ตอนที่ี 6 แล้วมันทำไม

         “บอสรู้ได้ยังไงคะว่าไลลามีนัดกับหมอเอเดน?” เขารู้ได้ยังไงในเมื่อเธอไม่ได้เป็นคนบอกเขาเลยด้วยซ้ำ หรือว่าเอเดนจะเป็นคนบอกเขา มันก็ไม่น่าจะใช่เพราะเอเดนเคยบอกกับเธอว่าไม่ได้อยู่บ้านด้วยกันแถมยังไม่ได้เจอกันนานแล้วเนื่องจากต่างคนต่างทำงานของตัวเอง

          “อ่า เรื่องนั้นผมเดาได้ไม่ยากครับคุณไลลา” มีอยู่คนเดียวที่หญิงสาวจะไปพบในช่วงเย็นนั่นก็คือเอเดนน้องชายฝาแฝดของเขานั่นเอง ประธานหนุ่มส่งยิ้มให้กับไลลาอย่างมีเลศนัย เขาเองก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าเอเดนจะทำหน้ายังไงเมื่อเห็นตนไปกับเธอด้วย

          “บอสอยากไปด้วยสินะคะ” ไลลาเอียงคอถามด้วยน้ำเสียงใสซื่อทั้งที่ในใจกำลังนึกคิดอะไรสนุกอยู่

           “ถ้าผมจะไปด้วยมันจะไม่เป็นอะไรเหรอครับ” ทั้งที่มันเป็นเดตระหว่างเธอกับน้องชายเขา จะยอมให้ไปด้วยจริง ๆ อย่างนั้นเหรอ

          “คงไม่เป็นอะไรมั้งคะ ก็แค่นัดการทานข้าวธรรมดาเท่านั้นเอง ว่าแต่บอสเมื่อกี้นี้ก็ทานมื้อเย็นกับลูกค้าแล้วจะทานอีกรอบไหมเหรอคะ?”

          “ใครว่าผมจะทานมื้อเย็นอีกล่ ะครับ ผมอยากไปเป็นเพื่อนคุณไลลาเท่านั้นเองอีกอย่างก็อยากเจอน้องชายด้วย” ความจริงมันไม่ได้เป็นอย่างที่เคย์เดนพูดเลยสักนิด เขาแค่ไม่อยากให้ผู้หญิงที่ตัวเองกำลังสนใจไปนัดเจอกับผู้ชายคนอื่น แม้คนคนนั้นจะเป็นน้องชายตนก็ตาม ตั้งแต่ไหนแต่ไรเขามักจะแข่งขันเรื่องความสามารถกับเอเดนมาโดยตลอด ผลสรุปก็คือทั้งสองคนเก่งเท่ากันไม่มีใครเหนือไปกว่าใครทั้งนั้น ดังนั้นแล้วในเรื่องการจีบผู้หญิงเคย์เดนเองมั่นใจว่าสามารถเอาชนะเอเดนได้อย่างแน่นอน

         “อ้อ อย่างนี้นี่เอง งั้นไปเลยไหมคะไลลากลัวว่าคุณหมอเขาจะรอนานน่ะค่ะ อุสาได้มีเวลาเจอกันสักที” หญิงสาวแกล้งพูดให้ความสนใจกับเอเดนต่อหน้าเคย์เดน เธออยากจะรู้นักว่าเขาจะทำยังไงต่อไป

         “ดูเหมือนว่าคุณไลลาจะให้ความสำคัญเอเดนมากนะครับเนี่ย” ชายหนุ่มแอบไม่พอใจเล็กน้อยที่เธอเอ็นเอียงไปทางหมอหนุ่มมากกว่า

          “ไลลาก็ต้องให้ความสำคัญกับคุณหมอมากสิคะก็เพราะว่าไลลาน่ะชอบคุณหมอไงคะ” คำพูดของหญิงทำเอาคนตรงหน้าถึงกับกำหมัด ไม่ได้เขาจะให้เธอชอบเอเดนมากกว่าเขาไม่ได้เธอต้องชอบเขามากกว่าสิเพราะเขามีครบทุกอย่างไม่ว่าจะเป็น รูปร่างหน้า เงินทอง อำนาจ

หมับ!

          “อะ” จู่ ๆ เคย์เดนก็คว้าข้อมือของเธอขึ้นพร้อมกับดึงตัวเธอมาประชิดตัวเขา ประธานหนุ่มมั่นใจว่าด้วยความมีเสน่ห์ที่น่าดึงดูดเพศตรงข้ามสามารถทำให้ผู้หญิงคนนี้ชอบเขามากกว่าน้องชายแน่นอน

          “จริง ๆ แล้วผมเองก็ชอบคุณไลลานะครับ” เขาโน้มใบหน้าหล่อเข้าใกล้เธอเรื่อย ๆ จนไลลาเบิกตากว้างจนต้องเบือนหน้าหนีไปอีกทางเพราะกลัวว่าเขาจะจูบเธอ หญิงสาวคิดในใจว่าผู้ชายคนนี้รุกเธอหนักกว่าที่คิดไว้มาก ดังนั้นเธอจะมาใจเต้นให้กับเขาไม่ได้ต้องรับมือชายคนนี้ไว้ให้ดี

          “แบบนี้ก็แย่เลยสินะคะทั้งคุณหมอและบอสต่างก็มาชอบผู้หญิงธรรมดาคนนี้ แบบนี้ไลลาจะเลือกใครดีคะ?” หญิงสาวทำเป็นพูดว่าเลือกไม่ได้ ความจริงเธอดีใจมากเลยต่างหากที่เหยื่อมาติดกับตั้งสองคนโดยไม่ต้องทำอะไรมากเลย

           “นั่นสิครับคุณไลลาจะเลือกใคร?” ชายหนุ่มเดินเข้ามากระซิบกระซากข้างหู เป็นการกดดันให้เธอเลือกใครระหว่างตนและน้องชาย

           “ไม่รู้สิคะ ความรู้สึกเป็นเรื่องที่ละเอียดอ่อน ฉะนั้นก็ต้องใช้เวลาเลือกค่ะ” ไลลาลาเธอพูดทิ้งท้ายก่อนที่จะเดินขึ้นรถไป

            “หึ มันต้องแบบนี้ นับวันคุณยิ่งทำให้ผมชอบคุณเข้าไปใหญ่นะไลลา” ประธานหนุ่มคลี่ยิ้มออกมา ผู้หญิงคนนี้ควรค่าที่เขาชอบยิ่งนัก ไม่ง่ายเกินไปแล้วก็ไม่เล่นตัวจนมากเกินไปกำลังดี

ณ ร้านอาหารหรูแห่งหนึ่ง

            เอเดนตั้งหน้าตั้งรอไลลาด้วยความตื่นเต้นเพราะมันเป็นครั้งแรกในชีวิตของเขาเลยที่มานัดเดตกับผู้หญิง มันเอาเขาประหม่าทำตัวไม่ถูกยังไงชอบกล หมอหนุ่มอุสาซ้อมพูดกับตัวเองในกระจกเพื่อลดคลายความกังวลลง ชายหนุ่มก้มลงมองดูนาฬิกาบนข้อมือบ่งบอกว่าใกล้ถึงเวลาที่หญิงสาวจะมาแล้วเต็มที เอเดนยิ้มด้วยความดีใจก่อนที่จะเช็คโทรศัพท์ว่าเธอส่งข้อความอะไรมาให้ตนบ้างหรือไม่ ในขณะนั้นเองไลลาก็มาอยู่ตรงหน้าเขาพอดี

            “คุณหมอเอเดนคะไลลามาแล้วค่ะ” หญิงสาวทักทายด้วยน้ำเสียงที่ตื่นเต้นดีใจ เอเดนที่รีบเงยหน้าเพื่อจะหันมามอง ทว่าเขากลับต้องตกใจเมื่อเคย์เดนมากับเธอด้วย

             “คุณไลลาทำไมเอ่อ…” เอเดนสลับมองพี่ชายฝาแฝดกับหญิงสาวด้วยความมึนงง เธอชวนเขามาด้วยอย่างนั้นเหรอหรือเขาขอตามมาด้วย หมอหนุ่มตั้งคำถามมากมายอยู่ในใจแต่ก็ไม่กล้าถามออกไป

             “ฉันมาด้วย แล้วทำไม เหรอไอ้น้องชาย?” เคย์เดนยิ้มยียวนใส่น้องชายตัวเอง

             “ก็ไม่ทำไมหรอกไม่คิดว่านายจะมาด้วย เชิญนั่งครับคุณไลลา ผมขอเก้าอี้เพิ่มตัวหนึ่งนะครับ” จากที่ยิ้มในทีแรกกลายเป็นแสดงสีหน้าเรียบ ๆ ทันที เอเดนบอกกับพนักงานให้เอาเก้าอี้มาให้พี่ชายเพิ่มอีกหนึ่งตัว เนื่องจากโต๊ะที่เขาจองไว้นั้นมีสำหรับคนนั่งสองคนเท่านั้น

             “ขอบคุณค่ะ” หญิงสาวกล่าวคำขอบคุณที่หมอหนุ่มลุกขึ้นมาลากเก้าอี้ออกให้เธอนั่ง

              “ครับ รอแปปหนึ่งนะเคย์เดนฉันบอกให้พนักงานเอาเก้าอี้มาให้นายแล้วล่ะ” เขาพูดด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ ขณะนั้นเขาก็ยืนรอเป็นเพื่อพี่ชายด้วย แท้จริงแล้วเอเดนก็ดีใจเหมือนกันที่ได้เจอกับเคย์เดน ทั้งสองไม่ได้เจอกันเป็นแรมปีแล้วเนื่องจากต่างคนต่างยุ่งอยู่กับงาน

              ไลลาที่เห็นในความเป็นสุภาพบุรุษแถมยังยืนเป็นเพื่อนไม่ปล่อยให้พี่ชายตัวเองต้องเหงาและอายอยู่เพียงลำพังก็แอบชื่นชนอยู่เล็กน้อยในการใส่ใจเรื่องเล็กน้อย ๆ ของเอเดน

                “ขอบคุณครับ” สักพักพนักงานก็เอาเก้าอี้มาให้กับเอเดนหมอหนุ่มกล่าวคำขอบคุณก่อนที่จะให้พี่ชายนั่งลง

                “คุณไลลาสั่งได้ตามสบายเลยนะครับ มื้อนี้ผมเลี้ยงเอง” ชายหนุ่มพูดด้วยเสียงนุ่มนวลตามปกติของเขา เอเดนเป็นผู้ชายที่สุภาพเรียบร้อยมากไม่ว่าจะเป็นการพูด ท่าทาง การวางตัวล้วนดูเป็นผู้ดีเสมอโดยไม่ต้องพยายามเพราะมันเป็นแบบนั้นเองทุกอย่างเลยดูเป็นธรรมชาติไม่แสร้งเป็นว่าแสดงมัน

                 “จะดีเหรอคะ? ไลลาเกรงใจจังเลย” หญิงสาวเกร็งอกเกร็งใจชายหนุ่มที่เขาจะออกค่าอาหารในมื้อนี้

                  “ไม่เป็นไรครับ มันเป็นเดตแรกฉะนั้นให้ผมเป็นคนออกเถอะครับ” สำหรับเดตแรกของเธอและเขา เอเดนก็อยากจะทำให้เธอประทับใจบ้างไม่มากก็น้อย

                  “ก็ได้ค่ะ ขอบคุณนะคะ” จากนั้นหญิงสาวก็เลือกเมนู ตอนที่ทั้งสองสนทนากันเคย์เดนก็เอาแต่มองไปที่ไลลาและเอเดนอย่างไม่ละสายตา สายตาที่หมอหนุ่มมองเธอนั้นมันดูเหมือนว่าชอบจริง ๆ เคย์เดนแอบคิดในใจหรือว่าเขาจะยอมถอยให้น้องชายเขากันเพราะเอเดนเหมือนจะจริงจังกับผู้หญิงคนนี้มาก แต่อีกใจหนึ่งของเขาก็ไม่อยากถอยเนื่องจากเป็นคนชอบแข่งกับคนอื่นมาก ยิ่งเป็นเอเดนที่ทั้งเก่งและฉลาดเขาก็ยิ่งอยากชนะให้ได้เพื่อตัวเองจะได้ดูเหนือกว่า

                 “เคย์เดนนายเองก็สั่งสิ” ชายหนุ่มเปลี่ยนไปคุยกับพี่ชาย เจอกันในรอบปีก็อยากจะเลี้ยงเขาในมื้อนี้ด้วยเช่นกัน

                 “ถ้าฉันสั่งฉันต้องเป็นคนเลี้ยงนะ โอเคไหม?” เคย์เดนอยากให้เอเดนรู้ว่าตัวเองก็ชอบเธอเหมือนกันและต้องการที่จะแข่งกับหมอหนุ่มเหมือนกับทุกครั้งที่เคยทำมา

                 “ ไม่เป็นไรฉันจะ…” ยังไม่ทันที่เอเดนจะพูดให้จบ เคย์เดนก็พูดแซรกขึ้นมาเสียก่อน

                 “ฉันเองก็มาเดตกับคุณไลลาเหมือนกับนาย” เคย์เดนยิ้มมุมปากใส่น้องชาย

                 “หมายความว่าไง…!”