Part : ห้องนอนจูโน่ NC

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : ห้องนอนจูโน่ NC

--------------------------------------------------------------------------

ห้องนอนชั้นสอง...

“ขอบคุณนะคะที่อุ้มหนูขึ้นมา” ร่างของโบอาถูกวางลงบนเตียงอย่างถนุถนอม ซึ่งจังหวะนั้นใบหน้าของเธอและจูโน่ใกล้กันมากจนทำคนทั้งคู่ต่างมีอาการเลิ่กลั่กใส่กัน

“ตัวโบอาไม่หนัก พี่อุ้มได้สบายอยู่แล้วล่ะ” ใบหน้าของโบอาและรอยยิ้มของเธอในตอนนี้ ทำให้เขานั้นคิดถึงคำพูดที่เคยพูดบอกเธอไว้ (รอโตกว่านี้แล้วค่อยมาจีบพี่ใหม่นะ) “เสียดายจัง พี่เจอเราช้าไปหน่อย... อันนี้ยานะทานหลังอาหาร ถ้าพรุ่งนี้ทำงานไม่ไหวก็หยุดพักนะ เดี๋ยวพี่บอกนานิให้” จูโน่พูดบอกเด็กสาวที่นอนอยู่บนเตียงก่อนจะจัดระเบียบผ้าห่มให้กับเธอ “พักผ่อนเถอะพี่กลับก่อนนะ”

“ขอบคุณนะคะ” เด็กสาวอึ้งกับคำพูดนั้นของคนตัวสูง แต่ก็ไม่ลืมที่จะขอบคุณในความหวังดีของเขา

“ครับ” คำพูดนุ่มนวลนั้นถึงจะเป็นแค่คำว่าครับสั้นๆ ก็ทำอีกคนหยุดยิ้มไม่ได้

หลังจากจูโน่ออกไปจากห้อง...

“เสียดาย ที่เราเจอกันช้าไปงั้นเหรอ? ...ไม่ได้ ๆ แกมีผัวตั้งสองคนแล้วนะ”

โบอาพูดห้ามความคิดในหัวของตัวเองหลังจากที่หยุดยิ้มไม่ได้เป็นชั่วโมงกับอ้อมกอดของรักแรกและคำพูดนั้นของเขา “เฮ้อ คนอะไรหล่อจนใจเจ็บเลย แสนดีอีกต่างหาก”

เขาว่ากันว่ารักแรกมักจะไม่สมหวัง ซึ่งฉันก็คิดว่ามันเป็นแบบนั้นนะ แต่แค่ได้มีโมเม้นดีดีแบบนี้กับรักแรก ก็ฟินจนทำให้ฉันนอนตายตาหลับได้แล้วล่ะ

บ้านของจูโน่...

“ทำไมวันนี้กลับบ้านช้าจังเลยคะ” มิลาเอ่ยถามสามีของเธอที่เพิ่งเดินเข้ามาถึงในบ้าน และกำลังเดินตรงเข้ามาที่โต๊ะทานข้าว

“พอดีผมแวะเข้าไปหานานิที่ร้านน่ะครับ”

“ไปหาหนูเหรอ?” เสียงนานิเอ่ยถามพี่ชายของเธอขึ้นด้วยความสงสัย

“ใช่ แต่เห็นแค่โบอาอยู่ที่ร้านคนเดียว”

“เพื่อนของนานิที่อยู่ที่ร้านน่ะเหรอคะ” มิลาเอ่ยถามสามีของเธอ

“ใช่ครับ เธอโดนใบมีดเครื่องปั่นบาด ผมก็เลยพาเธอไปเย็บแผลที่โรงพยาบาลใกล้ๆ มา ก็เลยกลับช้าน่ะครับขอโทษนะ” จูโน่พูดบอกภรรยาสาวของเขาพรางลูบหัวขอโทษเธอ ที่เขาทำแต่งานแถมยังกลับมาบ้านช้าอีกต่างหาก

“ไม่เป็นไรค่ะ” คนหน้าหวานพยามข่มความโกรธไม่พอใจไว้ภายใน และฝืนยิ้มออกมาแม้ว่าเธอจะหงุดหงิดแค่ไหน ก็ไม่สามารถแสดงความงี่เง่านั้นออกมาได้ เพราะความสบายและเงินทองของผู้ชายที่เธอแต่งงานด้วย

“แล้วทำไมวันนี้กลับบ้านเร็วจังล่ะ?” จูโน่เงยหน้าถามน้องสาวที่นั่งก้มหน้าก้มตากินข้าวอยู่ฝั่งตรงข้าม

“หนูมีธุระต้องไปทำน่ะค่ะ ก็เลยกลับออกมาก่อน” วันนี้ฉันกลับมาบ้านเร็วกว่าที่คิดไว้ เพราะตอนที่ไปถึงโรงเรียนของปกป้อง ฉันก็ไม่เห็นว่าน้องอยู่ที่สนามบาสของโรงเรียนอย่างที่บอก และฉันก็ไม่ได้บอกน้องไว้ก่อนด้วยว่าจะไปหา ไม่รู้ว่าฉันจำวันผิดหรือเปล่า

ห้องนอนจูโน่...

หลังจากที่จูโน่อาบน้ำเสร็จและเตรียมตัวกำลังจะเข้านอน ก็เหมือนว่าคืนนี้จะมีอะไรพิเศษที่ภรรยาคนสวยของเขาเตรียมไว้เซอร์ไพรส์ “ทำไมใส่ชุดนอนแบบนั้นล่ะครับที่รัก”

“ไม่สวยเหรอคะ” คนหน้าหวาน หมุนตัวโชว์ชุดนอนซีทรูสีครีม ที่มีความเซ็กซี่ขัดกับใบหน้าเรียบร้อยของเธอ

“สวยครับ มานี่สิ” มือหนากระตุกผ้าที่ห่มอยู่ออก ก่อนจะเรียกเมียของเขาเข้ามานอนข้าง ๆ

“วันนี้ที่รักเหนื่อยมากไหมคะ...มีแรงทำอย่างอื่นหรือเปล่า?” เจ้าของใบหน้าเรียบร้อย เอ่ยถามพรางทำหน้าออดอ้อนคนหล่อหน้าตี๋

“มีครับ แรงเหลือเยอะด้วย” ว่าแล้วเขาก็แสดงให้เมียคนสวยของเขาเห็นว่าแรงของเขาเหลือเยอะมากแค่ไหน

สวบ!

“อื้ออ อ่าส์”

ปึก ปึก ปึก ปึก

“แรงไปค่ะ แบบนั้นมัน...” คนตัวเล็กพูดพรางใช้มือผลักหน้าท้องแกร่งออก เพราะรู้สึกจุกจากแรงกระหน่ำกระแทกที่เธอได้รับ

“เพิ่งเริ่มเองนะที่รัก จะให้เบาแล้วเหรอ?” หนุ่มหล่อเบาแรงลงพรางเด้าสะโพกด้วยจังหวะเนิบ ๆ บด ๆ

“แรงยังเหลือเยอะจริงด้วยค่ะ” ฉันเพียงแค่อยากจะเช็คว่าผัวของฉันโดนอีคุณหนูตัวแสบนั่นมันรีดแรงมาก่อนกลับบ้านหรือเปล่า แต่พอเห็นว่าเขายังแรงดีแบบนี้แล้วก็หมดห่วง “เอาต่อได้เลยค่ะ” เมื่อคนหน้าหวานส่งสัญญาณให้กับสามีของเธอ และเขาก็จัดการให้เธอตามคำขอแบบไม่มีขัด

ปึก ปึก ปึก ปึก

ร่างบางถูกอุ้มลอย โดนชายหนุ่มยืนกระแทกในท่าลิงอุ้มแตงอยู่ข้างเตียง ท่าที่ทำให้เสียงร้องครางดังลั่นไปทั่วห้อง ท่าที่รีดน้ำข้นของชายหนุ่มทิ้งไว้ในช่องรักฉ่ำของคนสวยใบหน้าเรียบร้อย

พรวด~

“แฮ่ก ๆ เมื่อไหร่คุณจะท้องนะ ผมอยากมีลูกแล้วอ่ะ” ใบหน้าหล่อซุกอยู่ที่ซอกคอของหญิงสาวด้วยความเหนื่อย ก่อนจะพูดบอกถึงสิ่งที่อยู่ในใจออกมา

“ฉันก็รอวันนั้นอยู่เหมือนกันค่ะ” ฉันเองก็อยากท้องใจจะขาด เพราะสมบัติของตระกูลนี้มันมหาศาลจริงๆ และมันก็คงทำให้ฉันสบายได้ไปตลอดชีวิตเลยล่ะ แต่ไม่ว่าฉันจะปล่อยให้ท้องดูแลตัวเองมากแค่ไหนก็ไม่ท้องสักที...

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~