分享

บทที่ 3

作者: อวินจงมี่
เจียงเจ๋อเป็นหนึ่งในเลขาคนสนิทของเฟิงถิงเซิน

เมื่อเขาเห็นหนังสือลาออกของเธอก็ตกใจมาก

เขาเป็นหนึ่งในคนจำนวนน้อยในบริษัทที่รู้เรื่องความสัมพันธ์ของหรงฉือกับเฟิงถิงเซิน

คนที่สนิทกับเฟิงถิงเซินต่างก็รู้กันดีว่าหัวใจของเขาไม่ได้อยู่ที่หรงฉือ

เขาเย็นชากับหรงฉือมาก และไม่ค่อยกลับบ้านหลังจากแต่งงาน

หรงฉือเลือกเข้าทำงานที่เฟิงซื่อกรุ๊ปเพื่อให้ได้ใกล้ชิดและมัดใจเฟิงถิงเซิน

เป้าหมายแรกสุดของเธอคือเป็นเลขาคนสนิทของเฟิงถิงเซิน

แต่เฟิงถิงเซินไม่ยอม

ต่อมาคุณท่านออกหน้าแทน แต่ก็ไม่สามารถทำให้เฟิงถิงเซินเห็นด้วยอยู่ดี

สุดท้าย หรงฉือจึงยอมอยู่แผนกเลขานุการอย่างจำใจ และกลายเป็นหนึ่งในเลขาธรรมดาจำนวนมากของเฟิงถิงเซิน

แรกเริ่ม เจียงเจ๋อยังกังวลว่าหรงฉือจะทำให้แผนกเลขานุการวุ่นวายหลังจากที่เธอเข้ามา

แต่ผลลัพธ์กลับเหนือความคาดหมายของเขา

ถึงแม้ว่าหรงฉือจะอาศัยตำแหน่งเพื่อเข้าใกล้เฟิงถิงเซิน แต่เธอก็รู้จักเวล่ำเวลา และไม่ทำเกินงาม

ตรงกันข้าม อาจจะเป็นเพราะต้องการให้เฟิงถิงเซินประทับใจในตัวเธอ หรงฉือจึงตั้งใจทำงานมาก ทั้งยังมีความสามารถโดดเด่น ไม่ว่าเธอจะตั้งท้อง คลอดลูก หรือทำเรื่องอื่นๆ เธอก็ปฏิบัติตามกฎของบริษัทเสมอ และไม่เคยทำตัวมีอภิสิทธิ์ใดๆ เลย

หลายปีต่อมา หรงฉือได้เลื่อนขั้นเป็นหัวหน้าแผนกเลขานุการ

ความรู้สึกของหรงฉือที่มีต่อเฟิงถิงเซิน เขาก็เห็นอยู่ในสายตาตลอด

พูดตามตรง เจียงเจ๋อไม่เคยคิดเลยว่าหรงฉือจะลาออก

และเขาก็ไม่เชื่อว่าหรงฉือจะยอมลาออกเอง

ตอนนี้หรงฉือจะลาออก คงจะมีบางอย่างเกิดขึ้นระหว่างเธอกับเฟิงถิงเซินที่เขาไม่รู้ ดังนั้นเฟิงถิงเซินจึงสั่งให้เธอลาออก

หรงฉือมีความสามารถในการทำงานมาก แม้จะน่าเสียดาย แต่เจียงเจ๋อยังคงเอ่ยตามหน้าที่ว่า “ผมรับหนังสือลาออกไว้ และจะรีบหาคนมารับหน้าที่แทนคุณโดยเร็วที่สุด”

“ค่ะ”

หรงฉือพยักหน้าแล้วหันหลังกลับไปที่โต๊ะทำงาน

เจียงเจ๋อทำงานยุ่งอยู่สักพักก่อนจะรายงานงานกับเฟิงถิงเซินทางออนไลน์

ตอนที่คุยงานใกล้จะเสร็จ จู่ๆ เขาก็นึกถึงเรื่องที่หรงฉือจะลาออก “เอ่อ ประธานเฟิงครับ เกี่ยวกับ——”

ถึงแม้ว่าเขาจะบอกกับหรงฉือว่าจะรีบหาคนมารับหน้าที่แทนเธอโดยเร็วที่สุด แต่ก็ยังอยากจะลองสอบถามความเห็นของเฟิงถิงเซินเรื่องวันออกที่แน่ชัดของเธอ

ถ้าหากเฟิงถิงเซินต้องการให้หรงฉือลาออก แล้วพรุ่งนี้ไม่ต้องมาที่บริษัท งั้นอีกเดี๋ยวเขาก็จะไปจัดการเลย

แต่คำพูดกลับติดอยู่ที่ปาก และนึกขึ้นได้ว่าตอนที่หรงฉือเพิ่งเข้ามาทำงานเฟิงถิงเซินเคยสั่งไว้ว่าเรื่องทั้งหมดของหรงฉือในบริษัทให้พวกเขาจัดการตามระเบียบบริษัท ไม่ต้องรายงานเขาโดยตรง

เพราะเขาจะไม่สนใจเธอ

ความจริงก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ

เฟิงถิงเซินไม่เคยถามถึงเรื่องของหรงฉือในบริษัทเลยตลอดหลายปีที่ผ่านมา

ทุกที่ครั้งเห็นหรงฉือที่บริษัท เขาก็จะแสดงท่าทีเหมือนมองคนแปลกหน้าโดยสิ้นเชิง

หรงฉือมีผลงานโดดเด่นในช่วงหลายปีที่ผ่านมา เมื่อสองปีก่อน ตอนที่พวกเขาวางแผนว่าจะเลื่อนขั้นให้หรงฉือ และยังพิจารณาถึงเรื่องที่เฟิงถิงเซินไม่ชอบหรงฉือ พวกเขาจึงตั้งใจพูดเรื่องนี้ต่อหน้าเฟิงถิงเซินด้วย

ประมาณว่าถ้าเขาไม่ชอบ เรื่องก็ถือว่าแล้วไป

ตอนนั้นเฟิงถิงเซินฟังแล้วก็ขมวดคิ้ว และย้ำอีกครั้งอย่างไม่พอใจว่าเขาจะไม่เข้าไปยุ่ง ให้พวกเขาทำตามกฎระเบียบ

และยังบอกอีกว่าต่อไปห้ามถามเรื่องเกี่ยวกับหรงฉือในบริษัทกับเขาอีก

เมื่อเห็นเจียงเจ๋อไม่พูดสักที เฟิงถิงเซินจึงถามด้วยความสงสัยว่า “เรื่องอะไร”

พอเจียงเจ๋อได้สติก็รีบพูดว่า “ไม่มีอะไรแล้วครับ”

ในเมื่อเฟิงถิงเซินรู้เรื่องที่หรงฉือจะลาออกแล้ว แต่เขากลับไม่พูดถึงเลย นั่นก็แสดงว่าเรื่องนี้ไม่สำคัญเลยด้วยซ้ำในสายตาของเฟิงถิงเซิน

งั้นเขาจัดการตามระเบียบบริษัทเหมือนที่เคยผ่านมาก็ได้แล้ว

เมื่อนึกถึงตรงนี้ เจียงเจ๋อก็ไม่ได้พูดอะไรต่ออีก

เฟิงถิงเซินจึงกดวางสายวีดิโอคอล

.....

“กำลังคิดอะไรอยู่เหรอ”

ตอนเที่ยง จู่ๆ เพื่อนร่วมงานพลันตบไหล่ของหรงฉือ

พอหรงฉือได้สติก็ยิ้มพลางส่ายหน้า “เปล่า”

“วันนี้ไม่ต้องโทรหาลูกสาวเหรอ”

“อืม ไม่ต้องแล้ว”

ปกติเธอจะโทรหาลูกสาววันละสองครั้ง

ครั้งแรกตอนตีหนึ่ง ครั้งที่สองประมาณตอนเที่ยงกว่าๆ

เพื่อนร่วมงานในสำนักงานต่างรู้เรื่องนี้ดี

เพียงแต่พวกเขาไม่รู้ว่าพ่อของลูกสาวของเธอคือบิ๊กบอสของบริษัทพวกเขาเอง

หลังจากเลิกงานตอนเย็น หรงฉือไปซื้อกับข้าวที่ตลาดและต้นไม้สีเขียวสองสามกระถางก่อนกลับบ้าน

หรงฉือเปิดดูข่าวสารเกี่ยวกับนิทรรศการเทคโนโลยีในอินเตอร์เน็ตหลังทานข้าวเสร็จ

หลังดูเสร็จ เธอก็กดโทรศัพท์โทรออก “ช่วยเก็บบัตรเข้างานนิทรรศการเทคโนโลยีเดือนหน้าให้ฉันหนึ่งใบ”

“คุณแน่ใจนะ” ปลายสายเอ่ยอย่างเย็นชา “สองครั้งก่อน คุณก็บอกว่าให้ช่วยเก็บบัตรไว้ให้คุณ แต่คุณไม่เคยมาเลยสักครั้ง ตั๋วที่ใครหลายคนใฝ่ฝัน กลับถูกคุณทิ้งไปเปล่าๆ แบบนี้”

งานนิทรรศการเทคโนโลยีประจำปีของประเทศเป็นงานสำคัญของอุตสาหกรรมเทคโนโลยี และไม่ใช่ว่าทุกคนจะได้ตั๋วเข้าชมงาน

บริษัทของพวกเขาก็ได้รับโควตาเข้าร่วมงานไม่กี่ใบ และพนักงานยอดเยี่ยมหลายคนในบริษัทก็อยากเข้าร่วมงานนี้

สำหรับพวกเขาแล้ว ทุกโควตาล้วนล้ำค่ามาก

“ถ้าครั้งนี้ฉันไม่ไปเข้าร่วม ต่อไปฉันจะไม่ขอกับคุณอีก”

ปลายสายไม่พูดอะไร เพียงกดตัดสายไป

หรงฉือรู้ว่า นี่แสดงว่าเขาตกลง

หรงฉือจึงหัวเราะ

ความจริงแล้ว ที่เธอไม่ได้พูดก็คือเธออยากกลับไปทำงานที่บริษัท

ในฐานะหุ้นส่วนของบริษัท เธอเลือกแต่งงานและมีลูกในขณะที่บริษัทกำลังสร้างตัว เธอจึงถอนตัวออกจากบริษัทและทุ่มเทให้กับครอบครัว ซึ่งส่งผลกระทบต่อแผนการพัฒนาของบริษัทอย่างสิ้นเชิง และทำให้บริษัทของพวกเขาพลาดโอกาสไปมากมาย

ทุกคนทั้งโกรธและรำคาญเธอ

ในช่วงไม่กี่ปีมานี้พวกเขาแทบจะไม่ติดต่อกันเลย

เธออยากจะกลับเข้าบริษัทก็จริง แต่หลังจากแต่งงาน เธอให้ความสำคัญกับครอบครัวมาโดยตลอด

เธอห่างเหินจากวงการนี้นานเกินไปแล้ว

และกังวลว่าถ้ากลับเข้าบริษัทโดยที่ไม่เตรียมตัวอะไรตอนนี้ จะตามจังหวะพวกเขาไม่ทัน

ดังนั้นเธอตั้งใจว่าจะใช้เวลาทำความเข้าใจสถานการณ์ปัจจุบันของอุตสาหกรรมอย่างลึกซึ้งสักพักก่อนที่จะตัดสินใจอย่างละเอียด

หลายวันต่อมา หรงฉือตั้งใจทำงานในเวลางาน และยุ่งกับเรื่องของตัวเองหลังเลิกงาน

เธอจึงไม่ได้ติดต่อลูกสาวและเฟิงถิงเซิน

และแน่นอนว่าพวกเขาก็ไม่ติดต่อเธอ

ส่วนเธอก็ไม่แปลกใจกับเรื่องนี้

เพราะการติดต่อกับพวกเขาได้กลายเป็นการจัดเตรียมฝ่ายเดียวของเธอตั้งแต่เมื่อครึ่งปีก่อนแล้ว

พวกเขาเพียงแค่ถูกให้ยอมรับเท่านั้น

......

ที่ประเทศเอนาวา

ตอนนี้เฟิงจิ่งซินเคยชินกับการโทรหาหลินอู๋ทุกเช้าหลังตื่นนอนไปแล้ว

วันนี้เธอก็โทรหาหลินอู๋เป็นอันดับแรกหลังตื่นเหมือนเช่นเคย

แต่เพิ่งคุยกับหลินอู๋ได้ไม่นานก็ร้องไห้ “งอแง”

เพราะหลินอู๋บอกข่าวร้ายกับเธอ

“น้าอู๋อู๋จะกลับประเทศแล้ว”

เฟิงจิ่งซินเสียใจมาก หลังวางสายจากหลินอู๋ ก็รีบโทรหาเฟิงถิงเซิน “คุณพ่อคะ พ่อรู้เรื่องนี้ไหมคะ”

ที่สำนักงาน เฟิงถิงเซินเอ่ยขณะเปิดเอกสารว่า “รู้”

“รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่คะ”

“รู้มาสักพักแล้ว”

“พ่อ คุณพ่อใจร้าย...” เฟิงจิ่งซินกอดตุ๊กตาหมูสีชมพูตัวน้อยด้วยความเสียใจ และร้องไห้ไม่หยุด “ทำไมไม่บอกหนู หนูไม่อยากให้น้าอู๋อู๋ไป ถ้าน้าอู๋อู๋ไม่อยู่ที่นี่ หนูก็ไม่อยากเรียนที่นี่แล้ว หนูจะกลับประเทศ หืออ~”

เฟิงถิงเซินเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยว่า “จัดการไปแล้ว”

เฟิงจิ่งซินฟังไม่เข้าใจ “อะ อะไรนะคะ”

“เราจะกลับประเทศอาทิตย์หน้า”

在 APP 繼續免費閱讀本書
掃碼下載 APP
評論 (6)
goodnovel comment avatar
Mint Kamonchanok
ผัวใหม่ใกล้ฉัน
goodnovel comment avatar
Kanokporn
ไม่ต้องเข้ามาอ่านนะคะ ไม่อัพแล้วค่ะหายไป5-7แล้วค่ะ
goodnovel comment avatar
Chalinee
จริงค่ะ ผัวที่ดีคือผัวใหมา
查看全部評論

最新章節

  • คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว   บทที่ 889

    “เล่นสกีค่ะ”“ไปกับแม่หนูเหรอ?”“ใช่ค่ะ” เฟิงจิ่งซินไม่สบอารมณ์แล้ว “คุณพ่อยังมีอะไรอีกไหม?”เฟิงถิงเซินยิ้มพลางมองเธอ “ไม่ชวนพ่อไปด้วยเหรอ?”เดิมทีเฟิงจิ่งซินอยากพูดว่าไม่อยากชวนแต่ว่า...เธอกำมือเล็ก ๆ แน่น แต่ความปรารถนาลึก ๆ ในใจจะอย่างไรก็ไม่สามารถหักห้ามได้เธอเม้มฝีปากเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยปากด้วยสีหน้าที่ไม่ค่อยเป็นธรรมชาติมากนักว่า “หนูต้องถามคุณแม่ก่อนค่ะ”เฟิงถิงเซินชะงักไปเล็กน้อยเมื่อครู่เห็นได้ชัดว่าเขาแค่ล้อเล่น ไม่ได้อยากไปกับพวกเธอจริง ๆ แต่ตอนนี้ได้ยินเฟิงจิ่งซินพูดแบบนี้ เขาก็หัวเราะเล็กน้อย “โอเค”เฟิงจิ่งซินติดต่อหาหรงฉืออย่างรวดเร็ว “คุณแม่ คุณพ่อก็อยากไปเล่นสกีกับพวกเราด้วย หนูพาคุณพ่อไปด้วยได้ไหมคะ?”หรงฉือสัมผัสได้ว่า จริง ๆ แล้วเฟิงจิ่งซินชอบออกไปข้างนอกกับเธอและเฟิงถิงเซินมากดังนั้น เมื่อได้ยินเฟิงจิ่งซินพูดแบบนี้ เธอก็อดใจอ่อนปฏิเสธไม่ลง ก่อนจะพูดว่า “ได้สิจ๊ะ พวกหนูมากันได้เลย”“ค่ะ”เฟิงจิ่งซินวางโทรศัพท์ลง พูดกับเฟิงถิงเซินว่า “คุณแม่ตกลงแล้วค่ะ”เฟิงถิงเซิน “โอเค”เขาขึ้นไปเปลี่ยนชุดที่ชั้นบน จากนั้นก็ออกไปข้างนอกพร้อมกับเฟิงจิ่งซินเม

  • คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว   บทที่ 888

    เธอครุ่นคิดเล็กน้อย หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ก่อนจะโทรหาฉีอวี้หมิงฉีอวี้หมิงก็กดรับสายอย่างรวดเร็ว “หลินอู๋? มีเรื่องอะไรหรือเปล่า?”หลินอู๋ยิ้มเล็กน้อย “พวกเราได้ยื่นอุทธรณ์อย่างเป็นทางการแล้ว เรื่องนี้ถือว่าจบลงชั่วคราว ช่วงนี้คุณกับฉางปั่วก็ช่วยเหลือไม่น้อย เลยอยากเลี้ยงข้าวพวกคุณสักมื้อ พวกคุณพอจะมีเวลาว่างไหม?”เรื่องเลี้ยงข้าวอะไรนั่นเป็นแค่ข้ออ้าง ทั้งยังเป็นความคิดที่เกิดขึ้นกะทันหัน จุดประสงค์ที่แท้จริงของเธอคืออยากรู้ว่าฉีอวี้หมิงจะรับโทรศัพท์เธอหรือไม่ และท่าทีที่เขามีต่อเธอยังคงเหมือนเมื่อก่อนหรือเปล่า“กินข้าวเหรอ? ฉันมีเวลาอยู่แล้ว แต่ฉางปั่วอาจจะไม่มีเวลา ฉันต้องถามเขาก่อน” พูดจบ จู่ ๆ ฉีอวี้หมิงก็นึกอะไรขึ้นมาได้ “ว่าแต่ ช่วงหลายวันมานี้ถิงเซินกำลังยุ่งอยู่ไม่ใช่เหรอ? คุณคริสก็ยังไม่กลับหรือเปล่า? เขาจะมีเวลามากินข้าวกับพวกเราเหรอ?”หลินอู๋ได้ยินก็ชะงักไปเล็กน้อย จากนั้นก็พูดด้วยน้ำเสียงเป็นปกติว่า “อ้อ เขาเหรอ? ฉันไม่รู้ว่าเขามีเวลาว่างหรือเปล่า ฉันติดต่อเขาไม่ได้เลย เป็นฉันที่อยากเลี้ยงข้าวพวกคุณเอง ไม่เกี่ยวกับเขา”ฉีอวี้หมิงได้ยินก็ชะงักไปเล็กน้อย “นี่พวกคุณ...ทะเล

  • คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว   บทที่ 887

    พูดจบ ไม่รอให้เฟิงถิงเซินพูด เฟิงจิ่งซินก็วางสายแล้ว......หลินอู๋พยายามทุกวิถีทางแล้ว แต่ก็ยังไม่ได้รับการติดต่อจากเฟิงถิงเซิน วันรุ่งขึ้นคนตระกูลหลินทำได้เพียงใช้หลักฐานและข้อมูลที่รวบรวมยื่นอุทธรณ์ต่อศาลผ่านมานานขนาดนี้แล้ว เฟิงถิงเซินยังคงไม่ยอมพบหลินอู๋ คนตระกูลหลินและตระกูลซุนยิ่งรู้สึกไม่สบายใจมากขึ้นเรื่อย ๆ หากไม่ใช่เพราะตอนนี้หลินอู๋ยังสามารถเข้าออกเฟิงซื่อได้อย่างอิสระ ฉีอวี้หมิงและคนอื่น ๆ ก็ยังติดต่อกับเธออยู่ตลอด ส่วนเฟิงถิงเซินก็ไม่เคยพูดเรื่องขอเลิกกับหลินอู๋ ไม่อย่างนั้น หลังจากรู้ว่าตอนนี้เฟิงถิงเซินมีท่าทีต่อหลินอู๋แบบนี้ พวกเขาคงไม่มีทางนั่งนิ่งเฉยได้อย่างแน่นอนในใจหลินอู๋จะไม่รู้สึกไม่สบายใจเหมือนคนอื่นๆ ได้อย่างไรกัน?แต่ถึงแม้เฟิงถิงเซินจะหลีกเลี่ยงไม่ยอมพบ แต่การที่เขาไม่เอ่ยถึงเรื่องเลิกรา ก็ทำให้เธอคลายความกังวลลงได้บ้างตอนนี้บัญชีและสิทธิผู้ถือหุ้นของพวกเขาถูกอายัด ในมือของพวกเขาไม่มีเงินสดเหลืออยู่เลย แต่การดำเนินงานของซวิ่นตู้ก็ต้องใช้เงินทุนคอยประคับประคอง...ตอนนี้ภายในซวิ่นตู้มีพนักงานลาออกไปแล้วหนึ่งในสี่ นอกจากเงินทุนแล้ว การดำเนินโปรเจกต์

  • คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว   บทที่ 886

    แต่เธอเพิ่งจะหันหลัง หลินอู๋ก็ดึงแขนเธอไว้อีกครั้ง “ซินซิน ให้โอกาสน้าสักครั้ง...”เธอพูดยังไม่ทันจบ คนขับรถของเฟิงจิ่งซินก็ลงมาจากรถ “คุณหลิน กรุณาปล่อยมือด้วยครับ”หลินอู๋ไม่ปล่อยมือ มองเฟิงจิ่งซิน ฝืนยิ้มแล้วพูดว่า “ซินซิน นี่หนูคิดจะตัดขาดกับน้าเหรอ?”เฟิงจิ่งซินไม่พูดอะไร เพียงยื่นมือมาปัดมือของเธอออกเท่านั้น หลินอู๋เห็นจึงจับแขนเธอแน่นขึ้นเล็กน้อย “ซินซิน...”เธอยังพูดไม่ทันจบ คนขับรถก็เดินเข้ามา ปัดมือของเธอออก เฟิงจิ่งซินไม่แม้แต่จะหันกลับมาก็หันหลังขึ้นรถไปทันที หลินอู๋จะเดินตามไป กลับถูกคนขับรถขวางทางไว้เห็นเฟิงจิ่งซินขึ้นรถไปต่อหน้าต่อตา ไม่หันกลับมามองเธอแม้แต่น้อย เธอมองไปทางคนขับรถแล้วพูดว่า “ลุงโจว ฉันแค่อยากคุยกับซินซินเท่านั้น ไม่ได้คิดจะทำร้ายเธอเลย คุณให้ฉันขึ้นรถไปคุยกับซินซินหน่อยได้ไหม? ถ้าคุณกลัวมีปัญหา จะโทรหาถิงเซินก็ได้”ลุงโจวกลับพูดเสียงเรียบว่า “ตั้งแต่วันที่ผมได้เป็นคนขับรถของซินซิน คุณเฟิงก็กำชับให้ผมจำหน้าที่ข้อแรกไว้ให้ขึ้นใจ นั่นก็คือทำตามคำสั่งของซินซิน ต่อให้คุณเฟิงอยู่ด้วย ผมก็ต้องทำตามคำสั่งของซินซินก่อนครับ” หนึ่งในหน้าที่ของเขาคือการทำตา

  • คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว   บทที่ 885

    ที่หรงฉือและอวี้มั่วซวินไปเข้าร่วมงานเลี้ยงอาหารเย็นมื้อนี้ ก็เพื่อสืบข่าวพวกเขาเชื่อว่าที่คุณคริสเชิญพวกเขาไปเข้าร่วมงานเลี้ยงอาหารเย็นมื้อนี้ ก็เป็นเพราะจุดประสงค์นี้ระหว่างงานเลี้ยง พวกเขาพูดคุยกันเรื่องเอไอและอนาคตของอุตสาหกรรมการผลิต รวมทั้งโปรเจกต์ที่บุคคลผู้ทรงอิทธิพลคนหนึ่งเพิ่งสร้างเสียงฮือฮาไปเมื่อไม่นานมานี้พวกเขาต่างหยั่งเชิงกันและกัน แต่เมื่อมองจากภายนอกกลับยังคงดูปรองดองกลมเกลียวกันดี หลังรับประทานอาหารเสร็จ คุณคริสยังถ่ายรูปร่วมกับพวกเขาทีละคน และถึงขั้นรีบแชร์ข่าวที่พวกเขามาร่วมรับประทานอาหารด้วยกันลงแพลตฟอร์มโซเชียลมีเดียอย่างรวดเร็วอีกด้วยงานเลี้ยงอาหารเย็นมื้อนี้ กินเวลานานถึงสองสามชั่วโมงกว่าจะจบลงหลังงานเลี้ยงจบลง เมื่อขึ้นรถแล้ว อวี้มั่วซวินคลายเนกไทออกเล็กน้อย “แต่ละคนเล่นละครเก่งกันจริง ๆ”หรงฉือยิ้มเล็กน้อย “นั่นสิ”หรงฉือนวดไหล่ที่ปวดหนึบเล็กน้อย ตั้งใจว่าหลังกลับถึงบ้านแล้วจะรีบเข้านอนส่วนเนื้อหาที่คุณคริสแชร์ลงแพลตฟอร์มโซเชียลมีเดียในคืนนี้ เธอและอวี้มั่วซวินต่างก็ไม่ได้สนใจจะเข้าไปดูแต่คนที่ติดตามคุณคริสกลับมีอยู่ไม่น้อย พวกเขาไม่ดู แต่ก็มีค

  • คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว   บทที่ 884

    เมื่อใกล้ถึงช่วงเที่ยง หลินอู๋โทรศัพท์ไปหาเฟิงถิงเซินอีกครั้งทางเฟิงถิงเซินยังคงไม่มีคนรับสายหลินอู๋มองดูแล้วก็หยุดไปเล็กน้อย ก่อนจะเปลี่ยนไปโทรศัพท์หาเฉิงหยวนแทนทว่าสายที่โทรไปหาในครั้งนี้ เฉิงหยวนกลับไม่รับหลินอู๋เห็น สีหน้าไม่แสดงอาการใด ๆ ก่อนจะกดโทรหาเฉิงหยวนต่ออีกครั้งเมื่อเธอโทรไปถึงสายที่สาม ในที่สุดเฉิงหยวนก็รับสาย “คุณหลิน”หลินอู๋เปิดประเด็นสำคัญทันที “ถิงเซินกับคุณคริสจะไปทานอาหารกลางวันกันที่ไหน?”เพราะเฉิงหยวนเดาได้ถึงจุดประสงค์ที่หลินอู๋โทรมา เขาถึงไม่รับสายเธอเขาพูดว่า “ขอโทษครับ ผมไม่สามารถบอกอะไรคุณได้จริง ๆ”ทันทีที่พูดจบ ไม่รอให้หลินอู๋พูด เขาก็วางสายแล้วหลินอู๋เม้มริมฝีปาก แต่ไม่ได้กดโทรหาเฉิงหยวนอีก กลับเปลี่ยนไปโทรหาฉีอวี้หมิงแทน “เที่ยงนี้คุณจะไปกินข้าวกับถิงเซินและคุณคริสหรือเปล่า?”“ไม่นะ” ถึงแม้ฉีอวี้หมิงจะไม่เข้าใจว่าเธอถามแบบนี้ทำไม แต่ยังคงพูดว่า “พวกเขาคุยเรื่องงาน ผมไม่ใช่คนของเฟิงซื่อสักหน่อย แล้วผมจะไปทำไม? อีกอย่าง ถ้าไม่ใช่เพราะเห็นข่าว จนถึงตอนนี้ผมยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าถิงเซินกลับมาจากการไปทำงานต่างเมืองแล้ว”ทันทีที่พูดจบ ก็ถามเธออ

更多章節
探索並免費閱讀 優質小說
GoodNovel APP 免費暢讀海量優秀小說,下載喜歡的書籍,隨時隨地閱讀。
在 APP 免費閱讀書籍
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status