ตอนที่ 2 แรงดึงดูด

ชายหนุ่มรูปหล่อเจ้าเสน่ห์ยืนมองหญิงสาวที่กำลังรดน้ำต้นไม้อยู่ที่สวนหย่อมเล็กๆ ข้างบ้านของเขา ทุกท่าทางอิริยาบถของเธอดึงดูดเขาไปหมดทุกสัดส่วนที่ร่างกายของหญิงสาวเคลื่อนไหวดั่งสายน้ำที่กำลังหยอกล้อเล่นกับต้นไม้ใบหญ้าอยู่

 เขาที่ใส่กางเกงสเลคสีดำตัวเดียวยืนมองหญิงสาวจากทางหน้าต่างกระจกขนาดใหญ่ที่เกือบเต็มผนังของห้องนั้น 

ชายหนุ่มค่อยๆ เอามือกอดอกและสำรวจคนที่กำลังเพลิดเพลินและสนุกกับการทำสวนอะไรมากมายขนาดนั้นกันนะ จนทำให้เขาเผลอยิ้มออกมา

“ทำสวนมีความสุขขนาดนั้นเลยเหรอ อยากทำ “สวน” ด้วยจัง” ชายหนุ่มร่างสูงเอื้อนเอ่ยในลำคออย่างพึงพอใจพร้อมกับเอามือลูบคางที่มีหนวดเคราเขียวครึ้มที่เพิ่งขึ้นใหม่จากการที่เขาเพิ่งโกนหนวดไปวันก่อน  

ร่างกายกำยำของเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาบ่งบอกให้รู้ว่าเขาชอบออกกำลังกายมากเพราะกล้ามเนื้อของเขางดงามราวกับช่างมีฝีมือมาแกะสลักเอาไว้อย่างไงอย่างงั้นทำให้เขามีร่างกายที่มีเสน่ห์สมบูรณ์แบบและเซ็กซี่น่าดึงดูดมากขนาดนี้  

เขามองหญิงสาวที่กำลังรดน้ำต้นไม้อย่างสนอกสนใจไม่คิดว่าผู้หญิงที่รวบผมลวกๆ ราวกับไม่ตั้งใจ และแต่งหน้าบางๆ กับกางเกงขาสั้นและเสื้อยืดสีขาวธรรมดาจะทำให้เขาตื่นตัวมากมายขนาดนี้

……

“ว้าย” หญิงสาวที่ถูกมองร้องลั่นเมื่อสายยางที่เธอถือรดน้ำอยู่นั้นเกิดแตกขึ้นมาจนน้ำกระเด็นใส่เสื้อสีขาวตัวเล็กของเธอจนเปียกโชก 

หญิงสาวรีบจับสายยางบีบเอาไว้ แต่ดูเหมือนยิ่งบีบก็ยิ่งทำให้สายยางแตกเป็นทางยาวจนเสื้อยืดสีขาวของเธอถูกน้ำฉีดใส่จนเปียกชุ่มไปทั้งตัว 

เธอจึงทิ้งสายยางเจ้าปัญหานั้นลงพร้อมกับวิ่งไปปิดก๊อกน้ำในทันที และหันมากลับมาดูสายยางที่แตกและจัดการซ่อมมันในตอนนั้นเพราะกลัวว่าจะลืมหากเธอรดน้ำในครั้งต่อไปอาจทำให้เธอเปียกอีกได้ 

และโดยที่เธอไม่ทันได้ระวังหรือสังเกตตัวเองว่าเสื้อยืดของเธอมันบางจนเห็นสัดส่วนขาวๆ และบราข้างในเด่นชัด สายตามันวาวของชายหนุ่มที่ยืนอยู่ชั้นสองของบ้านจ้องมองหญิงสาวอย่างตะลึงแต่ก็รีบสลัดความคิดบ้าๆ ที่จะทำให้เขาตื่นตัวและฟุ้งซ่านไปในโดยเร็วและรีบเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำทันที

    ดึกดื่นเที่ยงคืนที่เงียบสงัด ฝนแก้วหญิงสาวที่อยู่ในชุดนอนบางเบาลายลูกไม้สีชมพูนู้ดขาสั้นกำลังจะปิดไฟเข้านอนเพราะเธอเพิ่งจะทำงานบ้านเสร็จเนื่องจากเธอป่วยหลายวันจึงมีงานบ้านมากมายมารอให้เธอสะสางอยู่หลายชั่วโมง

เมื่อเธอล้มตัวลงนอนก็นึกขึ้นมาได้ว่า เธอนั้นลืมแท็บเล็ตไว้ที่สวนหย่อมหน้าบ้านตอนที่เธอรดน้ำต้นไม้เมื่อตอนเย็น เธอจึงเปิดประตูและรีบสาวเท้าออกไปอย่างเร่งรีบเพราะมันก็ดึกมากแล้วที่หญิงสาวสวยแบบเธอจะเดินออกมานอกตัวบ้านแบบนี้คนเดียว     

เมื่อหญิงสาวเห็นแท็บเล็ตก็รีบวิ่งไปหยิบแล้วเอามากอดไว้ในทันที เวลานี้ตอนนี้มันช่างเงียบและสงบจนหญิงสาวรู้สึกกลัวขึ้นมานิดๆ แม้ว่าจะเป็นบ้านของตัวเองก็ตาม

สวบๆ ตึกๆ

ฝนแก้วได้ยินเสียงฝีเท้าอยู่บนถนนบริเวณนอกรั้วหน้าบ้านของเธอ  ไฟสลัวๆ สีส้มที่ส่องสว่างไปยังชายร่างสูงที่กำลังวิ่งกลับไปกลับมาอยู่ที่ริมถนนทำให้เธอแปลกใจไม่น้อย

ดึกดื่นเที่ยงคืนขนาดนี้ ยังมาวิ่งออกกำลังกาย ดีไม่ดีคนอื่นจะคิดว่าเป็นโจรวิ่งมาดูลาดเลาแล้วถูกยิงไม่รู้ด้วยนะ

“ว้าย” หญิงสาวร้องเสียงหลงเมื่อตัวเองดันลื่นล้มบนพื้นหญ้าที่เปียกแฉะที่เธอรดน้ำเอาไว้เมื่อเย็นนี้ ก้นของเธอกระแทกกับพื้นจังๆ

ขวับ!

ชายหนุ่มร่างสูงที่กำลังวิ่งหยุดชะงักฝีเท้าในทันทีแล้วหันไปมองยังต้นเสียงผ่านรั้วบ้านเข้ามาเพื่อหาต้นตอของเสียงร้องนั่น

😚เอาดีๆ ว่าอยากทำสวนหรืออยากสวนสาวกันแน่!

ฝากติดตามนิยายของไรท์ด้วยนะคะ

ฝากดเพิ่มเข้าชั้นกดใจหรือคอมเม้นได้เลยค่ะ

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ 🙏❤