ขอแค่ได้รัก

ขอแค่ได้รัก

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-07-04
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
65Bab
2.4KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

"ใครอนุญาตให้เธอมาวุ่นวายที่บ้านของฉัน ห๊ะ!!!! " "ความจริงเราไม่อยากมาหรอกนะ แต่โยไม่ทำอะไรเลยเจอหน้ากันที่มหาลัยโยก็คอยแต่หลบหน้าเราโยจะให้เราทำยังไงล่ะในเมื่อโยทำเฉยกับสิ่งที่เกิดขึ้นเราก็ต้องมาเรียกร้องสิทธิ์ที่เราควรจะได้รับสิ" "หึ เรียกร้องสิทธิ์งั้นเหรอ???? " "อ๊ะ เราเจ็บนะ" "หึ เจ็บงั้นเหรอ เธออย่ามาเสแสร้ง!!! " "เราเจ็บจริงๆ นะ ปล่อยเราก่อน" "คิดว่าฉันอยากแตะเนื้อต้องตัวเธอมากนักรึไงวะ แม่งโคตรขยะแขยงเลยเอาตรงๆ " "ถ้าไม่อยากแตะ โยมาข่มขืนเราทำไม" "เหอะ ข่มขืนงั้นเหรอ เธอบอกว่าฉันข่มขืนเธองั้นเหรอ" "........." "เอาไปดูให้เต็มตา" เขาโยนโทรศัพท์ลงมาบนตักเธอ เธอค่อยๆ เอื้อมมือไปหยิบมันขึ้นมาอย่างช้าๆ ตอนนี้หน้าจอของเขามันอยู่ตรงหน้าวีดีโอที่รอให้เธอกดเล่นวีดีโอ และเมื่อเธอกดเข้าไปดู สิ่งที่เธอเห็นก็ทำให้เธอพูดไม่ออก..........

Lihat lebih banyak

Bab 1

สุขสันต์วันเกิด

Ember’s POV

Ich stöhnte leise auf und drehte mich leicht im Bett, doch ich spürte nichts. Meine Hände tasteten weiter nach seiner Brust, aber das Einzige, was ich fühlte, war das weiche Kissen neben mir.

Das war seltsam, denn heute war das Wochenende, das wir versprochen hatten, gemeinsam zu verbringen.

Daraufhin öffnete ich langsam die Augen und blinzelte zweimal, um den Raum klarer zu sehen, nur um festzustellen, dass Xander nicht mehr neben mir lag.

„Guten Morgen, Liebling“, hörte ich Xanders süße und verführerische Stimme, und sofort huschte ein Lächeln über meine Lippen. Ich zog das Kissen näher an mich heran, legte es unter mein Kinn und betrachtete weiterhin Xander.

„Du bist schon so früh auf? Du hast versprochen, heute bei mir zu bleiben.“ Ich schmollte.

Er lachte leise. „Du siehst so süß aus, wenn du das machst“, sagte er, trat näher an mich heran und hob mein Kinn an.

Das Nächste, was ich spürte, waren seine weichen Lippen auf meinen. Gierig hielt ich ihn fest und küsste ihn leidenschaftlich, während ich versuchte, ihn zurück ins Bett zu locken.

„Es tut mir leid, Baby, aber ich muss dieses Versprechen brechen“, entschuldigte er sich und entzog sich widerwillig meiner Wärme.

„Heute kommen einige Investoren vorbei, und es ist wichtig, dass ich sie persönlich empfange. Ich werde es wiedergutmachen, das verspreche ich.“

„An einem Wochenende?“

„Baby …“, zog er die Worte in die Länge, bevor er sich vorbeugte und mein ganzes Gesicht mit Küssen bedeckte. „Du weißt, dass die Geschäfte des Rudels keine Wochenenden kennen und keine Ahnung haben, dass ich eine Frau habe, die mich gerade mit ihren Blicken töten will.“

Ich lächelte nicht. Obwohl ich enttäuscht war, verstand ich ihn trotzdem.

„Wie wäre es, wenn ich dich heute Abend ausführe?“, flüsterte er.

Ich war gerade dabei nachzugeben, als mir bewusst wurde, wie wir unsere Abende in letzter Zeit verbracht hatten.

„Woher soll ich wissen, dass es nicht wieder so wird wie an den anderen Abenden, an denen du müde und erschöpft nach Hause kommst?“ fragte ich und sah den Mann an, dem ich mein Herz anvertraut hatte.

„Verdammt! Ich schulde dir wirklich viel, und ich verspreche, es wieder gutzumachen, Baby“, flüsterte er, bevor er mir einen sanften Kuss auf die Stirn drückte und mich meinen Tagträumen überließ.

„Wir müssen anfangen, Babys zu bekommen!“, rief ich ihm nach.

„Sie, Mrs. Ember, werden noch mein Untergang sein“, sandte er mir über den Gedankenlink, gerade als er die Tür hinter sich geschlossen hatte, was mich zum Kichern brachte.

Ich lag noch immer in meiner Traumwelt versunken, als mein Handy klingelte und mich daran erinnerte, warum ich Xander gebeten hatte, seine Pläne für heute freizuhalten.

Offensichtlich hatte Xander es vergessen – und ich auch. Wir waren mit allem beschäftigt gewesen, nur nicht mit uns selbst, sodass wir vergessen hatten, dass heute unser fünfter Hochzeitstag war, und ich wollte ihn nicht einfach wie jeden anderen Tag verstreichen lassen.

Widerwillig machte ich mich fertig und begann damit, eine Überraschung für meinen ahnungslosen Ehemann vorzubereiten.

Mein Unterbewusstsein führte mich zurück zu dem, was mich an Xander angezogen hatte, als wir uns zum ersten Mal trafen. Ich war von seinem hübschen Gesicht und seinem Gentleman-Verhalten mir gegenüber verzaubert worden – und das, obwohl er einen gewissen Ruf hatte.

Mein Blick fiel auf ein Porträt von Xander und mir, das bei unserem ersten Date aufgenommen worden war und an der Wand hing.

Komisch, dass es seit Jahren dort hing und mir ausgerechnet heute auffiel.

Im Gegensatz zu anderen Verbindungen … war die zwischen Xander und mir nicht von der Göttin geschaffen worden, sondern vielmehr ein Beweis dafür, dass wahre Liebe existierte.

Ich vermisste diese guten alten Zeiten, denn die Pflichten des Rudels hatten uns zu Fremden gemacht, die sich dennoch liebten. Während ich das Bild betrachtete, wurde mir plötzlich bewusst, dass wir so viele schöne Momente miteinander geteilt hatten, dass ich sie unmöglich zählen konnte.

Eine der Erinnerungen, die einen besonderen Platz in meinem Herzen hatten, war der Tag, an dem ich in der Küche gestolpert war und er mir zu Hilfe gekommen war, mich wie eine Braut auf den Armen getragen und zurück in unser Zimmer gebracht hatte.

Ich erinnere mich noch genau daran, wie er darauf bestand, dass ich mich ausruhte, die Dienstmädchen das Essen zubereiten ließ und sogar dafür sorgte, dass das Kochen durch die Bediensteten zur Gewohnheit wurde.

Wir waren so glücklich gewesen, und es ließ mich fragen, woher diese Distanz kam, die ich inzwischen spürte.

Ich gab den Dienstmädchen Anweisungen, was sie kochen sollten, bevor ich in unser Zimmer zurückkehrte, um die Vorbereitungen zu überwachen.

Plötzlich drängte sich eine Erinnerung in mein Bewusstsein und brachte mich zum Lächeln – das erste Mal, als ich Xander verletzlich gesehen hatte. Er war schwer krank gewesen.

Wir waren damals noch nicht verheiratet, aber er hatte mir eine Seite von sich gezeigt, die ich nie erwartet hätte. Ich durfte seine sanfte Seite kennenlernen.

Ein weiterer unvergesslicher Moment war der, als mein Ehemann eine unglaubliche Geburtstagsfeier für mich veranstaltet hatte.

Es war schon lustig, wie das ganze Rudel mir Geschenke machte und dieser Tag zu einem der wichtigsten Termine im Kalender des Rudels wurde.

Mit einem der stärksten Alphas verheiratet zu sein, jagte mir immer wieder Schauer über den Rücken, doch Xander bewies, dass er unglaublich fürsorglich sein konnte.

Was mich noch mehr überraschte, war die Tatsache, dass wir trotz unserer Kinderlosigkeit eine Liebe teilten, die ihresgleichen suchte und mich manchmal glauben ließ, sie sei einfach zu schön, um wahr zu sein.

Während ich noch in all diesen Erinnerungen schwelgte, wurde ich von einem Dienstmädchen unterbrochen, das genauso aufgeregt klang wie ich.

„Der Alpha ist zurück!“

In dem Moment, als ich Xander sah, lief ich auf ihn zu, um ihn zu umarmen, doch ich wurde mit Kälte empfangen.

Mein Herz schlug schneller vor Angst und Verwirrung, als ich die Schuld in den Augen meines Mannes deutlich erkennen konnte.

„Xander?“

Als ich über seine Schulter blickte, sah ich eine junge, hübsche Frau, die mich mit demselben schuldbewussten Blick ansah.

„Wer ist sie?“

„Ich kann es erklären.“

Mit einem müden Lächeln zog er mich ins Haus, nachdem er etwas zu ihr gesagt hatte, und als hätten die Dienstmädchen die schlechte Stimmung gespürt, verschwanden sie alle.

„Rede mit mir!“, flehte ich, doch er brach in Tränen aus und fiel auf die Knie, was mich schockierte.

„Es tut mir leid. Ich wusste nicht, dass es dazu kommen würde, Baby.“

„Wozu kommen? Ich bin verwirrt. Wovon redest du? Was ist los?“

„Xander!“

„Sie ist schwanger … und das Kind ist von mir!“

„Es war ein Fehler; ich hätte niemals …“

Ich hörte ihn das sagen, bevor meine ganze Welt unter mir zusammenbrach und alles schwarz wurde.

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
65 Bab
สุขสันต์วันเกิด
น้ำใส..."โย...สุขสันต์วันเกิด..มีความสุขมากๆ นะ"น้ำใสยื่นกล่องของขวัญของเธอให้กับชายหนุ่มเจ้าของวันเกิด เขามองกล่องของขวัญที่อยู่ในมือของเธอโดยที่ไม่ได้รับไว้แต่อย่างใดก่อนจะเงยมองหน้าเธอด้วยสายตาที่บ่งบอกอย่างชัดเจนว่าพอใจ"ใครใช้ให้เธอมา" ทุกคนที่กำลังสนุกกับงานวันเกิดก็ต่างพากันเงียบเมื่อเห็นเจ้าของงานเริ่มจะไม่โอเคกับคนตรงหน้า"เอ่อออ ไม่มีใครเชิญหรอก เรามาของเราเอง""งั้นก็ออกไปจากบ้านฉันซะ!!! ไปอยู่ในที่ของเธอโน่น ไป๊!!!! ""เฮ้ยใจเย็นๆ ดิวะไอ้โย"เปรมรีบเดินมาหาเพื่อนของตนเองเมื่อเห็นว่าสถานะการณ์เริ่มจะไม่ดี"รู้ทั้งรู้ว่ากูเกลียดขี้หน้า ก็ยังจะเสนอหน้ามาอีก ต้องหน้าด้านขนาดไหนวะ แม่งงเอ้ยยยย""เฮ้ย แรงไปป่าววะ ยังไงๆ น้ำก็เป็นเมียมึงนะเว้ย"เปรมพยายามจะไกล่เกลี่ยสถานการณ์ตอนนี้แต่ดูเหมือนจะไม่ได้ผลสักเท่าไหร่ เขาจึงหันไปขอความช่วยเหลือจากแสงเหนือเพื่อสนิทอีกคนหนึ่งเพื่อมาช่วยกันห้ามเหตุการณ์ตรงหน้า แสงเหนือเดินเข้ามา เขาไม่ได้มองเพื่อนตัวเอง แต่เขามองผู้หญิงตรงหน้าของเพื่อนที่ตอนนี้กำลังกอดกล่องของขวัญไว้แนบอกและก้มหน้าอยู่ เขารู้ว่าเธอกำลังร้องไห้"ฉันว่าเธอกลับไปเถอะนะ ส่ว
Baca selengkapnya
ช่วยชีวิต
วาโย...."เฮ้ยยมึงทำเกินไปรึเปล่าวะไอ้โยนั่นเมียมึงนะ"เปรมถามด้วยความตกใจ เขากำลังจะลงไปช่วยน้ำใสขึ้นมาจากน้ำก่อนที่เธอจะจมลงไปแต่วาโยดึงเขาเอาไว้ไม่ยอมให้เขาหรือใครลงไป"หึ เกินไปตรงไหนวะ""เมียมึงจะจมน้ำตายอยู่แล้วนะมึงจะไม่ทำห่าไรเลยรึไง""มึงเชื่อว่ายัยนั่นว่ายน้ำไม่เป็น?? ""แต่เมียมึงกำลังจะจมน้ำมึงไม่เห็นเหรอ มึงมันบ้า มึงมันใจร้ายเกินไปว่ะ วันนี้วันเกิดมึงแต่อาจจะเป็นวันตายของน้ำใสก็ได้นะถ้ามึงไม่ลงไปช่วยตอนนี้""ไอโย!! มึงถ้ามึงไม่ช่วยงั้นกูจะลงไปช่วยน้ำเอง"แสงเหนือพูดด้วยความโมโห เขาถอดเสื้อของตัวเองออกเพื่อจะกระโดดลงไปช่วยน้ำใสขึ้นมาจากน้ำ"มึงไม่ต้อง" วาโยห้ามเพื่อนตัวเองเอง ก่อนที่เขาจะกระโดดลงไปช่วยน้ำใสขึ้นมาจากสระน้ำ ซึ่งตอนนี้เธอหมดสติไปแล้ว หวังว่าจมน้ำแค่นี้คงยังไม่ตายหรอกนะ ทุกคนอาจคิดว่าเขาคงจะปล่อยให้ยัยนี่ตาย หึ เขาไม่ใจร้ายขนาดนั้นหรอก มันคงจะง่ายเกินไปถ้าจะมาตายตอนนี้ ผู้หญิงคนนี้ต้องได้รับบทเรียนที่แสนเจ็บปวด เขาสาบาน..........เมื่อเขาช่วยผู้หญิงคนนี้ขึ้นมาจากน้ำสำเร็จ แต่ดันหมดสติไปซะแล้ว เขาจึงต้องจำใจผายปอดให้เธอ ถ้าถามว่าเต็มใจที่จะเมาท์ทูเมาท์มั้ยบอก
Baca selengkapnya
ขอโทษ
น้ำใสปัจจุบัน...เธอเดินกลับมาถึงบ้านด้วยสภาพเปียกปอนไปทั้งตัวเธอรีบเดินกลับเข้าไปในตัวบ้านและปิดประตูลงกลอน ก่อนจะเข้าห้องนอนเพื่ออาบน้ำสระผม และไม่ลืมที่จะกินยาลดไข้ บ้านหลังที่เธออยู่ตอนนี้อยู่ในบริเวณบ้านของเขานั่นแล่ะมันเป็นบ้านหลังเก่าของแม่เขานั่นเองแต่ตอนนี้ไม่มีใครอยู่แต่ถึงเธอจะได้ชื่อว่าเป็นภรรยาของเขา แต่เธอก็ไม่ได้รับอนุญาตให้อยู่บนตึกใหญ่ร่วมกันกับเขามันคือข้อตกลงระหว่างเธอกับเขาเพราะไม่งั้นเธอก็ต้องออกไปอยู่ที่อื่น ซึ่งเธอก็ทำตามแต่โดยดีและเธอเองก็ไม่เคยเรียกร้องอะไรจากเขาเลย เขาให้อยู่ตรงไหนเธอก็อยู่ได้ทั้งนั้น ทุกคนอาจจะไม่เข้าใจว่าเธอกับเขาทำไมถึงได้เป็นสามีภรรยากันทั้งที่เห็นๆ กันอยู่ว่าเขาเกลียดเธอมากขนาดไหน ถ้าไม่เกลียดเขาคงไม่ผลักเธอตกลงไปในสระน้ำหรอกจริงมั้ยเรื่องของเรื่องก็คือความเห็นแก่ตัวของตัวเธอเองย้อนกลับไปสามเดือนก่อน คณะของเธอได้จัดกิจกรรมทุกคนลงความเห็นกันว่าจะเดินทางไปทำกิจกรรมกันที่หมู่บ้านชาวประมงทุกอย่างดำเนินไปได้ด้วยดี จนกิจกรรมสำเร็จลุล่วงไปด้วยดี และในวันสุดท้ายทุกคนก็พากันนั่งกินเลี้ยงริมทะเลใกล้บ้านพัก เหล้าเบียร์จัดเต็มกันมาก เพื่อนร่ว
Baca selengkapnya
ห้ามเจ็บสิNC+
วาโยหลังจากช่วยน้ำใสขึ้นมาจากน้ำเขากลับเข้ามาภายในบ้านด้วยอารมณ์กรุ่นโกรธ วันนี้มันควรจะเป็นวันที่เขามีความสุขสิ วันเกิดที่จัดขึ้นปีละครั้งเพื่อนฝูงมากันเพียบแต่....เพราะยัยนั่นคนเดียวแท้ๆ งานเลี้ยงวันเกิดของเขาถึงพังไม่เป็นท่า เขาเกลียดยัยนั่นยิ่งกว่ากิ้งกือไส้เดือน บอกตรงๆ เลย เขาไม่เคยเกลียดใครได้มากเท่านี้มาก่อนในชีวิต ผู้หญิงตอแหลไร้ยางอาย หน้าด้านยิ่งกว่าถนนคอนกรีต ไล่เท่าไหร่ก็ไม่ยอมไปผู้หญิงที่พังความหวังที่เขาวาดฝันเอาไว้ให้พังลงจนไม่เหลือชิ้นดี เกลียดจนไม่รู้จะเกลียดยังไง แล้วจริงๆ แต่เขาจะอดทนเพราะเธอจะอยู่ทีนี่อีกได้ไม่นาน อีกแค่เดือนเดียวเท่านั้นที่เขากับเธอจะหมดเวรหมดกรรมกันสักที จากนี้จะไปตายที่ไหนก็เชิญ......เขานึกถึงเหตุการณ์ในวันนั้นทีไรเขาก็รู้สึกโกรธตัวเองเกลียดตัวเองที่ดันไปมีอะไรกับผู้หญิงคนนั้น ถ้าไม่ใช่เพราะเมาจนขาดสติ อย่าหวังเลยว่าเขาจะแตะต้องผู้หญิงคนนั้นให้เป็นเสนียดติดตัว ทั้งที่เขาเคยสัญญากับเจสไว้ว่าเขาจะไม่ยอมยุ่งกับผู้หญิงคนไหน ให้เธอต้องเสียใจ เขาทำตัวดีมาตลอดระยะเวลาหลายปีที่ห่างกัน เพื่อให้เจสเชื่อใจว่าเขาจะรักเธอเพียงคนเดียว เธอกับเขาวาดความหวังเ
Baca selengkapnya
รับผิดชอบ NC+
วาโย....เขาถอดถอนนิ้วมือออกมาอย่างช้าๆ และแทรกขาของตัวเองเข้าไปอยู่กลางหว่างขาของเธอ เขาใช้มือดันเรียวขาของเธอให้แยกออกจากกันและค่อยๆ สอดตัวตนเข้าไปในกายสาวของเธออย่างช้าๆ มันคับแน่นไปหมด แทบจะดันไม่เข้า จนเขาแทบจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว"แน่นมากอ่ะ โยเข้าไปแทบไม่ได้ อืมมมม""อื้ออออ มันเจ็บ""เจ็บแป๊บเดียวนะ เดี๋ยวโยจะทำให้มีความสุข เชื่อใจโยนะครับ"เขาพูดพร้อมกับก้มลงจูบเธออย่างอ่อนโยนเพื่อดึงความสนใจของคนใต้ร่าง เธอจูบตอบเขาอย่างดูดดื่ม มือเรียวโอบกอดลำคอของเขาเอาไว้ ก่อนที่เขาจะแทรกตัวตนเข้าไปพรวดเดียวทั้งลำ"อื้ออออออ เอ็บบบบบ" (อื้อออ เจ็บบบ)เธอกรีดร้องออกมาขณะที่เขายังคงมอบจูบให้กับเธอเมื่อเขาพาตัวตนเข้าไปหาความอ่อนนุ่มของเธอจนสุดทาง เขาหยุดการกระทำอย่างเอาไว้ก่อนเพื่อให้ช่องทางรักของเธอได้ปรับตัวให้เข้ากับตัวตนของเขาเขารู้สึกได้ถึงน้ำตาของเธอที่ไหลออกมาในขณะที่เขาก้มลงไปจูบเธอ อาจจะเพราะเป็นครั้งแรกของเธอ เธอถึงเจ็บจนต้องร้องไห้ ถามว่าสงสารไหม เขาสงสารเธอสิ แต่จะให้เขาหยุดตอนนี้เขาคงทำไม่ได้"โยขอโทษนะครับที่รัก" เขาจูบลงบนหน้าผากของเธออย่างแผ่วเบา เป็นการปลอบใจจนเธอนเำตาเธอหยุดไห
Baca selengkapnya
หลักฐาน
น้ำใส....."โย ต้องรับผิดชอบเรา""รับผิดชอบ??? "เธอกับเขาจ้องตากัน ดูก็รู้ว่าเขาไม่โอเคกับสิ่งที่เธอบอก ใครมันจะไปโอเคล่ะ ในเมื่อเขาโดนบังคับให้รับผิดชอบในสิ่งที่เกิดขึ้น ถามว่าเธอรู้สึกผิดมั้ยกับสิ่งที่ทำลงไป รู้สึกสิ เธอรู้ดีทุกอย่างแล่ะ แต่เธอไม่มีทางเลือกแล้วจริงๆ จะว่าเธอเลวก็แล้วแต่ใครจะมอง แต่ที่เธอทำเพราะเธอมีเหตุผล แม้จะเป็นเหตุผลที่โคตรเห็นแก่ตัวก็ตาม....วาโย....เรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างเขากับน้ำใสมันเป็นสิ่งที่เขาไม่อยากให้เกิด แต่ในเมื่อมันเกิดขึ้นแล้ว เขาจะทำอะไรได้นอกจากยอมรับมัน ในตอนนั้นเขาคิดว่ามันเป็นความผิดของเขาเองทั้งหมดที่ไปล่วงเกินน้ำใส แต่.....ผ่านไปไม่นาน เขาก็ได้รู้ความจริง ว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันคืออะไรน้ำใส....หลังจากเกิดเรื่องในวันนั้น เขาก็ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เธอคิดว่าจะมาคุยกับเขาให้รู้เรื่อง และในเวลาต่อมาเธอเลยตัดสินใจมาหาเขาที่บ้านแม่บ้านบอกว่าเขายังไม่กลับมาเลยให้เธอไปนั่งรอข้างในและเมื่อเข้าไปเธอก็เจอกับอาของเขา"หนูน้ำ??""อาดา!!!"...............เวลาต่อมา...."แกทำแบบนั้นได้ยังไงตาโย ยังไงแกต้องรับผิดชอบหนูน้ำ" อาของเขาพูดขึ้นทันทีเมื
Baca selengkapnya
ละอายใจ
น้ำใส..." ถ้าเกิดเราท้องขึ้นมาล่ะ โยจะทำยังไง อย่าลืมสิว่าคืนนั้นโยไม่ได้ป้องกันอะไรเลย ยังไงโยก็ต้องรับผิดชอบ""แม่งงงเอ้ยยยยยยย" เขาเอามือขยี้หัวตัวเองด้วยความโมโหอย่างหนักก่อนจะเขวี้ยงโทรศัพท์ติดกำแพง เฉียดหน้าเธอไปแค่นิดเดียวจนมักแตกในพริบตา เขามองมันอย่างไม่แคร์ก่อนจะเดินจากไป"แม่งฉันโคตรเกลียดผู้หญิงหน้าด้านไร้ยางอายอย่างเธอเลยว่ะ ทำเรื่องแบบนี้ได้ยังไงวะ" เขาเอ่ยออกมาอย่างสิ้นสุดความอดทนเธอเองก็พูดอะไรไม่ออกนอกจากร้องไห้ออกมา"จำใส่หัวเธอเอาไว้ให้ดีว่าฉันจะเกลียด ๆๆๆๆ เธอจนวันตาย"...........ย้อนกลับไปก่อนหน้าที่เขาจะเข้ามาเจอเธอกับอาของเขาในบ้านตัวเอง"น้ำไม่ต้องห่วงนะ ยังไงๆอาก็ต้องให้ตาโยรับผิดชอบหนูอยู่แล้ว'"ขอบคุณอาดามากเลยนะคะที่เมตตาน้ำ ทั้งที่รู้ว่าน้ำ....เอ่อออ น้ำ...." เธอละอายใจที่จะพูดออกไป เธอไม่อยากโกหกท่านถึงเหตุผลที่เธอทำลงไปเธอเล่าทุกอย่างให้ท่านฟังอย่างไม่ปิดบัง ที่จริงแล้วเธอกับอาของเขารู้จักกันก่อนหน้านี้อยู่แล้วล่ะ เพราะท่านเคยช่วยเหลือเธอเอาไว้เมื่อนานมาแล้วหลายปีก่อน .....ย้อนกลับไปหลายปีตอนนั้นเธอเพิ่งเรียนจบ ม.หก เธอตั้งใจจะเรียนต่อปริญญาแต่ป้าแท้
Baca selengkapnya
กูจะให้มึงไปเป็นเมียเสี่ย
น้ำใส....ท่านคอยพยุงเธอให้ลุกขึ้นและพาไปที่รถตู้ของท่าน เธอถูกท่านพาขึ้นมานั่งบนรถตู้คันหรูที่บ่งบอกว่าราคาของมันคงจะแพงน่าดู เกิดมาเธอไม่เคยได้นั่งรถแบบนี้หรอก มากสุดก็นั่งรถเมล์ คุณอาใจดีพูดคุยกับเธอถามความเป็นอยู่ของเธอซึ่งเธอก็เล่าอย่างไม่ปิดบังหลังจากที่คุณหมอตรวจอาการและให้พี่พยาบาลทำแผลเสร็จพี่พยาบาลก็ช่วยพยุงเธอเดินออกมาจากห้องเพื่อมารอรับยา คุณอาใจดีซึ่งนั่งรออยู่ก่อนแล้วเอ่ยถามเธอด้วยความเป็นห่วง"เป็นยังไงบ้างจ๊ะหนู คุณหมอว่าไงบ้าง""น้ำไม่เป็นอะไรมากหรอกค่ะ แค่ปวดแผลนิดหน่อย หมอสั่งยาแก้ไข้แก้อักเสบให้ด้วยค่ะ""อืมมม ดีแล้วล่ะ เอ...นี่ก็ใกล้เที่ยงแล้ว หนูหิวแล้วแน่ๆ เลยเดี๋ยวอาพาไปกินข้าวก่อนแล้วจะพาไปส่งที่บ้านดีมั้ย""อย่าดีกว่าค่ะ แค่นี้น้ำก็เกรงใจมากแล้ว""อามีเรื่องจะคุยกับหนูเรื่องที่หนูบอกอยากเรียนต่อ"ที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง หลังจากทานอาหารเสร็จ"อิ่มแล้วเหรอจ๊ะทำไมทานนิดเดียวเอง""น้ำไม่ค่อยหิวเท่าไหร่ค่ะคุณอา""อืมมม....หนูอยากเรียนต่อใช่มั้ยจ๊ะ""ค่ะ แต่ตอนนี้คงไม่ได้เรียนแล้วค่ะ" เธอบอกด้วยความรู้สึกเศร้า เธอจะเอาเงินที่ไหนไปสมัครเรียน ค่าเทอมมหาลัยแต่ละที่ไม่ใ
Baca selengkapnya
ให้เวลาสามเดือน
น้ำใส...."แต่น้ำไม่อยากไปเป็นเมียน้อยเสี่ย น้ำไม่ได้รักไม่ได้ชอบ น้ำไม่ไป ถ้าป้าอยากได้เงินน้ำจะพยายามทำงานให้เยอะขึ้น""มึงไม่ต้องพยายามพูดให้กูใจอ่อน ยังไงมึงก็ต้องไป เพราะกูเอาเงินมัดจำมาแล้วแสนนึง""แสนนึง!! " เธอพูดอะไรไม่ออกแล้วตอนนี้"ใช่ แสนนึง กูเอาไปใช้หมดแล้วด้วย เนี้ยะว่าจะไปขอเพิ่มอีกสักหน่อย นึกได้กูว่ากูไปเลยดีกว่า เดี๋ยวบ่อนจะปิดอีก ส่วนมึงก็นะ เตรียมตัวเตรียมใจไว้ล่ะ ไม่กี่เดือนมึงก็จะจบละ จบปุ๊บก็มีผัวปั๊บ ดีจะตาย""ฮือๆๆๆ น้ำถามจริงๆ เถอะนะ ป้าทำไมทำแบบนี้ ป้าทำเหมือนน้ำไม่ใช่หลานป้า ป้าไม่คิดถึงแม่บ้างเหรอ แม่น้ำเป็นน้องสาวป้านะ ถ้าแม่รู้ว่าป้าทำแบบนี้กับน้ำแม่คงเสียใจมาก" เธอพูดไปร้องไห้ไป แต่มีเหรอที่ป้าจะสงสาร"แม่มึงมันตายไปละมันจะมารับรู้อะไร กูไม่สนใจหรอกนะว่ามึงจะพูดอะไร ยังไงๆ มึงก็ต้องทำตามที่กูบอก ไม่งั้นกูจะฟาดมึงให้ตายคามือคาตีนกูแน่อิหลานเนรคุณ"และนั่นก็ทำให้เธอต้องหาทางเอาตัวรอดจากเสี่ยซ้ง แล้วเธอจะต้องทำยังไง อีกไม่กี่เดือนเธอก็จะเรียนจบแล้ว เธอไม่มีทางไปเป็นเมียน้อยเสี่ยบ้าตัณหานั่นแน่ๆ ใครๆ ก็รู้ว่าเสี่ยซ้งมีอิทธิพลขนาดไหน มันอยากได้ใครมันก็ต้องเ
Baca selengkapnya
ผมไม่เคยนับผู้หญิงคนนี้เป็นเมีย
น้ำใส....ในวันต่อมาเธอต้องมาที่บ้านของวาโยอีกครั้งตามคำสั่งของอาดาที่ให้เธอมา เธอไม่รู้หรอกว่าให้เธอมาทำไม แต่เมื่อมาถึงเธอก็เจอกับ อาดา วาโย และใครก็ไม่รู้อีก1คนแต่ดูจากการแต่งกายเหมือนเป็นข้าราชการ เธอยัง งง อยู่"เอ่อ สวัสดีค่ะอาดา สวัสดีค่ะ" เธอยกมือสวัสดีอาดากับเจ้าหน้าที่อาวุโสที่นั่งข้างๆ อาดา และมองไปที่วาโยที่ตอนนี้นั่งทำหน้าบอกบุญไม่รับอยู่ตรงข้างๆ พอเห็นเธอมาเขาก็ลุกขึ้นแล้วเดินออกไปจากห้องนั้นทันที"มาพอดีเลย หนูน้ำมานั่งตรงนี้ลูก" อาดาเรียกเธอไปนั่งข้างๆ ท่านก่อนจะยื่นแฟ้มเอกสารบางอย่างมาวางไว้ตรงหน้าของเธอ เธอเปิดออกดูแรากฏว่าเป็นใบจดทะเบียนสมรสซึ่งมีลายเซ็นต์ของวาโยเซ็นต์ไว้ก่อนหน้านี้แล้ว"เอ่อ นี่มันอะไรกันคะอาดา น้ำงงไปหมดแล้ว""อาคุยกับตาโยแล้วนะ 3เดือนนี้ก่อนหนูจะเรียนจบ อาจะให้ตาโยรับหนูมาอยู่ที่นี่ด้วย และให้จดทะเบียนกับหนูด้วย""ที่จริงไม่ต้องจดก็ได้ค่ะน้ำไม่ได้ต้องการขนาดนั้น""ไม่ได้หรอก ถ้าน้ำไม่มีทะเบียนสมรส ป้าของน้ำจะเชื่อเหรอ ของแบบนี้ต้องมีหลักฐานยืนยันว่าน้ำมีสามีแล้ว ป้าของน้ำจะได้ไม่บังคับน้ำให้ไปเป็นเมียเสี่ยอะไรนั่น""อาดาทำไมดีกับน้ำขนาดนี้คะ หลาย
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status