Share

ตอนที่20 คิดถึง2

Auteur: LiHong
last update Dernière mise à jour: 2025-12-29 15:06:57

“พี่หง! ท่านแกล้งข้า วันนี้เจอกันที่หอตำรา เหตุใดไม่บอกข้าตามตรงว่าเป็นใคร ข้าตกใจแทบตายรู้หรือไม่?”

ชายหนุ่มเลิกคิ้วถามยิ้มๆ “ตกใจที่ข้าเป็นชินอ๋อง หรือตกใจที่รู้ว่าข้าคือสามี?”

“ข้าตกใจทุกอย่างนั่นล่ะ เหตุใดไม่บอกข้า?”

เห็นคนงามแง่งอนโวยวายด้วยใบหน้าแดงซ่านเพราะความเขินอาย จ้าวซือหงจึงลูบแก้มนางอย่างเอ็นดู “ข้ากำลังจะบอกแล้วแต่เจ้าไม่อยู่ฟัง”

“ท่านควรรั้งข้าไว้”

“เห็นเจ้าแน่วแน่ปานนั้น ใครจะกล้ารั้ง”

น้ำตาแทบหยาดหยด ทั้งโกรธทั้งเจ็บทั้งอับอาย

ยิ่งนึกถึงตอนที่อยู่ในหอตำรา กิริยาปฏิเสธเสียงแข็งที่เผยออกมาต่อหน้ายามเขาบอกว่าคิดถึงยังคงตราตรึง ฝังแน่นไม่คลาย ไป๋เว่ยซินแทบกัดลิ้นตัวเองจริงๆ

หญิงสาวเถียงไม่ออก ได้แต่หลับตาเบือนหน้าหนี ครั้นนึกได้อีกทีว่าอีกฝ่ายเป็นถึงชินอ๋อง นางที่พลั้งปากพูดจาไม่สุภาพไปหลายคำก็แทบร่ำไห้

หญิงสาวหันหน้ากลับมา “ขออภัย หม่อมฉันทำตัวน่าอายอีกแล้วเพคะ เจอกันเมื่อใดเป็นต้องขายหน้าตลอด”

จ้าวซือหงไหนเลยจะใส่ใจถือสา “เราเป็นสามีภรรยา เจ้าเรียกข้าเหมือนเดิมเถิด” เขาย่อตัวก้มหน้าจับข้อเท้านางขึ้นมาสำรวจ

“เจ้าเจ็บตอนล้มหรือ?”

ไป๋เว่ยซินพยักหน้า
Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application
Chapitre verrouillé

Latest chapter

  • จอมใจจอมมาร   ตอน22 ข้ากลับมาแล้ว 2

    การเข้าหอใช้เวลาเนิ่นนาน สองสามีภรรยาร่วมรักครั้งแล้วครั้งเล่า หญิงสาวหลับใหลไม่รู้เรื่องราว เรือนร่างอรชรยังคงเปลือยเปล่า มีริ้วรอยฝากรักอยู่หลายจุดความร้อนแรงแผ่ปกคลุมในสายตาคมของจ้าวซือหง ร่างระหงนุ่มนิ่มที่มองมุมใดก็เย้ายวน ทำให้เขาคลายความสุขุมเยือกเย็นจนสิ้น ฝ่ามืออุ่นที่เริ่มร้อนผ่าวเอื้อมออกมาแตะแก้มนวลอย่างหลงใหล เขาลูบไล้เบาๆ ที่ผิวนุ่ม เรียวนิ้วแกร่งคลึงที่เรียวปากแดงฉ่ำของนางไป๋เว่ยซินสะลึมสะลือค่อยๆ ตื่นลืมตาขึ้นมา เมื่อรับรู้ได้ถึงความร้อนบางอย่างที่เริ่มโอบล้อมรอบกายนางอีกครา เมื่อสังเกตชัดเจนแล้วว่าเป็นผู้ใด ประกายวาววับพลันปรากฏในดวงเนตรงาม“พี่หง” เสียงเรียกแม้แผ่วเบาหวานล้ำ แต่เผยความตื่นตะลึงไม่น้อย “เป็นท่านจริงๆ”“ย่อมเป็นข้า...” ชายหนุ่มตอบเสียงทุ้ม ใบหน้าก้มลงต่ำ จุมพิตนางอย่างอ่อนโยน เขาถามเสียงพร่า “เจ้าจำสิ่งใดได้แล้วหรือยัง?”นอกจากอยากแสดงความรักเปี่ยมล้นนี่คืออีกเหตุผลที่จ้าวซือหงปรารถนาเข้าหอกับไป๋เว่ยซินให้เร็วที่สุดไป๋เว่ยซินหลับตายอมรับจุมพิตไร้ซึ่งท่าทีปฏิเสธ ความคิดที่จะผละจากไม่ปรากฏเลยแม้แต่น้อยเนิ่นนานทีเดียวกว่าจะได้ลมหายใจกลับคืนจากการถ

  • จอมใจจอมมาร   ตอน22 ข้ากลับมาแล้ว 1

    พี่หง! ข้าคิดถึงท่าน...เหม่ยหลินในห้วงนิทรา เหม่ยหลินฝันเห็นทางเดินทอดยาว สองข้างทางเป็นดอกไม้นานาชนิด สีสันล้วนสดสวยงดงาม แต่รอบด้านกลับมีแต่มีดปลายแหลมนับพัน พุ่งความคมแวววับมาทางนาง ทุกการเคลื่อนไหวของนาง ล้วนทำให้มีดเหล่านั้นคล้ายกับพร้อมจ้วงแทงให้เลือดสาด ฉับพลัน ร่างทั้งร่างพลันถูกฉุดคร่า คล้ายกับว่ามีมือของใครบางคนดึงนางขึ้นน่านฟ้า ให้รู้สึกเบาตัวนัก หญิงสาวมองทุกสิ่งอย่างตระหนก รอบกายดำสนิท ไร้ซึ่งสีสันสวยงาม ความงดงามตระการตาใดๆ ล้วนหายไปจนสิ้น หากแต่ความอบอุ่นนั้น กลับแผ่ซ่านไปทั่วน่าแปลกยิ่งนัก ทั้งๆ ที่รอบด้านมืดสลัว บรรยากาศทั้งวังเวงทั้งน่ากลัว แต่ทว่ากลับรู้สึกปลอดภัย ไร้ซึ่งปลายมีดแหลมคมใดๆ พุ่งเป้ามาทางนางเหม่ยหลินเห็นเงาดำของใครบางคนอยู่เบื้องหน้า เขาค่อยๆ เดินเข้ามาหา เรือนร่างของเขาสูงใหญ่ แผ่ซ่านกลิ่นอายน่าเกรงขาม นางเห็นใบหน้าของเขาไม่ชัด เห็นเพียงดวงตาดำสนิทคมเฉี่ยวกับอาภรณ์ดำขลับยิ่งกว่ารัตติกาลชั่วขณะตื่นกลัว ความไว้วางใจกลับเกิดขึ้นมาแทนที่ ยามฝ่ามือของคนผู้นั้นเอื้อมมาหานาง สัมผัสลึกล้ำบางอย่างเริ่มปรากฏ เขาค่อยๆ กอดนางอย่างทะนุถนอม อ้อมแขนของเขาที่

  • จอมใจจอมมาร   ตอนที่21 คำสัตย์3

    จางเล่อถงรีบคุกเข่าลง “ท่านอ๋องโปรดระงับโทสะ”จางอวิ๋นพลันได้สติกลับมา นางรีบคุกเข่าเช่นกัน กระนั้นยังคงมองบิดาที่กำลังตัวสั่นอย่างโง่งม ไม่เข้าใจอะไรร่างสูงใหญ่ในอาภรณ์สีม่วงลายมังกรดำลุกขึ้นช้าๆ แต่กลับแผ่กลิ่นอายข่มขวัญทุกสรรพชีวิตออกมา ทั่วร่างหนาดุจพญายมราช ประหนึ่งเจ้าผู้ควบคุมโลกวิญญาณ คอยตัดสินบาปกรรมทั้งหมดในนรกภูมิก็มิปาน“เจ้าลุ่มหลงอนุจนไม่ใส่ใจภรรยาเอกเท่าที่ควร เช่นนั้นหากให้เจ้าตรองด้วยตัวเองว่าใครเป็นคนวางยา ก็คงไม่รู้อยู่ดี เปิ่นหวางจะให้เจ้าเลือกว่ายอมสละบรรดาศักดิ์และทรัพย์สมบัติทั้งหมดที่มีเพื่ออนุต่ำช้าคนหนึ่งหรือจะให้เข้าจัดการหลังเรือนให้เจ้าด้วยตัวเอง โทษฐานที่บุตรีของเจ้าบังอาจยื่นมือมายุ่มย่ามหลังเรือนตำหนักรัตติกาล”และแล้วจางเล่อถงถึงได้เข้าใจ ความผิดของเขาที่เพิ่งได้รับรู้มากพอแล้วที่จะยึดบรรดาศักดิ์และริบทรัพย์สิน รวมถึงเนรเทศสกุลจางได้ทั้งหมด มิใช่เพียงเพราะชินอ๋องไม่พอพระทัยเรื่องจางอวิ๋นแล้วใช้อำนาจรังแกขุนนางตงฉิน!จางเล่อถงลอบมองทั่วโถงรับรอง ที่แห่งนี้ไม่มีใครอื่น มีเพียงพวกเขาสี่คน เรื่องฉาวโฉ่เช่นนี้หากเล็ดลอดออกไป เกรงว่าขุนนางผู้หนึ่ง ต่อให้ภั

  • จอมใจจอมมาร   ตอนที่21 คำสัตย์2

    ห้องโถงของเรือนรับรองจิ้งหย่วนโหวจางเล่อถงกระแอมไอหลายครั้งแล้ว ทว่าบุตรสาวของเขากลับยังไม่รู้ตัว จางอวิ๋นยามนี้เอาแต่เพ่งพิศพระพักตร์ไร้หนวดเคราของชินอ๋องอย่างเหม่อลอยและไร้มารยาทอันที่จริงก่อนหน้านี้นางเองก็ไม่เคยเห็นชินอ๋องหรอก เพียงได้ยินความกร้าวแกร่งก็ปักใจปลาบปลื้มมาช้านาน มิคาดว่าตัวจริงจะหล่อเหลางามสง่าราวเซียนหนุ่มปานนี้นางจะต้องเข้ามาแย่งชิงความโปรดปรานให้จงได้!ภายใต้ดวงตาลุ่มหลงคลั่งใคล้เพียงแรกเจอ จางอวิ๋นมีความคิดมุ่งมั่นหมายมาดอย่างชั่วร้ายจ้าวซือหงไม่สนใจจางอวิ๋น เขาสนใจเพียงจางเล่อถง “เจ้ารู้สึกมิได้รับความเป็นธรรมจากคำเตือนของเปิ่นหวาง?”จิ้งหย่วนโหวจึงปล่อยให้บุตรสาวคล้ายวิญญาณออกจากร่างต่อไปไม่สนใจอีก เขาหันมากล่าวนอบน้อม “พระอาญามิพ้นเหล้า กระหม่อมมิบังอาจพ่ะย่ะค่ะ”แม้ปากพูดเช่นนั้น ทว่าสีหน้ากลับไม่ใช่ คุณงามความดีที่จางเล่อถงสั่งสมมามากกว่าสิบปี นับแต่ชินอ๋องยังทรงเป็นองค์ชายน้อยด้วยซ้ำไป หากกล่าวตามจริง เขานับเป็นอาจารย์สอนกลหมากการศึกก็ยังได้ เรื่องที่บุตรสาวคนโปรดของเขามีใจให้ชินอ๋องคนก็รู้กันทั่ว เช่นนั้นจะผิดอันใดหากเขาจะใช้

  • จอมใจจอมมาร   ตอนที่21 คำสัตย์1

    ชายหนุ่มแสร้งโอดครวญเบาๆ เพื่อให้นางหายโกรธไป๋เว่ยซินจึงหยุดตีเขา แล้วโวยวายแทน“ท่านร้ายกาจอีกแล้วนะ”“ข้าลงโทษตัวเองโดยการโกนหนวดให้เจ้า คืนนี้รับรองไม่ทิ้งริ้วรอยใด อ่า...” หน้าอกหนาถูกทุบไปอีกหนึ่งทีไป๋เว่ยซินหน้าแดงไปหมด ทั้งโกรธทั้งอายเป็นที่สุดราชาปีศาจผู้เคร่งขรึมเย็นชาหายไปที่ใดกันนะ ตอนนี้นางเห็นแต่ปีศาจราคะในคราบเซียนหนุ่มรูปงามเห็นภรรยาหน้าดำหน้าแดง จ้าวซือหงจึงรั้งนางมากอดเต็มอ้อมแขน ก้มหอมแรงๆ พิสูจน์ว่าไม่ทำนางเจ็บอีก “ไม่มีรอยเพิ่มแล้วเห็นหรือไม่?”ใบหน้าเล็กถูกมือใหญ่จับให้หันไปมองคันฉ่องไป๋เว่ยซินจึงหน้าร้อนวาบ แก้มแดงมากกว่าเดิมพี่หง คนช่างแกล้ง...แววตาอำมหิตอ่อนแสงกว่าที่เคย ใบหน้างดงามแต่เย็นชาค่อยๆ ปรากฏรอยยิ้มอบอุ่นดุจลมวสันต์ในคืนเหมันต์ จ้าวซือหงก้มหน้ากระซิบเสียงสั่นกระเส่าแฝงความเร่าร้อน“คืนนี้เราเข้าหอกันเถิด”คนถูกชวนเข้าหอหน้าตาเฉยแทบหลอมละลาย ร่างโอนเอนเกือบล้มทั้งยืนแล้ว ไป๋เว่ยซินเขินจนเหนื่อย นางหลีกเลี่ยงเรื่องเข้าหอโดยการเงยหน้ามองสามีอย่างเคร่งขรึม ใช้สายตาพินิจขึงขัง“ท่านอ๋องมีใบหน้างดงามขนาดนี้ได้อย่างไรเจ้าคะ ไม่สมกับฉายาที่ได้รับเลยส

  • จอมใจจอมมาร   ตอนที่20 คิดถึง4

    ไม่ปล่อยให้ภรรยาตะลึงนาน จ้าวซือหงพลันโถมกายเข้าหาจับคนตัวเล็กถอดเสื้อชุดนอกออกแล้วกดลงบนที่นอน เสื้อคลุมของเขาเองก็ถูกจัดการจนปลิวออกจากตัวเช่นกัน จากนั้นก็โน้มกายมาโอบกระชับนางเข้าไปกอดในอ้อมอกเปลือยเปล่าอย่างแนบแน่นไป๋เว่ยซินตกใจนัก “พี่หง ไม่เอานะ ข้ายังไม่พร้อม”หญิงสาวดิ้นขลุกขลัก ชายหนุ่มจึงรั้งร่างนุ่มให้ฝังลงในอ้อมกอด รัดวงแขนแน่นขึ้น “ข้าไม่นิยมขืนใจสตรี เจ้าอย่าได้ห่วง”ใบหน้านวลเนียนเงยจากแผงอกหนา “จริงหรือ?”“อืม...”“แต่ที่ท่านกำลังทำไม่เหมือนที่พูดนะ”“เจ้าแค่นอนนิ่งๆ ให้ข้ากอดแต่โดยดี”ไป๋เว่ยซินได้แต่มุ่นคิ้วนิ่วหน้าเพราะดิ้นรนไปก็ไร้ค่า จึงหยุดดิ้น ก้มหน้าฝังอกอุ่นอย่างยอมจำนน ได้ยินสุ้มเสียงทุ้มต่ำดังขึ้นแผ่วพร่าเหนือศีรษะว่า“ข้าคิดถึงเจ้า...”คนฟังยังคงไม่รู้ความหมายของคำคิดถึงนี้ว่ากินเวลายาวนานปานใดสำหรับจ้าวซือหง นางนึกเพียงว่าเป็นช่วงที่เขาต้องทำหน้าที่ชินอ๋องออกรบกว่าครึ่งปีที่ผ่านมา กระนั้นใบหน้าเล็กกลับขยับยุกยิกแล้วแนบแก้มกับอ้อมอกแน่นขึ้น สายตานางเห็นเพียงรอยแผลเป็นที่คล้ายเส้นสายลายเปลวไฟสลับไขว้ไปมา ทว่าแทนที่นางจะรู้สึกว่าน่ากลัวกลับรับรู้ถึงความร้

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status