ผมไม่ได้ยั่ว เสี่ยต่างหากที่ห้ามใจไม่ได้[Mpreg]

ผมไม่ได้ยั่ว เสี่ยต่างหากที่ห้ามใจไม่ได้[Mpreg]

last updateLast Updated : 2025-05-27
By:  หย่งฟู่Completed
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
10
2 ratings. 2 reviews
42Chapters
2.5Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ทุกคนในแก๊งลือกันว่า “นั่นเมียเสี่ย” แต่คนที่ปากแข็งสุดกลับเป็นเด็กดื้อคนนั้นเอง ปากบอก “ไม่ใช่เมีย” แต่พอใครเข้าใกล้เสี่ย ก็มีตาเขียวตามมาเสมอ เสี่ยผู้เย็นชา กลับค่อย ๆ กลายเป็นแมวตัวโตขี้อ้อน เมื่ออยู่กับ "เมียเด็ก" ที่เขาไม่อยากปล่อยให้หนี

View More

Chapter 1

บทที่1

On both sides of the long overpass, lights flickered.

Pedestrians hurried across the bridge, except for one woman with long hair cascading over her shoulders, standing by the railing. Several empty beer bottles lay scattered at her feet in disarray. No one stopped to care about her. The drizzling rain soaked her clothes, clinging to her body, cold to the bone. Her mind involuntarily replayed the words she’d heard that afternoon: "I’m sorry, Alice. I had no choice. Once I secure my position, I’ll divorce Kate. You have to believe me!"

‘huh, Divorce...’ "Go to hell, you liar! Ethan, why don’t you just drop dead? Anyone who believes you is a damn fool!" She flung the beer bottles down the bridge in a frenzy, ignoring the screeching tires, honking horns, and curses below. Choking on the fine mist of rain, Alice half-crawled, half-stumbled off the bridge and crossed the road.

“Screech—” The brakes of a car shattered the silence, splashing water everywhere.

Alice’s unsteady figure was thrown into the air like a rag doll and then slammed back down hard.

"Sir, someone’s been hit." The black Rolls-Royce was forced to a stop in the middle of the road. From the dimly lit back seat, a man’s low, muffled voice sounded: "We don’t have the time to stop. Bring her in!"

“Yes, sir!”

Darkness. Pain.

She knew she’d been hit by a car, but she didn’t even have the strength to lift her eyelids.

A raspy, low male voice spoke again: "How ugly."

If I’m so ugly, don’t look, then.

The luxurious car remained parked casually by the roadside. On the left side of the vehicle, a small silver skull gleamed ominously in the dim light. A tall, dark figure stood silently next to the car, as still as a statue, quietly keeping watch.

The rain gradually stopped. The wet road reflected the hazy lights, and all was silent.

Two hours later, the car window lowered slightly, releasing a faint scent into the wind. The man’s deep, exhausted voice came again: "Raven, let’s go."

“Yes, sir.”

---

Hospital.

The smell of disinfectant pierced her nose. Her fingers twitched reflexively. Riley leaped from the sofa: "Alice, you’re awake?"

Her body felt disjointed, every movement painful. Her mind was blank, as if nothing made sense: "Riley, what happened to me?"

"You were hit by a car, you were in an accident! Don’t you remember? Why did you drink so much?"

An accident. Oh yes, the accident. Why had she drunk so much? Alice let out a sorrowful laugh. "Ethan became my uncle today. Forget it. My head hurts. I’m going to sleep a bit more."

"What?" Riley gasped, but Alice had already drifted back to sleep.

In the darkness, she had a dream of the car accident, but in the dream, someone had the audacity to drag her into a car after the crash, ripping her apart again and again. Bastard—was there no humanity left in the world?

Three days later, she was discharged from the hospital. Her body was fine, except for one painful area... between her legs. It had to be psychological, she convinced herself as she folded her clothes.

Riley came to pick her up, worried all the way: "Alice, are you really okay?"

"I’m fine." From the initial rage and sorrow to the current calm, Alice felt like she had seen through the world. "Actually, Ethan made the right choice. Marrying Kate saves him twenty years of hard work. Marrying me... a daughter nobody cares about—that would have been foolish. Anyway, I’m home now. Thanks for the ride. Take care on your way back."

Standing before the heavy wrought-iron gate, Riley nodded. "See you tomorrow, then."

"See you tomorrow."

After walking down the long path, Alice headed straight for the small two-story building beside the main house. This was where the servants lived, but her room was here. After all, she was the illegitimate child left behind by her father’s one-night affair.

No one here treated her as the young lady of the house. She was just like a servant. Her father was always busy, and her stepmother controlled the finances. Aside from school fees, she barely got any pocket money. She survived by working odd jobs during summer and winter breaks.

Her cousin, Kate, was different. As the beloved daughter born to her father in his later years, she was doted on beyond measure. She wasn’t much older than Alice, but their lives were worlds apart. Ethan wasn’t blind after all.

With a bitter smile, Alice drew four more Xs on her calendar. Four more days had passed. Just a little longer, just endure a few more than three hundred days, and it would all be over.

Sigh—

Ethan and Kate left for their honeymoon and wouldn’t be back for a month. When Alice heard the news, she felt relieved. She threw herself into work with Riley, handing out flyers, waiting tables, making coffee, baking cakes—anything to make money.

Until a month later, when school started again.

And just like that, everything returned to normal. Ethan’s name was buried deep in her heart.

As usual, the school term started with a medical exam.

The unexpected always arrives when you least expect it.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

jiminjungk462
jiminjungk462
สนุกมากครับ
2025-05-27 14:08:12
2
0
บัวคํา
บัวคํา
ขอบคุณสำหรับนิยายดีๆแบบนี้นะสนุกมากอ่านแล้ววางไม่ลงเลย
2025-05-27 12:26:54
3
0
42 Chapters
บทที่1
“ไม่ไป”เสียงตอบกลับสั้นๆ แต่ชัดเจนจากปากเอย ทำเอาเพื่อนที่นั่งอยู่อีกฝั่งของโต๊ะถึงกับกลอกตา“โว้ยเอย มึงจะอยู่แต่ห้องอีกแล้วเหรอวะ ชีวิตมีแค่เรียนกับข้าวกล่องจริงดิ?”“แล้วมันผิดตรงไหน?” เอยเงยหน้าขึ้นจากโน้ตเรียน พร้อมเลิกคิ้วอย่างเหนื่อยใจ“มันผิดตรงที่...กูอยากไปบาร์ แต่กูไม่อยากไปคนเดียว” เพื่อนมันงอแงยิ่งกว่าเด็กหัดเดิน “แค่ไปนั่งดูไฟ ดูผู้ชาย ดูบรรยากาศ แล้วกลับ ไม่ได้ให้ไปเต้นเปลื้องผ้า”เอยถอนหายใจยาว ก่อนจะปิดโน้ตอย่างยอมแพ้“เออ ไปก็ไป...แต่แป๊บเดียว”แสงไฟสลัวส่องกระทบเคาน์เตอร์บาร์ที่เต็มไปด้วยแก้วเครื่องดื่มหลากสี บาร์สุดหรูที่ขึ้นชื่อว่าแน่นทุกคืนแน่นอนในเมืองนี้ ไม่ใช่เพราะแค่ดีไซน์สวยหรือเครื่องดื่มรสเยี่ยม แต่เพราะเจ้าของบาร์ที่ไม่มีใครเคยเห็นหน้า“เสี่ยคิงห์ครับ โต๊ะ VIP พร้อมแล้วครับ” ลูกน้องกระซิบชายหนุ่มในเสื้อเชิ้ตสีดำปลดกระดุมสองเม็ดบน เผยให้เห็นลำคอและแผงอกนิดๆ ที่สาวๆ หลายคนเคยละเมอถึง พยักหน้าเบาๆ ก่อนจะเดินไปนั่งประจำโต๊ะประจำสายตาเขากวาดมองผู้คนในร้านอย่างไร้อารมณ์ก่อนจะชะงักชายหนุ่มคนหนึ่งเดินเข้ามาพร้อมกลุ่มเพื่อน เสื้อฮู้ดเรียบๆ กางเกงยีนส์ธรรมดา แ
last updateLast Updated : 2025-05-25
Read more
บทที่2
เตียงสีเข้มในห้องพัก VIP ของชั้นบนคือสถานที่ต่อมา ร่างของเอยถูกดันลงนอนเบาๆ บนผ้าปูเตียง ผิวกายร้อนผ่าวเมื่อมือหนาค่อยๆ ลูบไล้จากเอวขึ้นไปถึงอก บดจูบซ้ำๆ จนเกิดรอยแดงทั่วตัวเสียงลมหายใจติดขัด ปะปนกับเสียงเสียดสีของผ้าถูกปลดออกทีละชิ้น“อา...อย่ามองแบบนั้น”“แต่นายทำหน้าแบบนี้ ใครจะห้ามใจไหววะ หืม?”ปลายลิ้นลากผ่านยอดอกช้าๆ ก่อนจะงับเบาๆ แล้วไล้ลงต่ำเสี่ยคิงห์จะไม่มีวันลืมรสจูบของเด็กคนนี้ไปตลอดชีวิต“เสี่ย”เสียงเรียกแผ่วเบา ลมหายใจที่ติดขัดของเอยที่ตอนนี้กำลังนอนแอ่นตัวบนโซฟาหนานุ่ม มือสองข้างถูกจับตรึงแน่นอยู่เหนือศีรษะคิงห์ไม่พูดอะไร ริมฝีปากหยักกำลังไล่จูบจากซอกคอลงมายังแผ่นอกสีขาวเนียน ลิ้นสากลากวนหัวนมที่แข็งขึงสลับข้าง สร้างเสียงครางแตกพร่าให้ดังขึ้นเรื่อยๆ“อะ…อื้อ… อย่าดูดตรงนั้น”“ทำไม หวง? คิงห์เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย แสยะยิ้ม ก่อนจะใช้ปลายลิ้นตวัดแรงขึ้นอีก “ก็ตรงนี้แหละ…ที่เสียวไม่ใช่หรือไง?”“อ๊ะ อ๊า… คิงห์… เสี่ย… ไม่ไหวแล้ว”เสียงครางหวานจัดหลุดจากริมฝีปากสีแดงที่บวมเจ่อ เอยพยายามจะบิดตัวหนี แต่กลับถูกมือใหญ่จับยกขาขึ้นพาดไหล่แล้วดันสะโพกให้ลอยขึ้นรับกับแก่นกายแข็งร้อนท
last updateLast Updated : 2025-05-25
Read more
บทที่3
มือหนากดหลังเอยให้แนบโซฟา ในขณะที่อีกมือจับสะโพกขาวเนียนกระชับแน่น“อื้อ… เสี่ย… เสี่ยจ๋า เบาๆ ก่อน”“เบา?” คิงห์หัวเราะพร่า “เมื่อกี้ยังร้องว่าเอาแรงๆ อยู่เลยนี่”พั่บเสียงฝ่ามือฟาดเข้าที่แก้มก้น เอยสะดุ้งเฮือก“อ๊าาา คิงห์ ตีอีกก็ เสียว”“งั้นจะให้ฟาดหรือกระแทก?”พูดจบ คิงห์ดันเอวเข้าหาจนเอยตัวสั่น“อ๊าาา อึก… มันชนลึก…เสี่ย เสียว”จังหวะกระแทกถี่ขึ้น เสียงเนื้อกระทบกันดังกว่าเดิม แรงกว่าเดิม เสียงร้องครางของเอยลั่นไม่หยุดริมฝีปากของคิงห์โน้มลงกัดหลังคอขาวอย่างกระหาย“ขมิบใส่ฉันแบบนี้ คิดว่าฉันจะหยุดได้เหรอหืม?”“อ๊า… ไม่… ไม่หยุด…แตกข้างในผมเลย… ผมชอบ”คิงห์จับสะโพกเอยแน่น กระแทกสุดแรงติดกไม่หยุด“แม่ง… รัดดีชิบ… เสียวจนจะทนไม่ไหวแล้วเอย”เสียงครางประสานกันลั่นห้อง ก่อนที่จังหวะสุดท้ายจะกระแทกลึกสุดเข้าไปพร้อมเสียงครางสุดท้าย“อ๊าาาาาาา”น้ำรักอุ่นๆ พุ่งเข้าไปข้างใน เอยฟุบหน้าลงกับเบาะสะโพกกระตุกแรงด้วยความเสียวซ่านถึงขีดสุดคิงห์ยังไม่ดึงออก เขาโน้มตัวลงมา ลากลิ้นจากซอกคอขึ้นใบหู“คืนนี้เสร็จฉันไม่ต่ำกว่าสามรอบ เตรียมใจไว้ให้ดี”หลังจากเอยแทบหมดแรงบนโซฟา คิงห์ก็ไม่ให้เวลาพัก มือ
last updateLast Updated : 2025-05-25
Read more
บทที่4
คิงห์ยกยิ้มมุมปาก ขณะที่กำลังจะเอื้อมมือไปหยิบเงินจากลิ้นชักหัวเตียง“อ่ะ... นี่ค่าตอบแทนเมื่อคืน จะได้ไม่คิดมาก”เพี๊ยะเสียงฝ่ามือฟาดใส่แบงค์พัน ก่อนจะตามด้วยหมัดอัดเต็มคาง“โอ๊ยยยย”คิงห์หน้าสะบัดไปตามแรงหมัด ร้องลั่นทั้งยังงงว่าเกิดอะไรขึ้น“ฉันไม่ใช่ของเล่นใคร เสี่ยคิดว่าฉันง่ายรึไง”เอยยืนเปลือยทั้งตัว แต่น้ำเสียงแข็งจนคิงห์แทบพูดไม่ออกเอยจ้องเขม็งตาวาวด้วยโทสะ“เมื่อคืนฉันเมา แต่ไม่ถึงขั้นไม่รู้ตัว เสี่ยมันหน้าหนา คิดว่าจ่ายเงินแล้วจบงั้นเหรอ?”เอยเก็บเสื้อผ้าใส่อย่างรวดเร็วแล้วเดินพรวดๆ ไปที่ประตู ก่อนจะหันกลับมาพูดคำสุดท้าย“จำไว้เลยนะ คิงห์ คนอย่างฉัน ต่อให้เสี่ยเอาทั้งคืน ก็ไม่ได้แปลว่าเสี่ยมีสิทธิ์อะไรในตัวฉัน”ปังเสียงประตูปิดลงทิ้งไว้เพียงความเงียบกับ “เสี่ย” ที่ยืนหน้าเหวอคิงห์เอามือแตะคางตัวเองที่เริ่มช้ำ เขาหัวเราะเบาๆ อย่างไม่อยากเชื่อ“หึ… โดนเด็กมันสวนกลับเต็มๆ เลยว่ะ น่าสนใจดีนี่”หลังจากวันนั้น เอยไม่ยอมรับสาย ไม่ตอบแชต ไม่แม้แต่จะมองหน้าคิงห์อีกแต่เสี่ยอย่างเขาจะยอมง่ายๆ ได้ยังไง?“ไปหาประวัติเด็กคนนี้มาให้หมด ทั้งบ้าน ทั้งคณะที่เรียน ฉันจะไม่ให้หนีอีกแล้ว”
last updateLast Updated : 2025-05-25
Read more
บทที่5
คิงห์เหวี่ยงประตูห้องคอนโดปิดเสียงดัง ก่อนจะเหวี่ยงร่างเอยไปติดผนังดวงตาคมวาวโรจน์เต็มไปด้วยแรงอารมณ์“จะหนีไปอีกมั้ย?”เสียงเข้มกระซิบข้างหู มือใหญ่กดเอวเอยแน่นติดกำแพง“ปล่อย เสี่ยมันบ้า อื้ออ”คำด่าถูกกลืนหายไปในจูบดูดดื่มที่รุนแรงและบดขยี้จนเอยแทบหายใจไม่ทันลิ้นร้อนตวัดเกี่ยวรุนแรง จนเด็กดื้อเผลอครางในลำคอ“อยากเล่นตัวใช่มั้ย... เดี๋ยวเสี่ยจะลงโทษให้เข็ด”เสื้อผ้าถูกกระชากออกแบบไม่ปรานี ร่างบางถูกดันลงบนโซฟาหนังคิงห์จัดการจับขาเรียวแยกออก ก่อนโน้มตัวลงไปไซ้ซอกคอ ลากลิ้นไปถึงยอดอกสีชมพู“อื้อออ… อย่าขบ อ๊ะ”เสียงครางสั่นเครือดังขึ้น เมื่อฟันคมขบเบาๆ ตามด้วยลิ้นชื้นที่ปลอบประโลมมือหนาลูบไล้ต่ำลงไปเรื่อยๆ ปลุกปั่นร่างกายที่สั่นไหวจนขาแทบเกร็งก่อนจะพลิกเอยให้นั่งคร่อมบนตัก“ลองขยับดูสิเด็กดื้อ… อยากหนีใช่มั้ย งั้นใช้ร่างกายขอโทษเสี่ยหน่อย”เสียงครางกระเส่าดังขึ้นในทันทีที่ร่างบางค่อยๆ ขยับสะโพกขึ้นลงช้าๆใบหน้าเอยแดงจัด มือจิกไหล่แกร่งแน่น“อึก… เสี่ย… ละ…ลึก”คิงห์โน้มตัวมากระซิบข้างหู พร้อมจับสะโพกเอยแน่นขึ้น“เด็กดื้อ ต้องโดนลงโทษหลายท่า”เสียงกระแทก เสียงเนื้อกระทบเนื้อ เสียง
last updateLast Updated : 2025-05-25
Read more
บทที่6
ขาสองข้างถูกจับแบะออกกว้างจนร่างบางสั่นคิงห์โน้มตัวลงมากระซิบชิดริมปาก“เห็นมั้ย ว่าร่างกายนายไม่ดื้อเหมือนปากเลยสักนิด”จากนั้นเขาก็จัดจังหวะกระแทกอย่างต่อเนื่องเสียงครางเอยยิ่งดัง ร่างบางกระตุกเกร็งจนมือจิกผ้าปูเตียงแน่น“อะ…อ๊ะ…อ๊าาาา”ร่างบางนอนหอบหายใจ หน้าแดงจัดเหมือนเพิ่งโดนรุมจนหมดแรงคิงห์จูบหน้าผากเบาๆ ก่อนกระซิบข้างหู“คืนนี้ยังไม่จบ… เด็กดื้อยังต้องโดนลงโทษอีกเยอะ”เสียงครางของเอยยังไม่ทันจาง ร่างบางก็สั่นระริก มือจิกผ้าปูเตียงแน่นคิงห์กระแทกสะโพกแรงขึ้นเรื่อยๆ ร่างหนาโน้มทับลงจนแทบหลอมรวมกันเป็นหนึ่ง“อึก…แน่นชิบ… จะไม่ไหวแล้ว”เสียงทุ้มครางต่ำในลำคอ ก่อนจะกัดฟันสะกดกลั้นอารมณ์สุดท้าย“เสี่ย… เสี่ย… อ๊ะ… แตกในเหรอ… อย่า… เดี๋ยว”เสียงเอยขาดห้วง พยายามจะยันตัวหนี แต่ขาที่ถูกจับแบะออกกว้างก็หมดแรงไปหมดแล้วคิงห์ซอยถี่ กระแทกลึกจนร่างบางสะท้าน ก่อนจะกดสะโพกแน่นจนสุดปลดปล่อยเข้าไปเต็มรักเสียงน้ำรักทะลักอุ่นวาบลึกเข้าไปในช่องทางอ่อนนุ่ม จนเอยร้องครางออกมาไม่เป็นคำ“อ๊าาาาาา… อึก… เสี่ย… เสี่ยข้างใน”คิงห์ก้มลงจูบปากเอย ดูดดึงลมหายใจเขาไปพร้อมกับจังหวะการหลั่งมือยังคงลูบห
last updateLast Updated : 2025-05-25
Read more
บทที่7
[ช่วงบ่าย ที่มหาลัย]เอยพยายามลากขาเดินช้าๆ เข้าห้องเรียน จนเพื่อนเริ่มสงสัย“มึงเป็นไรวะ เดินเหมือนโดนรถทับมาอะ”“เมื่อคืนนอนทับขาอะ ขาชา” เอยตอบเลี่ยงเสียงเบา หน้าแดงแบบกลั้นสุดชีวิต“แน่ใจนะว่าไม่ใช่... เสี่ยเจ้าของบาร์?”เสียงเพื่อนอีกคนแซวขึ้นมาทำให้เอยสะดุ้ง“บะ...บ้า พูดอะไร”ใจเต้นแรงอย่างควบคุมไม่ได้ปลายสายตาจากมุมตึก มีใครบางคนกำลังมองอยู่พร้อมรอยยิ้มจางๆ“เดินช้าๆ แบบนั้นแหละ เดี๋ยวแผลจะเปิด”[ในห้องเรียน มหาลัย]เสียงเคาะประตูห้องเรียนดังขึ้นเบาๆ อาจารย์พยักหน้าให้เปิดมีเจ้าหน้าที่ส่งพัสดุห่ออย่างดี พร้อมกระเช้าเล็กๆ ติดโบว์หรูชื่อผู้รับ: เอย“ของใครวะ น่ารักจัง” เพื่อนรอบข้างเริ่มหันมามองเอยหน้าเหวอทันที ใจเต้นตุ้บๆ เพราะจำลายมือบนการ์ดได้แม่นรีบรับพัสดุไว้แน่นและก้มหน้าหลบสายตาพอเปิดกล่องใต้โต๊ะสิ่งที่อยู่ข้างในคือกล่องถุงยางหลากสีขวดน้ำมันนวดกลิ่นวนิลากล่องช็อกโกแลตแท่งรูป… บางอย่างการ์ดเล็กๆ เขียนว่า> “เมื่อคืนแค่เบาๆ เสี่ยยังไม่ได้เอาจริง เดี๋ยวคืนนี้มาซ้ำให้ใหม่นะครับเด็กดื้อ” คิงห์ของเอย“อิหยังวะะะะะะ” เอยแทบกรี๊ดในใจ รีบปิดกล่องทันทีแต่เพื่อนข้างๆ แอ
last updateLast Updated : 2025-05-25
Read more
บทที่8
ร่างเอยฟุบลงไปบนอกเสี่ย เสี่ยกระซิบข้างหูเบาๆ“คืนนี้ยังไม่จบ… เดี๋ยวจะพาไปอาบน้ำ แล้วต่อในอ่าง”น้ำอุ่นในอ่างพุ่งผ่านฝักบัวลงกระทบผิวขาวของเอยที่นั่งพิงขอบอ่าง ตัวสั่นระริกเพราะเสี่ยคิงห์ยังไม่ยอมปล่อยคิงห์จับขาเรียวยาวแยกออกกว้าง พาดไว้กับขอบอ่าง ร่างขาวนวลลอยกลางน้ำ ใบหน้าเอยแดงก่ำ น้ำตาคลอเพราะทั้งเสียวทั้งหมดแรง“ซี๊ด… เสี่ย… พอแล้ว… เอยเดินไม่ไหว”เอยครางทั้งน้ำเสียงอ้อนและหอบกระชั้นแต่เสี่ยไม่ตอบ กลับกดสะโพกเข้ามาใหม่แรงกว่าเดิม“อ๊าาาาา เสี่ย”เสียงน้ำกระจายเพราะแรงกระแทกเสียงเอยสะท้อนอยู่ในห้องน้ำ “อ๊า… อ๊ะ… อาาา… ไม่ไหว… ซี๊ดดด มันเสียว… เสี่ยใจร้าย”มือเอยจิกบ่าเสี่ยแน่น ขาเกร็งสั่นไม่หยุดเสี่ยกระแทกไม่ยั้ง ใช้ความร้อนแรงบดขยี้ร่างเอยในน้ำไม่ให้พัก“เสี่ยจะทำให้เดินไม่ได้จริงๆ หึ”เสียงทุ้มกระซิบข้างหู ก่อนจะซอยถี่ๆ ถี่ยิบจนเอยครางเสียงขาดเป็นห้วง“อ๊า อ๊ะ อ๊าาา เสี่ย ไม่ไหวแล้วววว”เอยแหงนหน้าครางสุดเสียง ตัวเกร็งกระตุก น้ำตาไหลปริ่มเพราะถึงจุดสุดยอดอีกรอบแต่เสี่ยยังไม่หยุดเขาดึงตัวเอยขึ้นมานั่งตักในอ่าง น้ำสาดกระจายอีกรอบ ก่อนอุ้มร่างนั้นพาดขอบอ่างในท่า อุ้มเเตงแล้ว
last updateLast Updated : 2025-05-25
Read more
บทที่9
เอยหันมาเจอเจ้าของบาร์ยืนอยู่ตรงหน้าในระยะประชิดเสื้อเชิ้ตสีดำพับแขนถึงศอก กางเกงขายาวเข้ารูปกับท่าทีสงบเยือกเย็นที่แฝงความดุดันไว้“อ้าว เสี่ย มาตั้งแต่เมื่อไหร่?”เอยยิ้มแหย ยกแก้วที่มีน้ำแอปเปิ้ลโซดาขึ้นเล็กน้อย“นานพอจะเห็นว่า คุยกับมันสนุกดี”เสียงต่ำเอ่ยเรียบ แต่สายตาเย็นเฉียบจนบาร์เทนเดอร์รีบขอตัวกลับไปทำงานทันทีเอยหลุดขำเบาๆ“หึงเหรอ”“ไม่หึง” เขาตอบทันที“หือ? งั้นเหรอ?” เอยเอียงคอยิ้ม ยกนิ้วแตะคางตัวเองแบบยั่วๆ “งั้นเอยกลับไปคุยต่อล่ะนะ”คิงห์คว้าข้อมือเล็กไว้ทันที แรงบีบเบาๆ แต่แน่นพอให้รู้ว่า… อย่าคิดเล่นกับเขา“อย่าเล่นกับไฟนะเอย”“ก็เสี่ยบอกว่าไม่หึง…”“แต่หวง”เสียงทุ้มกระซิบติดริมใบหู เรียกให้หัวใจของเอยเต้นแรงไม่แพ้กันแผ่นอกหนาแนบชิดจนเอยรู้สึกได้ถึงอุณหภูมิที่พุ่งสูงขึ้นในตัวอีกฝ่าย“ทำหน้าเครียดทำไม หืม?”คิงห์เอ่ยถามพร้อมดันแก้วกาแฟเข้าหาเอยที่นั่งหน้าบูดอยู่ปลายโซฟา“ไม่อยากได้ของขวัญแล้วเหรอ?”“ของขวัญอะไรอีกล่ะ... เสี่ยจะเอาอะไรมาแกล้งผมอีกไหมเนี่ย”เอยพูดงึมงำ สายตายังไม่สบกันคิงห์ยิ้มมุมปาก ก่อนจะลุกขึ้นแล้วโยนซองตั๋วเครื่องบินใบหนึ่งลงตรงหน้าร่างบาง“ญี่ป
last updateLast Updated : 2025-05-25
Read more
บทที่10
ท่ามกลางเสียงหัวเราะของคนสองคน ไฟเมืองโตเกียวสว่างไสวไม่ต่างจากดวงตาทั้งสองคู่ที่มองกันด้วยความรู้สึกที่เริ่มชัดเจนขึ้นเรื่อยๆห้องพักโรงแรมกลางโตเกียวอบอุ่นด้วยฮีตเตอร์ แต่เอยกลับรู้สึกร้อนวาบตั้งแต่วินาทีที่ประตูห้องปิดลงยังไม่ทันได้ถอดเสื้อโค้ทดี เสี่ยคิงห์ก็ดึงเอยเข้ามาในอ้อมแขน กดร่างให้แนบชิดกับกำแพงห้องอย่างอ่อนโยนแต่เร้าใจ“ยังไม่อยากให้หลับ อยากกอดก่อน”เสียงทุ้มนั่นกระซิบข้างหู ปลายนิ้วสอดเข้ามาใต้ชายเสื้อ สัมผัสผิวร้อนวูบที่แผ่นหลังเอยหอบหายใจเบาๆ“อื้อ... เพิ่งกินราเมงมา ยังไม่ทันย่อยเลย”คิงห์ยิ้มมุมปาก โน้มหน้าลงจูบเบาๆ ที่ซอกคอ“ก็ไม่ได้จะกินราเมง”ปลายลิ้นลากช้าๆ ทิ้งไอร้อนบนผิวเนียนจนเอยสะดุ้งเฮือกร่างบางได้เอนตัวลงบนเตียง ผ้าห่มนุ่มเอยถูกกอดจากด้านหลัง เสี่ยกดจมูกแนบกลางแผ่นหลัง หายใจรินๆ เหมือนเสพติดกลิ่นเนื้อเนียนนุ่ม“กอดแน่นแบบนี้ทุกคืนได้ไหม เอยของเสี่ย”เอยหลับตา พยายามไม่ให้เสียงครางเล็ดลอด เพราะแค่เสี่ยขบเบาๆ ที่ติ่งหู มือก็เริ่มซุกซนใต้เสื้อยืดแล้ว“คืนนี้... ขอแค่กอดจริงๆ ใช่ไหม”เสียงถามเบาหวิว แต่คิงห์ตอบด้วยการสอดขามาพันเกี่ยวไว้ใต้ผ้าห่ม“กอด… แต่ไม
last updateLast Updated : 2025-05-25
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status