คาสโนว่ากับป้าข้างบ้าน

คาสโนว่ากับป้าข้างบ้าน

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-08-03
Oleh:  รัญดาTamat
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
36Bab
2.4KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

ถ้าป้าไม่ชอบผม แล้วป้าจะหลับตาทำไมครับ"หญิงสาวอายุ25ได้ฟังที่เขาพูดถึงกับเม้มปากเข้าหากันโดยอัตโนมัติ แนะนำเรื่อง🌟 ฝนแก้ว สาววัยยี่สิบห้าที่มีแต่เรื่องโชคร้ายเข้ามา ตามตำราแล้วเขาเรียกว่าวัยเบญจเพสที่มักจะมีโชคไม่ดีเข้ามาตลอดเพื่อนสาวของฝนแก้วจึงพาเธอไปดูดวงเพื่อหาวิธีป้องกันและแก้ไข แต่ฝนแก้วไม่เคยเชื่อเรื่องนี้เลยสักนิด  จนกระทั่ง… เธอเหยียบฝาท่อระบายน้ำที่ชำรุดแล้วตกลงไปรถยนต์ของเธอที่จอดไว้ก็ดันมาถูกชนท้ายจนยับเยินอีก และที่หนักสุดกระถางต้นไม้หล่นใส่เธอจนหลับไปหลายวัน ฝนแก้วจึงนึกถึงคำของหมอดูที่เตือนเธอว่าให้อยู่ห่างจากยักษ์ แม่หมอพูดอะไรเรื่อยเปื่อย จะมียักษ์ในโลกนี้ที่ไหนกันล่ะ จนกระทั่ง ...มีเพื่อนบ้านย้ายเข้ามาอยู่ใหม่ชื่อ รามสูร แม่หมอบอกถ้าอยากหลุดพ้นจากความชั่วร้ายของยักษ์ ให้เป็นคนแก่ซะ   รามสูร หนุ่มวัยยี่สิบแปดที่มีปมความหลังที่ไม่มีใครรู้ เป็นเพื่อนบ้านที่ย้ายมาอยู่ใหม่เขาเป็นหนุ่มเจ้าเสน่ห์ เนื้อหอม ตาชั้นเดียวแต่ซ่อนไปด้วยความคมเข้มชวนให้หลงเสน่ห์  สาวๆ คนไหนได้สบตากับเขาไม่มีใครที่ไม่ตกหลุมรักเขาเลย

Lihat lebih banyak

Bab 1

ตอนที่ 1 เชื่อหรือไม่เชื่อ

ในคลาสเรียน มหาวิทยาลัยXXX

“ก็กูบอกแล้วว่าควีนดาร์กแม่งสุดจริง เฉือนชนะแชมป์เก่ารุ่นใหญ่ที่ว่าเก๋าสนามไปได้แบบนั้น”

“นั่นดิแม่ง เมื่อคืนโคตรเดือด”

“แต่ตอนแข่งรอบของไอ้วินเมื่อคืน รถมันพังยับเลยนะมึง น่าจะต้องซ่อมพักใหญ่กว่าจะกลับลงสนามได้”

“โอ๊ยยย มันมีรถตั้งกี่คัน แค่นี้ไม่ขนหน้าแข้งมันไม่ร่วงหรอก ไอ้หล่อที่โคตรพ่อโคตรแม่โคตรรวยย”

“แดกตีนกูหน่อยไหม เผื่อมันจะทำให้พวกมึงหุบปากได้บ้าง”

คนเป็นเจ้าของประเด็นเอ่ยขึ้นอย่างเหนื่อยหน่ายจะฟังพวกเพื่อนในกลุ่ม ที่เอาแต่พูดคุยกันเรื่องรถและของพนันไม่หยุด ราวกับชีวิตนี้ติดการพนันไปแล้ว

วินเนอร์ส่ายหัวแล้วทรุดตัวลงนั่งที่ว่างข้างๆ ของคนในกลุ่ม เพราะมาสายเป็นคนสุดท้ายเลยเหลือเพียงเก้าอี้ชั้นล่างสุด เจ้าของใบหน้าหล่อเหลาดีกรีเดือนคณะเลยต้องหอบเอาร่างสมบูรณ์แบบนั่งลงตรงนั้น

จริงๆ ก็เป็นข้อดีอยู่ เพราะจากมุมนี้เขาจะมองเห็นใครบางคนได้ชัดเจนและบางครั้งก็ได้ยินเธอคนนั้นคุยกับเพื่อนของตัวเองด้วย

ดวงตาคมกริบสีน้ำตาลเข้มจับจ้องใครคนหนึ่งที่นั่งเยื้องไปข้างหน้าเป็นรอบที่เท่าไหร่แล้วก็จำไม่ได้ จริง ๆ เขาไม่ได้ตั้งใจจะมองเท่าไหร่นัก แต่ยัยนั่นดันชอบทำตัวแปลกๆ บางทีก็นิ่งเงียบจนน่าตกใจ แต่บางทีก็เอ๋อแดก เช่นตอนนี้

“อะไรเนี่ย ปากกาเราหายไปไหนนะ? อาชิเห็นปากกาเราไหม?”

“ก็ถืออยู่ในมืออีกข้างไม่ใช่หรือไง ยัยพีช”

“โอ๊ะ จริงด้วย! อาชิทำไมแว่นมันมัวๆ แบบนี้เนี่ย”

“ได้เช็ดบ้างหรือเปล่าล่ะ นี่ใส่แว่นทุกวันจริงไหม ทำไมเรื่องแค่นี้ไม่รู้”

ชายหนุ่มที่ได้ยินแบบนั้น คิดแล้วก็ทั้งตลกทั้งหงุดหงิดใจแทนเมื่อเห็นท่าทางป้ำๆ เป๋อๆ ของยัยแว่นนั่น จนเผลอหลุดขำออกมาชั่วขณะ ทำเอากลุ่มเพื่อนที่นั่งอยู่มองมาทางเขาจนคอแทบเคล็ด

“ไอ้วิน มึงโอเคดีใช่ไหมวะ?” เต้เอ่ยถาม

“สมองยังปกติแน่นะเพื่อนกู หรือเมื่อคืนหัวมันแม่งไปกระแทกโดนอะไรจริงๆ วะ กูเป็นห่วงนะเนี่ย”

“หุบปาก” วินเนอร์พูดเสียงเข้มเมื่อเพื่อนสองคนแรกพูดอะไรเพ้อเจ้อ

“ก็พวกกูคุยเรื่องการแข่งแบบเครียดฉิบหาย แต่มึงเสือกขำ”

“นั่นดิ ถ้าไม่ได้บ้าแล้วเป็นห่าอะไรเอ่ย”

“หรือมึงแอบมองยัยนั่นอีกแล้ว” คราวนี้เป็นกัส เพื่อนที่สนิทที่สุดในกลุ่มของเขาที่เอ่ยถามเสียงเรียบ

วินเนอร์ชะงักนิ่ง นี่เขาโดนไอ้พวกเหี้ยนี่จับสังเกตได้เหรอ นี่ไปเผลอมองยัยนั่นบ่อยขนาดนั้นเลยหรือไง

“ไอ้หล่อกูสนใจสาวว่ะ คนไหนวะไอ้กัส”

“คนนั้น” กัสชี้นิ้วไปทางยัยแว่นหน้าตาจืดใส่เสื้อคาดิแกนเชยๆ ที่นั่งอยู่ไม่ไกลมาก “เสื้อคลุมสีน้ำตาล”

“เหี้ยยย เอาจริงดิ ยัยป้านั่นอะนะ”

เมื่อรู้ว่าเป็นคนไหน ทั้งกลุ่มก็ถึงกับงงแตก วินเนอร์จึงบอกปัดทันที สมองมีไว้คั่นหูกันหรือไง ใครมันจะไปมองยัยนั่นกัน!

“เดี๋ยวปากมึงได้แดกตีนจริงๆ ละไอ้เหี้ยกัส กูจะไปมองยัยเฉิ่มนั่นให้เสียสายตาทำไม”

“อ๋องั้นเหรอ งั้นสินะ งั้นเอางี้ดิ”

“อะไร” วินเนอร์ถามออกไปเมื่อเห็นความกวนส้นตีนของกัส รู้สึกได้ถึงความไม่ชอบมาพากลอยู่บางอย่าง

“แอบชอบยัยนั่นเหรอ”

“ไม่ได้ชอบ”

“หึ งั้นพวกกูท้ามึง ให้ไปหลอกฟันยัยนั่นให้ได้ก่อนปิดเทอม”

“ทำไมกูต้องทำ?”

“ก็บอกเองว่าไม่ได้ชอบนี่หว่า ก็ไปฟันแล้วทิ้งให้ดูหน่อยดิวะ ถ้าไม่กล้าแปลว่ามึงชอบยัยเฉิ่มนั่น”

เต้เอ่ยท้าอย่างยียวนและสบประมาท ดึงสัญชาตญาณการเอาชนะในตัววินเนอร์ออกมาเพราะรู้ดีว่าเพื่อนตัวเองมันแพ้ใครไม่เป็น

“ได้ กูขอเวลาแค่สองเดือนหลอกฟันยัยนั่น ถ้ากูทำไม่ได้พวกมึงเผารถกูเล่นได้เลย”

“เหี้ยยยย! ดุเดือดเกิน กะเอาให้ตายเลยไอ้สลัด”

“แล้วถ้ามึงชนะอะ อยากได้อะไรจากพวกกู”

“เอาเด็กในสต็อกของพวกมึงทุกคน มาแชร์กับกู จะเดียวจะหมู่กูไม่ติด”

“XXXเถอะ เมื่อชีวิตสงบสุขเกินไป งานนี้ดีล”

“เข้! อย่างเหี้ย เออ ดีลก็ดีล เอาเลยไหมล่ะ กูอยากรู้ยัยป้านั่นจะเป็นยังไงหลังโดนมึงหลอกฟัน”

มุมปากยกยิ้มอย่างเหนือกว่า ขณะที่เจ้าของฉายายัยป้าเฉิ่มเชยในบทสนทนาไม่ได้มารับรู้อะไรแม้แต่น้อย เพราะแค่วุ่นวายกับการเรียนในแต่ละวันก็เหนื่อยพออยู่แล้ว ไหนจะมีเรื่องธุรกิจที่ดูแลอยู่อีก แค่นี้วันๆ หนึ่งก็แทบจะไม่มีเวลานอน สมองเธอเบลอเล็กน้อยยามนึกถึงเรื่องวุ่นวายในช่วงนี้ อยากพักสักหน่อยก็ไม่มีเวลา ซ้ำตอนนี้ไม่มีแม้แต่โอกาสจะได้กินข้าวด้วยซ้ำ

“เฮ้ย ยัยแว่น ข้าวเที่ยงกูล่ะ?”

“วินซื้อเองไม่เป็นเหรอ”

“ว่าไงนะ”

“เปล่าสักหน่อย เราถามว่าวินอยากกินอะไร?”

“แบบที่มึงกิน ไปสั่งมาใหม่ แล้วเอาถ้วยมึงมาให้กู”

“ได้ไง เรากินไปแล้วนะ” เธอเอ่ยท้วงทันทีแล้วชี้ให้ดูหลักฐานว่ามันพร่องไปแล้วเล็กน้อย

“อย่าให้กูพูดซ้ำสอง”

ลูกพีชรีบยื่นจานของตัวเองให้คนตรงหน้าทันที ก่อนจะเดินฉิวไปยืนต่อแถวเพื่อรอสั่งข้าวจานใหม่ ลมหายใจเหนื่อยหน่ายถูกพ่นออกมา ไอ้บ้าวินเนอร์ ตามติดเธอมาสักพักแล้ว เธอไม่รู้ว่าทำไมและไม่อยากจะรู้ด้วย หากเป็นไปตามที่คิดก็คงจะแค่มาแกล้งคนจืดจางในคณะแบบเธอแก้เบื่อเท่านั้น การทำตัวแบบนี้ก็คงไม่พ้นถูกพวกคนไม่ดีกลั่นแกล้งเหมือนที่ผ่านมา

หลายอาทิตย์ต่อมา

ผับหรูใจกลางเมืองถูกใช้เป็นสถานที่รวมตัวของกลุ่มแก๊ง วินเนอร์ที่มาสายตามเคยแทรกตัวนั่งลง บอกปัดเพื่อนที่แนะนำหญิงสาวทรงโตให้ วันนี้เขาแค่อยากมาเมาเท่านั้นไม่ได้อยากเอาใคร เพราะเป็นคืนวันศุกร์คนเลยเยอะจนน่าอึดอัด จู่ๆ เพื่อนคนหนึ่งก็ถามขึ้น

“อัปเดตยัยป้านั่นหน่อยดิไอ้วิน เป็นไงบ้างอะ”

“เออ กูก็สงสัย ผ่านไปจะเดือนละ ได้แอ้มหรือยัง?”

“แอ้มพ่อแอ้มแม่มึงอะ กูเห็นวันๆ เอาแต่ตามติด ไม่ทำอะไรสักที” เพื่อนคนหนึ่งในกลุ่มพูดบอก แล้วทั้งหมดก็ขำกันราวกับเป็นเรื่องตลก

“พวกมึงก็รีบจัง เหลืออีกตั้งหลายเดือนกว่าจะปิดเทอม” วินเนอร์ไม่เดือดเนื้อร้อนใจอะไร เพราะเขามั่นใจว่าจะต้องชนะแน่นอน

“มึงช้าไปหรือเปล่า?”

“ปากดี อยากลองเทสมั้ยล่ะว่าตอนนี้ยัยนั่นติดกูขนาดไหน?”

“ใช้คำว่าติดว่ะ ฮ่าๆๆ”

“งั้นมึงโทรหรือทักหายัยนั่นให้มาที่นี่ในยี่สิบนาทีดิ๊”

วินเนอร์ยักไหล่ ล้วงมือถือเครื่องบางมากดขยุกขยิกสองสามทีก่อนจะเก็บกลับเข้ากระเป๋าไปเมื่อเสร็จธุระ เสียงทุ้มไม่วายเอ่ยท้าเพื่อนทุกคนที่นั่งล้อมวงอยู่

“ถ้าลูกพีชมา คืนนี้พวกมึงต้องเปิดเหล้าที่แพงที่สุดในร้านให้กูแดก”

“งั้นถ้าไม่มา มึงต้องสั่นกระดิ่งทองเลี้ยงคนทั้งร้านเลย เอาปะ?”

“หึ คืนนี้กูจะปิดเกม เตรียมเงินพวกมึงไว้เถอะเดี๋ยวกูแนบหลักฐานเป็นรูปยัยนั่น ตอนกูฟันเสร็จแปะในไลน์กลุ่มให้ด้วยเลย

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
36 Bab
ตอนที่ 1 เชื่อหรือไม่เชื่อ
ในห้องพิเศษของโรงพยาบาลแห่งหนึ่ง“ฟาดเคราะห์ไปนะแกเอ๊ย ฉันน่ะคิดว่าแกจะไม่ตื่นขึ้นมาซะแล้ว” จิน คือเพื่อนสนิทของหญิงสาวพูดในขณะที่กำลังรินน้ำใส่แก้วให้หญิงสาวที่กำลังทานข้าวมื้อเช้าของโรงพยาบาลเพิ่งเสร็จ“ฉันน่ะตายยากจ้ะ แล้วคนที่ช่วยฉันไว้เป็นยังไงบ้างไม่เห็นแกพูดให้ฉันฟังเลย” หญิงสาวลุกจากเตียงผู้ป่วยแล้วไปหยิบเสื้อผ้าที่จินเพื่อนสาวเตรียมมาให้เพราะว่าฝนแก้วออกจากโรงพยาบาลวันนี้นั่นเอง“ทำเป็นพูดดีไป หมอดูเขาทักเธอมาแบบนั้นเชื่อซะที่ไหน แล้วเป็นไงล่ะครั้งนี้เจ็บหนักจนต้องเข้าโรงพยาบาลเลย ส่วนคนที่ช่วยแกรับกระถางน่ะเขาไม่เป็นอะไรมากหรอกบินไปทำงานต่างประเทศแล้ว อย่าห่วงไปเลย” จินบ่นร่ายยาวเมื่อเห็นว่าเพื่อนสนิทของเธอไม่สนใจเรื่องดูดวงสักนิด“เชื่อแล้วๆ ฉันเจอขนาดนี้มันต้องไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่ๆ แกจะให้ฉันทำยังไงล่ะ ตั้งแต่เกิดมาจากท้องพ่อท้องแม่ฉันยังไม่เคยเจอยักษ์เลย หรือแกเคยเจอมาแล้วยัยจิน”“ฉันก็ไม่เคยเจอ แต่ทำไมหมอดูไม่บอกล่ะว่ายักษ์อะไรหรือว่าจะเป็นรูปปั้นหรือสัญลักษณ์แกคิดเหมือนฉันไหม” จินใช้ความคิด“ฉันก็คิดเหมือนแก เรื่องมาถึงขนาดนี้แล้วก็น่าจะลองดูหน่อยแล้วกันไม่เสียหายอะไร
Baca selengkapnya
ตอนที่ 2 แรงดึงดูด
ชายหนุ่มรูปหล่อเจ้าเสน่ห์ยืนมองหญิงสาวที่กำลังรดน้ำต้นไม้อยู่ที่สวนหย่อมเล็กๆ ข้างบ้านของเขา ทุกท่าทางอิริยาบถของเธอดึงดูดเขาไปหมดทุกสัดส่วนที่ร่างกายของหญิงสาวเคลื่อนไหวดั่งสายน้ำที่กำลังหยอกล้อเล่นกับต้นไม้ใบหญ้าอยู่ เขาที่ใส่กางเกงสเลคสีดำตัวเดียวยืนมองหญิงสาวจากทางหน้าต่างกระจกขนาดใหญ่ที่เกือบเต็มผนังของห้องนั้น ชายหนุ่มค่อยๆ เอามือกอดอกและสำรวจคนที่กำลังเพลิดเพลินและสนุกกับการทำสวนอะไรมากมายขนาดนั้นกันนะ จนทำให้เขาเผลอยิ้มออกมา“ทำสวนมีความสุขขนาดนั้นเลยเหรอ อยากทำ “สวน” ด้วยจัง” ชายหนุ่มร่างสูงเอื้อนเอ่ยในลำคออย่างพึงพอใจพร้อมกับเอามือลูบคางที่มีหนวดเคราเขียวครึ้มที่เพิ่งขึ้นใหม่จากการที่เขาเพิ่งโกนหนวดไปวันก่อน ร่างกายกำยำของเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาบ่งบอกให้รู้ว่าเขาชอบออกกำลังกายมากเพราะกล้ามเนื้อของเขางดงามราวกับช่างมีฝีมือมาแกะสลักเอาไว้อย่างไงอย่างงั้นทำให้เขามีร่างกายที่มีเสน่ห์สมบูรณ์แบบและเซ็กซี่น่าดึงดูดมากขนาดนี้ เขามองหญิงสาวที่กำลังรดน้ำต้นไม้อย่างสนอกสนใจไม่คิดว่าผู้หญิงที่รวบผมลวกๆ ราวกับไม่ตั้งใจ และแต่งหน้าบางๆ กับกางเกงขาสั้นและเสื้อยืดสีขาวธรรมดาจะทำให้เขาตื
Baca selengkapnya
ตอนที่ 3 เมื่อเจอกันในกลางดึก
“ใครครับ” เขาถามเสียงเบาๆ อยู่ในลำคอ เมื่อฝนแก้วได้ยินเช่นนั้นจึงค่อยๆ ลุกขึ้นยืนและเห็นว่าเขากำลังใช้สายตามองสอดส่องเข้ามาในรั้วบ้านของเธอ เมื่อชายหนุ่มเจ้าของคำถามเห็นใบหน้าของหญิงสาวถึงกับผงะถอยหลังในทันที เพราะแสงไฟสว่างสลัวแบบนั้นยังทำให้พอจะเห็นสิ่งที่อยู่ตรงหน้าชัดเจนอยู่บ้าง“เฮ้ย ผี” เสียงของชายหนุ่มตะโกนดังลั่นพร้อมกับวิ่งสอยเท้าเข้าไปในบ้านของตัวเองอย่างรวดเร็ว เสียงฝีเท้าของเขาที่วิ่งนั้น ทำให้ฝนแก้วต้องรีบวิ่งเข้าบ้านของตัวเองด้วยเช่นกัน“ผีเหรอ ผีที่ไหน ที่บ้านฉันมีผีเหรอ” ฝนแก้วหายใจหอบถี่ด้วยอาการตกใจอย่างมากที่เขาเห็นผีในบ้านของเธอเอง หรือว่าจะมีผีจริงๆ แต่ช่วงนี้เธอเองก็ดวงไม่ดีด้วยน่ะสิ แต่ถ้ามีผีจริงๆ ทำไมเธอถึงไม่เคยเห็นล่ะ ชายหนุ่มร่างสูงสมส่วนรีบเดินขึ้นบ้านไปยังชั้นสองแล้วเปิดไฟทุกดวงในบ้านให้สว่าง“ผีเหรอ แม่งเอ๊ยไม่น่าออกไปวิ่งตอนดึกแบบนี้เลย โคตรหลอนว่ะ” ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาตาชั้นเดียวนัยน์ตาคมกริบสบถพร้อมกับถอดเสื้อผ้าออกเหลือไว้เพียงผ้าขนหนูผืนเดียวเท่านั้นที่พันท่อนล่างของเขาเอาไว้“ไรวะ มีอะไรโทรมาดึกๆ บอกไว้ก่อนถ้าให้ฉันไปรับตอนนี้ฉันไม่ไปหลอกนะ” เสี
Baca selengkapnya
ตอนที่ 4 ยักษ์ไม่กินคนแก่?
เมื่อฝนแก้วมาถึงบริษัทก็รีบโทรศัพท์หา จิน เพื่อนสนิทของเธอโดยไม่รอช้า“ได้ๆ งั้นเดี๋ยวเราไปกินมื้อเที่ยงด้วยกัน วันนี้ฉันมีงานแต่งหน้าให้กับนักแสดงใกล้ๆ ที่ทำงานของแกด้วยเดี๋ยวเจอกันนะ” ฝนแก้วพูดจบก็วางสายและจัดการดูตารางงานที่เธอต้องออกไปข้างนอก และยกกระเป๋าอุปกรณ์แต่งหน้าไปนอกสถานที่ทันที งานที่ฝนแก้วมาทำวันนี้ก็คือ แต่งหน้าให้กับนักแสดงประกอบในละครเรื่องหนึ่งที่เธอต้องแต่งหน้าให้มีสามคน“ฝนแก้วมาแล้วเหรอ พี่ฝากน้องๆ ด้วยนะ ช่วยแต่งให้สวยให้หล่อเพราะพี่จะดันน้องๆ ให้แจ้งเกิดเรื่องนี้เลย” ผู้กำกับสาวพูดพลางพาฝนแก้วไปที่ห้องแต่งตัวของทีมงาน เมื่อเข้าไปข้างในก็พบช่างแต่งหน้าทำผมไม่กี่คนที่นักแสดงมารอแต่งหน้าเพื่อเข้าฉาก หญิงสาวจึงไปนั่งตรงมุมหนึ่งของห้องเพื่อไม่ให้เกะกะคนอื่นมากนักเพราะมีทีมงานเดินเข้าออกตลอด ไม่นานก็มีน้องๆ ผู้หญิงสองคนเดินเข้ามาหาเธอพร้อมกับผู้ชายอีกหนึ่งคน ฝนแก้วรู้งานทันทีจึงเชิญให้ทั้งสามนั่งก่อน“สวัสดีค่ะ พี่ชื่อฝนแก้วนะคะวันนี้พี่มารับหน้าที่แต่งหน้าให้น้องๆ เห็นผู้กำกับบอกว่าจะแจ้งเกิดน้องๆ จากเรื่องนี้พี่จะแต่งให้สุดฝีมือเลยค่ะ เชื่อใจพี่ได้ ว่าแต่ใครจะเริ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 5 มือไว
เมื่อได้เวลาเลิกงานหญิงสาวจึงรีบไปซื้อเสื้อผ้าคนสูงวัยกับจินทันที ที่ห้างสรรพสินค้าแถวๆ ที่ทำงานของจินนั่นเองฝนแก้วเดินไปได้สักพัก ก็ต้องหยุดชะงักฝีเท้าทำให้จินที่เดินตามหลังมาชนเธอเข้าจังๆ จนฝนแก้วเองเซไปโดนคนข้างหน้า จนคนตรงหน้าต้องรีบคว้าเธอไว้ได้ทันก่อนที่ฝนแก้วจะล้มหน้าคว่ำลงกับพื้นไปซะก่อน“ขอบคุณค่ะ” หญิงสาวที่ถูกชายหนุ่มตรงหน้าจับมือไม่ปล่อยค่อยๆ ดึงมือของตัวเองออกอย่างเบาๆ“ขอโทษครับ” ชายหนุ่มตาหวาน ยิ้มเขินอาย“ฉันต้องขอโทษคุณซันด้วยนะคะ เกือบจะทำคุณล้มไปด้วยเลย ถ้าไม่ได้คุณจับไว้ฉันกับยัยจินต้องเจ็บตัวแน่ๆ ะ” หญิงสาวยิ้มหวานเพราะเธอเขินนิดหน่อย ที่ทำตัวซุ่มซ่ามต่อหน้าผู้ชายที่เธอเพิ่งแต่งหน้าไปเมื่อตอนกลางวัน“เอ๊ะ คุณเองเหรอคะ” จินพูดขึ้น“โอ๊ะ คุณ ผมจำได้แล้ว เพื่อนของคุณเป็นยังไงบ้างครับ” เขาพูดพร้อมกับเอามือจับศีรษะของตัวเอง เป็นการบอกใบ้ด้วยท่าทางให้อีกฝ่ายได้รับรู้“นี่ไงคะ ฝนแก้วคนที่คุณช่วยรับกระถางไว้ รู้จักกันแล้วนี่คะ” จินชี้มาทางฝนแก้วแต่หญิงสาวกลับทำหน้าสงสัย“อ๋อ วันนั้นผมเห็นหน้าไม่ชัดครับแล้วอีกอย่างตอนนั้นก็รีบด้วย ไม่คิดว่าจะเป็นฝนแก้ว” เขายิ้มอย่างพอใจท
Baca selengkapnya
ตอนที่ 6 ฉันชื่อฝนแก้วค่ะ
“รามคะ สูบบุหรี่เสร็จหรือยังคะ ริชชี่รอนานแล้วนะคะ” สาวเซ็กซี่แต่งตัวเปรี้ยวเข็ดฟันมายืนโอบต้นคอของชายหนุ่มที่กำลังทักทายสาวข้างบ้านอยู่ “เสร็จแล้วครับ งั้นเช็กบิลกลับกันเลยดีไหม ผมจะไปส่งคุณเอง” ชายหนุ่มเดินโอบเอวหญิงที่มาด้วย โดยเดินตามหลังฝนแก้วมาห่างๆ“ไม่พาริชชี่ไปบ้านใหม่ของรามเหรอคะ ริชชี่อยากไปค่ะ”“ไม่ได้ครับ” เขาพูดเสียงเข้มโทนต่ำใส่หญิงสาว“ก็ได้ค่ะ งั้นไม่ไปก็ได้ ริชชี่รู้ค่ะว่าสถานะของตัวเองเป็นแบบไหน” สาวเจ้าทำเสียงน้อยใจจนฝนแก้วต้องหันหลังมามองคนทั้งสอง ที่ผู้หญิงทำเสียงน้อยใจแต่ก็เกาะแขนของเขาไม่ปล่อยด้วยเช่นกัน ผู้ชายคนนี้ไม่ธรรมดาจริงๆ เธอคิดในใจและระหว่างที่ฝนแก้วกำลังไปนั่งที่โต๊ะก็ถูกสายตาของรามสูรมองตามหลังเธอตลอด และเห็นว่าเธอมากับผู้ชายและผู้หญิงอีกคน “ชักจะอยากรู้จักแล้วสิ หึๆ ถ้าเธอมีแฟนฉันก็จะถอยออก แต่ถ้าไม่ก็อยากจะจีบสักครั้ง” เขาพูดไหวไหล่เชิงเหนือชั้น ทำให้หญิงสาวที่มากับรามสูรถึงกับมองตามฝนแก้วที่กำลังเดินออกจากร้านไป“รามคะ” ริชชี่พูดตะคอกใส่เขาจนดังลั่นร้าน ทำให้เขาขมวดคิ้วใส่เธอและเดินออกมานอกร้านทันที “ริชชี่ขอโทษค่ะราม ต่อไปจะไม่ทำแบบนี้กับรามอ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 7 บังเอิญ
รถยนต์คันหรูมาจอดหน้าบ้านของหญิงสาว “ขอบคุณนะคะที่มาช่วยฉันเมื่อกี้ และให้ฉันติดรถมาด้วย” ฝนแก้วพูดก่อนจะเปิดประตูลงจากรถคันงามนั้น“ถ้าคุณยังกลัววัยรุ่นพวกนั้น คุณแจ้งความได้นะ ผมจะพาคุณไปเอง” รามสูรลงจากรถและเดินมาดักหน้าเธอเอาไว้“ไม่หรอกค่ะ ฉันคิดว่าพวกนั้นคงไม่กล้าแล้ว แล้วอีกอย่างฉันก็ไม่ได้เป็นอะไรด้วยค่ะ” เธอตอบเสียงเรียบเพราะในใจคิดแต่เรื่องคำพูดของหมอดูคนนั้น เช้าวันใหม่ชายร่างสูงมาจอดรถยนต์รออยู่หน้าบ้านของฝนแก้ว เพราะรอเวลาที่หญิงสาวจะเดินออกมาทำงานแต่กลับต้องพบหญิงวัยสี่สิบกว่าๆ เดินถือกระเป๋าใบเดียวกับเมื่อคืนที่ฝนแก้วถืออยู่เดินออกมาจากบ้านและปิดรั้วประตูอย่างทะมัดทะแมง“สวัสดีครับป้า ฝนแก้วไม่อยู่บ้านเหรอครับ” ชายหนุ่มเปิดประตูรถลงมาทักทายพร้อมยกมือไหว้ แต่ป้าวัยสี่สิบกว่าๆ กลับทำตาโตใส่ราวกับตกใจที่เจอหน้ารามสูร“คือผมอยู่บ้านข้างๆ นี่ไงครับ เพิ่งย้ายมาอยู่ใหม่” ชายหนุ่มพูดพร้อมกับชี้บ้านหลังถัดไปที่อยู่ติดกับเธอ“ฝนแก้วเหรอ เธอไปทำงานแล้ว นี่ฉันกำลังจะเอากระเป๋าไปให้หลานสาวสงสัยจะลืม” ป้าวัยสี่สิบกว่าๆ พูดดัดเสียงนิดหน่อยและชูกระเป๋าในมือขึ้น พลางคิดในใจ ว่าเธอแต่
Baca selengkapnya
ตอนที่ 8 ลองเชิง
เรื่องแบบนี้มันเป็นความเชื่อและใช้วิจารณญาณส่วนบุคคล ตอนแรกเธอไม่เชื่อเลย และก็เริ่มเชื่อจนในที่สุด เธอเชื่อแล้วว่าคำที่หมอดูบอกเธอเป็นเรื่องจริงทั้งนั้น เธออยากจะบ้าตายที่เขาอยู่ตรงหน้าของเธอแบบนี้ ใบหน้าดวงตาคมเข้มฉายแววซุกซนให้เธอตลอด ใบหน้าเรียบเนียนของเขาเพียงเธอทาไพรเมอร์ก็ทำให้ดูดีโดยที่ไม่ต้องแต่งแต้มอะไรมากแล้ว ดวงตาชั้นเดียวแต่มันคมเข้มของเขาจ้องมองหญิงสาวตลอดจนเธอเองอยากจะเอานิ้วจิ้มลูกตาของเขาให้บอดไปซะให้รู้แล้วรู้รอด‘ลูกค้าๆๆ ท่องไว้’ หญิงสาวพูดในใจและเธอสังเกตเห็นว่าเขามีไฝตรงปีกจมูกและด้านข้างของจมูกตรงกลางอย่างละเม็ดเรียงกัน ไฝไม่ใหญ่มาก แต่ถ้ามองใกล้ๆ แบบนี้ก็จะเห็นอยู่‘ไฝเสน่ห์ สินะ ฉันไม่หลงเสน่ห์ของนายหลอกย่ะ” และเธอก็ตบแป้งพัฟแรงขึ้น“โอ๊ย ผมเริ่มเจ็บแล้วนะครับ” ชายหนุ่มรู้ดีว่าหญิงสาวจงใจแกล้งแต่งหน้าเขาแรงๆ เพราะเขาก็ใช้สายตารุ่มร่ามกับเธอจริงๆ หมับ! เจ้าของเสียงที่ร้องเจ็บ จับข้อมือของหญิงสาวเอาไว้ราวกับว่าจะให้หญิงสาวหยุด แต่เปล่าเลย เขาจับคว้าข้อมือของเธอแล้ว ให้หญิงสาวแต่งหน้าของเขาเบาๆ อย่างอ่อนโยน ให้ตายเถอะ! เขากลับไม่โกรธเธอเลยสักนิด กลับแสดงท่าทา
Baca selengkapnya
ตอนที่ 9 อยากอยู่ใกล้
“โอ๊ย” ชายหนุ่มถูกหญิงสาวเช็ดทำความสะอาดใบหน้าร้องลั่นพร้อมกับเอามือปิดดวงตาข้างซ้ายของตัวเองในทันที ราวกับว่ามันเจ็บปวดมากมายซะเหลือเกินหญิงสาวที่เร่งเช็ดอยู่ถึงกับชะงักมือของเธอและเอียงคอมองเขาให้แน่ใจว่าเจ็บจริง“คุณเป็นอะไรคะคุณรามสูร” หญิงสาวเอามือจับมือของเขาที่ปิดตาอยู่เพราะจะดูให้ชัด“แสบตาครับ คุณเอาอะไรใส่ในน้ำยาเช็ดกันแน่” ชายหนุ่มยังปิดตาเอาไว้ หญิงสาวรีบหยิบขวดนั้นมาดุู แย่แล้วนี่มันขวดเซรั่มบำรุงผม!“ฉะ ฉันๆ ขอโทษค่ะคุณรามสูร” ฝนแก้วตกใจจนทำอะไรไม่ถูก“น้ำยาล้างตาค่ะ มีไหมคะ ห้องน้ำอยู่ไหนคะ” หญิงสาวลนลานเดินพล่านไปทั่วห้อง พร้อมกับรีบเปิดประตูห้องน้ำเข้าไปและพยุงชายร่างสูงในชุดสูทสีดำเข้าไปยังห้องน้ำและเปิดก๊อกเพื่อล้างตาของเขาโดยให้น้ำไหลผ่านดวงตาอยู่สักพักเมื่อร่างสูงเงยหน้าขึ้นมาเขาขยี้ตาเบาๆ“อย่าขยี้สิคะ มันจะอักเสบได้” หญิงสาวจับข้อมือของร่างใหญ่ไว้ จนชายหนุ่มค่อยๆ หรี่ตาขึ้นมามองหญิงสาว“ฉันขอโทษนะคะ” เธอบอกเสียงอ่อน เพราะถ้าเขาเอาเรื่องขึ้นมามีหวังเธอได้ตกงานแน่ๆ“แสบมากเลยครับ” เขาจึงค่อยๆ เปิดตาและเธอเห็นว่ามันแดงมาก“ไปหาหมอไหมคะ” “ไม่ดีกว่าครับนี่มันก็ค่ำ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 10 ผมมาช่วยแล้ว
ตอนเย็นที่บ้านของฝนแก้ว“อย่าค่ะคุณซัน อย่าเข้ามานะคะ” เสียงผู้หญิงร้องลั่นบ้านจนได้ยินออกมาถึงข้างนอก ชายหนุ่มเจ้าเสน่ห์ที่กำลังนั่งสูบบุหรี่อยู่ที่สนามหญ้าหน้าบ้านของตนเองถึงกับทิ้งบุหรี่ที่เขาดูดไปได้ไม่กี่ทีอย่างไม่ลังเลและเดินตรงมายังบ้านของเจ้าของเสียงร้องนั่น“อย่าค่ะคุณซัน อย่าทำอะไรฉันนะคะ ฉันกลัวแล้วคุณจะเอาข้าวของในบ้านอะไรไปก็ได้ทั้งนั้นค่ะ” เสียงผู้หญิงที่อยู่ในบ้านพูดขึ้นแอ๊ด… ปึงชายหนุ่มร่างสูงเปิดประตูเข้าไปอย่างไม่ลังเล และตรงเข้าไปคว้าคอเสื้อของผู้ชายที่นั่งหันหน้าเข้าหาหญิงคนหนึ่งอยู่และปล่อยหมัดไปที่ปลายคางของซันทันทีพลั่ก!กำปั้นหนักๆ ของรามสูรถึงกับทำให้ซันเข่าอ่อนและล่วงไปกองกับพื้นอย่างไม่ทันตั้งตัว“อย่าค่ะ อย่าค่ะ” หญิงวัยสี่สิบกว่าๆ ที่นั่งตรงข้ามซันเมื่อกี้ เข้ามาห้ามและดึงเสื้อของรามสูรไว้จนยับยู่ยี่“หยุดอะไรล่ะครับป้า ผมฟังมานานแล้ว ป้าเอาแต่ร้องอย่าค่ะๆ อยู่นั่นแหละ ถ้าไม่ยอมมันก็ชกมันไปสักหมัดจะเป็นไรไปครับ” ชายหนุ่มหัวร้อนจะปล่อยหมัดเข้าไปหาซันอีกที ให้ตายเถอะ ถึงเขาจะมีผู้หญิงมากแค่ไหนแต่ไม่เคยขืนใจพวกเธอแบบนี้เลยสักครั้ง และที่ไอ้หมอนี่ทำอยู่มันเก
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status