คุณพระอาทิตย์ไม่ได้เป็นอย่างที่คิด

คุณพระอาทิตย์ไม่ได้เป็นอย่างที่คิด

last updateLast Updated : 2025-07-14
By:  Pam18Completed
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
76Chapters
990views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เพราะอยากรู้ว่าเขาเหมือนอย่างในข่าวลือจริงหรือไม่ แบบนี้ก็ยิ่งเข้าทางคนอยากรู้อยากเห็นอย่าง ซุปไก่ แถมสเปกยังโคตรตรงใจ ภารกิจสตอล์กเกอร์สตอล์กใจจึงได้เริ่มต้นขึ้น...

View More

Chapter 1

ตอนที่ 1 - ล็อกเป้าหมาย 50%

"Sayne! Hindi ka ba talaga sasayaw?!" pasigaw na tanong ni Mia sa kanya ang best friend niya upang magkarinigan sila dahil ang ingay sa loob ng club.

Maraming tao sa floor at nagsasayaw at ang iba naman ay nasa table lang nila at nag-iinuman.

"Hindi. Enjoy yourself at dito lang ako." Ngumiti siya at tinulak ito para sumama na sa mga kapwa nilang doctor na nagkakasiyahan sa dance floor.

"Sure ka na ba talaga?" tanong ulit ni Mia. Natawa tuloy siya sa reaksyon nito. Alam niyang nagdadalawang isip itong iwan siyang mag-isa sa counter ng bar.

"Oo nga. Kulit naman. Ayos lang ako dito nakikita ko naman kayo oh," saad niya sabay turo sa mga kasama.

Tumango-tango na lamang si Mia at kumaway-kaway bago siya talikuran at iwan sa counter ng bar. Alam nitong hindi talaga siya mapipilit nito sa pagsasayaw dahil sayaw ang pinakaayaw niya sa lahat.

"One glass of Margarita please," sabi niya sa bartender at ilang segundo lang ay binigay na nito ang order.

Nagkakasiyahan sila ngayon dahil wala na ang terror nilang professor sa anesthesiology department.

Matagal-tagal din nila iyong hiniling na sana ay aalis na ito sa ospital at huwag na huwag nang babalik sapagkat problema ang palaging dulot nito sa kanila.

Si Dijoon na nasa 2nd year fellowship nito ang namamahala sa department nila ngayon sa utos ng chief ng department na ina rin naman nito.

Wala rin naman silang pasyente kaya swerte sila sa pagkakataong ito. Sa susunod na araw pa darating ang papalit sa prof nila kaya sinusulit na nila ang pagkakataon.

Hindi niya namalayan kung ilang baso na ng Margarita ang naubos niya dahil mukhang natamaan na siya ng alak at nagsisimula na siyang mahilo. Pinili niyang tumayo para pumunta ng banyo nang may umupo sa tabi niya kaya kunot noo niya itong tiningnan.

"Hi. I'm Knight, mind if I join —"

"Di ako nakikipag-usap sa hindi ko kilala," prangkang sabi niya at umupo ulit. Naiinis man sa taong kausap at gusto niyang iwan ito ay hindi niya ginawa dahil hindi siya ang tipo ng taong mambabastos sa kausap dahil may edukasyon siyang natapos.

Nakita niyang ngumisi ito sa kanya at tinawag ang bartender. "Give me one glass of Margarita for this beautiful lady here."

Medyo nahihilo na nga talaga siya dahil sa nainom niya ngunit nakikita niya pa nang maayos ang mukha ng lalaki at aminado siyang gwapo nga ito pero sigurado siyang hindi niya ito type.

Nang ibigay sa kanila ng bartender ang baso ay hinawakan muna ito ng lalaki bago ibinigay sa kanya. Nang ibinigay sa kanya ang baso ay napabuntong-hininga siya at tinitigan ang alak na nando'n at tinungga lamang ito ng isang beses.

Nakita niya kung paano nabigla ang lalaking kausap niya sa ginawa. Padabog niya namang nilagay ang baso sa counter at ngumisi sa lalaki.

"Alam ko ang mga tipo mo eh. Kaya kung may plano ka na lasingin ako at gawin 'yang gusto mo p'wes sasabihin ko sayo hindi low ang alcohol tolerance —"

Bigla siyang napakunot noo nang maramdaman ang matinding pagkahilo at 'di natapos ang sasabihin nang parang may kung anong nararamdaman ang bumubuo sa katawan niya.

"Well... You may have high alcohol tolerance but not when —"

"Knight!"

Tinis na boses ng dalawang babae ang narinig nila at lumapit ang mga ito sa lalaki. Walang alinlangan ang mga ito na yumakap at lumingkis sa Knight na iyon at hinalikan pa. Kaya nakatiyempo siyang iwan ang mga ito at tumakas sa kung anumang plano ng lalaki kanina.

Doctor siya at alam niyang may nilagay itong gamot sa ininom niyang Margarita nang hinawakan nito ang baso kanina bago nito binigay. Ang tanga niya lang at hindi niya iyon napansin agad.

Kinakabahan siya sa naisip niyang gamot na nilagay dahil iba ang dulot nito sa katawan at hinihiling niyang sana ay mali ang akala niya.

Kahit hilong hilo ay kinaya niya ang sariling kumuha ng kwarto upang doon niya matago ang sarili.

Top Class ang club na pinuntahan nila at may sarili itong hotel room sa taas na pwede mong pagpalipasan ng gabi kung nagkataong hindi ka makakauwi dahil sa kalasingan.

Ngunit nang papasok siya sa elevator ay may isang lalaking lumabas mula doon at nag-iba ang reaksyon ng katawan niya.

Napahawak siya ng mahigpit sa pinto ng elevator dahil nagtangka ang katawan niyang lapitan ang lalaki at yakapin ito.

Doon niya nakumpirma kung anong gamot ang nilagay ng lalaking Knight na iyon sa alak niya.

It's Flibanserin.

Isa 'yong gamot na nagpapalakas ng libido ng babae. Muntikan niyang hindi mapigilan ang sarili sa pagtangkang pagyakap sa lalaki mabuti na lamang ay umalis na ito at dali-dali naman siyang pumasok sa elevator at pinasara ito at pinindot ang floor niya.

Ang init ng katawan niya at mas nadagdagan ang pagkahilo. She felt that her mouth is drying. Isa ang mga 'yon sa side effect ng gamot na Flibanserin lalong lalo na't nakainom siya ng alak na isa sa mga hindi maaaring gawin kapag uminom ng gamot na 'yon.

Gumaan ang loob ni Sayne nang bumukas ang elevator sa floor kung saan nando'n ang room number niya at walang tao sa hallway.

Dahil sa matinding hilo ay nahihirapan siyang maglakad at napapahawak sa wall upang makarating sa pinto ng kwarto.

Nang marating ang kwarto ay in-encode niya na ang password dito ngunit kahit pag-type ay nahihirapan siya dahil sa matinding hilo.

Narinig niyang may bumukas na pinto at kinabahan siya nang malaman niyang ang kaharap niyang kwarto ang bumukas. Hindi siya lumingon at hinihiling sa sana ay hindi tatraydor ang kanyang katawan. Ngunit bago niya matapos ang pag-type ng password sa pinto ay sumuko na ang katawan niya at nalaglag siya sa sahig.

Biglang lumakas ang tibok ng puso niya at uminit lalo ang katawan nang may lumapit sa kanya upang tulungan siya.

"Don't touch me," saad niya at iniharang pa ang mga palad sa harap ng lalaki senyales nang pagpigil niya sa paglapit nito at hindi ito tiningnan upang maiwasan ang kung ano mang dinadaing ng letche niyang katawan.

Wala siyang plano na ibigay ang virginity sa kung sino mang taong makakabangga dahil lang sa daing ng katawan na hindi niya rin naman ginusto.

Sinubukan niyang tumayo ulit at balansehin ang katawan kahit nahihilo ngunit nang sa kalagitnaan na siya nang pagtayo ay muntikan ulit siyang matumba at mahulog sa sahig. Bago pa niya maramdaman ang pagkahulog ay may matipunong mga braso na ang humawak sa beywang niya at leeg upang di siya malaglag.

Sa pagkakataong iyon doon niya nakita ang pagmumukha ng maginoong sumalo sa kanya. Parang humina at bumagal ang oras nang magtama ang paningin nila. Bumilis lalo ang pagtibok ng puso niyang hindi niya maipaliwanag kung ba't nangyayari. Those eyes, those mesmerizing eyes.

"Ayos ka lang?" uminit ang katawan niya ng marinig ang baritonong tinig nito. Ang lalim at parang ang sarap niyang pakinggan kung kumanta.

Nakita niya kung paano gumalaw ang Adams Apple nito dahil napalunok ito. Marahil ay nagtataka sa binibigay na reaksyon niya. May isang nunal ito sa kaliwang gilid ng leeg at ang sarap kagatin no’n. Sa pagkakataong ito, aminado siyang gwapo ito at sigurado siya sa sarili na ito ang lalaking tipo niya.

"Hey woman, are you —"

Hindi niya pinatapos ang sasabihin nito at hinila ang leeg upang walang alinlangan itong halikan ng mapusok.

Para namang may kung anong uri ng boltahe ang nanalaytay sa katawan at kaibuturan niya nang dumampi ang labi nito sa labi niya at hinihiling niyang tutugon ito at punan ang daing ng katawan. Ngunit hindi dahil hindi ito tumugon kundi marahas siyang nilayo habang hawak pa rin siya.

"What the hell is happening to you?" tanong nito at tiningnan siya ng diretso sa mga mata.

His eyes is mesmerizing and those eyes made her flatter kahit sa ganitong eksena nilang dalawa.

"Pinainom ako ng Flibanserin," walang alinlangang sagot niya na para bang magkakilala na sila. Nakita niya kung paano umiba ang reaksyon nito na para bang alam nito kung anong klaseng gamot iyon. Nakita niyang napalunok ulit ito pero this time pag-alala ang pinakita nitong reaksyon.

Walang gamot ang makakakontra sa Flibanserin. Ang tanging magagawa mo lang para mapigilan ang daing ng katawan ng nakainom nito ay patulugin ito o sagutin ang hinihiling ng katawan ng nakainom sa gamot.

"I'm sorry," tanging nasabi niya at niyapos ang leeg ng lalaking hindi niya kilala. She gives her very boldly and seductively kisses para tugunan nito ang halik niya at bumilis ang tibok ng puso niya nang sa pagkakataong ito ay tumugon ito sa halik. Hindi maiwasan ng katawan ni Sayne na mag-react. It's her first time. Unang beses ito sa buhay niya na may labing dumadampi sa labi niya.

He's a great kisser.

Ang inaakala niyang siya ang mag-effort para tugunan nito ang mapusok na katawan niya ay hindi nangyari dahil ito na ang gumaya sa kanya.

He kissed her torridly at pinasandig siya sa labas ng pinto nito. She's closing her eyes while feeling his kiss. Napamulat siya ng tumigil ito at sumalubong sa kanya ang mahipnotismong mga mata nito. She's in her rough breath while he's still calm.

Hindi ito nagsalita at in-encode ang password nito sa pinto. When she heard the sound of the door na bukas na ay marahas niyang hinila ang damit ng lalaki at hinalikan ito. Naramdaman niyang may sumilay na ngiti sa labi nito dahil kahit hilo ang katawan niya sa gamot ay nasa matino pa rin naman ang pag-iisip niya.

When they entered his room ay siya ang nagsara sa pinto habang yakap at hinahalikan pa rin ang lalaki.

Hindi niya na inisip kung sino pa ang kukuha ng pagkababae niya dahil sa sitwasyon niya ngayon kung hindi niya masagot ang daing ng katawan ay mababaliw siya.

She let his kisses travel down to her neck. Idagdag pa ang mga kamay nito na marahang dumadaloy paloob sa kanyang damit.

Damn! She’s going crazy.

Gusto niyang sambitin ang pangalan nito ngunit hindi niya alam. Hindi ito nagpakilala sa kanya.

Nagtangka sana siyang hubarin ang black t-shirt nito nang hawakan nito ang kamay niya at hindi siya hinayaan.

"Why?" tanong niya dito habang nasa leeg niya ang mga labi nito and he's leaving a kiss mark on her neck. Damn! Ano na lamang ang gagawin niya bukas para matago ang markang 'yan sa ospital?

Tumigil ito sa paghalik sa kanya at tinitigan siya. Mata sa mata at kakaibang pakiramdam ang epekto ng mga titig na 'yon.

"I can still answer your urge even if I'm with my clothes."

The moment he said those words ay hinalikan na naman siya nito at dinala sa kwarto nito at pinahiga.

His kiss is so passionate na para bang pinapakalma nito ang katawan ni Sayne. He as if really knows if what her body needs.

She's waiting na tatanggalin nito ang mga saplot niya kung wala itong balak magpahubad sa kanya pero hindi nito ginawa.

Nagtaka siya nang parang may kinuha ito sa side table ng kama ngunit hindi na lamang iyon pinansin. She's feeling his touch while her eyes are closed.

"Ahh! Hmmm..." Napadaing si Sayne hindi dahilan ng paggalaw nito sa katawan niya kundi may kung anong bagay itong itinusok sa braso na ilang segundo lang ay nagdulot sa kanya ng kaantukan.

"Wh-why am I feeling s-sleepy?" tanong niya dito. Wala na itong ginagawa sa kanyang katawan at nakipagtitigan lamang.

"Saving you," saad nito na ang lalim ng boses at ang seryoso. She loves men who has a deep voice at ngayon ay narinig niya ang boses na gustong-gusto niya.

Ilang segundo lamang ay parang nawawala na ang paningin niya at ang huling nakita niyang mukha ay ang mukha ng lalaking pinili niyang ipagkaloob ang sarili ngayong gabi dulot ng gamot na nainom.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
76 Chapters
ตอนที่ 1 - ล็อกเป้าหมาย 50%
ตอนที่ 1ล็อกเป้าหมาย50%--------------------"ฉันล่ะกลัวแกจริง ๆ""ไหงงั้นอะ""ก็เวลาแกอยากรู้เรืื่องอะไรแกจะมุ่งไปทางนั้นอย่างเดียวไง กับการเรียนไม่เห็นตั้งใจแบบนี้บ้าง"ซุปไก่ยิ้มขำ หูฟังเพื่อนพูด ขณะที่ตามองหน้าจอส่วนมือก็พิมพ์ข้อมูลที่หามาได้ลงไป เกิดมาเป็นจอมสอดรู้สอดเห็นก็ต้องมืออาชีพกันหน่อย"ก็ว่าไป อันนี้มันสนุกกว่าการเรียนนี่นา หรือว่าแกเชื่อที่ในหมูติดปีกเขาว่ากัน""ไม่รู้ดิ ไม่เคยเจอกับตัวเอง ยังตัดสินไม่ได้หรอก""ใช่ไหมล่ะ คนเราไม่ควรตัดสินใครง่าย ๆ"ปฏิเสธไม่ได้ว่า ปรางทิพย์ หรือ ชีส เองก็อยากรู้เช่นกัน ฉะนั้น... เต็มที่ไปเลยเพื่อนความขยันถ้าเอาไปใช้ให้ถูกทางคงกลายเป็นอัจฉริยะ แต่เพราะเรื่องชาวบ้านมันสนุกซุปไก่เลยไม่รู้สึกเบื่อ ส่วนเรื่องเรียนก็พอถูไถ พ่อกับแม่ไม่เคยคาดหวังเธอเลยรู้สึกไม่กดดันเหมือนคนอื่นเขาช่วงนี้หมกมุ่นกับรุ่นพี่คนหนึ่ง ชื่อของเขาคือ อหัสกร ที่แปลว่า พระอาทิตย์ แถมชื่อเล่น ซันนี่ ก็ยังแปลว่าแสงแดดของพระอาทิตย์อีก แต่พี่เขาอนุญาตให้คนทั่วไปเรียกได้แค่ ซัน เท่านั้นนะเรียนอยู่ปีสาม คณะบริหารธุรกิจ เป็นทายาทคนรองของท่านเจ้าสัวจักรวาลกับคุณหญิงพันดารา
Read more
ตอนที่ 1 - ล็อกเป้าหมาย 75%
ตอนที่ 1ล็อกเป้าหมาย75%------------------------ชุมชนหมูติดปีก สัญลักษณ์ที่เหล่านักศึกษาของมหาวิทยาลัยแห่งนี้ลงความเห็นเกินเก้าสิบแปดเปอร์เซนต์ยกให้เป็นชุมชนปิดที่ใช้สื่อสารผ่านโซเชียล ไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็เอามาตั้งกระทู้เพื่อพูดคุยกันในนี้ คนที่จะเข้าร่วมต้องเป็นนักศึกษาของมหาวิทยาลัยเท่านั้น ก่อนเข้ามีการตอบคำถามและให้ใส่รหัสนักศึกษาเพื่อเช็คข้อมูลแต่ขณะเดียวก็มีเพจหมูติดปีกที่มีผู้ติดตามเกินหนึ่งล้านคน ส่วนนี้เป็นเพจสาธารณะ ลงข่าวสาร ประชาสัมพันธ์ทั่วไป และมีการเอารูปหนุ่มสาวหน้าตาดีของมหาวิทยาลัยมาลงซุปไก่กดออกจากชุมชนเปลี่ยนมาเล่นแอปพลิเคชันอื่นแทน เธอไม่ค่อยลงอะไรในโซเชียลเท่าไรนัก ส่วนใหญ่จะแชร์พวกเพลงแล้วก็บทความที่น่าสนใจ แต่ที่ติดเป็นพิเศษเห็นจะเป็นพวกแอปพลิเคชันดูหนังดูซีรีส์ซึ่งโหลดมาไม่ต่ำกว่าห้าแอปจู่ ๆ เสียงโห่ก็ดังลั่นทั่วบริเวณ ซุปไก่ละสายตาจากหน้าจอเงยขึ้นมองเหตุการณ์ พบว่ามีหญิงสาวคนหนึ่งยืนอยู่ตรงโต๊ะเป้าหมาย เธอมีท่าทางเก้อเขิน เกร็ง และกลัวเล็กน้อย ในมือถือกล่องขนมที่คาดว่าทำเองยื่นไปให้ชายหนุ่มสุดฮอตที่ไม่แม้แต่ปรายตามอง"คุกกี้อัลมอนด์ เฟรย่าทำเองค่ะพี่ซัน
Read more
ตอนที่ 1 - ล็อกเป้าหมาย 100%
ตอนที่ 1ล็อกเป้าหมาย100%--------------------------ในร้านมีลูกค้านั่งรออยู่สองคน เฮียเจ็งกอดคอน้อง(ลูก)สาวเข้ามา "พร้อมยังเฮีย" ไอ้บุ้งลูกน้องประจำรับหน้าที่ดูแลร้านเอ่ยถาม พลางเหลือบมองน้องสาวของลูกพี่แล้วยิ้มทักทาย"หวัดดีบุ้ง" ซุปไก่โบกมือให้"หวัดดี...""ให้ลูกค้าเข้าไปรอเลย กูพาเด็กนี่ไปหาพี่มันก่อน""ได้ครับ"บุ้งนี่ก็รุ่นราวคราวเดียวกัน เรียนอยู่อีกมหาวิทยาลัยหนึ่ง มาของานทำตอนมอสี่ เฮียตุ๋นก็รับไว้เพราะเห็นว่าเป็นเด็กขยัน เรียนไปด้วยทำงานไปด้วย ที่สำคัญคือมันตัวคนเดียว"ซุปไปเองได้น่า" เอ่ยบอกขณะขึ้นบันไดไปชั้นสอง ที่นี่ถ้าสักลายใหญ่ใช้เวลานานจะขึ้นมาใช้ห้องบนชั้นสอง ส่วนชั้นล่างแบ่งเป็นส่วนสำหรับสักลายเล็ก มินิมอลมินิใจที่เขาว่ากำลังฮิต ๆ นั่นไง"เออน่า ตอนนี้มันกำลังสักให้ลูกค้าวีไอพีอยู่ จะพรวดพราดเข้าไปไม่ได้""อ้าว! เหรอ งั้นกลับลงไปนั่งรอก็ได้ถ้างั้น""ไม่เป็นไร วีไอพีที่ว่าก็คนสนิทกันนี่แหละ แต่มันติดขี้รำคาญ"เฮียเจ็งเดินนำไปยังห้องด้านในสุด ข้างบนนี้มีสามห้อง ห้องหนึ่งเอาไว้ทำงานเคลียร์เอกสารบัญชี ส่วนที่เหลือเอาไว้สัก เขาเคาะประตูพร้อมเอ่ยบอกให้คนด้านในรู้ จากนั้
Read more
ตอนที่ 2 - ตามติดชีวิต 50%
ตอนที่ 2ตามติดชีวิต50%-------------------------ถึงพี่ชายจะฝากฝัง แต่ด้วยความไม่รู้จักกันมันก็ประดักประเดิด ต่างฝ่ายจึงต่างคนต่างอยู่ซุปไก่แฮปปี้วันนี้ขอเสนอลุคใหม่ วิกผมสีชมพูสายไหม แปะไฝกลางหน้าผาก พร้อมเติมกระบนใบหน้า เสื้อนักศึกษาถูกคลุมทับด้วยเสื้อคาร์ดิแกน ตามด้วยกระโปรงพลีทยาวถึงตาตุ่มขณะที่เพื่อนรักเองก็ตลกไม่แพ้กัน ถูกจับแต่งเป็นตุ๊กตาสนุกเชียวล่ะ วิกผมต้องมา เป็นวิกผมสั้นทรงผู้ชาย ชุดนักศึกษาหลวมโพรก ทอมฮะดี ๆ นี่เอง แต่งใต้ตาให้ออกคล้ำเหมือนคนนอนน้อย ซุปไก่มองอย่างภูมิใจ ต่างจากชีสที่สุดแสนจะสังเวชตัวเอง มันเนียนตรงไหนอยากถามใจเพื่อนรักเหลือเกิน ทำตัวปกติเหมือนคนทั่วไปบ้างได้ไหมขอร้อง"ทำไมยังไม่หยุดอีก มันก็ชัดเจนแล้วหนิ" ชีสถามหาเหตุผล"ข้อมูลน้อยไป ละเขาก็ชี้แจงแล้วไง""เหอะ! อำนาจล้นฟ้าขนาดนั้น ผู้หญิงถูกข่มขู่แน่นอน""ไม่เอาน่าชีส เราจะไม่มองคนที่ภายนอกไง""ฉันว่าเพราะแกชอบพี่เขามากกว่า ตรงสเปกสุด ๆ เลยหนิ เลยหาเรื่องไปเจอหน้า""บ้าน่ะสิ ถ้าชอบเราจะแต่งตัวแบบนี้ทำไม สู้เปิดเผยตัวไปเลยไม่ดีกว่าเหรอ""เออ ๆ เอาไงก็เอา แต่ครั้งนี้ครั้งสุดท้ายแล้วนะ หลังจากนี้ถ้าแกจะ
Read more
ตอนที่ 2 - ตามติดชีวิต 75%
ตอนที่ 2ตามติดชีวิต75%--------------------------ซันนี่ เป็นชื่อที่น่ารักมากซึ่งไม่เข้ากับชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ใบหน้าดุดันแบบนั้นสักนิด ถึงเขาจะหล่อเหลาแต่ก็ไม่เข้าอยู่ดีตามข้อมูลใหม่ที่สืบรู้มา ซันนี่ มีพี่ชายที่อายุห่างกันห้าปีชื่อ พี่วินดี้ และมีน้องสาวคนเล็กอายุห่างกันสี่ปีชื่อ น้องเรนนี่สรุปคือมีชื่อเล่นที่น่ารักกันทั้งบ้านเหมือนเธอกับพี่ชาย พ่อแม่ก็ช่างสรรหามาตั้งเนาะเป้าหมายพักอาศัยอยู่หมู่บ้านหรูเพียงลำพัง แยกตัวออกมาจากครอบครัวเพราะชอบอยู่อย่างสันโดษ...---------------------------เลิกเรียนนานแล้ว ชีสแยกกลับไปช่วยงานที่บ้านเหมือนเดิม ส่วนคนว่างกำลังนั่งรถเมล์กลับบ้าน คืนนี้เธอจะตามพี่ซันนี่ไปที่ ชิวหา ผับดังที่สุดในย่าน อยู่ไม่ไกลจาก GEN Class แหล่งรวมวัยรุ่นอีกตามเคยกำลังชั่งใจว่าจะบอกพี่ชายดีไหม เพราะปกติรายนั้นก็ไม่ค่อยจะกลับบ้านหรอก โตแล้วเลี้ยงได้แต่ตัว ติดผู้หญิงยังพอทน ติดเหล้านี่สิพอเลย ปีหน้าสามสิบยังไม่มีวี่แววคบใครเป็นตัวเป็นตน เรื่องทายาทอย่าหวังจะได้อุ้มชูซุปไก่บ่นในใจ สุดท้ายก็อยากให้พี่ชายโสดแบบนี้ต่อไปเรื่อย ๆ อยู่ดีนั่นแหละ ไม่อยากถูกแบ่งความรัก พอดี
Read more
ตอนที่ 2 - ตามติดชีวิต 100%
ตอนที่ 2ตามติดชีวิต100%----------------------------แก๊งอันธพาลบ้านรวยนั่งกินดื่มพลางพูดคุยเรื่องเรื่อยเปื่อย ตามประสาผู้ที่เกิดมาบนกองเงินกองทอง ไม่เข้าใจว่าการไม่มีเป็นอย่างไรและก็ไม่อยากเข้าใจ เพราะมีใช้สอยไม่ขาดมือเลยไม่จำเป็นต้องคิดอะไรมากบางครั้งก็ถึงขั้นเอาเงินมาโปรยเล่น แจกจ่ายผู้คนในงานปาร์ตี้ หรือเหมาเหล้าเลี้ยงตลอดทั้งคืนซันนี่ที่รู้สึกเบื่อหน่ายยกแก้ววิสกี้ขึ้นจิบพลางกวาดตามองไปรอบ ๆ บรรยากาศไม่มีอะไรแปลกใหม่แต่ที่ใหม่เห็นจะเป็นหญิงสาวโต๊ะข้าง ๆ เธอมองมายังเขาตาไม่กระพริบ ยิ้มโปรยเสน่ห์ส่งมาให้ แสดงความสนใจอย่างเปิดเผย เขาแสยะยิ้มวางแก้วเหล้า ลุกขึ้นเดินออกไปยืนรอตรงทางเดินหญิงสาวพอเห็นดังนั้นจึงลุกตามไปอย่างไม่ลังเล ภายในใจวูบไหวเต้นตื่นกับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นซันนี่คว้าเอวเธอมาโอบไว้พลางพาเดินไปยังที่ที่มืดสลัวกว่านี้ก่อนดันเธอติดกับกำแพง แม้จะเห็นหน้าไม่ชัดแต่ก็รู้ว่าสวยแล้วก็หุ่นดี โดยเฉพาะสะโพกกับหน้าอกหน้าใจนั่นน่ะ...ไม่พูดพร่ำทำเพลงโน้มไปประกบปากจูบอย่างเร่าร้อน ท่อนแขนแข็งแรงโอบกอดพลางเบียดชิด ซันนี่ได้กลิ่นหอมอ่อน ๆ จากตัวเธอ เป็นกลิ่นที่ดมได้ไม่เบื่อ อย
Read more
ตอนที่ 3 - นิสัยส่วนตัว 50%
ตอนที่ 3นิสัยส่วนตัว50%......................ซุปไก่เอาแต่คิดถึงเรื่องเมื่อคืน ...รสจูบรวมไปถึงเรือนร่างอันหอมหวานของรุ่นพี่เจ้าปัญหา ซึ่งเขาดูเป็นคนง่าย ๆ สบาย ๆ มากกว่าจะเจ้าอารมณ์ตามที่ในหมูติดปีกว่ากันร่างสมส่วนนอนแผ่อยู่บนสนามหญ้าเหม่อมองท้องฟ้าอยู่หลังคณะซึ่งมีพื้นที่เชื่อมกับคณะบริหาร เป็นสวนขนาดใหญ่ไว้ให้นักศึกษาพักผ่อนหย่อนใจช่วงบ่ายไม่มีเรียน เพื่อนซี้จอมขยันก็กลับไปช่วยงานครอบครัว จึงเหลือแค่เธอที่ยังไม่อยากกลับบ้าน ก็เลยหาที่นอนเล่นฆ่าเวลาแถวนี้เงียบสงบ ไม่มีคนเลยแม้แต่คนเดียว "คุยตรงนี้ก็ได้เบบี๋ มีอะไรว่ามาเลย"พรึ่บ!เสียงคุ้นหูทำให้คนที่นอนอยู่ลุกพรวดขึ้นนั่ง นับได้ว่าโชคดีที่มีแนวพุ่มไม้บังไว้ ซุปไก่จึงคลานไปเกาะพลางแอบดูเหตุการณ์ปรากฏว่าเป็นพี่ซันกับผู้หญิงคนหนึ่ง...ถึงจะมีชื่อเสียงในทางไม่ดี กระนั้นความฮอตก็ตีคู่กันมา"ซันรู้ใช่ไหมว่าเบบี๋คิดยังไงกับซัน" เสียงหวานฟังดูออดอ้อนเอื้อนเอ่ย"อืม...แล้วยังไง เบบี๋ต้องการอะไรจากเรา" ส่วนคนนี้ก็เย็นชาไม่เปลี่ยนท่าที"ช่วยคบกับเราได้ไหม นะคะ ...เราสัญญาว่าจะไม่งี่เง่า ไม่งอแง แล้วก็จะไม่เรียกร้องอะไรทั้งนั้น" หญิงสา
Read more
ตอนที่ 3 - นิสัยส่วนตัว 75%
ตอนที่ 3นิสัยส่วนตัว75%---------------------------เฮียตุ๋นนั่งทำบัญชีอยู่ในห้องทำงาน สวมแว่นสายตาน่าดูชม สุขุมเหมาะสมกับชายชาตรีวัยใกล้สามสิบ เฮียเป็นคนทำงานเก่ง นอกจากร้านสักก็ยังเป็นเจ้าของกิจการแบรนด์เสื้อผ้าแฟชั่น ซึ่งอยู่ถัดไปอีกสามซอย ตั้งใจทำงานหาเงินไม่ใช่จะแต่งเมียแต่หาเงินเลี้ยงน้องตัวดีต่างหากเด็กแสบมันถึงได้สบายมีเวลาเหลือเฟือในการทำเรื่องไร้สาระ"เฮียจ๋าาาาา"ซุปไก่เปิดประตูเข้ามา สงสัยลืมมารยาทไว้ที่บ้าน ไม่เคาะประตูเลยถูกสายตาพิฆาตเข้าให้"มาทำไม" เสียงดุเอ่ยถามพลางวางมือจากงานตรงหน้า"โหย นี่น้องนะเฮียตุ๋น ดีใจสักนิดก็ได้มั้ง"หน้างอลากเก้าอี้ไปนั่งข้าง ๆ พลางกอดแขนล่ำอันเต็มไปด้วยลายสัก อย่าให้ถึงขั้นต้องโทรไปฟ้องป๊าเลยที่ชอบปล่อยให้น้องอยู่บ้านคนเดียว"สรุปมาทำไม เงินเพิ่งให้เพิ่มไปนะ ถ้าขออีกคราวนี้มีคนน่องลายแน่นอน""ไม่ใช่เรื่องนั้น คือว่านะเฮีย... เฮียสนิทกับพี่ที่ชื่อซันมากไหมอะ" ถามเสียงอ้อมแอ้มพลางเอาหัวซบไหล่ไม่กล้าสบตา"ไอ้ซันเหรอ มันเป็นรุ่นน้องของไอ้เสก ก็รู้จักกันระดับนึงนะ ถามทำไม แกไปสร้างเรื่องอะไรมาอีกล่ะ""เปล่า ๆ ไม่ได้สร้างเรื่องนะ โหยเฮียก็ไ
Read more
ตอนที่ 3 - นิสัยส่วนตัว 100%
ตอนที่ 3นิสัยส่วนตัว100%---------------------------รูปโฉมวันนี้ขอเสนอธีมสาวอวบอ้วนแสนน่ารัก ซุปไก่สนุกกับการปลอมตัว ว่ากันว่าถ้าทำอะไรแล้วรู้สึกสนุกเราจะทำมันได้ดีชุดคนอ้วนนี่ราคาไม่ใช่เล่น ๆ เลยนะ เธอซื้อมันมาแลกกับการถูกพี่ชายด่าสามวันสามคืน เป็นชุดเอี๊ยมยีนส์ซึ่งด้านในบุด้วยซิลิโคนเพื่อการสัมผัสที่สมจริง และหนักถึงสามสิบกิโล เวลาเดินนะเหมือนคนน้ำหนักเยอะจริง ๆ เลยผมยาวถูกแบ่งและม้วนขึ้นเป็นอาหมวยสองข้าง ใบหน้าเติมกระและแต้มสิวปลอมให้เต็มพวงแก้ม เขียนคิ้วให้หนาเล็กน้อย ท่าปากด้วยลิปกลอสสีส้ม และไม่ลืมใส่เหล็กดัดฟันปลอมตอนนี้ซุปไก่กลายเป็นน้องแยมส้มจอมตุ๊ต๊ะหน้าเอ็นดู น้ำหนักโดยรวมแปดสิบกว่าโลยืนอ่านรายละเอียดอยู่หน้าเคาน์เตอร์ เจ้าของสตูดิโอชื่อ พี่หมอก คอยสั่งให้พนักงานช่วยแนะนำ ค่าสมัครสมาชิกเอาเรื่อง แค่สามเดือนยังปาไปสองพันกว่าบาท เขารวมค่าสี ค่าผ้าใบ แล้วก็ค่าของว่าง คือถ้ามาทุกวันก็ถือว่าคุ้ม"ขอสมัครหกเดือนค่ะ" ราคาทำเอาขาสั่นแต่ก็ต้องยอมจ่าย"หกเดือนนะคะ ขอบัตรประชาชนสักครู่ เชิญนั่งรอที่โซฟาก่อนได้เลย เสร็จแล้วเดี๋ยวเอาไปให้ค่ะ"ซุปไก่พยักหน้าเดินมารอที่นั่งโซฟา แบก
Read more
ตอนที่ 4 - สืบเสาะ 50%
ตอนที่ 4 สืบเสาะ 50% --------------------- "โห เลือกร้านไม่ถามเงินในกระเป๋าเราสักนิดเลยพี่ซัน" "เออน่า พี่เลี้ยงเอง" "โอเค ค่อยสบายใจหน่อย" "หึ ๆ ง่ายแบบนี้เลย?" "ก็จะยากทำไมล่ะพี่ ของฟรีดีจะตาย" ซันนี่เป็นคนแบบนี้... เวลาสบายใจก็จะอารมณ์ดีเป็นพิเศษ ยิ้มง่ายกว่าที่ใครหลาย ๆ คนคิด วัน ๆ หนึ่งแทบไม่แตะต้องโทรศัพท์มือถือเลยถ้าเป็นไปได้ อย่างวันนี้ที่เลือกเอามือถือไว้ในรถ เพราะอย่างไรเสียในนั้นมันก็ไม่มีอะไรน่าสนใจให้เปิดดู พาเพื่อนใหม่มากินข้าวที่ร้านอาหารในห้างสรรพสินค้าใหญ่ เป็นร้านหรูดูดีมีระดับ เธอตกใจในตอนแรกแต่พอบอกจะเลี้ยงก็มีสีหน้าโล่งใจ ยิ้มสดใสน่ารักมาก พูดเก่งเป็นกันเอง และดูจะกินเก่งใช้ได้ "สั่งได้ตามใจชอบเลย" เขาเอ่ยบอก เรื่องราคาไม่เกี่ยง ด้วยฐานะที่คาบช้อนเงินช้อนทองมาเกิด เงินไม่เคยขาดมือเลยสักครั้ง "งั้นไม่เกรงใจนะคะ" เจ้าตัวว่าเสียงใส หยิบเมนูมาเปิดดูด้วยความตื่นเต้น แล้วก็ไม่เกรงใจจริง ๆ เธอสั่งอาหารหลายอย่างจนเขาไม่ต้องเปิดเมนูเพื่อดูมันเลย "พี่ซันเอาอะไรเพิ่มไหมคะ" กว่าจะเงยหน้าขึ้นมาจากเมนู สั่งไปประมาณหกเจ็ดอย่าง "พอแล้ว ที่เราสั่งก็
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status