공유

บทที่8

last update 게시일: 2026-05-15 14:56:38

ทันทีที่คำถามหลุดปาก บรรยากาศรอบโต๊ะก็เปลี่ยนไปทันที เพื่อนสนิทของคุณนักเลงหันมามองผมทำหน้าตาประหลาดใส่ ส่วนแฟนเก่ามาเฟียที่ยืนนิ่งอยู่ก็ขมวดคิ้วมองเหมือนเห็นตัวประหลาดกว่าเดิม

"นี่เป็นแฟนมันจริงเหรอ ทำไมถึงไม่รู้ว่ามันอายุยี่สิบหก"

เพื่อนมาเฟียไมได้ตอบแค่คำถามแต่ย้อนถามกลับมาทำเอาผมชะงักกึกจนหลุดอุทาน

"ห๊าาา"

ออกมาดังลั่น ไอ้คนข้างตัวผมเนี่ยนะอายุยี่สิบหก? ไอ้พวกโตกว่าวัย พวกแก่แดดกร้านโลก หน้าโหดปานยักษ์วัดแจ้งแต่อายุน้อยกว่าผมตั้ง...สามปี!

ด่ากูจริงด่ากูจังนึกว่าแก่กว่ากูบ้าเอ๊ย!

ยังไม่ทันที่ผมจะได้โวยวายทวงคืนความอาวุโส ท้ายประโยคก็โดนกลืนหายไปในลำคอ เมื่อมือหนาของมาเฟียปากหมาคว้าหมับเข้าที่เอวแล้วรวบตัวผมขึ้นไปนั่งแหมะบนตักแกร่งอย่างถือวิสาสะ ผมพยายามจะขัดขืนแต่แรงบีบที่เอวมันส่งสัญญาณชัดเจนว่าให้หุบปาก แล้วสวมบทเป็น 'เมียอุปโลก' ที่แม่งพูดเองเองเออเองต่อ

ท่ามกลางวงเหล้าราคาแพงระยับที่ผมไม่คิดจะแตะ ได้แต่นั่งหน้าซดน้ำส้มในมืออยู่บนตักมาเฟียหน้าโหดที่แก่แดดเกินอายุไปไกลลิบ

สายตาของพวกจีนเทารอบกายจ้องมองมาทำเอาผมขนลุกไปทั้งตัว เป็นเมียมาเฟียมันแปลกขนาดนั้นเชียว

ความรู้สึกตอนนี้เหมือนตัวเองเป็นเด็กปอหกที่โดนโจรลักพาตัวมามาไม่มีผิด ยิ่งเห็นสายตาของอดีตเพื่อนรักและแฟนเก่าคุณนักเลงที่มองมาด้วยความสงสาร ผมได้แต่ส่งสายตาไปขอให้ช่วย

ช่วยกูทีกูไม่ใช่คนเลวจะมาเป็นเมียคนเหี้ยได้ยังไงเราอยู่กันคนละโลกเลย

"ไม่กลับคอนโดเพราะนอนบ้านเมียนี่เหรอ?"

เพื่อนสนิทของเขาถามขึ้นพลางหรี่ตามองมาที่ผมกับเพื่อนอย่างจับผิด ผมเห็นสายตาของอดีตเพื่อนรักคู่นี้แล้วก็ได้แต่ลอบกลืนน้ำลาย แววตาของพวกเขามันฟ้องชัดว่ากำลังสงสัยที่ตามาเฟียคนนี้ไม่ยอมกลับคอนโดที่น่าจะเป็นที่ที่เขาเคยอยู่ด้วยกัน

"เออ!" มาเฟียตอบสั้นห้วนเสียงดังจนน้ำลายกระเด็น

(เออบ้าบออะไรล่ะ! นอนในรถที่จอดขวางทางเข้าบ้านคนอื่นเขาตะหาก!)

ผมด่าในใจ อยากจะตะโกนบอกไอ้พวกมาเฟียขี้มโนพวกนี้จริงๆ ว่ามันมูฟออนเป็นวงกลมนอนสิงสถิตอยู่บนรถขวางหน้าบ้านผมพร้อมเปิดหนังโป๊โชว์ความถ่อยอีกต่างหาก

ผมเหลือบมองปฏิกิริยาของแฟนเก่าเขา เห็นเขานิ่งไปครู่หนึ่ง แววตาดูสั่นไหวซึ่งมันยิ่งทำให้ผมรู้สึกผิดมนุษย์มนาขึ้นมาทันทีที่ต้องมานั่งเป็นเครื่องมือประชดประชันแบบนี้ นอกจากจะโดนบังคับใช้ชื่อเบ๊บแล้วยังต้องมาแบกรับคำโกหกเรื่อง 'รังรัก' ที่ไม่มีอยู่จริงนี่อีก

"งานเนี่ยทำบ้าง หายหัวไปทีละหลายวัน เข้ามาก็แว้บเดียวอย่างกับผี"

เพื่อนสนิทของคุณนักเลงบ่นพลางถอนหายใจ ผมนั่งตัวลีบฟังพวกเขาสามคนปะทะคารมกันโดยที่มีผมเป็นตัวประกอบนั่งแหมะอยู่บนตักมาเฟียจอมเอาแต่ใจ

สายตาของเพื่อนเขาที่มองมามันเต็มไปด้วยความเหนื่อยหน่าย ราวกับว่าช่วงที่ผ่านมาตาคนนี้จงใจป่วนทั้งคู่

"เออก็กูตายไปแล้ว ตายจากพวกมึงไง"

คุณนักเลงสวนกลับเสียงเรียบแต่ฟังแล้วเจ็บจี๊ดไปถึงทรวง แววตาของเขาดูเย็นชาขึ้นมาถนัดตาจนผมที่นั่งอยู่ใกล้ที่สุดยังสัมผัสได้ถึงไอเย็นที่แผ่ออกมา ความประชดประชันนั่นมันชัดเจนเสียจนคนนอกอย่างผมยังรู้สึกอึดอัดแทน

แต่ก็นะพวกเขาสองคนก็ผิดที่ไปทำกับคนงี่เง่าให้เสียสูญขนาดนี้

"อาเสวียน เราโตกันแล้วนะ"

น้ำเสียงเรียบใจเย็นของแฟนเก่าเขาเอ่ยขึ้นเบาๆ แต่มันกลับทรงพลังพอที่จะทำให้บรรยากาศรอบโต๊ะเงียบกริบ แววตาที่เขาใช้มองคุณนักเลงมันดูเหมือนผู้ใหญ่ที่พยายามจะใช้เหตุผลสยบเด็กเอาแต่ใจ ซึ่งมันยิ่งดูเหมือนไปกระตุกต่อมงอแงเข้าอย่างจัง

"ไม่ต้องมาเสือก ไม่ใช่เมียไม่มีสิทธิ์สั่ง"

คำพูดไร้เยื่อใยที่หลุดออกมาจากปากคนข้างตัวทำเอาผมหน้าชาแทนคนฟัง ตามาเฟียนี่ใจยักษ์สมชื่อจริงๆ เห็นพี่หน้าสวยคนนั้นเม้มปากแน่นจนเป็นเส้นตรง แววตาสั่นระริกครู่หนึ่งก่อนจะเปลี่ยนเป็นความนิ่งสนิทเหมือนเดิม

"อย่าหาเรื่อง ถ้ายังคุยกันไม่ได้ก็เอางานกลับไปทำ!"

สุดท้ายเพื่อนสนิทของเขาก็เป็นฝ่ายเสนอออกมาพร้อมกับยื่นแฟ้มงานกระแทกลงบนโต๊ะอย่างเหลืออด ทำให้ผมรู้เลยว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาสามคนมันยุ่งเหยิงขนาดไหน นาทีนี้ผมได้แต่นั่งกอดแก้วน้ำส้มแน่น อยากจะมุดหนีลงจากตักมาเฟียปากหมาคนนี้ไปให้รู้แล้วรู้รอด เพราะดูทรงแล้วงานนี้คงคาราคาซังอีกนานแน่นอน

"คุณใจเย็น!"

ผมเขย่าแขนคนหน้าดุที่ยืนปะทะกับเพื่อนเบาๆ บรรยากาศในวงคุกรุ่นจนคนรอบข้างเริ่มถอยหนี เสวียนอู่ดูจะแปลงร่างเป็นปีศาจรอมร่อเมื่อเห็นหน้าอดีตคนรักกับเพื่อนสนิทยืนข้างกันอีกฝ่ายก็ดูจะอ่อนใจกับพฤติกรรมไม่รู้จักโตของเพื่อน

"ส่งงานมาทางเมล จะกลับไปเย็ดเมียใหม่... เหม็นของเก่า!"

มาเฟียประกาศกร้าวดังลั่นอย่างไม่แคร์สายตาใคร ทิ้งท้ายประโยคสุดร้ายกาจไว้ให้คนฟังยืนนิ่งงัน ก่อนที่มือหนาจะคว้าหมับเข้าที่ข้อมือแล้วกระชากจูงผมออกไปจากผับจนตัวปลิว ขาผมแทบจะสับตามไม่ทันแรงดึงมหาศาลนั่น เขาเดินดุ่ม ๆ มุ่งหน้าไปที่รถโดยไม่คิดจะหันกลับไปมองข้างหลัง

นิสัยปากหมาประชดประชันเป็นเด็ก ๆ แบบนี้ มันสวนทางกับหน้ายักษ์ของคุณนักเลงจริง ๆ!

이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요

최신 챕터

  • คุณมาเฟียครับอย่าจอดรถขวางหน้าบ้านผมได้ไหม   บทที่33

    บรรยากาศในช่วงบ่ายคล้อยดูผ่อนคลายลงกว่าเมื่อเช้ามาก แสงแดดสีทองอ่อนๆ เริ่มทอดเงายาวผ่านกระจกหน้ารถสปอร์ตคู่ใจ เสวียนอู่ที่ดูจะอารมณ์ดีขึ้นเป็นพิเศษตัดสินใจคว้ากุญแจรถแล้วจูงมือผมออกจากบ้าน ท่าทางของเขาดูผ่อนคลายอย่างน่าประหลาด ไร้รังสีอำมหิต ไร้ลูกน้องเดินตามเป็นพรวนเหมือนทุกที วันนี้มีแค่เราสองคนกับพื้นที่ส่วนตัวที่เขาตั้งใจมอบให้"อยากดูเรื่องอะไร เลือกเอา"คุณมาเฟียเอ่ยสั้นๆ ขณะหักพวงมาลัยวนรถเข้ามาจอดในที่จอดรถระดับวีไอพีของห้างเราเลือกดูหนังตลกเรียบง่ายเรื่องหนึ่งที่ผมอยากดูมานาน เสวียนอู่นั่งนิ่งอยู่ข้างๆ บนเบาะหนังนุ่มของโรงหนัง เขายอมให้ผมซบพิงไหล่กว้างตลอดสองชั่วโมงโดยไม่บ่นสักคำ แถมยังคอยหยิบป๊อปคอร์นป้อนใส่ปากผมประหนึ่งจะไถ่โทษเรื่องที่รุนแรงไปเมื่อคืน แม้เขาจะทำหน้านิ่งขรึมเหมือนคนไม่ค่อยอินกับเนื้อหาในจอเท่าไหร่ แต่แรงบีบเบาๆ ที่มือซึ่งกุมประสานกันไว้แน่นตลอดเวลาก็บอกให้ผมรู้ว่าเขาเต็มใจมานั่งตรงนี้ด้วยกันหลังหนังจบ เขาก็พาผมขับรถเลี่ยงความวุ่นวายออกไปแถบชานเมือง ลมเย็นๆ ปะทะใบหน้าผ่านกระจกรถที่ลดลงครึ่งหนึ่งจนกระทั่งรถสปอร์ตชะลอตัวจอดที่ร้านอาหารลับๆ ริมแม่น้ำ บรรยากา

  • คุณมาเฟียครับอย่าจอดรถขวางหน้าบ้านผมได้ไหม   บทที่32 nc

    ผมแทบจะสำลักเมื่อเขาส่งแรงเข้ามาเน้นหนัก แต่ผมก็ยังไม่ยอมถอย ผมยิ่งโหมกระหน่ำความร่านใส่เขาอย่างต่อเนื่องจนกระทั่งร่างกายแกร่งเริ่มสั่นเทา เสวียนอู่คำรามออกมาเหมือนสัตว์ร้ายที่กำลังจะคลั่ง เขากระแทกสวนเข้ามาเป็นจังหวะสุดท้าย ก่อนที่ความร้อนระอุจะพุ่งพรวดล้นปรี่อยู่ในปากของผม ผมไม่ได้รังเกียจ แต่กลับกลืนกินทุกหยาดหยดของเขาลงไปราวกับมันคือยาชุบชีวิต ผมเงยหน้าขึ้นสบตากับเขาในสภาพที่มุมปากเปื้อนเปรอะ แววตาของผมมันฟ้องชัดเจนว่าผมพร้อมจะให้เขาตักตวงมากกว่านี้อีกกี่รอบก็ได้ เสวียนอู่จ้องมองผมด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความพึงพอใจและความกระหายที่ดูเหมือนจะยิ่งลุกโชนขึ้นกว่าเดิม เขาเอื้อมมือมากระชากตัวผมขึ้นไปหา ก่อนจะบดจูบที่ร้อนแรงกว่าเดิม จ๊วบบบ "หิวขนาดนี้.. คืนนี้จะป้อนให้จุก มึงไม่ได้นอนแน่อีติ๋ม" เขากระซิบชิดริมฝีปากผม ก่อนจะเริ่มบทเพลงรักบทใหม่ที่รุนแรงและเร่าร้อนยิ่งกว่าเดิม "ใครบอกว่ากลัวผมเมียมาเฟียนะ รู้ยัง~" ผมกระซิบตอบยั่วเสียงพร่า เสวียนอู่ไม่หยุดเพียงเท่านี้ เขาเปลี่ยนมาเป็น ท่าคลานเข่า แต่กดตัวผมให้ ซบหน้าลงกับฟูกนอน จนจมมิด มือหนาขยำสะโพกผมให้สูงขึ้น จนก้นงอนงา

  • คุณมาเฟียครับอย่าจอดรถขวางหน้าบ้านผมได้ไหม   บทที่31 nc

    ในขณะที่ผมกำลังถูกเขาเล่นงานทางด้านหลัง ความโหยหาก็ทำให้ผมอ้าปากงับรับแก่นกายใหญ่โตของเขาเข้าสู่ลำคอทันที ผม ดูดควย ของเขาอย่างแรงจนแก้มตอบ ลิ้นของผมตวัดเลียรอบส่วนหัวที่บวมเป่งสลับกับการรูดรั้งด้วยปากอย่างหนักหน่วง "อ่าาา... ฟาง แบบนั้นแหละดูดแรง ๆ!" เสวียนอู่ครางกระเส่าพลางกดสะโพกเบียดใส่ปากผมเน้นๆ ผมเร่งจังหวะการ ดูดและรูด ให้เร็วขึ้น กลิ่นคาวกามและความร้อนระอุในปากมันทำให้ผมยิ่งมีอารมณ์พุ่งพล่าน ผมใช้มือทั้งสองข้างช่วยรูดรั้งโคนหนาในขณะที่ปากยังทำหน้าที่อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง เสียงเฉอะแฉะของน้ำลายผสมกับเสียงดูดจ๊วบดังก้องห้องนอนที่มืดสลัว เสวียนอู่ไม่ปล่อยให้ผมได้พักนานนัก เขาขยับกายลุกขึ้นนั่งพิงผนังห้องพลางรั้งเอวผมให้ขึ้นไป นั่งคร่อมทับบนตักแกร่ง ในท่าหันหน้าเข้าหากัน ขาของผมถูกแยกออกกว้างจนเกือบขนานไปกับพื้นฟูก โดยมีแก่นกายใหญ่โตของเขาสอดลึกค้างคาอยู่ในตัวผมจนคับแน่นไปหมด "ขย่มควยผัวให้หน่อย" เสียงทุ้มพร่ากระซิบชิดริมฝีปาก มือหนาทั้งสองข้างบีบเค้นสะโพกผมจนเนื้อปลิ้นตามง่ามนิ้ว ผมซบหน้าลงกับไหล่กว้าง กลิ่นเหงื่อและบุหรี่มอมเมาจนผมยอมทำตามอย่างว่าง่าย ผมเริ่มพยุงตัวขึ้นแล้

  • คุณมาเฟียครับอย่าจอดรถขวางหน้าบ้านผมได้ไหม   บทที่30

    ผมประท้วงเสียงแผ่ว พลางเบือนหน้าหนีจูบที่เกือบจะปลิดวิญญาณ ร่างกายบิดเร้าอยู่ใต้ร่างกำยำด้วยความเสียวซ่านที่แล่นพล่านไปทั่วทุกจุดสัมผัส"ขะ... ขอเอาหน่อย..."เสวียนอู่พึมพำชิดซอกคอขาว น้ำเสียงทุ้มพร่าสั่นเครืออย่างที่ไม่เคยเป็น เขาซุกหน้าลงดมเม้มผิวเนื้ออ่อนจนขึ้นรอยแดงจางๆ มือหนาลูบไล้ไปตามสีข้างและสะโพกมนอย่างถนุถนอมแต่แฝงด้วยความต้องการที่รุนแรง"เสวียนอู่...""ได้ไหม? จะไม่บังคับถ้ามึงไม่ให้"ผมชะงักไปครู่หนึ่ง หัวใจเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมานอกอก ความอ่อนโยนที่แฝงมากับคำขอทำเอาหัวใจที่เคยเปราะบางละลายลงทันที"ฮึ่ก... ทำได้เหรอ?""ได้... ตอบมาสิ" เขาเอ่ยพร้อมกับใช้นิ้วโป้งคลึงวนที่ยอดอกผ่านเนื้อผ้าที่ขาดวิ่น สร้างความกระสันอยากจนเผลอแอ่นกายเข้าหา"กูตามใจมึง... ครั้งนี้กูตามใจมึงทุกอย่าง""ไม่เอา..." ผมพึมพำตอบออกมาแผ่วเบา"...เหรอ" เสวียนอู่ชะงักค้าง แววตาคมกริบฉายแววผิดหวังและเจ็บปวดวูบหนึ่ง เขาเตรียมจะขยับกายออก"ไม่เอาแบบเมื่อก่อน...อยากให้ทำแบบที่มีสถานะ... ฮึ่ก" ผมรีบคว้าคอเสื้อเขาไว้แน่น รั้งร่างสูงใหญ่ไม่ให้จากไปไหนอีกเสวียนอู่หรี่ตาลง มองคนใต้ร่างที่หน้าแดงก่ำไปด้วยความขัดเ

  • คุณมาเฟียครับอย่าจอดรถขวางหน้าบ้านผมได้ไหม   บทที่29 nc

    รถสีดำสนิทจอดนิ่งราวกับเป็นส่วนหนึ่งของเงามืดอยู่ที่หัวมุมถนนไม่ไกลจากบ้านหลังเล็กนั่นนัก เสวียนอู่นั่งอยู่ในนั้นเพียงลำพัง ท่ามกลางความเงียบสงัดที่มีเพียงเสียงเครื่องยนต์ที่ดับไปนานแล้ว รอบกายเต็มไปด้วยขวดเหล้าที่ว่างเปล่าล้มระเนระนาด แววตาที่เคยดุดันบัดนี้แดงก่ำจากการดื่มหนักและไม่ได้พักผ่อนมาหลายวัน บรรยากาศรอบตัวอัดแน่นไปด้วยความหม่นหมองจนแทบหายใจไม่ออก เอกสารยอมถอนหุ้นร้านเหล้าและสัญญาขายอสังหาย่านนี้ถูกทิ้งขว้างปลิวว่อนเต็มเบาะราวกับมันเป็นเพียงเศษกระดาษไร้ค่าคำพูดที่ว่า "การมีคุณอยู่ข้าง ๆ มันทำให้ผมรู้สึกตายทั้งเป็น" ยังคงดังก้องอยู่ในความรู้สึกซ้ำ ๆ เหมือนแผลสดที่ถูกราดด้วยเกลือตลอดหลายวันที่ไม่มีที่จอดรถสุดแสนจะวีไอพีอย่างบ้านหลังนั้นให้เขาได้พักพิงอีกแล้วเขาตัดสินใจแล้วว่าจะปล่อยทุกอย่าง... เพราะมันเจ็บ เจ็บจนทนไม่ไหวแล้ว"อาเสวียน ลื้อจะถอนหุ้นทำไม!"เสียงเคาะกระจกดังปังพร้อมกับการปรากฏตัวของ องเพื่อนสนิทที่โตมาด้วยกันเฉิงและหวายแฟนเก่าที่ตอนนี้เลิกโกรธเคืองกันแล้ว ทั้งคู่เปิดประตูรถเข้ามานั่งประกบด้วยสีหน้าเคร่งเครียด"ถ้าลื้อไม่อยู่กับพวกอั้วแล้วลื้อจะไปอยู่ไหน ลื้อไม่

  • คุณมาเฟียครับอย่าจอดรถขวางหน้าบ้านผมได้ไหม   บทที่28

    หนึ่งชั่วโมงผ่านไป...สองชั่วโมงผ่านไป...เข็มนาฬิกาบนผนังเดินไปอย่างเชื่องช้าในความสลัว แต่ละวินาทีที่ผ่านไปมันช่างหนักอึ้งและยาวนานเหลือเกิน ความเงียบเชียบเข้าปกคลุมบ้านหลังเล็กจนใจคอไม่ดีกลิ่นน้ำหอมจางๆ ของมาเฟียที่เคยติดอยู่ตามโซฟาและปลอกหมอนเริ่มเจือจางลงไปพร้อมกับลมหายใจที่เริ่มติดขัดของผม ผมเดินวนไปวนมาในห้อง สายตาคอยแต่จะเหลือบมองไปที่บานหน้าต่างนึกว่าจะเห็นแสงไฟหน้ารถส่องพาดผ่านประตูเหล็กเข้ามาเหมือนทุกที หรืออย่างน้อยเขาก็ควรจะกลับมาวนรถประชดประชันส่งเสียงเครื่องยนต์กวนประสาทตามนิสัยเดิมที่ชอบทำแต่นี่กลับเงียบกริบ...เงียบจนได้ยินเสียงหัวใจตัวเองที่เต้นผิดจังหวะ รถสปอร์ตคันนั้นไม่กลับมาจอดที่เดิมอีกผมทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาตัวเก่าที่เพิ่งถูกเขาถีบจนเบี้ยวเอียงระหว่างการปะทะอารมณ์เมื่อครู่ ความเครียดเริ่มกัดกินหัวใจจนรู้สึกคลื่นไส้ผมเพิ่งไล่เขาไป...กล้าไล่มาเฟียขี้โมโหผู้ทรงอิทธิพลไปอย่างไม่ไว้หน้าเพียงเพราะอารมณ์โกรธที่ระเบิดออกมา แต่พอเขาหายไปจริงๆ โดยไม่แม้แต่จะปริปากด่ากลับสักคำ แววตาเจ็บปวดสุดท้ายของเสวียนอู่มันกลับฉายชัดขึ้นมาในความทรงจำ มันทำให้ผมรู้สึกเคว้งคว้างจนทำ

  • คุณมาเฟียครับอย่าจอดรถขวางหน้าบ้านผมได้ไหม   บทที่11

    ร่างสูงใหญ่จู่โจมจับผมอัดเข้ากับเบาะรถเย็นเยียบเพราะเปิดแอร์เร่งสุดขีด เสวียนอู่ใช้ร่างกายหนาบดเบียดจนผมแทบจะจมหายไปกับเบาะหนังแท้เนื้อเนียนนุ่ม เขาเป็นคนปากหมาและลงมือทำอะไรตรงไปตรงมาว่องไวเสมอ มือข้างหนึ่งล็อคท้ายทอยของผมไว้แน่นจนหนีไปไหนไม่ได้ ส่วนอีกข้างตะปบเข้าที่ยอดอกแบน ๆ ภายใต้เสื้อยื้ดคอย้

  • คุณมาเฟียครับอย่าจอดรถขวางหน้าบ้านผมได้ไหม   บทที่10

    วันหยุดที่แสนมีค่าของผมควรจะเป็นการได้นอนอืดเป็นผัก ดูซีรีส์ยาว ๆ พร้อมกองขนมที่กะว่าจะไปกวาดซื้อมาจากร้านสะดวกซื้อให้หนำใจ แต่ความฝันพังทลายลงทันทีที่ก้าวเท้าพ้นทรณีประตูบ้าน"เฮีย! เมียเฮียออกมาแล้ว!"เสียงตะโกนลั่นซอยทำเอาผมสะดุ้งโหยง มองไปที่หน้าบ้านตัวเองด้วยความตกใจใครอีกวะเนี่ย!กลุ่มชายฉกร

  • คุณมาเฟียครับอย่าจอดรถขวางหน้าบ้านผมได้ไหม   บทที่9 nc

    "เฮียเสวียน คิดถึงจังเลยค่ะ... อุ๊ย พาใครมาด้วย น่ารักเชียว หลานเหรอคะแต่ตาโตจัง"สาวสวยในชุดรัดรูปเดินนวยนาดเข้ามาทักทายด้วยจริตจะก้าน แววตาที่เธอมองผมมันเต็มไปด้วยความเอ็นดูปนสงสัย ซึ่งผมก็ได้แต่ทำหน้าไม่ถูกเพราะสถานะตอนนี้มันน่าปวดหัว แต่คนข้างตัวกลับตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบสนิททว่าชัดเจน"เมีย"

  • คุณมาเฟียครับอย่าจอดรถขวางหน้าบ้านผมได้ไหม   บทที่7

    ขอรีเพลย์กลับไปก่อนหน้านี้แล้วไม่ถามได้ไหมว่าไปเจออะไรมาถึงมานอนบนรถ... ผมโอดครวญในใจพลางอยากจะขยี้หัวตัวเองแรงๆ ถ้าผมรู้ว่าคำถามตามประสาคนเซ่อในวันนั้นจะเปลี่ยนชีวิตผมไปไกลขนาดนี้ ผมคงเลือกปิดปากเงียบแล้วปล่อยให้เฮียแกชักว่าวโชว์ให้หูดับไปเลยยังจะดีกว่า นับตั้งแต่วันนั้น ชีวิตที่เคยสงบสุขของผม

더보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status