All Chapters of คุณหนูตกอับ: Chapter 1 - Chapter 10

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : คุณหนูตกอับ--------------------------------------------------------------------------สองปีที่ผ่านมาครอบครัวของฉันเจอวิกฤตครั้งใหญ่ เพราะจู่ๆ คู่ค้ารายใหญ่ที่มาเก๊าทยอยไม่ต่อสัญญา เราเลยต้องย้ายกลับมาที่ไทยแต่พอกลับมาอยู่ที่นี่ได้ไม่นาน ก็เกิดปัญหาขึ้นอีกพ่อของฉันถูกยัดคดีและเมื่อวานศาลก็มีคำตัดสินให้พ่อจำคุกนานสิบห้าปี ซึ่งตอนนี้เราก็พยามที่จะสู้คดีกันอยู่ แต่ทรัพย์สินที่เป็นชื่อพ่อถูกอายัดไว้ทั้งหมด เพราะถือว่าเป็นของกลาง ตอนนี้ฉันไม่มีอะไรเหลือเลยนอกจากตัว“พ่ออยู่ในนั้นไม่ลำบากใช่ไหมคะ?” หญิงสาวเอ่ยถามพ่อของเธอผ่านกระจกหนากั้นห้องเยี่ยมญาติในเรือนจำ“ไม่ลำบากหรอก โบอาไม่ต้องห่วงพ่อนะ” เสียงชายวัยกลางคนพูดบอกลูกสาวที่นั่งอยู่เบื้องหน้า เพราะไม่อยากให้เธอต้องเป็นห่วง“หนูกำลังเดินเรื่องสู้คดีให้พ่ออยู่ ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ” สีหน้าของเธอดูเป็นกังวล เมื่อเห็นว่าพ่อของเธออยู่ในชุดนักโทษ“พ่อเชื่อว่าโบอาทำได้ ไม่ต้องห่วงพ่อนะ พ่ออยู่ที่นี่มีลูกน้องคอยดูแลอยู่ ไม่ลำบากหรอกลูก” ผมอยู่ในนี้ไม่ได้ลำบากอะไร เพราะมีลูกน้องอยู่ด้านในเยอะ

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ก่อนไปอาบน้ำ NC-3P--------------------------------------------------------------------------เช้าวันรุ่งขึ้น…ร่างของโบอาถูกกอดรัดอยู่ในอ้อมกอดของวอม บนเตียงนั้นมีเพียงแค่เขาสองคนเท่านั้นที่ยังคงนอนสลบไสลอยู่ ส่วนชายคนรักอีกคนก็กำลังทำธุระส่วนตัวอยู่ในห้องน้ำ และเมื่อเธอนั้นลืมตาขึ้นแล้วเห็นเข้ากับใบหน้าของคนรักใจร้าย เธอก็ดันตัวออกห่างทันที แต่เหมือนว่าชายหนุ่มจะไม่ได้หลับอยู่อย่างที่ตาเธอเห็น ร่างเล็กถูกดึงมากระชับกอดแน่นขึ้นไม่ให้ขยับดิ้นหนี“ปล่อย” คำพูดห้วน ๆ จากสาวสวยที่ยังงอนกับเรื่องเมื่อคืนไม่หาย“โกรธอะไรพี่ไหนพูดมาซิ๊”“...”“โกรธที่พี่ไม่ซื้อกระเป๋าให้งั้นเหรอ?”“...” ใบหน้าสวยเมินหน้าหนี“ตอนนี้คนที่ลำบากที่สุดไม่ใช่พวกเรานะ แต่เป็นพ่อหนูที่อยู่ในเรือนจำ ถ้าเราอยู่ข้างนอกแล้วใช้ชีวิตอย่างสุขสบายแบบไม่คิดถึงท่าน หนูว่าถ้าพ่อหนูรู้จะรู้สึกยังไง”“...” คนตัวเล็กนิ่งพรางคิดตามกับสิ่งที่ชายหนุ่มพูด“พี่อยากให้หนูเข้าใจนะ ว่าทำไมพี่ถึงต้องดุหนู เพราะตอนนี้สิ่งที่เราต้องทำคือรีบพาพ่อหนูออกมาจากที่นั่น แล้วสืบหาคนที่จ้องจะท

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : เพื่อนเก่า--------------------------------------------------------------------------หลังจากที่เธอเข้าไปสงบสติอารมณ์ในห้องน้ำ และเกิดคิดบางอย่างขึ้นมาได้ก็เดินกลับมาหาสามีทั้งสองคนของเธอที่ห้องนั่งเล่น ก่อนจะเอ่ยปากขอช่วยทำงานสำคัญนี้“หนูช่วยสืบเองค่ะ หนูรู้จักกับน้องสาวของคนในรูปนั้น” โบอาชี้นิ้วไปที่หน้าจอแม็คบุ๊คที่เปิดค้างไว้อยู่ในรูปของจูโน่“ไปรู้จักได้ยังไง” วอมเอ่ยถามด้วยความสงสัย“คือ..หนูเป็นเพื่อนกับน้องสาวเขาสมัยเรียนมอต้นน่ะค่ะ”“ใช่ไหม? พี่เองก็เหมือนว่าคุ้นๆ กับชื่อนี้ แต่จำไม่ได้ว่าไปได้ยินที่ไหน” ถ้าช่วงที่เธอเรียนมอต้นก็น่าจะใช่ เพราะตอนนั้นเป็นปีแรกที่ผมกับไอวอมเข้ามาทำงานเป็นบอดี้การ์ดของนาย“หนูน่าจะเคยพูดถึงเขานานมาแล้วน่ะค่ะ เพิ่งจะนึกออกเหมือนกันว่าเขาคือพี่ชายของเพื่อนเก่าหนู”“งั้นเอาไงดี” เสียงวอมเอ่ยถามเจเคและโบอาเพื่อหาขั้นตอนของแผนต่อไป“ช่วยสืบหาที่อยู่ของเพื่อนหนูให้หน่อยได้ไหมคะ หนูอยากรู้ว่าตอนนี้เธออยู่ที่ไหน” หลังจากที่ฉันย้ายบ้านย้ายโรงเรียนได้ไม่นาน ก็เหมือนว่านานิจะย้ายที่อยู่เหมือนกัน ซึ่

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ทำโทษเมียร่าน NC-3P--------------------------------------------------------------------------เสียงคำรามดังเข้าไปถึงในห้องนอนจนทำคนตัวเล็กเดินออกมาถามด้วยความหงุดหงิด แก๊ก!“มีอะไรคะ? ทำไมไม่เข้าไปเรียกหนูในห้องดีๆ ตะโกนทำไมฮะ?”สายตาพิฆาตหันมองเมียคนสวยที่ยืนค้ำหัวจ้องมองเขาตาเขียว “ที่มาช่วยงานนี้..เพราะมิลา หรือไอจูโน่”คำถามของเจเคทำคนที่หงุดหงิดอยู่นั้นเปลี่ยนใบหน้าทันที “เพราะอีมิลาสิคะ จะทำเพราะพี่จูโน่ทำไม” คนตัวเล็กพูดตะกุกตะกัก แสดงพิรุธออกมาให้เจเคเห็นอย่างชัดเจน จนทำเขานั้นต้องยืนขึ้นและจ้องหน้าถามเธอกลับอีกครั้ง“พี่ให้ตอบอีกรอบ” ตาคมดุจ้องมองคนตัวเล็กด้วยใบหน้าเรียบนิ่งที่ภายในนั้นร้อนระอุเป็นไฟ“ทำไมไอเจเคมีอะไร?” วอมที่นั่งอยู่เอ่ยถามด้วยความสงสัย เพราะเจเคยังไม่ได้บอกอะไรกับเขา“อยู่ๆ กูก็นึกได้ว่า กูเคยได้ยินชื่อของไอจูโน่มันจากไหน?”“ได้ยินจากไหน?” วอมเอ่ยถาม“เพราะเมียเราเคยเรียกไง แถมยังกรี๊ดก๊าดตอนที่เห็นรูปมันด้วย กูก็สงสัยตั้งนาน ว่าได้ยินมาจากไหน เมียเราเคยชอบมันนี่เอง”เจเคกัดฟันพูดด้วยความหงุดหงิด โดยท

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : พักความสัมพันธ์..--------------------------------------------------------------------------“พี่แค่...”วอมยังไม่ทันพูดจบประโยค เสียงของโบอาก็พูดแทรกขึ้น “เราหยุดไว้แค่นี้ก่อนดีไหมคะ”“...”“ตอนนี้หนูเหนื่อยมาก หนูไม่อยากมีปัญหาให้เครียดเพิ่ม เราหยุดกันแค่นี้ก่อนเถอะนะ”“โบอา”“หนูขอย้ายไปนอนห้องนู้น ฝากบอกพี่เจเคด้วยนะคะ” ว่าแล้วหญิงสาวก็ดันตัวลุกขึ้นจากเตียงนอน“เดี๋ยวหนู...” วอมเดินไปขวางโบอาที่กำลังจะเดินออกจากห้อง และรั้งเธอไว้ด้วยเสียงอาลัยอาวรณ์“หนูขออยู่คนเดียว อย่ามายุ่งกับหนูเลยนะคะ” สิ้นเสียงพูดคนสวยเธอก็เดินเบี่ยงตัวหนีเพื่อจะเปิดประตูออกจากห้อง แต่กลับโดนมือหนารั้งแขนไว้ไม่ให้ไป“หนู~” สีหน้าของวอมที่ดูรู้สึกผิดต่อการกระทำเมื่อคืนของตัวเอง และเขาก็เพิ่งจะสำนึกได้ว่าสิ่งที่ตัวเองทำลงไปนั้น มันเป็นการหึงเกินกว่าเหตุ และมันก็คงจะเจ็บปวดสำหรับเธอมากจริงๆ “พี่... เฮ้อ”วอมยังไม่ทันเอ่ยพูดขอโทษจบประโยค คนตัวเล็กก็สะบัดแขนออกสุดแรงก่อนจะเดินออกจากห้องอย่างไร้เยื่อใย เธอเดินตรงไปที่ห้องนอนฝั่งตรงข้าม ที่อยู่อีกฝั่งของห้องร