Share

บทที่ 10

last update Tanggal publikasi: 2025-12-27 23:54:54

พยาบาลสาวหันไปสั่งอาหารกับพนักงานสี่เมนู และสั่งน้ำเปล่าให้เขากับตัวเองคนละแก้ว นึกเวทนาตัวเองเหมือนกันที่ไม่ค่อยมีไอเดียในการสั่งอาหารดีๆ มาให้เขา หากทว่าอัคนีกลับตักอาหารใส่ปากอย่างไม่ปริปากบ่น เขาเคี้ยวไปมองหน้าเธอไปแบบเพลิดเพลินตา คล้ายกับจะกินเธอแทนอาหารก็ว่าได้ ทำเอานิชมลหน้าแดงแล้วหน้าแดงอีกจนจะเป็นลูกมะเขือเทศสุกงอม

หลังจากทั้งคู่ทานอาหารมื้อเที่ยงเสร็จเรียบร้อยแล้ว อัคนีก็พาเธอมาส่งที่โรงพยาบาลก่อนเวลาบ่ายโมงเพียงไม่กี่นาที เขาหันมามองหน้าเธออีกครั้งเมื่อรถจอดสนิทดีแล้ว

“ขอโทรศัพท์หน่อยสิครับ”

“เอาไปทำไมคะ” หญิงสาวถามงงๆ

“เผื่อครั้งหน้าที่ผมมาหาคุณ” เขาเอ่ยเสียงนุ่ม นัยน์ตาพราวระยับ “จะได้โทร.หาอย่างสะดวกไงครับ”

“เอ่อ...”

นิชมลทำท่าเขินๆ หากก็ยอมส่งโทรศัพท์ให้เขาแต่โดยดี อัคนีรับมากดเบอร์ตัวเองแล้วโทร.ออก เมื่อมีเสียงสัญญาณดังขึ้น เขาจึงกดวางสาย

“นั่นเบอร์ผมนะครับ อย่าลืมบันทึกไว้ด้วย”

“ค่ะ” หญิงสาวรับคำเบาๆ ก่อนจะรีบผลักประตูลงจากรถไป เพราะถ้าอยู่กับเขาสองต่อสองนานกว่านี้ เธออาจจะสูญเสียความมั่นใจในตัวเองจนหมดเลยก็ได้

หลังจากวันนั้น...ชายหนุ่มก็เงียบหายไปเลย นิชมลอดรู้สึกแปลกๆ ไม่ได้ เหมือนกับว่ากำลังรอคอยอะไรบางอย่าง หญิงสาวพยายามเตือนตัวเองไม่ให้ฟุ้งซ่าน ผู้ชายที่เพียบพร้อมอย่างอัคนีคงแค่นึกสนุกและหาอะไรทำแก้เซ็งไปเท่านั้น

เย็นวันศุกร์นิชมลเลิกงานค่ำกว่าปกติ เพื่อนทุกคนในแผนกต่างทยอยกลับกันหมดแล้ว เหลือเธอเป็นคนสุดท้าย หญิงสาวกลับบ้านโดยใช้บริการของรถเมล์ประจำทางเช่นเดิม และหลังจากกลับไปถึงบ้านก็รีบอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า เป็นเสื้อยืดกางเกงขาสั้นแบบสบายๆ เพื่อเตรียมจะพักผ่อน

แต่ทว่าเสียงโทรศัพท์ซึ่งวางอยู่บนโต๊ะข้างๆ หัวเตียงก็ดังขึ้นเสียก่อน หญิงสาวเดินไปหยิบขึ้นมาดู แล้วก็ต้องหัวใจเต้นแรงระทึกเมื่อเบอร์ที่หน้าจอเป็นชื่อของอัคนี นิชมลปล่อยให้มันดังอยู่พักหนึ่งเพื่อลดอาการตื่นเต้นของตัวเอง จึงค่อยกดรับสาย

“สวัสดีค่ะ” เสียงหวานเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่พยายามบังคับไม่ให้สั่นระรัว

“นึกว่าจะไม่รับโทรศัพท์ผมซะแล้วสิ”

“คุณมีอะไรหรือเปล่าคะ” ถามไปอย่างนั้น ทั้งๆ ที่แสนจะดีใจที่เขาโทร.มาหา

“ว่างไหมครับ ผมจะชวนไปทานข้าว”

“ฉันกำลังจะนอนค่ะ”

“แต่คุณยังติดหนี้ผมอยู่อีกมื้อหนึ่งนะครับ”

“เอาไว้วันหลังได้ไหมคะ” นิชมลปฏิเสธ ทั้งๆ ที่ตัวเองก็อยากจะเจอเขาอยู่เหมือนกัน

“คุณจะใจร้ายกับผมโดยการให้ผมมารอเก้อเชียวหรือ” เสียงทุ้มนั้นแฝงไว้ด้วยอาการออดอ้อนอยู่ในที “ตอนนี้ผมอยู่หน้าบ้านคุณแล้วนะ”

“คุณว่าอะไรนะคะ?” เสียงหวานเอ่ยถามพลางพาตัวเองไปส่องดูที่ประตู และก็พบว่ารถของเขาจอดอยู่ที่ริมฟุตพาทหน้าบ้านจริงๆ โดยที่ร่างสูงสง่านั้นออกมายืนพิงรถ มือข้างหนึ่งล้วงกระเป๋า ส่วนมืออีกข้างถือโทรศัพท์ ใบหน้าหล่อคมหันมายิ้มเยือนเมื่อรู้ว่าคนในบ้านแอบมองอยู่ นิชมลจึงรีบกดวางโทรศัพท์ แล้วเดินฉับๆ ออกไปหาเขาทันที

“คุณใส่ชุดนี้ก็น่ารักดีนะครับ” อัคนีชมด้วยสายตาที่จงใจมองให้อาย และมองให้ทะลุเข้าไปถึงความคิดจนหญิงสาวต้องหลบหน้า

“นึกยังไงถึงมาตอนนี้คะ”

“คิดถึง” เขาตอบสั้นๆ แต่กินความหมายมากมายเหลือแสน

“เอ่อ...” นิชมลอึกอัก

“มาทวงสัญญาด้วย”

“ถ้าอย่างนั้นคุณรอฉันสักครู่นะคะ ขอฉันเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน”

“ไม่ต้องหรอกครับ” รอยยิ้มผุดพรายทั่วใบหน้าหล่อคม “ชุดนี้ก็น่ารักดีแล้ว”

“ไม่เปลี่ยนก็ไม่เปลี่ยนค่ะ แต่ฉันต้องปิดบ้านก่อน”

ร่างบางเดินเข้าไปหยิบเอากระเป๋าสะพาย และล็อกกุญแจปิดบ้านจนเรียบร้อย ก่อนจะกลับออกมาหาเขาใหม่โดยที่ไม่ได้เปลี่ยนเสื้อผ้าแต่อย่างใด ถึงกระนั้นก็อดรู้สึกเขินๆ ไม่ได้ เพราะตัวเองอยู่ในชุดเสื้อยืดกางเกงขาสั้น แต่อัคนีอยู่ในชุดสูทเทาบรอนซ์แบรนด์ดังหรูหรา

“วันนี้ผมขอเลือกร้านนะครับ”

“ได้ค่ะ” เสียงหวานตอบรับสั้นๆ โดยไม่ได้ถามว่าเขาจะพาไปที่ไหน จนกระทั่งรถเบนซ์สปอร์ตแล่นมาจอดยังหน้าร้านเสริมสวยแห่งหนึ่ง นิชมลจึงหันมามองเขาอย่างฉงนสนเท่ห์

“เรามาทำอะไรกันที่นี่คะ”

“ลงมาเถอะครับ เอาไว้ผมจะบอกอีกที”

ร่างสูงดั่งนายแบบเดินอ้อมมาเปิดประตูรถ แล้วฉวยเอาข้อมือเล็กให้เดินตามเข้าไปในร้าน ซึ่งภายในร้านนั้นตกแต่งอย่างหรูหราบ่งบอกถึงระดับของลูกค้าได้เป็นอย่างดี

เจ้าของร้านซึ่งแต่งกายและทำผมด้วยทรงทันสมัย รีบปราดมาต้อนรับทันทีที่เห็นอัคนีพาหญิงสาวเดินเข้ามา

“มีอะไรให้รับใช้คะ”

ชายหนุ่มคลี่ยิ้มหวานขณะปรายตาไปมองคนข้างๆ

“ช่วยแปลงโฉมคุณผู้หญิงให้ผมหน่อย”

“ได้ค่ะ ยินดีมาก เชิญทางนี้เลยค่ะ”

เจ้าของร้านผายมือให้นิชมลไปนั่งที่เก้าอี้ซึ่งอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ จากนั้นพนักงานในร้านเสริมสวยก็เข้ามาจัดการทำผมแต่งหน้า

อัคนีหายออกไปจากร้านครู่หนึ่งก็กลับเข้ามาใหม่ โดยมีชุดราตรีสีฟ้าสุดหรูหราแบบเกาะอกในยี่ห้อ ‘คริสเตียน ดิออร์’ พร้อมกับรองเท้าและกระเป๋าสะพายครบชุด ยังผลให้สาวๆ ในร้านถึงกับกรี๊ดกร๊าดด้วยความอิจฉาตาร้อน

“แต่งหน้าทำผมเสร็จ ช่วยเปลี่ยนชุดให้เธอเป็นชุดนี้ด้วยนะครับ”

“ได้ค่ะ”

เจ้าของร้านสาวรีบกระวีกระวาดไปรับชุด ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าชุดนี้ราคาแพงลิบลิ่วแค่ไหน

“ผมจะออกไปรอข้างนอกนะครับ”

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • จำเลยอัคนี (ซีรีส์ชุด : จอมใจอสูร ลำดับที่ ๑)    บทที่ 87 จบบริบูรณ์

    งานแต่งงานระหว่าง ‘อัคนี’ และ ‘นิชมล’ ถูกจัดขึ้นในอีกหนึ่งสัปดาห์ต่อมา คนที่มาร่วมงานเป็นเพียงคนในครอบครัวและคนสนิทเท่านั้นบรรยากาศในงานเต็มไปด้วยความเป็นกันเองและความชื่นมื่น เดวิดกับซาร่าบินตรงจากประเทศอังกฤษเพื่อมาร่วมงานของลูกสาวบุญธรรม เช่นเดียวกับพ่อและแม่ของนิชมลที่มาร่วมงานนี้ด้วย“แด๊ดกับมัมขอให้ลูกมีความสุขมากๆ นะแนนซี่” ซาร่ากล่าวอวยพร“ขอบคุณค่ะ มัมไม่โกรธใช่ไหมคะ ที่แนนซี่ไม่ได้อยู่ดูแลมัมแล้ว”“จะโกรธทำไมล่ะลูก ความสุขของแนนซี่กับพอลสำคัญที่สุด” ซาร่าตอบด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม ก่อนจะยื่นหน้าเข้ามากระซิบอะไรบางอย่าง “เขาหล่อมากเลยนะแนนซี่”นิชมลยิ้มเขินๆ “ค่ะมัม”“ฉันฝากแนนซี่กับพอลด้วยนะคุณอัคนี” ซาร่าหันไปทางเจ้าบ่าว“ผมสัญญาด้วยชีวิตครับว่าจะดูแลทั้งสองคนให้ดีที่สุด” ชายหนุ่มยืนยันด้วยน้ำเสียงและแววตาที่หนักแน่น“ขอบคุณมากๆ”“ผมต่างหากที่ต้องพูดคำนี้ เพราะคุณซาร่ากับคุณเดวิดช่วยดูแลภรรยาและลูกชายของผมเป็นอย่างดี...” อัคนียกมือขึ้นไหว้สองสามีภรรยาชาวอังกฤษ“ไม่ต้องขอบคุณหรอก เพราะแนนซี่คือลูกสาวของเราเหมือนกัน”การอวยพรของเดวิดและซาร่าจบลงด้วยความซาบซึ้ง จากนั้นก็เป็นแขก

  • จำเลยอัคนี (ซีรีส์ชุด : จอมใจอสูร ลำดับที่ ๑)    บทที่ 86

    คืนนี้พระจันทร์ทรงกลดทอแสงอร่ามเรืองอยู่เหนือยอดมะพร้าวที่ไหวไปมาน้อยๆ ช่างแลดูงดงามยิ่งนัก ก่อนเข้านอนบรรยากาศนั้นเงียบสงบจนได้ยินเสียงร้องของหัวใจบอกว่ามีความสุขได้อย่างชัดเจนพอลหลับไปแล้วเพราะเหนื่อยล้าจากการเล่นสนุกสนานมาตลอดทั้งวัน นิชมลก้มลงจูบที่หน้าผากเล็กนั้นเบาๆ แล้วจึงเดินไปยืนชื่นชมความงามของธรรมชาติในยามค่ำคืนที่ริมหน้าต่างในขณะที่ร่างอรชรกำลังทอดมองอยู่นั้น ไออุ่นหวามๆ ของกายแกร่งก็ลอยล่องมาพร่างพรมเบียดแนบจากด้านหลัง ก่อนที่ลำแขนแข็งแรงจะสอดเข้ารวบเอวบาง พร้อมๆ กับปลายจมูกโด่งเป็นสันฝังลงที่ต้นคอขาวละมุน“อุ๊ย...” หญิงสาวอุทานเบาๆ เพราะไม่คิดว่าอัคนีจะเข้ามาในนี้“ทำไมยังไม่นอน หือ...” เสียงทุ้มกระซิบถามในขณะที่ยังคลอเคลียดอมดมอยู่กับพวงแก้มขาวอมชมพู“แล้วคุณล่ะคะ” เธอหันหน้ากลับมาถามเขาบ้าง “ทำไมถึงยังไม่นอน”“นอนไม่หลับ” เขาทำสายตาเจ้าชู้หรี่มอง “หาคนกล่อมนอนอยู่”“สงสัยจะชินกับการมีคนกล่อมนอนล่ะสิคะ”หญิงสาวมีอาการคอแข็งขึ้นมาฉับพลัน“ไม่เคยมีใครกล่อมสักที”“เชื่อได้แน่เหรอคะ ว่านายหัวอัคนีผู้ยิ่งใหญ่จะไม่เคยมีใครกล่อมนอน”“เชื่อได้สิครับ รักเมียคนเดียว ไม่เคยไปทำเ

  • จำเลยอัคนี (ซีรีส์ชุด : จอมใจอสูร ลำดับที่ ๑)    บทที่ 85

    อัคนีก็ได้รับอนุญาตให้ออกจากโรงพยาบาลในอีกสองสัปดาห์ต่อมา โดยมีวีไปรับแต่เช้ามืด ซึ่งก็เป็นเวลาเดียวกับพระอาทิตย์ดวงโตกำลังจะโผล่พ้นขอบน้ำทะเลอันกว้างใหญ่ ขึ้นมาทักทายทุกสรรพสิ่งบนโลกใบนี้เฉกเช่นเดียวกับทุกๆ วัน บรรยากาศธรรมชาติในตอนเช้านั้นช่างแลดูสดใสบริสุทธิ์ โอบล้อมด้วยสายลมแสงแดดและท้องทะเลสีคราม ทำให้ชายหนุ่มสูดลมหายใจเข้าเต็มปอดด้วยความดีใจ ที่ได้กลับมาที่นี่อีกครั้งพร้อมกับคนที่เขารักทั้งสองคนเมื่อสองวันก่อน นิชมลได้สั่งให้ป้าแจ๋วจัดห้องให้อัคนีบนเรือนหลังใหญ่เช่นเดิม ส่วนเธอย้ายไปอยู่อีกห้องกับลูกชาย“คุณพักห้องนี้เหมือนเดิมนะคะ…” เสียงหวานเอื้อนเอ่ยเมื่อประคองเขาขึ้นมาถึงห้อง แล้วพาไปนั่งลงบนเตียงกว้างซึ่งเคยเป็นเตียงของเขา“แล้วคุณล่ะมล”“มลก็กลับไปอยู่ห้องเดิมของมลสิคะ”“ทำไมไม่อยู่ห้องเดียวกันล่ะครับ” เสียงทุ้มถามอ้อนๆ ด้วยแววตากรุ้มกริ่ม“ได้ไงกันคะ” หญิงสาวค้อนอย่างน่ารัก “มลก็ขาดทุนแย่สิแบบนั้น”“ถ้างั้นเรารีบแต่งงานกันเถอะนะมล ผมเหงา ไม่อยากอยู่คนเดียว”นิชมลเบ้ปากคล้ายกับจะยิ้ม “เมื่อก่อนก็อยู่ได้นี่นา ไม่เห็นจะบ่นแบบนี้เลย”“อยู่ได้แต่ทรมานน่าดู...” สีหน้าเขาเคร่งเ

  • จำเลยอัคนี (ซีรีส์ชุด : จอมใจอสูร ลำดับที่ ๑)    บทที่ 84

    ไพลิณีย์มาที่โรงพยาบาลเพื่อเยี่ยมอาการของอัคนี ครั้นพอเปิดประตูเข้ามาก็เห็นนิชมลยืนอยู่ข้างๆ เตียงชายหนุ่ม ไพลิณีย์จึงมีสีหน้าเจื่อนไปเล็กน้อย“คุณนิชมล...”“สวัสดีค่ะคุณลิน” นิชมลเอ่ยทักทายพร้อมกับยิ้มให้ราวกับไม่ได้โกรธเคืองกันมาก่อน“คุณสบายดีนะคะ”“มลสบายดีค่ะ และก็อยากจะขอโทษคุณลินเรื่องที่...” นิชมลกำลังจะขยับปากพูด“อย่าพูดถึงมันเลยค่ะคุณนิชมล เรื่องมันผ่านมาตั้งนานแล้ว เอาเป็นว่าลินให้อภัยค่ะ จากนี้ไปเรามาเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันดีกว่านะคะ ความจริงที่เรื่องเป็นแบบนี้ก็เพราะเพลิงไม่เคยรักลินเลยต่างหากล่ะคะ”“ขอบคุณมากนะคะคุณลิน”ไพลิณีย์ยิ้มละไม ก่อนจะเข้าไปกอดนิชมลอย่างอบอุ่น อัคนีมองภาพนั้นแล้วอดยิ้มไม่ได้ เขาดีใจที่คนที่เขารักทุกคนต่างให้อภัยซึ่งกันและกัน“ว่าแต่จะแต่งงานกันเมื่อไรเหรอคะ ลินจะได้เตรียมตัดชุด” ไพลิณีย์หันไปถามคนป่วยบ้าง“แล้วแต่มลเขาน่ะครับลิน” นายหัวหนุ่มยื่นมือของตัวเองไปจับมือเรียวเล็กของนิชมลแบบเอาใจ พร้อมทั้งขยิบตาข้างเดียวยิบๆ อย่างยวนยั่ว“ว่าไงคะคุณมล”“มลขอตัวไปดูพอลก่อนนะคะ ไม่รู้ไปเล่นซนอยู่ที่ไหน” นิชมลเดินหนีอย่างเขินๆ ปล่อยให้ไพลิณีย์และอัคนีมองตาม

  • จำเลยอัคนี (ซีรีส์ชุด : จอมใจอสูร ลำดับที่ ๑)    บทที่ 83

    จากนั้นสารวัตรสัญญาและตำรวจร้อยเวรอีกนายก็ลากลับ บรรยากาศในห้องกลับมาเงียบอีกครั้ง นิชมลกำลังจะขยับหนีไปนั่งที่โซฟาตัวยาว แต่กลับถูกมือหนารั้งไว้เสียก่อน“จะไปไหนครับที่รัก”“มลจะไปนั่งตรงโน้นค่ะ” หญิงสาวบุ้ยปากไปที่โซฟาตัวยาว“นั่งนี่ก็ได้” คนป่วยออดอ้อน ทำตาวิบวับ“มลไม่ได้ไปไหนนี่คะ”“อยากให้อยู่ใกล้ๆ ขอกอดหน่อยนะ ไม่ได้กอดตั้งนาน”“ไหนว่าไม่อยากแตะต้องมลไงคะ” เธอแขวะให้จนได้“ก็ตอนนั้นคนมันหึงนี่ คิดว่ามลมีคนอื่น แล้วยังทำท่ารังเกียจผมอีกต่างหาก”“แล้วรู้ได้ยังไงว่ามลไม่มีคนอื่น”“รู้สิ...เพราะมลตัวสั่นมากตอนที่ถูกผมเมกเลิฟ...” ชายหนุ่มกระเซ้าเสียงแหบพร่า พลางมองหน้าคนถามด้วยแววตากรุ้มกริ่มนิชมลหน้าแดงแปร๊ดอีกระลอก เผลอใช้กำปั้นทุบที่หน้าอกเขาเบาๆ แต่ก็ไม่ได้ทำให้อัคนีรู้สึกเจ็บปวดอะไร ดวงตาคู่คมจ้องมองใบหน้าสวยอย่างแสนรักใคร่ โดยนึกอยากจะหายไวๆ และพาเธอกระโจนขึ้นเตียงให้สมกับที่โหยหามานานแสนนาน“มลจ๋า...”“ขา...” หญิงสาวขานรับเสียงหวาน“คืนนี้อยู่เป็นเพื่อนผมนะ”“ถ้ามลอยู่กับคุณแล้วลูกล่ะคะ” นิชมลตกอยู่ในสภาวะของคนที่ห่วงหน้าพะวงหลัง“อืม...นั่นสิ”ในขณะที่ทั้งสองกำลังขบคิดอยู่น

  • จำเลยอัคนี (ซีรีส์ชุด : จอมใจอสูร ลำดับที่ ๑)    บทที่ 82

    “บางทีมลอาจจะต้องขอบคุณคุณอรนะคะ เพราะการจากไปครั้งนั้นทำให้มลได้เจอสิ่งดีๆ ในชีวิตหลายอย่าง” นิชมลบอกยิ้มๆ“หลานของอรชื่ออะไรคะ” อรนิดาถามต่อ ความหนักอึ้งที่แบกอยู่ในใจมานานตอนนี้เบาโหวงเมื่อได้รับการให้อภัยจากหญิงสาวที่ยืนอยู่ตรงหน้า“ชื่อพอลค่ะ”“พอล...” หญิงสาวบุ้ยปาก ทำท่าครุ่นคิด “คล้องจองกับเพลิงจังเลย”“เอ่อ...” นิชมลอึกอักด้วยความขัดเขิน เพราะไม่คิดว่าอรนิดาจะทันสังเกตว่าเธอจงใจตั้งชื่อนี้ให้ลูกก็เพราะคิดถึงเขา...นายหัวอัคนีที่รัก“ให้อภัยอาเพลิงได้ไหมมล ความจริงแล้วอาเพลิงรักมลมากและไม่รู้เรื่องใดๆ ด้วยเลย อาเพลิงอาจจะผิดที่จับมลมาทารุณ แต่อาเพลิงก็หลงรักมลเข้าจริงๆ ตั้งแต่ที่มลจากไป อาเพลิงก็เศร้ามาก ไม่เป็นอันทำการทำงานจนทุกอย่างพังทลายลงเหมือนอย่างที่มลเห็นนี่แหละ” อรนิดาง้อนิชมลแทนอาของตนอีกแรง โดยไม่รู้ว่าก่อนหน้านี้ทั้งนิชมลและอัคนีปรับความเข้าใจกันแล้วหรือยัง...นิชมลไม่ตอบอะไรนอกจากยิ้มอย่างเดียว แต่แค่นั้นก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้อรนิดายิ้มออกมาได้บ้าง อรนิดาสัญญากับตัวเองว่าต่อไปนี้เธอจะรักคนรอบข้างให้มากกว่าที่รักตัวเอง“อรอยากเห็นหน้าพอลจัง”“ตอนนี้พอลอยู่ที่โรงแรม

  • จำเลยอัคนี (ซีรีส์ชุด : จอมใจอสูร ลำดับที่ ๑)    บทที่ 44

    อัคนีก้าวลงจากรถ โดยมีป้าแจ๋วคอยยืนรอถือหมวกให้“คุณราเชนมาค่ะนายหัว”“มานานหรือยังครับป้า”“มาได้สักพักแล้วค่ะ ตอนนี้อยู่ในห้องโถงกับคุณมล”ประโยคนั้นทำให้อัคนีถึงกับหูผึ่ง เมื่อนึกถึงท่าทางของอีกฝ่ายที่มีต่อนิชมล เขารีบสาวเท้ายาวๆ เข้าไปในห้องโถงอย่างรวดเร็ว แล้วก็ต้องทำหน้าทู่เป็นปลาบู่ชนเขื่อน

  • จำเลยอัคนี (ซีรีส์ชุด : จอมใจอสูร ลำดับที่ ๑)    บทที่ 39

    “ชอบทำตัวมีปัญหาเหมือนเด็ก” พูดพลางโคลงศีรษะเล็กน้อย แล้วกดจมูกลงที่แก้มขาวนวลอย่างมันเขี้ยว ก่อนจะผละใบหน้าออกมาระบายยิ้ม “แถมยังดื้อไม่มีใครเกินอีกด้วย”“ใครดื้อ!” หญิงสาวสบถ ก่อนจะพยายามผุดลุกขึ้นเพื่อหมายจะหลุดพ้นจากวงแขนใหญ่ “ปล่อยนะ คุณนี่ไม่น่าให้เข้าใกล้เลยจริงๆ”“ก็มลยั่วผมเองนะ” เสียงพูดน

  • จำเลยอัคนี (ซีรีส์ชุด : จอมใจอสูร ลำดับที่ ๑)    บทที่ 35

    “ยะ...อย่ากอดแน่นสิ...ฉันอึดอัดนะ...”เสียงนั้นเอ่ยออกมาคล้ายกับคนติดอ่าง ดวงตายังคงหลับปี๋ เพราะไม่กล้าเดาสุ่มว่าเขาจะทำอะไรต่อและในจังหวะนั้นเอง ฝ่ามือแกร่งก็ค่อยๆ ไล้ลูบไปตามใบหูขาวสะอาด ทำเอาร่างบางสะดุ้งตกใจวาบเหมือนโดนเหล็กร้อน ลำคอขาวเนียนหดย่นด้วยความสะท้านเยือกทันทีอัคนียิ้มที่มุมปาก ก่อ

  • จำเลยอัคนี (ซีรีส์ชุด : จอมใจอสูร ลำดับที่ ๑)    บทที่ 33

    เช้านี้นิชมลตื่นแต่เช้าด้วยอาการคลื่นไส้ที่ยังรุมเร้าเช่นเดิม หากไม่รุนแรงเท่ากับวันก่อนๆ เธอจึงไม่เพลียเท่าใดนักหลังจากทานอาหารเช้าเสร็จ หญิงสาวก็ออกไปเดินเล่นที่ชายหาดใกล้ๆ กับกระท่อม นิชมลสูดเอาความสดชื่นของลมเย็นๆ ที่พัดพรายเข้ามาโอบล้อมกายจนรู้สึกสะท้านเยือก ความชาวาบแล่นปลาบไปทั่วร่าง สมองคล

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status