ตอนที่ 7

ถึงเฝ้าบอกตัวเองว่าไม่ควรหวั่นไหว เธอดันเลิกตั้งหน้าตั้งตาเคลียร์กองงานบนโต๊ะ ทั้งในคอมพิวเตอร์และเอกสารกระดาษที่เธอต้องตวัดปลายปากกาลงไปซ้ำ ๆ อย่างไม่ให้ผิดพลาด ชะโงกคอมองหาคนข้างนอก มัวแต่คิดถึงฝรั่งหนุ่มที่เดินเข้าออกห้องทำงานเธอ ส่งยิ้มหวานอยู่นั่น

“ขนมครับ คุกกี้ธัญพืช” เสียงที่ดังขึ้น ปรากฏชายคนเดิมยืนอยู่ข้างโต๊ะทำงาน จานใบเล็กสีขาวมีขนมหน้าตาน่ารับประทาน ถูกวางลงอย่างเบามือ

“ขะ ขอบคุณค่ะ... อองเดร” หญิงสาวพลันยกมือป้องปากทันที ส่ายแก้มแดงฉ่ำไปอีกทางหนึ่งว่า “เดี๋ยวกินค่ะ”

“ดีครับ อย่าให้เสียน้ำใจเลยนะครับ” ในรอยยิ้มเป็นกันเอง ร่างสูงชะลูดค่อยก้าวฉับ ๆ ไป ไม่เหลียวมองหลัง

เลขานุการหนุ่มคงมองไม่เห็นว่า... บนเก้าอี้ทำงานผู้บริหารตัวใหญ่ สายตาคู่หนึ่งคอยมองตามเขาในทุกฝีก้าวอย่างไม่สามารถหักห้ามใจได้เลย

----------------------------------

เจ้าของร่างบางในเดรสสีขาวเข้ารูปสมส่วน จัดแจงโบใหญ่เทอะทะลายสก็อตให้พอดีกับกระโปรงสีขาวความยาวประหัวเข่า หน้ากระจกบานสูงใหญ่ข้างโต๊ะไม้สักในห้องทำงานของเธอ ด้วยท่าทางมั่นใจกว่าทุกวัน

ปกติแล้วงานสวย ๆ งาม ๆ มักมีเลขานุการคอยอำนวยความสะดวกให้ บางครั้งก็เป็นหน้าที่ของช่างเสริมสวยประจำบ้านไอยเรศ ด้วยความที่คุณหญิงวริศราชอบออกงาน ไม่ว่างานไหนน้อยหน้ามิตรสหายไม่ได้ งานเล็กงานใหญ่ เสื้อผ้าหน้าผม รองเท้ากระเป๋า ทั้งคุณหญิงทั้งลูกสาวจัดเต็ม!

ช่วงบ่ายวันนี้เฌอเอมเพียงหยิบแป้งรองพื้นจากกระเป๋าแบรนด์เนมสีขาวขึ้นมาแต่งหน้าบาง ๆ ก่อนไปร่วมประชุมบอร์ดผู้บริหาร ใช้เวลาไม่นานในการสรุปรายงานยอดขาย ผลิตภัณฑ์เครื่องสำอางตัวใหม่ของคุณหญิงวริศราในห้องประชุมที่มีหุ้นส่วนมาเข้าร่วมกว่าสิบชีวิต

ด้วยความเป็นมืออาชีพ ช่วยงานคุณหญิงแม่และคุณพ่อมาสองปีตั้งแต่เดินทางกลับมาพร้อมปริญญาโทจากอังกฤษ งานบริหารไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเฌอเอม ตัวเลขเยอะแยะมากมายแค่หลับตาก็คิดคำนวณได้อย่างฉับไว ต่อให้เธอจะอายุน้อยกว่าผู้เข้าร่วมประชุมคนอื่นมากกว่าสิบปี

หญิงสาวพูดจาฉะฉานผ่านจอมอนิเตอร์ขนาดใหญ่ โดยมีเลขานุการคอยจดรายละเอียดอยู่ตรงมุมห้องเพื่อสรุปรายงานประชุม ก่อนลุกออกจากห้องไปไม่สนใจใคร แม้กระทั่งว่าที่คู่หมั้นซึ่งถูกผู้บริหารอีกคนเรียกไปพูดคุยเรื่องงานเสียก่อน

อิสรภาพ!

คิดพลันลอบยิ้มอย่างมั่นใจ ขณะรองเท้าส้นสูงสีชมพูหวานขยับไปข้างหน้า เลขานุการคนโปรดก็คอยเว้นระยะห่างจากเธออย่างเหมาะสม

“คุณหญิงส่งข้อความมาบอกว่ากลับช้ากว่ากำหนด เธอ...”

“ไม่ไปค่ะอองเดร รบกวนยกเลิกนัดทั้งหมดให้เฌอด้วยนะ” เสียงหวานขัด เจ้านายสาวหันกลับไปยิ้มให้เลขานุการหนุ่ม เขากำลังเดินตามอย่างทะมัดทะแมง

“ถ้าไม่ใช่งานใหญ่จริงจังเช่นงานประชุม เฌอจำเป็นต้องเข้าไปร่วมประชุมด้วย ทุกนัดหมายของ CEO บริษัท GP เฌอไม่ไป คุณบอกหญิงแม่ว่าเฌอติดประชุมที่อื่น ไม่ก็ไปร้านเสริมสวย เวลาเธอโทรมาถาม”

“รับทราบครับ แต่เธอขอให้ผมส่งรายงานให้เธอด้วย”

“คุณทำงานกับเฌอนี่คะ”

เฌอเอมไม่รู้ตัวเลยว่ารู้สึกกับเขาเหมือนมิตรสหายคนหนึ่งตอนไหน แต่เธอแทนตัวเองว่าเฌอเอม เฌอ...

ไม่ใช่เพราะเขาเป็นลูกจ้าง ไม่ใช่เพราะว่าเขาเป็นเลขานุการหนุ่มหน้าตาดี เดินไปไหนมาไหนทำเอาชะนีเหลียวคอมองทั้งตึก!

อองเดรเป็นตัวของตัวเอง เป็นคนฉลาดมีไหวพริบดี เขาทำงานเก่ง ทำงานเกินได้รับมอบหมาย แต่ไม่เคยที่จะเป็นปัญหา ยังคอยซัพพอร์ตเจ้านายทั้งเรื่องงานและจิตใจ

ถึงแม้ว่าเขาจะปฏิบัติงานตามหน้าที่ ไม่ได้หมายความว่าเขายินยอมอยู่ใต้บังคับบัญชา สำคัญที่สุดคือความซื่อสัตย์เที่ยงตรง ความเป็นคนพูดตรงทำให้เธอประทับใจอยู่เสมอ

“งั้นผมจะลองบอกคุณหญิงเธอว่า... ขออนุญาตคุณเฌอเอมก่อน”

“เป็นความคิดที่ดี ขอบคุณนะคะ” ในรอยยิ้มเป็นมิตร ทำเอาอีกคนชะงักนิ่งไปครู่

คิ้วเข้มหนาที่เรียบขนานเหนือดวงตาสีฟ้าครามขมวดเข้าหากัน ในสีหน้าเคร่งเครียด อองเดรเริ่มไม่แน่ใจอะไรหลาย ๆ อย่าง เมื่อตรึกตรองดูให้ดี...

หากว่าเป็นเลขานุการคนก่อน คงต้องตามใจคุณหญิงผู้เป็นทั้งประธานใหญ่และเจ้าของบริษัท ต่างจากเขาที่ตามใจลูกสาวคุณหญิง ทว่ายังรับเงินเดือนจากบริษัทของคุณหญิงวริศราอยู่ดี

“เอาเป็นว่าถ้ามีปัญหา เฌอจะเคลียร์ให้เอง แน่ใจว่าเอาอยู่นะเรื่องนี้”

“ไม่เป็นไรครับ คุณเฌอว่ายังไง ผมว่าตามนั้น ผมทำงานให้คุณ” ในที่สุดเขาก็ต้องยอมรับความจริง ขณะสบมองแววตาคู่สวยเปล่งประกาย ไม่รู้ว่าเจ้านายสาวกำลังมีแผนการอะไร เธอยังไม่ยอมหุบยิ้มสักวินาที“ฉันทำให้คุณอึดอัดใจหรือเปล่าคะ? อองเดร”

“ไม่เลยครับ ผมไม่มีปัญหา”

‘อย่างมากก็ลาออก ไม่ก็ถูกไล่ออก มีแค่นั้นแหละ’

หญิงสาวอ่านความคิดของเขาออกอย่างทะลุปรุโปร่งแม้ว่าเขาจะไม่ได้พูดออกมา

“เฌอรับปากว่าจะปกป้องเลขาฯ ถ้าใครมามีปัญหามากมาย เฌออาจไม่ทำงาน คุณออกเฌอออก”

“จะดีหรือครับ?”

“ดีสิ เอาตามนั้นเลย คอยดูนะ ฉันจะไล่ยัยเฌอเอมออกเป็นคนแรก” เธอส่งเสียงหัวเราะคิกคัก ชอบใจคำพูดตัวเองอย่างคนตลกร้าย ทั้งที่มันไม่ตลก หากว่าเธอลาออกไปคนใครจะมาทำงาน ในเมื่อเธอเป็นลูกสาวคนเดียว

“น่ารักที่สุด วันนี้เลิกประชุมแล้วเฌอไม่กลับเพนท์เฮ้าส์ ไปคอนโดฯ แถวอ่างศิลา คุณพี่ช่วยขับรถให้เฌอหน่อยนะคะ” เสียงหัวเราะคิกคักดัง เฌอเอมเหมือนได้รับชัยชนะเล็ก ๆ หลังหลุดจากการควบคุมของบ้านไอยเรศ

----------------------

เป็นเวลาเกือบสองชั่วโมงของการเดินทางข้ามจังหวัด เจ้านายสาวพริ้มปิดตาลงนอนเงียบเชียบ หลังปะทะคารมเล็กน้อยกับเลขานุการเรื่องคุณหญิงแม่ซึ่งเธอไม่ยอมบอกเขาว่ามีปัญหาอะไร ต้องการให้เขาช่วยเหลือกว่านี้หรือไม่อย่างไร ในเมื่อเธอไม่บอกรายละเอียดกับเขาก็ไม่สามารถยื่นมือช่วยเหลือเธอได้

เฌอเอมเหมือนกับว่าอยากให้เป็นปัญหาของเธอคนเดียว เธอเพิ่งฉุกใจคิดได้ว่าไม่ควรดึงเลขานุการเข้ามาเป็นไม้กันหมาชั้นดีจากว่าที่คู่หมั้นบ้ากาม วันหนึ่งเขาอาจต้องเดือดร้อนโดยไม่มีหนทางหลีกเลี่ยง

กว่าจะมาถึงทาวน์โฮมหรูในหมู่บ้านจัดสรรติดริมทะเลแถวอ่างศิลา ท้องฟ้ามืดลงแล้วมองเห็นเพียงแสงสีนวลของทางโครงการส่องสว่างตลอดทางเข้าหมู่บ้าน

หญิงสาวลืมตาตื่นทันทีที่รถจอดสนิทดี แอบแปลกใจด้วยว่าเลขานุการคนเก่งสามารถขับรถมาถึงจุดหมายได้โดยไม่ต้องปลุกเจ้าของบ้านได้ยังไง บ้านหลังนี้ค่อนข้างลึกลับ ด้วยเป็นหมู่บ้านสร้างใหม่ไม่นาน เธอล้วงหยิบรีโมตจากกระเป๋าสีขาวใบโปรดเพื่อเปิดประตูรั้วอัตโนมัติสีขาว บอกนายสารถีข้างหน้า

“คุณเอารถกลับไปจอดที่บ้านหรือที่บริษัทละกัน เฌอมีรถคันเล็กที่นี่