บทที่10

วันหยุดที่แสนมีค่าของผมควรจะเป็นการได้นอนอืดเป็นผัก ดูซีรีส์ยาว ๆ พร้อมกองขนมที่กะว่าจะไปกวาดซื้อมาจากร้านสะดวกซื้อให้หนำใจ แต่ความฝันพังทลายลงทันทีที่ก้าวเท้าพ้นทรณีประตูบ้าน

"เฮีย! เมียเฮียออกมาแล้ว!"

เสียงตะโกนลั่นซอยทำเอาผมสะดุ้งโหยง มองไปที่หน้าบ้านตัวเองด้วยความตกใจ

ใครอีกวะเนี่ย!

กลุ่มชายฉกรรจ์ท่าทางไม่เป็นมิตรนั่งล้อมวงคุมเชิงกันอยู่หน้าบ้านผมอย่างกับค่ายทหาร

และท่ามกลางกลุ่มคนเหล่านั้น เสวียนอู่ในมาดมาเฟียจอมโหดก็นั่งเด่นเป็นสง่าอยู่บนฝากระโปรงรถคันเดิมที่จอดขวางทางเข้าออกบ้านผมอย่างไร้มารยาทเช่นกัน

ผมพยายามทำใจดีสู้เสือ ก้มหน้าก้มตาเดินผ่านกลุ่มนักเลงพวกนั้นเพื่อจะไปซื้อขนมตามแผนเดิม แต่ยังเดินไปไม่ถึงไหนแขนก็โดนกระชากอย่างแรงจนขาขวิด

"อ๊ะ! คุณนักเลงปล่อย!"

ผมร้องลั่นเมื่อโดนอุ้มกึ่งลากขึ้นไปบนเบาะรถ ประตูถูกปิดตามหลังเสียงดังปังจนผมต้องมานั่งเบียดเสียดอยู่ในที่แคบกับไอ้มาเฟียบ้าที่ทำตัวเป็นเจ้าเข้าเจ้าของหน้าตาเฉย

จอดรถขวางหน้าบ้านชาวบ้านยังไม่พอ ยังจะมาฉุดเจ้าของบ้านขึ้นรถอีกเหรอวะ!

เขากดไหล่ผมให้จมลงกับเบาะหนังขยับตัวเข้ามาประชิดจนลมหายใจร้อน ๆ เป่ารดซอกคอ ก่อนจะกระซิบประโยคที่ทำเอาผมขนลุกซู่ไปทั้งตัว

"คิดถึง... อยากเย็ดว่ะ"

พูดออกมาได้ไม่อายปาก! ไอ้มาเฟียห่ามนี่มันจะหื่นกระหายไปถึงไหน วันหยุดสงบสุขของผมต้องจบลงแบบนี้จริงๆ เหรอวะ!

บ้าเอ๊ย... จะอินกับบทผัวเมียไปถึงไหนวะ!

ผมด่ากราดในใจพลางหน้าร้อนผ่าวจนแดงก่ำไปถึงใบหู

สถานการณ์มันชักจะเลยเถิดไปใหญ่แล้ว ผมพยายามจะดิ้นรนลุกหนีออกจากตักแกร่งที่นั่งเบียดกันจนแทบจะรวมร่าง แต่กลับถูกวงแขนเหล็กตวัดรัดเอวไว้แน่นหนาจนขยับเขยื้อนไม่ได้ แรงบีบที่สีข้างทำเอาผมเผลอเกร็งตัวขยุ้มเสื้อเชิ้ตของเขาไว้แน่น

"นั่งเฉยๆ ถ้ามึงขยับอีกนิด กูจะงัดกระบองออกมาเสียบทะลุกางเกงมึงเลยคอยดู"

น้ำเสียงทุ้มต่ำติดจะดุดันขู่ชิดใบหูจนขนลุกซู่ ผมสัมผัสได้ถึงแรงดันเต้นตุบที่เบียดดันอยู่ใต้ก้น ท่อนเนื้อยาวใหญ่ที่แข็งขืนขยายตัวจนคับพองอยู่ข้างในนั้นมันค้ำยันจนผมสัมผัสได้ชัดเจนทุกสัดส่วน

นั่นควยเร๊อะ! บ้าบอ...

ขนาดตอนสงบยังว่าน่ากลัวแล้ว พอตอนมันคึกนี่ขนาดสัดส่วนมันมันเกินกว่าที่มนุษย์ปกติจะแบกไว้ในกางเกงยีนส์ได้ด้วยซ้ำ ผมได้แต่นั่งตัวแข็งทื่อ ไม่กล้าขยับแม้แต่ปลายนิ้วเพราะกลัวว่าไอ้มาเฟียใจยักษ์นี่จะทำจริงอย่างที่ขู่ ใจหนึ่งก็อยากจะข่วนหน้าหล่อ ๆ นั่นให้หายแค้น แต่อีกใจกลับสั่นพะว้าพะวังไปกับขนาดมหึมาที่กำลังทิ่มแทงบั้นท้ายผมอยู่นี่จริงๆ!

เสวียนอู่กระซิบขู่เสียงต่ำพลางซุกหน้าลงกับซอกคอไซร้สูดดมอย่างย่ามใจ ลิ้นร้อนลากวนไปตามรอยชีพจรจนผมตัวสั่นเทาทำอะไรไม่ถูก ความร้อนจากลมหายใจที่เป่ารดผิวทำเอาสติผมเตลิดไปหมด ได้แต่พยายามดันไหล่หนาเอาไว้ด้วยแรงที่แทบจะไม่มี

"มาทำไมอีกครับเนี่ย..." ผมถามเสียงสั่น พยายามเรียกสติไอ้มาเฟียจอมหื่นที่จู่ๆ ก็รุกใส่อย่างหนักตั้งแต่ยืมมือชาวบ้านไปชักว่าว

โรคจิตจริงๆ

"มาหาเมีย" เขาตอบกลับมาหน้าตาเฉย ทั้งที่หน้ายังมุดอยู่ที่คอผม

"เมียปลอม ๆ!" ผมรีบแย้งทันควัน แต่ดูเหมือนคำพูดผมจะปลิวไปตามลม เพราะเขายังคงลวนลามไม่เลิกจนผมชักจะเริ่มกลัวใจตัวเอง "ทำไงดี... ทำอะไร๊!"

ผมร้องลั่นเมื่อมือหนาเริ่มอยู่ไม่สุข ลูบไล้เข้ามาใต้ชายเสื้อจนผมสะดุ้งสุดตัว แต่ประโยคต่อมาของเขามันทำให้ผมอยากจะเอาหัวโหม่งพวงมาลัยรถตายให้รู้แล้วรู้รอด

"ไม่ได้เย็ดใครมาสามวันแล้วนะ ควยจะฟ่อมั้ย... แก้กางเกงดิ มาเย็ดกัน"

"โอ๊ยยย!คนบ้าที่ไหนจะชวนเอากันกลางวันแสก ๆ แบบนี้! ปล่อยนะ ผมจะไปซื้อขนมมานอนดูหนัง วันนี้วันหยุดผม!" ผมโวยวายออกมาอย่างเหลืออด

ผมดิ้นพล่านพยายามจะหนีออกจากกรงแขนปีศาจ แต่นอกจากเขาจะไม่ปล่อยแล้ว ยังใช้ท่อนขากดทับขาผมไว้แน่น สายตาคมกริบจ้องมองมาอย่างสื่อความหมายว่าวันหยุดของมึง ก็คือวันโดนกูเย็ดนั่นแหละ บ้าที่สุด! ไอ้มาเฟียสมองลามก

"มึงบอกไม่ให้เย็ดใครกูก็ไม่เย็ดไง แต่คนมันเซ็กจัดจะให้ทำไงวะ แค่ชักว่าวมันจะไปพออะไร!"

มาเฟียโหดโพล่งออกมาอย่างหัวเสียพลางถลึงตาใส่ผมเหมือนผมเป็นต้นเหตุของอาการลงแดงนั่น ท่าทางฟึดฟัดของเขาทำเอาผมที่ถูกกักตัวอยู่บนรถถึงกับทำหน้าไม่ถูก ไอ้มาเฟียหน้าม่อเอ๊ยความหื่นมันล้นทะลักจนเก็บอาการไม่อยู่เลยหรือไง

"แล้วมันเกี่ยวอะไรกับผมเนี่ย คุณมาจอดรถปิดทางออกหน้าบ้านผมนะ!"

ผมเถียงสู้ตาย พยายามดันตัวออกห่างแต่พื้นที่มันแคบจนแทบจะหายใจรดต้นคอกันอยู่แล้วมาเฟียขยับเข้ามาใกล้จนจมูกแทบจะชนกัน

"ทำไม" เขาเลิกคิ้วถามนิ่ง ๆ

"ทำไมอะไรอีก!"

"เอากับกูมันไม่ดีตรงไหน? กูอายุน้อยกว่ามึง รวยกว่า หล่อกว่า แถมเอาเก่ง ใคร ๆ เขาก็อยากได้กูกันทั้งนั้น"

"แต่ผมไม่เอาไง!"

"เดี๋ยวตบปากแตก หุบปากไปเลยถ้าใครรู้ว่าเราไม่ใช่ผัวเมียกันจริง แล้วเรื่องไปถึงหูเพื่อนชั่วกับเมียเก่ากูละก็.. กูจะเย็ดมึงให้ตายเลยอีติ๋ม!" เขาขู่ฟ่อพร้อมกับกดมือหนัก ๆ ลงบนเอวผมจนเจ็บแปล็บ

ใครชื่ออีติ๋มอีกล่ะ? กูเร๊อะ!

มาเฟียคำรามเขาจ้องหน้าผมด้วยสายตาคาดโทษจนผมเสียวสันหลังวูบ

สรุปคือเขาจะลากผมเข้ามารับผิดชอบความหื่นของตัวเองเนี่ยนะไอ้มาเฟียเผด็จการ!

"ผมไม่ได้ชื่ออีติ๋ม!"

ผมสวนกลับทันควันอย่างเหลืออด หน้าตาก็ออกจะดูดีมาเรียกอีติ๋มได้ยังไงวะ สรรหาแต่ชื่อบ้าบอมาเรียกอยู่ได้

"อ้อ... แล้วก็ไม่ได้ชื่อเบ๊บด้วย!"

ผมพยายามทวงคืนตัวตนที่แท้จริงของตัวเองแต่คนหน้านิ่งกลับเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่งอย่างยียวน เขาไม่ได้มีท่าทีสำนึกผิดเลยสักนิด แถมยังขยับตัวเข้ามาเบียดจนผมแทบจะสิงไปกับประตูรถ

"ชื่ออะไรก็ช่างเหอะ"

เสวียนอู่ตัดบทเสียงเรียบพลางแค่นยิ้มมุมปาก มือหนาเชยคางผมขึ้นมาบังคับให้สบตาคมกริบที่ดูเจ้าเล่ห์กว่าปกติ

"คนเป็นผัวเมียกันเขาไม่เรียกชื่อกันหรอก"

"ใครเมียคุณเราแค่..."

"แค่คนที่จะโดนกูเย็ดให้ตายคารถไงเลิกเถียงลองเย็ดก่อนค่อยว่ากัน"

เขาขู่เสียงต่ำพลางโน้มหน้าลงมาทำเอาผมใบ้กินไปชั่วขณะ ตรรกะพาล ๆ ของความเป็นเผด็จการไอ้คุณนักเลงนี่มันกู่ไม่กลับจริงบ้าที่สุด ไอ้คนเอาแต่ใจ!