Share

บทที่ 11

last update Tanggal publikasi: 2025-12-27 23:55:29

อีกหนึ่งชั่วโมงต่อมา อัคนีก็กลับเข้ามาอีกครั้ง และทันทีที่เขาเปิดประตู เรือนร่างงดงามสวยสง่าของนิชมลก็สะกดให้เขาถึงกับอึ้งไปหลายวินาที ใบหน้าอ่อนหวานของหญิงสาวถูกตกแต่งด้วยเครื่องสำอางอย่างประณีต ขับให้วงหน้าเนียนใสนั้นดูสวยโดดเด่นขึ้นมาเป็นเท่าทวี ผมนุ่มสลวยที่ถูกไดร์จนเป็นมันเงา ปล่อยสยายเต็มกลางหลัง ชุดเกาะอกนั้นเผยลาดไหล่ชดช้อยและเนินอกอวบอิ่มที่โผล่พ้นขอบเสื้อให้เห็นพอรำไร สีฟ้าของชุดขับสีผิวขาวนวลให้ผ่องผุดผาด ช่วงขาเรียวสวยถูกรองรับด้วยรองเท้าส้นสูงสีขาว ทั้งหมดนี้ทำให้นิชมลสวยสง่าดั่งซินเดอเรลล่าที่แปลงโฉมไปงานเต้นรำของเจ้าชายรูปงาม

“สวยถูกใจไหมคะ” เจ้าของร้านยิ้มหวาน ก่อนจะจับนิชมลหมุนรอบตัวที่หน้ากระจก

“สวยมากครับ”

ร่างสูงสง่าเดินเข้ามา ดวงตาสีเข้มค่อยๆ กวาดมองเรือนร่างของหญิงสาวช้าๆ ทำเอาจุดสีแดงลามเลียไปทั่วพวงแก้มใส ริมฝีปากที่เคลือบด้วยลิปสติกเนื้อดี แย้มยิ้มออกมาแบบเขินๆ กับสายตาที่บ่งบอกถึงความชื่นชมอย่างเปิดเผย

“ทำไมต้องให้ฉันแต่งตัวแบบนี้ด้วยคะ”

“อยากเห็นว่าคุณจะสวยมากแค่ไหน...” ชายหนุ่มส่งสายตาหวานฉ่ำเหมือนน้ำตาลเชื่อม “...แล้วผมก็ไม่ผิดหวังจริงๆ”

หญิงสาวหมุนตัวหลบ ใบหน้าแดงระเรื่อ “แค่นั้นเองเหรอคะ”

“ไม่ใช่แค่นั้น แต่อยากพาไปที่ที่หนึ่งด้วยครับ”

พูดจบ...เขาก็ผละไปจ่ายเงินให้กับเจ้าของร้าน ก่อนจะพาหญิงสาวเดินออกไปขึ้นรถ ท่ามกลางสายตาหลายๆ คู่ที่มองมาอย่างชื่นชมในความหล่อและความสวยของทั้งสอง

อัคนีพาหญิงสาวมาที่โรงแรมแห่งหนึ่งซึ่งเป็นโรงแรมที่เธอเคยทำงานอยู่ และเป็นที่ที่เขาและเธอพบกันเป็นครั้งแรก

“รู้ใช่ไหมว่าทำไมผมถึงพามาที่นี่”

เขาหันมาถามเสียงนุ่ม นิชมลไม่ตอบแต่อมยิ้มอย่างเขินๆ

“ค่าอาหารของโรงแรมนี้แพงน่าดูนะคะ ฉันจะมีปัญญาจ่ายหรือเปล่าก็ไม่รู้”

“มื้อนี้ผมขอเลี้ยงเอง”

“ไม่ได้นะคะ” นิชมลแย้งขึ้น “ฉันเป็นคนติดคุณไว้ ยังไงก็ต้องเลี้ยง”

“เอาไว้วันหลังเถอะนะ ผมไม่อยากให้ความสัมพันธ์ของเราจบลงแค่อาหารสองมื้อ”

ดวงตาสีบรั่นดีเป่ามนตร์หวามหวานจนหญิงสาวแทบจะล่องลอย

บนห้องอาหารสุดหรูของโรงแรมระดับห้าดาว

เสียงไวโอลินในทำนองหวานเสนาะหู ถูกบรรเลงขับกล่อมออกมาให้กับแขกที่ล้วนแต่เป็นระดับมหาเศรษฐีฟังอย่างสบายๆ อัคนีพานิชมลมานั่งที่โต๊ะซึ่งมีประกายแสงเทียนนวลลออตาสาดส่อง จากนั้นก็หันไปสั่งอาหารและเครื่องดื่ม แล้วจึงหันกลับมามองเธอด้วยสายตาเล้าโลม ละเมียดอภิรมย์แบบที่ทำให้นิชมลเขินอายเป็นที่สุด

“ให้เกียรติเต้นรำกับผมสักเพลงนะครับ” เขาเอ่ยชวนแล้วลุกขึ้นมาโอบประคองร่างอรชรให้ไปเต้นรำด้วยกัน

นิชมลไม่กล้าปฏิเสธ ได้แต่ลุกขึ้นตาม ลำแขนแข็งแรงจึงสอดมาที่เอวเล็กแล้วรั้งร่างบางเข้าไปหา เขาทำให้เธอเหมือนเป็นซินเดอเรลล่าผู้โชคดีที่ได้เต้นรำกับเจ้าชายรูปงาม

“คุณมีชื่อเล่นไหม” เสียงทุ้มเอ่ยถามนุ่มนวล

“มีค่ะ...ชื่อมล”

“ถ้าอย่างนั้นผมขอเรียกคุณว่ามลนะ แล้วก็อยากให้คุณแทนตัวเองว่ามลเวลาพูดกับผมด้วย” น้ำเสียงนั้นออดอ้อนแต่ก็ฟังดูอบอุ่น จนนิชมลเผลอพยักหน้าอย่างไม่ลังเล

“ก็ได้ค่ะ”

“เคยมีคนบอกไหม ว่ามลเป็นคน ‘น่ารัก’ แค่ไหน”

“หืมม...” หญิงสาวทำหน้าครุ่นคิด แล้วจึงตอบกลับเบาๆ “ไม่เคยค่ะ”

“แปลกนะ”

“แปลกตรงไหนคะ” นิชมลคลี่ยิ้มละไม “มลหน้าตาธรรมดาจะตายค่ะ”

“ไม่จริงหรอก คุณเป็นผู้หญิงที่ดึงดูดสายตามาก ดึงดูดเสียจนผมไม่อยากจะเบนสายตาไปทางอื่น”

อัคนีพาเธอขยับไปตามจังหวะเพลงเรื่อยๆ พร้อมกับชวนคุยอย่างสนิทสนม หลายต่อหลายครั้งที่เธอแอบมองใบหน้าหล่อคมคายด้วยความชื่นชม กลิ่นน้ำหอมราคาแพงที่โชยฟุ้งอวลออกมาจากบุรุษ ทำให้นิชมลรู้สึกเหมือนจะยืนไม่ติดพื้น ร่างกายอ่อนเปลี้ยจนเซถลาเข้าไปปะทะกับอกแกร่ง

“เป็นอะไรหรือเปล่าครับมล”

“ปะ...เปล่าค่ะ” เสียงหวานตอบขณะในหัวเริ่มหมุนเคว้ง “มล แค่รู้สึกมึนๆ นิดหน่อย”

ถ้าอย่างนั้นไปนั่งพักก่อนนะ”

“ค่ะ”

นิชมลกลับไปนั่งที่โต๊ะได้พักหนึ่ง ก็รู้สึกว่าอาการมึนศีรษะของตัวเองยังไม่ลดลง ใบหน้าสวยหวานซีดเผือดทันที ดวงตาคู่สวยเริ่มปรือปรอยและพร่าเลือน...

“ดูท่าทางคุณไม่ค่อยดีเลย เรากลับเลยนะครับ” เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นอาการของเธอไม่ค่อยจะสู้ดี

“ค่ะ...”

อัคนีรีบหันไปเรียกบริกรมาเก็บเงิน จากนั้นก็โอบเอวเล็กของหญิงสาวพาออกจากห้องอาหารของโรงแรมเพื่อไปขึ้นรถซึ่งจอดอยู่ด้านล่าง

“ถ้าง่วงก็นอนได้เลยนะครับ เดี๋ยวถึงบ้านแล้วผมจะปลุกมลเอง”

“ขอบคุณค่ะ...” เสียงหวานรับคำเบาๆ ก่อนจะหลับตาลงเมื่อพิงกายลงกับเบาะ อัคนีปรับเอนเพื่อให้เธอนอนสบายมากขึ้น ใบหน้าหล่อคมกระตุกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนจะพาร่างองอาจในชุดสูทแบรนด์หรูเดินผิวปากฮัมเพลงอ้อมไปขึ้นรถ แล้วบึ่งทะยานออกไปจากโรงแรมแห่งนั้นทันที...

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • จำเลยอัคนี (ซีรีส์ชุด : จอมใจอสูร ลำดับที่ ๑)    บทที่ 87 จบบริบูรณ์

    งานแต่งงานระหว่าง ‘อัคนี’ และ ‘นิชมล’ ถูกจัดขึ้นในอีกหนึ่งสัปดาห์ต่อมา คนที่มาร่วมงานเป็นเพียงคนในครอบครัวและคนสนิทเท่านั้นบรรยากาศในงานเต็มไปด้วยความเป็นกันเองและความชื่นมื่น เดวิดกับซาร่าบินตรงจากประเทศอังกฤษเพื่อมาร่วมงานของลูกสาวบุญธรรม เช่นเดียวกับพ่อและแม่ของนิชมลที่มาร่วมงานนี้ด้วย“แด๊ดกับมัมขอให้ลูกมีความสุขมากๆ นะแนนซี่” ซาร่ากล่าวอวยพร“ขอบคุณค่ะ มัมไม่โกรธใช่ไหมคะ ที่แนนซี่ไม่ได้อยู่ดูแลมัมแล้ว”“จะโกรธทำไมล่ะลูก ความสุขของแนนซี่กับพอลสำคัญที่สุด” ซาร่าตอบด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม ก่อนจะยื่นหน้าเข้ามากระซิบอะไรบางอย่าง “เขาหล่อมากเลยนะแนนซี่”นิชมลยิ้มเขินๆ “ค่ะมัม”“ฉันฝากแนนซี่กับพอลด้วยนะคุณอัคนี” ซาร่าหันไปทางเจ้าบ่าว“ผมสัญญาด้วยชีวิตครับว่าจะดูแลทั้งสองคนให้ดีที่สุด” ชายหนุ่มยืนยันด้วยน้ำเสียงและแววตาที่หนักแน่น“ขอบคุณมากๆ”“ผมต่างหากที่ต้องพูดคำนี้ เพราะคุณซาร่ากับคุณเดวิดช่วยดูแลภรรยาและลูกชายของผมเป็นอย่างดี...” อัคนียกมือขึ้นไหว้สองสามีภรรยาชาวอังกฤษ“ไม่ต้องขอบคุณหรอก เพราะแนนซี่คือลูกสาวของเราเหมือนกัน”การอวยพรของเดวิดและซาร่าจบลงด้วยความซาบซึ้ง จากนั้นก็เป็นแขก

  • จำเลยอัคนี (ซีรีส์ชุด : จอมใจอสูร ลำดับที่ ๑)    บทที่ 86

    คืนนี้พระจันทร์ทรงกลดทอแสงอร่ามเรืองอยู่เหนือยอดมะพร้าวที่ไหวไปมาน้อยๆ ช่างแลดูงดงามยิ่งนัก ก่อนเข้านอนบรรยากาศนั้นเงียบสงบจนได้ยินเสียงร้องของหัวใจบอกว่ามีความสุขได้อย่างชัดเจนพอลหลับไปแล้วเพราะเหนื่อยล้าจากการเล่นสนุกสนานมาตลอดทั้งวัน นิชมลก้มลงจูบที่หน้าผากเล็กนั้นเบาๆ แล้วจึงเดินไปยืนชื่นชมความงามของธรรมชาติในยามค่ำคืนที่ริมหน้าต่างในขณะที่ร่างอรชรกำลังทอดมองอยู่นั้น ไออุ่นหวามๆ ของกายแกร่งก็ลอยล่องมาพร่างพรมเบียดแนบจากด้านหลัง ก่อนที่ลำแขนแข็งแรงจะสอดเข้ารวบเอวบาง พร้อมๆ กับปลายจมูกโด่งเป็นสันฝังลงที่ต้นคอขาวละมุน“อุ๊ย...” หญิงสาวอุทานเบาๆ เพราะไม่คิดว่าอัคนีจะเข้ามาในนี้“ทำไมยังไม่นอน หือ...” เสียงทุ้มกระซิบถามในขณะที่ยังคลอเคลียดอมดมอยู่กับพวงแก้มขาวอมชมพู“แล้วคุณล่ะคะ” เธอหันหน้ากลับมาถามเขาบ้าง “ทำไมถึงยังไม่นอน”“นอนไม่หลับ” เขาทำสายตาเจ้าชู้หรี่มอง “หาคนกล่อมนอนอยู่”“สงสัยจะชินกับการมีคนกล่อมนอนล่ะสิคะ”หญิงสาวมีอาการคอแข็งขึ้นมาฉับพลัน“ไม่เคยมีใครกล่อมสักที”“เชื่อได้แน่เหรอคะ ว่านายหัวอัคนีผู้ยิ่งใหญ่จะไม่เคยมีใครกล่อมนอน”“เชื่อได้สิครับ รักเมียคนเดียว ไม่เคยไปทำเ

  • จำเลยอัคนี (ซีรีส์ชุด : จอมใจอสูร ลำดับที่ ๑)    บทที่ 85

    อัคนีก็ได้รับอนุญาตให้ออกจากโรงพยาบาลในอีกสองสัปดาห์ต่อมา โดยมีวีไปรับแต่เช้ามืด ซึ่งก็เป็นเวลาเดียวกับพระอาทิตย์ดวงโตกำลังจะโผล่พ้นขอบน้ำทะเลอันกว้างใหญ่ ขึ้นมาทักทายทุกสรรพสิ่งบนโลกใบนี้เฉกเช่นเดียวกับทุกๆ วัน บรรยากาศธรรมชาติในตอนเช้านั้นช่างแลดูสดใสบริสุทธิ์ โอบล้อมด้วยสายลมแสงแดดและท้องทะเลสีคราม ทำให้ชายหนุ่มสูดลมหายใจเข้าเต็มปอดด้วยความดีใจ ที่ได้กลับมาที่นี่อีกครั้งพร้อมกับคนที่เขารักทั้งสองคนเมื่อสองวันก่อน นิชมลได้สั่งให้ป้าแจ๋วจัดห้องให้อัคนีบนเรือนหลังใหญ่เช่นเดิม ส่วนเธอย้ายไปอยู่อีกห้องกับลูกชาย“คุณพักห้องนี้เหมือนเดิมนะคะ…” เสียงหวานเอื้อนเอ่ยเมื่อประคองเขาขึ้นมาถึงห้อง แล้วพาไปนั่งลงบนเตียงกว้างซึ่งเคยเป็นเตียงของเขา“แล้วคุณล่ะมล”“มลก็กลับไปอยู่ห้องเดิมของมลสิคะ”“ทำไมไม่อยู่ห้องเดียวกันล่ะครับ” เสียงทุ้มถามอ้อนๆ ด้วยแววตากรุ้มกริ่ม“ได้ไงกันคะ” หญิงสาวค้อนอย่างน่ารัก “มลก็ขาดทุนแย่สิแบบนั้น”“ถ้างั้นเรารีบแต่งงานกันเถอะนะมล ผมเหงา ไม่อยากอยู่คนเดียว”นิชมลเบ้ปากคล้ายกับจะยิ้ม “เมื่อก่อนก็อยู่ได้นี่นา ไม่เห็นจะบ่นแบบนี้เลย”“อยู่ได้แต่ทรมานน่าดู...” สีหน้าเขาเคร่งเ

  • จำเลยอัคนี (ซีรีส์ชุด : จอมใจอสูร ลำดับที่ ๑)    บทที่ 84

    ไพลิณีย์มาที่โรงพยาบาลเพื่อเยี่ยมอาการของอัคนี ครั้นพอเปิดประตูเข้ามาก็เห็นนิชมลยืนอยู่ข้างๆ เตียงชายหนุ่ม ไพลิณีย์จึงมีสีหน้าเจื่อนไปเล็กน้อย“คุณนิชมล...”“สวัสดีค่ะคุณลิน” นิชมลเอ่ยทักทายพร้อมกับยิ้มให้ราวกับไม่ได้โกรธเคืองกันมาก่อน“คุณสบายดีนะคะ”“มลสบายดีค่ะ และก็อยากจะขอโทษคุณลินเรื่องที่...” นิชมลกำลังจะขยับปากพูด“อย่าพูดถึงมันเลยค่ะคุณนิชมล เรื่องมันผ่านมาตั้งนานแล้ว เอาเป็นว่าลินให้อภัยค่ะ จากนี้ไปเรามาเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันดีกว่านะคะ ความจริงที่เรื่องเป็นแบบนี้ก็เพราะเพลิงไม่เคยรักลินเลยต่างหากล่ะคะ”“ขอบคุณมากนะคะคุณลิน”ไพลิณีย์ยิ้มละไม ก่อนจะเข้าไปกอดนิชมลอย่างอบอุ่น อัคนีมองภาพนั้นแล้วอดยิ้มไม่ได้ เขาดีใจที่คนที่เขารักทุกคนต่างให้อภัยซึ่งกันและกัน“ว่าแต่จะแต่งงานกันเมื่อไรเหรอคะ ลินจะได้เตรียมตัดชุด” ไพลิณีย์หันไปถามคนป่วยบ้าง“แล้วแต่มลเขาน่ะครับลิน” นายหัวหนุ่มยื่นมือของตัวเองไปจับมือเรียวเล็กของนิชมลแบบเอาใจ พร้อมทั้งขยิบตาข้างเดียวยิบๆ อย่างยวนยั่ว“ว่าไงคะคุณมล”“มลขอตัวไปดูพอลก่อนนะคะ ไม่รู้ไปเล่นซนอยู่ที่ไหน” นิชมลเดินหนีอย่างเขินๆ ปล่อยให้ไพลิณีย์และอัคนีมองตาม

  • จำเลยอัคนี (ซีรีส์ชุด : จอมใจอสูร ลำดับที่ ๑)    บทที่ 83

    จากนั้นสารวัตรสัญญาและตำรวจร้อยเวรอีกนายก็ลากลับ บรรยากาศในห้องกลับมาเงียบอีกครั้ง นิชมลกำลังจะขยับหนีไปนั่งที่โซฟาตัวยาว แต่กลับถูกมือหนารั้งไว้เสียก่อน“จะไปไหนครับที่รัก”“มลจะไปนั่งตรงโน้นค่ะ” หญิงสาวบุ้ยปากไปที่โซฟาตัวยาว“นั่งนี่ก็ได้” คนป่วยออดอ้อน ทำตาวิบวับ“มลไม่ได้ไปไหนนี่คะ”“อยากให้อยู่ใกล้ๆ ขอกอดหน่อยนะ ไม่ได้กอดตั้งนาน”“ไหนว่าไม่อยากแตะต้องมลไงคะ” เธอแขวะให้จนได้“ก็ตอนนั้นคนมันหึงนี่ คิดว่ามลมีคนอื่น แล้วยังทำท่ารังเกียจผมอีกต่างหาก”“แล้วรู้ได้ยังไงว่ามลไม่มีคนอื่น”“รู้สิ...เพราะมลตัวสั่นมากตอนที่ถูกผมเมกเลิฟ...” ชายหนุ่มกระเซ้าเสียงแหบพร่า พลางมองหน้าคนถามด้วยแววตากรุ้มกริ่มนิชมลหน้าแดงแปร๊ดอีกระลอก เผลอใช้กำปั้นทุบที่หน้าอกเขาเบาๆ แต่ก็ไม่ได้ทำให้อัคนีรู้สึกเจ็บปวดอะไร ดวงตาคู่คมจ้องมองใบหน้าสวยอย่างแสนรักใคร่ โดยนึกอยากจะหายไวๆ และพาเธอกระโจนขึ้นเตียงให้สมกับที่โหยหามานานแสนนาน“มลจ๋า...”“ขา...” หญิงสาวขานรับเสียงหวาน“คืนนี้อยู่เป็นเพื่อนผมนะ”“ถ้ามลอยู่กับคุณแล้วลูกล่ะคะ” นิชมลตกอยู่ในสภาวะของคนที่ห่วงหน้าพะวงหลัง“อืม...นั่นสิ”ในขณะที่ทั้งสองกำลังขบคิดอยู่น

  • จำเลยอัคนี (ซีรีส์ชุด : จอมใจอสูร ลำดับที่ ๑)    บทที่ 82

    “บางทีมลอาจจะต้องขอบคุณคุณอรนะคะ เพราะการจากไปครั้งนั้นทำให้มลได้เจอสิ่งดีๆ ในชีวิตหลายอย่าง” นิชมลบอกยิ้มๆ“หลานของอรชื่ออะไรคะ” อรนิดาถามต่อ ความหนักอึ้งที่แบกอยู่ในใจมานานตอนนี้เบาโหวงเมื่อได้รับการให้อภัยจากหญิงสาวที่ยืนอยู่ตรงหน้า“ชื่อพอลค่ะ”“พอล...” หญิงสาวบุ้ยปาก ทำท่าครุ่นคิด “คล้องจองกับเพลิงจังเลย”“เอ่อ...” นิชมลอึกอักด้วยความขัดเขิน เพราะไม่คิดว่าอรนิดาจะทันสังเกตว่าเธอจงใจตั้งชื่อนี้ให้ลูกก็เพราะคิดถึงเขา...นายหัวอัคนีที่รัก“ให้อภัยอาเพลิงได้ไหมมล ความจริงแล้วอาเพลิงรักมลมากและไม่รู้เรื่องใดๆ ด้วยเลย อาเพลิงอาจจะผิดที่จับมลมาทารุณ แต่อาเพลิงก็หลงรักมลเข้าจริงๆ ตั้งแต่ที่มลจากไป อาเพลิงก็เศร้ามาก ไม่เป็นอันทำการทำงานจนทุกอย่างพังทลายลงเหมือนอย่างที่มลเห็นนี่แหละ” อรนิดาง้อนิชมลแทนอาของตนอีกแรง โดยไม่รู้ว่าก่อนหน้านี้ทั้งนิชมลและอัคนีปรับความเข้าใจกันแล้วหรือยัง...นิชมลไม่ตอบอะไรนอกจากยิ้มอย่างเดียว แต่แค่นั้นก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้อรนิดายิ้มออกมาได้บ้าง อรนิดาสัญญากับตัวเองว่าต่อไปนี้เธอจะรักคนรอบข้างให้มากกว่าที่รักตัวเอง“อรอยากเห็นหน้าพอลจัง”“ตอนนี้พอลอยู่ที่โรงแรม

  • จำเลยอัคนี (ซีรีส์ชุด : จอมใจอสูร ลำดับที่ ๑)    บทที่ 1

    ร่างสูงสง่าดั่งม้ายูนิคอร์นในชุดสูทเรียบหรู เจ้าของความสูงหกฟุตสองนิ้วที่กำลังจะเยื้องย่างพ้นประตูหน้าโรงแรม ได้ตกเป็นเป้าสายตาของพนักงานสาวๆ และแขกเหรื่อหลายคน ทั้งนี้เพราะบุคลิกอันโดดเด่นของเขา จึงเป็นแม่เหล็กชั้นดีที่ดึงดูดใครต่อใครให้ต้องมองตามบุรุษผู้นี้ไม่ได้หล่อสะอาดสะอ้านอย่างนายแบบตามหน้า

  • จำเลยอัคนี (ซีรีส์ชุด : จอมใจอสูร ลำดับที่ ๑)    บทที่ 4

    นิชมลหน้าเจื่อนและออกอาการงงๆ เล็กน้อย เพราะไม่คิดว่าเลิศภพจะรู้จักกับอรนิดา ซึ่งดูท่าทางที่อรนิดาแสดงออกมานั้นก็พอเดาออกว่าคนทั้งคู่น่าจะมีความสัมพันธ์เกินกว่าคนรู้จักกันฉันมิตร“อ้าว...อรมาได้ไง” เลิศภพเอ่ยถามแฟนสาว“คิดถึง...ก็เลยแวะมาหาน่ะค่ะ อรกะว่าจะชวนพี่ภพไปทานข้าวกลางวันด้วยกัน”“พี่กำลังจ

  • จำเลยอัคนี (ซีรีส์ชุด : จอมใจอสูร ลำดับที่ ๑)    บทที่ 3

    พยาบาลสาวคนใหม่ที่เพิ่งจะได้รับการบรรจุเป็นพนักงานประจำในตึกผ่าตัดของโรงพยาบาลเอกชนชื่อดังแห่งหนึ่ง กำลังถือแฟ้มประวัติคนไข้ไปให้หมอตามที่ได้รับคำสั่งจากหัวหน้าพยาบาล เธอเพิ่งเข้ามาทำงานได้เพียงแค่สองสัปดาห์หลังจากเรียนจบตามหลักสูตร นิชมลเลือกที่จะมาสมัครเข้าทำงานในโรงพยาบาลเอกชนแห่งนี้ ด้วยเหตุผลท

  • จำเลยอัคนี (ซีรีส์ชุด : จอมใจอสูร ลำดับที่ ๑)    บทที่ 2

    “หน็อยแน่! เจ็บใจนัก เพราะยัยผู้หญิงขายตัวนั่นคนเดียวที่ทำให้ทุกคนมองเราอย่างตำหนิแบบนั้น” ปัทมาวดีขบเขี้ยวเคี้ยวฟันอย่างเคืองขุ่น ขณะเดินไปขึ้นรถกับอรนิดา“เขาร้ายกาจกว่าที่อรคิดไว้ซะอีก เกิดมาอรยังไม่เคยถูกใครฉีกหน้าแบบนี้มาก่อน” อรนิดาพลอยมีอารมณ์ไปด้วย“ก็แน่ล่ะสิ ผู้หญิงกลางคืนก็ย่อมจัดจ้านเป็

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status