LOGIN“ไอ้ก้อง! แกอยู่ไหนแล้ววะ” ภาคินัยกรอกเสียงลงโทรศัพท์ด้วยความกระวนกระวายพลางเหลือบมองเข็มที่ค้างอยู่ที่หลังมืออย่างสยดสยอง
“เออๆ กำลังซิ่งไปหาแกที่โรงพยาบาลนั่นแหละ ใจเย็นๆ สิวะ ว่าแต่ใบแก้วที่ฉันให้เคี้ยวได้ผลไหม!!” เสียงก้องเกียรติถามกลับมาอย่างขำๆ
“โหย... ได้ผลชะงัด วัดไข้พุ่งไปตั้ง 38 องศา พยาบาลที่นี่เชื่อสนิทใจเลยว่ะ โดยเฉพาะคนที่เจาะเลือดให้ฉันน่ะ อย่างเด็ด!”
ก้องเกียรติจอดรถทิ้งไว้ที่หน้าตึกผู้ป่วยในแล้วรีบก้าวเท้าฉับๆ ตรงไปที่ลิฟต์ แต่ก่อนที่นิ้วจะทันกดปุ่มเปิด เสียงที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นจากด้านหลังจนเขาเสียวสันหลังวาบ
“จะรีบร้อนไปไหนนักหนาเหรอตาก้อง” แพทย์หญิงศรีมัณฑนา เดินเข้ามาหาลูกชายพร้อมสายตารู้ทัน
“โธ่แม่! มาแบบนี้ผมตกใจหมดเลย”
“แม่ครับ... ผมมีเรื่องสารภาพ คือไอ้ภาคย์เพื่อนผมที่มาตรวจเมื่อเช้าน่ะ มันไม่ได้ป่วยจริงหรอก มันหนีงานหมั้นพรุ่งนี้ครับแม่”
“จริงเหรอ” หญิงวัยกลางคนอุทานอย่างตกใจ
“ต๊าย ตายแน่! งานนี้คุณนายนวลฉวีเอาแม่ตายแน่ๆ ถ้ามารู้ทีหลัง”
“ไหนๆ แม่ก็หลงกลมันไปแล้ว ช่วยมันหน่อยนะครับแม่” คุณหมอศรีมัณฑนาส่ายหัวอย่างระอาใจแต่ก็อดเอ็นดูเพื่อนลูกชายไม่ได้
“งั้นตามแม่มานี่เลย”
ก๊อก.. ก๊อก.. ก๊อก..
“เฮ่ย! กว่าจะโผล่หัวมาได้นะแก...” ภาคินัยโวยวายทันทีที่ได้ยินเสียงเคาะประตู แต่พอเห็นร่างที่เดินตามหลังเพื่อนเข้ามา เขาก็รีบเปลี่ยนโหมดทันควัน
“เอ่อ! สวัสดีครับคุณแม่... ขอโทษจริงๆ ครับที่ผมไม่ได้บอกความจริง”
“เราสองคนนี่จริงๆ เลยนะ จะทำอะไรไม่ปรึกษาแม่ก่อน” คุณหมอศรีมัณฑนาดุอย่างไม่จริงจังนัก
“แม่ครับ ช่วยสั่งพยาบาลมาถอดสายน้ำเกลือให้ไอ้ภาคย์หน่อยสิครับ มันจะขาดใจตายอยู่แล้ว ไอ้เนี่ยมันกลัวเข็ม”
“โอเคจ้ะ เดี๋ยวแม่โทรตาม หนูเจนมาถอดให้นะ”
“หนูเจน...คุณแม่หมายถึง คือพยาบาลคนสวยที่ห้องเจาะเลือดชั้นล่างหรือเปล่าครับ!” ภาคินัยตาโต ลุกขึ้นพรวดจนสายน้ำเกลือเกือบตึง
“ใช่จ้ะ... ทำไมเหรอภาคย์?”
“ปะเปล่า ๆ ครับ แฮะๆ!”
“เอ่อ...ผมขอร้องคุณแม่ อย่าเพิ่งบอกเรื่องที่ผมแกล้งป่วยกับน้องเขาได้ไหมครับ คือว่า...ผมอยากทำคะแนนจีบ!”
“เฮ้ยไอ้ภาคย์! คนเก่ายังเคลียร์ไม่จบ แกจะสร้างเรื่องใหม่อีกแล้วเหรอ?” ก้องเกียรติเบรกเพื่อน
“เฮ่ย!!..แต่คนนี้คือฉันจริงใจว่ะ จะเรียกว่าแม่ของลูกเลยก็ได้ ฉันพูดจริงเว้ย!” คุณหมอศรีมัณฑนามองหน้าหนุ่มรุ่นลูกด้วยสายตาจริงจัง
“ภาคย์!!... หนูเจนเป็นลูกเพื่อนรักของแม่นะ พ่อเขาเสียไปแล้ว เธออยู่กับแม่และยาย ถ้าภาคย์แค่จะมาเล่นๆ แม่ขอให้ปล่อยน้องไป แต่ถ้าภาคย์ยืนยันว่ารักจริง แม่ก็จะไม่ห้าม...”
“ผมยืนยันครับคุณแม่! ไอ้ก้อง แกเป็นพยานนะเว้ย!”
ก๊อก...ก๊อก...ก๊อก
“คุณแม่ครับ! ผมขอร้องว่า อย่าเพิ่งบอกความจริงนะกับเจนนะครับ!” ภาคินัยกระซิบเสียงต่ำแล้วรีบทิ้งตัวลงนอนทำหน้าซื่อตาใส
“สวัสดีค่ะคุณหมอ” เจนจิราเดินเข้ามาในห้องด้วยรอยยิ้มละมุน เธอสวมชุดพยาบาลสีขาวที่ขับผิวให้ดูเปล่งประกาย ท่วงท่าที่อ่อนโยนทำเอาภาคินัยใจสั่นคลอน
“จ้ะหนูเจน... พอดีป้าหมอมีธุระด่วน เลยอยากฝากหนูให้ช่วยดูแลพี่ภาคย์ต่อหน่อย เขาเป็นเพื่อนของตาก้องเกียรติ ถ้าเจ้าน้ำเกลือหมดกระปุกนี้แล้ว หนูช่วยถอดให้พี่เขาด้วยนะจ๊ะ”
“ได้ค่ะคุณหมอ ถือว่าเป็นคนไข้ของคุณหมอ เจนยินดีดูแลค่ะ” เจนจิราตอบรับอย่างว่าง่าย
“งั้นดีเลย... เดี๋ยวป้าจะทำเรื่องย้ายวอร์ดให้หนูมาดูแลวอร์ดนี้ชั่วคราว ฝากดูแลพี่ภาคย์เขาให้ดีนะลูก” คุณหมอศรีมัณฑนาแอบขยิบตาให้ลูกชายกับเพื่อน ก่อนจะเดินออกจากห้องไป ทิ้งให้ก้องเกียรติยืนมองเพื่อนรักที่จ้องพยาบาลสาวตาไม่กะพริบ
บรรยากาศในห้องพักวีไอพีเริ่มเงียบสงบลง เจนจิราที่เดินเข้ามาเช็กสายน้ำเกลือ ภาคินัยมองตามปลายนิ้วเรียวนุ่มที่สัมผัสสายยางอยู่ใกล้ๆ มือเขา กลิ่นหอมกรุ่นจากกายสาวลอยมาปะทะจมูกอีกครั้ง ความรู้สึกวาบหวามแล่นพล่านไปทั่วอก
ราตรีถัดมา ความลุ่มหลงในรสกามารมณ์ชั่วข้ามคืนฉุดรั้งให้เอกณัฐหวนกลับเข้าสู่กงจักรสังเวียนเดิมอีกครั้ง แม้ในใจจะเต็มไปด้วยความแค้นที่รอการชำระ แต่กลิ่นกายสาวและสัมผัสรัญจวนใจของนิดกลับยั่วยวนจนเขาตัดใจไม่ลง เขาแอบย่องเข้าไปในห้องนอนใหญ่ที่หอมฟุ้ง ท่ามกลางความเงียบงัดที่แสนอันตราย“เฮ่ย!..พี่เอก นิดตกใจหมด พี่เข้ามาได้ยังไงเนี่ย!” นิดอุทานลั่น ร่างอวบอิ่มในชุดนอนซีทรูสะดุ้งสุดตัวเมื่อเห็นเงาร่างกำยำปรากฏกายขึ้น“ก็เข้ามาทางประตูนะสิ... คืนนี้นิดเป็นของพี่อีกนะ พี่อดใจไม่ไหวแล้วจริงๆ” เอกณัฐไม่พูดเปล่า เขาพุ่งเข้าประชิดตัว ล็อกร่างนุ่มนิ่มไว้ในอ้อมแขนพลางซุกไซ้ซอกคออย่างบ้าคลั่ง มือหนาบีบเค้นเต้าทรวงอวบหยัดผ่านเนื้อผ้าบางเบาอย่างถือดี“อย่าพี่เอก! ปล่อยนะ อื้อ!!” นิดโวยวายและพยายามดิ้นรน ทว่าเสียงของเธอกลับไปกระตุกหนวดเสือที่เพิ่งก้าวเท้าเข้าบ้านมาพอดิบพอดี“ไอ้สัด! มึงทำอะไรเมียกู!”เสียงกัมปนาทของชัยดังขึ้นพร้อมกับร่างถึกทึนที่ถลันเข้ามา ชัยกระชากคอเสื้อเอกณัฐออกไปจากตัวนิด ก่อนจะระดมหมัดและเท้าเข้าใส่ร่างของเอกณัฐอย่างไม่ยั้งแรง เอกณัฐพยายามฮึดสู้แต่ด้วยกำลังที่ต่างกัน เขาพลาดท่าล้มลง
ราตรีที่ความลับกำลังจะถูกกระชากหน้ากากเริ่มต้นขึ้นด้วยบรรยากาศอันหนักอึ้ง เอกณัฐก้าวข้ามขีดจำกัดเดิมๆ ทิ้งคราบชายผู้อ่อนแอไว้เบื้องหลัง เขารู้ดีว่าคืนนี้คือโอกาสทองเมื่อชัย ตัวละครลวงโลกออกไปแสวงโชคในวงพนัน ภายในห้องนอนที่หอมกรุ่นไปด้วยกลิ่นน้ำหอมอันเย้ายวน เอกณัฐจ้องมองนิด ในมุมมืดสายตาที่เย็นเฉียบดุจมัจจุราช เขาเดินตรงเข้าไปหาเธออย่างถือวิสาสะ“พี่เอก!!! นิดตกใจหมดเลย”“คืนนี้พี่อยากนอนที่นี่...” เสียงทุ้มพร่าแฝงอำนาจคุกคามทำให้หญิงสาวใจสั่นสะท้าน“พี่เอก! นิดบอกแล้วไงคะว่าต้องรอให้หายดีก่อน จำที่หมอสั่งไม่ได้เหรอคะ...” เธอละล่ำละลัก พยายามยกข้ออ้างเดิม ๆ มาเป็นเกราะกำบัง ทว่า...เอกณัฐกลับไม่เปิดช่องว่างให้เธอหายใจ“พี่หายดีแล้วนิด...” วงแขนแกร่งตวัดรัดเอวบางเข้าหาตัว ก่อนจะล็อกร่างอรชรให้บดเบียดกับอกกว้างจนสัมผัสได้ถึงหัวใจที่เต้นรัวด้วยความหวาดระแวงของเธอ เขาซุกไซ้ซอกคอขาวกรุ่นพลางบีบเค้นสะโพกมนอย่างจงใจ รสจูบที่เขามอบให้มันช่างป่าเถื่อนและหิวกระหาย ราวกับจะสูบเอาวิญญาณของสาวสิบหกมงกุฎออกมาเค้นความจริง นิดที่ตั้งตัวไม่ติดเริ่มโอนอ่อนตามสัมผัสอันช่ำชองอย่างไม่อาจต้านทาน“ถ้าเราเป็น
แดดยามบ่ายที่ร้อนระอุภายในห้องโดยสารของรถดูดส้วมคันเก่าที่ไม่มีแอร์ส่งกลิ่นไม่พึงประสงค์เข้ามาบริเวณคนขับ เอกณัฐใช้ชีวิตอยู่ในห้องเก็บของเก่าๆ ท้ายหมู่บ้านมานานถึงเจ็ดเดือนแล้ว ความทรงจำของเขายังคงเป็นหลุมดำที่ว่างเปล่า มีเพียงคำบอกเล่าของ นิด และ ชัย เท่านั้นที่คอยย้ำเตือนว่าเขาเป็นใครและเคยทำอาชีพอะไรวันหนึ่ง หลังจากเสร็จงานดูดส้วมตามหมู่บ้าน เขาแวะตลาดตามคำสั่งของนิดเพื่อซื้อหมูสดไปนิดทำกับข้าวเย็น ในจังหวะที่เร่งรีบเขาก็เดินไปชนกับชายชราคนหนึ่งเข้าอย่างจัง“ขอโทษครับคุณลุง ผมรีบไปหน่อย” เอกณัฐรีบเอ่ยขอโทษพลางพยุงลุงคนนั้นไว้ลุงคนนั้นหรี่ตามองเขาด้วยความสงสัย สำเนียงเหน่อๆ แบบคนสุพรรณขนานแท้เอ่ยถามขึ้น “ไอ้หนุ่ม... เอ็งเพิ่งมาอยู่ใหม่เร่อ!! ลุงไม่เคยเห็นหน้าค่าตาเอ็งเลย”“ผมชื่อเอกครับเมียชื่อนิด มีพี่ชื่อชัย บ้านผมอยู่ท้ายหมู่บ้าน เอ่อ...ว่าแต่ลุงทำไมไม่เคยเห็นผมล่ะ” เอกณัฐถามกลับด้วยความประหลาดใจ“เป็นไปไม่ได้!” ลุงโบกมือวืดวาด “บ้านลุงน่ะอยู่ติดกับไอ้ชัยกับนังนิดมาจะยี่สิบกว่าปีแล้ว เห็นแค่เจ้าชัยกับนังนิด สองผัวเมียนั่น เท่านั้นแหละ ไม่เห็นจะมีใครอื่น”คำพูดของลุงเหมือนสายฟ
เที่ยงกว่า ๆ เอกณัฐ ค่อยๆ ลืมตาขึ้นด้วยความงุนงง สัมผัสแรกที่เขารู้สึกคือความเย็นของเครื่องปรับอากาศที่กระทบผิวเนื้อเปลือยเปล่า เสียงเคาะประตูจากพนักงานโรงแรมดังรัวขึ้นพร้อมคำแจ้งเตือนที่ทำให้เขาต้องสะดุ้ง“ขอโทษนะคะคุณลูกค้า เลยเวลาเช็คเอาท์มานานแล้วค่ะ หากต้องการพักต่อกรุณาชำระค่าที่พักเพิ่มด้วยนะคะ”เขาลนลานหากระเป๋าสตางค์และเสื้อผ้า แต่สิ่งที่พบกลับมีเพียงความว่างเปล่า เอกณัฐพยายามคาดคั้นถามพนักงานถึงเหตุการณ์เมื่อวานเย็น แต่ได้รับเพียงสายตาดูแคลน ผู้จัดการโรงแรมก้าวเข้ามาเชิญตัวเขาออกไปอย่างไม่ไว้หน้า ชายที่เคยจองหองหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาหวังจะพึ่งพาน้องชาย แต่ใบหน้าของเขาก็ต้องซีดเผือดทันทีเมื่อพบว่าข้อมูลในเครื่องถูกลบเกลี้ยงไม่เหลือแม้แต่เบอร์โทรศัพท์... โลกของเขากำลังพังทลายลงในพริบตาด้วยความอับอายและสติที่เริ่มคลุ้มคลั่ง เอกณัฐในสภาพที่มีเพียงผ้าเช็ดตัวพันกายพร้อมชุดชั้นในตัวเดียว ตัดสินใจวิ่งหนีสายตาผู้คนออกไปที่ลานจอดรถ เขาเห็นรถเก๋งสีขาวคันหนึ่งสตาร์ทเครื่องทิ้งไว้ เจ้าของรถกำลังวุ่นอยู่กับการขนของด้านหลัง เขาไม่รอช้า พุ่งขึ้นไปนั่งหลังพวงมาลัยแล้วเหยียบคันเร่งพุ่งออกไปทันที
ในขณะที่ภาคินัยกำลังติดพันอยู่กับการประชุมใหญ่ เอกณัฐที่บัดนี้ซ่อนตัวอยู่ในเงามืดพร้อมเพลิงแค้นที่สุมอก ก็เริ่มเดินหมากตัวใหม่ เขาเฝ้ารอจังหวะกระชากหน้ากากของเมธินี นังตัวแสบที่บังอาจหักหลังเขาไปเป็นพวกศัตรูจำทำให้เขามีคดีความมาจนถึงทุกวันนี้เสียงแจ้งเตือนไลน์ในมือถือของเมธินีดังขึ้น เมื่อหล่อนเปิดดูดวงตาก็เบิกกว้างด้วยความหวาดกลัว มันคือคลิปวิดีโอส่วนตัวที่หล่อนกับเขาเคยมีสัมพันธ์กับเอกณัฐในอดีต พร้อมข้อความข่มขู่“ออกมาเจอฉันที่โรงแรมเดิม ถ้าไม่อยากให้คลิปนี้ไปโผล่ในมือถือผัวของเธอภายในสิบนาที!”เมธินีใจสั่นรัว หล่อนรู้ดีว่าเอกณัฐไม่ได้ขู่เล่น ในนาทีที่มืดแปดด้าน หล่อนนึกถึงคำพูดของ เจนจิรา ที่เคยสั่งไว้ว่าหากเอกณัฐติดต่อมาให้บอกทันที... สัญชาตญาณการเอาตัวรอดบอกให้หล่อนเลือกพึ่งพาอำนาจเมียหลวง“เจน... เอกมันขู่เมย์ มันมีคลิปแบล็กเมล์เมย์...ทำไงดี” เมธินีสารภาพเสียงสั่นเครือเจนจิรานิ่งฟังด้วยสติที่มั่นคง หล่อนรู้ว่านี่คือโอกาสทองที่จะขุดรากถอนโคนความชั่วร้ายของเอกณัฐให้สิ้นซาก “เมย์ฟังเจนนะ... นัดมันเย็นนี้เลย ทำตามที่มันต้องการ เดี๋ยวเจนจะเอาของบางอย่างให้ไป”เจนจิราแอบส่งยานอนหลั
ราตรีที่แสนยุ่งเหยิงกลับแปรเปลี่ยนเป็นความเย้ายวนอย่างที่ไม่มีใครคาดคิด ภาคินัยโอบประคองภรรยาสาวทั้งสองไว้แนบกาย ความขัดแย้งที่ทั้งคู่เคยมีต่อกันถูกหลอมละลายด้วยไฟตัณหาที่ภาคินัยมอบให้อย่างเท่าเทียม“คืนนี้ไหน ๆ เจนก็ลงเวรแล้ว” ภาคินัยกระซิบเสียงนุ่มก่อนจะโน้มตัวลงหอมแก้มเจนจิราอย่างแสนรัก “คืนนี้พี่ภาคย์จะควบสองเลยเหรอคะ พี่ไหวเหรอ” เมธินีแสร้งหยิกแกมหยอก แววตาจิกกัดเลือนหายไปเหลือเพียงความซุกซนที่รุ่มร้อน“ไหวสิครับหลายคืนนี้ที่เราสามคนไม่ได้อยู่พร้อมหน้ากัน” ชายหนุ่มหันไปหอมแก้มเมธินีอีกฟากเพื่อไม่ให้เธอน้อยหน้า ก่อนจะนำพาสองนารีขึ้นรถมุ่งหน้าสู่รังรักที่กำลังจะกลายเป็นสรวงสวรรค์ชั้นฟ้าภายในห้องพักที่อบอวลด้วยกลิ่นอายเสน่หา ภาคินัยพาทั้งสองเข้าสู่ห้องน้ำหรูหรา อ่างน้ำวนขนาดใหญ่เต็มไปด้วยฟองสบู่เนียนนุ่ม ร่างเปลือยเปล่าของสามคนสอดประสานกันท่ามกลางสายน้ำที่อุ่นกำลังดี เจนจิราที่ทนความคิดถึงไม่ไหวเป็นฝ่ายเริ่มจูบกับภาคินัยอย่างดูดดื่ม รสสัมผัสที่หวานล้ำทำเอาชายหนุ่มแทบละลาย ในขณะที่ท่อนล่างของเขาถูกเมธินีครอบครองด้วยเรียวปากอุ่นนุ่ม หล่อนใช้ลิ้นตวัดหยอกเย้าจนอาวุธร้ายแข็งขืนสู้มือ“
สุรีย์พรเร่งเครื่องยนต์ออกสู่ถนนใหญ่ได้ไม่ไกล ทันใดนั้นรถก็เริ่มออกอาการ เครื่องยนต์สะอึกรุนแรงจนร่างของทั้งคู่โยกคลอน ก่อนที่มันจะกระตุกเป็นครั้งสุดท้ายแล้วดับวูบลงกลางถนนที่เริ่มเปลี่ยว“รถเป็นอะไรน่ะพร!” เจนจิราอุทานพลางมองซ้ายขวาด้วยความกังวล“ไม่รู้สิเจน อยู่ๆ ก็ดับไปเฉยๆ เลย” สุรีย์พรพยายามสต
หลังจากเจนจิราเดินเข้าตึกไป เอกณัฐก็หมุนตัวเดินกลับไปยังมุมมืดของลานจอดรถด้วยท่วงท่าของผู้ชนะ รอยยิ้มที่เคยดูสุภาพบัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นความเหี้ยมเกรี้ยมชวนขนลุก เขาหยุดยืนข้างรถยุโรปคันหรูที่จอดซุ่มอยู่ก่อนจะมีชายชุดดำเดินออกมารายงานตัว“รูปทั้งหมด... ส่งเข้าไลน์ให้ฉันเลยนะ” เอกณัฐเอ่ยเสียงเรียบ ทว่
เสียงหวีดร้องปนสะอื้นของเมธินีก้องอยู่ในห้องที่เต็มไปด้วยบรรยากาศอันบิดเบี้ยว เมื่อเอกณัฐไม่ได้ใช้ความรักนำทาง แต่ใช้ความดิบเถื่อนเข้าครอบงำเพื่อสนองตัณหาและอำนาจที่เขามีเหนือกว่าหญิงสาวตรงหน้า“โอ๊ย! อร๊าย!! พอแล้ว เสียบเข้าสิ เร็ว...ฉันไม่ไหวแล้วนะ!” หล่อนจิกนิ้วลงบนผ้าปูที่นอนจนยับย่น เมื่อใบหน้
หลังจากพายุอารมณ์ในครั้งนั้นมอดดับลง ความสัมพันธ์ของภาคินัยและเจนจิรากลับยิ่งแน่นแฟ้นราวกับเหล็กกล้าที่ผ่านการเผาไหม้ ทั้งคู่ใช้ความเชื่อใจเป็นเกราะกำบัง จนไม่ว่าแผนการสกปรกของใครก็ไม่อาจแทรกซึมเข้าทำลายความรักของทั้งสองได้อีก แต่ฝั่งของคนที่พ่ายแพ้... เพลิงแค้นกลับยังคงคุกรุ่นท่ามกลางแสงสีที่สาดส





![เพลิงแค้นเจ้าสาวผิดตัว [Love Drama 18+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

