เข้าสู่ระบบหลายวันผ่านไป
"แฮ่ม!"
"คุณณัชชา"
"ฉันทำให้นายตกใจหรือเปล่า?"
"ไม่ครับ"
"ไม่เห็นพี่ทิวเลยไปไหนแล้วล่ะ"
"อยู่กับพี่เลี้ยงครับ"
"อ่าว นึกว่านายจะให้ฉันหาให้ซะอีก"
"ผมบอกแล้วไงครับว่าผมไม่รบกวนคุณหรอก"
"คราวนี้นายก็ทำงานได้สะดวกแล้วสินะ"
"ครับ"
"เลิกงานให้ฉันไปส่งไหม"
"ผมมีรถของผมมาครับ"
"แล้ว..."
"ยังไงผมขอตัวไปทำงานต่อก่อนนะครับ"
พูดจบแทนก็เดินออกไปปล่อยให้ณัชชายืนงงอยู่คนเดียวอีกแล้ว นี่ก็เป็นอีกครั้งที่แทนทำตัวเมินเฉยใส่คนตรงหน้า
"เย็นชาแบบนี้ก็น่าสนใจดีนะ" หญิงสาวยิ้มกับตัวเอง เพราะบุคลิกนิสัยของแทนที่ไม่เหมือนใครทำให้เธอสนใจเขามากขึ้นไปอีก
ณัชชาไม่เคยสนใจผู้ชายคนไหนเลย เพราะเธอรู้สึกเข็ดขยาดกับแฟนเก่าที่แสนจะเจ้าชู้ จึงไม่คิดจะจริงจังกับผู้ชายคนไหนอีก จนได้มาเจอกับแทน ผู้ชายที่มีบุคลิกไม่สนโลก ทำเหมือนไม่สนใจผู้หญิง เพราะเธอรู้ได้ในทันทีว่าแทนไม่ใช่ผู้ชายเจ้าชู้ หลอกฟันผู้หญิงเป็นว่าเล่น เธอสัมผัสถึงความอบอุ่นสัมผัสถึงความจริงใจจากสายตาของเขา
"ช่วงนี้คุณณัชชามาร้านบ่อยนะไม่รู้ว่าติดใจใครในร้านหรือเปล่า" ผู้จัดการพูดขึ้นพร้อมกับเหลียวมองแทนที่ยืนอยู่ใกล้ๆ กัน เพราะขนาดลูกค้ายังชอบในหน้าตาของแทนเลย ก็ไม่แปลกที่ผู้หญิงโสดอย่างณัชชาจะสนใจ
"...." ชายหนุ่มยืนนิ่ง ถึงจะได้ยินทุกคำพูด แต่เขาก็ไม่เคยคิดถึงเรื่องพวกนั้น เพราะเขายังมีลูกที่ยังต้องดูแล
"นี่แทน..."
"ครับ"
"นายคิดยังไงกับคุณณัชชาหรอ?"
"ก็ไม่ได้คิดอะไรครับ คุณณัชชาเป็นเจ้านายผมไม่คิดอะไรเกินเลยไปหรอกครับ"
"ถามจริงนะอายุเท่านี้เองไม่คิดจะหาแฟนใหม่หรอ"
"ไม่ครับ"
"ฉันว่าการมีแฟนบางทีมันก็ดีนะ อย่างน้อยก็ช่วยดูแลลูกได้ เวลานานออกมาทำงานแบบนี้"
"แล้วเราจะแน่ใจได้ยังไงครับ ว่าเขาจะรักลูกเราจริงๆ"
"นั่นก็น่าหนักใจ"
"ผมยังไม่คิดจะมีหรอกครับ"
"แล้วถ้าเป็นคุณณัชชาล่ะ"
"พูดอะไรของผู้จัดการครับ"
"ฉันดูออกนะว่าคุณณัชชาเขาชอบนายน่ะ ตั้งแต่ที่ฉันทำงานที่นี่เป็นผู้จัดการของที่นี่ คุณณัชชาเขาจะแวะมาที่นี่เฉพาะเวลาว่างเท่านั้น เพราะเขามีงานต้องทำที่บริษัท แต่ตั้งแต่วันนั้นที่ได้เจอนายคุณณัชชาก็มาที่นี่แทบทุกวันเลย"
"เรื่องนั้นผมไม่รู้ครับ ผมแค่มาทำงาน.."
"เย็นชาซะไม่มี เหอะ!"
"...."
"เรื่องของลูกชายนายผ่านไปได้ด้วยดีใช่ไหม"
"ครับ"
เวลาต่อมา
"พี่ทิวครับพ่อมารับแล้ว"
"อือ...พ่อครับ"
"กลับไปนอนที่บ้านเรากันครับ"
"อือ..."
"ต้องขอโทษด้วยนะครับ ผมกำลังปรับเวลาทำงานอยู่ครับ"
"ไม่เป็นอะไรหรอก"
"คงต้องรบกวนคุณนายแบบนี้ไปอีกสักพักนะครับ"
"เธอจ่ายตังค์ให้ฉัน ฉันก็ดูแลลูกให้เธอ มันไม่ได้รบกวนอะไรเลยสักหน่อย"
"...."
"ฉันแค่อยากถามว่าทำไมเธอถึงไม่เอาลูกไปไว้กับครอบครัว หรือไม่ก็ฝากไว้กับแม่ของเด็ก เพราะยังไงเธอก็ต้องทำงานกลางคืน"
"เราอยู่กันสองคนพ่อลูกครับ แกไม่มีแม่ครับ"
"เอ่อ ฉันขอโทษด้วยนะ พอจะเข้าใจแล้วว่าทำไมเธอถึงได้ทำงานหนักขนาดนี้"
"ขอบคุณนะครับที่เข้าใจ ยังไงผมขอตัวนะครับ ฝันดีครับคุณนาย"
"ฝันดีจ้ะพ่อหนุ่ม ฝันดีนะหนุ่มน้อย"
"บ๊ายบายครับ"
แทนพาลูกชายกลับไปที่บ้านตามปกติ พาแกเข้านอนส่วนตัวเขาเองก็พักผ่อนเช่นกัน จนกระทั่งตอนเช้า แทนลุกขึ้นมาทำหน้าที่ของพ่อ วันนี้เป็นวันหยุดจึงปล่อยให้ลูกชายตื่นสายได้
"พ่อแทนครับ..."
"ครับ ตื่นแล้วหรอไปล้างหน้าก่อนสิ"
"มีคนโทรมาครับ"
"ใครน่ะ"
"ไม่รู้ครับ"
"เอามาให้พ่อสิ แล้วพี่ทิวก็ไปล้างหน้าก่อนนะจะได้ไม่กินข้าวด้วยกัน"
"ครับพ่อแทน"
แทนรับโทรศัพท์จากลูกชายมาแล้วกดรับสาย เบอร์ปลายสายที่โทรเข้ามาเป็นเบอร์แปลกไม่ใช่เบอร์ที่เขาบันทึกไว้คงไม่ใช่เบอร์ของคนรู้จักอย่างแน่นอน
"ครับ ใครโทรมาครับ"
( นี่ฉันเองนะ )
"คุณณัชชา"
( ดีใจจังที่นายยังจำฉันได้ )
"มีอะไรหรือเปล่าครับนี่ไม่ใช่เวลางานนะครับ"
( ฉันแค่อยากโทรหานาย คิดถึง... )
"...."
( ฉันหมายถึงคิดถึงพี่ทิวต่างหาก พี่ทิวไปไหนแล้วล่ะอยากได้ยินเสียง )
"แกเพิ่งตื่นครับไปล้างหน้าอยู่"
( วันนี้นายมาทำงานไหม )
"ครับ ไปทำเหมือนเดิมครับ"
( แล้วนี่นายกำลังทำอะไรอยู่ )
"ทำกับข้าวตอนเช้าครับ"
( ฉันอยากลองกินกับข้าวฝีมือของนายจัง อยากรู้ว่าอร่อยสักแค่ไหน )
"คุณณัชชาไปเอาเบอร์ผมมาจากไหนครับ"
( ฉันเป็นเจ้านายจะมีเบอร์ของลูกน้องมันผิดด้วยหรอ )
"ก็ไม่ผิดครับ แต่ปกติเจ้านายเขามีเบอร์ส่วนตัวของลูกน้องแบบนี้ด้วยหรอครับ"
( กับคนอื่นไม่รู้แต่ฉันมี )
"....." แทนเงียบเพราะไม่รู้จะพูดอะไรหรือตอบอะไรกลับไป ถึงจะเป็นเจ้านายกับลูกน้องแต่ทั้งสองก็ยังไม่ได้สนิทกันถึงขั้นจะพูดคุยกันได้มากกว่านี้
( แทน ทำไมเงียบล่ะ ฉันพูดอะไรผิดหรือเปล่า )
"ไม่ครับ ไม่ผิด"
( ฉันสนใจนายนะ เอิ่ม...ไม่ได้สนใจแบบอยากให้นายมาเป็นเด็กของฉันหรอกนะ ฉันไม่ได้มีรสนิยมแบบนั้น ฉันแค่สนใจในตัวนาย แบบว่านายดูน่าสนใจดี แถมลูกชายของนายก็น่ารักดี )
"ขอบคุณนะครับ แต่ผมยังไม่คิดที่จะมีใครหรอก"
( ฉันอยากรู้ว่าสเปคของนายเป็นแบบไหน )
"ไม่รู้สิครับ"
( แล้วนายชอบผู้หญิงแบบไหนหรอ แบบว่าชอบผู้หญิงเรียบร้อย หรือชอบผู้หญิงห้าวๆ ชอบผู้หญิงทำงานข้างนอกหรือว่าชอบผู้หญิงที่เป็นแม่บ้าน )
"ผมไม่รู้ครับ"
( ให้ตายสินายไม่มีสเปคเลยหรอ )
"....."
( ถ้าอย่างนั้นช่วยบอกได้ไหมว่า นายชอบผู้หญิงรูปร่างแบบไหนหน้าตา เอาในความคิดของนายที่นายมองว่าสวยแล้วนายชอบ )
"ชอบผู้หญิงผมยาวครับ ชอบคนขยันทำงาน แล้วต้องเป็นคนดี"
( อ๋อ.... )
"พ่อแทนครับพ่อแทนคุยกับใคร"
( พี่ทิวมาแล้วหรอฉันขอคุยด้วยหน่อยสิ )
"อ๋อครับ" แทนยื่นโทรศัพท์ให้กับลูกชายของตัวเอง
"ฮัลโหลครับ"
( พี่ทิวครับป้าเองนะ )
"คุณณัชชา"
( ไม่เรียกป้าแล้วหรอ? )
"พ่อแทนบอกว่า ใครเรียกคุณณัชชาครับ"
( ตามใจๆ อยากไปเที่ยวไหม )
"ไม่ครับ"
( ไม่อยากได้ของเล่นหรอ? )
"ไม่ครับ"
( แล้วมีอะไรที่อยากได้ไหม )
"ไม่รู้สิครับ พ่อแทนซื้อให้หมดแล้ว"
( อ่า...ถ้าอย่างนั้นฉันเป็นคนซื้อให้เองดีกว่า )
"ขอบคุณครับ"
( ถ้าอย่างนั้นแค่นี้นะเอาไว้เดี๋ยวค่อยเจอกัน )
"ครับ สวัสดีครับ"
( สวัสดีจ้ะ )
วันเริ่มงานวันแรกแทนใส่ชุดสูทที่ณัชชาซื้อมาให้หลังจากนั้นก็ขับรถไปรับเธอที่บ้านทำหน้าที่เป็นพนักงานขับรถหลังจากที่ส่งลูกชายถึงโรงเรียนเรียบร้อยแล้ว"เจ็ดโมงครึ่งผมไม่สายใช่ไหมครับ""ต่อให้สายก็ไม่เป็นไรหรอก เพราะฉันเป็นเจ้าของบริษัท""คุณณัชชาให้ผมขับรถตรงไปที่บริษัทเลยใช่ไหมครับ""ใช่..."แทนขับรถออกไป ระหว่างขับรถเขาก็ยังคอยมองดูกระจกหลังอยู่แบบนั้น เพราะเมื่อวานทั้งสองเพิ่งจะจูบกันไปเลยทำให้แทนทำตัวไม่ค่อยถูกสักเท่าไร เธอเองก็คงจะเป็นแบบเดียวกันเพราะดูเธอไม่ค่อยพูดเลย จนกระทั่งมาถึงบริษัทของณัชชา"วันนี้ฉันมีประชุมกับพวกพนักงาน นายออกไปหาอะไรกินหรือว่าจะออกไปไหนก็ได้นะ นั่งรอเฉยๆ มันคงจะน่าเบื่อ""ครับคุณณัชชา"แทนก้มหน้าตอบรับเหมือนกับลูกน้องที่ทำความเคารพเจ้านาย แทนรู้จักวางตัวได้เป็นอย่างดี เขาไม่ได้พูดคุยให้ดูเหมือนว่าสนิทสนมในเวลางานหลังจากนั้นแทนก็ขับรถไปจอดที่ลานจอดรถด้านหลัง ส่วนตัวเขาก็ไปเดินหานั่งเล่นเพราะไม่มีอะไรทำ"อุ้ยๆๆ พ่อหนุ่มสุดหล่อคะมาทำอะไรที่นี่หรอคะ""นั่นสิสุดหล่อมาสมัครงานหรอ""พวกฉันแนะนำให้ได้นะ พวกฉันทำงานอยู่ที่นี่น่ะ"ขณะที่แทนกำลังนั่งเล่นอยู่ที่โต๊ะ
บ้านแทนฉันยังอยู่ที่บ้านของเขาและกำลังช่วยเขาล้างจานอยู่ นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่ฉันได้ทำอะไรแบบนี้ เพราะที่ผ่านมาฉันมีแม่บ้านคอยทำให้ ฉันเองก็โตมากับแม่ พอแม่เสียฉันเองก็เริ่มที่จะดูแลตัวเองได้แล้ว ถึงฉันจะไม่มีครอบครัวไม่มีพ่อไม่มีแม่ แต่ฉันก็ยังมีสังคมเพื่อนที่ยังพอเป็นเซฟโซนให้กับฉันได้ที่ฉันรู้สึกว่าได้อยู่ที่นั่นแล้วฉันปลอดภัย จนกระทั่งได้มาเจอกับแทนนี่แหละ"ฉันขอถามได้หรือเปล่าครอบครัวของนายไปไหนหมด""เสียหมดแล้วครับ""ฉันเสียใจด้วยนะ ฉันก็ไม่มีพ่อไม่มีแม่เหมือนกันฉันเข้าใจความรู้สึกของนาย ว่าแต่ญาติพี่น้องล่ะ?""พวกเขาตัดขาดจากผม ไม่มีใครอยากได้เด็กที่ยังเรียนไม่จบกับเด็กอีกคนนึงที่กำลังโตไปเป็นภาระหรอกครับ""...." ทำไมได้ยินแบบนี้แล้วฉันรู้สึกสงสารจังเลยนะ เพราะคำพูดแค่นี้มันทำให้ฉันเห็นว่าแทนต้องต่อสู้ดิ้นรนและเผชิญหน้ากับอะไรมาบ้างแต่ฉันไม่เข้าใจ ในเมื่อตัวเขาก็ยังเป็นแบบนี้ทำไมถึงยังปล่อยให้แฟนตัวเองท้อง หรือว่าจะเป็นเพราะพลาด"แทน...""ครับ""นายไม่เป็นอะไรใช่ไหม""ไม่ครับ""...."แทนถูกญาติตัดขาดเด็กผู้ชายที่อยู่ในวัยหัวเลี้ยวหัวต่อกับเด็กทารกอีกหนึ่งคนต้องต่อสู้ดิ้นรนม
ณัชชา Talkวันนั้นฉันติดธุระจริงๆ เลยไปที่บ้านของพี่ทิวตามคำขอของแกไม่ได้ แต่ฉันก็รีบจัดการปัญหาให้เสร็จเพราะอยากจะไปที่บ้านของแก และวันนี้ฉันก็ได้มาจริงๆ"สวัสดีครับคุณณัชชา""พี่ทิวล่ะ""อยู่ด้านในครับ""บ้านนายน่าอยู่ดีจังสะอาดด้วย""ครับ ว่าแต่ไปคุยกันอีท่าไหน ถึงชวนกันมาที่นี่ได้""ฉันเปล่าพูดหว่านล้อมอะไรเลยนะพี่ทิวเป็นคนชวนฉันมาเอง จริงๆ นะ แกขอโทษฉันแล้วก็ชวนฉันมากินข้าว อันที่จริงแกชวนฉันตั้งแต่วันนั้นแล้วแหละแต่ฉันยุ่งอยู่กับงานก็เลยมาไม่ได้" ไม่รู้ทำไมฉันถึงต้องมายืนแก้ตัวแบบนี้ด้วย แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันฉันแค่ไม่อยากให้แทนเข้าใจอะไรผิดไป ต่อให้พี่ทิวไม่ชวนฉันก็อยากมาอยู่ดี และฉันก็คงจะหาทางมาที่นี่จนได้แหละ"ผมรู้ครับ เชิญนั่งก่อนนะครับ""คุณณัชชาสวัสดีครับ""สวัสดีครับพี่ทิว""เดี๋ยวผมไปยกอาหารมาให้นะครับ""เดี๋ยวฉันไปช่วย พี่ทิวนั่งรออยู่ตรงนี้นะ""ครับ"ฉันรีบเดินตามแทนเข้าไปในครัว ฉันแทบไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง เขาเป็นผู้ชายก็จริงแต่บ้านกลับสะอาดเรียบร้อยอย่างกับผู้หญิงอยู่ ห้องครัวก็สะอาดกริ๊บ"นี่ถ้านายบอกว่านายเป็นผู้หญิงฉันก็เชื่อนะเนี่ย""ทำไมครับ""บ้านของนายสะอาด
บ้านแทน"ไม่ใช่แบบนั้นสักหน่อย ผมไม่ได้เป็นแบบนั้นนะ...""ผมไม่เอาผมไม่อยากได้.."แทนค่อยๆ เดินไปทางด้านหลังของลูกชายที่ดูเหมือนกำลังจะคุยโทรศัพท์กับใครบางคนอยู่และเหมือนกำลังทะเลาะกับใครในสายนั้น"คุยกับใครครับพี่ทิว" แทนเอ่ยถามลูกชายเสียงนุ่ม ก่อนจะยกมือลูบที่ศีรษะของลูกชายอย่างอ่อนโยน"คุณณัชชาโทรมาครับแต่พ่อแทนทำกับข้าวอยู่พี่ทิวก็เลยรับแทน""แล้วคุยอะไรกันครับทำไมเสียงดังแบบนั้น""พี่ทิวไม่อยากคุยแล้ว"ลูกชายยื่นโทรศัพท์คืนให้กับผู้เป็นพ่อ หลังจากนั้นก็เดินออกไปเลย"สวัสดีครับคุณณัชชา"( นายทำอะไรอยู่ )"ผมไปทำอาหารมาครับ"( ฉันอยากลองกินอาหารฝีมือของนายจัง )"เมื่อกี้ทะเลาะอะไรกันหรอครับ"( ไม่มีอะไรหรอกฉันก็แค่แกล้งพี่ทิวเล่นน่ะ )"อะไรหรอครับ?" ดูเหมือนว่าแทนจะอยากรู้ให้ได้ว่าอะไรทำให้ลูกชายของเขาตะคอกไปได้แบบนั้น แต่มันไม่ได้เป็นการตะคอกที่แสดงถึงนิสัยที่ไม่ดีของลูกชาย เพราะพี่ทิวไม่เคยมีนิสัยแบบนี้กับใครเลยไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม( ฉันแค่ถามพี่ทิวว่าอยากมีแม่หรือเปล่า แต่พี่ทิวของนายบอกว่าเขามีแม่แค่คนเดียว )"ครับ พี่ทิวแก..."( ฉันเข้าใจฉันขอโทษนะฉันไม่ได้จะตอกย้ำฉันก็แค
แทน Talkตั้งแต่ได้เจอกับคุณณัชชาครั้งแรกผมก็เอาแต่นึกถึงเธอบางครั้งก็ฝันถึง และสิ่งที่ทำให้ผมตกใจจนทำตัวไม่ถูกคือตอนที่เธอบอกว่าชอบผม มันก็จริงที่ผมได้ยินคำคำนี้จากผู้หญิงคนอื่นมาแล้วไม่รู้กี่ครั้ง จนผมรู้สึกเฉยๆ กับคำพวกนี้ไปแล้ว จนกระทั่งคำพูดเหล่านี้มันออกมาจากปากของคุณณัชชา มันทำให้ผมใจเต้นแรงจนบอกไม่ถูกเธอมาบอกชอบผมทั้งๆ ที่ผมเองก็ทำตัวเย็นชาใส่เธอไม่สนใจเธอเนี่ยนะ มันน่าสนใจตรงไหนกัน ผู้หญิงหลายๆ คนที่เข้าหาผมมักจะบอกว่าผมน่าเบื่อน่ารำคาญเพราะผมไม่เล่นด้วยและก็มีดีแค่หน้าตาเท่านั้น แต่เธอกลับมาสนใจผมทั้งๆ ที่ผมก็ทำตัวน่าเบื่อใส่เธออันที่จริงผมไม่ได้อยากทำแบบนี้ แต่ที่ผมทำเพราะผมยังไม่อยากมีใครจริงๆ ผมอยากดูแลพี่ทิวแค่คนเดียวผมยังไม่พร้อมที่จะดูแลใคร เราอยู่ด้วยกันมาสองคนพ่อลูกผมไม่อยากดึงใครเข้ามาแล้วทำให้พี่ทิวรู้สึกว่าตัวเองถูกแบ่งความรักไปร้านอาหาร..."คุณณัชชาเป็นยังไงบ้างแทน""ผมก็ไม่รู้เหมือนกันครับ ทำไมผู้จัดการถึงไม่ไปถามคุณณัชชาเองล่ะครับ""ก็เห็นคุณณัชชาเขาชอบมาอยู่กับนายนี่""ก็แค่ข้อเท้าอักเสบครับ ใส่รองเท้าส้นสูงแล้วข้อเท้าพลิกกระแทกกับพื้นอย่างแรง""อ๋อ..."ผมก
ณ ร้านอาหาร"ฉันฝากของไปให้พี่ทิวหน่อยนะ" ณัชชายื่นถุงที่ด้านในมีทั้งของเล่นและเสื้อผ้าให้กับแทน เพราะเธอตั้งใจซื้อไปฝากลูกชายของเขา"คุณณัชชาซื้อมาให้ผมทำไมครับ""ก็บอกอยู่ว่าฉันไม่ได้ให้นาย ฉันให้พี่ทิว""แต่ผมคงรับไว้ไม่ได้หรอกครับ""ฉันอุตส่าห์ซื้อมาฝากเลยนะ นายจะปฏิเสธน้ำใจของฉันแบบนี้เลยหรอ ฉันตั้งใจซื้อมาให้ถ้านายไม่รับมันก็น่าน้อยใจนะ""....""รับไปเถอะฉันซื้อมาฝากพี่ทิว จะได้มีของเล่นเหมือนกับเพื่อนๆ เสื้อผ้าที่ซื้อมาให้ก็เอาไว้ใส่ไปไหนมาไหนไง""งั้นก็ขอบคุณนะครับ""อื้ม ไม่เป็นอะไร ถ้าอยากได้อะไรก็บอกฉันได้เลยนะ""...." แทนยิ้มเจื่อนๆ เพราะเขาไม่ค่อยยิ้มให้กับใครสักเท่าไร ส่วนใหญ่ทำเป็นแต่หน้านิ่งๆ มากกว่า"วันนี้ฉันสวยไหม?" หญิงสาวพูดขึ้นพร้อมกับสางผมยาวๆ ของเธอแก้เขิน พอรู้ว่าแทนชอบผู้หญิงแนวไหนเธอก็ลองแต่งตัวแนวนั้นมา"ก็..สวยครับ""แล้ว...""ผมยังมีงานต้องทำขอตัวก่อนนะครับ""อ่าว ดะ เดี๋ยวก่อนสิแทน ว๊าย!!"ตุบ!!"คุณณัชชา!""อะ โอ๊ย เจ็บข้อเท้าจัง""อยู่นิ่งๆ นะครับสงสัยข้อเท้าจะพลิก ใส่รองเท้าส้นสูงจะวิ่งทำไมล่ะครับ""ก็นายเดินหนีฉันนี่""ผมแค่จะไปทำงานต่อครับ""ฉันคงเด







