บทที่40

ในสายตาของสืออวี๋เต็มไปด้วยความไม่พอใจ ถ้ารู้ว่าวันนี้จะมาเจอเหลียงหยวนโจวกับเสินหลีที่นี่ เธอจะไม่เลือกมาร้านนี้แน่นอน

สีหน้าของเหลียงหยวนโจวเคร่งเครียด มองเธออย่างเย็นชา “ผมคุยกับแฟนผม มันเกี่ยวอะไรกับคุณ?”

ในเมื่อก่อนหน้านี้เธอพูดว่าเธอกับเขาไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกัน เรื่องของเธอไม่เกี่ยวกับเขา งั้นตอนนี้เขาก็ใช้คำพูดนั้นตอบกลับเธอ

สืออวี๋สูดลมหายใจลึกๆ ระงับความโกรธในใจ ไม่คิดจะเถียงกับเหลียงหยวนโจวอีก ละสายตาหันไปมองสวีอวี่เจ๋อ

“ขอโทษนะ เราเปลี่ยนร้านกันดีไหม?”

เธอสู้ไม่ได้ งั้นเธอหลบก็แล้วกัน

สวีอวี่เจ๋อส่ายหัวแล้วยิ้ม “ไม่เป็นไร ร้านนี้ก็ได้ ผมไม่ถือสา”

เมื่อเขาพูดแบบนั้น สืออวี๋ก็จะพูดถึงเรื่องเปลี่ยนร้านอีกก็ไม่ดี จึงพยักหน้า “โอเค”

บรรยากาศในร้านเงียบลง สืออวี๋กำลังคิดจะหาเรื่องอะไรคุยดี สวีอวี่เจ๋อก็พูดขึ้นก่อนแล้ว “จริงสิ ขาของคุณเป็นยังไงบ้างแล้ว?”

“ดีขึ้นมากแล้ว วันนั้นโชคดีที่ได้เจอคุณ”

สวีอวี่เจ๋อยิ้มมุมปาก “ต้องบอกว่าเป็นโชคของผมมากกว่า สืออวี๋ จริงๆ แล้ว ตอนเรียนมัธยมปลาย ผม……”

“เพล้ง!”

เสียงจานตกพื้นดังขึ้นข้างๆ ขัดจังหวะพูดของสวีอวี่เจ๋อ

สืออวี๋พยายามอดทนไ