ตอนที่ 2 - ตามติดชีวิต 75%

ตอนที่ 2

ตามติดชีวิต

75%

--------------------------

ซันนี่ เป็นชื่อที่น่ารักมากซึ่งไม่เข้ากับชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ใบหน้าดุดันแบบนั้นสักนิด ถึงเขาจะหล่อเหลาแต่ก็ไม่เข้าอยู่ดี

ตามข้อมูลใหม่ที่สืบรู้มา ซันนี่ มีพี่ชายที่อายุห่างกันห้าปีชื่อ พี่วินดี้ และมีน้องสาวคนเล็กอายุห่างกันสี่ปีชื่อ น้องเรนนี่

สรุปคือมีชื่อเล่นที่น่ารักกันทั้งบ้านเหมือนเธอกับพี่ชาย พ่อแม่ก็ช่างสรรหามาตั้งเนาะ

เป้าหมายพักอาศัยอยู่หมู่บ้านหรูเพียงลำพัง แยกตัวออกมาจากครอบครัวเพราะชอบอยู่อย่างสันโดษ

.

.

.

---------------------------

เลิกเรียนนานแล้ว ชีสแยกกลับไปช่วยงานที่บ้านเหมือนเดิม ส่วนคนว่างกำลังนั่งรถเมล์กลับบ้าน คืนนี้เธอจะตามพี่ซันนี่ไปที่ ชิวหา ผับดังที่สุดในย่าน อยู่ไม่ไกลจาก GEN Class แหล่งรวมวัยรุ่นอีกตามเคย

กำลังชั่งใจว่าจะบอกพี่ชายดีไหม เพราะปกติรายนั้นก็ไม่ค่อยจะกลับบ้านหรอก โตแล้วเลี้ยงได้แต่ตัว ติดผู้หญิงยังพอทน ติดเหล้านี่สิพอเลย ปีหน้าสามสิบยังไม่มีวี่แววคบใครเป็นตัวเป็นตน เรื่องทายาทอย่าหวังจะได้อุ้มชู

ซุปไก่บ่นในใจ สุดท้ายก็อยากให้พี่ชายโสดแบบนี้ต่อไปเรื่อย ๆ อยู่ดีนั่นแหละ ไม่อยากถูกแบ่งความรัก พอดีเป็นคนใจแคบเรื่องความรัก กับแฟนก็เช่นกัน หากมีก็จะหวงสุด ๆ

ถึงบ้านอาบน้ำหาข้าวกิน นอนเล่นรอเวลา ไม่มีการทบทวนการเรียนใด ๆ จอมแสบมีความสุขกับการทำเรื่องไร้สาระมากเหลือเกิน

ซุปไก่ยืนมองตัวเองผ่านบานกระจกข้างโต๊ะเครื่องแป้ง ชุดที่เลือกใส่ในค่ำคืนนี้เธอจัดเต็มชนิดที่ว่าสลัดคราบหญิงสาวหน้าตาใสซื่อออกไปอย่างสิ้นเชิง

เธอสวมเดรสสั้นแขนยาวรัดรูปเว้าหลังสีดำ ผมยาวดัดเป็นลอนสวย ใบหน้าธรรมดาแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางโทนสีแดง กรีดตาให้ดูโฉบเฉี่ยว และไม่ลืมเติมไฝใต้ตาทางด้านขวาเสริมเสน่ห์ เล็บมือก็เช่นกันเธอเลือกติดเป็นเล็บปลอมสีแดงเลือดหมูให้ดูร้ายกาจ

พอใจกับความสวยจึงไปหยิบเอารองเท้าส้นสูงหัวแหลมสีดำมาสวม มองตัวเองในกระจกเงาอีกครั้งก่อนมองเวลาที่นาฬิกาดิจิตอลข้างเตียงนอน ใกล้สองทุ่มรีบไปดีกว่า

.

.

.

------------------------------

' ชิวหา ' เป็นผับดังที่ค่อนข้างมีระดับ การแต่งกาย รสนิยม รวมถึงเงินในกระเป๋า เขาเลือกลูกค้าไม่ใช่ลูกค้าเลือกเขา ฉะนั้นคนที่มาที่นี่ต้องมีฐานะระดับหนึ่ง

ไม่ต้องห่วงซุปไก่นะ ในประเป๋าคลัชที่เธอถือมีเงินปลอมปึกหนึ่งใส่มาด้วย ติดแกลมก็แบบนี้แหละ ไม่ถือว่าหลอกลวงใครเพราะเธอไม่ได้เอาไปใช้จ่ายจริง เป็นเพียงแค่ของเสริมฐานะ

การ์ดด้านหน้าขอตรวจบัตรเพื่อเช็คอายุ จำกัดการเข้าตั้งแต่สิบแปดปีขึ้นไป ผ่านเรียบร้อยก็ผายมือให้เข้าไปได้

นี่คือตัวตนที่แท้จริงของซุปไก่ ไม่ได้ใสซื่อแต่เป็นยัยตัวร้ายแสนมั่นใจ ผู้ซึ่งหมกมุ่นกับมัดกล้ามและความเซ็กซี่ของชายหนุ่ม ไอ้นิสัยชอบอยากรู้อยากเห็นปลอมตัวเล่นสนุกก็เป็นเพียงแค่งานอดิเรกทั่วไป

ด้านในกว้างขวางกระนั้นคนก็เยอะอยู่ดี ยิ่งเข้าไปลึกแสงไฟยิ่งสลัวลงเรื่อย ๆ เมื่อถึงศูนย์กลางซึ่งเป็นโถงใหญ่กว้างขวาง แบ่งเป็นโซนโซฟา โต๊ะนั่ง แล้วก็โต๊ะยืน แสงสีแสงเสียงเปลี่ยนไปตามแนวดนตรีที่เปิด บูสดีเจและเวทีอยู่ด้านหน้าสุด

ทุกย่างก้าว ท่วงท่าในการขยับตัวของเธอ เมื่อเดินผ่านใครเป็นต้องจ้องและเหลียวมองไม่ละสายตา ขณะเดียวกันเธอเองก็กวาดสายตามองหาเป้าหมายไปด้วย

"โทษนะครับ คุณสวยจัง... ชื่ออะไรเหรอครับ ผมฟานนะ"

ซุปไก่ละสายตาจากการมองหาหันกลับมามองชายหนุ่มหน้าตาดีที่เข้ามาทักทาย

แม้แต่การช้อนตา ยกยิ้ม ยังดูตั้งใจยั่วยวนชวนให้อีกฝ่ายหลงไหล

"แกรนด์ค่ะ" ชื่อที่สมมุติขึ้นมา ใครสนล่ะ เจอกันข้างนอกอีกฝ่ายก็จำเธอไม่ได้แล้ว

"ชื่อเหมาะกับคุณมากเลยครับ" ฟานจับมือเธอขึ้นมาจุมพิตพลางช้อนตามองให้รู้ว่าเขาสนใจเธอ

"ขอบคุณค่ะ"

"แล้วนี่...มาคนเดียวเหรอครับ"

"ค่ะ แต่แกรนด์กำลังมองหาคนคนหนึ่งอยู่" ไว้ท่าเล็กน้อย มิวายลอบมองหุ่นของอีกฝ่าย ...ผอมไปหน่อยแต่สูงดี

"ใครครับ เผื่อผมรู้จัก" ไม่พูดเปล่าขยับมาโอบเอวเธอไว้

"ไม่รบกวนดีกว่าค่ะ แกรนด์ว่าแกรนด์เจอเขาแล้ว" ดันอีกฝ่ายออกอย่างมีมารยาท ตวัดตามองตามร่างคุ้นตาไปทางโซนโซฟาด้านหน้า

"เสียดายจัง จะเป็นอะไรไหมถ้าผมจะขอคอนแทคคุณไว้สักหน่อย"

ซุปไก่หรือคุณแกรนด์คนสวยยกมือปิดปากหัวเราะเขินเล็กน้อย ภายในใจสนุกสนานจนไม่อยากเลิก แต่เพราะเธอเจอเป้าหมายแล้วเลยไม่อยากเสียเวลาไปมากกว่านี้

"ไม่ดีกว่าค่ะ ปล่อยให้เป็นเรื่องของพรหมลิขิตก็แล้วกัน ถ้าเราเจอกันอีกครั้งถึงตอนนั้นแกรนด์จะให้นะคะ"

พูดจบก็เดินจากมา พนักงานเห็นเธอเดินไปยังโซนนั้นจึงเข้ามาถามว่าได้จองไว้หรือไม่ จึงพยักหน้าแล้วเปิดหลักฐานในมือถือให้ดู

พนักงานจึงนำเธอไปยังที่ที่จองไว้ซึ่งได้้นั่งถัดจากโต๊ะเป้าหมาย แน่นอนว่าพอมองไปก็พบเพื่อนรักอย่างชีสนั่งรออยู่ก่อนแล้ว

"กว่าจะมา" น้ำเสียงไม่พอใจอย่างแรง จิกตามองราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ

ซุปไก่นั่งลงพลางหัวเราะ คนที่จองโต๊ะก็คือเพื่อนซี้นี่แหละ เจ้าตัวเป็นห่วงกลัวเธอก่อเรื่องเลยส่งข้อความมาบอกตอนหกโมงเย็นว่าจะไปเป็นเพื่อน จัดการจองโต๊ะแล้วเรียบร้อย

"ขอโทษค้าบบบบ ว่าแต่วันนี้แต่งมาสวยเชียวน้าาาา"

"แข่งกับแกไงย่ะ ไม่เบาเลยนี่ ตั้งใจตกเหยื่อแล้วมั้งแบบนี้"

เพื่อนกันมองตาก็รู้ใจ แต่ไม่รู้ว่าเหยื่อจะกินเบ็ดง่ายหรือเปล่า เพราะดูเหยื่อจะช่ำชองเรื่องพวกนี้น่าดู แล้วก็ไม่รู้จะจำเธอได้ไหม

แต่งขนาดนี้ขอให้จำไม่ได้ทีเถอะ หน้าสดกับหลังแต่งแตกต่างกันมากโข ราวกับเป็นคนละคนเลยล่ะ ครั้งหนึ่งเคยแต่งแบบนี้แล้วพี่ชายจำไม่ได้ ก็หวังว่าเป้าหมายจะจำเธอไม่ได้เช่นกัน

--------------------

75%

Tbc.