مشاركة

บทที่ 6 วันไนต์

last update تاريخ النشر: 2025-09-22 13:52:57

ภีมกดจองโรงแรมข้างบนผับแห่งนี้ วันนี้เขาคิดว่าจะกินเหล้าจนภาพตัดสักหน่อย ย้อมใจที่อกหักอีกแล้ว

         หรือเขาไม่ควรมีแฟน มีแฟนทีไรก็-อกหักไม่ชอบเลย

         ภีมกวาดตามองคนที่อยู่ในห้องทั้งหมด เพื่อนของนาวินเขาพอรู้จักเพราะเป็นรุ่นน้องในคณะฯ

         เพื่อนของรินลณี คนที่พูดเก่ง ๆ สาวสองที่สร้างความสดใสให้ทุกคนนั้นก็คือน้องพอลลี่

         ส่วนสองสาวที่เป็นแฝดใบหน้าของทั้งคู่เหมือนกันมาก มองผ่าน ๆ คงไม่มีใครแยกออก แต่เขากลับแยกออก

         น้องใบเฟิร์นผู้มีสายตาปนหยิ่งคนนั้นคือดาวมหาวิทยาลัย ส่วนอีกคนที่ใบหน้าเหมือนน้องใบเฟิร์นแต่บุคลิกจะหวาน ๆ ดูไม่หยิ่งเท่าน้องใบเฟิร์น คนนั้นชื่อน้องใบบัว

         ใบบัว ชื่อเธอคล้ายกับชื่อคนรักเก่าเขาด้วย โบว์

         ภีมยกแก้วเหล้าในมือขึ้นจิบเรื่อย ๆ ระหว่างที่นาวินกับรินลณียังแข่งกันดื่ม

น้องใบบัวว่าใครจะชนะครับภีมเอ่ยถามคนข้างกาย เธอเหมาะกับชื่อใบบัวนะ ตัวเธอหอมเหมือนดอกไม้ แต่ไม่รู้ดอกอะไร

รินณีชนะแน่นอนค่ะ พี่หมอภีมไม่ต้องห่วง ใบบัวตอบพร้อมทั้งรอยยิ้มให้เขา ภีมต้องกะพริบตาถี่ ๆ จังหวะวิ้งเมื่อกี้ที่เธอส่งมา

พี่หมอภีมไม่ต้องห่วงนะคะ รินณีชนะแน่นอน พอลลี่ยอมเป็นผู้ชายเต็มตัวทั้งเดือนเลยค่ะ ถ้ารินณีแพ้

ถ้าถึงขนาดว่าน้องพอลลี่ยอมกลับใจเป็นผู้ชาย เท่ากับว่าสาว ๆ น่าจะมั่นใจไม่น้อย ว่าแต่อะไรทำให้สาว ๆ ถึงได้มั่นใจขนาดนั้น

หรือว่าจะมีแผนอะไรเด็ดที่พวกเขาไม่รู้นะ ท่าทางคืนนี้จะสนุกแล้วเนี่ย...

น้องรินณีอาจไม่เมา แต่กูเนี่ย โคตรเมา ภีมเดินขาไขว้กันเป็นเลขแปดกว่าจะเดินมาถึงห้องพักที่จองไว้

เหล้านี่มันเหมาะกับคนอกหักเสียจริง ดูสิดู กินที่ปาก ดันเมาที่ขา แต่ไปปวดที่ใจ แต่น้ำกลับไหลที่ตา

ชีวิตแม่งเฮงซวยได้ตลอด ตั้งใจรักทุกครั้งแต่ไม่เคยได้รักอย่างที่หวังเลย เป็นสุภาพบุรุษมันไม่ดีตรงไหน แค่อยากให้พร้อมก่อนเท่านั้นเอง

“โอ๊ย!” ความเมาไม่เข้าใครออกใคร เขารู้สึกว่าอะไรกระแทกหน้าตัวเอง

“เป็นอะไรหรือเปล่าคะ” เสียงที่เหมือนจะคุ้นเคย แต่ก็ไม่คุ้นเคยเสียทีเดียว กลิ่นของเธอสิที่เขาคุ้นเคย

“โบว์...พี่เจ็บ” เสียงออดอ้อนอย่างที่ชอบทำกับอดีตแฟนดังขึ้นเบา ๆ แต่อู้อี้เต็มที คงเพราะความเมา

“เข้าห้องก่อนค่ะ” เสียงหวานของเธอทำคนเมาเดินตามอย่างว่าง่าย

เขารวบร่างบางเข้ากอดเมื่อเสียงปิดประตูดังขึ้น สองร่างล้มบนเตียงไปด้วยกัน ดวงตาหวานของคนใต้ร่างช้อนมองคนที่กอดเธอไว้

เสียงเขาเรียกชื่อเธอไม่หยุด จากนั้นริมฝีปากเขาก็ทาบทับริมฝีปากบางนุ่มของเธอ คราแรกใบบัวตกใจแต่เมื่อโดนจูบปลุกเร้า ใบบัวก็ไม่มีสติจะต้านทาน  

“พี่ขอโอกาสได้ไหม ระหว่างเรามันดีมากไม่ใช่เหรอ” นี่คงเป็นโอกาสเดียวที่เขาจะต้องคว้าไว้

ภีมประทับจูบริมฝีปากนุ่ม

****

พอลลี่หันซ้ายและขวาในซอกหนึ่งของห้องสมุด ไม่เข้าใจว่าวันนี้ทำไมเพื่อนสาวอย่างใบเฟิร์นถึงได้นัดเธอเพียงลำพังต้องมีอะไรในกอไผ่แน่ ๆ

         “ทางนี้” คนนั่งรอโบกมือเป็นสัญญาณให้เพื่อนคนสวย

         “มีอะไรแก” ทันทีที่ใบเฟิร์นนั่งพอลลี่ก็ถามขึ้นทันที

         “ไอ้บัวมันแปลก ๆ ฉันว่ามันต้องมีอะไรปิดบังเราแน่เลย” แฝดผู้พี่ขมวดคิ้วสีหน้ายุ่งยาก

         “ไอ้เฟิร์น ไอ้บัวมันเกิดช้ากว่าแกแค่สามนาที มันโตแล้ว บรรลุนิติภาวะแล้ว” พอลลี่ย้ำกับเพื่อนที่ห่วงน้องสาวฝาแฝดเกินเหตุ

         แต่คนหวงน้องอย่างใบเฟิร์นยังถอนหายใจ

         “แกจะปกป้องมันไปตลอดไม่ได้นะ ยังไงวันหนึ่งมันก็ต้องโต” ใบเฟิร์นผู้รักน้องแม้แต่ตอนที่รุ่นพี่อยากให้น้องประกวดดาวคณะเธอก็ยังอาสาเสียเองเพราะไม่อยากให้น้องเครียด ใบบัวขี้อายและตื่นเวทีเรื่องนี้แฝดพี่รู้ดี

         อะไรที่น้องไม่ชอบ เธอจะทำมันเอง

         “ก็ใช่ แต่ก็ห่วงไง” ใบเฟิร์นบ่น คนฟังได้แต่ระบายยิ้ม

         “เราว่านะไอ้บัวมันไม่ได้โง่ อีกอย่างคนเราต้องมีเจ็บบ้างจะได้มีภูมิคุ้มกัน”

         “หรือว่าจริง ๆ แล้วกูแค่อิจฉาน้องที่มีผัววะ”

         “เออ ไม่ต้องห่วงมันหรอก ห่วงพวกเราเนี่ยแห้งสนิทยิ่งกว่าอะไร” พอลลี่เสนอความคิดเห็น

คณะวิศวกรรมศาสตร์

         “เออ ฉันลืมเล่า” รินลณีเอ่ยขึ้น เพื่อนทั้งสามเงยหน้าจากงานในมือทันที งานของอาจารย์เอาไว้ก่อนแต่เรื่องเล่าของเพื่อนต้องใส่ใจอันดับหนึ่ง

         “เรื่องอะไร”

         “เรื่องพี่หมอภีม” เมื่อได้ยินว่าเป็นเรื่องของเขาคนนั้น ใบบัวก็รีบรวบผมทันที เพื่อไม่ให้หูบังผม เอ้ย! ผมบังหู ยอมรับว่าใส่ใจ แต่ใส่ใจนะ ไม่ได้มีใจ

         “ไหนยังไง ใครมายุ่งกับแฟนฉัน” พอลลี่ผู้รับสมอ้างเป็นแฟนได้หน้าตาเฉยเอ่ยขึ้นอย่างตื่นเต้น

         “พี่เขาเพิ่งเลิกกับแฟน ก่อนหน้าวันที่ฉันไปดวลเหล้ากับไอ้พี่วินเมื่อไม่กี่วันนั้นเองนะ เนี่ยฉันเพิ่งรู้” คำพูดของรินลณีทำคนฟังคิ้วกระตุก

         ‘ไอ้ผู้ชายตอแหล’

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • จีบครับรับไหมเอ่ย   บทที่ 99 มีลูกกันนะพี่หมอ (จบ)

    “พี่ก็อยากมีตัวเล็ก ๆ น่ารัก ๆ เหมือนภูเขาแล้ว” ภีมว่า เขาได้เลี้ยงเด็กชายภูเขาตั้งแต่แรกคลอด คำว่าวังน้ำเขียวก็แค่ปากซอยเกิดขึ้นหลังจากที่เด็กชายภูเขาเกิดเขากับใบบัวเดินทางกลับมาเยี่ยมน้องบ่อยแทบเรียกว่าทุกสัปดาห์ด้วยซ้ำ นึกว่าตัวเองจะมีลูกสาวหรือลูกชายน่ารักนุ่มนิ่มแบบนี้ก็คงดีไม่น้อย“มีลูกกันนะพี่หมอ”“แล้วเราไม่อยากทำงานเหรอ”“มีลูกก็ทำงานได้ อย่าคิดว่าลูกเป็นอุปสรรคสิ ถ้าคิดว่าลูกเป็นอุปสรรคป่านนี้แม่คงเอาบัวกับเฟิร์นไปทิ้งน้ำแล้ว” ใบบัวว่าติดตลกภีมพยักหน้าเห็นด้วย เขากับใบบัวในเวลานี้ก็ถือว่าพร้อมถึงแม้จะอายุยังน้อยแต่พวกเขาทั้งสองก็มีความพร้อมที่จะเลี้ยงเด็กคนหนึ่งให้เติบโตเป็นคนดีของสังคมได้งานแต่งงานของทั้งสองถูกจัดขึ้นในเดือนธันวาคม ปีนี้เป็นปีที่อากาศเดือนธันวาคมหนาวกว่าทุกปี วังน้ำเขียวก็เช่นกันหนาวกว่าทุกปีที่ผ่านมาเพราะอากาศหนาวทำให้ทุกคนที่มาร่วมงานต่างชื่นชอบบรรยากาศและธีมงานแต่งของทั้งคู่ช่วงเช้าเป็นพิธีรดน้ำสังข์อย่างไทย ซึ่งผู้มาร่วมงานคือเหล่าญาติและเพื่อนสนิทของทั้งคู่ ช่วงกลางคืนเป็นงานเลี้ยง “ธีมตลาดนัด” โดยเจ้าภาพจ้างซุ้มอาหารดังจากช่องทางโซเชียลมาจัดบูท

  • จีบครับรับไหมเอ่ย   บทที่ 98 ใบเฟิร์นบ่นน้องสาว

    “ไม่ต้องติดก็ได้ขนตาตัวเองไม่ได้สั้น” ใบเฟิร์นบ่นน้องสาว แต่งหน้านิดหน่อยก็สวยมากแล้ว“เค้ากลัวไม่สวย”“ตัวเป็นน้องเค้า ไม่สวยได้ไงสวยได้พี่”“นี่ชมน้องใช่ไหมเนี่ย” คนเป็นน้องทำปากยื่นอย่างหมั่นไส้“จ้า ชมสิ”“นึกว่าสวยได้แม่” ผู้เป็นแม่เดินเข้ามาหาลูกสาว“ก็ต้องสวยได้แม่อยู่แล้ว นี่น้องใบบัวลูกสาวสุดที่รักของแม่” ใบบัวทำมือบานประคองใบหน้างาม“ไปกันเถอะ ผู้ใหญ่มากันแล้ว” บุญญาบอกกับลูกสาวทั้งสองคนเมื่อเดินมาถึงห้องรับแขกของบ้าน โซฟาตัวหรูฝั่งหนึ่งคือนทีที่อุ้มลูกชายวัยเกือบสองขวบอยู่บนตัก ตรงข้ามคือภาสุและนุชรี คนที่ยืนอยู่ข้างหลังพ่อกับแม่ของเขาคือผู้ชายที่ทำให้หัวใจของเธอเต้นแรงทุกครั้งที่ได้สบตาภีมส่งรอยยิ้มให้คนรัก วันนี้น้องของเขาสวมชุดเดรสสีชมพูแขนตุ๊กตาสั้นเท่าเข่า น่ารักเสียจริงแฟนเขาบุญญานั่งลงข้างสามียื่นมืออุ้มลูกชายคนเล็กมาไว้บนตักแทน“พีพี” เด็กชายยกแขนขึ้นจะไปหาคนที่ยืนฝั่งตรงข้าม เพราะวัยยังออกเสียงไม่ชัดทำให้เรียกชื่อแฟนพี่สาวยังไม่ชัดจาก ‘ภีม’ กลายเป็น ‘พีพี’ภีมเดินเข้ามาหาเด็กชายและอุ้มไว้ในอ้อมกอดอย่างที่ทำเป็นประจำ“เริ่มเลยแล้วกันนะ” ภาสุเริ่มก่อน ตื่นเต้นไม่น

  • จีบครับรับไหมเอ่ย   บทที่ 97 ถึงเวลาเปลี่ยนสถานะ  

    “อ๋อ ผมบล็อก ไปก่อนนะครับผมรีบ” คำตอบของภีมทำคนฟังนิ่งอึ้ง แต่ไม่ทันจะได้พูดอะไรต่อเขาก็วิ่งหายไปทางประตูเสียแล้ว เธออยากจะร้องเรียกแต่ก็ทำไม่ได้เพราะโรงพยาบาลไม่เหมาะกับการใช้เสียงดังภีมรีบวิ่งตามทางเท้าราวกับหนีเสือ เจอกันครั้งเดียวก็พออย่าให้เจอกันอีกเลยเมื่อมาถึงห้องเขากวาดสายตามองรอบห้องแต่กลับไม่พบเจ้าของร่างบางที่แสนคิดถึง มุมปากยกยิ้มเมื่อคิดถึงคำพูดของตัวเอง เขาบอกเธอว่าให้อาบน้ำรอหอม ๆเสียงเปิดประตูห้องน้ำทำให้คนที่นอนหลับตาพริ้มอยู่ในอ่างลืมตาขึ้นมองคนที่เพิ่งเข้ามา“อาบน้ำด้วยกันไหมคะ”“ครับ” คุณหมอหนุ่มสลัดผ้าออกจากกายแกร่งทันที หย่อนกายเปลือยเปล่าลงนั่งฝั่งตรงข้ามเธอ สายตาเธอเป็นประกายด้วยความวาบหวามเมื่อเขานั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามของอ่างอาบน้ำ“เมื่อยไหมคะ” ปลายเท้าเล็กแตะต้องตรงส่วนกลางกายที่ตั้งชันตั้งแต่ก่อนจะลงน้ำ“ครับ แข็งไปหมด นวดให้หน่อยนะครับเมียจ๋า” เขาจับเท้าเล็กให้ถูไถกับส่วนที่บอกว่าแข็งไปหมดให้เธอรับรู้ความแข็ง“แข็งจริงด้วย ทำงานยืนเยอะเหรอคะ ขาแข็งเชียว” ใบบัวหัวเราะยั่วเย้าคนขาที่สามแข็ง“ครับยืนนาน อูย” ภีมครางเสียวเมื่อฝ่าเท้าเล็กทั้งสองประกบกันรูดสาวขา

  • จีบครับรับไหมเอ่ย   บทที่ 96 รักแรก

    เข้าใจแหละว่าของขาดมานาน แต่ก็ได้กันแล้วท้องเลยมันก็ไม่ใช่หรือเปล่ามานพท้อ มานพเหนื่อย ตั้งแต่รุ่นแม่ยันรุ่นลูก“เราสองคนด้วย มีแฟนอาจารย์ไม่ว่าแต่ห้ามท้องเข้าใจไหม” ชี้หน้าคาดโทษลูกสาวเพื่อน อย่างคิดเอาเยี่ยงเอาอย่างอย่างแม่เด็ดขาด“รู้แล้วน่า พวกเราป้องกัน” ใบบัวรับคำเสียงหวาน“แล้วเราละ” มานพถามหลานอีกคนที่นิ่งเงียบ“ค่ะ ถ้ามีจะป้องกันค่ะ” ใบเฟิร์นว่า เธอฝังยาคุมเช่นเดียวกับน้องสาว เรื่องท้องไม่ต้องกังวล แต่ที่น่ากังวลคือคนที่เธอจีบนี่สิยังไม่ยอมแตะต้องเธอเลยสักนิด ใบเฟิร์นอยากมีประสบการณ์ฟิน ๆ บ้างจัง อยากรู้จังว่ามันจะฟินมากแค่ไหนบทที่ 57 รักแรกเขาว่าคนเรามักจะเจอคนที่ไม่อยากเจอ ความบังเอิญมักทำงานตอนที่เราไม่อยากให้มันทำงานอย่างเช่นตอนนี้“พี่บีม” ภีมมองผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าอย่างไม่อยากเชื่อสายตา แฟนคนแรกของเขาตั้งแต่ครั้งอยู่ปีหนึ่ง มิน่าวันนี้ทั้งวันตาขวากระตุกไม่หยุด“ภีมทำงานที่นี่เหรอ”“เอ่อ ครับ” เขาทำงานและเรียนไปด้วย ส่วนมากก็เน้นเรียนมากกว่า ออกตรวจแค่สัปดาห์ละสองครั้งแต่ใครจะคิดว่าวันที่ออกตรวจจะเจออดีตคนเคยรักที่นี่“พี่เพิ่งกลับมาจากลอนดอน” บีม

  • จีบครับรับไหมเอ่ย   บทที่ 95 ฝาแฝดของใบบัวนั่นเอง

    “อะแฮ่ม!” เสียงหนึ่งดังขึ้นอย่างจับผิดไม่ใช่ใครที่ไหน ฝาแฝดของใบบัวนั่นเอง“อะไรติดคอ” พอลลี่เอ่ยถาม“เค้กอะ มันหวานเกินเนอะแกว่าไหม” ใบเฟิร์นผู้เหม็นความหวานของน้องสาวกับว่าที่น้องเขย หมอพายุทำไมไม่รู้จักศึกษางานจากหมอภีมบ้าง ฝ่ายนั้นไม่ได้เรื่องเลยเรื่องความหวาน ความโรแมนติก“ไม่ต้องกินฉันกินเอง” คนโดนแซวทำท่าจะยึดเค้กมาไว้กินเอง“ได้ไงพี่หมอภีมซื้อมาฝากพวกฉันด้วย เห็นไหมเนี่ยแบ่งสี่” มือหนาของพอลลี่ดึงกล่องเค้กไว้ก่อนที่ยายเพื่อนตัวดีจะดึงไปกินคนเดียว“อร่อยมากค่ะ” ใบบัวดวงตาเป็นประกายเมื่อตักเค้กคำแรกเข้าปาก ของเธอเป็นเค้กมัทฉะ ใบเฟิร์นกับพอลลี่เป็นเค้กช็อกโกแลต ส่วนรินลณีเป็นเค้กกาแฟ จะเห็นได้ว่าเขาไม่ใช่ซื้อเค้กมาให้เท่านั้น เขายังเลือกและใส่ใจ รู้ว่าพวกเธอแต่ละคนชอบกินเค้กอะไร“ป้อนหน่อย” ภีมอ้าปากให้แฟนสาวช่วยป้อน ใบบัวใช้ช้อนที่เพิ่งตักให้ตัวเองก่อนหน้านี้ตักและป้อนให้แฟนหนุ่ม ภาพความสวีตของทั้งสองคนสร้างความหมั่นไส้ให้คนสถานะไม่ชัดเจนอย่างใบเฟิร์นกับพอลลี่“เรามาทำอะไรตรงนี้วะพอลลี่” ใบเฟิร์นว่าพร้อมทั้งถอนหายใจอย่างเหนื่อยล้า“นั่นสิ คนดีเขาเห็นคนรักกันเขาจะยินดีด้วย แต่ทำไ

  • จีบครับรับไหมเอ่ย   บทที่ 94 วัยรุ่นวุ่นรัก

    บทที่ 56 วัยรุ่นวุ่นรัก “แกมีข่าวมาเล่า” เสียงจีบปากจีบคอของพอลลี่ทำให้ทุกคนที่นั่งลอมมวงอยู่ตาโตทันที“อะไรยังไง” ใบเฟิร์นลูกคู่เจ้าประจำของพอลลี่ทำเสียงสนใจใคร่รู้“ฉันเห็นเด็กแกพาแฟนเก่าขึ้นรถ” ‘เด็กแก’ สายตาส่งมาทางใบบัว คนฟังขมวดคิ้ว ใครคือเด็กของเธอ“ทะเลย่ะ หนุ่มคอมไง ฉันเห็นเต็มสองตาเลยนะพาสาวขึ้นรถ สาวคนนั้นก็ไม่ใช่ใครจ้าแฟนเก่านางเอง”“เหมาะแล้วที่เป็นพอลลี่ ผู้รู้ผู้ตื่นผู้เบิกบาน...นนน” ใบเฟิร์นลากเสียงคำว่า ‘บาน’ ทำคนโดนว่าทำหน้าตาดุ“จ้า” พอลลี่รับคำประชด“เขากลับมาดีกันแล้วเหรอ” ใบบัวสงสัย ไม่ค่อยรู้เรื่องความสัมพันธ์ของนาวากับอดีตแฟนสาว แต่แค่รู้ว่าจบกันไม่สวย ฝ่ายหญิงหันไปคบกับรุ่นพี่คนหนึ่ง“ไม่รู้เหมือนกัน” พอลลี่ส่ายหน้า ถึงจะเห็นว่าขึ้นรถไปด้วยกัน แต่ก็ไม่ได้ยินว่าทั้งสองพูดว่าอะไร“โน่นมาโน่นแล้ว อยากรู้ก็ถามสิ” รินลณีว่าพร้อมทั้งยกมือโบกให้กลุ่มของนาวา สามหนุ่มเดินตรงมาทันที“ไง พวกเรานั่งจะโดนหมอดักตีหัวเปล่าเนี่ย” ถึงจะพูดอย่างนั้นพฤกษาก็หย่อนกายนั่งลงข้างรินลณี“ณภพบอกว่านายเป็นลุงรหัส” น้องชายของรินลณีเพิ่งเข้าเรียนชั้นปีที่หนึ่งวิศวกรรมคอมพิวเตอร์“ใช่ มีอ

  • จีบครับรับไหมเอ่ย   บทที่ 32 เอาใจแม่ยาย   

    ค่ำคืนนี้บุญญาไม่ต้องนอนเพียงลำพังเพราะสองข้างถูกประกบด้วยลูกสาวทั้งสองคน ที่นอนยางพาราขนาดสามฟุตครึ่งถูกวางติดกันโดยที่มีผู้เป็นแม่นอนตรงกลาง“คุณบุญญาคะ มีใจให้เขาหรือเปล่า” ใบเฟิร์นซักอีกครั้งก่อนนอน เธอเห็นนะว่าสองคนนั้นคุยกันอยู่นาน“คุณบุญญาวาสคะ ดิฉันบอกแล้วไงว่าไม่มีใจ ไม่มีก็ไม่มีสิ” เมื่อ

    last updateآخر تحديث : 2026-03-22
  • จีบครับรับไหมเอ่ย   บทที่ 23 @ลานเกียร์คณะวิศวกรรมศาสตร์

    เธอกดเข้าแอปธนาคารโอนเงินให้อีกฝ่ายจากนั้นก็ส่งสลิปไปให้อีกฝ่ายถ้ากำลังจีบแสดงว่าผู้หญิงคนนั้นยังไม่ตกลงเป็นแฟนเขาสินะ รอยยิ้มแต่งแต้มที่มุมปากของเธอ@ลานเกียร์คณะวิศวกรรมศาสตร์“มึงดูข่าวนี่สิ”“ข่าวอะไร” ใบบัวขมวดคิ้วเมื่อเพื่อนรักอย่างพอลลี่ส่งโทรศัพท์มือถือมาให้ดู ซึ่งเป็นบทสนทนาเพื่อนหญิงพลัง

    last updateآخر تحديث : 2026-03-20
  • จีบครับรับไหมเอ่ย   บทที่ 24 ไปเที่ยวทะเล

    “โง่! โดนมันหลอกไม่รู้ตัวหรือไง” โบว์ก่นด่าเขาในระหว่างที่เดินออกจากตึก อย่างเธอเนี่ยนะจะทำอะไรยายผู้หญิงปากร้ายแบบนั้นได้ความหวังที่จะได้กลับมารักกับภีมหนทางช่างมืดมน เขาหลงผู้หญิงคนใหม่ขนาดนั้นแล้วเธอจะทำอะไรได้ ทำไมตอนคบกับเธอตั้งหนึ่งปี ทำไมเขาไม่พัฒนาความสัมพันธ์ให้รุดหน้า แต่กับนังนั่นคบกันไ

    last updateآخر تحديث : 2026-03-20
  • จีบครับรับไหมเอ่ย   บทที่ 18 ชาบู

    ภีมรู้สึกว่าตัวเองเสียวสันหลังแต่กลับไม่รู้ว่าเสียวสันหลังเพราะเหตุอะไร เขาคงไม่รู้ว่าเวลานี้มีสายตาหลายคู่จากแก๊งสาว ๆ กำลังจับจ้องเขาอยู่“ภีมเป็นไรไม่สบายเหรอ” ถามยังไม่ทันจบประโยคมือบางของซีลีนก็วางแหมะบนหน้าผากของเขาทันที ไม่ใช่แค่ภีมที่ชะงัก เพื่อนร่วมโต๊ะทั้งหมดต่างชะงักเช่นกันไม่อยากจะคิด!

    last updateآخر تحديث : 2026-03-19
فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status