บทที่ 4

“กูรู้ว่ามึงจูบกับยายทอมนั่น กูเลยอยากให้มึงเปลี่ยนทอมให้เป็นเธอ” ภาครีบสรุปก่อนที่ชวีจะอารมณ์เสีย

ชวีมองหน้าเพื่อนอย่างมีคำถาม เปลี่ยนทอมเป็นเธอมันไม่ง่าย แต่ก็ไม่ยากถ้าผลประโยชน์เพียงพอ

“ผับใหม่ที่มึงกำลังจะสร้าง เดี๋ยวกูหุ้นด้วย สิบเปอร์เซ็นต์” ภาครีบเสนอเงินลงทุนให้กับเพื่อนทันที เขารู้ว่าชวีกำลังจะลงทุนไนต์คลับแห่งใหม่ เงินลงทุนสิบเปอร์เซ็นต์กับเปลี่ยนทอมให้เป็นเธอสำหรับภาคถือว่าเยอะทีเดียว เพราะไนต์คลับแห่งหนึ่งใช้เงินลงทุนเป็นร้อยล้าน

“หึ! สามสิบเปอร์เซ็นต์ มึงรู้ว่ายายทอมนั่นไม่ใช่สเปกกู ที่กูยอมเนี่ยก็เพราะเห็นแก่ความสัมพันธ์ฉันเพื่อนนะโว้ย” ชวีกอดอกมองหน้าสองคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเขา คนอย่างชวีไม่เคยเห็นแก่ผลประโยชน์ ถ้าไม่มากพอ

“สามสิบเปอร์เซ็นต์ ไม่มากไปเหรอวะ” ภาคนิ่วหน้า ร้านมันจะรุ่งไหม น้ำแข็งยังก้อนไม่เท่ากันเลย น้องเด็กเอนฯ ก็เอวหนา มือก็ไม่สวย เขาหันไปมองหน้าประทีป ผู้ช่วยคนสนิท

“มึงว่าไงทีป” ภาคหันไปปรึกษากระซิบกับประทีป ลูกน้องคนสนิทที่เป็นทุกอย่างให้เขา

“สามสิบเปอร์เซ็นต์ ถ้าเทียบกับคุณน้องด้า นายว่าคุ้มไหมล่ะครับ สำหรับทีป ไม่มีอะไรเทียบเมียได้อยู่แล้วครับ” ประทีปผู้เห็นเมียสำคัญเหนือสิ่งอื่นใดแสดงความคิดเห็น

ชวีมองหน้าผู้ชายโง่เง่าทั้งสองคน มันจะทุ่มเทอะไรกันมากมายกับผู้หญิงเพียงคนเดียว สำหรับเขา ผู้หญิงก็แค่เซ็กซ์

“โอเค ตามนั้น กูให้เวลามึงเดือนเดียว ถ้าทำไม่ได้ มึงต้องจ่ายค่าปรับให้กูคืนด้วยหุ้นของมึงหนึ่งเปอร์เซ็นต์” ภาคพูดพร้อมทั้งยื่นมือจับกับมือเพื่อนเพื่อขอคำมั่นสัญญา

“ได้ กะอีแค่ทอมคนเดียวจะไปยากอะไร” ใช่ มันจะไปยากอะไร จูบเขาก็เคยมาแล้ว ถ้าไม่โดนเข่าจนจุกเสียก่อน ป่านนี้คงไม่แค่จูบ หึ แบบนี้ค่อยน่าสนุกหน่อย ยายทอมปากร้าย มันต้องเจอกับผู้ชายปากหมาอย่างเขา ดูซิว่าใครมันจะแน่กว่ากัน

“กูก็หวังว่ามึงจะจัดการได้ แค่ทอมคนเดียว แล้วอย่าให้เดือดร้อนมาถึงกูแล้วกัน เรื่องนี้ต้องไม่ให้รู้ถึงด้าเป็นอันขาด” ภาคสั่งย้ำอีกรอบ เขากลัวชวีทำงานไม่เรียบร้อยแล้วจะเดือดร้อนมาถึงเขา

“เอ่อ นายครับ เราไม่ได้สั่งฆ่าใครใช่ไหม ทีปกลัวติดคุกนะครับนาย” ประทีปฟังจากที่ทั้งสองคนคุยกันแล้ว ทำไมดูเหมือนพวกมาเฟียที่กำลังสั่งฆ่าคนทิ้งง่าย ๆ อย่างกับผักปลาอย่างนั้นแหละ

ggg

“มึงดูละครหลังข่าวเป็นเพื่อนเมียมากไปหรือเปล่าไอ้ทีป ใครเขาจะมาฆ่ามาแกงกันง่าย ๆ เหมือนผักเหมือนปลา” ภาคหันไปบ่นลูกน้องจอมปอดแหก

“ว่าแต่มันไม่ใจร้ายไปหน่อยเหรอครับ หลอกให้เขารักแล้วไม่เอาจริง” ประทีปพูดขึ้นมา ตอนนี้เขาเริ่มสงสารเจนิตาแล้วสิ ใครบ้างจะต้านทานอำนาจและเสน่ห์ของคุณชวีได้ หนุ่มหล่อหน้าตาตี๋อินเตอร์ มาเฟียฮ่องกงอย่างไรอย่างนั้น

“ไอ้นี่มันอาจจะชอบของแปลกก็ได้ บางทีเราอาจเป็นกามเทพให้คนเขารักกันก็ได้นะไอ้ทีป” ภาคหันไปบอกประทีป พลางก็ส่งสายตาล้อเลียนไปทางชวี คนถูกมองยกยิ้มมุมปากพร้อมทั้งส่ายหน้า

“ไม่มีทาง! ยายนั่นไม่ใช่สเปกกู นมก็ไม่มี” ชวีพูดอย่างอารมณ์เสีย ที่จูบกันคราวก่อนก็เพราะเมากับโมโหที่มันมาว่าน้องสาวเขาหรอกนะ

“เออ กูจะคอยดู ไอ้ที่บอกว่าไม่ใช่สเปกเนี่ย ขึ้นอย่างหงส์ลงอย่างหมาทุกคน” ภาคทำเสียงหึในลำคอ

ประทีปกลั้นขำแทบไม่ไหว เพราะเจ้านายเขาเองก็ขึ้นอย่างหงส์ลงอย่างหมามาแล้วสด ๆ ร้อน ๆ จะโบ้ทั้งแก๊งหรือเปล่า ทีปก็ยังไม่แน่ใจ

“หึ กูไม่ใช่มึง ไอ้อ่อน” ชวีหันไปด่าภาคพร้อมทั้งเตรียมตัวจะลุกขึ้น

“เดี๋ยว”

“อะไรอีก” ชวีขมวดคิ้ว ในเมื่อหมดธุระกันแล้ว จะมาเรียกเขาไว้ทำไม เขามาทำงาน ไม่ได้มาเที่ยวเหมือนไอ้เพื่อนเวรอย่างมันนะ

“นี่เป็นความลับนะโว้ย แม้แต่พลอยใสมึงก็ห้ามให้รู้”

ภาคย้ำกับเพื่อนอีกครั้ง สำหรับเขา เรื่องนี้คือความลับระดับชาติ ถ้ารู้ถึงหูรริดา เขามีหวังตายกับตายเท่านั้น  

“เออ กูรู้แล้ว จะไปไหนก็ไป เมียมึงโทร.มาตามแล้วนั่น” ชวีพูดพร้อมทั้งชี้ไปยังโทรศัพท์มือถือของภาคที่กำลังสั่นเพราะสายเรียกเข้า และโชว์รูปหน้าจอเป็นรูปเมียรักของภาค

ชวีมองภาคลนลานรับสายของรริดาแล้วถึงกับส่ายหน้าระอา นอบน้อมแม้กระทั่งรับสาย ไอ้ที่ว่าขึ้นอย่างหงส์ลงอย่างหมา ใครอยากเห็นให้มาดูภาคเป็นตัวอย่าง ชวีได้แต่ส่ายหัวก่อนจะเดินขึ้นไปที่ห้องทำงานชั้นบน

“ข้อมูลที่ขอได้หรือยัง” ชวีถามขึ้นทันทีเมื่อประตูห้องทำงานปิดลง ลูกน้องคนสนิทอย่างเจมส์ยื่นไอแพดพร้อมทั้งข้อมูลทั้งหมดของเจนิตาให้เขาดู ความตั้งใจแรกแค่อยากให้ผู้หญิงคนนี้มานอนถ่างขาให้เท่านั้น