Partager

3

last update Date de publication: 2026-06-24 04:42:53

สาวน้อยวัยยี่สิบสามมองเงาสะท้อนในกระจก ชุดที่บิดาเลือกและส่งมาให้เป็นแฟชั่นจากแบรนด์โปรดของเธอ คอลเลคชันนี้นิลดารารักมาก...บิดารู้อกรู้ใจเลยสั่งมาให้ เพราะเป็นดีไซน์เนอร์ที่เธอชอบมาก ตัวเสื้อเป็นแพทเทินและแรงบันดาลใจมาจากคอร์เซ็สมัยวิตอเรีย ลูกไม้สีดำปักคริสตัล กระโปรงพองฟูทรงบอลลูนสีดำ ตัวกระโปรงสั้นเท่าต้นขาอ่อน เธอสวมถุงน่องยาวแบบสตอกกิ้งสีดำ พิมพ์ลายแบรนด์ สวมทับด้วยเสื้อคลุมขนเฟอร์สีขาว ผมม้วนเป็นลอนเกลียวเล็ก แต่งหน้าโดยช่างแต่งหน้าที่ถูกเรียกตัวมากที่สุดในนิวยอร์ก เครื่องประดับเป็นสร้อยจากแบรนด์อัญมณีแบรนด์ดัง ที่ทำเพื่อเธอโดยเฉพาะ มันเป็นเพชรแฟนซีสีเหลืองสลับเพชรชมพูทำเป็นตัวงูพันรอบลำคอระหง และกำไลทำจากเพชรสีเดียวกัน เฉพาะมูลค่าของเครื่องประดับน่าจะมีเลขหกหลักดอลลาร์สหรัฐ

ข้อเท้าของเธอก็มีสร้อยข้อเท้าเพชรสีชมพูคล้องตุ้งติ้งเป็นเพชรรูปหัวใจ รองเท้าส้นสูงหกนิ้วเป็นรองเท้าส้นเข็มสีดำประดับด้วยคริสตัล เธอยิ้มเล็กน้อยให้เงาสะท้อนนั่น สาวน้อยแสนเซ็กซี่ ขี้เล่น ดูแพงไปทั้งตัว พร้อมจะปรากฏต่อสายตาของว่าที่มารดาใหม่ ในงานเลี้ยงแสดงความยินดีของหล่อนสินะ!

หึ...

ใครเค้าจะไปกัน

เธอบอกให้เพื่อนของเธออย่างมิลลี่ ซึ่งเป็นดาราฮอลลีวูดชื่อดัง สาวสายปาร์ตี้ตัวแม่ หาที่ให้เธอไปสนุกคืนนี้ เธอจะไปร้องเพลง ไปโยก ไปดื่ม เธอไม่ไปงานของยัยดอร่านั่นหรอก...

หัวเราะเบาๆ แล้วขยิบตาอย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนจะเดินก้าวฉับๆ ออกมาจากห้องแต่งตัว...นาธานยืนรออยู่แล้ว เธอหรี่ตาลงเล็กน้อยเมื่อมองไม่เห็นฝูงบอดี้การ์ดแบบเดิม ตอนนี้มีเพียงผู้ชายคนหนึ่งตัวสูงมาก ยืนอยู่ข้างนาธาน

เธอเบิกตาเล็กน้อย เมื่อเห็นใบหน้าคมสันของผู้ชายคนนั้น คิ้วของเขาเข้ม ตาคมเหมือนเหยี่ยว เขามีใบหน้ารูปเพชร จมูกโด่งงุ้มลงเล็กน้อย ริมฝีปากของเขา...อิ่มเต็มได้รูป ผิว...เป็นสีแทน เขาตัวสูงและตัวหนามาก ตาของเขาเป็นสีดำสนิทราวกับบ่อน้ำอันลึกล้ำ เมื่อเขามองสบกับตาเธอ

ตาต่อตาสบกันคุณหนูคนสวยสะท้านและรู้สึกปั่นป่วนอย่างประหลาด ก่อนที่ความไม่พอใจจะฉายวูบขึ้นมาแทนความรู้สึกนั้น นายคนนี้ไม่ยอมหลบตาเธอ มองจ้องเอาเสียด้วย คนอื่น...ไม่มีใครกล้ามองต่อตาคุณหนูไนล์แบบนี้

“วันนี้คุณหนูไปกับไคนะครับ”

“แค่คนเดียวหรือคะ”

เธอถามนาธาน เมินหน้าหนีสายตานั่นเสียเอง สายตาของเขาให้ความรู้สึกประหลาด ใจของเธอเต้นตึกตัก...เขาทำให้เธอรู้สึกเหมือนไม่เคยรู้สึกกับผู้ชายคนไหนมาก่อน

“ครับ ต่อไปนี้ให้ไปไหนมาไหนกับไค เขามาเป็นบอดี้การ์ดคนใหม่ ผมเอาที่เหลือเก็บไว้ไปทำตำแหน่งอื่น จนกว่าทุกอย่างจะเข้าสถานการณ์ปรกติ”

“จริงๆ แล้วก็ควรจะมีแค่คนเดียวนี่แหละ คุณนาธาน ให้ตามหนูไปเป็นพรวนขนาดนั้น น่ารำคาญ หรือไม่ควรจะมีก็ดีที่สุด”

“ต้องมีครับ เพราะว่าคุณหนูคือนิลดารา วิลสันนะครับ”

“น่าเบื่อ”

เธอบ่น แล้วย่นจมูกน้อยๆ ก่อนจะยักไหล่ให้กับนาธาน ที่เขาหันไปพูดกับสิงหา ที่พยักหน้าแล้วขยับไปที่รถของหญิงสาว ที่วันนี้คุณหนูสั่งมาว่าอยากขับแอสตัน มาร์ตินคันใหม่สีเขียวของเธอ จริงๆ ต้องเรียกว่านั่ง...เพราะเธอไม่มีทางจะได้ขับมัน บิดาไม่อนุญาต

“อย่าดื้อนะครับคุณหนู ไค...มีหน้าที่ดูแลคุณหนูให้ไปให้ถึงงานเลี้ยงในคืนนี้”

นาธานย้ำ แต่นิลดารามีหรือจะฟัง

เธอก้าวขึ้นนั่งข้างคนขับรถคนใหม่ คุณหนูคนสวยปรายตามองเขานิดหน่อย รถคันนี้เสียตรงที่เธอจะต้องนั่งข้างคนขับนี่แหละ ไม่รู้ว่าเป็นแผนรักษาความปลอดภัยแบบใหม่หรือยังไง ถึงได้ลดจากแปดเหลือหนึ่ง ก็ดีเหมือนกันไม่ต้องรกรุงรังมากมาย เธอรู้สึกเหมือนถูกล้อมด้วยกำแพงการ์ดเวลาไปไหนมาไหน อีกอย่างถ้าเธอตกลงกับหมอนี่ได้ ก็แวบหนีได้ง่าย...

คนดื้อคิดในใจ ตาแอบมองเสี้ยวหน้าด้านข้างของเขา เขาไม่ใช่คนที่หล่อมากแต่มีบางอย่างสะดุดตา เขาดูคมเข้มและอันตราย ทำให้ช่องท้องของเธอปั่นป่วนอย่างไม่เคยเป็น

นิลดารารีบเมินไปทางอื่น เธอจะมาคิดแบบนี้กับบอดี้การ์ดไม่ได้นะ เธอเป็นคนอีกระดับหนึ่ง คิดแล้วก็เชิดหน้า...เธอเย่อหยิ่งในตัวเอง ไม่เคยคิดจะลดชั้นลดระดับลงไป

เมื่อรถใกล้มาถึงที่หมาย นิลดาราก็เอ่ยขึ้นมาเสียงเฉียบขาด

“จอดรถ ฉันจะลงตรงนี้ นายจะไปไหนก็ไป ทิ้งเบอร์โทรศัพท์ไว้ให้ฉันด้วย ถ้าเกิดว่าจะกลับบ้านจะโทรให้มารับ”

“ไม่จอดครับ”

เขาพูดเสียงของเขาฟังดุ และห้วน ทรงอำนาจมาก นิลดาราหันขวับเลยทันที

“นี่...กล้าขัดคำสั่งฉันเหรอ  ฉันจะให้คุณนาธานไล่นายออก”

“คุณหนูต้องไปที่โรงแรมครับ ผมได้รับคำสั่งมาแบบนี้”

เขาว่าแล้วหันไปยิ้มที่มุมปากเล็กน้อยให้เธอ มันยิ่งกวนโมโหเธอมาก

เพียะ!

คนกล้าโอหังโดนตบจนหน้าสั่น เขาหรี่ตามองคนตบ ที่เชิดหน้าใส่เขา

“กลับไปเก็บของซะ ฉันไล่แกออก”

สิงหาไม่ได้พูดอะไร เขายังคงทำหน้าที่ขับรถของตัวเอง ไปส่งเธอจนถึงโรงแรมที่จัดงาน มีคนมาเปิดประตูรถให้เธอ หญิงสาวเดินไปตามพรมที่ปูไว้เข้าไปในงาน เจ้าของงานมายืนรอรับเธอด้วยตัวเอง แสงแฟลช วูบวาบ กระทบร่างงดงามนั่น ดอร่าเอ่ยทักเธอ สาวน้อยเกือบจะทำอะไรร้ายๆ ออกไป แต่บิดาที่เดินมาเสียก่อน ทำให้เธอออกฤทธิ์ไม่ได้อย่างใจคิด

“ฮันนี่ของแดดดี้สวยมากๆ วันนี้”

“ค่ะ...ขอบคุณมากนะคะ”

“หนูชอบสร้อยไหมคะ?”

เสียงของดอร่าแทรกขึ้นมา ตอนนี้สองสาวควงแขนนิกซ์คนละข้าง เดินทักทายผู้คนในงาน

“ทำไมหรือคะ...”

เธอย้อนคำดอร่า น้ำเสียงและสีหน้า บอกดอร่าว่าลูกสาวของนิกซ์ไม่ได้ชอบเธอเลย แต่...แบบนี้ยิ่งท้าทาย แม่เด็กนี่เหมือนม้าพยศ ต้องโดนเฆี่ยนเจ็บๆ จะได้เลิกพยศ

“คุณดอร่าเป็นคนบอกดีไซน์เพชรให้หนูน่ะลูก ถูกใจไหม? ปรกติแล้วแบรนด์ไม่ค่อยรับงานพิเศษสักเท่าไหร่? แต่เพราะคุณดอร่า แดดดี้เลยได้สร้อยเส้นนี้เป็นของขวัญวันเกิดให้ลูก”

นิกซ์ขยิบตาให้ลูกสาว เหมือนเป็นสัญญาณกลายๆ ว่าห้าม...ก่อเรื่อง สาวน้อยเลยเม้มปาก แล้วยิ้มที่มุมปาก ไม่ได้ตอบอะไรออกมา

“ขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ แล้วหนูรู้สึกเวียนหัว ว่าจะกลับไปนอนที่บ้านน่ะค่ะ”

“ไปนั่งพักในห้องพักแขกก่อนสิคะ เดี๋ยวจะติดป้ายไว้ไม่ให้คนรบกวน ให้หมอตรวจสักหน่อยไหมคะ ฉันไม่อยากให้หนูพลาดงานปาร์ตี้ของท้ายงาน”

“พักสักนิดก็ดีนะ คนสวยของแดดดี้ เดี๋ยวแดดดี้ให้คนพาไปพัก”

บิดาพูดมาขนาดนี้แปลว่าไม่ให้กลับ เธอหน้างอ ขณะที่เดินกระแทกเท้าตามบริกร ที่ดอร่าเรียกมาบริการเธอ ให้เข้าไปพักในห้องพักผ่อน ที่ไม่มีคนอยู่ มีแค่เธอลำพัง

เธอจะหนีกลับบ้านใครจะทำไม?

เธอเม้มปากแน่น วันนี้มีแต่คนขัดใจเธอ เธอคิดว่าจะไปนอนพักเล่นที่อื่นสักสองสามวันประชดบิดา หึ...เธอจะไม่กลับบ้าน ดีเหมือนกันที่บิดาลดบอดี้การ์ดเหลือคนเดียวคืออีตาหน้ายักษ์นั่น สมน้ำหน้าโดนเธอตบเข้าแบบนั้น อยากมาขัดใจเธอนัก แล้วเธอจะให้นาธานเอาเขาออกไปจากตำแหน่งนี้ คิดแล้วเธอก็โทรศัพท์หานาธานทันที

“ครับคุณหนู จะกลับแล้วหรือครับ เดี๋ยวผมจะโทรบอกให้ไคเข้าไปหาในงานนะครับ”

“ไล่เขาออกค่ะ นาธาน”

เสียงนั้นเอ่ยห้วนออกคำสั่งอย่างเคยชิน

“เอ่อ...ผมไล่เขาออกไม่ได้ครับ”

“แต่เขาทำไม่ดีกับไนล์นะคะ”

เธอทำเสียงแหว มัวแต่คุยโทรศัพท์กับนาธานเลยไม่รู้ว่าประตูห้องถูกเปิดออก และร่างสูงใหญ่ของใครคนหนึ่ง ค่อยๆ เคลื่อนกายเข้ามา เขามาเงียบมาก จนมายืนกอดอกอยู่ข้างหลังเธอ คนดื้อยังไม่รู้ตัว ยังคงฟ้องความเท็จไปกับพ่อบ้านฉอดๆ

“ไคทำอะไรครับ”

“เขาทำ เอ่อทำ...”

นิลดารากลอกตา คิดหาคำโกหก ก่อนจะพูดโพล่งออกไป

“เขามองขาอ่อนของไนล์ค่ะ มองจ้องหน้าอกไนล์ด้วย เพื่อความปลอดภัย นาธานต้อง...อุ๊ย!

เธออุทานอย่างตกใจ เมื่อโทรศัพท์ถูกแย่งออกไปจากมือ เธอเบิกตากว้างเมื่อเห็นว่าใครเป็นคนทำ บอดี้การ์ดของเธอนั่นเอง

“อะไรนะครับคุณหนู ไค...”

“ผมไม่ได้มองนม มองขา มองอะไรของคุณหนูทั้งนั้นครับลุง”

เสียงทุ้มทรงอำนาจดังขึ้น คำพูดของเขาทำให้นิลดาราหน้าแดงเม้มปากแน่น เมื่อเสียงทุ้มนั้นกรอกลงไปกับปลายสาย

“คุณหนูไม่ได้มีเสน่ห์เร้าใจผมขนาดนั้นครับลุง วางใจได้”

นาธานหัวเราะ แล้วบอกกำชับเขาว่า...ให้ดูแลคุณหนูให้กลับบ้านในเวลาที่ควรกลับ

เมื่อวางสายเสร็จ เขาก็ยื่นโทรศัพท์คืนให้กับนิลดารา ชายหนุ่มกอดอก แล้วยิ้มหยันเธอ ทีท่าของเขากวนมาก...จนนิลดารามือสั่นไปหมด

“แก...”

“เสียใจด้วย คุณไล่ผมออกไม่ได้ คุณหนูไนล์ แล้ว...ข้อหาที่คุณหาว่าผมมองคุณน่ะ ขอโทษเถอะ ให้ผมมองเสาไฟยังน่ามองกว่าคุณเยอะ”

มือสวยเรียวของนิลดาราคว้าแก้วไวน์ได้ เธอก็เอาขว้างใส่หน้าเขา คนอย่างเขามันจะต้องโดนแบบนี้

หากแต่มืออันว่องไวของสิงหาคว้าแก้วนั้นไว้ได้ทัน ก่อนที่มันจะปะทะเข้ากับใบหน้าของตนเอง แล้วหรี่ตา

นี่มันเกินไปแล้วนะคุณหนู...

นิลดารายังคงโมโหจนสั่นไปหมดทั้งตัว ไม่เคยมีใครทำกับคุณหนูไนล์แบบนี้มาก่อน เธอลุกพรวดขึ้นแล้วก้าวยาว กะว่าจะไปให้พ้นหน้าคนกวนโมโห หากแต่ช้าไปกว่าสิงหาที่คว้าเธอทีเดียว เธอก็ลอยหวือเข้าในอ้อมแขนของเขา

“แก ปล่อยฉันนะ”

นิลดาราตกใจจนตัวแข็ง ไม่คิดว่าเขาจะกล้าทำ เจอกับเขาไม่ถึง 24 ชั่วโมง ผู้ชายคนนี้กล้าทำอะไรที่คนอื่นไม่กล้ากับเธอ...

“คุณตบหน้าผม และเอาแก้วขว้างหน้าผม คุณหนู”

“แล้ว แกจะทำอะไรฉัน”

แม้จะตกใจ แต่นิลดาราก็คือนิลดารา เธอไม่มียอมใคร...และคนที่กล้าทำเธอจะต้องโดนดี!

“ผมจะฟาด”

เขาตอบแล้วแบกเธอไปนั่งที่โซฟา ไม่สนใจฟังเสียงกรีดร้องของนิลดารา เขาจับเธอพาดตัก แล้วแล้วมือใหญ่ก็ตบลงมาที่ก้นกลมๆ นั่น

เพียะ! เพียะ! เพียะ!

“ไอ้เลว แกกล้าทำฉัน ไอ้คนต่ำช้า! แกกล้าทำคุณหนูไนล์ ฉันจะให้แดดดี้ฆ่าแก”

เสียงหวานตวาดแหว พยายามดิ้นรน ไม่เคยมีใครทำโทษเธอแบบนี้ พ่อก็ไม่ทำกับเธอแบบนี้ เขาเป็นใคร!

เพียะ! เพียะ! เพียะ!

“ด่าอีกสิ ด่าอีกก็จะฟาดอีก หืม ปากเก่งนักใช่ไหม? ดื้อนักใช่ไหม”

“ฮือๆ เจ็บ ฉันเจ็บ”

คุณหนูคนสวยปล่อยโฮ! ในที่สุด เธอร้องไห้สะอึกสะอื้น ทั้งเจ็บทั้งอายที่มาโดนเขาตีเอา ตีเอาแบบนี้

กระโปรงถลกขึ้นจนเผยเห็นก้นกลม แต่เป็นเพราะเธอใส่ถุงน่องสีดำเลยไม่เห็นความเสียหายที่ฝ่ามือเขาได้สร้างผลกระทบกับลูกพีชสวยลูกนี้ สิงหารู้ว่ามันไม่ได้เบาหรอก เธอถึงได้ร้องไห้แบบนี้

“จะดื้ออีกไหม?”

“ฮือๆ แก...”

“อย่ามาเรียกจิกผม คุณหนูไนล์ ผมมีชื่อ”

เขาว่าเสียงขรึม มือหนาทำท่าจะยกอีก คนที่นอนพาดตักอยู่เกร็งตัวโดยอัตโนมัติ เขามันโหดร้าย เขากล้าตีคุณหนูไนล์!

“เรียกผมว่าไค...ว่าไงจะดื้ออีกไหม”

“ถะ ถ้าทำอีก ไคจะตีอีกหรือไง”

ไม่อยากยอม แต่เขาจะต้องตีเธออีกแน่ๆ อีตาบ้าเอ๊ย! แต่เธอสู้เขาไม่ได้อะ ไม่อยากโดนฟาดก้นอีกแล้ว

“ตี”

เสียงนั้นตอบ มันฟังแล้วทำให้เธอขนลุก

“ไคมีสิทธิ์อะไร”

ยังจะเถียงอีก คนดื้อก็คือคนดื้อ สิงหายิ้มที่มุมปากเล็กน้อย ความนุ่มนิ่มเสียดสีที่ตักของเขา ทำให้รับรู้ว่าเธอกลมกลึงน่าฟัดแค่ไหน...

อะไรบางอย่างมันเริ่มแสดงความรู้สึก สิงหากำลังพยายามสะกดมันลงไป

“บอดี้การ์ด มีหน้าที่พิทักษ์ความปลอดภัยของนายจ้าง ฉะนั้นอะไรที่ไม่เป็นความปลอดภัย ผมก็ต้องทำให้มันปลอดภัย”

“ใช่เหรอ แต่ที่นายทำ มันคือนายทำร้ายนายจ้างนะ”

เสียงใสตวาดแหว สิงหาหัวเราะ ประโยคต่อไปเล่นเอาสาวน้อยตัวแข็ง

“ถ้าไม่ทำแบบนี้ ก็คงจะทำแบบอื่น ที่เป็นความไม่ปลอดภัยต่อนายจ้างมากกว่านี้แน่ๆ คนที่เอามือได้ใกล้หน้าผมมากที่สุด หรือเอาอะไรมาขว้างผม ล่าสุดเละเทะอยู่ที่ตะวันออกกลาง หาซากไม่ได้...”

อา...

หรืออีตาบ้านี่จะเป็น...

เขาจะต้องเป็นพวกทหารรับจ้างที่สติแตกแน่ๆ นาธานไปจ้างคนแบบนี้มาทำไมอะ งื้อ...เธอกลัว

“มะ ไม่ดื้อแล้ว ไม่ดื้อ เชื่อฟังทุกอย่างแล้ว ปล่อยสิ ฉันเจ็บ”

“งั้นก็กลับบ้าน”

พูดเสร็จเขาก็แบกเธอขึ้นบ่าทำเหมือนกับเธอเป็นตุ๊กตา เดินก้าวยาวๆ ออกทางด้านหลังของโรงแรม คุณหนูไนล์ วิลสันร้องหวังจะให้ใครช่วย แต่ไม่มีใครช่วยเธอเลย กระทั่งถูกเขาจับยัดมาในรถคันหรูและขับออกไปจากงาน

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • คุณหนูครับถ้าร้ายต้องโดนฟาด   บทส่งท้าย

    ​เมฆหมอกสีดำจางหายไปจากชีวิตของสิงหา สิ่งที่เคยระแวงระวังอย่างดิ๊กบิ๊กก็หายไปจากโลกนี้แล้ว เหมือนชีวิตของสิงหาจะมีความสุขขึ้นอีกมาก ​ตอนนี้ภรรยาสาวคนสวยของเขาครรภ์แก่ใกล้คลอดแล้ว...ทุกวันต่างเติมรักให้กันไม่ขาด เธอติดเขามาก คลั่งรักสุดๆ จนบิดาของเธอต้องเอ่ยอย่างล้อเลียนว่า กลายเป็นหมาหัวเน่าไปแล้ว ลูกสาวไม่เคยมาอ้อนเลย อะไรๆ ก็พี่ไค แดดดี้กลายเป็นหมาหัวเน่าแล้ว​ในท้องกลมๆ นั่นคือทายาทของวิลสัน หนุ่มน้อยไนเจล นีรสิงห์ วิลสัน นามสกุลของหนุ่มน้อยไนเจลนี้ นิกซ์ขอให้ใช้นามสกุลเขา ซึ่งสิงหาก็ไม่ได้แคร์หรือว่าต่อต้านอะไร เพราะทางสายของเขานั้น มีทายาทอยู่แล้วคือน้องชายของเขาอย่างกันยา หมอนั่นมีภรรยาแล้ว และมีลูกแฝดสองคน สืบทอดตระกูลทางบิดาเลี้ยงแล้ว เป็นอะไรที่ลงตัวดี​พวกเขาเฝ้ารอวันที่ไนเจลจะออกมาดูโลก ตอนนี้นิลดารานั้นเริ่มธุรกิจแฟชั่นของเธอ คนอย่างคุณหนูไนล์ไม่อยากใหญ่ก็ดันต้องใหญ่ ตอนนี้เธอรับดีไซน์เนอร์มาหลายคน และเริ่มทำกางเกงผ้าผูก แรงบันดาลใจมาจากกางเกงเล ว่าที่คุณแม่ทำงานสนุกทุกวัน โดยมีสามีอยู่เคียงข้างทุกเวลา​สิงหานั้นทำงานร่วมกับจัสติน ในการวางแผน และฝึกคนให้กับเพื่อน งานนี้นิ

  • คุณหนูครับถ้าร้ายต้องโดนฟาด   30

    ประเทศไทยอีกหนึ่งเดือนต่อมา ​ครอบครัวของนิกซ์วันนี้พร้อมหน้าด้วยลูกสาวและลูกเขย...ทริปท่องเที่ยวของครอบครัว พ่วงด้วยทริปฮันนีมูนของคนทั้งคู่ พวกเขาเลือกท่องเที่ยวไปเรื่อยๆ ตามสถานที่ท่องเที่ยวของเมืองไทย นิกซ์ออกปากว่าไม่คิดมาก่อนว่าจะมีมากมายและมีเสน่ห์มากขนาดนี้ เที่ยวไปครึ่งปีจะหมดไหมยังไม่รู้เลย ทำให้สิงหาถึงกับหัวเราะ​“หนหน้าจะพาแดดดี้ไปเซฟเฮ้าส์” นิลดาราว่า ตอนนี้เธอมีเบบี้น้อยๆ ในท้องแล้วเรียบร้อย เนื่องจากโกหกบิดาไว้ เธอจึงยั่วให้สิงหาเร่งทำทายาท แล้วก็ติดจริงๆ มีเบบี้น้อยอายุสองเดือนอยู่ในท้องของเธอไม่เสียหายที่ไปหลอกท่านไว้​งานแต่งงานของนิลดาราถูกจัดอย่างยิ่งใหญ่สมเกียรติความเป็นลูกสาวของนิกซ์ วิลสันเจ้าบ่าวนั้นเป็นใครไม่ปรากฏรู้กันเพียงว่าเป็นบอดี้การ์ดของเธอ มีแต่คนอิจฉาสิงหาที่เหมือนตกบ่อน้ำมันดิบ ที่ได้แต่งงานกับนิลดารา วิลสัน​เขาวางอีโก้ตรงนี้ลงได้เพราะพ่อภรรยาและคนดื้อของเขา ที่บอกว่าอย่าแคร์คำใคร สิงหาก็ถือกว่าการได้ปกป้องพวกเขาทั้งพ่อลูกคือสิ่งที่สำคัญที่สุด ​“ไปได้ไหมคะพี่ไค?”หันมาถามสามีที่เดินอยู่ข้างๆ ตอนนี้เธอเป็นไข่แดงอยู่ตรงกลาง มีสองหนุ่มต่างวัยประกบข

  • คุณหนูครับถ้าร้ายต้องโดนฟาด   29

    ​“สองขีดนี่มาได้ยังไง?” เขาถามนิลดาราเมื่อได้อยู่กันตามลำพังแล้ว ตอนนี้นิกซ์ขอตัวออกไปที่บริษัทเพราะเขาจะต้องไปเคลียร์เอกสารก่อนจะพานิลดาราไปทริปท่องเที่ยวด้วยกัน​“ก็...” เธอยักไหล่ แล้วอ้อนเขาด้วยการซุกอกชายหนุ่ม ใจเต้นตึกๆ เธอเอามือเขาไปจับที่หน้าท้องนุ่มเนียนที่ยังแบนราบของตัวเอง​“พี่ไคไม่ดีใจเหรอ?”​“ตกใจมากกว่า..”เห็นหน้าหวานนั้นงอไปเลย เลยรีบพูดต่อ เขารู้เพิ่มอีกอย่างตลอดระยะเวลาที่อยู่ด้วยกันว่าเธอขี้น้อยใจ ใหม่ๆ ตอนเธองอนเขาจะเฉยๆ บางทีจะแกล้งให้โมโหเอาด้วย แต่ตอนนี้พอรู้แน่แก่ใจว่ารักแล้วหมดใจ แค่คนดื้อมีปฏิกิริยานิดหน่อย เขาก็เสียอาการ รีบโอ๋เธอ...อย่างไม่รู้ตัว​“แต่ก็ดีใจด้วย ดีใจมากๆ ใครจะไม่ดีใจกันล่ะ หืม...พี่ไม่เคยมีลูกมาก่อน เลยรู้สึก...บอกไม่ถูก แล้วก็ไม่คิดว่าแกจะมาเร็วขนาดนี้”​“พี่ไคขยันขนาดนั้น แถมยังทั้งแข็ง...ทั้งแรง”ละประโยคให้ลากยาว จงใจให้เขารู้ถึงนัยคำพูด สิงหาหัวเราะ แล้วลูบหน้าท้องของเธอไปมาเบาๆ รู้สึก...อ่อนโยนและผูกพันขึ้นมาทันที ทั้งที่ยังไม่ได้เห็น นี่ไหมนะ รักแท้ตั้งแต่ยังไม่เห็นหน้า​“ก็ป้องกันไง เลยไม่คิดว่าจะได้มา ไม่อยากเอาเปรียบไนล์”​“ไนล

  • คุณหนูครับถ้าร้ายต้องโดนฟาด   28

    นิกซ์มองหน้าบุรุษที่ลูกสาวจูงมือเขาเข้ามาแล้วบอกว่า คนนี้ของไนล์ สิงหานั้นมองต่อตากับเขา ท่วงท่าราวกับราชสีห์ของบอดี้การ์ดหนุ่ม ไหนจะฝีมือที่ประจักษ์ ความเป็นความตายที่เฉียดย้ำเพราะความร่ำรวยของตน ทำให้นิกซ์มองเห็นสัจธรรมบางอย่าง เขาเพียงแค่พยักหน้าแล้วขอคุยกับสิงหาตามลำพัง​“ไนล์อยู่ด้วยค่ะแดดดี้”​“ออกไปเถอะผู้ชายเขาจะคุยกัน”​“แดดดี้คะ”เสียงหวานเอ่ยอ่อย บิดาพยักหน้าให้อีกหน เสียงเข้มเอ่ยปราม​“ออกไปก่อนเถอะน่า แดดดี้จะคุยกับคนของหนูตามลำพัง”​“ไนล์อยู่ฟังเฉยๆ ไม่ได้เหรอ”​“ไม่ได้”​“ออกไปก่อนเถอะครับคุณหนู”สิงหาเอ่ยเสียงอ่อนโยน เขาพูดแค่นั้น ยัยตัวแสบก็เพียงแค่ทำหน้างอ แต่ก็ยอมออกไปแต่โดยดี​“โอ้โห...ไม่น่าเชื่อ คุณพูดเท่านั้น คนดื้ออย่างยัยไนล์เดินออกไปง่ายๆ แบบนี้”​“ขอโทษครับท่าน”เขาค้อมศีรษะให้กับนิกซ์ที่กำลังมองตามหลังลูกสาวด้วยสายตายิ้มๆ เขาเหลือบตามามองผู้ชายตรงหน้าแล้วเอ่ยถามเสียงเรียบ​“ขอโทษอะไร?”​“ขอโทษที่ผม...กับลูกสาวของท่าน...”​“ยัยไนล์เอาแต่ใจ จะเอาอะไรก็ต้องเอาให้ได้ ทั้งคุณและผมคงไม่มีสิทธิ์จะค้านอะไร ถ้าเกิดว่ามันเป็นสิ่งที่แกชอบ”​“...” เขาถึงกับกะพริบตาปริ

  • คุณหนูครับถ้าร้ายต้องโดนฟาด   27

    สิงหาวางทิ้งโทรศัพท์ไว้ตรงโต๊ะรับประทานอาหาร เพราะไม่อยากเผลอดูแชตของคนดื้อ กลัวว่าตัวเองจะตอบ กลัวจะอาลัย และกลัวว่าเผลอกลับไปหาเธอ​มานอนคิดทบทวนหลายอย่าง เรื่องระหว่างเขากับเธอ มันช่างเป็นไปได้ยากเหลือเกิน เขาเป็นใครเธอเป็นใคร เขาอาจจะเป็นแค่ประสบการณ์ดีๆ ของเธอ มันอาจจะเจ็บปวดตอนนี้ แต่เดี๋ยวก็หาย เธอคงจะเบื่อเขาในที่สุด เมื่อพบกับคนที่เหมาะสมมากกว่าเขาในทุกด้าน​สิงหาเหยียดนิ้วออกดูแหวนทองเขายังสวมไว้ แหวนที่น้องเป็นคนสวมให้ ถึงเขาจะพอมี แต่ก็ไม่ได้มีมากขนาดเธอ นึกถึงแหวนหมั้นที่พอลเคยสวมให้เธอ แล้วเปรียบกับแหวนของเขา มันคนละชั้น นิลดาราแค่ดอกฟ้าที่โน้มลงมาให้หมาวัดอย่างเขาดมชมกลิ่นชั่วคราว แต่ดอกฟ้าก็คือดอกฟ้า...หมาวัดจะเอื้อมได้ไหม?​เสียงออดดังขึ้น สิงหาขมวดคิ้วเล็กน้อย อาจจะมีคนมาส่งของ จริงสิเขาสั่งอาหารเดลิเวอรีไว้ ขนาดตอนกินเขายังลืมหิว เพราะคิดถึงคนดื้ออย่างสุดใจ ก็นอนกอดกันเกือบทุกวัน เขานอนไม่หลับ ต้องใช้เหล้าเพื่อให้หลับเพราะคิดถึงเธอ​จะฝืนใจตัวเองไปได้แค่ไหนนะ?​ร่างสูงเดินไปยังประตู เขาเหม่อจนลืมดูตรงช่องประตูเหมือนทุกครั้งทุกหน เปิดประตูออกแล้วก็ต้องเบิกตากว้างเมื่

  • คุณหนูครับถ้าร้ายต้องโดนฟาด   26

    ทางนี้จับกุมคนร้ายไว้หมดแล้ว งานนี้ต้องถึงเอฟบีไอจนได้ (จัสติน)​ดิ๊กล่ะ (สิงหา)​ตำรวจยิงตกทะเลไปแล้ว คาดว่าน่าจะเป็นเหยื่อฉลามไปแล้วเรียบร้อย(จัสติน)​ไว้ใจได้หรือจัสติน? (สิงหา)​ก็อาจจะ 80 20 ช่างแม่งเหอะ...เป็นอันว่านายรีบพาคุณนิลดารากลับมาได้แล้ว แดดดี้ของเธอตอนนี้ร้อนใจมาก อยากพบลูกสาว ฉันจะส่งเครื่องบินไปคืนนี้เลย นายก็ขับรถพามารอที่สนามบินได้เลย(จัสติน)​อืม(สิงหา)​​ตอบรับเพื่อนไปแล้ว นัยน์ตาคมก็มองไปยังนิลดาราที่นอนหลับสนิท ​ถึงเวลาที่จะต้องไปเผชิญความจริงกันแล้ว.............................................................................................................................................................​นิกซ์ ยืนรอรับลูกสาวด้วยใจที่เต้นแรง ตาของเขามองจ้องแต่ประตูรั้วบ้าน เขาผ่านสถานการณ์เลวร้ายมามากมายเหลือเกิน และดีใจมากที่ลูกสาวของเขายังปลอดภัย เขาคงจะต้องตบรางวัลให้นาธานและบอดี้การ์ดของยัยหนูหนักๆ ​ดอร่าและปีเตอร์บิดาของแพททิสัน เพื่อนรักของเขา รวมถึงแพททิสันเอง ทุกคนร่วมมือกันทำร้ายครอบครัวของเขาเพียงเพราะเรื่องผลประโยชน์ เขาถูกพาขึ้นฮอไปยังเซฟเฮ้าส์โ

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status