Share

บทที่9 nc

last update publish date: 2026-05-15 14:58:57

"เฮียเสวียน คิดถึงจังเลยค่ะ... อุ๊ย พาใครมาด้วย น่ารักเชียว หลานเหรอคะแต่ตาโตจัง"

สาวสวยในชุดรัดรูปเดินนวยนาดเข้ามาทักทายด้วยจริตจะก้าน แววตาที่เธอมองผมมันเต็มไปด้วยความเอ็นดูปนสงสัย ซึ่งผมก็ได้แต่ทำหน้าไม่ถูกเพราะสถานะตอนนี้มันน่าปวดหัว แต่คนข้างตัวกลับตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบสนิททว่าชัดเจน

"เมีย"

"อู้ยยย"

เสียงอุทานอย่างตกใจของหญิงสาวดังขึ้นพร้อมกับอาการตาโตพอกันกับผมที่เผลอหลุดเสียงห๊ะออกมา คำว่าเมียพูดออกมาได้หน้าตาเฉยทั้งที่เพิ่งลากผมออกมาจากบ้านแท้ๆ

"ทำไม สงสัยอะไร อีนี่อายุสามสิบแล้ว แค่หน้าเด็กกับขาสั้น"

ใครถามมัน จะอวดอายุทำบ้าอะไรทำไมต้องภูมิใจที่มีเมียแก่ด้วย

คุณนักเลงหันไปตอกกลับหญิงสาวหน้าตาย แถมยังไม่ลืมหันมาเหน็บเรื่องสรีระของผมให้เจ็บใจเล่นอีก หน้าผมมันอาจจะดูเด็กจริงอันนี้ยอมรับ แต่ขาสั้นเนี่ยมันเกี่ยวอะไรกับอายุสามสิบ อีมาเฟียขี้บูลลี่!!

"29..."

ผมรีบแย้งเสียงเบาหวิวเพื่อกู้คืนอายุจริงที่หายไปตั้งหนึ่งปี แต่คนตัวโตกลับถลึงตาใส่พร้อมสวนกลับทันควัน

"เออ ปีหน้าก็สามสิบไง!"

ไอ้...บ้านี่! ผมด่าเขาลั่นอยู่ในใจจนหน้าสั่น นอกจากจะมโนชื่อให้ใหม่แล้วยังจะมาปัดเศษอายุผมขึ้นเป็นเลขสามแบบหน้าไม่อายอีก

ทำไมถึงอยากมีเมียแก่ขนาดนั้นกันห๊ะ

"แล้วพวกเราล่ะเฮียไม่มาเล่นกันอีกเหรอ!"

ก็มาดิสวิ้งกิ้งแม่งเลยเรียกมาให้หมดกูจะเย็ดเมียโชว์พวกมึงดีไหมออกไป๊ รำคาญ

เสวียนอู่กระชากแขนผมให้เดินตามขึ้นไปบนเบาะรถคันเดิม ประตูรถปิดสนิททิ้งความวุ่นวายไว้ข้างนอกขับรถกระชากออกมาจากร้านเลี้ยวเข้าซอยถัดมาก็บ้านกูเลยค่า

เอี๊ยดดด!!

ล้อยางบดถนนหน้าบ้านยามวิการจนกลัวชาวบ้านจะออกมาด่า คุณนักเลงขับมาจอดเทียบท่าที่เดิมเป๊ะ

ปิดหน้าบ้านกูพอดีเป๊ะเลยอย่างกับมีคนมาตีเส้นให้จอด เขาหยิบบุหรี่มาสูบอัดผมจนไอโขลกจะเปิดประตูออกไปแต่..

เสวียนอู่เชยคางผมขึ้นมาสบตา แสงไฟจากข้างทางส่องกระทบใบหน้าซื่อๆ ที่ตอนนี้น้ำตาคลอเบ้าเพราะสำลักควัน

"ไอ้อ่อน...",

เสียงทุ้มกระซิบเบาๆ ก่อนจะดูดบุหรี่เฮือกใหญ่โน้มหน้าลงมาประกบจูบอย่างจาบจ้วง

จ๊วบบ~

สัมผัสอุ่นชื้นทำให้ผมสะดุ้งตัวสั่นเหมือนถูกป้อนควัน

"... อื้อ..."

"แล้วพวกเราล่ะเฮีย ไม่มาเล่นกันอีกเหรอ!"

เสียงออดอ้อนของสาว ๆ กลุ่มเดิมดังไล่หลังมาพยายามรั้งเขาไว้ แต่เสวียนอู่กลับหยุดกึกแล้วหันไปตอกกลับด้วยน้ำเสียงดุดันจนคนฟังถึงกับหน้าถอดสี

"ก็มาดิ สวิ้งกิ้งแม่งเลย เรียกมาให้หมด กูจะเย็ดเมียโชว์พวกมึงดีไหม! ออกไป๊ รำคาญ!"

คำประกาศกร้าวทำเอาทุกคนวงแตกหนีหายไปคนละทิศละทาง เสวียนอู่ไม่รอช้ากระชากแขนผมให้เดินตามขึ้นไปบนเบาะรถคันเดิม ประตูรถปิดสนิททิ้งความวุ่นวายไว้ข้างนอกทันที บรรยากาศภายในรถเงียบงันจนน่ากลัว เขาหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบอัดผมจนควันโขมง ผมไอโขลกจนแสบคอพยายามจะเอื้อมมือไปเปิดประตูเพื่อหาอากาศหายใจแต่กลับโดนคว้าตัวไว้เสียก่อน

เสวียนอู่ใช้มือหนาเชยคางผมขึ้นมาสบตา แสงไฟจากข้างทางส่องกระทบใบหน้าของผมที่ตอนนี้น้ำตาคลอเบ้าเพราะสำลักควันอย่างหนัก ท่าทางที่เขาจ้องมองมามันเต็มไปด้วยความคุกรุ่นและอารมณ์บางอย่างที่เดาทางไม่ถูก

"ไอ้อ่อน..."

เสียงทุ้มกระซิบเบา ๆ ชิดริมฝีปาก ก่อนจะดูดบุหรี่เฮือกใหญ่แล้วโน้มหน้าลงมาประกบจูบอย่างจาบจ้วง รสขมปร่าของนิโคตินและสัมผัสอุ่นชื้นที่รุกล้ำเข้ามาอย่างไม่ทันตั้งตัวทำให้ผมสะดุ้งตัวสั่นระริก

"...อื้อ..."

ผมครางประท้วงในลำคอ แผ่นหลังถูกดันจนติดเบาะรถขณะที่จูบนั้นเริ่มทวีความรุนแรงขึ้นตามอารมณ์ของคนขี้หงุดหงิดอัดความห่ามทั้งหมดลงมาที่ผม

ด้วยจูบรสขมปร่า

เสวียนอู่ไม่ปล่อยให้ประท้วง เขาบดริมฝีปากลงมาปิดปากเสียสนิททันที ลิ้นร้อนแทรกซอนเข้าไปเกี่ยวพันลิ้นเล็กอย่างช่ำชอง ดูดดึงจนเสียงดังก้องไปทั่วรถที่เงียบสงัด ผมอ่อนประสบการณ์กับเรื่องพวกนี้และยังซิงไม่เคยจูบได้ลึกล้ำราวกับโดนสูบวิญญาณมาก่อน ได้แต่ครางอืออาในลำคอ มือไม้กำขยำเสื้อราคาแพงของมาเฟียร้ายจนยับย่นความเสียวซ่านที่เพิ่งเคยพบเจอทะลักเข้ามาในความรู้สึกยิ่งกว่าเขื่อนแตก

มันดีกว่าที่คิด..มันเคลิบเคลิ้มเบาหวิวราวกับรลอยได้ มัน…ทำไมรู้สึกดีแบบนี้

จ๊วบบ

"มือมึงแม่ง... เกะกะ"

เสวียนอู่ถอนจูบออกเพียงนิด น้ำลายใสเชื่อมติดระหว่างริมฝีปากเราสองคน ก่อนที่เขาจะรวบข้อมือผมทั้งสองข้างด้วยมือเดียว บังคับให้ผมล้วงเข้าไปในกางเกงยีนส์ของเขาที่รูดซิบรั้งขอบกางเกงต่ำลงมา

ผมสะดุ้งสุดตัวจนใจสั่นเมื่อปลายนิ้วสัมผัสเข้ากับท่อนเนื้อร้อนผ่าวที่กำลังขยายตัวจนคับพองอยู่ข้างในนั้น

"ลูบมันสิ... ขยำแรงๆ"

เสียงทุ้มพร่าสั่งชิดใบหูล่อลวงจนผมขนลุกซู่ ผมทำตามอย่างเงอะงะ มือเล็กกำรอบดุ้นใหญ่โตนั่นไว้แทบไม่มิด สัมผัสได้ถึงความร้อนระอุที่เต้นตุบอยู่ใต้ฝ่ามือ

เสวียนอู่ซี้ดปากอย่างพึงใจก่อนจะงัดท่อนเอ็นยาวใหญ่ออกมาอวดสายตาผม แสงไฟสลัวจากข้างทางทำให้เห็นความน่ากลัวของมันชัดเจน ทั้งดำมะเมื่อมและมีเส้นเลือดปูดโปนพาดผ่านจนดูดุดัน

"อ่า... แบบนั้นแหละ รูดให้สุดโคน"

เขาคำรามต่ำในลำคอพร้อมกับกดหัวผมลงไปหมอบราบแนบกับความแข็งขืนนั้น มือหนาบังคับให้มือผมรูดรั้งแก่นกายของเขาขึ้นลงตามจังหวะที่เริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ผมพยายามจะขัดขืนแต่แรงบีบที่ข้อมือกลับเตือนให้รู้ว่าตอนนี้ผมไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธมาเฟียที่กำลังตกมัน

ฟุ่บๆๆๆ

"จะ...จะออกแล้ว ชักเร็วๆ ซี้ดดดด"

เสวียนอู่ครางกระเส่าพลางเร่งจังหวะสะโพกเข้าใส่มือ ผมไม่รู้ว่าทำไมกล้าทำให้ผู้ชายคนอื่นที่ไม่ใช่ตัวเอง แต่ดุ้นเนื้อของมาเฟียมันเหมือนสัตว์เลี้ยง..ลื่นมือ..แข็ง..ใหญ่..มุดหัวเข้าออกในอุ้งมือที่กำไม่มิด ส่วนหัวของมันชุ่มฉ่ำหนืด

เสวียนอู่หันดูดลิ้นผมแรงๆ จนต้องเกร็งข้อมือรัดดุ้นเนื้อของเขาแน่นกระตุกแรงๆ ไม่กี่ทีมาเฟียปากเสียก็ผละปากออกจากรสจูบแหงนหน้ากระตุกเฮื้อก

“อึ้กกก อ่าาาา แม่งง”

เขาซบหน้าลงกับไหล่แคบ หายใจหอบถี่

ผม..ผมทำอะไรลงไป

พั่บๆๆๆ

ผมขยับมือรูดรั้งแก่นกายใหญ่โตนั่นถี่รัวตามจังหวะลมหายใจหอบกระชั้นของคนตัวโต เสียงเนื้อกระทบฝ่ามือดังแฉะฉะก้องไปทั่วรถที่ปิดสนิท เสวียนอู่เงยหน้าพ่นลมหายใจออกมามองปากผม สายตาหิวโหยทำให้ความร้อนระอุจะพุ่งทะลักออกมาเมื่อเขาาเสร็จสม น้ำกามขาวขุ่นรดเต็มมือและหน้าท้องของผมจนเปียกโชก

บ้าชะมัดเลย... ต้องมานั่งชักว่าวให้มาเฟียบนรถในที่สาธารณะแบบนี้เนี่ยนะ!

"แม่ง... แค่มือมึงทำกูแตกได้ด้วย สุดยอดไปเลยว่ะ"

เสวียนอู่พูดเสียงพร่าพลางจ้องมองมือที่เปื้อนน้ำรักขาวขุ่นของผมด้วยสายตาวาววับ ดูพอใจกับผลงานของผมจนน่าหมั่นไส้

มือหนาคว้าทิชชู่มาเช็ดคราบกามออกส่ง ๆ ก่อนจะหันมาโน้มตัวกระซิบชิดใบหูผมด้วยประโยคที่ทำเอาเลือดขึ้นหน้า

"คราวหน้า... มาเย็ดสดแตกในกันเถอะ~"

คำชวนหน้าด้าน ๆ นั่นทำเอาผมตัวแข็งทื่อ ครั้งหน้าอย่างนั้นเหรอ...

...ทำก็บ้าแล้ว! ตัวเองสำส่อน เปลี่ยนคู่นอนเป็นว่าเล่นขนาดนี้ เป็นเอดส์หรือเปล่าก็ไม่รู้ ใครจะไปยอมให้เอาสด ๆ วะ!

ผมได้แต่ด่ากราดอยู่ในใจพลางขยับตัวหนีไปชิดประตูรถด้วยความระแวง สายตามองคราบคาวบนมือตัวเองด้วยความสับสน

ไอ้มาเฟียบ้า! บ้าที่สุดเลย!!

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • คุณมาเฟียครับอย่าจอดรถขวางหน้าบ้านผมได้ไหม   บทที่33

    บรรยากาศในช่วงบ่ายคล้อยดูผ่อนคลายลงกว่าเมื่อเช้ามาก แสงแดดสีทองอ่อนๆ เริ่มทอดเงายาวผ่านกระจกหน้ารถสปอร์ตคู่ใจ เสวียนอู่ที่ดูจะอารมณ์ดีขึ้นเป็นพิเศษตัดสินใจคว้ากุญแจรถแล้วจูงมือผมออกจากบ้าน ท่าทางของเขาดูผ่อนคลายอย่างน่าประหลาด ไร้รังสีอำมหิต ไร้ลูกน้องเดินตามเป็นพรวนเหมือนทุกที วันนี้มีแค่เราสองคนกับพื้นที่ส่วนตัวที่เขาตั้งใจมอบให้"อยากดูเรื่องอะไร เลือกเอา"คุณมาเฟียเอ่ยสั้นๆ ขณะหักพวงมาลัยวนรถเข้ามาจอดในที่จอดรถระดับวีไอพีของห้างเราเลือกดูหนังตลกเรียบง่ายเรื่องหนึ่งที่ผมอยากดูมานาน เสวียนอู่นั่งนิ่งอยู่ข้างๆ บนเบาะหนังนุ่มของโรงหนัง เขายอมให้ผมซบพิงไหล่กว้างตลอดสองชั่วโมงโดยไม่บ่นสักคำ แถมยังคอยหยิบป๊อปคอร์นป้อนใส่ปากผมประหนึ่งจะไถ่โทษเรื่องที่รุนแรงไปเมื่อคืน แม้เขาจะทำหน้านิ่งขรึมเหมือนคนไม่ค่อยอินกับเนื้อหาในจอเท่าไหร่ แต่แรงบีบเบาๆ ที่มือซึ่งกุมประสานกันไว้แน่นตลอดเวลาก็บอกให้ผมรู้ว่าเขาเต็มใจมานั่งตรงนี้ด้วยกันหลังหนังจบ เขาก็พาผมขับรถเลี่ยงความวุ่นวายออกไปแถบชานเมือง ลมเย็นๆ ปะทะใบหน้าผ่านกระจกรถที่ลดลงครึ่งหนึ่งจนกระทั่งรถสปอร์ตชะลอตัวจอดที่ร้านอาหารลับๆ ริมแม่น้ำ บรรยากา

  • คุณมาเฟียครับอย่าจอดรถขวางหน้าบ้านผมได้ไหม   บทที่32 nc

    ผมแทบจะสำลักเมื่อเขาส่งแรงเข้ามาเน้นหนัก แต่ผมก็ยังไม่ยอมถอย ผมยิ่งโหมกระหน่ำความร่านใส่เขาอย่างต่อเนื่องจนกระทั่งร่างกายแกร่งเริ่มสั่นเทา เสวียนอู่คำรามออกมาเหมือนสัตว์ร้ายที่กำลังจะคลั่ง เขากระแทกสวนเข้ามาเป็นจังหวะสุดท้าย ก่อนที่ความร้อนระอุจะพุ่งพรวดล้นปรี่อยู่ในปากของผม ผมไม่ได้รังเกียจ แต่กลับกลืนกินทุกหยาดหยดของเขาลงไปราวกับมันคือยาชุบชีวิต ผมเงยหน้าขึ้นสบตากับเขาในสภาพที่มุมปากเปื้อนเปรอะ แววตาของผมมันฟ้องชัดเจนว่าผมพร้อมจะให้เขาตักตวงมากกว่านี้อีกกี่รอบก็ได้ เสวียนอู่จ้องมองผมด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความพึงพอใจและความกระหายที่ดูเหมือนจะยิ่งลุกโชนขึ้นกว่าเดิม เขาเอื้อมมือมากระชากตัวผมขึ้นไปหา ก่อนจะบดจูบที่ร้อนแรงกว่าเดิม จ๊วบบบ "หิวขนาดนี้.. คืนนี้จะป้อนให้จุก มึงไม่ได้นอนแน่อีติ๋ม" เขากระซิบชิดริมฝีปากผม ก่อนจะเริ่มบทเพลงรักบทใหม่ที่รุนแรงและเร่าร้อนยิ่งกว่าเดิม "ใครบอกว่ากลัวผมเมียมาเฟียนะ รู้ยัง~" ผมกระซิบตอบยั่วเสียงพร่า เสวียนอู่ไม่หยุดเพียงเท่านี้ เขาเปลี่ยนมาเป็น ท่าคลานเข่า แต่กดตัวผมให้ ซบหน้าลงกับฟูกนอน จนจมมิด มือหนาขยำสะโพกผมให้สูงขึ้น จนก้นงอนงา

  • คุณมาเฟียครับอย่าจอดรถขวางหน้าบ้านผมได้ไหม   บทที่31 nc

    ในขณะที่ผมกำลังถูกเขาเล่นงานทางด้านหลัง ความโหยหาก็ทำให้ผมอ้าปากงับรับแก่นกายใหญ่โตของเขาเข้าสู่ลำคอทันที ผม ดูดควย ของเขาอย่างแรงจนแก้มตอบ ลิ้นของผมตวัดเลียรอบส่วนหัวที่บวมเป่งสลับกับการรูดรั้งด้วยปากอย่างหนักหน่วง "อ่าาา... ฟาง แบบนั้นแหละดูดแรง ๆ!" เสวียนอู่ครางกระเส่าพลางกดสะโพกเบียดใส่ปากผมเน้นๆ ผมเร่งจังหวะการ ดูดและรูด ให้เร็วขึ้น กลิ่นคาวกามและความร้อนระอุในปากมันทำให้ผมยิ่งมีอารมณ์พุ่งพล่าน ผมใช้มือทั้งสองข้างช่วยรูดรั้งโคนหนาในขณะที่ปากยังทำหน้าที่อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง เสียงเฉอะแฉะของน้ำลายผสมกับเสียงดูดจ๊วบดังก้องห้องนอนที่มืดสลัว เสวียนอู่ไม่ปล่อยให้ผมได้พักนานนัก เขาขยับกายลุกขึ้นนั่งพิงผนังห้องพลางรั้งเอวผมให้ขึ้นไป นั่งคร่อมทับบนตักแกร่ง ในท่าหันหน้าเข้าหากัน ขาของผมถูกแยกออกกว้างจนเกือบขนานไปกับพื้นฟูก โดยมีแก่นกายใหญ่โตของเขาสอดลึกค้างคาอยู่ในตัวผมจนคับแน่นไปหมด "ขย่มควยผัวให้หน่อย" เสียงทุ้มพร่ากระซิบชิดริมฝีปาก มือหนาทั้งสองข้างบีบเค้นสะโพกผมจนเนื้อปลิ้นตามง่ามนิ้ว ผมซบหน้าลงกับไหล่กว้าง กลิ่นเหงื่อและบุหรี่มอมเมาจนผมยอมทำตามอย่างว่าง่าย ผมเริ่มพยุงตัวขึ้นแล้

  • คุณมาเฟียครับอย่าจอดรถขวางหน้าบ้านผมได้ไหม   บทที่30

    ผมประท้วงเสียงแผ่ว พลางเบือนหน้าหนีจูบที่เกือบจะปลิดวิญญาณ ร่างกายบิดเร้าอยู่ใต้ร่างกำยำด้วยความเสียวซ่านที่แล่นพล่านไปทั่วทุกจุดสัมผัส"ขะ... ขอเอาหน่อย..."เสวียนอู่พึมพำชิดซอกคอขาว น้ำเสียงทุ้มพร่าสั่นเครืออย่างที่ไม่เคยเป็น เขาซุกหน้าลงดมเม้มผิวเนื้ออ่อนจนขึ้นรอยแดงจางๆ มือหนาลูบไล้ไปตามสีข้างและสะโพกมนอย่างถนุถนอมแต่แฝงด้วยความต้องการที่รุนแรง"เสวียนอู่...""ได้ไหม? จะไม่บังคับถ้ามึงไม่ให้"ผมชะงักไปครู่หนึ่ง หัวใจเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมานอกอก ความอ่อนโยนที่แฝงมากับคำขอทำเอาหัวใจที่เคยเปราะบางละลายลงทันที"ฮึ่ก... ทำได้เหรอ?""ได้... ตอบมาสิ" เขาเอ่ยพร้อมกับใช้นิ้วโป้งคลึงวนที่ยอดอกผ่านเนื้อผ้าที่ขาดวิ่น สร้างความกระสันอยากจนเผลอแอ่นกายเข้าหา"กูตามใจมึง... ครั้งนี้กูตามใจมึงทุกอย่าง""ไม่เอา..." ผมพึมพำตอบออกมาแผ่วเบา"...เหรอ" เสวียนอู่ชะงักค้าง แววตาคมกริบฉายแววผิดหวังและเจ็บปวดวูบหนึ่ง เขาเตรียมจะขยับกายออก"ไม่เอาแบบเมื่อก่อน...อยากให้ทำแบบที่มีสถานะ... ฮึ่ก" ผมรีบคว้าคอเสื้อเขาไว้แน่น รั้งร่างสูงใหญ่ไม่ให้จากไปไหนอีกเสวียนอู่หรี่ตาลง มองคนใต้ร่างที่หน้าแดงก่ำไปด้วยความขัดเ

  • คุณมาเฟียครับอย่าจอดรถขวางหน้าบ้านผมได้ไหม   บทที่29 nc

    รถสีดำสนิทจอดนิ่งราวกับเป็นส่วนหนึ่งของเงามืดอยู่ที่หัวมุมถนนไม่ไกลจากบ้านหลังเล็กนั่นนัก เสวียนอู่นั่งอยู่ในนั้นเพียงลำพัง ท่ามกลางความเงียบสงัดที่มีเพียงเสียงเครื่องยนต์ที่ดับไปนานแล้ว รอบกายเต็มไปด้วยขวดเหล้าที่ว่างเปล่าล้มระเนระนาด แววตาที่เคยดุดันบัดนี้แดงก่ำจากการดื่มหนักและไม่ได้พักผ่อนมาหลายวัน บรรยากาศรอบตัวอัดแน่นไปด้วยความหม่นหมองจนแทบหายใจไม่ออก เอกสารยอมถอนหุ้นร้านเหล้าและสัญญาขายอสังหาย่านนี้ถูกทิ้งขว้างปลิวว่อนเต็มเบาะราวกับมันเป็นเพียงเศษกระดาษไร้ค่าคำพูดที่ว่า "การมีคุณอยู่ข้าง ๆ มันทำให้ผมรู้สึกตายทั้งเป็น" ยังคงดังก้องอยู่ในความรู้สึกซ้ำ ๆ เหมือนแผลสดที่ถูกราดด้วยเกลือตลอดหลายวันที่ไม่มีที่จอดรถสุดแสนจะวีไอพีอย่างบ้านหลังนั้นให้เขาได้พักพิงอีกแล้วเขาตัดสินใจแล้วว่าจะปล่อยทุกอย่าง... เพราะมันเจ็บ เจ็บจนทนไม่ไหวแล้ว"อาเสวียน ลื้อจะถอนหุ้นทำไม!"เสียงเคาะกระจกดังปังพร้อมกับการปรากฏตัวของ องเพื่อนสนิทที่โตมาด้วยกันเฉิงและหวายแฟนเก่าที่ตอนนี้เลิกโกรธเคืองกันแล้ว ทั้งคู่เปิดประตูรถเข้ามานั่งประกบด้วยสีหน้าเคร่งเครียด"ถ้าลื้อไม่อยู่กับพวกอั้วแล้วลื้อจะไปอยู่ไหน ลื้อไม่

  • คุณมาเฟียครับอย่าจอดรถขวางหน้าบ้านผมได้ไหม   บทที่28

    หนึ่งชั่วโมงผ่านไป...สองชั่วโมงผ่านไป...เข็มนาฬิกาบนผนังเดินไปอย่างเชื่องช้าในความสลัว แต่ละวินาทีที่ผ่านไปมันช่างหนักอึ้งและยาวนานเหลือเกิน ความเงียบเชียบเข้าปกคลุมบ้านหลังเล็กจนใจคอไม่ดีกลิ่นน้ำหอมจางๆ ของมาเฟียที่เคยติดอยู่ตามโซฟาและปลอกหมอนเริ่มเจือจางลงไปพร้อมกับลมหายใจที่เริ่มติดขัดของผม ผมเดินวนไปวนมาในห้อง สายตาคอยแต่จะเหลือบมองไปที่บานหน้าต่างนึกว่าจะเห็นแสงไฟหน้ารถส่องพาดผ่านประตูเหล็กเข้ามาเหมือนทุกที หรืออย่างน้อยเขาก็ควรจะกลับมาวนรถประชดประชันส่งเสียงเครื่องยนต์กวนประสาทตามนิสัยเดิมที่ชอบทำแต่นี่กลับเงียบกริบ...เงียบจนได้ยินเสียงหัวใจตัวเองที่เต้นผิดจังหวะ รถสปอร์ตคันนั้นไม่กลับมาจอดที่เดิมอีกผมทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาตัวเก่าที่เพิ่งถูกเขาถีบจนเบี้ยวเอียงระหว่างการปะทะอารมณ์เมื่อครู่ ความเครียดเริ่มกัดกินหัวใจจนรู้สึกคลื่นไส้ผมเพิ่งไล่เขาไป...กล้าไล่มาเฟียขี้โมโหผู้ทรงอิทธิพลไปอย่างไม่ไว้หน้าเพียงเพราะอารมณ์โกรธที่ระเบิดออกมา แต่พอเขาหายไปจริงๆ โดยไม่แม้แต่จะปริปากด่ากลับสักคำ แววตาเจ็บปวดสุดท้ายของเสวียนอู่มันกลับฉายชัดขึ้นมาในความทรงจำ มันทำให้ผมรู้สึกเคว้งคว้างจนทำ

  • คุณมาเฟียครับอย่าจอดรถขวางหน้าบ้านผมได้ไหม   บทที่1

    ทุ่มเศษ...เคยเจอไหมปัญหาที่จอดรถของคนที่มีบ้านโบราณย่านการค้าเก่าติดถนนแล้วชอบมีรถมาจอดแช่หน้าบ้านที่ไม่ได้ทำอาชีพค้าขายเหมือนบ้านอื่นไหมที่บ่นมาบ้านผมเองแหละไม่รู้เป็นอะไรจะมีรถคันนึงมาจอดเหมือนซื้อที่หน้าบ้านผมไว้จอดรถตัวเอง แต่อย่าคิดว่ามันธรรมดาเคลียกันได้ทั้งๆ ที่เจอเจ้าของรถตลอดเพราะ…ผมเด

  • คุณมาเฟียครับอย่าจอดรถขวางหน้าบ้านผมได้ไหม   บทที่11

    ร่างสูงใหญ่จู่โจมจับผมอัดเข้ากับเบาะรถเย็นเยียบเพราะเปิดแอร์เร่งสุดขีด เสวียนอู่ใช้ร่างกายหนาบดเบียดจนผมแทบจะจมหายไปกับเบาะหนังแท้เนื้อเนียนนุ่ม เขาเป็นคนปากหมาและลงมือทำอะไรตรงไปตรงมาว่องไวเสมอ มือข้างหนึ่งล็อคท้ายทอยของผมไว้แน่นจนหนีไปไหนไม่ได้ ส่วนอีกข้างตะปบเข้าที่ยอดอกแบน ๆ ภายใต้เสื้อยื้ดคอย้

  • คุณมาเฟียครับอย่าจอดรถขวางหน้าบ้านผมได้ไหม   บทที่10

    วันหยุดที่แสนมีค่าของผมควรจะเป็นการได้นอนอืดเป็นผัก ดูซีรีส์ยาว ๆ พร้อมกองขนมที่กะว่าจะไปกวาดซื้อมาจากร้านสะดวกซื้อให้หนำใจ แต่ความฝันพังทลายลงทันทีที่ก้าวเท้าพ้นทรณีประตูบ้าน"เฮีย! เมียเฮียออกมาแล้ว!"เสียงตะโกนลั่นซอยทำเอาผมสะดุ้งโหยง มองไปที่หน้าบ้านตัวเองด้วยความตกใจใครอีกวะเนี่ย!กลุ่มชายฉกร

  • คุณมาเฟียครับอย่าจอดรถขวางหน้าบ้านผมได้ไหม   บทที่8

    ทันทีที่คำถามหลุดปาก บรรยากาศรอบโต๊ะก็เปลี่ยนไปทันที เพื่อนสนิทของคุณนักเลงหันมามองผมทำหน้าตาประหลาดใส่ ส่วนแฟนเก่ามาเฟียที่ยืนนิ่งอยู่ก็ขมวดคิ้วมองเหมือนเห็นตัวประหลาดกว่าเดิม "นี่เป็นแฟนมันจริงเหรอ ทำไมถึงไม่รู้ว่ามันอายุยี่สิบหก" เพื่อนมาเฟียไมได้ตอบแค่คำถามแต่ย้อนถามกลับมาทำเอาผมชะงักกึกจ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status