ตอนที่ 5 นักศึกษาฝึกงาน

ตอนที่ 5

นักศึกษาฝึกงาน

“ขอโทษนะครับ!” ชายหนุ่มในชุดนักศึกษาเดินเข้ามาทักพนักงานต้อนรับที่กำลังนั่งจับกลุ่มเมาท์กันอยู่!

“เอ๊ะ! ขอโทษค่ะ!” พนักงานสาวเอ่ยขอโทษก่อนจะหันไปเจอเด็กหนุ่มคนหนึ่งที่มีใบหน้าคมเข้ม ผิวสีแทน คิ้วเข้ม ภายใต้ชุดนักศึกษานั้นต้องมีกล้ามแน่น ๆ เป็นแน่

หล่อมาก! พระเจ้าสรรค์สร้างได้เหมาะสมมาก! แถมยังส่งสายตาเป็นมิตรมาให้กับเธออีก! เธอจะตายแล้ว

“เอ่อ พี่ครับ?” ชายหนุ่มเอ่ยทักอีกรอบ เพราะอีกฝ่ายเหม่อไปไกลแล้ว จนเขาโบกมือเบา ๆ 

“อุ๊ย! โทษที!”เธอสะดุ้งก่อนเอ่ยขอโทษอย่างตกใจ หญิงสาวที่ตั้งสติได้ก่อนเพื่อเอ่ยถามชายหนุ่มตรงหน้าอีกครั้ง!

“น้องมีธุระอะไรหรือเปล่าคะ?”

“พอดีผมได้รับจดหมายเป็นนักศึกษาฝึกงานที่นี่น่ะครับ!”

“อะไรนะ!” พนักงานทุกคนที่แอบมองอยู่รอบบริเวณนั้น พูดขึ้นมาอย่างตกใจ! ก่อนจะวิ่งกรูเข้าไปหานักศึกษาหนุ่มสุดหล่อทันที!

พรึ่บ!

“เอ๊ะ! เธอนี่!” พนักงานงานสาวกำลังเอื้อมมือไปหยิบจดหมายมาอ่านก็หันไปพูดแว้ดใส่เพื่อนข้าง ๆ ทันที เพราะเพื่อนของเธอแย่งจดหมายไปเปิดดูก่อน เธอจึงชะโงกไปอ่านด้วย กลุ่มพนักงานที่เมาท์ก็สุมหัวกันอ่าน

ชายหนุ่มที่ตอนแรกรู้สึกตกใจ แต่พอตั้งสติได้ก็หลุดขำ ออกมา เพราะถ้าใครรู้ว่าเขาได้มาฝึกงานที่บริษัทการ์เดี้ยนก็ต้องตกใจไม่แพ้กัน ขนาดพ่อกับแม่ และพี่เขายังตกใจไม่หาย แถมเมื่อเช้าก่อนที่เขาจะมาที่นี่ ยังโทรมาถามย้ำอีกครั้งว่าเป็นความจริงหรือเปล่า จนเขาต้องถ่ายรูปหน้าบริษัทส่งไปให้เห็นชัด ๆ แต่ก็มิวายบอกว่าไม่เชื่ออีก เฮ้อ! ทุกคนคิดว่าเขากล้าล้อเล่นหรืออย่างไร

“น้องชื่อฮ่องเต้เนอะ!” ฮ่องเต้ที่กำลังคิดอยู่ก็สะดุ้งทันทีก่อนจะตอบกลับไป

“ครับ! พี่!”

“อ่า” พนักงานสาวเห็นฮ่องเต้ตอบกลับมาด้วยความกระตือรือร้นพร้อมกับส่งยิ้มแย้ม ทำเอาใจเธอเหลวไปหมด! เด็กสมัยนี้หล่อกันจัง! ก่อนที่เธอจะลูบอกตัวเองให้ใจเย็น ๆ พร้อมสอบถามเพิ่มเติม!

“ขอโทษด้วยนะฮ่องเต้ ที่พวกพี่ทำให้ตกใจ!”

“ใช่ ๆ” พนักงานคนอื่นพูดพลางพยักหน้าอย่างตอบอย่างพร้อมเพรียง

“เรียกผมว่าเต้เฉยๆ ก็ได้ครับ ^^”

ฉึก!

ศรรักปักอกพวกเธอกันอย่างล้นลาม มีคนหล่อเข้ามาทำงานมันก็ดีอย่างนี้นี่แหละ!

“น้องเต้จ๊ะ พี่ชื่อสาวนะ!”

“พี่ชื่อแพรว!”

“พี่กร!”

พวกพนักงานต่างแนะนำตัวเองอย่างล้นหลาม! จนฮ่องเต้ได้แต่มองตาปริบ ๆ 

“หยุดเลย พวกเธอน้องเต้กลัวหมดแล้ว เห็นไหมนั่น!” สาวพูดพร้อมดันพวกเพื่อน ๆ เธอให้ถอยออกมาจากอีกฝ่าย ก่อนที่จะเอ่ยถามฮ่องเต้

“แล้วเต้ ทำแผนกไหนล่ะ?” เธอถามอย่างแปลกใจ เพราะในจดหมายนี้ไม่มีคำชี้แจ้งว่าต้องไปแผนกไหนต่อ มีให้แค่บอกวันเวลานัดหมายเท่านั้นเอง!

“แหะ ๆ ผมก็ไม่ทราบเหมือนกันครับ” ฮ่องเต้ตอบด้วยน้ำเสียงเจือน ๆ เพราะตอนที่เขาอ่านก็ยังรู้สึกงงอยู่เหมือนกัน ครอบครัวเลยไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่! แต่เขามั่นใจมากว่าไม่โดนหลอกหรือบริษัทจะล้อเล่นได้!

“ สาว เธอลองโทรถามคุณภาวิณีดูซิ!”

“ใช่ ๆ เธอลองโทรดู! ” เพื่อนพนักงานต่าง ๆ ต่างช่วยกันเช็กและสอบถามไปยังเลขาของท่านประธานโดยตรงว่านักศึกษาฝึกงานทำแผนกไหน จะปล่อยให้นักศึกษาหล่อ ๆ แบบนี้หลุดมือไปไม่ได้! 

ขณะที่พนักงานคนอื่น ๆ กำลังคุยปรึกษากันก็มีพนักงานชายคนหนึ่งมาสะกิดฮ่องเต้

“นี่ ๆ น้องเต้! พี่กรนะ”

“ครับ พี่กร!” ฮ่องเต้ตอบกลับอย่างเป็นมิตร 

“มาทำที่นี่เพราะเคยเจอท่านประธานปะ?” กรเอ่ยถามฮ่องเต้อย่างสงสัย

“ครับ?”

“ก็ท่านประธานคุณคาร์ล การ์เดี้ยนไงละ!”

“แหะ ๆ ผมไม่ค่อยสนใจดูรูปภาพนักธุรกิจหรือตามข่าวนักธุรกิจเท่าไหร่หรอกครับ ส่วนมากชอบอ่านบทความซะส่วนใหญ่” ฮ่องเต้พูดอย่างเขินอาย ทั้งที่เขาจะเข้ามาฝึกงานที่นี่แต่กลับไม่ได้ศึกษาดูว่าใครเป็นท่านประธานคนปัจจุบัน

อีกทั้งเขามั่วแต่ดูช่องไลฟ์ แค่นี้เขาก็ไม่มีเวลาแล้ว! ฮ่องเต้คิดก่อนจะนึกถึงคลิปสั้นเมื่อวาน

ตุบ ๆ

กรตบไหล่ฮ่องเต้อย่างเป็นกันเองแล้วแอบกระซิบเบา ๆ ว่า “คุณคาร์ลน่ะ เป็นขวัญใจในหมู่พวกเราเลยนะเว้ย! โคตรสวย! มีเสน่ห์มาก! ถึงใบหน้าจะดูหยิ่งไปหน่อยก็เถอะ! แต่ยอมว่ะ คนนี้!” กรพูดเมาท์เจ้านายตัวเองอย่างออกรสชาติ

“คุณคาร์ลนี้ผู้ชายไม่ใช่เหรอพี่? ทำไมสวยได้ ต้องหล่อไม่ใช่เหรอ” ฮ่องเต้ถามออกไปอย่างแปลกใจที่พี่กรบอกว่าคุณคาร์ลสวย ทั้ง ๆ ที่เป็นผู้ชาย จะบอกว่าเขาอคติก็ไม่แปลกที่มองผู้ชายให้สวยได้เหมือนผู้หญิง เพราะมันยากมากที่จะเห็นแวบ แรกว่าผู้ชายคนนี้สวย แต่สำหรับเขาขอยกเว้นไว้คนหนึ่ง

“หึ ๆ แกยังอ่อนหัด!” กรตบไหล่ฮ่องเต้ก่อนหัวเราะเบา ๆ 

“เป็นไงบ้าง คุณภาเขารับสายหรือยังแก!”

“สาวได้เรื่องอะไรบ้าง!” พนักงานสาวถามเพื่อนอย่างมิ้นท์ที่เลี่ยงออกไปคุยโทรศัพท์!

“คุณภาไม่รับโทรศัพท์!”

“อ้าว!”

“แล้วเรื่องน้องฮ่องเต้นี่ ตกลงได้ฝึกงานที่นี่หรือเปล่าเนี่ย!” แพรวบ่นอย่างอุบอิบ

“น้องเขาโดนหลอกให้มาหรือเปล่าแก!” ฝนพนักงานอีกคนพูดขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ จนเพื่อนๆ ก็อดคิดตามไม่ได้

“พวกคุณไม่มีการมีงานทำหรือครับ? นี่มันเลยเวลางานไปแล้วนะ?” เสียงนุ่มลึกแฝงไปด้วยความยำเกรงพูดขึ้น เมื่อเห็นพนักงานยืนกระจุกบริเวณอยู่หน้าประชาสัมพันธ์ แถมตอนนี้ยังเลยเวลางานมาตั้งนานอีกด้วย 

!!!!

พนักงานที่อยู่รอบ ๆ บริเวณนั้นรู้ว่าใครเป็นคนพูดต่างตกใจก่อนจะแยกย้ายกลับไปทำหน้าที่ของตน!

กรที่คุยนินทาเจ้านายก็สะดุ้งตัวโหยงอย่างแรงก่อนจะเอามือออกจากไหล่ของฮ่องเต้  ฮ่องเต้รู้สึกแปลกใจกับท่าทีของพวกพี่ ๆ ทุก ๆ คนเพราะเขายืนหันหลังให้กับอีกฝ่าย แต่เขาก็มีสะดุดกับน้ำเสียงที่พูด คุ้น ๆ เหมือนเคยได้ยินที่ไหนสักที่!

“คุณเป็นนักศึกษาฝึกงานใช่ไหม? ตามผมมา” อีกฝ่ายพูดจบก็เดินผ่านฮ่องเต้ไปยังลิฟต์ ฮ่องเต้หันมาเจอผมปัดผ่านหน้าพอดี

ตึก ตัก

หอม

จู่ ๆ ใจของเขาก็เต้นระรัวกับความรู้สึกคุ้นเคยนี้! แถมยังมีกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของแชมพูหรือกลิ่นน้ำหอมก็ไม่อาจรู้ได้!

ฮ่องเต้ใช้สายตามองตามไปที่อีกฝ่ายเดินนำเขาไป ผมยาวสะบัดไปมาตามการเคลื่อนไหว สะโพกดูแนบแน่นไปกางเกงสแล็กส์นั่น! เสื้อเชิ้ตสีขาวใส่พอดีแนบไปกันตัวทำให้เห็นสัดส่วนที่สวยงาม

“อึก” ฮ่องเต้อดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลายตัวเอง สวย คำนี้ผุดขึ้นมาในหัวเขาทันที

“นั่นแหละ คุณคาร์ล การ์เดี้ยน” กรพูดขึ้นมาก่อนจะตบไหล่ฮ่องเต้ และไปทำงานของตัวเองต่อ

“คุณไม่อยากฝึกงานที่นี่เหรอ?” แววตาสีฟ้าหันมาสบตากับอีกฝ่าย แล้วพูดขึ้นมาก่อนจะเดินนำเข้าลิฟต์ไป

จู่ ๆ ใบหน้าก็ร้อนผ่าว เมื่อฮ่องเต้ได้เห็นใบหน้าและแววตาของอีกฝ่ายอย่างชัด ๆ ไม่คิดว่าคุณคาร์ลที่พี่กรพูดถึงจะสวยอย่างที่พวกพี่ ๆ เขาพูดกัน อีกทั้งเซ็กซ์เอสเพรียวและยังสูงด้วยฮ่องเต้รีบตั้งสติก่อนจะรีบวิ่งตามเข้าไปในลิฟต์!

“แปลกจัง!” ปกติคุณคาร์ลแต่งตัวเรียบร้อยกว่านี้นิ แถมวันนี้ยังปล่อยผมอีก เพราะปกติคุณคาร์ลจะรวบเก็บผมไม่ให้พัดปลิวหรือสะบัดไปมา ทว่าชุดสูทวันนี้ก็ไม่ใส่ สาวพนักงานสาวตอนรับคิดในใจ ก่อนจะสะบัดหัวไปคิดเรื่องอื่น!

ตึก ตัก ตึก ตัก

เสียงหัวใจของฮ่องเต้ดังจนคาร์ลเหลือบมองด้วยหางตา ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มลึก

“คุณตื่นเต้นเหรอ?”

“หา อ่า ครับ!”

ฮ่องเต้ตอบอย่างอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ ใครจะกล้าบอกไปละว่าที่ใจเต้นดังขนาดนี้เพราะคนที่ยื่นอยู่ข้าง ๆ กลิ่นกายหอมอบอวลไปทั่วลิฟต์ทำให้ส่วนล่างของเขาเริ่มปวดหนึบ เขาเลยต้องเอามือกุมเป้าไว้

คาร์ลขำในใจ เพราะเขาเหลือบไปเห็นเป้าของนักศึกษาฝึกงานคนนี้ หึ! เด็กน้อย

ติ๊ง!

ประตูลิฟท์เปิดออกมา คาร์ลก็ก้าวออกมาทันทีโดยมีฮ่องเต้เดินตามมา

“สวัสดีค่ะ! คุณคาร์ล ภาลืมแจ้งค่ะว่าน้องนักศึกษาฝึกงานจะมาวันนี้ จะให้มาฝึกงานที่แผนกไหนเหรอคะ?”

ทันทีที่ภาวิณีเห็นคาร์ลเดินเข้ามาก็เอ่ยบอกทันที

“ผมให้มาฝึกงานกับคุณภา” คาร์ลเบี่ยงตัวหลบให้ภาวิณีเห็นนักศึกษาฝึกงานข้างหลังเขา 

!!!!!

ภาวิณีและฮ่องเต้ต่างตกใจคำพูดของคาร์ล ภาวิณีตกใจที่เธอต้องมีนักศึกษาฝึกงานมาเป็นผู้ช่วยเลขาเธอ! ทำให้เธอรู้สึกตื่นเต้นดีใจและอดหันไปมองอีกฝ่ายไม่ได้ หล่อ! ผ่าน!  ส่วนฮ่องเต้ที่ตกใจ เพราะเขาไม่คิดว่าตัวเองจะได้มาฝึกเป็นเลขาของคุณคาร์ล!