MasukShare
ตอนที่ 14 บางเรื่องก็ลืมยาก
Tanggal publikasi:
2026-09-28 22:37:37หลังทานเสร็จยังอารัญและอลิดาก็ช่วยกันล้างจากจากนั้นเจ้าของบ้านก็เดินไปที่ห้องรับแขกส่วนหญิงสาวก็เปิดตู้เย็นหยิบผลไม้เดินตามเจ้าของบ้านมานั่งที่ห้องรับแขก
“กินอิ่มแล้วไม่รีบกลับเหรอส้มโอ”
“ตอนนี้หนังท้องตึงค่ะขี่รถตกหลุมก็คงจุกแน่ๆ”
“พูดไปเรื่อยนะส้มโอ อยากกินผลไม้ก็บอกกันดีๆ ก็ได้”
“หนูเห็นมันอยู่ในตู้ตั้งแต่ก่อนพี่ไปกรุงเทพแล้วค่ะ ไม่เอาออกมากินซักที เดี๋ยวมันจะเสีย”
“ก็ของกินมันเยอะพี่กินไม่ทัน ส้มโออยากกินอะไรก็เอาไปกินได้เลยนะ”
“หนูกินแค่นี้พอค่ะ พี่อารัญค่ะ คุกกี้หมดหรือยัง เอาอีกไหมเบื่อหรือยัง”
“ยังไม่เบื่อหรอกแต่ช่วงนี้ของดของหวานไปก่อนนะ”
“เอาแบบไม่หวานก็ได้ หนูจะทำคุกกี้ธัญพืชให้นะ”
“ส้มโอไม่ต้องเอามาให้พี่หรอกถ้าพี่อยากกินพี่ไปซื้อที่ร้านของชมพู่ก็ได้จะได้อุดหนุนส้มโอด้วยไงล่ะ”
“ถ้าไปซื้อที่ร้านพี่ชมพู่แพงนะคะ เพราะหนูบวกกำไรไปแล้วถ้าอยากกินจริงๆ ให้หนูทำให้ไหมล่ะหนูคิดแค่ราคาทุนไม่คิดค่าแรง”
“แต่จะไม่เหนื่อยเปล่าๆ นะ ทำขนมขายแล้วไม่ได้กำไรจะทำไปทำไมล่ะ”
“เอางี้มั้ยคะพี่อารัญขับรถไปให้หนูซื้อของในเมืองแล้วหนูจะทำขนมให้กินฟรีๆ แบบไม่ต้องจ่ายค่าวัตถุดิบเลย”
“นี่หลอกให้พี่ขับรถให้ใช่ไหม”
“ไม่ได้หลอกค่ะก็แค่ชวนตรงๆ วันอาทิตย์นี้เข้าไปในเมืองกันไหม”
“ชวนพี่เข้าไปในเมืองแบบนี้มีจุดประสงค์อะไรหรือเปล่า”
“พี่อารัญรู้ทันหนูตลอดเลยนะ หนูอยากให้พี่ไปช่วยเลือกเสื้อให้พ่อหน่อยค่ะ พ่อจะใส่ไปงานเกษียณของคุณครูที่โรงเรียนแม่ หนูเห็นพ่อใส่ตัวเดิมมาสองปีแล้วก็เลยอยากจะซื้อตัวใหม่ให้ แล้วก็อยากได้พวกเข็มขัดรองเท้าอะไรที่มันเข้าชุดกันด้วยค่ะ”
“ได้สิ พี่ก็อยากไปซื้อของใช้เหมือนกัน”
“ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ แต่พี่ห้ามบอกพ่อนะหนูจะแอบซื้อมาเพราะถ้าบอกพ่อก่อนเพราะต้องห้ามแน่ๆ”
“พี่ไม่บอกหรอก นี่มันดึกแล้วพี่ว่าส้มโอกับน่าจะกลับได้แล้วเดี๋ยวลุงกับป้าเป็นห่วง แต่มืดมากเลยนะส้มโอ กลับคนเดียวได้ไหม”
“ได้ค่ะ จากที่นี่ไปบ้านหนูใกล้นิดเดียวเองหนูขี่จนชินแล้ว”
“กลับถึงแล้วโทรบอกพี่นะ”
“ไลน์บอกได้ไหมคะ”
“พี่ว่าโทรบอกดีกว่าพี่ไม่ค่อยชอบอ่านไลน์”
“ก็ได้ค่ะ หนูไปนะ”
“อือ พี่ฝากขอบคุณลุงกับป้าด้วยนะสำหรับกับข้าวอร่อย”
“ค่ะ”
อารัญยืนรอจนหญิงสาวขับรถออกไปจากบ้านเขามองแสงไปท้ายรถที่หายวับไปในความมืดแล้วก็อยากให้เรื่องราวในอดีตมันหายไปแบบนั้นบ้าง
แต่ก็รู้ว่ามันไม่มีทางเป็นไปได้ตราบใดที่ยังมีลมหายใจ พอได้อยู่กับตัวเองทีไรก็อดคิดถึงเรื่องราวในอดีตที่ผ่านมาไม่ได้เลยสักครั้ง
อารัญยังคงยืนรับลมเย็นอยู่บนระเบียงบ้าน สายตามองผ่านความมืดที่ปกคลุมไปทั่วบริเวณ ผ่านไปไม่ถึงห้านาทีโทรศัพท์ในมือก็สั่น เขากดรับเพราะเห็นว่าปลายสายคืออลิดา
“ถึงบ้านแล้วใช่ไหม ทำไมไวจัง”
“ก็หนูใช้ทางลัดนี่ค่ะ”
“ทางลัดอีกแล้วพี่ว่าทางนั่นมันอันตรายนะ”
“ไม่อันตรายหรอกค่ะพี่ หนูใช้ประจำ ถ้าให้ไปทางหลักก็เสียเวลาค่ะ”
“พี่เหนื่อยที่จะพูดกับเด็กดื้อแล้ว รีบอาบน้ำเข้านอนเถอะ”
“เดี๋ยวหนูจะไปบอกพี่ชมพู่ให้ซื้อของให้ค่ะ”
“พรุ่งนี้มาเก็บเงินที่พี่ด้วยนะส้มโอ”
“หนูเป็นคนอยากินหนูก็ต้องจ่ายสิคะ แลกกับการขับรถเข้าเมืองให้หนูนะ”
“เอางั้นก็ได้” อารัญขี้เกียจพูดเพราะรู้ว่าอะไรที่อลิดาตัดสินใจแล้วก็จะเปลี่ยนใจได้ยาก
“หนูวางนะคะ บายค่ะ”
“ครับ”
วางสายจากอารัญแล้วหญิงสาวก็เดินยังบ้านพี่สาวที่ยังเปิดไฟสว่างอยู่
“พี่ชมพู่ นอนหรือยังคะ หนูเข้าไปได้ไหม”
“ยังไม่นอนเข้ามาได้เลย”
“พี่สาธิตล่ะคะ”
“อาบน้ำอยู่ ส้มโอมีอะไรหรือเปล่าแล้วทำไมยังใส่ชุดเดิม”
“หนูเพิ่งกลับจากบ้านพี่อารัญค่ะ แม่ให้เอากับข้าวไปส่งแล้วให้หนูกินข้าวเป็นเพื่อนพี่เขาค่ะ”
“ช่วงนี้ดูเหมือนส้มโอจะสนิทกับพี่เขามากขึ้นนะ”
“ค่ะ พ่อบอกว่าลุงอิทธิโทรมาบอกว่าให้ช่วยดูแลและก็กลัวพี่เขาจะเหงา”
“ไปชวนพี่เขาคุยให้หายเหงานะส้มโอไม่ใช่ไปทำให้พี่เขารำคาญ”
“พี่อารัญเขาไม่รำคาญหรอกค่ะ พรุ่งนี้เรายังนัดจะทำแกงเขียวหวานเนื้อกินตอนกลางวันเลยค่ะ”
“นี่หาเพื่อนกินเนื้อได้แล้วเหรอ” อลิษาหัวเราะเพราะที่บ้านมีใครชอบกินเนื้อเลยสักคน
“ค่ะ หนูฝากพี่ซื้อของได้ไหม”
“ได้สิเอาอะไรบ้าง”
“ก็เอาของสำหรับแกงเขียวหวานค่ะ เนื้อสักครึ่งโลแล้วก็ขอขนมจีนด้วยนะคะ”
“ทำอย่างเดียวเหรอ”
“หนูว่าจะกินกับไข่ต้มค่ะ ที่บ้านพี่เขามีไข่อยู่ในตู้เย็น”
“ได้สิ ค่าของหนูโอนให้นะ”
“ไม่เป็นไร พี่จ่ายให้ได้ พี่รู้นะว่าส้มโออยากกินเนื้อมานาน”
“พี่ชมพู่น่ารักและรู้ใจหนูมากที่สุดเลยค่ะ แต่หนูจ่ายเองดีกว่าค่ะ”
“ถ้าอยากจ่ายพรุ่งนี้ค่อยจ่ายนะ พี่ก็ไม่รู้ว่าของราคาเท่าไหร่”
“ได้ค่ะ หนูกลับล่ะ”
“รีบไปอาบน้ำนอนได้แล้ว เดี๋ยวพรุ่งนี้ตื่นไปทำงานสายอีก”
“พี่ชมพู่อย่าบอกพี่อารัญนะคะว่าเมื่อเช้าหนูไปทำงานสาย” อลิดารีบห้ามเพราะกลัวตนเองจะถูกดุ
“พี่ไม่บอกหรอก แต่ถ้าเขาถามพี่ก็ต้องตอบไปตามความจริง” อลิษาหัวเราะเมื่อเห็นน้องสาวทำหน้างอนๆ
“หนูไปล่ะนะ”
อลิดาปิดประตูบ้านให้พี่สาวแล้วเดินกลับมาที่บ้านซึ่งตอนนี้ในห้องรับแขกเหลือแค่บิดาเพียงคนเดียว
“แม่ล่ะคะ เข้านอนแล้วเหรอ”
“เพิ่งเข้าไปตอนที่ได้ยินเสียงรถหนูกลับมา ว่าแต่หนูทำไมถึงเข้ามาสักทีล่ะ”
“หนูไปฝากพี่ชมพู่ซื้อของมาค่ะ ที่พ่อยังไม่เข้านอนเพราะรอหนูใช่ไหมคะ หนูขอโทษที่กลับดึกไปหน่อย พอกินข้าวเสร็จแล้วก็คุยกับพี่อารัญต่อเพลินเลยค่ะ”
“พ่อแค่อยากรอถามว่าพี่เขาดูเป็นยังไงบ้าง”
“ก็ปกติดีนี่คะ”
“แบบนี้ค่อยโล่งใจ”
“ลุงเขาห่วงอะไรคะพ่อ พี่อารัญก็มาอยู่ที่ไร่เป็นเดือนแล้วนะคะหนูว่าเขาปรับตัวได้”
“ลุงเขาก็ห่วงตามประสาคนเป็นพ่อนั่นแหละ แต่จะโทรถามก็กลัวลูกจะอึดอัดเพราะไม่ได้เลี้ยงดูมาตั้งแต่เด็กเหมือนกับอลัน”
“หนูว่าไม่น่าห่วงหรอกค่ะ พี่เขาโตแล้วปรับตัวได้ดีค่ะ”
“อือ ดึกแล้วส้มโอไปอาบน้ำนอนเถอะ
“ค่ะพ่อ”
อลิดาอาบน้ำเตรียมเข้านอนเธอยิ้มเมื่อคิดไปถึงการทำแกงเขียวหวานเนื้อในวันพรุ่งนี้
Bab terbaru
คลั่งรักเมียเด็กจอมดื้อ ตอนที่ 44 คลั่งรักเมียเด็ก (ตอนจบ)
อารัญมองแววตาของหญิงสาวที่ตอนนี้มันชัดเจนแล้วว่าเธอเองก็คิดถึงและมีความต้องการไม่ต่างจากเขาชายหนุ่มก้มลงจูบเร่าร้อนดูดดื่ม แล้วถอดชุดของหญิงสาวออกอย่างรวดเร็ว“เมียพี่สวยมาก สวยทั้งตัว ยิ่งชุดที่ใส่วันนี้เซ็กซี่มาก ในงานมีหนุ่มๆ มองเมียของพี่ไหม”“มีสิคะแต่หนูไม่สนใจมองคนอื่นหนูมองแค่พี่อารัญคนเดียว”“ตอบได้น่ารักมากครับ พี่ก็มองแค่ส้มโอคนเดียว พี่คิดถึงส้มโอที่สุด คืนนี้พี่ขอทั้งคืนนะครับ”“ถ้าพี่ไหวหนูก็ไหว” หญิงสาวตอบอย่างท้าทายแล้วเขาก็กระตุกปมผ้าเช็ดตัวออก ดึงมือของหญิงสาวมาจับแท่งร้อนที่มันขยายตัวอย่างรวดเร็ว“พี่อารัญ....” เธออยากจะดึงมือกลับแต่เขาก็จับไว้ให้เธอค่อยๆ รูดขึ้นลงช้าๆ“อื้ม....มือส้มโอนิ่มที่สุด” อารัญกระซิบริมฝีปากของชายหนุ่มเริ่มขบเม้มก็ไปตามเนื้อตัวขาวเนียนไล่ลงมาตามซอกคอและเนินอกอิ่ม ปลายลิ้นลากไปตามฐานสีสวยจนยอดถันแข็งชูชัน ก่อนจะสะบัดบนเม็ดเชอร์รี่ปลุกเร้าอารมณ์ของหญิงสาว“อื้อ....” อลิดาปล่อยมือจากท่อนเอ็นร้อนมาจิกผ้าปูที่นอนไว้แน่น เธอจนรู้สึกเสียวซ่าน หน้าท้องแบนราบกระเพื่อมไปตามจังหวะการหายใจที่ถี่ขึ้น ริมฝีปากลากมาต่ำลงมาเนินเนื้อสูดกลิ่นหอมของกุหลาบท
คลั่งรักเมียเด็กจอมดื้อ ตอนที่ 43 มาตามเด็กดื้อ
ผ่านเกือบหนึ่งสัปดาห์แล้วที่ทุกคนในบ้านรู้ว่าอารัญกับอลิดาคบกันอยู่ ส่วนคนอื่นในไร่ก็ได้แต่สงสัยแต่ไม่มีใครกล้าถามอะไรออกมา“ส้มโอเย็นนี้เข้าไปหาข้าวกินในเมืองกันดีไหม” อารัญเอ่ยปากชวนเพราะเขาไม่มีโอกาสได้อยู่กับเธอตามลำพังเลย ทุกเย็นหลังเลิกงานหญิงสาวก็จะกลับบ้าน แม้บางวันจะเอาอาหารค่ำมาที่แต่พอทานเสร็จก็รีบกลับ“เย็นนี้หนูต้องทำขนมค่ะ”“ส้มโอเป็นอะไรหรือเปล่าทำไมพี่รู้สึกว่าส้มโอไม่อยากอยู่ตามลำพังกับพี่เลย พี่ทำอะไรให้ส้มโอไม่พอใจใช่ไหมหรือโกรธที่พี่บอกทุกคนเรื่องของเรา”“เปล่าหรอกค่ะ แต่หนูต้องทำขนมจริงๆ”“ถ้าอย่างนั้นวันเสาร์เราไปดูหนังกันไหม”“ได้ค่ะ” อลิดายิ้มแต่แฝงรอยเจ้าเล่ห์ไว้ทุกอย่างดำเนินไปตามปกติจนกระทั่งถึงวันศุกร์ อารัญก็ออกไปดูคนงานในไร่ตามปกติ แม้เขาจะเป็นเจ้าของไร่และไม่จำเป็นจะต้องลงไปดูคนงานเองแต่ชายหนุ่มก็อยากจะเรียนรู้ทุกอย่างในแต่ละช่วงเวลาให้ได้มากที่สุดอารัญกลับเข้ามาที่ออฟฟิศเพื่อชวนอลิดาไปทานอาหารกลางวันอย่างเคย แต่พอมาถึงก็ไม่เจอกับหญิงสาว เขาจึงรีบเดินไปที่ร้านอาหารและมองไปรอบๆ ร้านแต่ก็ไม่เห็นแม้แต่เงาของคนรัก“ชมพู่เห็นส้มโอไหมครับ”“ส้มโอออกไปแล้วค่ะ
คลั่งรักเมียเด็กจอมดื้อ ตอนที่ 42 สัญญาจะไม่มีความลับอีก
“ทำไมทุกคนใจร้อนกันจัง ไม่มีใครถามความคิดเห็นของหนูเลยเหรอคะ” หญิงสาวดีใจที่อารัญจริงจังแต่ก็น้อยใจที่เขาไม่ถามความคิดเห็นของเธอก่อน“ก็พี่รักส้มโอมาก พี่อยากใช้ชีวิตกับส้มโอ อยากสร้างครอบครัวกับส้มโอ แต่พี่ก็ไม่ได้บังคับให้ส้มโอต้องแต่งงานกับพี่เดี๋ยวนี้สักหน่อย พี่แค่อยากให้ผู้ใหญ่รับรู้ไว้ว่าพี่จริงจังกับส้มโอจริงๆ”“แบบนี้เขาเรียกมัดมือชกหรือเปล่า แล้วพี่บอกพ่อไปไหม ว่าความสัมพันธ์ของเรามันถึงขั้นไหนแล้ว”“ไม่ได้บอกครับ พี่บอกแค่ว่าเรากำลังคบกัน พ่อของพี่ดีใจมากๆ ส่วนพ่อของส้มโอก็อนุญาตให้เราคบกัน”“ตกลงเรื่องนี้ทุกคนรู้เรื่องหมดแล้วยกเว้นหนูคนเดียวใช่ไหม ทุกคนเห็นหนูเป็นตัวตลกเหรอ”“ไม่ใช่แบบนั้นนะส้มโอ พี่ยอมรับว่าพี่ผิดที่ไม่บอกส้มโอก่อน แล้วก็ผิดที่ไม่ยอมห้ามพ่อ แต่ถ้าทุกคนรู้ว่าเราคบกันมันก็ดีไม่ใช่เหรอ เวลาออกไปเที่ยวไหนด้วยกันผู้ใหญ่จะได้ไม่เป็นห่วง ส้มโออย่าโกรธเลยนะครับเด็กดีของพี่”“หนูก็เป็นเด็กดีของพี่ตลอดนั่นแหละ มีแต่พี่ที่เป็นผู้ใหญ่ดื้อไม่ยอมฟังกันบ้างเลย” หญิงสาวถอนหายใจเพราะไม่คิดว่าเรื่องทุกอย่างมันจะเร็วขนาดนี้“พี่รักส้มโอมากนะครับ ส้มโออย่าโกรธพี่เลย พี่สัญญา
คลั่งรักเมียเด็กจอมดื้อ ตอนที่ 41 ควรจะโกรธดีไหม
เมื่อเข้ามาในบ้านอลิดาก็เดินไปในครัวเปิดตู้เย็นหยิบน้ำและผลไม้ออกมาวางที่ห้องรับแขกขณะที่เจ้าของบ้านก็เดินตามมาคว้าตัวให้เธอนั่งลงบนตัก“คิดถึงจัง” อารัญทั้งกอดและหอมด้วยความคิดถึง“หนูก็คิดถึงค่ะ แต่อยากรู้มากกว่าว่าพี่อารัญเป็นอะไร เล่าให้หนูฟังนะคะ อย่าเก็บไว้คนเดียวเลยค่ะ หนูเคยบอกพี่แล้วว่าหนูจะรับฟังพี่ทุกเรื่องและจะช่วยเก็บเป็นความลับค่ะ”อารัญถอนหายใจก่อนจะเล่าว่าเขาได้ยินมารดากับพี่สาวคงเขาพูดเรื่องอะไรบ้าง อลิดารู้สึกเห็นใจเขามากๆหญิงสาวประคองใบหน้าเขาแล้วยิ้มก่อนจะหอมแก้มทั้งสองข้างอย่างให้กำลังใจ“เรื่องมันผ่านมาแล้วค่ะพี่อรัญอย่าคิดมากเลยนะคะ ลืมมันไปเถอะ ตอนนี้พี่อารัญครอบครัวที่ดีแล้วนะคะ แล้วก็ยังมีหนูที่คอยอยู่ข้างพี่ตลอด อย่าคิดถึงผู้หญิงสาวคนนั้นอีกเลย หนูขอโทษนะที่พูดแบบนี้ แต่หนูคิดว่าพี่ควรจะถอยออกมาจากเรื่องที่มันทำให้พี่ทุกข์ใจได้แล้วนะคะ”“พี่จะผิดไหมส้มโอ ถ้าจากนี้พี่จะให้แค่เงินแต่พี่จะไม่ไปเจอเขาอีก”“ไม่ผิดเลยอันที่จริงพี่ไม่จำเป็นต้องให้เงินเขาด้วยซ้ำเพราะพี่ไม่ได้เป็นคนขอร้องให้เขาพาพี่ไปเลี้ยงแต่เขาขโมยพี่ไป ถ้าเรื่องนี้ลุงอิทธิจะแจ้งความเอาผิดก็ยังได้เ
คลั่งรักเมียเด็กจอมดื้อ ตอนที่ 40 เติมเต็มส่วนที่ขาด
อารัญตื่นนอนแต่เช้าและวิ่งในไร่ตามปกติก่อนจะกลับมาอาบน้ำชงกาแฟดื่มและไปรออลิดาที่ออฟฟิศ“พี่อารัญ ทำไมมาเช้าจัง” อลิดาดีใจที่มาถึงออฟฟิศชายหนุ่มก็มารออยู่ก่อนแล้ว“ก็พี่คิดถึงส้มโอนี่ อย่าลืมสัญญาเมื่อคืนนะ”“นี่มาทวงสัญญาเหรอคะ”“ครับ” อารัญรีบดันให้หญิงสาวเดินเข้าไปในห้องทำงานแล้วล็อกประตูอย่างรวดเร็วพอล็อกประตูเสร็จแล้วชายหนุ่มก็ดึงหญิงสาวเขามากอดไว้แน่น อลิดาก็กอดตอบเพราะเธอเองก็คิดถึงเขามากเหมือนกันทั้งสองยืนกอดกันอยู่ในห้องทำงานพักใหญ่ก่อนที่ชายหนุ่มจะคลายอ้อมกอดออก“ยังปวดท้องอยู่ไหม” อารัญพาเธอมานั่งที่โซฟาแล้วถามด้วยความเป็นห่วง เขามีทั้งมารดาและพี่สาวจึงรู้ว่าช่วงที่เป็นประจำเดือนจะปวดท้องและหงุดหงิดมากแค่ไหน“ปวดค่ะ แต่หนูกินยามาแล้ว”“พี่ว่าหน้าส้มโอซีดมาก กลับไปนอนพักดีไหมครับ”“ช่วงเป็นเมนส์หนูก็ซีดแบบนี้ล่ะคะ พี่อารัญจะเข้าไปในไร่ไหมคะ”“เข้าครับ แต่แวะมากอดให้หายคิดถึงก่อน”“ถ้าหายคิดถึงแล้วก็เข้าไร่เถอะค่ะ”“กอดอย่างเดียวจะหายคิดถึงยังไง”“แล้วต้องทำยังไงถึงจะหายคิดถึงล่ะ”“มันต้องมากกว่านั้น แต่พี่รู้ว่าส้มโอยังไม่พร้อม” เขาพูดแล้วยิ้มเจ้าเล่ห์ จมูกคลอเคลียอยู่ที่พ
คลั่งรักเมียเด็กจอมดื้อ ตอนที่ 39 วิธีแก้ปวดท้องของพี่สาว
หลังจากทานอาหารกับครอบครัวเสร็จแล้วอลิดาก็เข้าห้องนอนและกลับออกมาอีกครั้งในเวลาไม่นาน“ส้มโอ แม่นึกว่าหนูนอนไปแล้วนะ นั่นหนูจะไปไหนล่ะลูก”“หนูจะไปขอยาแก้ปวดท้องเมนส์ที่บ้านพี่ชมพูค่ะ”“ถามพี่เขาหรือยังว่ามีไหม”“หนูไลน์ไปถามแล้วค่ะแม่ หนูขอตัวไปเอายาก่อนนะคะ ว่าจะนั่งคุยกับพี่ชมพู่สักพักแล้วค่อยกลับมาค่ะ” หญิงสาวบอกบิดามารดาก่อนจะเดินไปยังบ้านของพี่สาวที่อยู่บริเวณใกล้ๆ กัน เธอเคาะประตูแล้วเดินเข้าไปซึ่งตอนนี้พี่สาวกำลังนั่งดูทีวีอยู่ส่วนพี่เขยของเธอก็เข้านอนไปแล้ว“รีบกินเลย” อลิษาส่งยาและน้ำกับน้องสาว“ขอบคุณค่ะ หนูนึกว่ายายังเหลืออยู่แต่พอดึงออกมาจากกล่องไม่เหลือเลยสักเม็ด ดีนะที่พี่มียาถ้า ทำไมผู้หญิงอย่างเราถึงต้องเป็นเมนส์ด้วยก็ไม่รู้ หนูล่ะอิจฉาคนที่เขาไม่ปวดท้องจัง”“พี่เห็นส้มโอปวดท้องทุกเดือนแบบนี้ลองไปหาหมอดีมั้ย”“จะไปหาทำไมล่ะคะพี่ปวดท้องกินยาก็หายแล้วค่ะ พี่ชมพู่ก็ปวดเหมือนหนูนี่คะ”“ตอนนี้พี่ไม่ค่อยปวดแล้วนะ กินยาแก้ปวดท้องแค่วันแรกวันเดียว”“ดีจัง พี่ทำยังไงบอกหน่อยสิ” อลิดาขยับเข้ามาใกล้ สายตาเต็มไปด้วยความอยากรู้“ลองซื้อยาคุมมากินดูสิมันช่วยได้นะ”“จริงเหรอ”“อือ ก
Anda juga akan menyukai
OBSESSED คลั่งไคล้อัยรินทร์
Beefy Cat116.0K Dibacaพิศวาส แรงรัก เมีย นักโทษ ของ นายน้อย
เจ้าหน่อไม้น้อยแห่งตระกูลกู่238.7K DibacaHot Love ของรักท่านประธาน
ณดารินทร์366.9K Dibacaพ่อสามีและเพื่อนๆของเขา
กาสะลอง153.6K Dibacaข้าคือดอกบัวดำ
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์62 Dibacaหย่าแล้วแต่ยังหลง อดีตสามีขออยู่ด้วย
อู่จิ่ว1.3K DibacaPhony Love สัญญารักคุณแฟนกำมะลอ
SUNISAYOK25 DibacaLOVE ME PLEASE ได้โปรดรักฉัน
เฟยเฟิ่ง/หงษ์บิน16 Dibaca
