เงาฝันอุบัติรัก

...รออะไรน่ะหรือ??…รอความตายของนายอำเภอหนานเฉาอย่างไรเล่า!!!ในความฝันบอกเหตุครานั้น นายอำเภอคนเก่าจะสิ้นใจด้วยโรคเก่า ทางการจะส่งนายอำเภอคนใหม่มาประจำการ ซึ่ง นายอำเภอคนใหม่นี้ก็คือสาเหตุการล่มสลายอันน่าอนาจของคนตระกูลจวิน!!ระหว่างรอนางให้บิดาแอบใช้เงินซื้อจวนหลังหนึ่งเอาไว้ในเมืองอู่ซวงไม่ไกลจากหนานเฉานัก จากนั้นก็ค่อยๆทยอยซื้อจวนหลังเล็กๆ เอาไว้ในเมืองต่างๆ ให้บิดาลอบใช้เงินที่มีซื้อทองหลอมเป็นแท่ง จากนั้นแอบเอาไปฝังเอาไว้ใต้พื้นกระเบื้องของจวนหลังที่ซื้อเอาไว้ในเมืองต่างๆ พร้อมๆ กันนั้นก็ให้คนไปหาซื้อสมุนไพรหายาก กระจายข่าวไปว่าตระกูลจวินหมดเงินไปกับสมุนไพรนั้นไม่น้อยเรื่องของเรื่องก็คือ...กิจการท่าเรือตระกูลจวินจะถูกนายอำเภอคนใหม่หมายตา เขาวางแผนใส่ร้ายจวินหลิวบิดาของหญิงสาว หาว่าท่าเรือตระกูลจวินมีการลักลอบค้าเกลือเถื่อน โทษนั้นหนักหนาถึงขั้นประหารชีวิตทั้งตระกูล!!!โชคยังดีที่แม้จวินเซียวพี่ชายของนางไม่เชื่อเสียทีเดียว แต่พอนายอำเภอคนเก่าสิ้นใจไปจริงๆ เขาก็ยอมให้บิดาถ่ายโอนยักย้ายทรัพย์สินที่มี จากนั้นก็ส่งคนตระกูลจวินสายรองให้แยกย้ายกันออกจากเมืองหนานเฉา ท้ายที่สุดก็ประกาศว

รถม้าออกตัวไปได้ไม่ไกลคนขับรถม้าก็ส่งเสียงเรียกนาง “คุณหนูขอรับ มีคนบาดเจ็บนอนอยู่ข้างถนน”นางเลิกม่านรถม้าขึ้น “หยุดรถ”ที่นี่อยู่ไม่ไกลจากประตูเมือง เป็นสามแยกที่ทางหนึ่งเป็นทางขึ้นเขาตรงไปยังอารามไห่หวง ส่วนอีกทางตรงไปยังเมืองอวี่เฉิงทางเหนือ มองไปรอบๆ ด้านล้วนเงียบงันทั้งยังไม่มีข่าวโจรปล้นชิง หญิงสาวลงจากรถม้าเพราะอย่างไรเสียนางก็เรียนหมอ การช่วยคนจึงถูกปลูกฝังมากับบทเรียนของท่านอาจารย์เจียงซานเด็กหนุ่มที่นอนอยู่อายุราวสิบหกสิบเจ็ด มากสุดเดาว่าคงไม่เกินสิบแปด เสื้อผ้าที่เขาสวมเป็นแพรพรรณเนียนลื่นราคาสูง ตามเนื้อตัวมีร่องรอยของการถูกทำร้าย เขาเสียเลือดมากจึงหมดสติ ดูแล้วคงหนีบางอย่างมาเพราะตามเนื้อตัวเต็มไปด้วยฝุ่นเปรอะเปื้อน“คุณหนูเขาคงมิใช่คนร้าย??” สาวใช้ของนางเสียงเบาด้วยความกลัวจวินหรั่นหนิงนั่งลงจากนั้นคว้าแขนของเขาขึ้น เลิกแขนเสื้อเพื่อจับชีพจร... ดวงตาของนางเบิกกว้าง ‘ผีเสื้อ’ นั่นเป็นปิ่นเงินรูปผีเสื้อ!!!ปิ่นนั้นดูเหมือนถูกดึงออกมาจากความร้อน เมื่อมือคว้าของร้อนแน่นอนย่อมทิ้งรอยเผาไหม้ มือของเขา...ข้อมือที่ตัวปิ่นทาบลง ...แผลยังสดใหม่คล้ายผีเสื้อบุรุษชุดแดงผู้นั้นแท้

แม้กล่าวได้ว่าทั้งสองเป็นศิษย์ของหมอเทวดา แต่การใช้เข็มกับด้ายเย็บแผลก็ไม่แพร่หลาย เนื่องจากความเสี่ยงที่แผลจะติดเชื้อนั้นมีมาก เป็นนางเองที่แอบหยิบยืมความรู้จากโลกอนาคตมาแนะนำผู้เป็นอาจารย์ ทันทีที่เห็นฝีเข็มพี่ชายของนางย่อมตระหนักว่าผู้ใดเคยช่วยฉู่เฟิงเยี่ยนเอาไว้“ข้าน้อยสาบานจะไม่พูดออกไปเด็ดขาดเจ้าค่ะ”จี๋เอ๋อร์ทำให้นางหลุดจากภวังค์ จวินหรั่นหนิงพยักหน้าจากนั้นก็ครุ่นคิดครู่หนึ่ง “ในเมื่อเจ้ามาแล้ว... เจ้าช่วยอะไรข้าสักอย่าง” แล้วนางก็แอบกระซิบกับจี๋เอ๋อร์ให้อีกฝ่ายแอบไปสืบเรื่องคนตระกูลฉู่ที่เกิดขึ้นในช่วงเวลานี้นึกถึงท่านลุงใจดีผู้นั้น...ฉู่อวี้ นางอดที่จะถอนหายใจออกมาไม่ได้เนื่องจากตระกูลจวินต้องปิดบังความมั่งคั่ง ดังนั้นจึงแสร้งไปขอกู้เงินเปิดร้านจากร้านแลกเงินตระกูลฉู่ ครานั้นท่านลุงฉู่ยอมให้กู้เงินโดยไม่ได้คิดดอกเบี้ยตามปกติ ด้วยร้านหมอในเมืองหลวงนั้นมีเพียงไม่กี่ร้าน เพิ่มเข้ามาอีกสักแห่งก็สามารถช่วยชีวิตคนได้อีกคนหนึ่ง ท่านลุงฉู่กล่าวว่านับเป็นเรื่องดีนางยังไม่ปักปิ่นน้อยครั้งนักจะได้พบปะผู้คน ในยามมาช่วยงานในร้านก็มักขลุกอยู่หลังร้าน ทว่าก็เคยพบและได้คารวะท่านลุงฉู่หล