LOGIN“สรุปวันนี้เรามาดื่มฉลองวันเกิดพรีมกันแค่สามคนเหรอ พี่นึกว่าจะมีคนมาเยอะกว่านี้”
“พรีมไม่ได้อยากชวนคนเยอะค่ะ แล้วที่ร้านนี้ก็เป็นบาร์เล็ก ๆ เรามาดื่มกันแค่สามคนก็พอแล้ว อายุขนาดนี้ล่ะพรีมไม่ได้อยากจัดเป็นปาร์ตี้อะไรมากมาย อยากแค่นัดเจอกับเพื่อนที่สนิทมากกว่าและที่สนิทก็มีแค่พี่ณัฐกับพี่กิตสองคนนี้แหละ”
กำลังคุยกับณัฐเดชจู่ ๆ เสียงข้อความของเธอก็ดังขึ้นทำให้พรประวีย์ต้องหยุดบทสนทนาไว้ก่อน หยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมาเปิดข้อความอ่าน
‘ว่าแล้ว’ ก็คิดไว้อยู่แล้วว่าคนที่ส่งข้อความมาหาเธอคงเป็นเขา ก็เห็นกดข้อความมือหงิก ๆ อยู่
งูใหญ่ : คืนนี้พี่ไปนอนห้องพรีมนะ นี่ไม่ใช่คำขอ!
แมวน้อย : วันนี้เป็นวันคี่ค่ะ พี่กิตมานอนกับพรีมไม่ได้
งูใหญ่ : วันนี้จะนอนนิ่ง ๆ ไม่จับเย็-หรอกน่า โอเค?
แมวน้อย : วันนี้วันเกิดพรีมนะคะ พี่กิตห้ามขัดใจ จุ๊บ ๆ
งูใหญ่ : ก็เป็นวันเกิดพรีมไง พี่จะให้พรีมเป่าเทียนของพี่และเราก็นอนด้วยชุดวันเกิดกัน แต่ไม่เย็- เว้นแต่ว่าพรีมจะเป่าเทียนแล้วอดใจไม่ไหว พี่จะยอมให้พรีมนั่งเทียนทั้งคืนก็ได้อะ
‘นั่งเทียนเหรอ คนบ้า ลามก คนหื่นที่สุด’
วันนี้วันเกิดเธอนะแต่ทำไมดูเหมือนคนที่จะได้แกะห่อของขวัญคือเขายังไงก็ไม่รู้ แบบนี้เอาเปรียบกันชัด ๆ ชิ๊ คืนนั้นเธอไม่น่าพลาดไปหลับนอนกับเขาเลย ความเมาเป็นเหตุแท้ ๆ แต่เขาก็ดันแซ่บอีก ทั้งหล่อและขี้หื่นแล้วเธอดันติดใจเขานะสิ ในเมื่อเธอดันเสียซิงให้เขาไปแล้วและติดใจบทรักของเขามากด้วย จะให้หยุดความสัมพันธ์แบบเป็นคู่นอนที่คอยปรนเปรอความสุขให้กันและกันทุกวันคู่ก็ยังไม่ได้ เพราะใจมันยังเรียกร้อง
เขาแซ่บนะและอึดมากด้วย วันคู่ทีไรเธอขาสั่นทุกที...
งูใหญ่คือชื่อแทนของกิตตินันท์ที่เขายึดโทรศัพท์ของเธอไปตั้งชื่อให้ตัวเองซะงั้น จ้า ใหญ่มาก ก็ใหญ่จริง หมายถึงรอยสักรูปงูที่ไหล่ข้างซ้ายของเขานะ ส่วนแมวน้อยเขาตั้งแทนชื่อของเธอเพราะเขาบอกว่าเวลาเธอทนไม่ไหวตอนอยากได้เขา เธอชอบทำตัวอ้อนเหมือนแมวแต่ก็จะชอบงับเวลาที่ถูกเขาขัดใจ
คืนนี้เธอจะงับเขาให้จมเขี้ยวเลยคอยดู!!
ณัฐเดชที่นั่งยกขวดเบียร์ดื่มเห็นเพื่อนรักเงียบไปไม่ชวนคุยส่วนน้องสาวอีกคนก็เช่นกัน แล้วก็พากันจับโทรศัพท์ตั้งหน้าตั้งตาพิมพ์กันมากก็เลยอยากแซวสักหน่อย
“โทษนะ พวกมึงพิมพ์ข้อความคุยกันอยู่เหรอ กูเห็นดูตั้งใจพิมพ์กันมาก”
“เปล่า/เปล๊า”
ตอบพร้อมกันไปอีกและโชคดีที่ณัฐเดชไม่ได้คิดสงสัยอะไรต่อ เพราะเรื่องที่สองคนตกลงจะเป็นคู่นอนกันกิตตินันท์และพรประวีย์ไม่ได้บอกให้ใครรู้
มันเป็นความลับ...
“คืนนี้อยากกินอะไรคะ เดี๋ยวพี่ซื้อเข้ามาฝากหรืออยากหาอะไรกินข้างนอก” คนที่คร่อมตัวพรประวีย์เอ่ยถามขณะที่ใช้ปลายจมูกซุกไซ้ไปทั่วพวงแก้มเนียนใส เดี๋ยวหอมเดี๋ยวงับแก้มเธออยู่อย่างนั้นมาประมาณ5นาทีแล้ว
“เดี๋ยวพรีมหาอะไรข้างนอกกินดีกว่าค่ะ”
“ถ้างั้นพี่ไปรับตอนเลิกงานนะ” เมื่อได้คำตอบจากหญิงสาวแล้วก็ขอเลื่อนใบหน้าลงไปทักทายยอดอกสีชมพูสวยสักหน่อย มันตั้งชูชันล่อลวงให้เขาลงไปดูดดุนมาก
เมื่อคืนเขาให้ของขวัญวันเกิดเธอแบบจัดหนัดจัดเต็มทั้งคืนจนพรประวีย์หมดแรงและยอมใส่ชุดวันเกิดนอนตามใจเขา ทำให้ตอนนี้กิตตินันท์สามารถฉกชิมความหอมหวานไปทั่วเรือนร่างเย้ายวนได้โดยที่ไม่ต้องเสียเวลาถอดเสื้อผ้าของกันและกัน
“ไม่เป็นไรค่ะ วันนี้พรีมจะขับรถไปทำงานเอง”
“ทำไม?”
หยุดมูมมามกับหน้าอกอวบอั๋นล้นมือแล้วขยับตัวเองขึ้นมาให้ใบหน้าอยู่ในระดับเดียวกันกับหน้าหวาน แต่มือหนายังไม่วายขอบีบคลึงให้ชื่นใจสักหน่อย
“วันนี้พรีมมีนัดไปคุยงานกับลูกค้าตอนเย็นค่ะ”
“แต่วันนี้วันคู่...”
วันคู่ที่แปลว่าคืนนี้เขากับเธอนอนด้วยกันได้และ...ได้ทั้งคืนด้วย
“คิดแต่เรื่องหื่น ๆ กับพรีมอย่างเดียวเลยนะคะ”
เอ้า มาว่ากันซะงั้น แต่กิตตินันท์ไม่เถียงเพราะเขาก็เป็นอย่างที่เธอพูดจริง เพียงแต่เขารู้สึกอยากกินแค่เธอคนเดียว จะเรียกว่าติดใจพรประวีย์ก็ได้ ร่างกายของเธอมหัศจรรย์มากหลังจากคืนนั้นเขาก็ไม่สามารถซื้อกินเหมือนที่ผ่าน ๆ มาได้อีกเลย มันคิดถึงแต่ความหอมหวานบนร่างกายของเธอคนเดียว นี่จึงเป็นเหตุผลที่เขาหน้าด้านขอเธอเป็นคู่นอนยังไงเล่าและดีใจมากที่เธอตอบตกลง
“อ๊ะ อ๊า” สะโพกหนาเสือกเสยตอกอัดเน้น ๆ จนเกิดเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังลั่นห้องแต่ก็คงดังไม่สู้เสียงหวีดครางของร่างบางที่ปล่อยออกมาอย่างไม่อาจกั้น“อ๊า”ข้างในเธอตอดเขาถี่มากบ่งบอกว่าเธอกำลังจะเสร็จ นั่นจึงทำให้กิตตินันท์จับตัวเธอยกขึ้นจนจุดเชื่อมต่อหลุดออกจากกันเพื่อต้องการเห็นธารน้ำหวานมากมายไหลออกมาจากช่องทางรักของภรรยา เธอเสร็จสมรุนแรงเพราะได้เป็นฝ่ายควบขี่ด้วยตัวเองและนั่นทำให้กิตตินันท์พอใจมากเพราะยิ่งน้ำเยอะก็ยิ่งอำนวยให้แกนกายของเขากระแทกเข้าออกได้ง่ายขึ้น“ต่อเลยนะจ๊ะ”จับร่างบางลงนอนราบแล้วจ่อท่อนเอ็นร้อนสอดใส่เข้าไปทีเดียวมิดลำ“อ๊า พรีมเหมือนจะเสร็จอีกแล้วค่ะ”เขากระแทกโดนจุดเสียวของเธอซ้ำ ๆ ไม่ได้พักเลย เสียวแปลบไปทั้งตัว“เสร็จพร้อมพี่นะคะพรีม” เขาเองก็เริ่มจะทนไม่ไหว อยากแตกน้ำแรกเร็ว ๆ แล้ว ยกสะโพกกลมกลึงให้ลอยขึ้นก่อนจะถอนแกนกายออกมาจนเกือบสุดแล้วกระแทกกลับเข้าไปใหม่จนมิดด้าม ปัก!“อ๊าย ผัวขา เอาแรง ๆ เอาพรีมแรง ๆ เลยค่ะ”จังหวะกระแทกกระทั้นของเขามันโดนทุกดอกจริง ๆ เธอชอบมาก“ใกล้แล้วค่ะคนดี อ๊า”เธอรัดเขาแน่นขึ้น กิตตินันท์เสียดเสียวจนต้องขบกรามแล้วจับกระแทกแรง ๆ ซ้ำ ๆ
“เอาถุงไหมพี่”“ไม่เอาครับ พี่เอาสด” บอกเสร็จก็ขับรถเข้าที่จอดทันที รอให้พนักงานปิดม่านให้เรียบร้อยแล้วค่อยลงจากรถ“เชิญครับเมียสุดที่รัก” เดินมาเปิดประตูรถฝั่งภรรยาแล้วเห็นเธอนั่งทำหน้างอ ทั้งเขินอายและแอบกระเง้ากระงอนเล็กน้อยก็นึกเอ็นดู“6ชั่วโมงจะกินจุไปหรือเปล่าคะพี่กิต เดี๋ยวไปรับสกายไม่ทันนะ”ลูกก็ห่วงแต่ผัวก็อยากได้ เธอทำท่าทางไม่พอใจไปอย่างนั้นแต่ในใจก็แอบตื่นเต้นที่จะได้เปิดประสบการณ์ใหม่ ๆ กับสามีเหมือนกัน อยากรู้มานานแล้วว่าความรู้สึกที่ได้เข้าม่านรูดมันจะเป็นยังไง ‘ตื่นเต้นดี กรี๊ด’“พี่พาไปรับลูกของเราทันแน่นอนค่ะ ตอนนี้รีบไปกันเถอะ คว-พี่แข็งรอแล้วเนี่ย”เพื่อเป็นการยืนยันว่าตรงนั้นมันได้ตื่นตัวพร้อมจีบเมียรักเต็มลำมากขนาดไหน กิตตินันท์จับมือเล็กมาลูบ ๆ บริเวณจุดที่นูนดันกางเกงออกมาจนแค่มองด้วยตาก็เห็นเป็นท่อนลำชัดเจน“แข็ง! ทำไมแข็งเร็วจังคะ เรายังไม่ได้เริ่มจีบกันเลยนะ”“พี่แค่คิดว่าจะได้เอาพรีมพี่ก็ขึ้นแล้วค่ะคนดี”“มามะ” ช้อนตัวคนตัวเล็กอุ้มขึ้นแล้วรีบพาเดินเข้าห้องไป จัดการปิดประตูล็อกให้เรียบร้อย“รอพี่แป๊บนึงนะคะเมียขา” กิตตินันท์อยากเริ่มกิจกรรมรักไม่ไหวแต่ก็ต้อง
“สวัสดีค่ะ คุณพ่อกับคุณแม่ของน้องกิตติกรณ์”คุณครูประจำชั้นเห็นว่าผู้ปกครองไม่ยอมปล่อยลูกให้เดินเข้ามาสักที จึงคิดว่าควรจะเดินเข้ามาหาและช่วยดูเผื่อว่าเด็กน้อยงอแงคุณครูจะได้ช่วยผู้ปกครองผ่านสถานการณ์ที่ยากลำบากนี้ไปได้ แต่ดูแล้วคนที่งอแงน่าจะเป็นฝั่งผู้ปกครองเองซะมากกว่า“สกายครับคุณครู สวัสดีครับคุณครู”เด็กชายกิตติกรณ์ นันทภิภัทร์ รีบแนะนำชื่อเล่นของตัวเองให้คุณครูคนสวยได้รู้จักพร้อมพนมสองมือป้อม ๆ ขึ้นไหว้ทักทายคุณครูพร้อมโค้งตัวเกือบ90องศาอย่างนอบน้อม‘ลูกกูไหว้อย่างสวย ภูมิใจจริง ๆ เว้ย’“ครับน้องสกาย ครูชื่อปริมนะคะ จะเป็นคุณครูประจำชั้นของน้องสกายครับ” คุณครูคนสวยแนะนำตัวเองกับเด็กชายเพื่อทำความคุ้นชินและสร้างความไว้ใจให้น้องสกายด้วย“สกายจะไปเรียนแล้วครับ”“คุณแม่กับป๋ากลับ ๆ นะ”นาทีนี้คนที่โดนลูกกอดปลอบคือพ่อกับแม่ไปเสียแล้ว เด็กน้อยเดินเข้ามาสู่อ้อมกอดของกิตตินันท์และหอมแก้มคุณพ่อไปหนึ่งทีก่อนจะหันมากอดพรประวีย์แล้วหอมแก้มคุณแม่เหมือนกัน แต่ดูเหมือนคนเป็นแม่จะไม่อยากปล่อยตัวลูกชายเพราะเธอยังกอดสกายไว้แน่นพรางหอมแก้มลูกหนัก ๆ ทั้งสองข้าง หอมอยู่อย่างนั้นจนคนเป็นพ่อเริ่มอิจฉ
“กูยินดีกับมึงด้วยมาก ๆ เลยกิต”“ขอบใจเพื่อน ตอนนี้กูเข้าใจมึงแล้วว่าทำไมมึงถึงได้ชอบชีวิตหลังแต่งงานมากขนาดนี้ กูรู้แล้วว่าความสุขของชีวิตที่แท้จริงมันเป็นยังไง”“ก็อย่างที่กูเคยพูดนั่นแหละ มึงต้องลองแล้วมึงจะเข้าใจตอนนี้ความสุขของกูก็มีแค่นี้”กิตตินันท์มองตามสายตาของณัฐเดชไปที่ผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งก็คือทิชารีย์ภรรยาของณัฐเดชกับลูกสาวตัวน้อยที่กำลังช่วยคุณแม่ล้างผลส้ม และสายตาของเขาก็อดไม่ได้ที่จะเลื่อนไปมองผู้หญิงอีกคนที่กำลังหัวเราะชอบใจยามที่ฟังหลาวสาวตัวน้อยพูดเจื้อยแจ้ว เธอคือคนที่ทำให้เขายิ้มกว้างออกมาได้ทุกครั้งที่มองสายตาของกิตตินันท์อ่อนโยนมากยิ่งขึ้นเวลาที่เขามองเธอ พรประวีย์เมียรักที่อยู่ในชุดคลุมท้อง ตอนนี้เธอตั้งท้องได้7เดือนแล้วและลูกคนแรกที่ฟ้าประทานมาให้เขาคือลูกชาย ดูท่าจะเลี้ยงง่ายมากด้วยเพราะลูกชายคนนี้ไม่ทำให้คุณแม่เหนื่อยเลย ไม่มีช่วงเวลาที่แพ้ท้อง ลูกคนนี้ทำให้เขาเห็นรอยยิ้มสวย ๆ ของภรรยาในทุกวัน เธอมีความสุขเขาก็มีความสุขไปด้วยใครจะไปคิดว่าผู้ชายอย่างเขาจะได้กลายเป็นพ่อคน ชีวิตที่ตั้งแต่เกิดมากิตตินันท์ไม่เคยต้องการอยากให้เป็น ไม่เคยใฝ่ฝันอยากจะมี แต่แล้ววันนี้
“งั้นแสดงว่า น้องในเรื่องสมมุติของมึงก็หมายถึงพรีมสินะ” ณัฐเดชพูดไปก็ยังรู้สึกประหลาดใจไม่หาย เรื่องที่เพื่อนรักของเขากับรุ่นน้องที่สนิทกลายมาเป็นคนรักกันเขายังจำได้ดีว่าในครั้งนั้นที่กิตตินันท์มาหาเขาที่บ้าน มีเรื่องกลุ้มใจแต่ไม่สามารถระบายออกมาตรง ๆ ได้ จนเขาต้องเสนอให้ไอ้เพื่อนรักเล่าเป็นเรื่องสมมุติออกมา ในตอนนั้นเขารู้ว่าสาวในเรื่องสมมุติของกิตตินันท์มีตัวตนอยู่จริงแต่ไม่ได้คิดว่าจะเป็นคนใกล้ตัวขนาดนี้“อืม แต่ตอนนั้นกูไม่อยากบอกมึงว่าเป็นพรีม กูกลัวมึงมองน้องไม่ดี”ในสมัยนี้ความสัมพันธ์แบบคู่นอนมีเยอะแยะ อันนี้เขารู้แต่เธอคือคนที่เขาแคร์ความรู้สึกมากและไม่อยากให้ใครมองเธอไม่ดีทั้งนั้น ไม่อยากให้พรประวีย์รู้สึกอายที่ยอมเป็นคู่นอนกับเขาคนที่เป็นเพื่อนสนิทกัน ซึ่งเขาอาจจะคิดมากไปเองก็ได้แต่ก็นั้นแหละอะไรที่เกี่ยวกับเธอเขาคิดมากทั้งนั้น เพราะรักมากไง“แต่มึงก็เลวมากเชี่ยกิต มึงมาบอกให้กูรู้ตอนที่มึงทำเขาท้องแล้ว”“เชี่ยณัฐ กูไม่ได้เลวเว้ย กูกับพรีมคุยกันแล้วว่าอยากมีลูกเร็ว ๆ พรีมเขาอยากสร้างครอบครัวเลยและกูก็อยากมีลูกให้ทันมึงไงเพื่อน ไม่ดีเหรอลูกมึงกับลูกกูจะได้เป็นเพื่อนกัน”หลั
“แต่งงานกับพี่นะพรีม”“พี่กิตแกล้งพรีมใช่ไหมคะ บอกแล้วไงว่าห้ามแกล้ง”“พี่ไม่ได้แกล้งค่ะ พี่ขอพรีมแต่งงานจริง ๆ เราสองคนแต่งงานกันเถอะนะพรีม”ในเมื่อเราเป็นแฟนกันแล้วถึงจะยังไม่ข้ามวันก็เถอะแล้วมันจะผิดอะไรถ้าเขาอยากจะขอเธอแต่งงานเลย กิตตินันท์ได้รู้ซึ้งแล้วว่าการรอคอยแล้วปล่อยเวลาที่มีค่าให้เสียไปมันเป็นเช่นไร ตอนนี้เขาไม่กลัวอะไรทั้งนั้น เขาอยากสร้างครอบครัวกับเธอ“พี่กิต...”ฮึก ว่าจะไม่ร้องไห้แล้วนะแต่วันนี้เขาทำเธอใจบางไม่ไหว หัวใจมันอ่อนยวบไปหมดเวลาที่เขาทำตัวแบบนี้ มาสารภาพรัก มาขอเธอเป็นแฟนแล้วยังจะขอเธอแต่งงานอีกความรู้สึกมากมายเกิดขึ้นในวันเดียวกัน เป็นความมากมายที่มีความสุขมากที่สุดที่เธอเคยเจอมา กับผู้ชายคนนี้ที่เธอไม่อยากจะเชื่อว่าเขาจะสามารถทำลายกำแพงของตัวเองและยอมเปิดใจเพื่อรักกับเธอ คนที่เธอแอบคิดเสมอว่าอยากให้เป็นเขาที่เธอจะได้ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันไปจนแก่สิ่งที่ได้แต่แอบคิดในใจและแล้ววันนี้มันได้เกิดขึ้นจริง เราสองคนมีหัวใจที่ตรงกัน“พี่จะรักและดูแลพรีมให้ดีที่สุด พี่จะทำให้พรีมมีความสุขมากที่สุดและพี่สัญญา ว่าพี่จะเป็นหัวหน้าครอบครัวที่ดี จะรักและซื่อสัตย์ต่อพรีมเพีย
“ใช่ พี่ยอมรับว่าเพราะคุณแทนคุณ พี่ถึงได้รู้หัวใจของตัวเองว่าพี่ขาดพรีมไม่ได้”“งั้นก็คงต้องขอบคุณที่มีคุณแทนคุณ เพราะมีเขาเข้ามาพรีมถึงได้ยินคำว่ารักจากปากของพี่กิต” สิ่งที่เธอพูด ทำไมถึงได้ดูเย็นชาแบบนั้น เขาไม่เห็นความดีใจจากใบหน้าของเธอเลยหรือคำพูดของเขามันไม่หนักแน่นพอ“พรีมขา...”กิตตินันท์ใช
“พรีมไม่ได้อยากเจอพี่กิต พรีมบอกแล้วไงว่าถ้าอยากคุยกับพี่กิตเมื่อไหร่พรีมจะทักไปหาเอง และตอนนี้พี่กิตบุกรุกห้องพรีมนะคะเพราะพรีมไม่ได้เต็มใจให้พี่กิตเข้ามา”“พี่ขอโทษที่เปิดเข้ามาเอง แต่พี่กดออดเรียกแล้ว ทั้งส่งข้อความ ทั้งโทรหาแต่พรีมไม่อ่านข้อความพี่เลย ไม่รับสายของพี่ด้วย พี่เป็นห่วงนะคะ พี่กลัว
“ค่ะ คุณแทนคุณจะพาพรีมไปเลี้ยงข้าวเย็นนี้”หันหน้าไปตอบเขาแต่ลืมไปว่าใบหน้าของเราอยู่ห่างกันแค่นิดเดียว ทำให้กิตตินันท์ใช้จังหวะที่เธอหันมายื่นหน้าเข้าไปจูบปากนุ่ม ๆ ซะเลย จุ๊บ“พี่กิตอาบน้ำแล้วเหรอคะ แล้ว...” เลื่อนสายตาลงไปมองที่กลางกายของเขา ‘มันสงบแล้วเหรอ?’ เมื่อห้านาทีก่อนของเขายังแข็งผงาดอยู
‘นึกว่าจะเอาไปทิ้งซะแล้ว’ ที่ไหนได้เขาตั้งใจทำสิ่งนี้ให้เธอทั้งที่คนอย่างเขาไม่เคยทำอะไรจุกจิกแบบนี้แต่ก็ยังทำให้เขาจะรู้ตัวบ้างไหมว่าความน่ารักของเขามันมีผลต่อหัวใจของเธอมากและมากขึ้นทุกวันจนพรประวีย์ไม่สามารถโกหกตัวเองได้อีกต่อไป เธอรักเขา รักเขามาสักพักแล้วด้วย‘พรีมต้องทำยังไงถึงจะทำลายกำแพงขอ







