำ จึงอุ้มยกตัวเล็กได้อย่างง่ายดาย รีบเดินจ้ำอ้าวเข้าห้องนอนแล้ววางไว้ถอดเสื้อผ้าตัวเองจนเปลือยล่อนจ้อน สาวน้อยตั้งใจมอง ครั้งนี้จดจ้องอย่างจริงจัง เห็นท่อนลำยาวใหญ่กำลังแข็งชี้หน้า แค่เพียงสัมผัสเนื้อตัวก็รู้งาน ลำท่อนเอ็นเท่าแขนผงาดอย่างน่าเกรงขามหมับทันทีเขารีบจัดแจงท่า ลากนุ่มนิ่มนอนราบโดยวางหัวศีรษะเกยออกมาจากเตียงหนานุ่ม ผมยาวสลายปลิวไสวไร้แรงโน้มถ่วงปัดปลิวตามลม ก่อนที่เฮียเล้งจะยืนคร่อมหน้ายัดอาวุธยักษ์คู่กายเข้าใส่ในโพรงปาก กระแทกกระทั้นจนอีกฝ่สยกลืนน้ำลายแทบไม่ทัน ความใหญ่ยาวปิดกลั้นลมหายใจ ยิ่งแรงอัดกระทุ้งเอ็นมิดด้ามยิ่งทำให้รู้สึกอึดอัด น้ำเหนียวปนน้ำเสียวไหลย้อยออกมามุมปากเสียง อ่อก อ่อก ดังอยู่นานหลายนาทีเปาะ"อ๊วกกก~อัก~แค่กๆ" นุ่มนิ่มเหมือนกับจะสำลักออกมา เนื่องจากความเสียวที่ไม่สามารถกักเก็บได้ ทำให้เฮียเล้งพวยพุ่งน้ำกามเข้าใส่ จนล้นทะลักออกปาก"โทษทีมันเสียว""น้ำเฮียเยอะมาก นิ่มกินจนอิ่มแล้ว แค่ก""ช่วยไม่ได้ก็เธอมันน่าฟัด""ช่วยเบามือกับนิ่มสักนิดได้ไหมคะ""ไม่ได้หรอก ฉันมันคนร้อนแรงที่ชอบความเร้าใจ""ฮะ เฮีย"ใบหน้าสวยเลอะเทอะไปด้วยน้

"กูตัดสินใจจะไปทำงานต่อเมืองนอกเหมือนเดิมแล้วนะ รู้ข่าวทุกอย่างจากน้องหญิง ที่มึงตัดสินใจไปขวางงานแต่งพ่อตอนนี้มึงมีใจให้นุ่มนิ่ม""อืมมม ตามนั้นแหละ""ดีใจด้วยที่รู้ใจตัวเองสักที ปล่อยกูเคว้งจนได้ เฮ้อ~เป็นพระรองนี่ปวดใจทุกทีเลยสินะ""ขอให้มึงโชคดี ส่วนนุ่มนิ่มกูดูแลเอง ถึงจะมีมึงหรือไม่มีมึง กูก็จะดูแลนุ่มนิ่มเองอยู่ดี""ยังปากร้ายไม่เปลี่ยนเลยนะไอ้เฮียเล้ง ฮ่าๆ""แล้วนี่มึงบอกนุ่มนิ่มหรือยัง"ก่อนจะมาหาเพื่อนสนิทอย่างเล้ง ไทป์ เดินทางไปบ้านนุ่มนิ่มเพื่อเคลียร์ใจเป็นครั้งสุดท้าย แน่นอนว่าสาวน้อยยอมรับสารภาพว่าไม่สามารถพัฒนาความสัมพันธ์กับเขาได้แน่นอน จึงทำให้ตัดสินใจกลับไปญี่ปุ่นเดินตามความฝันต่อเองต่อไปส่วนหญิง น้องสาวของเพื่อนสนิทก็รู้ตัวเองว่าตอนนี้เป็นคนที่ไม่ใช่อีกต่อไป จึงจำยอมต้องตัดใจ ก่อนหน้าที่ไม่ตกลงปลงใจ เธอคุยอยู่กับดาราดังจึงแสดงความไม่ชอบพอเฮียเล้ง จนสุดท้ายก็ดันตกหลุมรักเขาจนได้แม้จะพยายามขัดขวางหรือทำทุกวิถีทางกลายเป็นว่าเฮียเล้งไม่สนใจ แววตาและท่าทีของเขาเปลี่ยนไปคงเพราะได้เจอกับความรักที่แท้จริงก่อนเปิดเทอมสอง เฮียเล้งชวนนิ่มออกทริป กับพรรคพวกรถมอเตอร์ไซใหญ่คั

แง้นนนน แง้นนนนนรถมอเตอร์ไซค์ที่จอดทิ้งไว้หน้าอู่ซ่อมรถ ถูกหยิบมาใช้อย่างกระทันหัน เฮียเล้งเร่งเครื่องอ้อมไปยังฝั่งสะพานเพื่อให้ทันรถหรูป้ายทะเบียนตามที่ลูกน้องวิ่งแจ้นมาบอกกล่าวเอี๊ยดดด!เสียงรถมอเตอร์ไซค์เบรกกะทันหัน จอดปาดดักหน้ารถเก๋งหรูคันสีขาวเฮียเล้งรีบลงจากรถพร้อมกับตะโกนดังลั่น"นุ่มนิ่มจะแต่งงานกับใครไม่ได้ทั้งนั้น!! เพราะนิ่มเป็นของฉันแล้ว" พูดจบเฮียเล้งรีบยกมือไหว้แม่ของนุ่มนิ่มที่นั่งอยู่ภายในรถ "ขอโทษน้าติ๋ม ที่ผมได้ล่วงเกินลูกสาว ตอนนี้ผมพร้อมรับผิดชอบ สู่ขอทำตามประเพณีทุกอย่าง""เฮียยย" เป็นนุ่มนิ่มเปิดประตูรถออกมา"อยากได้ยินมากใช่ไหมว่าฉันรักเธอ เอ่อ..รักมาตลอดเลยโว้ยยย!""ทำไมเฮียไม่เคยแสดงออก""ตอนเธอมาอ่อยอยู่แค่มอต้น เสี่ยงคุกฉิบหายขนาดนั้นใครจะกล้า""เฮีย ฮึกกก~""อย่าแต่งงานกับคนอื่นเลยนะนิ่ม ผัวเธอก็ยืนหัวโด่ตรงนี้ไง ฉันนี่ไงที่เป็นเจ้าของเธอ"สักพักแม่ของนิ่มก็เปิดประตูรถลงมา มองดูสถานการณ์สักพักจากนั้นก็เรียกให้ทุกคนไปรวมตัวที่ร้านส้มตำบ้านนุ่มนิ่ม โดยที่สั่งให้เพื่อนกับลูกชายซึ่งเป็นว่าที่เจ้าบ่าวกลับไปก่อน เหลือเพียงเล้งกับนิ่ม"กว่าจะจบเรื่องได้" แม่พ

เพราะฝนตกหนักเฮียเล้งจึงรีบไขประตูแล้วพานุ่มนิ่มเข้าไปบ้าน จากนั้นหยิบผ้าเช็ดตัวมาคุมแล้วขยี้ปอยผมขี้เปียกชุ่มให้แห้งหมาด"มาทำไม" เฮียเล้งถามย้ำ"ปิดอู่ทำไมคะ แล้วเมื่อไหร่จะเปิด""ไม่มีอารมณ์ทำงาน ส่วนงานที่ค้างก็ส่งให้ลูกค้าหมดแล้ว ตอนนี้ก็เลยว่าง""นิ่มขอโทษที่พูดแบบนั้น""แต่เรื่องของเรา ไม่มีตอนต่อไปแล้วใช่ไหม?""เฮีย..."สาวน้อยไม่สามารถตอบกลับ เธอไม่อยากให้เฮียเล้งรู้ความจริงเพราะไม่อยากให้เขาเป็นห่วง อีกทั้งต้องคิดวุ่นวายเรื่องที่ถูกจับแต่งงาน เฮียเล้งหยิบเสื้อแขนสั้นสีขาวมาให้นุ่มนิ่มเปลี่ยน เพราะตัวเดิมเปียกฝน ทันทีที่ตัวเล็กถอดแล้วสวมใส่ ก็ถูกโอบกอดจากด้านหลังภายในใจนิ่มพูดคำว่าขอโทษนับครั้งไม่ถ้วน ก่อนที่เสียงจะเปลี่ยนเป็นสั่นเครื่อ "เฮีย~"มือหนาล้วงเข้าใต้เสื้อแขนสั้น เพราะขนาดตัวที่ไม่เท่ากัน เมื่อสาวน้อยใส่จึงกลายเป็น oversize เดรสสั้น ยิ่งดูเซ็กซี่สวยงาม ความต้องการไม่อาจจะหักห้าม"คิดถึงจัง" เสียงแหบพร่าเฮียเล้งกระซิบ"อย่าทำนะเฮีย ฮึกกก""เธอไม่ต้องการฉันเหรอ..""มะ ไม่ใช่แบบนั้นค่ะ""แต่ฉันต้องการเธอมากนะ ตอนนี้เลย"เสียงฟ้าฟาดฟ้าร้อง กลบเสียงพูดคุยเกือบมิดต้องกร

เวลาสี่โมงเย็นแกกเสียงแก้วกระทบกันหลายใบ เฮ๊ยเล้งให้เด็กที่อู่หยุดทำงานแล้วตั้งวงดื่มเหล้าสังสรรค์ พร้อมกับเตาย่างหมูกระทะชุดใหญ่ ทุกคนคุยกันสนุกสนานแต่ใบหน้าของลูกพี่ดูเศร้าหมองมากจนเป็นที่สงสัย"เครียดอะไรเฮีย?" คมถาม"เปล่า แค่ดีใจที่ต่อไปจะไม่มีใครมาตอแย""หมายถึงนุ่มนิ่มเหรอ..""กูไม่ได้เอ่ยชื่อ"หมับ"ฮึกกก" เฮียเล้งคีบหมูในเตากระทะใส่ปาก ตอนนี้ดูเหมือนน้ำตาจะคลอเบ้าคล้ายจะไหลออกมา คมตกใจพูดเสียงดัง "เชี่ยยย นี่เฮียร้องไห้เหรอวะ!?""หมูร้อน! กูลืมเป่า""หวู้วววว ก็นึกว่าจะมาในโหมดดราม่า""คนอย่างกูไม่มีทางเสียน้ำตาให้ใคร""ปากแข็งแบบนี้ไงนิ่มมันเลยไม่มาหา""เดี๋ยวกูฟาดด้วยเตาหมูกระทะ! ไม่มาก็ดีกูจะได้อยู่อย่างเป็นสุขสบายอกสบายใจสักที"เวลาสามทุ่มเพราะดื่มเหล้าอย่างไม่คิดชีวิต จึงทำให้เฮียเล้งเมาหนัก จนต้องหอบหิ้วกลับเข้ามาในบ้านวางตรงโซฟาอีกทั้งตอนนี้ยังร้องห่มร้องไห้น้ำตาไหล ก่อนจะใช้มือลูบคลำคนที่อยู่เคียงข้าง รีบกระชากเข้ามาสวมกอดพูดเสียงสะอึกสะอื้น "ฮือออ~นิ่ม มาหาฉันแล้วใช่ไหม..คิดถึงมากเลย""คิดถึงเฮียเหมือนกัน""กลับมาหาฉันแล้วใช่ไหม""อืมมม""ฮึกกก นิ่ม" เฮียเล้งกอด

เสียงปืนดังสนั่นหนึ่งนัดเจาะเข้าท้ายทอย ร่างบางล้มพับกับพื้นทันที โลกันตร์เบิกตากว้างตกใจก่อนจะตะโกนเสียงดัง "น้ำผึ้ง!!!"ปัง!ปัง!ปัง!จากนั้นลูกกระสุนก็รัวต่อเนื่องออกจากด้ามปืนที่เธอถือ แม้ราตรีจะนอนแน่นิ่งเลือดไหลเป็นทางแต่น้ำผึ้งก็ยังจ่อยิงเธออย่างเลือดเย็น"มาได้ไงเนี่ย?!" ผมรีบตรงดิ่งแล้วลากแขนมาชิดใกล้ "ใจเย็นก่อน""วันที่เราไปงานเลี้ยงล่าสุดพี่พายุมาลากไปคุยตรงบันไดหนีไฟ เขาบอกว่าผู้หญิงคนนี้เป็นหลานสาวของมาเฟียใหญ่กลัวว่าหนูจะไม่ปลอดภัยเลยมาเตือน""แสดงว่าไอ้พายุมันรู้แล้วว่าคนที่ฆ่ามะปรางก็คือพ่อของมะปรางที่ตอนนี้ยังหลบหนีอยู่""พี่มีแผนอะไรทำไมไม่กระซิบบอกหนูบ้าง"ฉันสะบัดแขนแกร่งของเขาทิ้งมันน่าโมโหชะมัดแค่บอกแผนกับเมียหรืออะไรก็ได้ฉันจะได้ไม่ต้องนั่งร้องไห้เป็นเวลานาน"ราตรีฉลาดเกินไปมีทั้งเครื่องดักฟังสายตาแหลมคมอีกทั้งคนที่อยู่รอบตัวฉันก็เป็นคนของเด็กนี่ทั้งหมด ในห้องนอนของเราหรือแม้แต่ในห้องน้ำมันก็ยังมีเครื่องดักฟังอยู่เลย" ผมอธิบายก่อนจะเหลือบสายตามองต่ำจึงเห็นปืนกระบอกดำสีด้านอีกอัน"มองอะไรหรือคะ""ทำไมพกปืนมาสองอันด้วย""อีกอันยิงอีเมียน้อยส่วนอีกอันไว้ยิงพี่!!"

"เธอควรจะอยู่เฉยๆ เป็นเมียของฉันอย่างที่เคยเป็นไม่ใช่ร่านแบบนี้!!""ทีตัวเองทำได้แต่คนอื่นทำมาโวยวาย เหอะ"เคว้ง!"ชอบสินะความรุนแรงจะได้จัดแบบเต็มเหนี่ยวไปเลยไง" ความอดทนผมถึงขีดสุดเหวี่ยงน้ำผึ้งนอนบนโต๊ะกลมใส "เดี๋ยวมึงจะรู้ว่าการลองดีกับคนอย่างกูต้องเจ็บตัวยังไง"อ๊าาย์!! อักสองขาดีดดิ้นสุดแรงเมื่อเขายัดท่อนลำใหญ่เข้าปากแต่ทำไปพร้อมกับอีกมือที่บีบคอแน่นหนัก โดยที่ยืนอยู่เหนือศีรษะที่ผมยาวสลวยสยายไม่เป็นทิศทางเธอไม่สามารถขยับได้สองมือทั้งทุบตีและหยิกเนื้อแกร่งจนเลือดซิบแต่เขาก็ยังคงดันท่อนลำกระทุ้งปากมิดปักก!จากนั้นก็ถอยจนท่อนกระเด้งหลุดจากริมฝีปากเพื่อเหวี่ยงไปฟาดลงบนเนื้อแก้มแทน น้ำลายปนน้ำเหนียวที่หยดย้อยละเลงเต็มใบหน้าสวยหวาน แต่แรงขยับทำให้น้ำผึ้งสำลัก"อือ~คนเลว แฮ่ก""ฉันเลวกว่านี้ได้อีกนะ!เธอก็รู้นิ แล้วทำไมยังกล้าท้าทายด้วยการพาไอ้พวกผู้ชายมาหยามฉันถึงในบ้าน ราตรีเป็นลูกของผู้มีพระคุณทำให้เรารับรู้อันตรายก่อนหน้าก็เหมาะสมกับตำแหน่งและผลตอบแทนที่ได้รับแล้วไม่ใช่หรือไง""ด้วยการเป็นเมียพี่อีกคนอะเหรอ!! ฮึก"น้ำตาไหลอาบเต็มแก้มแต่กลับไม่ทำให้เขาหวั่นเกรงจ้องมองด้วยสายตาดุด

จะบอกว่าเหลือเชื่อก็ได้เมื่อความรักที่มีจนล้นปรี่ไม่คาดคิดว่าเพียงแค่ไม่กี่สัปดาห์เขาก็สามารถพาผู้หญิงอีกคนเข้ามาในชีวิตได้อย่างง่ายดาย โลกันตร์พูดคุยแต่ไม่ได้ขอร้องเป็นเหมือนคำสั่งมากกว่า"มีอะไรก็ปรึกษาน้ำผึ้งนะเพราะเธออายุสิบแปดปีคงต้องเรียนรู้อะไรอีกมาก" เด็กสาวดวงตาใสแป๋วแถมน่ารักเป็นเหมือนของรางวัลที่ติดไม้ติดมือมา"ทำไมพี่ถึงไม่บอกล่วงหน้าหรือพูดอะไรให้หนูเตรียมตัวก่อนก็ได้""ต่อให้ฉันจะมีใครอีกคนยังไงเธอก็เป็นที่หนึ่งไง""พี่ถามหนูก่อนได้ไหมว่าอยากเป็นภรรยาที่หนึ่งหรือเป็นภรรยาคนเดียวของพี่!!""ตอนนี้โลกใต้ดินกำลังวุ่นวายอย่าทำให้ฉันไม่สบายใจได้ไหม"ดวงตาใสของน้ำผึ้งคลอเธอวิ่งกระแทกไหล่ของโลกันตร์กลับเข้าไปในห้องนอน"ไม่ต้องกังวลนะเดี๋ยวก็ชิน" ผมหันกลับมาบอกราตรีเธอไม่ตอบแต่ส่งยิ้มหวานกลับมา"คืนนี้หนูนอนที่ไหนหรือคะ""น้ำผึ้งคงไม่อยากให้ฉันนอนในห้องถ้าอย่างนั้นเรานอนด้วยกันที่โซฟาดีไหม""ตามใจพี่เลยค่ะ"ถึงอายุของเขาจะเพิ่มมากขึ้นแต่ความหล่อเหลายังคงอยู่ไม่เสื่อมคลาย รอยยิ้มร้ายกาจพุ่งเข้าใส่ก่อนจะใช้มือลูบกรอบหน้าเรียวของเด็กสาววัยสะพรั่งอายุสิบแปดเทียบเท่ากับน้ำผึ้งที่ได้พบ

"ลองไปสืบความจริงมาแล้วปรากฏว่าพ่อของเราหลงรักแม่ของพี่โลกันตร์จึงยอมถูกหลอกใช้แต่ไม่ยอมพูดความจริงซัดทอดใครจึงทำให้ถึงถูกฆ่า เรื่องนี้หนูไปสืบมาจากคนใกล้ตัวที่นั่นทุกคนพูดเป็นเสียงเดียวกันนะคะ""ไม่จริง! พ่อของเรามีแม่พี่กับแม่ของน้ำผึ้งอยู่แล้วไง""ความรักมันห้ามกันได้ที่ไหนถ้าไม่เชื่อก็ไปถามแม่ของพี่ดูสิคะ"หลังจากเกิดเรื่องราวพายุก็ไม่เคยไปหาแม่เพราะอยากให้ท่านอยู่อย่างสงบในเกาะห่างไกลที่ผู้คนไม่พลุกพล่าน"ระหว่างเราขอให้แข่งกันด้วยธุรกิจใสสะอาดเถอะนะคะ ส่วนเรื่องราวผ่านมาก็ปล่อยให้มันเป็นอดีตไปเถอะ" ฉันมาพูดเพื่ออยากยุติทุกอย่าง เพราะเรื่องราวบาปหนาและอดีตบานปลายจนถึงตอนนี้ "หนูขอตัวก่อนนะเดี๋ยวพี่โลกันตร์จะตามหา"พายุไม่พูดได้แต่ยืนมองน้องสาวเดินจากไปลิบตา เพราะครั้งนั้น...จึงทำให้เขารู้สึกผิดและแทบจะไม่กล้าเผชิญหน้าเซฟเฮาส์"พี่โน่ไปไหนคะวันนี้ไม่เห็นไปงานกับเรา" หลังจากประชุมเสร็จเราสองคนก็กลับมายังที่พัก"มันก็ไปเสี่ยงพนันบอลที่ไหนนี่แหละ เธอก็รู้นี่ว่ามันชอบเสี่ยงดวงจะตาย""แต่เรียนหมอเนี่ยนะคะ ฮ่าๆ""ความชอบกับรสนิยมบ้างครั้งก็สวนทางกันอย่างฉันเรียนบริหารแต่กลับต้องใช้ชีวิ

บนดาดฟ้า ตึกมาเฟียตุบ!ผัวะ!ขณะที่พายุกับโลกันตร์กำลังต่อสู้กันด้วยหมัดมะปรางก็ตามขึ้นมาทีหลัง เธอยืนจ้องมองทั้งคู่ที่ใบหน้าอาบไปด้วยเลือด"มึง!!" โลกันตร์เสียงแข็งยืนหยัดแต่เริ่มอ่อนแรง"ไม่ไหวก็ยอมแพ้ซะสิ ถ้ามึงฆ่าตัวตายตรงนี้กูจะไม่บอกใครหรอกนะสัญญาเลย ฮ่าๆ""เอาไว้มึงตายก่อนก็แล้วกันเพราะนรกคงเรียกหาคนเลวอย่างมึงอยู่ทุกวัน เหอะ""ปากดีนักไอ้สัส!!"ผัวะ!ตุบ!ร่างแกร่งต่างเทกระจาดลงพื้นปูนเสียงดัง ต่างฝ่ายต่างเริ่มเจ็บสาหัสแทบจะประคองตัวเองลุกไม่ไหว บรรยากาศตอนนี้คล้ายฝนจะตก ฟ้าร้องอึมครึมบรรยากาศเก่าๆ หวนกลับมา ฝนเม็ดเล็กเริ่มโปรยปรายเลือดไหลเป็นเส้นสายเคว้ง!"ฆ่ามันเลยพี่พายุ" มะปรางสิ้นสุดความอดทน โยนมีดปลายแหลมให้ "จบเรื่องนี้สักทีเถอะ!!"การต่อสู้ยาวนานทำให้เริ่มหมดแรงอ่อนล้า พายุคลืบคลานหยิบอาวุธที่มะปรางโยนให้แล้วตรงดิ่งเข้ามา ขณะเดียวกันปืนก็จ่อหัวพวกสนับสนุนทุกคนจนขยับตัวไม่ได้เนื่องจากมะปรางพาสมุนมาเพิ่มเติมจึงมีกำลังมากกว่า"ไอ้สารเลว"ผมพยายามหลบหลีกมีดที่มันปัดแกว่ง แต่ด้วยฝีมือสูสีบวกพลังที่สูญเสียทำผมทุลักทุเล รอยยิ้มของมันเหมือนจะคลั่ง ความโกรธแค้นทำจิตใจคนเลวทรา

ซู๊ดดด เสียงดังก้องพร้อมกับร่างของตัวเล็กที่นอนแผ่บนเรือพายดิ้นพล่าน เธอครวญครางแทบไม่ออกเสียงเมื่อความรู้สึกเกินขีดจำกัดกดทับเอาไว้ เรียวลิ้นสากละเลงเลียตวัดเป็นเกลียวคลื่นอีกทั้งสะบัดใบหน้าระรัวเพิ่มพูนความสยิวสุดเร้าใจ มือน้อยผลักดันศีรษะออกด้วยความเสียวเกินไป"มะ ไม่ไหวแล้วนะคะ~ หย๊าาา""เสร็จออกมาสิ หืม..ตอนกระเเทกแล้วน้ำเธอพุ่ง โคตรเด็ดเลยเด็กดี""อื้อ~ง๊า~อิ๊""เร็วสิอยากเอาใจแทบขาดแล้ว"ส่วบ!สั่บ!นิ้วมือเรียวชี้กระซวกหมุนควานภายในร่องที่ฉ่ำ จนน้ำเมือกกระฉ่อนออกมา ซู่ ความเสียวที่ห้ามไม่อยู่พุ่งปิ๊ดคล้ายฉี่ปึก!ปึก!ปึก!เมื่อเห็นน้ำเจิ่งนองเบิกทาง โลกันตร์ขึ้นคร่อมยัดท่อนลำเข้าใส่ทันที เขากระเเทกกระทั้นจนเรือเล็กส่ายไปมา เสียงไม้กระทบน้ำดังต่อเนื่อง มือหนารีบถกกระโปรงขึ้นสูงเพื่อจ้องมองสองเต้าปัดแกว่งพลางบีบเคล้นอย่างรุนแรงจนเป็นรอยมือ"งือ~อ๊ะ~อะ~" ฉันสุดจะกลั้นดิ้นพล่านกระทั้นจุกเสียดแถมโดนขยำจนเจ็บแปลบแต่เเปลกมันเสียวมาก "หย๊ะ ~พี่ อะ อะ""ดูดสิ อาห์ ดูดนิ้วฉันไว้""ฮึกกก!""ดีมาก ซี๊ดส"คำสั่งที่โดนตอบสนองยิ่งทำให้เขาพอใจ สามนิ้ว ชี้ กลาง นาง กำลังโดนริมฝีปากบางอ้ารับเพื่อ