LOGINหลายวันผ่านไป
"แฮ่ม!"
"คุณณัชชา"
"ฉันทำให้นายตกใจหรือเปล่า?"
"ไม่ครับ"
"ไม่เห็นพี่ทิวเลยไปไหนแล้วล่ะ"
"อยู่กับพี่เลี้ยงครับ"
"อ่าว นึกว่านายจะให้ฉันหาให้ซะอีก"
"ผมบอกแล้วไงครับว่าผมไม่รบกวนคุณหรอก"
"คราวนี้นายก็ทำงานได้สะดวกแล้วสินะ"
"ครับ"
"เลิกงานให้ฉันไปส่งไหม"
"ผมมีรถของผมมาครับ"
"แล้ว..."
"ยังไงผมขอตัวไปทำงานต่อก่อนนะครับ"
พูดจบแทนก็เดินออกไปปล่อยให้ณัชชายืนงงอยู่คนเดียวอีกแล้ว นี่ก็เป็นอีกครั้งที่แทนทำตัวเมินเฉยใส่คนตรงหน้า
"เย็นชาแบบนี้ก็น่าสนใจดีนะ" หญิงสาวยิ้มกับตัวเอง เพราะบุคลิกนิสัยของแทนที่ไม่เหมือนใครทำให้เธอสนใจเขามากขึ้นไปอีก
ณัชชาไม่เคยสนใจผู้ชายคนไหนเลย เพราะเธอรู้สึกเข็ดขยาดกับแฟนเก่าที่แสนจะเจ้าชู้ จึงไม่คิดจะจริงจังกับผู้ชายคนไหนอีก จนได้มาเจอกับแทน ผู้ชายที่มีบุคลิกไม่สนโลก ทำเหมือนไม่สนใจผู้หญิง เพราะเธอรู้ได้ในทันทีว่าแทนไม่ใช่ผู้ชายเจ้าชู้ หลอกฟันผู้หญิงเป็นว่าเล่น เธอสัมผัสถึงความอบอุ่นสัมผัสถึงความจริงใจจากสายตาของเขา
"ช่วงนี้คุณณัชชามาร้านบ่อยนะไม่รู้ว่าติดใจใครในร้านหรือเปล่า" ผู้จัดการพูดขึ้นพร้อมกับเหลียวมองแทนที่ยืนอยู่ใกล้ๆ กัน เพราะขนาดลูกค้ายังชอบในหน้าตาของแทนเลย ก็ไม่แปลกที่ผู้หญิงโสดอย่างณัชชาจะสนใจ
"...." ชายหนุ่มยืนนิ่ง ถึงจะได้ยินทุกคำพูด แต่เขาก็ไม่เคยคิดถึงเรื่องพวกนั้น เพราะเขายังมีลูกที่ยังต้องดูแล
"นี่แทน..."
"ครับ"
"นายคิดยังไงกับคุณณัชชาหรอ?"
"ก็ไม่ได้คิดอะไรครับ คุณณัชชาเป็นเจ้านายผมไม่คิดอะไรเกินเลยไปหรอกครับ"
"ถามจริงนะอายุเท่านี้เองไม่คิดจะหาแฟนใหม่หรอ"
"ไม่ครับ"
"ฉันว่าการมีแฟนบางทีมันก็ดีนะ อย่างน้อยก็ช่วยดูแลลูกได้ เวลานานออกมาทำงานแบบนี้"
"แล้วเราจะแน่ใจได้ยังไงครับ ว่าเขาจะรักลูกเราจริงๆ"
"นั่นก็น่าหนักใจ"
"ผมยังไม่คิดจะมีหรอกครับ"
"แล้วถ้าเป็นคุณณัชชาล่ะ"
"พูดอะไรของผู้จัดการครับ"
"ฉันดูออกนะว่าคุณณัชชาเขาชอบนายน่ะ ตั้งแต่ที่ฉันทำงานที่นี่เป็นผู้จัดการของที่นี่ คุณณัชชาเขาจะแวะมาที่นี่เฉพาะเวลาว่างเท่านั้น เพราะเขามีงานต้องทำที่บริษัท แต่ตั้งแต่วันนั้นที่ได้เจอนายคุณณัชชาก็มาที่นี่แทบทุกวันเลย"
"เรื่องนั้นผมไม่รู้ครับ ผมแค่มาทำงาน.."
"เย็นชาซะไม่มี เหอะ!"
"...."
"เรื่องของลูกชายนายผ่านไปได้ด้วยดีใช่ไหม"
"ครับ"
เวลาต่อมา
"พี่ทิวครับพ่อมารับแล้ว"
"อือ...พ่อครับ"
"กลับไปนอนที่บ้านเรากันครับ"
"อือ..."
"ต้องขอโทษด้วยนะครับ ผมกำลังปรับเวลาทำงานอยู่ครับ"
"ไม่เป็นอะไรหรอก"
"คงต้องรบกวนคุณนายแบบนี้ไปอีกสักพักนะครับ"
"เธอจ่ายตังค์ให้ฉัน ฉันก็ดูแลลูกให้เธอ มันไม่ได้รบกวนอะไรเลยสักหน่อย"
"...."
"ฉันแค่อยากถามว่าทำไมเธอถึงไม่เอาลูกไปไว้กับครอบครัว หรือไม่ก็ฝากไว้กับแม่ของเด็ก เพราะยังไงเธอก็ต้องทำงานกลางคืน"
"เราอยู่กันสองคนพ่อลูกครับ แกไม่มีแม่ครับ"
"เอ่อ ฉันขอโทษด้วยนะ พอจะเข้าใจแล้วว่าทำไมเธอถึงได้ทำงานหนักขนาดนี้"
"ขอบคุณนะครับที่เข้าใจ ยังไงผมขอตัวนะครับ ฝันดีครับคุณนาย"
"ฝันดีจ้ะพ่อหนุ่ม ฝันดีนะหนุ่มน้อย"
"บ๊ายบายครับ"
แทนพาลูกชายกลับไปที่บ้านตามปกติ พาแกเข้านอนส่วนตัวเขาเองก็พักผ่อนเช่นกัน จนกระทั่งตอนเช้า แทนลุกขึ้นมาทำหน้าที่ของพ่อ วันนี้เป็นวันหยุดจึงปล่อยให้ลูกชายตื่นสายได้
"พ่อแทนครับ..."
"ครับ ตื่นแล้วหรอไปล้างหน้าก่อนสิ"
"มีคนโทรมาครับ"
"ใครน่ะ"
"ไม่รู้ครับ"
"เอามาให้พ่อสิ แล้วพี่ทิวก็ไปล้างหน้าก่อนนะจะได้ไม่กินข้าวด้วยกัน"
"ครับพ่อแทน"
แทนรับโทรศัพท์จากลูกชายมาแล้วกดรับสาย เบอร์ปลายสายที่โทรเข้ามาเป็นเบอร์แปลกไม่ใช่เบอร์ที่เขาบันทึกไว้คงไม่ใช่เบอร์ของคนรู้จักอย่างแน่นอน
"ครับ ใครโทรมาครับ"
( นี่ฉันเองนะ )
"คุณณัชชา"
( ดีใจจังที่นายยังจำฉันได้ )
"มีอะไรหรือเปล่าครับนี่ไม่ใช่เวลางานนะครับ"
( ฉันแค่อยากโทรหานาย คิดถึง... )
"...."
( ฉันหมายถึงคิดถึงพี่ทิวต่างหาก พี่ทิวไปไหนแล้วล่ะอยากได้ยินเสียง )
"แกเพิ่งตื่นครับไปล้างหน้าอยู่"
( วันนี้นายมาทำงานไหม )
"ครับ ไปทำเหมือนเดิมครับ"
( แล้วนี่นายกำลังทำอะไรอยู่ )
"ทำกับข้าวตอนเช้าครับ"
( ฉันอยากลองกินกับข้าวฝีมือของนายจัง อยากรู้ว่าอร่อยสักแค่ไหน )
"คุณณัชชาไปเอาเบอร์ผมมาจากไหนครับ"
( ฉันเป็นเจ้านายจะมีเบอร์ของลูกน้องมันผิดด้วยหรอ )
"ก็ไม่ผิดครับ แต่ปกติเจ้านายเขามีเบอร์ส่วนตัวของลูกน้องแบบนี้ด้วยหรอครับ"
( กับคนอื่นไม่รู้แต่ฉันมี )
"....." แทนเงียบเพราะไม่รู้จะพูดอะไรหรือตอบอะไรกลับไป ถึงจะเป็นเจ้านายกับลูกน้องแต่ทั้งสองก็ยังไม่ได้สนิทกันถึงขั้นจะพูดคุยกันได้มากกว่านี้
( แทน ทำไมเงียบล่ะ ฉันพูดอะไรผิดหรือเปล่า )
"ไม่ครับ ไม่ผิด"
( ฉันสนใจนายนะ เอิ่ม...ไม่ได้สนใจแบบอยากให้นายมาเป็นเด็กของฉันหรอกนะ ฉันไม่ได้มีรสนิยมแบบนั้น ฉันแค่สนใจในตัวนาย แบบว่านายดูน่าสนใจดี แถมลูกชายของนายก็น่ารักดี )
"ขอบคุณนะครับ แต่ผมยังไม่คิดที่จะมีใครหรอก"
( ฉันอยากรู้ว่าสเปคของนายเป็นแบบไหน )
"ไม่รู้สิครับ"
( แล้วนายชอบผู้หญิงแบบไหนหรอ แบบว่าชอบผู้หญิงเรียบร้อย หรือชอบผู้หญิงห้าวๆ ชอบผู้หญิงทำงานข้างนอกหรือว่าชอบผู้หญิงที่เป็นแม่บ้าน )
"ผมไม่รู้ครับ"
( ให้ตายสินายไม่มีสเปคเลยหรอ )
"....."
( ถ้าอย่างนั้นช่วยบอกได้ไหมว่า นายชอบผู้หญิงรูปร่างแบบไหนหน้าตา เอาในความคิดของนายที่นายมองว่าสวยแล้วนายชอบ )
"ชอบผู้หญิงผมยาวครับ ชอบคนขยันทำงาน แล้วต้องเป็นคนดี"
( อ๋อ.... )
"พ่อแทนครับพ่อแทนคุยกับใคร"
( พี่ทิวมาแล้วหรอฉันขอคุยด้วยหน่อยสิ )
"อ๋อครับ" แทนยื่นโทรศัพท์ให้กับลูกชายของตัวเอง
"ฮัลโหลครับ"
( พี่ทิวครับป้าเองนะ )
"คุณณัชชา"
( ไม่เรียกป้าแล้วหรอ? )
"พ่อแทนบอกว่า ใครเรียกคุณณัชชาครับ"
( ตามใจๆ อยากไปเที่ยวไหม )
"ไม่ครับ"
( ไม่อยากได้ของเล่นหรอ? )
"ไม่ครับ"
( แล้วมีอะไรที่อยากได้ไหม )
"ไม่รู้สิครับ พ่อแทนซื้อให้หมดแล้ว"
( อ่า...ถ้าอย่างนั้นฉันเป็นคนซื้อให้เองดีกว่า )
"ขอบคุณครับ"
( ถ้าอย่างนั้นแค่นี้นะเอาไว้เดี๋ยวค่อยเจอกัน )
"ครับ สวัสดีครับ"
( สวัสดีจ้ะ )
หลายเดือนถัดมา...ตอนนี้ฉันคลอดลูกเรียบร้อยแล้วล่ะได้ลูกแฝดชายหญิง คนพี่เป็นผู้ชายให้ชื่อว่าสายฟ้า ส่วนคนน้องเป็นผู้หญิงให้ชื่อว่าต้นข้าวสองชื่อนี้แทนเป็นคนตั้งขึ้นมาเอง ฉันเองก็ไม่ได้ขัดอะไรเพราะเห็นว่านี่ก็เพราะดีเหมือนกัน ก่อนหน้านั้นฉันไม่ได้คิดเลยว่าจะตั้งชื่อลูกว่าอะไร ระหว่างที่กำลังท้องฉันมัวแต่ระวังจนไม่ได้คิดเรื่องอย่างอื่นเลย คุณหมอบอกว่าท้องแฝดยิ่งท้องโตก็จะยิ่งอันตรายจึงต้องระมัดระวังตัวเป็นพิเศษ จนกระทั่งคลอดเด็กน้อยทั้งสองคนคลอดออกมาปลอดภัยแข็งแรงสมบูรณ์ดี ในวันคลอดและรู้ว่าลูกทั้งสองคนของฉันแข็งแรงสมบูรณ์ดีมันเป็นวันที่ฉันรู้สึกโล่งและสบายใจมากที่สุดเลยที่ผ่านมาฉันไม่เคยรู้เลยว่าจิตวิญญาณของคนเป็นแม่มันเป็นยังไง พอได้มีลูกได้สัมผัสคำว่าแม่จริงๆ แล้วฉันถึงได้เข้าใจว่าลูกคือคนที่สำคัญมากที่สุดในชีวิต ยอมเสียสละได้ทุกอย่างเพื่อให้ลูกได้ปลอดภัย ฉันไม่ได้สนใจสรีระร่างกายของตัวเองเลยหลังจากที่ได้ตั้งท้อง สิ่งเดียวที่ฉันยอมได้ก็คือลูก"แอ้~""อึกแอ้~"ทันทีที่คนนึงร้องออกมาอีกคนนึงก็จะร้องตามขึ้นมาทันที ตามประสาเด็กแฝดที่ต้องเลี้ยงอยู่ใกล้กัน แทนรีบวิ่งมาเพราะเขากำลังจัดการเ
สามเดือนต่อมา"พ่อแทน ป้าณัชชา ทิวกลับมาแล้วครับ" เสียงตะโกนของเด็กหนุ่มดังเข้ามาก่อนที่ตัวจะก้าวเข้ามาในบ้านซะอีก"มากันแล้วหรอ""สวัสดีครับพ่อแทนคิดถึงจัง""มาให้พ่อกอดหน่อยมา""ครับอือ...คิดถึงจังเลยครับ""พ่อก็คิดถึงเหมือนกัน แล้วไปอยู่ที่โน่นเป็นยังไงบ้างสบายดีไหม""ก็สบายดีครับ ช่วงหิมะตกจะอากาศหนาวมากๆ เลยครับ""มาให้ป้ากอดหน่อยสิ""ครับป้า""คิดถึงป้าหรือเปล่า""คิดถึงมากเลยครับ ป้าณัชชาสบายดีนะครับ""สบายดี เราล่ะหืม...พ่อคินดูแลดีหรือเปล่าเนี่ย ดูจะผอมลงนะ""เปล่านะครับ พ่อคินดูแลทิวเป็นอย่างดีเลย แต่พอได้เข้าเรียนก็ได้ทำกิจกรรมหลายอย่างครับ เหมือนได้ออกกำลังกายไปในตัวก็เลยเป็นแบบนี้ครับ""เข้าบ้านกันก่อนเร็ว""ครับพ่อแทน"ทิวประคองณัชชาที่ท้องเริ่มโตเข้าไปในบ้าน ส่วนแทนก็เดินตามหลังมาพร้อมกับอคิน พร้อมกับพูดคุยสารทุกข์สุขดิบกันตามประสาคนที่ไม่ได้เจอกันนาน ถึงแม้จะโทรหากันแทบทุกวันแต่มันก็ไม่เหมือนกับการได้คุยต่อหน้าแบบนี้"ท้องของป้าใหญ่ขึ้นมากเลยนะครับ ใหญ่กว่าตอนที่คุยในโทรศัพท์อีก""เหรอครับ ก็เป็นลูกแฝดนี่ไม่น่าแปลกหรอกมั้ง""อยากรู้จังว่าน้องแฝดของทิวจะหน้าตาเหมือนใคร"
สามเดือนถัดมา"อึก.." ณัชชารีบเอามือปิดปากของตัวเองเพราะจู่ๆ ก็รู้สึกพะอืดพะอมขึ้นมาขณะที่กำลังยืนเตรียมอาหารเย็นให้กับแทนอยู่วันนี้เธอกลับเร็วกว่าปกติ เพราะตั้งใจจะมาทำอาหารเย็นรอแทนและวันนี้ก็มีเรื่องที่สำคัญจะบอกกับเขาด้วย"อืม ให้ตายสิ เพิ่งจะรู้นะว่าอาการแพ้ท้องมันเป็นแบบนี้" เธอยืนบ่นพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะรีบยกอาหารไปจัดเตรียมไว้ที่โต๊ะกินข้าวในบ้าน ไม่นานรถของแทนก็เสียงดังแล่นเข้ามาถึงในตัวบ้านพอดีตามเวลาที่เขาจะต้องกลับเป๊ะๆหมับ~"อือ...""กลับมาไม่บอกก่อนเลยนะครับเนี่ย ผมนึกว่าคุณยังประชุมอยู่ซะอีกก็เลยไม่ได้แวะไปหากะว่าจะกลับมาเตรียมอาหารรอ""ถ้าฉันบอกมันก็ไม่เซอร์ไพรส์นะสิ""ถ้างั้นเรื่องประชุมก็...""ฉันโกหกนายเองแหละ จะได้เซอร์ไพรส์ไง""แล้วนี่ทำอะไรครับเนี่ย ตั้งใจกลับมาทำอาหารโดยเฉพาะเลยหรอ""ใช่ ฉันอยากทำอะไรเพื่อนายบ้างไม่ใช่ให้นายต้องทำให้ฉันอย่างเดียว""น่าอร่อยจังเลยครับ""ไปล้างมือสิ จะได้มานั่งกินข้าวด้วยกัน""ครับ"เพราะทิวไปเรียนต่อต่างประเทศอยู่กับพ่ออีกคนจึงทำให้บ้านหลังนี้เหลือเพียงแทนและณัชชาสองคนเท่านั้น พอทั้งสองออกไปทำงานกันบ้านหลังนี้ก็เลยเงียบมากๆ"ร้
เวลาผ่านล่วงเลยไปจนกระทั่งทิวได้เข้าเรียนมัธยมปลาย ตอนนี้ทิวเองก็โตขึ้นมาก ก่อนหน้านั้นแกมาขออนุญาตกับผมเรื่องไปเรียนต่อที่ต่างประเทศกับพ่อของแกนั่นก็คือคุณอคิน ผมเองก็ไม่ได้ปฏิเสธอะไรเพราะนั่นเป็นอนาคตของแก ทิวเป็นเด็กดีตั้งใจเรียน และแกก็ทำหน้าที่ของแกดีมาโดยตลอดตอนนี้แกก็โตพอที่จะดูแลรับผิดชอบชีวิตของตัวเองได้มากแล้ว การไปเรียนต่อต่างประเทศแบบนั้นผมจึงไม่ค่อยเป็นห่วงสักเท่าไร ที่สำคัญคุณอคินเองก็ตามไปดูแลด้วยเพราะเห็นว่าจะต้องไปทำงานที่นั่น มันยิ่งทำให้ผมหายห่วงไปได้เยอะเลยสนามบิน..."เดินทางปลอดภัยกันนะทั้งสองคน ถึงแล้วอย่าลืมโทรมาบอกพ่อด้วยนะทิว""ครับพ่อแทน อยู่ที่นี่ก็ดูแลตัวเองดีๆ นะครับ ดูแลป้าณัชชาด้วย""โอเคจะดูแลเป็นอย่างดีเลย""ฉันไปก่อนนะแทนณัชชา""เดินทางปลอดภัยนะอคิน ดูแลทิวด้วยล่ะ แทนยกหน้าที่นี้ให้เป็นหน้าที่ของนายแล้วนะ""ฉันจะทำหน้าที่พ่อให้ดีที่สุดเลยนายไม่ต้องเป็นห่วงนะแทน""ครับ ดูแลตัวเองกันดีๆ นะครับ""ถึงแล้วอย่าลืมคลอมาบอกป้าด้วยนะป้าเป็นห่วง""ครับป้าณัชชา ดูแลตัวเองด้วยนะครับ อย่าลืมมีน้องให้ทิวนะครับ""หื้ม...เป็นเด็กเป็นเล็กพูดอะไรของเราเนี่ยใครสอนพูดก
เวลาผ่านไปหมับ!"อะไรเนี่ยแทนตกใจหมดเลย""ทำอะไรอยู่ครับเนี่ย กำลังคิดอะไรอยู่ครับถึงตกใจได้""ก็นายเล่นแบบนี้ใครจะไม่ตกใจล่ะ""โอ๋เอ๋ หายตกใจนะครับคนเก่ง""มาหวานแปลกๆ นะ นายมีอะไรหรือเปล่าแทน""จำได้หรือเปล่าครับว่าผมเคยบอกอะไรกับคุณ""เรื่องอะไรล่ะนายบอกกับฉันหลายเรื่องมากๆ เลยนะแทน""แต่งงานกับผมนะครับ""...."คุณณัชชาเธอหันกลับมามองหน้าของผม ดวงตาของเธอกำลังสั่นระริกก่อนจะมีน้ำตาเอ่อคลอออกมา แล้วเธอก็โผเข้ากอดผมแน่น"อะไรกันครับ ทำไมต้องร้องไห้ด้วย ผมพูดอะไรผิดไปหรือเปล่า""ฮึก ฉันร้องไห้เพราะฉันดีใจต่างหากล่ะไอ้เด็กบ้า""แต่งงานกับผมนะครับคุณณัชชา ขอให้ผมได้ดูแลคุณต่อจากนี้และตลอดไปเลยนะครับ""ฮึกตกลง ฉันตกลงไม่ปฏิเสธเลย ไอ้เด็กบ้ามีเรื่องมาให้เซอร์ไพรส์ได้ตลอดเลยนะ""ตอนนี้ผมพร้อมแล้ว ขอโทษนะครับที่ผมไม่มีอะไรพร้อมเลย""แค่นายไม่ทิ้งฉันแค่นายซื่อสัตย์กับฉัน ไม่ทำกับฉันเหมือนกับคนอื่นที่ผ่านๆ มาแค่นี้ฉันก็ดีใจมากแล้ว""ผมจะคอยอยู่เคียงข้างคุณตลอดไปเลย"เพราะก่อนหน้านั้นผมยังไม่พร้อมที่จะจัดงานแต่ง ว่าด้วยเรื่องเงินทองของผมมันยังไม่ค่อยคล่องสักเท่าไหร่ และเรื่องแต่งงานผมก็อยากให
สามวัดถัดมา"ไม่เป็นอะไรนะอคิน" ณัชชาลูบหัวไหล่ปลอบใจเพื่อนสนิท หลังจากที่อคินเพิ่งจะสูญเสียผู้เป็นแม่ไป ก่อนหน้านั้นเขาเองก็เพิ่งจะสูญเสียพ่อไปตามด้วยแม่ก็มาล้มป่วยจึงทำให้ลูกชายคนเดียวอย่างเขาต้องคอยดูแล และมันก็ยากที่จะให้ทำใจได้ง่ายๆ กับการที่จะต้องสูญเสียคนในครอบครัวไปในระยะเวลาใกล้ๆ กันแบบนี้"ทำใจเถอะนะครับเรื่องแบบนี้มันเป็นเรื่องปกติที่จะต้องเกิดในชีวิตของคนเราอยู่แล้ว ผมเองก็เคยสูญเสียพ่อแม่สูญเสียพี่สาวผมเข้าใจความรู้สึกของคุณดีครับ มันอาจจะยากในช่วงแรกๆ กว่าเราจะทำใจได้ แต่เชื่อเถอะครับว่าเราจะกลับมาเข้มแข็งได้อย่างแน่นอน ขอแค่คุณเข้มแข็งและก้าวผ่านตรงจุดนี้ไปให้ได้" แทนเองก็ช่วยปลอบใจไม่ต่างกัน เพราะรู้ดีว่าเรื่องแบบนี้มันยากที่จะทำใจได้ในทันที เขาเองก็เคยยืนอยู่ในจุดนี้มาก่อนเหมือนกันจึงเข้าใจดีว่าความรู้สึกมันเป็นยังไงที่จะต้องสูญเสียคนในครอบครัวไป แล้วเหลือตัวเองอยู่คนเดียวแบบนี้"ช่วยบอกฉันหน่อยสิว่านายทำยังไงนายถึงผ่านเรื่องร้ายๆ พวกนั้นมาได้ ฉันยังไม่เคยเผชิญกับเรื่องพวกนี้ มันเหมือนเป็นเวรกรรมที่ฉันเคยทำกับสายธารเอาไว้ ฉันกลับมาเพื่อตั้งใจจะมาขอโทษสายธารที่ทิ้งไป แ







