คุณพระอาทิตย์ไม่ได้เป็นอย่างที่คิด

ตอนที่ 1ล็อกเป้าหมาย75%------------------------ชุมชนหมูติดปีก สัญลักษณ์ที่เหล่านักศึกษาของมหาวิทยาลัยแห่งนี้ลงความเห็นเกินเก้าสิบแปดเปอร์เซนต์ยกให้เป็นชุมชนปิดที่ใช้สื่อสารผ่านโซเชียล ไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็เอามาตั้งกระทู้เพื่อพูดคุยกันในนี้ คนที่จะเข้าร่วมต้องเป็นนักศึกษาของมหาวิทยาลัยเท่านั้น ก่อนเข้ามีการตอบคำถามและให้ใส่รหัสนักศึกษาเพื่อเช็คข้อมูลแต่ขณะเดียวก็มีเพจหมูติดปีกที่มีผู้ติดตามเกินหนึ่งล้านคน ส่วนนี้เป็นเพจสาธารณะ ลงข่าวสาร ประชาสัมพันธ์ทั่วไป และมีการเอารูปหนุ่มสาวหน้าตาดีของมหาวิทยาลัยมาลงซุปไก่กดออกจากชุมชนเปลี่ยนมาเล่นแอปพลิเคชันอื่นแทน เธอไม่ค่อยลงอะไรในโซเชียลเท่าไรนัก ส่วนใหญ่จะแชร์พวกเพลงแล้วก็บทความที่น่าสนใจ แต่ที่ติดเป็นพิเศษเห็นจะเป็นพวกแอปพลิเคชันดูหนังดูซีรีส์ซึ่งโหลดมาไม่ต่ำกว่าห้าแอปจู่ ๆ เสียงโห่ก็ดังลั่นทั่วบริเวณ ซุปไก่ละสายตาจากหน้าจอเงยขึ้นมองเหตุการณ์ พบว่ามีหญิงสาวคนหนึ่งยืนอยู่ตรงโต๊ะเป้าหมาย เธอมีท่าทางเก้อเขิน เกร็ง และกลัวเล็กน้อย ในมือถือกล่องขนมที่คาดว่าทำเองยื่นไปให้ชายหนุ่มสุดฮอตที่ไม่แม้แต่ปรายตามอง"คุกกี้อัลมอนด์ เฟรย่าทำเองค่ะพี่ซัน

ตอนที่ 2ตามติดชีวิต50%-------------------------ถึงพี่ชายจะฝากฝัง แต่ด้วยความไม่รู้จักกันมันก็ประดักประเดิด ต่างฝ่ายจึงต่างคนต่างอยู่ซุปไก่แฮปปี้วันนี้ขอเสนอลุคใหม่ วิกผมสีชมพูสายไหม แปะไฝกลางหน้าผาก พร้อมเติมกระบนใบหน้า เสื้อนักศึกษาถูกคลุมทับด้วยเสื้อคาร์ดิแกน ตามด้วยกระโปรงพลีทยาวถึงตาตุ่มขณะที่เพื่อนรักเองก็ตลกไม่แพ้กัน ถูกจับแต่งเป็นตุ๊กตาสนุกเชียวล่ะ วิกผมต้องมา เป็นวิกผมสั้นทรงผู้ชาย ชุดนักศึกษาหลวมโพรก ทอมฮะดี ๆ นี่เอง แต่งใต้ตาให้ออกคล้ำเหมือนคนนอนน้อย ซุปไก่มองอย่างภูมิใจ ต่างจากชีสที่สุดแสนจะสังเวชตัวเอง มันเนียนตรงไหนอยากถามใจเพื่อนรักเหลือเกิน ทำตัวปกติเหมือนคนทั่วไปบ้างได้ไหมขอร้อง"ทำไมยังไม่หยุดอีก มันก็ชัดเจนแล้วหนิ" ชีสถามหาเหตุผล"ข้อมูลน้อยไป ละเขาก็ชี้แจงแล้วไง""เหอะ! อำนาจล้นฟ้าขนาดนั้น ผู้หญิงถูกข่มขู่แน่นอน""ไม่เอาน่าชีส เราจะไม่มองคนที่ภายนอกไง""ฉันว่าเพราะแกชอบพี่เขามากกว่า ตรงสเปกสุด ๆ เลยหนิ เลยหาเรื่องไปเจอหน้า""บ้าน่ะสิ ถ้าชอบเราจะแต่งตัวแบบนี้ทำไม สู้เปิดเผยตัวไปเลยไม่ดีกว่าเหรอ""เออ ๆ เอาไงก็เอา แต่ครั้งนี้ครั้งสุดท้ายแล้วนะ หลังจากนี้ถ้าแกจะ

ตอนที่ 2ตามติดชีวิต100%----------------------------แก๊งอันธพาลบ้านรวยนั่งกินดื่มพลางพูดคุยเรื่องเรื่อยเปื่อย ตามประสาผู้ที่เกิดมาบนกองเงินกองทอง ไม่เข้าใจว่าการไม่มีเป็นอย่างไรและก็ไม่อยากเข้าใจ เพราะมีใช้สอยไม่ขาดมือเลยไม่จำเป็นต้องคิดอะไรมากบางครั้งก็ถึงขั้นเอาเงินมาโปรยเล่น แจกจ่ายผู้คนในงานปาร์ตี้ หรือเหมาเหล้าเลี้ยงตลอดทั้งคืนซันนี่ที่รู้สึกเบื่อหน่ายยกแก้ววิสกี้ขึ้นจิบพลางกวาดตามองไปรอบ ๆ บรรยากาศไม่มีอะไรแปลกใหม่แต่ที่ใหม่เห็นจะเป็นหญิงสาวโต๊ะข้าง ๆ เธอมองมายังเขาตาไม่กระพริบ ยิ้มโปรยเสน่ห์ส่งมาให้ แสดงความสนใจอย่างเปิดเผย เขาแสยะยิ้มวางแก้วเหล้า ลุกขึ้นเดินออกไปยืนรอตรงทางเดินหญิงสาวพอเห็นดังนั้นจึงลุกตามไปอย่างไม่ลังเล ภายในใจวูบไหวเต้นตื่นกับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นซันนี่คว้าเอวเธอมาโอบไว้พลางพาเดินไปยังที่ที่มืดสลัวกว่านี้ก่อนดันเธอติดกับกำแพง แม้จะเห็นหน้าไม่ชัดแต่ก็รู้ว่าสวยแล้วก็หุ่นดี โดยเฉพาะสะโพกกับหน้าอกหน้าใจนั่นน่ะ...ไม่พูดพร่ำทำเพลงโน้มไปประกบปากจูบอย่างเร่าร้อน ท่อนแขนแข็งแรงโอบกอดพลางเบียดชิด ซันนี่ได้กลิ่นหอมอ่อน ๆ จากตัวเธอ เป็นกลิ่นที่ดมได้ไม่เบื่อ อย

ตอนที่ 3นิสัยส่วนตัว75%---------------------------เฮียตุ๋นนั่งทำบัญชีอยู่ในห้องทำงาน สวมแว่นสายตาน่าดูชม สุขุมเหมาะสมกับชายชาตรีวัยใกล้สามสิบ เฮียเป็นคนทำงานเก่ง นอกจากร้านสักก็ยังเป็นเจ้าของกิจการแบรนด์เสื้อผ้าแฟชั่น ซึ่งอยู่ถัดไปอีกสามซอย ตั้งใจทำงานหาเงินไม่ใช่จะแต่งเมียแต่หาเงินเลี้ยงน้องตัวดีต่างหากเด็กแสบมันถึงได้สบายมีเวลาเหลือเฟือในการทำเรื่องไร้สาระ"เฮียจ๋าาาาา"ซุปไก่เปิดประตูเข้ามา สงสัยลืมมารยาทไว้ที่บ้าน ไม่เคาะประตูเลยถูกสายตาพิฆาตเข้าให้"มาทำไม" เสียงดุเอ่ยถามพลางวางมือจากงานตรงหน้า"โหย นี่น้องนะเฮียตุ๋น ดีใจสักนิดก็ได้มั้ง"หน้างอลากเก้าอี้ไปนั่งข้าง ๆ พลางกอดแขนล่ำอันเต็มไปด้วยลายสัก อย่าให้ถึงขั้นต้องโทรไปฟ้องป๊าเลยที่ชอบปล่อยให้น้องอยู่บ้านคนเดียว"สรุปมาทำไม เงินเพิ่งให้เพิ่มไปนะ ถ้าขออีกคราวนี้มีคนน่องลายแน่นอน""ไม่ใช่เรื่องนั้น คือว่านะเฮีย... เฮียสนิทกับพี่ที่ชื่อซันมากไหมอะ" ถามเสียงอ้อมแอ้มพลางเอาหัวซบไหล่ไม่กล้าสบตา"ไอ้ซันเหรอ มันเป็นรุ่นน้องของไอ้เสก ก็รู้จักกันระดับนึงนะ ถามทำไม แกไปสร้างเรื่องอะไรมาอีกล่ะ""เปล่า ๆ ไม่ได้สร้างเรื่องนะ โหยเฮียก็ไ

ตอนที่ 4 สืบเสาะ 50% --------------------- "โห เลือกร้านไม่ถามเงินในกระเป๋าเราสักนิดเลยพี่ซัน" "เออน่า พี่เลี้ยงเอง" "โอเค ค่อยสบายใจหน่อย" "หึ ๆ ง่ายแบบนี้เลย?" "ก็จะยากทำไมล่ะพี่ ของฟรีดีจะตาย" ซันนี่เป็นคนแบบนี้... เวลาสบายใจก็จะอารมณ์ดีเป็นพิเศษ ยิ้มง่ายกว่าที่ใครหลาย ๆ คนคิด วัน ๆ หนึ่งแทบไม่แตะต้องโทรศัพท์มือถือเลยถ้าเป็นไปได้ อย่างวันนี้ที่เลือกเอามือถือไว้ในรถ เพราะอย่างไรเสียในนั้นมันก็ไม่มีอะไรน่าสนใจให้เปิดดู พาเพื่อนใหม่มากินข้าวที่ร้านอาหารในห้างสรรพสินค้าใหญ่ เป็นร้านหรูดูดีมีระดับ เธอตกใจในตอนแรกแต่พอบอกจะเลี้ยงก็มีสีหน้าโล่งใจ ยิ้มสดใสน่ารักมาก พูดเก่งเป็นกันเอง และดูจะกินเก่งใช้ได้ "สั่งได้ตามใจชอบเลย" เขาเอ่ยบอก เรื่องราคาไม่เกี่ยง ด้วยฐานะที่คาบช้อนเงินช้อนทองมาเกิด เงินไม่เคยขาดมือเลยสักครั้ง "งั้นไม่เกรงใจนะคะ" เจ้าตัวว่าเสียงใส หยิบเมนูมาเปิดดูด้วยความตื่นเต้น แล้วก็ไม่เกรงใจจริง ๆ เธอสั่งอาหารหลายอย่างจนเขาไม่ต้องเปิดเมนูเพื่อดูมันเลย "พี่ซันเอาอะไรเพิ่มไหมคะ" กว่าจะเงยหน้าขึ้นมาจากเมนู สั่งไปประมาณหกเจ็ดอย่าง "พอแล้ว ที่เราสั่งก็