Share

บทที่ 3

Author: อวินจงมี่
เจียงเจ๋อเป็นหนึ่งในเลขาคนสนิทของเฟิงถิงเซิน

เมื่อเขาเห็นหนังสือลาออกของเธอก็ตกใจมาก

เขาเป็นหนึ่งในคนจำนวนน้อยในบริษัทที่รู้เรื่องความสัมพันธ์ของหรงฉือกับเฟิงถิงเซิน

คนที่สนิทกับเฟิงถิงเซินต่างก็รู้กันดีว่าหัวใจของเขาไม่ได้อยู่ที่หรงฉือ

เขาเย็นชากับหรงฉือมาก และไม่ค่อยกลับบ้านหลังจากแต่งงาน

หรงฉือเลือกเข้าทำงานที่เฟิงซื่อกรุ๊ปเพื่อให้ได้ใกล้ชิดและมัดใจเฟิงถิงเซิน

เป้าหมายแรกสุดของเธอคือเป็นเลขาคนสนิทของเฟิงถิงเซิน

แต่เฟิงถิงเซินไม่ยอม

ต่อมาคุณท่านออกหน้าแทน แต่ก็ไม่สามารถทำให้เฟิงถิงเซินเห็นด้วยอยู่ดี

สุดท้าย หรงฉือจึงยอมอยู่แผนกเลขานุการอย่างจำใจ และกลายเป็นหนึ่งในเลขาธรรมดาจำนวนมากของเฟิงถิงเซิน

แรกเริ่ม เจียงเจ๋อยังกังวลว่าหรงฉือจะทำให้แผนกเลขานุการวุ่นวายหลังจากที่เธอเข้ามา

แต่ผลลัพธ์กลับเหนือความคาดหมายของเขา

ถึงแม้ว่าหรงฉือจะอาศัยตำแหน่งเพื่อเข้าใกล้เฟิงถิงเซิน แต่เธอก็รู้จักเวล่ำเวลา และไม่ทำเกินงาม

ตรงกันข้าม อาจจะเป็นเพราะต้องการให้เฟิงถิงเซินประทับใจในตัวเธอ หรงฉือจึงตั้งใจทำงานมาก ทั้งยังมีความสามารถโดดเด่น ไม่ว่าเธอจะตั้งท้อง คลอดลูก หรือทำเรื่องอื่นๆ เธอก็ปฏิบัติตามกฎของบริษัทเสมอ และไม่เคยทำตัวมีอภิสิทธิ์ใดๆ เลย

หลายปีต่อมา หรงฉือได้เลื่อนขั้นเป็นหัวหน้าแผนกเลขานุการ

ความรู้สึกของหรงฉือที่มีต่อเฟิงถิงเซิน เขาก็เห็นอยู่ในสายตาตลอด

พูดตามตรง เจียงเจ๋อไม่เคยคิดเลยว่าหรงฉือจะลาออก

และเขาก็ไม่เชื่อว่าหรงฉือจะยอมลาออกเอง

ตอนนี้หรงฉือจะลาออก คงจะมีบางอย่างเกิดขึ้นระหว่างเธอกับเฟิงถิงเซินที่เขาไม่รู้ ดังนั้นเฟิงถิงเซินจึงสั่งให้เธอลาออก

หรงฉือมีความสามารถในการทำงานมาก แม้จะน่าเสียดาย แต่เจียงเจ๋อยังคงเอ่ยตามหน้าที่ว่า “ผมรับหนังสือลาออกไว้ และจะรีบหาคนมารับหน้าที่แทนคุณโดยเร็วที่สุด”

“ค่ะ”

หรงฉือพยักหน้าแล้วหันหลังกลับไปที่โต๊ะทำงาน

เจียงเจ๋อทำงานยุ่งอยู่สักพักก่อนจะรายงานงานกับเฟิงถิงเซินทางออนไลน์

ตอนที่คุยงานใกล้จะเสร็จ จู่ๆ เขาก็นึกถึงเรื่องที่หรงฉือจะลาออก “เอ่อ ประธานเฟิงครับ เกี่ยวกับ——”

ถึงแม้ว่าเขาจะบอกกับหรงฉือว่าจะรีบหาคนมารับหน้าที่แทนเธอโดยเร็วที่สุด แต่ก็ยังอยากจะลองสอบถามความเห็นของเฟิงถิงเซินเรื่องวันออกที่แน่ชัดของเธอ

ถ้าหากเฟิงถิงเซินต้องการให้หรงฉือลาออก แล้วพรุ่งนี้ไม่ต้องมาที่บริษัท งั้นอีกเดี๋ยวเขาก็จะไปจัดการเลย

แต่คำพูดกลับติดอยู่ที่ปาก และนึกขึ้นได้ว่าตอนที่หรงฉือเพิ่งเข้ามาทำงานเฟิงถิงเซินเคยสั่งไว้ว่าเรื่องทั้งหมดของหรงฉือในบริษัทให้พวกเขาจัดการตามระเบียบบริษัท ไม่ต้องรายงานเขาโดยตรง

เพราะเขาจะไม่สนใจเธอ

ความจริงก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ

เฟิงถิงเซินไม่เคยถามถึงเรื่องของหรงฉือในบริษัทเลยตลอดหลายปีที่ผ่านมา

ทุกที่ครั้งเห็นหรงฉือที่บริษัท เขาก็จะแสดงท่าทีเหมือนมองคนแปลกหน้าโดยสิ้นเชิง

หรงฉือมีผลงานโดดเด่นในช่วงหลายปีที่ผ่านมา เมื่อสองปีก่อน ตอนที่พวกเขาวางแผนว่าจะเลื่อนขั้นให้หรงฉือ และยังพิจารณาถึงเรื่องที่เฟิงถิงเซินไม่ชอบหรงฉือ พวกเขาจึงตั้งใจพูดเรื่องนี้ต่อหน้าเฟิงถิงเซินด้วย

ประมาณว่าถ้าเขาไม่ชอบ เรื่องก็ถือว่าแล้วไป

ตอนนั้นเฟิงถิงเซินฟังแล้วก็ขมวดคิ้ว และย้ำอีกครั้งอย่างไม่พอใจว่าเขาจะไม่เข้าไปยุ่ง ให้พวกเขาทำตามกฎระเบียบ

และยังบอกอีกว่าต่อไปห้ามถามเรื่องเกี่ยวกับหรงฉือในบริษัทกับเขาอีก

เมื่อเห็นเจียงเจ๋อไม่พูดสักที เฟิงถิงเซินจึงถามด้วยความสงสัยว่า “เรื่องอะไร”

พอเจียงเจ๋อได้สติก็รีบพูดว่า “ไม่มีอะไรแล้วครับ”

ในเมื่อเฟิงถิงเซินรู้เรื่องที่หรงฉือจะลาออกแล้ว แต่เขากลับไม่พูดถึงเลย นั่นก็แสดงว่าเรื่องนี้ไม่สำคัญเลยด้วยซ้ำในสายตาของเฟิงถิงเซิน

งั้นเขาจัดการตามระเบียบบริษัทเหมือนที่เคยผ่านมาก็ได้แล้ว

เมื่อนึกถึงตรงนี้ เจียงเจ๋อก็ไม่ได้พูดอะไรต่ออีก

เฟิงถิงเซินจึงกดวางสายวีดิโอคอล

.....

“กำลังคิดอะไรอยู่เหรอ”

ตอนเที่ยง จู่ๆ เพื่อนร่วมงานพลันตบไหล่ของหรงฉือ

พอหรงฉือได้สติก็ยิ้มพลางส่ายหน้า “เปล่า”

“วันนี้ไม่ต้องโทรหาลูกสาวเหรอ”

“อืม ไม่ต้องแล้ว”

ปกติเธอจะโทรหาลูกสาววันละสองครั้ง

ครั้งแรกตอนตีหนึ่ง ครั้งที่สองประมาณตอนเที่ยงกว่าๆ

เพื่อนร่วมงานในสำนักงานต่างรู้เรื่องนี้ดี

เพียงแต่พวกเขาไม่รู้ว่าพ่อของลูกสาวของเธอคือบิ๊กบอสของบริษัทพวกเขาเอง

หลังจากเลิกงานตอนเย็น หรงฉือไปซื้อกับข้าวที่ตลาดและต้นไม้สีเขียวสองสามกระถางก่อนกลับบ้าน

หรงฉือเปิดดูข่าวสารเกี่ยวกับนิทรรศการเทคโนโลยีในอินเตอร์เน็ตหลังทานข้าวเสร็จ

หลังดูเสร็จ เธอก็กดโทรศัพท์โทรออก “ช่วยเก็บบัตรเข้างานนิทรรศการเทคโนโลยีเดือนหน้าให้ฉันหนึ่งใบ”

“คุณแน่ใจนะ” ปลายสายเอ่ยอย่างเย็นชา “สองครั้งก่อน คุณก็บอกว่าให้ช่วยเก็บบัตรไว้ให้คุณ แต่คุณไม่เคยมาเลยสักครั้ง ตั๋วที่ใครหลายคนใฝ่ฝัน กลับถูกคุณทิ้งไปเปล่าๆ แบบนี้”

งานนิทรรศการเทคโนโลยีประจำปีของประเทศเป็นงานสำคัญของอุตสาหกรรมเทคโนโลยี และไม่ใช่ว่าทุกคนจะได้ตั๋วเข้าชมงาน

บริษัทของพวกเขาก็ได้รับโควตาเข้าร่วมงานไม่กี่ใบ และพนักงานยอดเยี่ยมหลายคนในบริษัทก็อยากเข้าร่วมงานนี้

สำหรับพวกเขาแล้ว ทุกโควตาล้วนล้ำค่ามาก

“ถ้าครั้งนี้ฉันไม่ไปเข้าร่วม ต่อไปฉันจะไม่ขอกับคุณอีก”

ปลายสายไม่พูดอะไร เพียงกดตัดสายไป

หรงฉือรู้ว่า นี่แสดงว่าเขาตกลง

หรงฉือจึงหัวเราะ

ความจริงแล้ว ที่เธอไม่ได้พูดก็คือเธออยากกลับไปทำงานที่บริษัท

ในฐานะหุ้นส่วนของบริษัท เธอเลือกแต่งงานและมีลูกในขณะที่บริษัทกำลังสร้างตัว เธอจึงถอนตัวออกจากบริษัทและทุ่มเทให้กับครอบครัว ซึ่งส่งผลกระทบต่อแผนการพัฒนาของบริษัทอย่างสิ้นเชิง และทำให้บริษัทของพวกเขาพลาดโอกาสไปมากมาย

ทุกคนทั้งโกรธและรำคาญเธอ

ในช่วงไม่กี่ปีมานี้พวกเขาแทบจะไม่ติดต่อกันเลย

เธออยากจะกลับเข้าบริษัทก็จริง แต่หลังจากแต่งงาน เธอให้ความสำคัญกับครอบครัวมาโดยตลอด

เธอห่างเหินจากวงการนี้นานเกินไปแล้ว

และกังวลว่าถ้ากลับเข้าบริษัทโดยที่ไม่เตรียมตัวอะไรตอนนี้ จะตามจังหวะพวกเขาไม่ทัน

ดังนั้นเธอตั้งใจว่าจะใช้เวลาทำความเข้าใจสถานการณ์ปัจจุบันของอุตสาหกรรมอย่างลึกซึ้งสักพักก่อนที่จะตัดสินใจอย่างละเอียด

หลายวันต่อมา หรงฉือตั้งใจทำงานในเวลางาน และยุ่งกับเรื่องของตัวเองหลังเลิกงาน

เธอจึงไม่ได้ติดต่อลูกสาวและเฟิงถิงเซิน

และแน่นอนว่าพวกเขาก็ไม่ติดต่อเธอ

ส่วนเธอก็ไม่แปลกใจกับเรื่องนี้

เพราะการติดต่อกับพวกเขาได้กลายเป็นการจัดเตรียมฝ่ายเดียวของเธอตั้งแต่เมื่อครึ่งปีก่อนแล้ว

พวกเขาเพียงแค่ถูกให้ยอมรับเท่านั้น

......

ที่ประเทศเอนาวา

ตอนนี้เฟิงจิ่งซินเคยชินกับการโทรหาหลินอู๋ทุกเช้าหลังตื่นนอนไปแล้ว

วันนี้เธอก็โทรหาหลินอู๋เป็นอันดับแรกหลังตื่นเหมือนเช่นเคย

แต่เพิ่งคุยกับหลินอู๋ได้ไม่นานก็ร้องไห้ “งอแง”

เพราะหลินอู๋บอกข่าวร้ายกับเธอ

“น้าอู๋อู๋จะกลับประเทศแล้ว”

เฟิงจิ่งซินเสียใจมาก หลังวางสายจากหลินอู๋ ก็รีบโทรหาเฟิงถิงเซิน “คุณพ่อคะ พ่อรู้เรื่องนี้ไหมคะ”

ที่สำนักงาน เฟิงถิงเซินเอ่ยขณะเปิดเอกสารว่า “รู้”

“รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่คะ”

“รู้มาสักพักแล้ว”

“พ่อ คุณพ่อใจร้าย...” เฟิงจิ่งซินกอดตุ๊กตาหมูสีชมพูตัวน้อยด้วยความเสียใจ และร้องไห้ไม่หยุด “ทำไมไม่บอกหนู หนูไม่อยากให้น้าอู๋อู๋ไป ถ้าน้าอู๋อู๋ไม่อยู่ที่นี่ หนูก็ไม่อยากเรียนที่นี่แล้ว หนูจะกลับประเทศ หืออ~”

เฟิงถิงเซินเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยว่า “จัดการไปแล้ว”

เฟิงจิ่งซินฟังไม่เข้าใจ “อะ อะไรนะคะ”

“เราจะกลับประเทศอาทิตย์หน้า”

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Mga Comments (6)
goodnovel comment avatar
Mint Kamonchanok
ผัวใหม่ใกล้ฉัน
goodnovel comment avatar
Kanokporn
ไม่ต้องเข้ามาอ่านนะคะ ไม่อัพแล้วค่ะหายไป5-7แล้วค่ะ
goodnovel comment avatar
Chalinee
จริงค่ะ ผัวที่ดีคือผัวใหมา
Tignan lahat ng Komento

Pinakabagong kabanata

  • คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว   บทที่ 891

    โม่ชีฉือเห็นเธอกลับไม่แสดงสีหน้าใด ๆคนอื่น ๆ ในห้องส่วนตัวคิดว่าหลินอู๋กับโม่ชีฉือไม่รู้จักกัน จึงแนะนำทั้งสองฝ่ายให้รู้จักกันทันทีหลินอู๋ได้ยิน ก็เอ่ยปากเหมือนครั้งแรกที่พบโม่ชีฉือว่า “สวัสดีค่ะ ประธานโม่”โม่ชีฉือพยักหน้าเล็กน้อยหลังหลินอู๋กับหลินลี่ไห่นั่งลง ก็มีคนในห้องส่วนตัวทักทายตามมารยาทกับหลินอู๋และหลินลี่ไห่ว่า “เรื่องของหลินซื่อกับเจี๋ยเซี่ยวผมก็พอจะได้ยินมาบ้าง ยื่นอุทธรณ์แล้วใช่ไหม?”หลินลี่ไห่ “ยื่นอุทธรณ์แล้ว ขอบคุณประธานอวี๋ที่เป็นห่วง”ตั้งแต่หลินอู๋และคนอื่น ๆ เข้ามาในห้อง โม่ชีฉือก็มีสีหน้าเรียบเฉย หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาคล้ายกับกำลังตอบข้อความอยู่ ราวกับว่าเขาไม่สนใจบทสนทนาระหว่างคนอื่น ๆ กับหลินอู๋เลยแม้แต่น้อยทว่า เมื่อได้ยินถึงตรงนี้ จู่ ๆ เขากลับเงยหน้าขึ้นมาจากหน้าจอโทรศัพท์ และมองไปทางหลินอู๋หลินอู๋สังเกตเห็นสายตาของเขา ก็ชะงักไปเล็กน้อยตระกูลโม่มีสถานะและอิทธิพลไม่น้อยในประเทศจีน การที่ประธานอวี๋สามารถเชิญเขามาได้ ถือเป็นเกียรติสำหรับเขาอย่างยิ่งแต่ที่เขาเชิญหลินอู๋กับหลินลี่ไห่ กลับเป็นเพราะเฟิงถิงเซินเขาไม่ได้สังเกตเห็นสายตาของโม่ชีฉือที่จู่ ๆ

  • คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว   บทที่ 890

    หลังออกจากบ้าน เหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ เธอคลึงหว่างคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ออกมาส่งข้อความหาเฟิงถิงเซิน [บริษัทมีเรื่องด่วน ต้องไปทำงานต่างเมือง เรื่องหย่าคงต้องเลื่อนออกไปสักระยะ]หลังเธอส่งข้อความออกไปเกือบครึ่งชั่วโมง เฟิงถิงเซินจึงจะตอบกลับ [เข้าใจแล้ว ถ้ามีเวลาค่อยติดต่อหาผมอีกที]หรงฉือ [ได้]......เรื่องระหว่างหลินอู๋กับเฟิงถิงเซิน ส่งผลกระทบโดยตรงต่อตระกูลหลินและตระกูลซุน พอถึงตอนเย็น คุณยายซุนอดพูดไม่ได้ว่า “เสี่ยวอู๋ หนูติดต่อหาถิงเซินอีกครั้งได้ไหม?”หลินอู๋ก้มหน้า “หนูรู้ค่ะ อีกเดี๋ยวหนูจะติดต่อไปเอง” คุณยายซุนยิ้มและตบหลังมือของเธอเบา ๆ ราวกับนึกอะไรขึ้นมาได้ จู่ ๆ ก็พูดขึ้นอีกว่า “ถ้ายังติดต่อไม่ได้ พรุ่งนี้ก็ไปเฟิงซื่ออีกครั้ง ลองดูว่าจะได้พบถิงเซินไหม หนูก็รู้ว่าสถานการณ์ของครอบครัวเราตอนนี้รอช้าไม่ได้แล้ว ท่าทีของถิงเซินมีความสำคัญต่อพวกเรามาก”“หนูรู้ค่ะ”หลินอู๋พูดจบ ก็ขึ้นไปชั้นบนและโทรหาเฟิงถิงเซินไม่มีคนรับสายส่งข้อความไปก็ไม่ตอบเธอกำโทรศัพท์ไว้แน่น ความรู้สึกไม่สบายใจยิ่งมีมากขึ้นเรื่อย ๆ อย่างที่คนอื่น ๆ ในครอบครัวคิด จริง ๆ เธอก็เข้าใจดี

  • คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว   บทที่ 889

    “เล่นสกีค่ะ”“ไปกับแม่หนูเหรอ?”“ใช่ค่ะ” เฟิงจิ่งซินไม่สบอารมณ์แล้ว “คุณพ่อยังมีอะไรอีกไหม?”เฟิงถิงเซินยิ้มพลางมองเธอ “ไม่ชวนพ่อไปด้วยเหรอ?”เดิมทีเฟิงจิ่งซินอยากพูดว่าไม่อยากชวนแต่ว่า...เธอกำมือเล็ก ๆ แน่น แต่ความปรารถนาลึก ๆ ในใจจะอย่างไรก็ไม่สามารถหักห้ามได้เธอเม้มฝีปากเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยปากด้วยสีหน้าที่ไม่ค่อยเป็นธรรมชาติมากนักว่า “หนูต้องถามคุณแม่ก่อนค่ะ”เฟิงถิงเซินชะงักไปเล็กน้อยเมื่อครู่เห็นได้ชัดว่าเขาแค่ล้อเล่น ไม่ได้อยากไปกับพวกเธอจริง ๆ แต่ตอนนี้ได้ยินเฟิงจิ่งซินพูดแบบนี้ เขาก็หัวเราะเล็กน้อย “โอเค”เฟิงจิ่งซินติดต่อหาหรงฉืออย่างรวดเร็ว “คุณแม่ คุณพ่อก็อยากไปเล่นสกีกับพวกเราด้วย หนูพาคุณพ่อไปด้วยได้ไหมคะ?”หรงฉือสัมผัสได้ว่า จริง ๆ แล้วเฟิงจิ่งซินชอบออกไปข้างนอกกับเธอและเฟิงถิงเซินมากดังนั้น เมื่อได้ยินเฟิงจิ่งซินพูดแบบนี้ เธอก็อดใจอ่อนปฏิเสธไม่ลง ก่อนจะพูดว่า “ได้สิจ๊ะ พวกหนูมากันได้เลย”“ค่ะ”เฟิงจิ่งซินวางโทรศัพท์ลง พูดกับเฟิงถิงเซินว่า “คุณแม่ตกลงแล้วค่ะ”เฟิงถิงเซิน “โอเค”เขาขึ้นไปเปลี่ยนชุดที่ชั้นบน จากนั้นก็ออกไปข้างนอกพร้อมกับเฟิงจิ่งซินเม

  • คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว   บทที่ 888

    เธอครุ่นคิดเล็กน้อย หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ก่อนจะโทรหาฉีอวี้หมิงฉีอวี้หมิงก็กดรับสายอย่างรวดเร็ว “หลินอู๋? มีเรื่องอะไรหรือเปล่า?”หลินอู๋ยิ้มเล็กน้อย “พวกเราได้ยื่นอุทธรณ์อย่างเป็นทางการแล้ว เรื่องนี้ถือว่าจบลงชั่วคราว ช่วงนี้คุณกับฉางปั่วก็ช่วยเหลือไม่น้อย เลยอยากเลี้ยงข้าวพวกคุณสักมื้อ พวกคุณพอจะมีเวลาว่างไหม?”เรื่องเลี้ยงข้าวอะไรนั่นเป็นแค่ข้ออ้าง ทั้งยังเป็นความคิดที่เกิดขึ้นกะทันหัน จุดประสงค์ที่แท้จริงของเธอคืออยากรู้ว่าฉีอวี้หมิงจะรับโทรศัพท์เธอหรือไม่ และท่าทีที่เขามีต่อเธอยังคงเหมือนเมื่อก่อนหรือเปล่า“กินข้าวเหรอ? ฉันมีเวลาอยู่แล้ว แต่ฉางปั่วอาจจะไม่มีเวลา ฉันต้องถามเขาก่อน” พูดจบ จู่ ๆ ฉีอวี้หมิงก็นึกอะไรขึ้นมาได้ “ว่าแต่ ช่วงหลายวันมานี้ถิงเซินกำลังยุ่งอยู่ไม่ใช่เหรอ? คุณคริสก็ยังไม่กลับหรือเปล่า? เขาจะมีเวลามากินข้าวกับพวกเราเหรอ?”หลินอู๋ได้ยินก็ชะงักไปเล็กน้อย จากนั้นก็พูดด้วยน้ำเสียงเป็นปกติว่า “อ้อ เขาเหรอ? ฉันไม่รู้ว่าเขามีเวลาว่างหรือเปล่า ฉันติดต่อเขาไม่ได้เลย เป็นฉันที่อยากเลี้ยงข้าวพวกคุณเอง ไม่เกี่ยวกับเขา”ฉีอวี้หมิงได้ยินก็ชะงักไปเล็กน้อย “นี่พวกคุณ...ทะเล

  • คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว   บทที่ 887

    พูดจบ ไม่รอให้เฟิงถิงเซินพูด เฟิงจิ่งซินก็วางสายแล้ว......หลินอู๋พยายามทุกวิถีทางแล้ว แต่ก็ยังไม่ได้รับการติดต่อจากเฟิงถิงเซิน วันรุ่งขึ้นคนตระกูลหลินทำได้เพียงใช้หลักฐานและข้อมูลที่รวบรวมยื่นอุทธรณ์ต่อศาลผ่านมานานขนาดนี้แล้ว เฟิงถิงเซินยังคงไม่ยอมพบหลินอู๋ คนตระกูลหลินและตระกูลซุนยิ่งรู้สึกไม่สบายใจมากขึ้นเรื่อย ๆ หากไม่ใช่เพราะตอนนี้หลินอู๋ยังสามารถเข้าออกเฟิงซื่อได้อย่างอิสระ ฉีอวี้หมิงและคนอื่น ๆ ก็ยังติดต่อกับเธออยู่ตลอด ส่วนเฟิงถิงเซินก็ไม่เคยพูดเรื่องขอเลิกกับหลินอู๋ ไม่อย่างนั้น หลังจากรู้ว่าตอนนี้เฟิงถิงเซินมีท่าทีต่อหลินอู๋แบบนี้ พวกเขาคงไม่มีทางนั่งนิ่งเฉยได้อย่างแน่นอนในใจหลินอู๋จะไม่รู้สึกไม่สบายใจเหมือนคนอื่นๆ ได้อย่างไรกัน?แต่ถึงแม้เฟิงถิงเซินจะหลีกเลี่ยงไม่ยอมพบ แต่การที่เขาไม่เอ่ยถึงเรื่องเลิกรา ก็ทำให้เธอคลายความกังวลลงได้บ้างตอนนี้บัญชีและสิทธิผู้ถือหุ้นของพวกเขาถูกอายัด ในมือของพวกเขาไม่มีเงินสดเหลืออยู่เลย แต่การดำเนินงานของซวิ่นตู้ก็ต้องใช้เงินทุนคอยประคับประคอง...ตอนนี้ภายในซวิ่นตู้มีพนักงานลาออกไปแล้วหนึ่งในสี่ นอกจากเงินทุนแล้ว การดำเนินโปรเจกต์

  • คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว   บทที่ 886

    แต่เธอเพิ่งจะหันหลัง หลินอู๋ก็ดึงแขนเธอไว้อีกครั้ง “ซินซิน ให้โอกาสน้าสักครั้ง...”เธอพูดยังไม่ทันจบ คนขับรถของเฟิงจิ่งซินก็ลงมาจากรถ “คุณหลิน กรุณาปล่อยมือด้วยครับ”หลินอู๋ไม่ปล่อยมือ มองเฟิงจิ่งซิน ฝืนยิ้มแล้วพูดว่า “ซินซิน นี่หนูคิดจะตัดขาดกับน้าเหรอ?”เฟิงจิ่งซินไม่พูดอะไร เพียงยื่นมือมาปัดมือของเธอออกเท่านั้น หลินอู๋เห็นจึงจับแขนเธอแน่นขึ้นเล็กน้อย “ซินซิน...”เธอยังพูดไม่ทันจบ คนขับรถก็เดินเข้ามา ปัดมือของเธอออก เฟิงจิ่งซินไม่แม้แต่จะหันกลับมาก็หันหลังขึ้นรถไปทันที หลินอู๋จะเดินตามไป กลับถูกคนขับรถขวางทางไว้เห็นเฟิงจิ่งซินขึ้นรถไปต่อหน้าต่อตา ไม่หันกลับมามองเธอแม้แต่น้อย เธอมองไปทางคนขับรถแล้วพูดว่า “ลุงโจว ฉันแค่อยากคุยกับซินซินเท่านั้น ไม่ได้คิดจะทำร้ายเธอเลย คุณให้ฉันขึ้นรถไปคุยกับซินซินหน่อยได้ไหม? ถ้าคุณกลัวมีปัญหา จะโทรหาถิงเซินก็ได้”ลุงโจวกลับพูดเสียงเรียบว่า “ตั้งแต่วันที่ผมได้เป็นคนขับรถของซินซิน คุณเฟิงก็กำชับให้ผมจำหน้าที่ข้อแรกไว้ให้ขึ้นใจ นั่นก็คือทำตามคำสั่งของซินซิน ต่อให้คุณเฟิงอยู่ด้วย ผมก็ต้องทำตามคำสั่งของซินซินก่อนครับ” หนึ่งในหน้าที่ของเขาคือการทำตา

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status