บทที่ 1

"คุณเย่คะ คุณเฟิงกลับมาแล้วค่ะ"

"จริงเหรอฒ" เย่ซิงหยวี่กําลังวาดภาพอยู่ เมื่อได้ยินเช่นนั้น ดวงตาของเธอก็เปล่งประกาย แล้วเปิดผ้าม่านที่ข้างหน้า

รถคัลลินันคันหนึ่งขับเข้าไปในวิลล่า

เธอมองไป ผู้ชายนั่งอยู่ในรถ ใบหน้าที่ลึกซึ้ง ดวงตาที่ทั้งแคบและยาว มีความสูงส่งเหมือนจักรพรรดิในทุกการกระทําของเขา

เป็นคุณลุงจริงๆ!

หัวใจของเย่ซิงหยวี่เต้นแรงตุ้บๆขึ้น

โดยเฉพาะเมื่อคิดถึงทุกครั้งที่เขากลับมาจะทำอะไร หน้าเธอก็แดงขึ้นมาก

การจูบทุกครั้ง ล้วนกระตือรือร้นขนาดนั้น

เธอเครียดและอาย

ในเวลานี้ ประตูห้องเปิดออก ผู้ชายที่แต่งตัวดีเดินเข้ามา

เย่ซิงหยวี่มองไปด้วยรอยยิ้ม "คุณลุง"

"มานี่" มือที่ดูกระดูกข้อชัดเจนของผู้ชายดึงเน็คไทออก

เย่ซิงหยวี่เดินไปอย่างเขินอาย

วินาทีต่อมา ก็ถูกเขากอดเข้าไปในอ้อมแขน และจูบอย่างแรง

เย่ซิงหยวี่ส่งเสียง "อืม" ไปสองครั้ง แล้วก็หลงไป ถูกเขาอุ้มไปที่เตียง แล้วรังแกอย่างแรง

เขาดูละกิเลสและสง่างาม แต่ในเรื่องแบบนี้ จะไม่มีความเป็นสุภาพบุรุษใดๆเลย และจะไม่ปล่อยเธอไปโดยไม่ทรมานเธอจนร้องไห้

เย่ซิงหยวี่หลับตาแบกรับ

คราวนี้บ้าคลั่งยิ่งกว่าทุกครั้ง

จนกระทั่งเธอร้องไห้อย่างรุนแรงออกมา เขาถึงจะพอใจ เขาเปิดผ้าห่มออก ก้าวขายาวเดินเข้าไปในห้องน้ำ แล้วมีเสียงน้ำดังขึ้น

ทั้งตัวของเย่ซิงหยวี่เหมือนจะพังทลาย เธอพิงบนเตียงอย่างอ่อนแรง

เธอแต่งงานกับคุณลุงอย่างลับๆมา 2 ปีแล้ว แต่ตอนแรกไม่ได้แต่งงานเพื่อความรัก แต่พ่อของเธอบังคับคุณลุง

ดังนั้นตอนแรก คุณลุงจึงไม่ค่อยชอบเธอ แต่เธอชอบคุณลุง เธอพยายามจีบ พยายามทําดีกับคุณลุง ในที่สุด คุณลุงก็มีการตอบสนองแล้ว...

เมื่อนึกถึงความดุร้ายและความกระตือรือร้นของเขาในคืนนี้ หัวใจของเธอก็สั่นไปหนึ่งทีและมีความหวานเล็กน้อย

การแต่งงานของพวกเขา ต่อไปจะดีขึ้นเรื่อย ๆ ใช่ไหม?

เมื่อเธอคลอดลูกคนหนึ่งให้คุณลุง พวกเขาก็จะเป็นครอบครัวที่มีความสุขแล้ว

ทันใดนั้น ประตูห้องน้ำก็ถูกเปิดออก เฟิงป๋อเหยียนเดินออกมาพร้อมกับห่อด้วยผ้าขนหนูอาบน้ำ

เขาหุ่นดีมาก แต่หน้าที่หล่อเหลามืดมนมาก แม้แต่น้ำที่ไหลลงมาจากปลายผมก็ไม่ได้เช็ด เขาถามด้วยอารมณ์ที่ไม่ชัดเจนว่า "คุณท้องแล้วหรือ?"

ในมือเขาถือที่ตรวจครรภ์อยู่

เขาได้มาจากชักโครกในห้องน้ำ

เย่ซิงหยวี่ลุกขึ้นนั่ง มองไม่ออกอารมณ์ของเขา เธอกลัวเล็กน้อย "ฉันยังไม่รู้ ซื้อมาเช้านี้"

"ทําไมจะซื้อ?"

"ช่วงนี้ฉันคลื่นไส้บ่อยๆ กินไม่ลง คุณบอกว่าพอมีปฏิกิริยาก็ต้องตรวจการตั้งครรภ์" ดวงตาโตของเย่ซิงหยวี่ไร้เดียงสามาก

เฟิงป๋อเหยียนกล่าวว่า "ไปตรวจหน่อย"

"ฉันรอให้คุณลุงอาบน้ำเสร็จสิ" เขายังอาบน้ำไม่เสร็จเลย

"เดี๋ยวนี้" ใบหน้าของเฟิงป๋อเหยียนเย็นชามาก

เย่ซิงหยวี่ไม่กล้าล่าช้า พอดีอยากจะเข้าห้องน้ำ ก็ถือโอกาสตรวจดู

ไม่กี่นาทีต่อมา เธอออกมาจากห้องน้ำ

เฟิงป๋อเหยียนนั่งอยู่บนโซฟา เมื่อได้ยินเสียงก็เงยหน้าขึ้น รูม่านตาสีดําเหมือนน้ำวน "เป็นยังไงบ้าง?"

"คุณลุง มีเพียงขีดเดียว" เย่ซิงหยวี่ผิดหวังเล็กน้อย

ไม่ได้ท้อง

สายตาที่ห่างเหินของเฟิงป๋อเหยียนมองไม่ออกว่าจะผิดหวังหรือปล่อยวาง เขาพูดอย่างสงบว่า "ไปช่วยผมหยิบเสื้อผ้ามา"

"คุณลุง ดึกขนาดนี้แล้ว คุณยังจะออกไปข้างนอกหรือ?"

"อืม" เสียงเย็นชาเช่นเคย

เย่ซิงหยวี่ไม่ได้พูดอะไรอีก หันหลังเข้าไปในห้องแต่งตัว

เธอผิดหวังมากที่ไม่ได้ท้อง

ในใจเธออยากจะท้อง

ตระกูลเฟิงอบากให้เธอท้อง และคุณลุงก็อยากให้เธอท้องเช่นกัน แต่สองปีแล้ว เธอได้กินยาไปไม่น้อย แต่ยังไงก็ตั้งท้องไม่ได้

นอกจากนี้เธอยังลังเลกับเขามาก

แต่งงานมาสองปีแล้ว เธอรักคุณลุงมากขึ้นเรื่อย ๆ แต่คุณลุงยุ่งมาก บางครั้ง ในเวลาครึ่งเดือนก็อาจไม่สามารถกลับมาสักครั้งได้ ไม่ง่ายที่จะเห็นแล้ว แต่เขากลับจะจากไปอีก