Romans de นรมน

การแต่งงานของทั้งคู่ที่ปราศจากความรักของทั้งสองคน เสียงกระซิบของผู้คนภายในห้องจัดเลี้ยงหรูหรา ดังไปทั่วบริเวณ แขกเหรื่อในชุดราตรีต่างจับจ้องไปยังคู่บ่าวสาวที่ยืนเคียงข้างกันบนเวทีอย่างไม่อาจละสายตา คามิน วัชรเกียรติ ชายหนุ่มทายาทคนเดียวของตระกูลวัชรเกียรติ ในชุดสูทสีดำเรียบโก้ ส่งสายตาเย็นชาผ่านแว่นตาไปยังผู้คนตรงหน้า ความไม่พอใจซ่อนอยู่ในดวงตาคมที่เต็มไปด้วยความแค้น ข้างกายเขาคือหญิงสาวในชุดเจ้าสาวสีขาวหรูหรา แต่แววตาของเธอกลับเต็มไปด้วยความเศร้าหมอง ปรางค์แก้ว ศิรินาท ยืนนิ่งสงบ เธอยิ้มเล็กน้อยเมื่อเสียงปรบมือดังขึ้น แต่ไม่มีใครรู้ว่าภายใต้รอยยิ้มแสนอ่อนโยนนั้น ซ่อนความรู้สึกกดดันและเหนื่อยล้าไว้มากแค่ไหน ความจำยอมผลักดันให้เธอมายืนตรงนี้เพียงเพราะครอบครัวที่เธอรักกำลังล่มสลาย การแต่งงานครั้งนี้คือความหวังเดียวที่จะช่วยชีวิตครอบครัวของเธอจากหนี้สิน “คุณพร้อมหรือยัง?” เสียงถามของคามินดังขึ้นเบาๆ แต่เยือกเย็น

พิมพ์ชนก หรือ "พิม"นักศึกษาปี 4 คณะนิเทศศาสตร์ ผู้ใฝ่ฝันอยากเป็นนักเขียนบทละครมืออาชีพ เธอเป็นคนฉลาด มีไหวพริบ และมุ่งมั่น เธอเลือกทำงานพาร์ทไทม์ในผับ "Black Velvet" เพื่อหาข้อมูลสำหรับเขียนบทละครส่งอาจารย์ โดยหวังว่างานชิ้นนี้จะเป็นใบเบิกทางสู่วงการบันเทิงโดยไม่รู้เลยว่า เธอกำลังเดินเข้ามาในโลกที่เต็มไปด้วยอันตราย และผู้ชายที่มีอิทธิพล ปกรณ์ มีโครงหน้าเข้มคมชัด หนวดเคราเพิ่มเสน่ห์และความเป็นผู้ใหญ่ ตาแสดงความมั่นใจและดูสุขุม ผมสั้นจัดทรงอย่างดี สวมชุดสูทสีเข้มให้ความรู้สึกภูมิฐานและน่าเชื่อถือ บุคลิกดูสุขุม อบอุ่น แต่แฝงด้วยความมั่นใจในตัวเองเจ้าของผับสุดหรูที่มีชื่อเสียงและอำนาจในวงการกลางคืน ไม่เพียงแต่เป็นเจ้าของผับ"Black Velvet"เท่านั้น แต่เขายังมีธุรกิจหลายอย่างที่เกี่ยวข้องกับ ธุระกิจสีเทาและยังมีบริษัทส่งออกสินค้าไปยังต่างประเทศอีกด้วยและ บริษัทส่งออก ภายใต้ภาพลักษณ์ของชายหนุ่มหล่อที่ดูสุขุมและมีเสน่ห์ เขาคือคนที่ทุกคนต้องเกรงกลัว และในวันที่เขาเห็นพิมพ์ชนกครั้งแรก เขารู้ทันทีว่าเธอจะทำให้เขาไม่สามารถละสายตาได้

หมอเขื่อน ขุนเขื่อน หมอหนุ่มรูปหล่อมาดขรึม นิสัย: ขี้เก็ก ปากกับใจไม่ค่อยตรงกัน คลั่งรัก อายุ 27ปี สตางค์ วริศรา สาวร่างเล็ก นักเขียนนิยาย นิสัย:ปากกับใจตรงกัน ไม่ชอบสังคม ทะเล้นนิดๆ อายุ 27ปี ขุนเขื่อนและสตางค์เป็นเพื่อนที่สนิทกันตั้งแต่สมัยมัธยม ทั้งคู่พบกันในกิจกรรมชมรมเขียนกลอนในโรงเรียน ทั้งที่นิสัยต่างกันสุดขั้ว แต่กลับเข้ากันได้ดี ขุนเขื่อนเป็นหนุ่มที่ดูขรึมและขี้เก็ก ชอบเก็บความรู้สึกไว้และมักแสดงออกไปในทางตรงข้ามกับที่คิด บ่อยครั้งที่ทำให้เพื่อนๆ เข้าใจผิด เขาเป็นหมอหนุ่มที่ทุ่มเทให้กับการรักษาผู้ป่วย มีมุมอ่อนโยนแต่ไม่ค่อยยอมแสดงออก เว้นแต่กับคนที่เขารักมากจริงๆ ส่วนสตางค์เป็นนักเขียนนิยายที่ตรงไปตรงมา เธอเปิดเผยทั้งคำพูดและความรู้สึก เป็นคนทะเล้นเล็กๆ ไม่ค่อยชอบสังคมใหญ่ ชอบอยู่กับหนังสือและใช้ชีวิตแบบเรียบง่าย แต่แฝงความสนุกสนาน สตางค์มักจะเป็นคนชวนขุนเขื่อนคุยหรือแหย่เขาให้ยิ้ม ถึงแม้เธอจะเห็นท่าทางเก๊กๆ ของเขาแต่ก็ไม่ได้สนใจอะไร เธอมองว่าเป็นเอกลักษณ์ของขุนเขื่อนที่น่ารักในแบบของเขา

ณภัทรยิ้มบาง ๆก่อนจะกระชับอ้อมแขนให้เธอนอนลงบนโซฟาใหม่นับดาวยังนอนทับบนตัวของเขา แถมยังทับส่วนที่ล่อแหลมที่สุด “นับอย่าดื้นสิ” ชายหนุ่มพูดเสียงแผ่วเตือนสติคนเมาให้หยุดดิ้นบนตัวเขา “อื้อ” เสียงครางอย่างไม่สบอารมณ์ออกมาจากริมฝีบากบาง “นับ…อย่าดิ้นอย่าทำให้พี่หมดความอดทน” นับดาวชะงัก ช้อนตามอง ใบหน้าหล่อของอีกคนที่อยู่ห่างกันเพียงคีบเดียว สัมผัสถึงลมหายใจอุ่นๆของกันและกัน ใบหน้าสวยขยับเข้ามาใกล้ๆ ริมฝีปากบางแตะลงมาที่ริมฝีปากของเขา สัมผัสเบา ๆ แต่แนบแน่นพอให้รู้ว่า…ไม่ได้เกิดขึ้นจากความพลั้งเผลอ ใจของณภัทรสะดุดไปชั่ววินาที ไม่ใช่เพียงเพราะสัมผัสนั้น แต่เพราะมันมาจากเธอนับดาว คนที่เขาพยายามห้ามใจมานานเกินไป เขายกมือแตะแขนเธอเบา ๆ ไม่ได้ผลักออก แต่เหมือนจะเตือน เสียงของเขาต่ำลง คล้ายขู่ ทั้งที่เต็มไปด้วยความสั่นไหว “นับ…หยุดเถอะ” “ถ้าไม่หยุด อย่าหาว่าพี่ไม่เตือนนะ” เขาไม่เคยพูดด้วยน้ำเสียงแบบนี้กับใครมาก่อน น้ำเสียงที่ไม่ได้แข็งกร้าว…แต่แฝงแรงอารมณ์ที่ควบคุมแทบไม่อยู่

ภาวินพยักหน้ารับ พลางหันไปมองเด็กคนนั้นอีกครั้ง"ป้าจันทร์ เด็กคนนี้เป็นลูกเป็นใคร?" เขาถามตรงๆป้าจันทร์ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มเจื่อนๆ แล้วตอบเสียงเบา"น้องภีมค่ะ"

คีริน กิตติวัฒน์ ประธานกรรมการบริหารวัย38ปี ภาคิน รัตนากร รองประธานบริษัทวัย37ปี พิมพ์ดาว วัฒนกุล เลขาชั่วคราววัย26 ปี เรื่องนี้ไม่เน้นปมใดๆดำเนินเรื่องโดยมีความสัมพันธ์ของ คีรินxภาคินxพิมพ์ดาวเป็นหลัก

เปมิกา หรือ น้ำหวาน ไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะกลายเป็น ‘ผู้หญิงลับๆ’ ของใครสักคน  แต่ชีวิตก็เล่นตลกกับเธอเมื่อได้พัวพันกับ ทิวา หรือ ธีร์ เจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ ทุกอย่างเริ่มต้นจากคืนที่เขาและเธอเผลอใจให้กัน มันควรจะเป็นแค่ความผิดพลาด...  แต่ธีร์กลับยื่นข้อเสนอให้เธอเป็น ‘คนของเขา’ อย่างลับๆ ไม่มีสถานะ ไม่มีความผูกพัน  เขาจะดูแลเธออย่างดี ตราบใดที่เธอรักษาข้อตกลงนี้ไว้ เปมิกาไม่ได้โง่ เธอรู้ว่าเธอเป็นแค่เงาในชีวิตของเขา แต่ความอบอุ่นเพียงเสี้ยวหนึ่งที่เขามอบให้  กลับทำให้เธอถอนตัวไม่ขึ้น เธอบอกตัวเองว่ามันเป็นเพียงผลประโยชน์ที่เธอได้รับ แต่หัวใจกลับไม่เคยเชื่อฟัง เธอต้องทนเห็นเขาเดินควงผู้หญิงคนอื่น ต้องแสร้งทำเป็นไม่รู้จักเขาเมื่อต้องพบกันในที่ทำงาน  และต้องเก็บซ่อนทุกความรู้สึกเอาไว้ในเงามืด แต่ทุกอย่างเริ่มสั่นคลอน เมื่อหัวใจของเธอเจ็บปวดเกินจะรับไหว น้ำหวานตัดสินใจจะเดินจากไป ทว่าทิวากลับไม่ยอมปล่อย “เธอจะไปไหนไม่ได้” เสียงทุ้มเย็นชาของเขาสั่นสะเทือนหัวใจเธอ “ฉันยังไม่ได้บอกให้เธอไป”

หย่ารักคุณสามีใจร้ายเขาเคยคิดว่าเธอจะไม่มีวันไปไหนเพราะเธอเคยพูดกับเขาด้วยแววตาแน่วแน่ ว่า “ต่อให้คุณไม่รัก ฉันก็จะอยู่ตรงนี้”แต่สุดท้ายเธอก็จากไป พร้อมน้ำตาเงียบๆ และกระเป๋าเพียงหนึ่งใบในวันที่เสียงประตูปิดลง คามินเพิ่งได้รู้ว่า ความเงียบมันเสียงดังแค่ไหน ดังพอจะกลบทุกเสียงในหัวใจ ดังพอจะทิ่มแทงให้รู้ว่า เขาเพิ่งสูญเสียผู้หญิงที่รักเขาที่สุดในชีวิตไปด้วยน้ำมือของตัวเองเขาเคยหลงคิดว่าเธอจะทนได้ เคยมั่นใจว่าเขาไม่ได้ทำร้ายเธอ แต่พอมองย้อนกลับไป ความเมินเฉยของเขา คำพูดที่ไม่เคยอ่อนโยน และกำแพงที่เขาสร้างขึ้นทุกวัน ล้วนเป็นมีดเล่มเล็กๆ ที่คอยบั่นทอนหัวใจของเธอ จนไม่เหลืออะไรให้เก็บไว้รักอีกต่อไปแต่ตอนนี้เธอกลับมายืนอยู่ตรงหน้า ในวันที่เขาเปลี่ยนไป ในวันที่เขากล้าที่จะบอกรักแม้เธอจะลังเล แม้เธอจะยังเจ็บ แต่เขาก็สัญญาไม่ว่าจะต้องใช้เวลาเท่าไหร่ ไม่ว่าเธอจะยอมให้อภัยเขาหรือไม่ แต่เขาจะยืนอยู่ตรงนี้ เพื่อรักเธอใหม่ให้ดีกว่าที่เคย

เป็นเรื่องราวของดารินและธีรภพทั้งคู่เคยเป็นแฟนกันสมัยเมื่อสิบปีก่อน ธีรภพคือรักแรกของเธอเมื่อทั้งสองต้องมาเจอกันอีกครั้งด้วยความบังเอิญ เรื่องราวความรักที่ซับซ้อนในอดีตจะหวนคืนสู่ปัจจุบัน ท่ามกลางบทพิสูจน์ของหัวใจ ทั้งสองจะสามารถเดินหน้า

รอยยิ้มที่เคยอ่อนโยนคล้ายจางหายไปชั่วขณะไม่ใช่เพราะโกรธแต่เพราะจู่ ๆ เขากลายเป็นฝ่ายที่ถูกผลัก ถูกปฏิเสธ ถูก “ฟันแล้วทิ้ง” แบบไม่ทันตั้งตัวเขาไล่ลมเข้าปอดทีหนึ่ง