Share

บทที่ 672

Author: หรงหรงจื่ออี
ฟู่ซือเหยียนยกโจ๊กขึ้นไปชั้นบน

เสิ่นชิงซูกำลังวิดีโอคอลกับเสี่ยวอันหนิงและเสี่ยวเนี่ยนอัน

เธอนั่งอยู่ข้างเตียง จงใจคลุมเสื้อโค้ตไว้บนตัว ในกล้องมองไม่ออกว่าอยู่ที่โรงพยาบาล

“แม่ เมื่อไหร่แม่ถึงจะกลับบ้านเหรอคะ?” เสี่ยวอันหนิงถามขึ้น

ต่อหน้าลูกสาวแสนนุ่มนิ่ม ท่าทีของเสิ่นชิงซูก็ผ่อนคลายโดยไม่รู้ตัว โทนเสียงที่พูดก็เปลี่ยนเป็นอ่อนโยนมากตามไปด้วย

“อีกสองวันนะจ้ะ ครั้งนี้แม่มาต่างประเทศนานมาก ที่สตูดิโอมีเรื่องสะสมเยอะแยะ เพราะงั้นสองสามวันนี้แม่จะยุ่งมากเลยละ”

เสี่ยวอันหนิงกะพริบตา “แล้วพ่ออยู่กับแม่ด้วยไหมคะ?”

เสิ่นชิงซูได้ยินแบบนั้น ก็มองฟู่ซือเหยียนทีหนึ่งโดยไม่รู้ตัว

ฟู่ซือเหยียนเดินเข้ามา ก่อนจะวางโจ๊กไปบนโต๊ะ แล้วนั่งลงข้างกายเสิ่นชิงซู

เขามองลูกสาวและลูกชายในโทรศัพท์ น้ำเสียงอ่อนโยน “พ่อก็อยู่ด้วยนะจ้ะ”

“ว้าว” เสี่ยวอันหนิงเอามือปิดปาก ยิ้มอย่างมีเลศนัย “พ่อกับแม่อยู่ด้วยกันเหรอคะ พ่อกับแม่กำลังแอบเราจู๋จี๋กันหรือเปล่าคะ?”

ได้ยินแบบนั้นเสิ่นชิงซูก็อึ้งไป

ฟู่ซือเหยียนมองเธอทีหนึ่ง

เขาเห็นความไม่เป็นธรรมชาติในดวงตาของหญิงสาว

เขามองไปที่โทรศัพท์ แล้วอธิบายกับลูกสาวอย่างอ
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ   บทที่ 763

    “ระหว่างผมกับเธอไม่มีอะไรเกิดขึ้นจริง ๆ”หานหมิงอวี่ยกมือขึ้นนวดหว่างคิ้ว รู้สึกหงุดหงิดเหมือนโดนใส่ร้าย น้ำเสียงจึงเย็นชาลงหลายส่วน “เสิ่นชิงซู ผมรู้นะว่าคุณไม่ชอบขี้หน้าผม แต่ในสายตาคุณ ผมเลวร้ายขนาดนั้นเลยหรือไง?”เสิ่นชิงซูเม้มริมฝีปากเธอไม่ได้หมายความแบบนั้นแค่รู้สึกว่าระหว่างชีหมิงเสวียนกับหานหมิงอวี่ต้องมีเบื้องลึกเบื้องหลังแน่ ๆ อย่างน้อยที่สุด ระหว่างพวกเขาก็ต้องมีใครสักคนที่ปิดบังอะไรบางอย่างไว้แต่ในเมื่อหานหมิงอวี่ปฏิเสธเสียงแข็งขนาดนี้ เธอก็จะไม่เซ้าซี้ต่ออีกอย่างตอนนี้ชีหมิงเสวียนก็นอนหมดสติไม่รู้เรื่องรู้ราว หานหมิงอวี่ก็ยืนกรานปฏิเสธ เธอเองก็คงพูดอะไรมากไม่ได้“ในเมื่อคุณเป็นห่วงชีหมิงเสวียนขนาดนี้ งั้นก็ฝากเธอไว้กับคุณแล้วกัน ผมกำลังหาทางปลีกตัวไม่ได้อยู่พอดี!” หานหมิงอวี่พูดจบ ก็ยื่นใบแจ้งหนี้ในมือให้เสิ่นชิงซู “ตั้งแต่วันนี้ไป คุณดูแลเธอแล้วกัน ผมไปล่ะ”เสิ่นชิงซูรับใบแจ้งหนี้มา “คุณ...”หานหมิงอวี่โบกมือ “ไปล่ะ”แล้วเขาก็เดินจากไปดื้อ ๆ แบบนั้นเลยเสิ่นชิงซูมองแผ่นหลังอันไร้เยื่อใยของหานหมิงอวี่ คิ้วขมวดมุ่นฟู่ซือเหยียนยื่นมือมาดึงใบแจ้งหนี้ไป “เดี๋ย

  • คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ   บทที่ 762

    ประตูห้องพักผู้ป่วยเปิดออก เสิ่นชิงซูเดินออกมาชายหนุ่มทั้งสองหยุดบทสนทนาลงพร้อมกันอย่างรู้ใจ“ซิงซิงมีเรื่องจะคุยกับคุณค่ะ” เสิ่นชิงซูมองไปที่ฉินเยี่ยนเฉิง “ฉันคุยกับเธอแล้ว ตอนนี้อารมณ์เธอโอเคขึ้นแล้ว หมอฉินคะ หวังว่าครั้งนี้คุณจะใจเย็น ๆ แล้วหันหน้าคุยกับเธอดี ๆ นะคะ”ฉินเยี่ยนเฉิงเม้มปากเล็กน้อย “ผมทราบแล้วครับ”“งั้นพวกเรากลับก่อนนะ”“เดินทางปลอดภัยครับ” ฉินเยี่ยนเฉิงกล่าวลาพวกเขา แล้วหันหลังเดินกลับเข้าไปในห้องพักประตูห้องพักปิดลง เสิ่นชิงซูเดินเคียงข้างฟู่ซือเหยียนไปยังลิฟต์พอมาถึงหน้าลิฟต์ ประตูก็เปิดออกพอดีภายในลิฟต์ หานหมิงอวี่เพิ่งจะก้าวเท้าออกมา พอเห็นเสิ่นชิงซูกับฟู่ซือเหยียน เขาก็ชะงักเสิ่นชิงซูและฟู่ซือเหยียนเองก็ตกใจเช่นกัน ไม่คิดเลยว่าจะมาบังเอิญเจอกันที่นี่ทั้งสามคนมองหน้ากันเลิ่กลั่กหานหมิงอวี่เดินออกมาจากลิฟต์ แล้วเป็นฝ่ายเอ่ยทักทายก่อนจากนั้นสายตาของเขาก็กวาดมองผ่านมือทั้งสองข้างของฟู่ซือเหยียน แววตาแฝงความเหยียดหยามในใจคิดว่า สมกับเป็นฟู่ซือเหยียนจริง ๆ ถึงขั้นใช้อุบายเจ็บตัวเรียกคะแนนสงสารเลยเหรอฟู่ซือเหยียนเห็นแววตาเย้ยหยันของหานหมิงอวี่ชั

  • คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ   บทที่ 761

    “แค่แผลเล็กน้อย” ฟู่ซือเหยียนตอบปัด ๆ “นายกับเฉียวซิงเจียเป็นยังไงบ้าง?”“ก็งั้นๆ แหละ” ฉินเยี่ยนเฉิงถอนหายใจ “นี่นายแวะมาเยี่ยมเมียฉันงั้นเหรอ?”“เปล่า”ฉินเยี่ยนเฉิง “...?”ฟู่ซือเหยียนยกยิ้มมุมปาก “ฉันมาหาอาซู”ฉินเยี่ยนเฉิงกรอกตามองบนอย่างหมั่นไส้ “พอเถอะน่า เธอไม่ต้อนรับนายด้วยซ้ำ นายกลับไปดีกว่า เดี๋ยวพอเห็นหน้านายแล้วเสิ่นชิงซูของขึ้น เมียฉันยิ่งทนเห็นเพื่อนโดนรังแกไม่ได้อยู่ด้วย เดี๋ยวคนซวยก็เป็นฉันอีก!”ฟู่ซือเหยียนยิ้มจาง ๆ “ไม่หรอกน่า”ไม่หรอกกับผีน่ะสิ!ฉินเยี่ยนเฉิงถือซะว่าฟู่ซือเหยียนหน้าหนาก็แล้วกันเขาผลักประตูห้อง เดินเข้าไปพลางชูมือสองข้างขึ้นเพื่อแสดงความบริสุทธิ์ใจ “ผมขอบอกไว้ก่อนนะ คนคนนี้ผมไม่ได้พามา เขามาของเขาเอง ไม่เกี่ยวกับผมนะ!”พอได้ยินเสียง เสิ่นชิงซูที่กำลังปอกแอปเปิลอยู่ก็ชะงัก หันข้างกลับมามองที่ประตูเมื่อเห็นฟู่ซือเหยียน เธอก็ยิ้มบาง ๆ “น้ำเกลือหมดเร็วขนาดนี้เลยเหรอ?”“อืม” ฟู่ซือเหยียนส่งยิ้มอ่อนโยนให้เธอ จากนั้นเดินเข้ามามองเฉียวซิงเจียที่อยู่บนเตียงคนไข้ พยักหน้าให้เล็กน้อย “ดีขึ้นบ้างไหม?”“ดีขึ้นมากแล้วค่ะ ขอบคุณที่เป็นห่วง” เฉียวซิงเ

  • คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ   บทที่ 760

    เสิ่นชิงซูพาฟู่ซือเหยียนไปทำแผลก่อนหลังจากทำแผลเสร็จ ยังต้องให้น้ำเกลือต่ออย่างน้อย ๆ ก็หนึ่งชั่วโมงกว่าเสิ่นชิงซูลังเลอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนจะเอ่ยถามเขาว่า “คุณอยู่คนเดียวได้ไหม?”ฟู่ซือเหยียนรู้ว่าในใจเธอเป็นห่วงเฉียวซิงเจีย “ตรงนี้มีพยาบาลอยู่ คุณไปดูเฉียวซิงเจียก่อนเถอะ น้ำเกลือหมดแล้วเดี๋ยวผมไปหาคุณ”เสิ่นชิงซูพยักหน้า “งั้นมีอะไรก็โทรหาฉันนะ”ฟู่ซือเหยียนยกยิ้ม “ไม่มีอะไรหรอก ไปเถอะไม่ต้องห่วง”เสิ่นชิงซูจึงไม่พูดอะไรอีก หันหลังเดินตรงไปยังตึกผู้ป่วยใน......เสิ่นชิงซูมาหยุดหน้าห้องพักฟื้นของเฉียวซิงเจีย ยกมือขึ้นเคาะประตูไม่นานประตูก็เปิดออกฉินเยี่ยนเฉิงเห็นว่าเป็นเธอ ก็กล่าวทักทายแล้วเบี่ยงตัวหลบให้เสิ่นชิงซูพยักหน้าให้เขาเล็กน้อยแล้วเดินเข้าไปในห้องเฉียวซิงเจียยังคงหลับสนิทเสิ่นชิงซูเดินไปที่ข้างเตียง ยื่นมือไปแตะหน้าผากเธอไข้ลดแล้วฉินเยี่ยนเฉิงปิดประตูแล้วเดินเข้ามาเสิ่นชิงซูถามขึ้น “เธอไม่ตื่นเลยเหรอคะ?”“เมื่อเช้าตอนหกโมงกว่าตื่นมาพักหนึ่ง ถามผมว่าแม่ยายเป็นยังไงบ้าง? ผมไม่กล้าปิดบังเธอ แต่ก็พยายามพูดให้ฟังดูดีที่สุด พอเธอฟังจบก็แค่พยักหน้า จากนั้นก

  • คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ   บทที่ 759

    “ผมปิดบังคุณเอง ไม่โทษคุณหรอก”“แต่ฉันโกรธจริง ๆ นะคะ” เสิ่นชิงซูมองเขา น้ำเสียงแผ่วเบาแต่จริงจัง “ตอนนั้นฉันไม่คิดเลยว่าคุณจะแต่งงานใหม่เร็วขนาดนั้น ถึงขั้น เสียใจอยู่เหมือนกัน”ฟู่ซือเหยียนอึ้งไปผ่านไปหลายวินาที กว่าเขาจะตั้งสติได้ ขนตาเขาสั่นไหว ร่างกายเกร็งขึ้นมาทันที “อาซู คุณหมายความว่า...”คำพูดต่อจากนั้น ฟู่ซือเหยียนไม่ได้เอ่ยออกมา แต่ทั้งสองฝ่ายต่างก็เข้าใจกันดีนัยน์ตาคู่สวยของหญิงสาวเจือรอยยิ้มจาง ๆ ที่ก้นบึ้งของดวงตานั้น สะท้อนเพียงใบหน้าหล่อเหลาคมคายของชายหนุ่มนี่คือคำตอบที่ไร้เสียงของเธอภายในรถเงียบสนิทลูกกระเดือกของชายหนุ่มขยับขึ้นลง หัวใจเต้นรัวราวกับกลองนิ้วมือที่พันผ้ากอซกุมท้ายทอยของหญิงสาวไว้ ภายใต้สายตาที่ตื่นตะลึงเล็กน้อยของเธอ ชายหนุ่มก็ก้มหน้าลงจูบวินาทีที่ริมฝีปากสัมผัสกัน หัวใจทั้งสองดวงราวกับระเบิดออกในฉับพลันเลือดลมร้อนผ่าวสูบฉีดไปทั่วร่าง ความรู้สึกซาบซ่านแผ่กระจายจากริมฝีปากลามไปจนถึงกลางกระหม่อมทีละน้อยจูบของฟู่ซือเหยียนทั้งแผ่วเบาและอ่อนโยน เต็มไปด้วยความอดกลั้นและยับยั้งชั่งใจแยกทางกันไปหลายปี ต่างฝ่ายต่างครองตัวเป็นโสด ทั้งคู่จึงด

  • คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ   บทที่ 758

    เสิ่นชิงซูเดินไปนั่งลงที่ฝั่งตรงข้ามกับฟู่ซือเหยียนป้าอวิ๋นตักโจ๊กข้าวฟ่างวางลงตรงหน้าเธอ ปรายตามองฟู่ซือเหยียนแวบหนึ่ง แล้วช่วยพูดแก้ต่างให้“คุณฟู่แค่ฝืนทำเก่งไปงั้นแหละค่ะ เขาไม่อยากเสียฟอร์มต่อหน้าเด็ก ๆ น่ะค่ะ!”ฟู่ซือเหยียนกระแอมเบา ๆ พยายามหาข้ออ้างให้ตัวเองสุดฤทธิ์“คือวันนี้รู้สึกว่าแผลดีขึ้นมากแล้ว ผ้ากอซก็พันหลวมลงหน่อย นิ้วเลยพอจะขยับถูไถได้บ้าง”ความจริงเสิ่นชิงซูมองลูกไม้ตื้น ๆ ของฟู่ซือเหยียนออกตั้งนานแล้ว แต่เห็นแก่ที่ครั้งนี้เขาเสียสละเพื่อเธอมากขนาดนี้ เธอจึงทำใจร้ายให้เขาผิดหวังไม่ลงก็แค่ไม่กี่วันนี้ ถือซะว่าเลี้ยงเด็กก็แล้วกัน“อาการดีขึ้นก็ดีแล้ว กินข้าวเสร็จฉันจะพาคุณไปล้างแผลให้น้ำเกลือที่โรงพยาบาล” เสิ่นชิงซูเอ่ยขึ้นพอได้ยินดังนั้น ฟู่ซือเหยียนก็มองหน้าเธอเสิ่นชิงซูก้มหน้าก้มตากินโจ๊กฟู่ซือเหยียนเห็นสีหน้าเธอเป็นปกติ แน่ใจแล้วว่าเธอไม่ได้โกรธ ถึงได้ลอบถอนหายใจอย่างโล่งอกหลังกินมื้อเช้าเสร็จ เสิ่นชิงซูจะพาฟู่ซือเหยียนไปล้างแผลที่โรงพยาบาล และจะแวะไปเยี่ยมเฉียวซิงเจียด้วยเสี่ยวอันหนิงกับเนี่ยนอันรบเร้าจะขอตามไปด้วยโรงพยาบาลเชื้อโรคเยอะ เสิ่นชิ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status