ตอนที่ 2

“สรุปวันนี้เรามาดื่มฉลองวันเกิดพรีมกันแค่สามคนเหรอ พี่นึกว่าจะมีคนมาเยอะกว่านี้”

“พรีมไม่ได้อยากชวนคนเยอะค่ะ แล้วที่ร้านนี้ก็เป็นบาร์เล็ก ๆ เรามาดื่มกันแค่สามคนก็พอแล้ว อายุขนาดนี้ล่ะพรีมไม่ได้อยากจัดเป็นปาร์ตี้อะไรมากมาย อยากแค่นัดเจอกับเพื่อนที่สนิทมากกว่าและที่สนิทก็มีแค่พี่ณัฐกับพี่กิตสองคนนี้แหละ”

กำลังคุยกับณัฐเดชจู่ ๆ เสียงข้อความของเธอก็ดังขึ้นทำให้พรประวีย์ต้องหยุดบทสนทนาไว้ก่อน หยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมาเปิดข้อความอ่าน

‘ว่าแล้ว’ ก็คิดไว้อยู่แล้วว่าคนที่ส่งข้อความมาหาเธอคงเป็นเขา ก็เห็นกดข้อความมือหงิก ๆ อยู่

งูใหญ่ : คืนนี้พี่ไปนอนห้องพรีมนะ นี่ไม่ใช่คำขอ!

แมวน้อย : วันนี้เป็นวันคี่ค่ะ พี่กิตมานอนกับพรีมไม่ได้

งูใหญ่ : วันนี้จะนอนนิ่ง ๆ ไม่จับเย็-หรอกน่า โอเค?

แมวน้อย : วันนี้วันเกิดพรีมนะคะ พี่กิตห้ามขัดใจ จุ๊บ ๆ

งูใหญ่ : ก็เป็นวันเกิดพรีมไง พี่จะให้พรีมเป่าเทียนของพี่และเราก็นอนด้วยชุดวันเกิดกัน แต่ไม่เย็- เว้นแต่ว่าพรีมจะเป่าเทียนแล้วอดใจไม่ไหว พี่จะยอมให้พรีมนั่งเทียนทั้งคืนก็ได้อะ

‘นั่งเทียนเหรอ คนบ้า ลามก คนหื่นที่สุด’

วันนี้วันเกิดเธอนะแต่ทำไมดูเหมือนคนที่จะได้แกะห่อของขวัญคือเขายังไงก็ไม่รู้ แบบนี้เอาเปรียบกันชัด ๆ ชิ๊ คืนนั้นเธอไม่น่าพลาดไปหลับนอนกับเขาเลย ความเมาเป็นเหตุแท้ ๆ แต่เขาก็ดันแซ่บอีก ทั้งหล่อและขี้หื่นแล้วเธอดันติดใจเขานะสิ ในเมื่อเธอดันเสียซิงให้เขาไปแล้วและติดใจบทรักของเขามากด้วย จะให้หยุดความสัมพันธ์แบบเป็นคู่นอนที่คอยปรนเปรอความสุขให้กันและกันทุกวันคู่ก็ยังไม่ได้ เพราะใจมันยังเรียกร้อง

เขาแซ่บนะและอึดมากด้วย วันคู่ทีไรเธอขาสั่นทุกที...

งูใหญ่คือชื่อแทนของกิตตินันท์ที่เขายึดโทรศัพท์ของเธอไปตั้งชื่อให้ตัวเองซะงั้น จ้า ใหญ่มาก ก็ใหญ่จริง หมายถึงรอยสักรูปงูที่ไหล่ข้างซ้ายของเขานะ ส่วนแมวน้อยเขาตั้งแทนชื่อของเธอเพราะเขาบอกว่าเวลาเธอทนไม่ไหวตอนอยากได้เขา เธอชอบทำตัวอ้อนเหมือนแมวแต่ก็จะชอบงับเวลาที่ถูกเขาขัดใจ

คืนนี้เธอจะงับเขาให้จมเขี้ยวเลยคอยดู!!

ณัฐเดชที่นั่งยกขวดเบียร์ดื่มเห็นเพื่อนรักเงียบไปไม่ชวนคุยส่วนน้องสาวอีกคนก็เช่นกัน แล้วก็พากันจับโทรศัพท์ตั้งหน้าตั้งตาพิมพ์กันมากก็เลยอยากแซวสักหน่อย

“โทษนะ พวกมึงพิมพ์ข้อความคุยกันอยู่เหรอ กูเห็นดูตั้งใจพิมพ์กันมาก”

“เปล่า/เปล๊า”

ตอบพร้อมกันไปอีกและโชคดีที่ณัฐเดชไม่ได้คิดสงสัยอะไรต่อ เพราะเรื่องที่สองคนตกลงจะเป็นคู่นอนกันกิตตินันท์และพรประวีย์ไม่ได้บอกให้ใครรู้

มันเป็นความลับ...

“คืนนี้อยากกินอะไรคะ เดี๋ยวพี่ซื้อเข้ามาฝากหรืออยากหาอะไรกินข้างนอก” คนที่คร่อมตัวพรประวีย์เอ่ยถามขณะที่ใช้ปลายจมูกซุกไซ้ไปทั่วพวงแก้มเนียนใส เดี๋ยวหอมเดี๋ยวงับแก้มเธออยู่อย่างนั้นมาประมาณ5นาทีแล้ว

“เดี๋ยวพรีมหาอะไรข้างนอกกินดีกว่าค่ะ”

“ถ้างั้นพี่ไปรับตอนเลิกงานนะ” เมื่อได้คำตอบจากหญิงสาวแล้วก็ขอเลื่อนใบหน้าลงไปทักทายยอดอกสีชมพูสวยสักหน่อย มันตั้งชูชันล่อลวงให้เขาลงไปดูดดุนมาก

เมื่อคืนเขาให้ของขวัญวันเกิดเธอแบบจัดหนัดจัดเต็มทั้งคืนจนพรประวีย์หมดแรงและยอมใส่ชุดวันเกิดนอนตามใจเขา ทำให้ตอนนี้กิตตินันท์สามารถฉกชิมความหอมหวานไปทั่วเรือนร่างเย้ายวนได้โดยที่ไม่ต้องเสียเวลาถอดเสื้อผ้าของกันและกัน

“ไม่เป็นไรค่ะ วันนี้พรีมจะขับรถไปทำงานเอง”

“ทำไม?”

หยุดมูมมามกับหน้าอกอวบอั๋นล้นมือแล้วขยับตัวเองขึ้นมาให้ใบหน้าอยู่ในระดับเดียวกันกับหน้าหวาน แต่มือหนายังไม่วายขอบีบคลึงให้ชื่นใจสักหน่อย

“วันนี้พรีมมีนัดไปคุยงานกับลูกค้าตอนเย็นค่ะ”

“แต่วันนี้วันคู่...”

วันคู่ที่แปลว่าคืนนี้เขากับเธอนอนด้วยกันได้และ...ได้ทั้งคืนด้วย

“คิดแต่เรื่องหื่น ๆ กับพรีมอย่างเดียวเลยนะคะ”

เอ้า มาว่ากันซะงั้น แต่กิตตินันท์ไม่เถียงเพราะเขาก็เป็นอย่างที่เธอพูดจริง เพียงแต่เขารู้สึกอยากกินแค่เธอคนเดียว จะเรียกว่าติดใจพรประวีย์ก็ได้ ร่างกายของเธอมหัศจรรย์มากหลังจากคืนนั้นเขาก็ไม่สามารถซื้อกินเหมือนที่ผ่าน ๆ มาได้อีกเลย มันคิดถึงแต่ความหอมหวานบนร่างกายของเธอคนเดียว นี่จึงเป็นเหตุผลที่เขาหน้าด้านขอเธอเป็นคู่นอนยังไงเล่าและดีใจมากที่เธอตอบตกลง