Share

บทที่ 654

Penulis: หรงหรงจื่ออี
จิ้นเชวี่ยนั่งอยู่บนที่นั่งคนขับ เลือดสดไหลหยดลงมาจากหน้าผาก

ทว่าเขากำลังยิ้ม ยิ้มอย่างเหี้ยมเกรียมเศร้าหมอง “อาซูเชื่อฟังนะ กลับมา ถ้าเดินต่อไปอีกก้าว ผมก็ได้แต่ต้องยิง”

เสิ่นชิงซูสบสายตากับเขา

ปืนกระบอกนั้นชี้มาทางเธอ เธอต้องกลัวอยู่แล้ว

แต่เธอมาถึงตรงนี้แล้ว จะกลับไปอีกได้อย่างไร?

“จิ้นเชวี่ย ฉันจะไม่กลับไป”

เสิ่นชิงซูเอามือดึงผ้าคลุมศีรษะออก ถอดตุ้มหู กระชากสร้อยออกจากคอ...

เธอใช้หลังมือปาดลิปสติกออกจากริมฝีปาก แล้วจ้องจิ้นเชวี่ยด้วยท่าทางแน่วแน่ที่สุด “ต่อให้ตายฉันก็ไม่เป็นเจ้าสาวของคุณ”

จิ้นเชวี่ยมองเธอสายตาแดงก่ำ

“อาซู คุณใจดำจริง ๆ”

เสิ่นชิงซูยิ้มแล้วหันหลัง ก่อนจะเดินไปข้างหน้าไปอย่างไม่ลังเล

ปัง!!!

เสียงปืนดังขึ้น ลูกกระสุนนัดหนึ่งตกข้างเท้าเธอ!

เสิ่นชิงซูแค่ชะงักไป นั่นเป็นการตอบสนองตามสัญชาตญาณยามมนุษย์เจอกับอันตราย

แต่วินาทีต่อมา เธอถกชายกระโปรงเหยียบโคลนบนผิวพื้นเดินไปข้างหน้า

ปัง!!!

เสียงปืนดังขึ้นมาอีกหน กระสุนยิงถูกลำต้นข้างเธอ!

เสิ่นชิงซูใบหน้าปราศจากริ้วอารมณ์ มุ่งหน้าต่อโดยเห็นความตายดังกลับบ้าน

หนึ่งก้าว สองก้าว...

โคลนบนพื้นทำกระโปรงเธอสกปรก เธ
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ   บทที่ 775

    ผู้ดูแลหญิงกำลังป้อนน้ำอุ่นให้ชีหมิงเสวียน พอเห็นเสิ่นชิงซูกับฟู่ซือเหยียน เธอก็ทักทายว่า “คุณเสิ่น คุณฟู่”เสิ่นชิงซูพยักหน้านิดหนึ่ง เดินไปที่เตียง มองดูชีหมิงเสวียน “ตอนนี้รู้สึกยังไงบ้างคะ?”ชีหมิงเสวียนหมดสติไปนานกว่าครึ่งเดือน ร่างกายซูบผอมลงไปมาก เพิ่งฟื้นขึ้นมาเรี่ยวแรงยังไม่ฟื้นตัว แต่สติสัมปชัญญะแจ่มชัดดีเธอมองเสิ่นชิงซู ริมฝีปากซีดเซียวยกยิ้มมุมปาก “ฉันเล่นงานคุณขนาดนั้น แต่คุณกลับทำดีด้วย จ่ายเงินจ้างผู้ดูแลให้ฉัน แถมยังช่วยเลี้ยงลูกชายให้ฉันอีก เสิ่นชิงซู มีใครเคยบอกไหมว่าคุณใจอ่อนเกินไป?”เสิ่นชิงซูยิ้มบาง ๆ “พูดรวดเดียวได้เยอะขนาดนี้ ดูท่าคงไม่เป็นไรแล้วจริง ๆ”ชีหมิงเสวียนชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะออกมา หันไปมองฟู่ซือเหยียนที่ยืนอยู่ข้างกายเสิ่นชิงซู “ฟู่ซือเหยียน เธอรู้จักใช้ความอ่อนโยนสยบความแข็งกร้าวเก่งนะเนี่ย คุณน่ะ รอโดนเธอปราบได้เลย”ฟู่ซือเหยียนยกยิ้มมุมปาก “อาซูพูดถูกแล้ว”ชีหมิงเสวียนมองพวกเขารับลูกกันเป็นปี่เป็นขลุ่ย ก็หลุดขำออกมา “รู้น่าว่าพวกคุณถ่านไฟเก่าคุโชนกำลังตัวติดกันเป็นปาท่องโก๋ แต่ต่อหน้าคนเจ็บอย่างฉัน ช่วยเพลา ๆ หน่อยเถอะ”ความจริงแล้

  • คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ   บทที่ 774

    ถนนหนทางพลุกพล่าน ช่วงเวลาหนึ่งทุ่มกว่า เป็นชั่วโมงเร่งด่วนของเมืองพอดีรถเบนท์ลีย์สีดำแล่นไปอย่างช้า ๆภายในรถเปิดดนตรีฟังสบายคลอเบา ๆ แม้เสิ่นชิงซูจะเลิกงานแล้ว แต่ตลอดทางที่ผ่านมาไม่ถึงสิบนาที เธอรับสายไปแล้วถึงสามสายล้วนเป็นเรื่องงานทั้งสิ้นพอวางสายที่สาม ฟู่ซือเหยียนก็ชำเลืองมองเธอ “ช่วงนี้ฮ่วนซิงผลประกอบการดีขนาดนี้เลยเหรอ?”“ลงทุนสร้างภาพยนตร์สารคดีเรื่องหนึ่ง ถ่ายทำที่ภูเขาหิมะ อยู่ในช่วงเตรียมงาน รายละเอียดเยอะมากต้องคอยตรวจสอบค่ะ” เสิ่นชิงซูนวดต้นคอ “บทก่อนหน้านี้ไม่ผ่านการพิจารณา วันนี้เพิ่งจะหานักเขียนบทดี ๆ ได้คนหนึ่ง”ฟู่ซือเหยียนเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย “คนที่เพิ่งแอดแชตคุณเหรอ?”“อื้ม” เสิ่นชิงซูขานรับ พอพูดถึงหนานจื่ออี้ แววตาของเธอก็ฉายแววชื่นชมออกมาอย่างอดไม่ได้ “โครงเรื่องและการวางพล็อตของเขาประณีตมาก ได้ยินว่าเขาเริ่มมาจากการเขียนนิยายออนไลน์ หาได้ยากอยู่นะคะ”ฟู่ซือเหยียนเม้มปาก มือที่จับพวงมาลัยกระชับแน่นขึ้นเล็กน้อย “คุณชื่นชมเขาขนาดนี้เลย”“เขาขยันมาก แล้วก็ถือว่ามีพรสวรรค์ค่ะ” เสิ่นชิงซูไม่ทันสังเกตเห็นความผิดปกติของฟู่ซือเหยียน เพียงแค่รู้สึกว่าหาได้ยา

  • คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ   บทที่ 773

    ไม่นาน เดือนพฤษภาคมก็สิ้นสุดลงต้นเดือนมิถุนายน อุณหภูมิที่เมืองเป่ยสูงขึ้นวันนี้ ฟู่ซือเหยียนเลิกงานแล้ว ก็ขับรถตรงไปรับเสิ่นชิงซูที่ฮ่วนซิงทันทีเสิ่นชิงซูยังต้องใช้เวลาอีกสักพัก หลังจากคุยโทรศัพท์กับเขาเสร็จ ฟู่ซือเหยียนก็จอดรถรอเธอที่ใต้ตึกบริษัทผลปรากฏว่า ผู้หญิงที่บอกว่าอีกสักพัก ดันลากยาวไปจนพระอาทิตย์ตกดิน ความมืดเข้าปกคลุมฟู่ซือเหยียนรู้ว่าเธอกำลังทำงานอยู่ จึงไม่ได้โทรไปเร่งจนกระทั่งหนึ่งทุ่ม ในที่สุดเขาก็เห็นเสิ่นชิงซูเดินออกมาจากตึกและด้านหลังเธอ มีชายหนุ่มอายุน้อยคนหนึ่งกำลังเรียกเธออยู่เสิ่นชิงซูหยุดเดิน หันกลับไปมองชายหนุ่มคนนั้นหนานจื่ออี้ นักเขียนบทหนุ่มวัยยี่สิบแปดปีเสิ่นชิงซูชื่นชอบบทละครของเขามาก วันนี้จึงนัดเขามาคุยเรื่องสัญญา การพูดคุยถือว่าราบรื่นและเป็นที่น่าพอใจเซ็นสัญญากันได้อย่างราบรื่นหนานจื่ออี้เดินมาตรงหน้าเธอ ยกมือเกาท้ายทอยเขาสวมแว่นกรอบดำ หน้าตาเป็นประเภทสุภาพเรียบร้อยและหล่อเหลาเสิ่นชิงซูมองเขาเหมือนมองน้องชาย รู้ว่าคนคนนี้ขี้อายอยู่บ้าง เธอยิ้มบาง ๆ “ไม่เป็นไรหรอก มีอะไรก็พูดมาตรง ๆ ได้เลย”“ประธานเสิ่น ผมชื่นชมคุณมากครับ!”

  • คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ   บทที่ 772

    อุณหภูมิร่างกายของผู้ชายคนนี้สูงเกินไปแล้ว“ฟู่ซือเหยียน?”เสิ่นชิงซูเขย่าตัวฟู่ซือเหยียนเบา ๆฟู่ซือเหยียนนอนหลับอย่างสะลึมสะลือ แว่วเสียงคนเรียกชื่อตัวเอง เขาจึงขานรับคำหนึ่งเสิ่นชิงซูพลิกตัวกลับมา แตะหน้าผากเขา “คุณเป็นไข้เหรอ?”ฟู่ซือเหยียนค่อย ๆ ลืมตาขึ้น เพราะพิษไข้ทำให้สมองตื้อไปบ้างเขาจ้องมองเสิ่นชิงซู อยู่ครู่ใหญ่กว่าจะตั้งสติได้“เป็นไข้เหรอ? งั้นคุณออกไปห่าง ๆ ผมหน่อย” เขาพูดพลางขยับถอยหลังไปเอง พลิกตัวหันหลังให้ “เดี๋ยวจะติดไข้ผม”เสิ่นชิงซู “...”ตัวเองทรมานขนาดไหนแล้ว ยังจะห่วงว่าจะติดเธออีก!เสิ่นชิงซูถอนหายใจ ลุกจากเตียงหลังจากล้างหน้าแปรงฟันอย่างเร่งรีบ เธอก็หยิบมือถือโทรหาจิ้นหวยหมิน……จิ้นหวยหมินฝังเข็มให้ฟู่ซือเหยียนได้ผลดีมาก ฟู่ซือเหยียนเหงื่อออก ไข้ลด และได้สติกลับมาแล้วเห็นนิ้วมือของฟู่ซือเหยียนพันผ้าก๊อซเอาไว้ จิ้นหวยหมินจึงช่วยดูแผลให้ด้วยแผลอักเสบแล้วเมื่อคืนตอนอาบน้ำเย็นทำผ้าก๊อซเปียกจิ้นหวยหมินโรยผงยาจีนที่ตัวเองปรุงขึ้นมาใส่แผลให้เขาใหม่ แล้วช่วยพันผ้าก๊อซให้ใหม่อีกครั้งแบบหลวม ๆ“ยาผงนี้ใช้ได้กับแผลภายนอกทุกชนิด นายเก็บไว้เถอะ”

  • คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ   บทที่ 771

    เสิ่นชิงซูนั่งอยู่บนเตียง บนตักวางนิตยสารเอาไว้เล่มหนึ่งพอเห็นเขาออกมา เธอก็พูดขึ้นว่า “เป่าผมให้แห้งก่อนค่อยขึ้นไป จะได้ไม่เป็นหวัด”ฟู่ซือเหยียนขานรับคำหนึ่งแต่หลังจากเป่าผมจนแห้งแล้ว เขาก็เดินมานั่งลงที่ขอบเตียง รวบตัวเสิ่นชิงซูมานั่งบนตักของตัวเองเสิ่นชิงซูอุทานออกมาด้วยความตกใจ นิตยสารตกลงไปที่พื้น“ฟู่ซือเหยียน!”เธอร้อนรนขึ้นมาทันที “คุณยังอยากให้มือหายดีอยู่ไหม?”ฟู่ซือเหยียนจูบแก้มเนียนละเอียดของเธอเบา ๆ “อาซู ผมขอนอนกอดคุณได้ไหมครับ?”เสิ่นชิงซูขมวดคิ้ว ใช้มือดันหน้าเขาออกไป “ไม่ได้ค่ะ”“แค่นอนกอดเฉย ๆ ผมสัญญาว่าจะไม่ทำอะไร”เสิ่นชิงซูรู้สึกว่าเมื่อดูจากพฤติกรรมบนเตียงของเขาเมื่อก่อนแล้ว คำพูดนี้เชื่อถือไม่ได้เลยสักนิด!เธอไม่ได้รังเกียจที่จะใกล้ชิดกับเขาเพียงแต่กังวลเรื่องอาการบาดเจ็บที่มือของเขาเท่านั้น“ฟู่ซือเหยียน กลับห้องของคุณไปเลย”“ผมไม่อยากไป” ฟู่ซือเหยียนก้มหน้าลง ซุกใบหน้าเข้ากับซอกคอขาวเนียนนุ่มหอมกรุ่นของหญิงสาว ปลายจมูกอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมเฉพาะตัวของเธอลูกกระเดือกของชายหนุ่มขยับขึ้นลง น้ำเสียงทุ้มต่ำดึงดูดใจ “เราไม่ได้นอนด้วยกันมาห้าปีแล้วนะ”

  • คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ   บทที่ 770

    ฟู่ซือเหยียนดูเหมือนจะรู้สึกได้ถึงสายตาของเธอ จึงหันหน้ากลับมามองสายตาสองคู่สบประสานกันหัวใจของเสิ่นชิงซูเต้นผิดไปจังหวะหนึ่ง เธอรีบยื่นถุงมือส่งไปให้ “อ่ะนี่ค่ะ”ฟู่ซือเหยียนยกยิ้มมุมปาก “อืม คุณวางไว้ข้าง ๆ ก็พอ”เสิ่นชิงซูวางถุงมือลงจากนั้นเธอก็หยิบฝักบัวออกมา “เงยหน้าไปข้างหลังหน่อยค่ะ...”ฟู่ซือเหยียนอมยิ้ม ยอมเงยหน้าขึ้นอย่างว่าง่ายเสิ่นชิงซูนั่งชันเข่าข้างหนึ่ง ช่วยราดน้ำใส่ผมเขาจนเปียก แล้วชโลมแชมพูลงไปนี่เป็นครั้งแรกเลยที่เธอสระผมให้ผู้ชายเส้นผมของฟู่ซือเหยียนค่อนข้างแข็งและหนา ขยี้เพียงนิดเดียวฟองก็นุ่มฟูเต็มมือปลายนิ้วที่อ่อนนุ่มของหญิงสาวค่อย ๆ นวดคลึงหนังศีรษะของเขาเบา ๆฟู่ซือเหยียนหลับตาลง ร่างกายค่อย ๆ ผ่อนคลายลงทีละน้อยผู้ชายผมสั้น จึงสระเสร็จเร็วมากหลังจากล้างผมเสร็จ เสิ่นชิงซูใช้ผ้าขนหนูเช็ดผมให้เขา จากนั้นก็ลุกขึ้น “ที่เหลือคุณจัดการเองนะคะ ฉันออกไปก่อนล่ะ”แต่ข้อมือกลับถูกชายหนุ่มคว้าเอาไว้เสิ่นชิงซูชะงักฟู่ซือเหยียนมองเธอ “ขอเรียกร้องอะไรที่มันได้คืบจะเอาศอกอีกสักอย่างได้ไหม?”เสิ่นชิงซูหลุดขำทั้งที่ยังโมโห “รู้ตัวด้วยเหรอว่าได้คืบจะเอา

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status