เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 6
บทล่าสุด
ความสิ้นหวังของสาวชาวบ้าน บทที่ 9
พวกเขาจัดงานเลี้ยงต้อนรับให้ฉันด้วยซ้ำ ในงานเลี้ยงนี้ฉันเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียว และเป็นอาหารหนึ่งเดียวบนโต๊ะของพวกเขา ในขณะที่กำลังสนุกสนาน ฉันกัดหัวเห็ดของเถ้าแก่คนหนึ่ง เสียงโหยหวนดังก้องไปทั่วคฤหาสน์ ฉันหัวเราะออกมาอย่างยินดี มุมปากยกยิ้มขึ้นแต่จุดจบคือฉันโดนขังเอาไว้ ชายทั้งสองคนก้มหัวขอโทษ “เถ้าแก่ พวกเราขอโทษด้วยนะครับ เมื่อกลับไปแล้วพวกเราจะเพิ่มปริมาณยา จะไม่มีทางให้เกิดเรื่องแบบนี้ซ้ำสอง สินค้าใหม่ของพวกเรายังมีอีกหลายคน พวกคุณลองชิมดูได้”เมื่อพูดจบเขาก็ตบหน้าฉันอย่างแรง ความรู้สึกแสบร้อนปรากฏขึ้นบนใบหน้า พวกเขาทั้งสองเหมือนหมาที่เอาแต่ขอโทษคนเหล่านั้นอย่างต่อเนื่อง ฉันถูกพวกเขาพาขึ้นรถและนำตัวกลับไปที่หมู่บ้านเพื่อลงโทษที่ทำความผิดร้ายแรงคุณหมอทดลองยาตัวใหม่ที่เพิ่งวิจัยได้กับร่างกายของฉัน ร่างกายของฉันอ่อนยวบทรุดตัวลงนั่งที่พื้น ตอนนั้นเหมือนมีมดนับพันตัวกำลังกัดกินร่างกายของฉัน ฮุยจื่อถ่มน้ำลายออกมา “ผู้หญิงคนนี้ไม่มีค่าอะไรแล้ว ไม่รู้ว่าหัวหน้าหมู่บ้านไปเจอคนใหม่จากที่ไหน ฉันคิดว่าน่าจะทำเงินได้เยอะ ถ้ากลับไปแล้วก็ประมูลเธอซะ ถือว่าเป็นการทำเงินครั้งสุดท้าย”ก
ความสิ้นหวังของสาวชาวบ้าน บทที่ 8
นิ้วเรียวยาวของคุณหมอจับมือฉัน “พี่สาว อย่าเพิ่งโมโห ตอนนั้นคุณไม่รู้สึกสนุกเหรอ? ร่างกายของคุณมันซื่อตรงกว่าปากอีกนะ ตอนนี้ขอเพียงแค่มีผู้ชายมาสัมผัสร่างกายพี่เบา ๆ ตัวของพี่ก็คงจะอ่อนระทวยไปแล้ว”“ข่าวลือที่อยู่ในหมู่บ้านผมก็รู้ดี คุณคิดว่าถ้าฉันส่งคลิปวิดีโอให้ทุกคนดู คุณก็คงอยู่ที่นี่ต่อไปไม่ได้หรอกนะ”พวกเขามันเป็นไอ้สารเลว หากคลิปวีดีโอนั้นถูกเผยแพร่ออกไป ฉันคงไม่สามารถมีชีวิตอยู่ได้จริง ๆน้ำขวดนั้นก็มีปัญหาเหมือนกัน ไม่รู้ว่ามีอีกกี่คนที่ทำกับฉันในขณะที่ฉันไม่รู้สึกตัว…ตอนที่ตอบตกลงกับพวกเขาไป ฉันคงถูกผีสิงเข้าจริง ๆ ฉันทำได้เพียงต้องให้ความร่วมมือกับพวกเขา ฉันรู้สึกเหมือนถูกกักขังอยู่ที่นี่ ทุกคืนฉันต้องไลฟ์สดร่วมกับพวกเขาทั้งสองคน ไม่รู้ว่าคุณหมอสั่งยาอะไรให้ฉันกิน ตอนกลางคืนฉันจะรู้สึกเงี่ยนง่านผิดปกติ อีกทั้งความอยากยังทวีความรุนแรงมากยิ่งขึ้นฉันเห็นรูรักที่บอบบางของตัวเองบนหน้าจอ ถุงน่องสีดำตัดกับผิวขาวเหมือนหิมะของฉัน คนที่เข้ามาดูไลฟ์สดมีจำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ ฉันรู้สึกเหมือนไม่เป็นตัวเองมากยิ่งขึ้น ฉันกลายเป็นหุ่นยนต์ที่รู้จักแต่เสร็จสมคนภายในห้องเปลี่ยนหน้าค่า
ความสิ้นหวังของสาวชาวบ้าน บทที่ 7
ฉันค่อย ๆ ขยับตัวออกจากหน้าจอ เมื่อฮุยจื่อเห็นว่าฉันไม่ได้อยู่ในจอแล้ว เขาก็หันไปพูดกับหน้าจอพร้อมรอยยิ้มว่า “นางเอกของพวกเราค่อนข้างขี้อาย ทุกคนอย่าได้ถือสาเลย แต่พวกคุณก็รู้ใช่ไหมว่าฉันหมายถึงอะไร? ในด้านอื่น ๆ นางเอกของพวกเราค่อนข้างเปิดกว้างมาก”หลังจากพูดจบเขาก็ส่งสายตาให้ฉัน ฉันรีบเดินออกไปด้วยความไม่สบายใจทันที ฉันคิดไม่ถึงเลยว่าพวกเขาทั้งสองคนจะพาฉันมาถึงจุดนี้ พวกเขาให้ฉันเข้าไปด้านในอีกครั้ง ตอนที่ฉันเดินเข้าไป ฉันกลับเห็นคนไม่คุ้นหน้าหลายคนภายใน สายตาร้อนแรงของพวกเขาที่มองมา ทำให้ฉันรู้สึกไม่ปลอดภัยเล็กน้อยพวกเขามองฉันพร้อมรอยยิ้มแล้วพูดขึ้นว่า “นางเอก ในที่สุดพวกเราก็ได้เจอนางเอกแล้ว” ฉันเองก็ไม่รู้ว่าคำว่านางเอกที่เขาพูดถึงนั้นหมายถึงอะไร ฉันจึงทำได้เพียงยิ้มอย่างเก้อกระดากฮุยจื่อยื่นขวดน้ำมาให้ฉัน ฉันรับมาดื่มทันทีโดยไม่ติดใจสงสัยอะไร ฉันกำลังกระหายพอดี ดังนั้นจึงดื่มหมดขวด หลังจากดื่มน้ำขวดนั้นของฮุยจื่อแล้ว คุณหมอที่อยู่ตรงหน้าฉันก็แยกร่างกลายเป็นหลายคน ฉันมึนและปวดหัวมาก ในขณะที่ชายกลุ่มนั้นกำลังเดินเข้าใกล้ สายตาของฉันก็ดำมืด ตอนที่ฉันได้สติขึ้นมาอีกครั
ความสิ้นหวังของสาวชาวบ้าน บทที่ 6
เสื้อผ้าเปรอะเปื้อนแนบร่างกายทำให้ฉันรู้สึกไม่สบายตัว ร่างกายไร้เรี่ยวแรง ตอนที่ปลายเท้าแตะพื้น ตัวของฉันก็เกือบจะสะดุดล้มลงไปหลังจากผ่านไปสักพักชายสองคนก็เดินกอดคอกันเข้ามา ชายคนนั้นถือรีโมทที่คุณหมอเพิ่งควบคุมอยู่เมื่อครู่นี้ เมื่อถูกคนอื่นจับได้แบบนี้ฉันก็รู้สึกอับอายขึ้นมาเล็กน้อย พวกเขาทั้งสองคนเดินมาล้อมตัวฉันไว้ ฉันไม่รู้ว่ากล้องที่อยู่ด้านหลังยังถ่ายเอาไว้อยู่หรือเปล่ากลิ่นฮอร์โมนเพศชายของอีกฝ่ายนั้นอบอวลรุนแรงมาก ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นเนยที่อยู่กลางระหว่างขนมปัง ลมหายใจของคุณหมอรดต้นคอฉัน ที่ข้างหูฉันก็มีเสียงทุ้มต่ำน่าฟังดังขึ้น “ไม่ต้องกลัว ทั้งหมดนี้เพื่อการรักษา ถ้ามีสองคนจะรักษาได้เร็วยิ่งขึ้น คุณก็อยากหายเร็ว ๆ ใช่ไหม!” คำพูดของคุณหมอกระแทกใจฉันอย่างแรง ฉันอยากรักษาโรคประหลาดนี้ให้หายไปเร็ว ๆ ดังนั้นฉันต้องพยักหน้าเหมือนถูกผีสิง และให้ความร่วมมือกับพวกเขาทั้งสอง พวกเขาดูแลทุกส่วนของร่างกายฉัน ไม่เพียงเท่านั้นฉันรู้สึกเหมือนว่าฉันจะแยกจากพวกเขาไม่ได้ภายในบ้าน ภายในคลินิก พวกเราทิ้งร่องรอยเอาไว้ทุกที่ และทุกครั้งมักจะมีกล้องจับภาพพวกเราอยู่ด้านหลังเสมอ ซึ่
ความสิ้นหวังของสาวชาวบ้าน บทที่ 5
ฉันรู้สึกเหมือนจะทนไม่ไหวแล้ว และรู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างกำลังปิดกั้นรูรักของฉันอยู่ เมื่อก้มลงมองก็เห็นมือทั้งสองข้างและเห็ดโคนใหญ่ของคุณหมอความคิดบ้า ๆ บางอย่างแล่นผ่านเข้ามาในสมองของฉัน หรือเขาคือคนที่อยู่ในไร่ข้าวโพดวันนั้น?หัวเห็ดขนาดใหญ่กำลังแทรกตัวผ่านรูรักของฉันอย่างต่อเนื่อง ดวงตาของฉันแดงก่ำขึ้นด้วยความทรมานเมื่อสัมผัสได้ว่าฉันกำลังจะถึงขีดจำกัดแล้ว ฉันก็จับมือของคุณหมอเอาไว้แน่น มือทั้งสองข้างสัมผัสกับหัวเห็ดอุ่นร้อนอย่างแผ่วเบา บรรยากาศอึดอัดยากอธิบายปกคลุมทั่วบริเวณปลายนิ้วของเขาสะกิดที่รูรักฉัน ตามมาด้วยเสียงหอบกระชั้น หัวเห็ดนั้นกำลังแทรกตัวเข้าไปในร่างกายฉันแล้วความรู้สึกเหมือนร่างกายถูกเติมเต็มมันยอดเยี่ยมเหลือเกิน คิดไม่ถึงเลยว่าคุณหมอจะแข็งแรงจนน่าตกใจแบบนี้ เมื่อนึกถึงสามีที่อายุสั้นของฉัน เขาไม่เคยมอบความรู้สึกแบบนั้นให้กับฉันมาก่อนในที่สุดกลีบดอกไม้ก็ได้พบกับก้านที่เหมาะสม เสียงน้ำไหลดังเจ๊าะแจ๊ะคิดไม่ถึงคนหนุ่มจะมีลูกเล่นเยอะแบบนี้ ตอนนั้นฉันรู้สึกเหมือนได้ขึ้นสวรรค์ รูรักได้รับการทรมานจนพูดอะไรไม่ออกทันใดนั้นคุณหมอก็ถอนตัวออกไป ร่างกายของฉันวูบโ
ความสิ้นหวังของสาวชาวบ้าน บทที่ 4
ปลายลิ้นหยาบสอดแทรกเข้ามาตรงกลางอย่างต่อเนื่อง ทำให้รูรักของฉันฉ่ำไปด้วยน้ำเขาดูท่าทางกระหายมาก พร้อมดูดเลียน้ำรักจนสะอาดหมดจดใบหน้าฉันแดงซ่าน ก่อนจะมองหมอหนุ่มในคลินิกชนบทคนนั้นด้วยสายตาไม่เข้าใจ น้ำรักของฉันมันอร่อยขนาดนั้นเชียวเหรอ?แต่อย่างไรก็ตามฉันก็รู้สึกมีความสุขและตื่นเต้นมากอย่างไม่เคยเป็นมาก่อนเมื่อมองผ่านเสื้อผ้าที่นูนเด่นออกมา ฉันก็รู้สึกว่าร่างกายของหมอหนุ่มคนนี้ดูท่าจะกำยำเป็นพิเศษหลังจากรักษาเสร็จแล้ว ฉันก็หน้าแดงจนไม่กล้าพูดอะไร ความคันที่มีในร่างกายก็ได้บรรเทาลงมุมปากของคุณหมอยังมีคราบน้ำที่น่าสงสัยเปรอะเปื้อนอยู่ เมื่อคิดถึงตรงนี้ฉันก็… เขาหยิบกระดาษทิชชูขึ้นมาเช็ดปากอย่างเป็นธรรมชาติ ก่อนจะนั่งลงแล้วมองหน้าฉัน “จากการรักษาครั้งแรกพบว่าร่างกายของคุณนั้นอ่อนไหวมาก ผมจะสั่งขี้ผึ้งให้นะครับ คุณต้องทามันทุกคืน และคืนพรุ่งนี้กลับมารักษาอีกครั้ง”หลังจากฉันรับยาแล้ว ฉันก็รีบออกจากคลินิกทันที เพียงแค่นึกถึงคลินิกแห่งนั้นร่างกายของฉันก็ร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุคืนพรุ่งนี้ฉันจะต้องกลับมารักษาที่คลินิกอีกครั้ง แม้วิธีการรักษาจะแปลกประหลาดไปเสียหน่อย แต่ม
บางทีคุณอาจจะชอบ
ไฟรักรอยร้าวในฟิตเนส
ผักกาดหอม124 viewsหมอนวดชายตาบอดกับประธานหญิงโรคจิต
ฮัสกี้โผบิน3.9K viewsคลั่งรักไม่หยุด
เสี่ยวหวังเจี้ยง9.3K viewsแรงปรารถนาต้องห้าม
วายุบูรพา2.1K viewsลูกเรือหญิงผู้จมดิ่งสู่ด้านมืด
วาจาสามดอกไม้1.5K viewsคืนนี้ก็นอนไม่หลับ
กระต่ายนัมบะ10.7K viewsความสุขของคุณหมอเสิ่น
ชุนจื่อ12.5K viewsฉันติดอยู่ใต้เตียง
ลุงผู้ผ่านร้อนผ่านหนาว6.9K views
