ผมไม่ได้ยั่ว เสี่ยต่างหากที่ห้ามใจไม่ได้[Mpreg]

ผมไม่ได้ยั่ว เสี่ยต่างหากที่ห้ามใจไม่ได้[Mpreg]

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-05-27
โดย:  หย่งฟู่จบแล้ว
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
10
2 การให้คะแนน. 2 ความคิดเห็น
42บท
2.3Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

ทุกคนในแก๊งลือกันว่า “นั่นเมียเสี่ย” แต่คนที่ปากแข็งสุดกลับเป็นเด็กดื้อคนนั้นเอง ปากบอก “ไม่ใช่เมีย” แต่พอใครเข้าใกล้เสี่ย ก็มีตาเขียวตามมาเสมอ เสี่ยผู้เย็นชา กลับค่อย ๆ กลายเป็นแมวตัวโตขี้อ้อน เมื่ออยู่กับ "เมียเด็ก" ที่เขาไม่อยากปล่อยให้หนี

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

บทที่1

It was night time and life was just starting in the city. The lights from the numerous bars and clubs shone and danced in a beautiful ambiance decorating the streets.

At one corner inside the Splendour Vouge bar, the drunken Aria, was gulping heavily on  alcoholic drinks. An action she decided to do to wash away her pains.

Taking tens of bottles of strong alcohol was he only way she knew to wash off her sorrow. But it wasn't working. The pain was just too much for alcohol to cleanse. The bitter sweet taste of the strong drinks did nothing to numb away the throbbing pain she felt in her heart.

Fuck!

It was hurting too much. She needed more bottles!

Her eyes were bloodshot, not from just the over flow of alcohol in her body but from the tears she had shed. She had cried so much, she started begging herself to stop.

People in the bar gave her strange looks for she was the only person drinking and crying. She also didn't dress as expensive as they did.

"W-waiter!" She called, the words slurring.

The waiter looked at her wearily. He couldn't understand how such a beautiful woman like her was drowning herself in alcohol.

"Waiter! Waiter!" She called, whining like a child.

"Yes ma'am!" He responded quickly  before Aria could attract the manager.

"B-ring me mo-re b-ottles! I want- I want more bottles!" Aria's vision was starting to spin. In fact she was moving unsteadily on the couch she sat. She knew the alcohol she had taken was enough but she didn't want to stop. She needed the strong liquid to numb her pain.

The waiter stood confused, he didn't know if it was safe to bring more bottles to this woman. She looked like she would fall off at any moment.

"A-re you b-ringing it or not!" Aria snapped, seeing that the waiter wasn't moving.

Once again, the poor man, didn't want to get into trouble with his manager. So he gave in to Aria's demand and went ahead to serve her more bottles of the strong drink.

"Good, very good boy you are." She slurred, praising him with a smile.

She unsteadily snatched one of the bottles from the table and placed it to her lips, allowing the cold liquid to flow down her system. Her head moved back and forth and her vision got even more hazy.

"Madam don't you think you should head home now? This place isn't safe for you," the waiter said hoping that little pep talk would get her to stop taking so many drinks and head on to her house.

Though the waiter only meant to send Aria off as quickly as possible, the Splendour Vouge Bar was truly a dangerous place for a beautiful woman to come drinking alone. It was the best in the city with fancy requirements and very expensive servings. It was a place meant for the richest and higher people in the society. Anyone who wasn't in their class was either treated as a pauper or a prostitute.

Aria wasnt a part of the high class but her broken heart had led her straight to the doors of Splendour Vouge Bar.

"What are you saying to me? Huh?" She furrowed  her brows, glaring angrily at the waiter.

She knew that she didn't belong in this kind of place and that she might be taken for a prostitute or worst, but she didn't care and she most definitely didn't need a waiter to be telling her that!

"I'm sorry ma'am, I didn't mean to sound offensive. I'm just trying to help you before the wolves feed off you." The waiter tried to explain to her; but Aria was too drunk to understand the danger she was puting herself in.

"Will you shut your mouth up! If you don't want to lose your job!" She screeched gaining the attention of some of the patrons at the bar.

She wiped off the dried tears from her face and gulped down more alcohol from her bottle. "Now, tell me... I want a host. A handsome and eye-catching one," she slurred, smiling dreamily to the waiter.

"I'm sorry madam but there're no host for today." The waiter said.

"No host!" She shouted clicking her tongue.

How could there be no host in a place as big as the Splendour Vouge Bar! Since the alcohol wasn't helping, she thought she could get some fun here with the men. She was utterly disappointed by the news the waiter gave to her.

"You know what? This place should not be called Vouge but yarh!" She snapped grabbing the second bottle.

The waiter rolled his eyes in frustration. "Ma'am I'd advise you take a break and go home."

"Blah blah blah!" She sang, turning her eyes to scan the patrons in the bar for the first time.

Just as she was getting bored, the door opened and a man wearing a black suit walked inside with some other men trailing behind him. He had high cheek bones with a chest so broad he could wrap Aria with one palm. He was just the kind of masculine escort she needed. His presence caused a stillness to cover the whole bar as everyone turned to him. Even the ranting waiter had stopped talking.

The other men in the bar felt ashamed of their own looks. Women wished he could look at them but the tall man, walked confidently to the bar. His sparkling sea blue eyes captivated Aria. He was like a god emitting a strong aura that enslaved everyone to his charm. No one compared to him in that room.

Aria's eyes widened as she staggered to her feet and did the unthinkable.

The mysterious man had to be the one she would take home. He couldn't escape it. His perfect body would be just perfect to numb her pain and make her throbbing heart return to normal.

"I want him!" She squealed, pointing a well manicured finger to the god of a man.

There were gasps in the room as everyone gawked at the woman who dared to point a finger at the stranger. She obviously didn't know who he was, other wise, she wouldn't have dared to alter the words that came out of her mouth.

"I said, I want him!" She repeated even louder than before.

"Madam, I think you should sit down and continue your drink. You're digging your own grave!" The waiter whispered.

"Oh shut the fuck up! I want him and I will get him!" She screamed again, ignoring the waiter's warning.

Her loud voice finally got the attention of the mysterious man. He looked around him and noticed that the beautiful drunk woman was indeed pointing at him.

"I said I want him! He is the host!" She was saying.

A wicked smirk curled up the mysterious man's lips as he observed Aria. She would make a good meal for the night.

"Go bring me that woman" he whispered to one of his men.

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ

ความคิดเห็น

jiminjungk462
jiminjungk462
สนุกมากครับ
2025-05-27 14:08:12
2
0
บัวคํา
บัวคํา
ขอบคุณสำหรับนิยายดีๆแบบนี้นะสนุกมากอ่านแล้ววางไม่ลงเลย
2025-05-27 12:26:54
3
0
42
บทที่1
“ไม่ไป”เสียงตอบกลับสั้นๆ แต่ชัดเจนจากปากเอย ทำเอาเพื่อนที่นั่งอยู่อีกฝั่งของโต๊ะถึงกับกลอกตา“โว้ยเอย มึงจะอยู่แต่ห้องอีกแล้วเหรอวะ ชีวิตมีแค่เรียนกับข้าวกล่องจริงดิ?”“แล้วมันผิดตรงไหน?” เอยเงยหน้าขึ้นจากโน้ตเรียน พร้อมเลิกคิ้วอย่างเหนื่อยใจ“มันผิดตรงที่...กูอยากไปบาร์ แต่กูไม่อยากไปคนเดียว” เพื่อนมันงอแงยิ่งกว่าเด็กหัดเดิน “แค่ไปนั่งดูไฟ ดูผู้ชาย ดูบรรยากาศ แล้วกลับ ไม่ได้ให้ไปเต้นเปลื้องผ้า”เอยถอนหายใจยาว ก่อนจะปิดโน้ตอย่างยอมแพ้“เออ ไปก็ไป...แต่แป๊บเดียว”แสงไฟสลัวส่องกระทบเคาน์เตอร์บาร์ที่เต็มไปด้วยแก้วเครื่องดื่มหลากสี บาร์สุดหรูที่ขึ้นชื่อว่าแน่นทุกคืนแน่นอนในเมืองนี้ ไม่ใช่เพราะแค่ดีไซน์สวยหรือเครื่องดื่มรสเยี่ยม แต่เพราะเจ้าของบาร์ที่ไม่มีใครเคยเห็นหน้า“เสี่ยคิงห์ครับ โต๊ะ VIP พร้อมแล้วครับ” ลูกน้องกระซิบชายหนุ่มในเสื้อเชิ้ตสีดำปลดกระดุมสองเม็ดบน เผยให้เห็นลำคอและแผงอกนิดๆ ที่สาวๆ หลายคนเคยละเมอถึง พยักหน้าเบาๆ ก่อนจะเดินไปนั่งประจำโต๊ะประจำสายตาเขากวาดมองผู้คนในร้านอย่างไร้อารมณ์ก่อนจะชะงักชายหนุ่มคนหนึ่งเดินเข้ามาพร้อมกลุ่มเพื่อน เสื้อฮู้ดเรียบๆ กางเกงยีนส์ธรรมดา แ
อ่านเพิ่มเติม
บทที่2
เตียงสีเข้มในห้องพัก VIP ของชั้นบนคือสถานที่ต่อมา ร่างของเอยถูกดันลงนอนเบาๆ บนผ้าปูเตียง ผิวกายร้อนผ่าวเมื่อมือหนาค่อยๆ ลูบไล้จากเอวขึ้นไปถึงอก บดจูบซ้ำๆ จนเกิดรอยแดงทั่วตัวเสียงลมหายใจติดขัด ปะปนกับเสียงเสียดสีของผ้าถูกปลดออกทีละชิ้น“อา...อย่ามองแบบนั้น”“แต่นายทำหน้าแบบนี้ ใครจะห้ามใจไหววะ หืม?”ปลายลิ้นลากผ่านยอดอกช้าๆ ก่อนจะงับเบาๆ แล้วไล้ลงต่ำเสี่ยคิงห์จะไม่มีวันลืมรสจูบของเด็กคนนี้ไปตลอดชีวิต“เสี่ย”เสียงเรียกแผ่วเบา ลมหายใจที่ติดขัดของเอยที่ตอนนี้กำลังนอนแอ่นตัวบนโซฟาหนานุ่ม มือสองข้างถูกจับตรึงแน่นอยู่เหนือศีรษะคิงห์ไม่พูดอะไร ริมฝีปากหยักกำลังไล่จูบจากซอกคอลงมายังแผ่นอกสีขาวเนียน ลิ้นสากลากวนหัวนมที่แข็งขึงสลับข้าง สร้างเสียงครางแตกพร่าให้ดังขึ้นเรื่อยๆ“อะ…อื้อ… อย่าดูดตรงนั้น”“ทำไม หวง? คิงห์เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย แสยะยิ้ม ก่อนจะใช้ปลายลิ้นตวัดแรงขึ้นอีก “ก็ตรงนี้แหละ…ที่เสียวไม่ใช่หรือไง?”“อ๊ะ อ๊า… คิงห์… เสี่ย… ไม่ไหวแล้ว”เสียงครางหวานจัดหลุดจากริมฝีปากสีแดงที่บวมเจ่อ เอยพยายามจะบิดตัวหนี แต่กลับถูกมือใหญ่จับยกขาขึ้นพาดไหล่แล้วดันสะโพกให้ลอยขึ้นรับกับแก่นกายแข็งร้อนท
อ่านเพิ่มเติม
บทที่3
มือหนากดหลังเอยให้แนบโซฟา ในขณะที่อีกมือจับสะโพกขาวเนียนกระชับแน่น“อื้อ… เสี่ย… เสี่ยจ๋า เบาๆ ก่อน”“เบา?” คิงห์หัวเราะพร่า “เมื่อกี้ยังร้องว่าเอาแรงๆ อยู่เลยนี่”พั่บเสียงฝ่ามือฟาดเข้าที่แก้มก้น เอยสะดุ้งเฮือก“อ๊าาา คิงห์ ตีอีกก็ เสียว”“งั้นจะให้ฟาดหรือกระแทก?”พูดจบ คิงห์ดันเอวเข้าหาจนเอยตัวสั่น“อ๊าาา อึก… มันชนลึก…เสี่ย เสียว”จังหวะกระแทกถี่ขึ้น เสียงเนื้อกระทบกันดังกว่าเดิม แรงกว่าเดิม เสียงร้องครางของเอยลั่นไม่หยุดริมฝีปากของคิงห์โน้มลงกัดหลังคอขาวอย่างกระหาย“ขมิบใส่ฉันแบบนี้ คิดว่าฉันจะหยุดได้เหรอหืม?”“อ๊า… ไม่… ไม่หยุด…แตกข้างในผมเลย… ผมชอบ”คิงห์จับสะโพกเอยแน่น กระแทกสุดแรงติดกไม่หยุด“แม่ง… รัดดีชิบ… เสียวจนจะทนไม่ไหวแล้วเอย”เสียงครางประสานกันลั่นห้อง ก่อนที่จังหวะสุดท้ายจะกระแทกลึกสุดเข้าไปพร้อมเสียงครางสุดท้าย“อ๊าาาาาาา”น้ำรักอุ่นๆ พุ่งเข้าไปข้างใน เอยฟุบหน้าลงกับเบาะสะโพกกระตุกแรงด้วยความเสียวซ่านถึงขีดสุดคิงห์ยังไม่ดึงออก เขาโน้มตัวลงมา ลากลิ้นจากซอกคอขึ้นใบหู“คืนนี้เสร็จฉันไม่ต่ำกว่าสามรอบ เตรียมใจไว้ให้ดี”หลังจากเอยแทบหมดแรงบนโซฟา คิงห์ก็ไม่ให้เวลาพัก มือ
อ่านเพิ่มเติม
บทที่4
คิงห์ยกยิ้มมุมปาก ขณะที่กำลังจะเอื้อมมือไปหยิบเงินจากลิ้นชักหัวเตียง“อ่ะ... นี่ค่าตอบแทนเมื่อคืน จะได้ไม่คิดมาก”เพี๊ยะเสียงฝ่ามือฟาดใส่แบงค์พัน ก่อนจะตามด้วยหมัดอัดเต็มคาง“โอ๊ยยยย”คิงห์หน้าสะบัดไปตามแรงหมัด ร้องลั่นทั้งยังงงว่าเกิดอะไรขึ้น“ฉันไม่ใช่ของเล่นใคร เสี่ยคิดว่าฉันง่ายรึไง”เอยยืนเปลือยทั้งตัว แต่น้ำเสียงแข็งจนคิงห์แทบพูดไม่ออกเอยจ้องเขม็งตาวาวด้วยโทสะ“เมื่อคืนฉันเมา แต่ไม่ถึงขั้นไม่รู้ตัว เสี่ยมันหน้าหนา คิดว่าจ่ายเงินแล้วจบงั้นเหรอ?”เอยเก็บเสื้อผ้าใส่อย่างรวดเร็วแล้วเดินพรวดๆ ไปที่ประตู ก่อนจะหันกลับมาพูดคำสุดท้าย“จำไว้เลยนะ คิงห์ คนอย่างฉัน ต่อให้เสี่ยเอาทั้งคืน ก็ไม่ได้แปลว่าเสี่ยมีสิทธิ์อะไรในตัวฉัน”ปังเสียงประตูปิดลงทิ้งไว้เพียงความเงียบกับ “เสี่ย” ที่ยืนหน้าเหวอคิงห์เอามือแตะคางตัวเองที่เริ่มช้ำ เขาหัวเราะเบาๆ อย่างไม่อยากเชื่อ“หึ… โดนเด็กมันสวนกลับเต็มๆ เลยว่ะ น่าสนใจดีนี่”หลังจากวันนั้น เอยไม่ยอมรับสาย ไม่ตอบแชต ไม่แม้แต่จะมองหน้าคิงห์อีกแต่เสี่ยอย่างเขาจะยอมง่ายๆ ได้ยังไง?“ไปหาประวัติเด็กคนนี้มาให้หมด ทั้งบ้าน ทั้งคณะที่เรียน ฉันจะไม่ให้หนีอีกแล้ว”
อ่านเพิ่มเติม
บทที่5
คิงห์เหวี่ยงประตูห้องคอนโดปิดเสียงดัง ก่อนจะเหวี่ยงร่างเอยไปติดผนังดวงตาคมวาวโรจน์เต็มไปด้วยแรงอารมณ์“จะหนีไปอีกมั้ย?”เสียงเข้มกระซิบข้างหู มือใหญ่กดเอวเอยแน่นติดกำแพง“ปล่อย เสี่ยมันบ้า อื้ออ”คำด่าถูกกลืนหายไปในจูบดูดดื่มที่รุนแรงและบดขยี้จนเอยแทบหายใจไม่ทันลิ้นร้อนตวัดเกี่ยวรุนแรง จนเด็กดื้อเผลอครางในลำคอ“อยากเล่นตัวใช่มั้ย... เดี๋ยวเสี่ยจะลงโทษให้เข็ด”เสื้อผ้าถูกกระชากออกแบบไม่ปรานี ร่างบางถูกดันลงบนโซฟาหนังคิงห์จัดการจับขาเรียวแยกออก ก่อนโน้มตัวลงไปไซ้ซอกคอ ลากลิ้นไปถึงยอดอกสีชมพู“อื้อออ… อย่าขบ อ๊ะ”เสียงครางสั่นเครือดังขึ้น เมื่อฟันคมขบเบาๆ ตามด้วยลิ้นชื้นที่ปลอบประโลมมือหนาลูบไล้ต่ำลงไปเรื่อยๆ ปลุกปั่นร่างกายที่สั่นไหวจนขาแทบเกร็งก่อนจะพลิกเอยให้นั่งคร่อมบนตัก“ลองขยับดูสิเด็กดื้อ… อยากหนีใช่มั้ย งั้นใช้ร่างกายขอโทษเสี่ยหน่อย”เสียงครางกระเส่าดังขึ้นในทันทีที่ร่างบางค่อยๆ ขยับสะโพกขึ้นลงช้าๆใบหน้าเอยแดงจัด มือจิกไหล่แกร่งแน่น“อึก… เสี่ย… ละ…ลึก”คิงห์โน้มตัวมากระซิบข้างหู พร้อมจับสะโพกเอยแน่นขึ้น“เด็กดื้อ ต้องโดนลงโทษหลายท่า”เสียงกระแทก เสียงเนื้อกระทบเนื้อ เสียง
อ่านเพิ่มเติม
บทที่6
ขาสองข้างถูกจับแบะออกกว้างจนร่างบางสั่นคิงห์โน้มตัวลงมากระซิบชิดริมปาก“เห็นมั้ย ว่าร่างกายนายไม่ดื้อเหมือนปากเลยสักนิด”จากนั้นเขาก็จัดจังหวะกระแทกอย่างต่อเนื่องเสียงครางเอยยิ่งดัง ร่างบางกระตุกเกร็งจนมือจิกผ้าปูเตียงแน่น“อะ…อ๊ะ…อ๊าาาา”ร่างบางนอนหอบหายใจ หน้าแดงจัดเหมือนเพิ่งโดนรุมจนหมดแรงคิงห์จูบหน้าผากเบาๆ ก่อนกระซิบข้างหู“คืนนี้ยังไม่จบ… เด็กดื้อยังต้องโดนลงโทษอีกเยอะ”เสียงครางของเอยยังไม่ทันจาง ร่างบางก็สั่นระริก มือจิกผ้าปูเตียงแน่นคิงห์กระแทกสะโพกแรงขึ้นเรื่อยๆ ร่างหนาโน้มทับลงจนแทบหลอมรวมกันเป็นหนึ่ง“อึก…แน่นชิบ… จะไม่ไหวแล้ว”เสียงทุ้มครางต่ำในลำคอ ก่อนจะกัดฟันสะกดกลั้นอารมณ์สุดท้าย“เสี่ย… เสี่ย… อ๊ะ… แตกในเหรอ… อย่า… เดี๋ยว”เสียงเอยขาดห้วง พยายามจะยันตัวหนี แต่ขาที่ถูกจับแบะออกกว้างก็หมดแรงไปหมดแล้วคิงห์ซอยถี่ กระแทกลึกจนร่างบางสะท้าน ก่อนจะกดสะโพกแน่นจนสุดปลดปล่อยเข้าไปเต็มรักเสียงน้ำรักทะลักอุ่นวาบลึกเข้าไปในช่องทางอ่อนนุ่ม จนเอยร้องครางออกมาไม่เป็นคำ“อ๊าาาาาา… อึก… เสี่ย… เสี่ยข้างใน”คิงห์ก้มลงจูบปากเอย ดูดดึงลมหายใจเขาไปพร้อมกับจังหวะการหลั่งมือยังคงลูบห
อ่านเพิ่มเติม
บทที่7
[ช่วงบ่าย ที่มหาลัย]เอยพยายามลากขาเดินช้าๆ เข้าห้องเรียน จนเพื่อนเริ่มสงสัย“มึงเป็นไรวะ เดินเหมือนโดนรถทับมาอะ”“เมื่อคืนนอนทับขาอะ ขาชา” เอยตอบเลี่ยงเสียงเบา หน้าแดงแบบกลั้นสุดชีวิต“แน่ใจนะว่าไม่ใช่... เสี่ยเจ้าของบาร์?”เสียงเพื่อนอีกคนแซวขึ้นมาทำให้เอยสะดุ้ง“บะ...บ้า พูดอะไร”ใจเต้นแรงอย่างควบคุมไม่ได้ปลายสายตาจากมุมตึก มีใครบางคนกำลังมองอยู่พร้อมรอยยิ้มจางๆ“เดินช้าๆ แบบนั้นแหละ เดี๋ยวแผลจะเปิด”[ในห้องเรียน มหาลัย]เสียงเคาะประตูห้องเรียนดังขึ้นเบาๆ อาจารย์พยักหน้าให้เปิดมีเจ้าหน้าที่ส่งพัสดุห่ออย่างดี พร้อมกระเช้าเล็กๆ ติดโบว์หรูชื่อผู้รับ: เอย“ของใครวะ น่ารักจัง” เพื่อนรอบข้างเริ่มหันมามองเอยหน้าเหวอทันที ใจเต้นตุ้บๆ เพราะจำลายมือบนการ์ดได้แม่นรีบรับพัสดุไว้แน่นและก้มหน้าหลบสายตาพอเปิดกล่องใต้โต๊ะสิ่งที่อยู่ข้างในคือกล่องถุงยางหลากสีขวดน้ำมันนวดกลิ่นวนิลากล่องช็อกโกแลตแท่งรูป… บางอย่างการ์ดเล็กๆ เขียนว่า> “เมื่อคืนแค่เบาๆ เสี่ยยังไม่ได้เอาจริง เดี๋ยวคืนนี้มาซ้ำให้ใหม่นะครับเด็กดื้อ” คิงห์ของเอย“อิหยังวะะะะะะ” เอยแทบกรี๊ดในใจ รีบปิดกล่องทันทีแต่เพื่อนข้างๆ แอ
อ่านเพิ่มเติม
บทที่8
ร่างเอยฟุบลงไปบนอกเสี่ย เสี่ยกระซิบข้างหูเบาๆ“คืนนี้ยังไม่จบ… เดี๋ยวจะพาไปอาบน้ำ แล้วต่อในอ่าง”น้ำอุ่นในอ่างพุ่งผ่านฝักบัวลงกระทบผิวขาวของเอยที่นั่งพิงขอบอ่าง ตัวสั่นระริกเพราะเสี่ยคิงห์ยังไม่ยอมปล่อยคิงห์จับขาเรียวยาวแยกออกกว้าง พาดไว้กับขอบอ่าง ร่างขาวนวลลอยกลางน้ำ ใบหน้าเอยแดงก่ำ น้ำตาคลอเพราะทั้งเสียวทั้งหมดแรง“ซี๊ด… เสี่ย… พอแล้ว… เอยเดินไม่ไหว”เอยครางทั้งน้ำเสียงอ้อนและหอบกระชั้นแต่เสี่ยไม่ตอบ กลับกดสะโพกเข้ามาใหม่แรงกว่าเดิม“อ๊าาาาา เสี่ย”เสียงน้ำกระจายเพราะแรงกระแทกเสียงเอยสะท้อนอยู่ในห้องน้ำ “อ๊า… อ๊ะ… อาาา… ไม่ไหว… ซี๊ดดด มันเสียว… เสี่ยใจร้าย”มือเอยจิกบ่าเสี่ยแน่น ขาเกร็งสั่นไม่หยุดเสี่ยกระแทกไม่ยั้ง ใช้ความร้อนแรงบดขยี้ร่างเอยในน้ำไม่ให้พัก“เสี่ยจะทำให้เดินไม่ได้จริงๆ หึ”เสียงทุ้มกระซิบข้างหู ก่อนจะซอยถี่ๆ ถี่ยิบจนเอยครางเสียงขาดเป็นห้วง“อ๊า อ๊ะ อ๊าาา เสี่ย ไม่ไหวแล้วววว”เอยแหงนหน้าครางสุดเสียง ตัวเกร็งกระตุก น้ำตาไหลปริ่มเพราะถึงจุดสุดยอดอีกรอบแต่เสี่ยยังไม่หยุดเขาดึงตัวเอยขึ้นมานั่งตักในอ่าง น้ำสาดกระจายอีกรอบ ก่อนอุ้มร่างนั้นพาดขอบอ่างในท่า อุ้มเเตงแล้ว
อ่านเพิ่มเติม
บทที่9
เอยหันมาเจอเจ้าของบาร์ยืนอยู่ตรงหน้าในระยะประชิดเสื้อเชิ้ตสีดำพับแขนถึงศอก กางเกงขายาวเข้ารูปกับท่าทีสงบเยือกเย็นที่แฝงความดุดันไว้“อ้าว เสี่ย มาตั้งแต่เมื่อไหร่?”เอยยิ้มแหย ยกแก้วที่มีน้ำแอปเปิ้ลโซดาขึ้นเล็กน้อย“นานพอจะเห็นว่า คุยกับมันสนุกดี”เสียงต่ำเอ่ยเรียบ แต่สายตาเย็นเฉียบจนบาร์เทนเดอร์รีบขอตัวกลับไปทำงานทันทีเอยหลุดขำเบาๆ“หึงเหรอ”“ไม่หึง” เขาตอบทันที“หือ? งั้นเหรอ?” เอยเอียงคอยิ้ม ยกนิ้วแตะคางตัวเองแบบยั่วๆ “งั้นเอยกลับไปคุยต่อล่ะนะ”คิงห์คว้าข้อมือเล็กไว้ทันที แรงบีบเบาๆ แต่แน่นพอให้รู้ว่า… อย่าคิดเล่นกับเขา“อย่าเล่นกับไฟนะเอย”“ก็เสี่ยบอกว่าไม่หึง…”“แต่หวง”เสียงทุ้มกระซิบติดริมใบหู เรียกให้หัวใจของเอยเต้นแรงไม่แพ้กันแผ่นอกหนาแนบชิดจนเอยรู้สึกได้ถึงอุณหภูมิที่พุ่งสูงขึ้นในตัวอีกฝ่าย“ทำหน้าเครียดทำไม หืม?”คิงห์เอ่ยถามพร้อมดันแก้วกาแฟเข้าหาเอยที่นั่งหน้าบูดอยู่ปลายโซฟา“ไม่อยากได้ของขวัญแล้วเหรอ?”“ของขวัญอะไรอีกล่ะ... เสี่ยจะเอาอะไรมาแกล้งผมอีกไหมเนี่ย”เอยพูดงึมงำ สายตายังไม่สบกันคิงห์ยิ้มมุมปาก ก่อนจะลุกขึ้นแล้วโยนซองตั๋วเครื่องบินใบหนึ่งลงตรงหน้าร่างบาง“ญี่ป
อ่านเพิ่มเติม
บทที่10
ท่ามกลางเสียงหัวเราะของคนสองคน ไฟเมืองโตเกียวสว่างไสวไม่ต่างจากดวงตาทั้งสองคู่ที่มองกันด้วยความรู้สึกที่เริ่มชัดเจนขึ้นเรื่อยๆห้องพักโรงแรมกลางโตเกียวอบอุ่นด้วยฮีตเตอร์ แต่เอยกลับรู้สึกร้อนวาบตั้งแต่วินาทีที่ประตูห้องปิดลงยังไม่ทันได้ถอดเสื้อโค้ทดี เสี่ยคิงห์ก็ดึงเอยเข้ามาในอ้อมแขน กดร่างให้แนบชิดกับกำแพงห้องอย่างอ่อนโยนแต่เร้าใจ“ยังไม่อยากให้หลับ อยากกอดก่อน”เสียงทุ้มนั่นกระซิบข้างหู ปลายนิ้วสอดเข้ามาใต้ชายเสื้อ สัมผัสผิวร้อนวูบที่แผ่นหลังเอยหอบหายใจเบาๆ“อื้อ... เพิ่งกินราเมงมา ยังไม่ทันย่อยเลย”คิงห์ยิ้มมุมปาก โน้มหน้าลงจูบเบาๆ ที่ซอกคอ“ก็ไม่ได้จะกินราเมง”ปลายลิ้นลากช้าๆ ทิ้งไอร้อนบนผิวเนียนจนเอยสะดุ้งเฮือกร่างบางได้เอนตัวลงบนเตียง ผ้าห่มนุ่มเอยถูกกอดจากด้านหลัง เสี่ยกดจมูกแนบกลางแผ่นหลัง หายใจรินๆ เหมือนเสพติดกลิ่นเนื้อเนียนนุ่ม“กอดแน่นแบบนี้ทุกคืนได้ไหม เอยของเสี่ย”เอยหลับตา พยายามไม่ให้เสียงครางเล็ดลอด เพราะแค่เสี่ยขบเบาๆ ที่ติ่งหู มือก็เริ่มซุกซนใต้เสื้อยืดแล้ว“คืนนี้... ขอแค่กอดจริงๆ ใช่ไหม”เสียงถามเบาหวิว แต่คิงห์ตอบด้วยการสอดขามาพันเกี่ยวไว้ใต้ผ้าห่ม“กอด… แต่ไม
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status