ตอนที่ 2 เครื่องลงที่ญี่ปุ่น…

ตอนที่ 2 เครื่องลงที่ญี่ปุ่น…

อรรถและฟ้ายืนรอรถอยู่ตรงประตูทางออกสนามบินและรอรถอยู่ อรรถเริ่มสงสัยว่าฟ้าเตรียมตัวอะไรมาบ้าง

         “เธอรู้อะไรมั้ย เดินทางยังไงพักที่ไหน เราไปที่ไหน HR บอกอะไรเธอบ้าง”

“มีข้อมูลตามนี้ค่ะ”

“แล้วรู้มั้ยไปยังไง”

“เด่วโทรให้รถมารับ”

“ไงต่อ”

“เค้าจะไปส่งเราที่พัก”

“ไงต่อ”

“ก็พัก”

“ไงต่อ”

“พัก1วัน ทำงานวันจันทร์”

“ไงต่อ”

“มีรถมารับไปโรงงานวันจันทร์ค่ะ” 

“อืม เอาเหอะอย่างน้อยก็ถึงที่ทำงาน”

“เธอมีเบอร์โทรติดต่อทุกอย่างครบ”

“มีค่ะ รถมาแล้วค่ะ”

ฟ้าชี้ให้ดูรถและยื่นโทรศัพท์ให้อรรถพลดูว่ารถคันนี้

อรรถพลกับฟ้านั่งรถเงียบๆราวๆชั่วโมงครึ่ง

ถึงที่พักเป็นอพาร์ทเม้น 2 ห้องนอน ห้องน้ำ ห้องครัว ห้องโถง สองคนแยกย้ายเข้าห้อง ฟ้าอยู่ห้องเล็ก อรรถพลพักห้องใหญ่ที่มีเครื่องนอนครบและถูกปูไว้อย่างดี มีโต๊ะทำงานตู้เสื้อผ้าและข้าวของเครื่องใช้จำเป็น เขานอนหงายลงบนที่นอน “เหนื่อยจัง” เวลาล่วงเลยจนเย็นแล้วสิ เจ้าก้อนลูกชายอยู่กับแม่เป็นยังไงบ้างนะจะคิดถึงพ่อมั้ยนะ

ก๊อกๆ

“หัวหน้าจะทานข้าวเลยมั้ยคะ”

เสียงฟ้าทักมาจากประตูนอกห้อง

“อืมม สั่งเผื่อผมที”

“หมู ไก่ หรือเนื้อคะ”

“ไก่ ครับ”

“เมนูอะไรคะ”

“ง่ายๆ”

และแล้วสลัดอกไก่ 2 จานก็อยู่บนโต๊ะ ที่มาพร้อมเครื่องเคียงนิดหน่อยกับข้าวสวย โต๊ะกินข้าวเป็นโต๊ะไม้ไม่ได้ใหญ่มาก มีเก้าอี้ 4 ตัว แต่จริงๆ 2 คนกินข้าวได้สบายๆ นอกจากอาหารบนโต๊ะ มีน้ำดื่ม แก้วน้ำที่ลายแก้วขุ่นๆ เหยือกน่ารักๆ แบบญี่ปุ่น บรรยากาศรวมๆน่ารักเลยแหละ

“อืม ไม่คาดหวังไม่ผิดหวัง”

“หัวหน้าทานก่อนเลยค่ะ”

“มากินด้วยกันเนี่ย”

ฟ้าค่อยๆเดินมานั่งตรงหน้า

“หัวหน้าอายุเท่าไหร่คะ” ฟ้าเอ่ยถาม

“45 ทำไม”

“น้องๆพ่อหนูนิดหน่อยค่ะ

“ฉันต้องดีใจมั้ย”

เออก็จริงลูกชายก็16 ยันนี่25 ไม่แปลกหรอกว่าแล่วก็คิดถึงเจ้าลูกชาย

“เป็นยังไงบ้างคะคุณอรรถ” เสียงปลายสายจากเกษรา HR

“สั่งข้าวได้อยู่ คาดหวังเท่านี่แหละ”

“5555 อย่าดุเด็กมันมาก เอ็นดู”

“วันหลังคุณดูดีๆหน่อยนะ ขอผมเหนื่อยน้อยหน่อย”

“โอเคค่ะๆ”

อรรถพลวางสายพลางคิดว่าจะทำอะไรดี...

อรรถเดินไปที่ห้องรับแขกมีโซฟาผ้าตัวยาวที่นอนได้พอดี ตัดกับพื้นไม้ฝั่งตรงข้ามเป็นทีวี และมีกรอบรูปน่ารักๆ ต้นไม้ถูกวางตกแต่งไว้อย่างดี บนโต๊ะกลางมีหนังสือไทย เล่มเล็กวางอยู่

“เธอจะดูอะไรไหม”

“ไม่ค่ะ”      

“ฟ้าอาบน้ำก่อนนะคะ”

“ตามสบาย”

เสียงอาบน้ำจากในห้อง อรรถพลฟังแล้วก็รู้สึกแปลกๆ นานละที่ไม่ได้อยู่ห้องกับใคร เขารู้สึกหงุดหงิดและไม่เป็นส่วนตัวหน่อยๆ

นี่ถ้าไม่ได้รับสายจากเสี่ยสมหวังให้ช่วยนะไม่รับงานแบบนี้หรอก ทำงานที่ไทยสบายกว่า แถมปกติอยู่คนเดียวนี่ต้องมาอยู่กับเด็กที่ไหนก็ไม่รู้

อรรถพลจัดโต๊ะทำงานที่ไม่ได้กว้างมากเป็นสัดส่วน เช็คอุณหภูมิห้อง เตรียมนอนหน่อย พรุ่งนี้อาจจะต้องทำงานสัก 4 ชั่วโมง 

หลังจากโทรคุยกับลูกชายก็นึกถึงตอนไปส่งลูก ที่บ้านภรรยาเก่า ไม่สิ บ้านสามีภรรยาเก่า

บ้านหลังใหญ่โตลูกชายยิ้มแย้มแจ่มใส ถึงแม้จะเลิกกันไปแต่สองคนพ่อแม่ดูแลลูกเติบโตมาอย่างดี พอมองหน้าภรรยาเก่าก็ใจหายหน่อยๆไม่ได้รักคิดถึงหรืออะไร เพียงแค่คนเคยผ่านๆกันมา

ภรรยาเก่าชอบเรื่องบนเตียงมาก ต้องนอนด้วยทุกวัน ทุกวันที่เขากลับบ้านตอนดึก ภรรยาจะต้องอุ่นเครื่องรอแล้ว เป็นสายพี่ไม่ต้องน้องทำเอง นอนไปเถอะ ภรรยาจัดให้

ตูดที่ส่ายเบาๆบนตัวแกช่วงเย้ายวน อกอวบตั้งชู เอวคอด …จะว่าไปการได้จินตนาการถึงภรรยาเก่า  หน้าอกอวบๆที่บีบบี้ภรรยาร้องเสียงหลง การบีบรัด การส่ายและเสียวไปพร้อมๆกัน 

“คิดถึงทีไรก็ไม่ไหวเลยจริงๆบ้าเอ้ย”

อรรถพลใช้มือจับๆตัวเองอยู่ในห้องน้ำมีเสียงหอบกระเส่าหน่อยๆอยู่คนเดียว

“ห้วหน้าเป็นอะไรมั้ยคะ”

ความรู้สึกเหมือนไฟดับมืดทุกอย่างสงบ

เงียบ!!

ก๊อก ก๊อก

“หัวหน้า”

เสียงยัยฟ้าไม่ยอมแพ้

“เออฉันอาบน้ำ”

“อ่อค่ะ มีอะไรบอกฟ้านะคะ”

“เออๆไป”

อรรถพลดุหน่อยๆ

“อยากจะบ้าตาย”

ฉันต้องมาเจออะไรวะเนี่ยยยยย..

บรรยากาศเงียบๆ ความแปลกเข้าครอบงำ อยู่ต่างบ้านต่างเมือง ถึงแม้ว่าจะเคยเดินทางทำงานต่างประเทศอยู่บ่อยครั้ง แต่ก็ไม่เหมือนบ้านเคว้งๆ เหงาๆ บรรยากาศที่พักที่สงัด ไม่ได้มีรถราวิ่งตอนกลางคืน นานๆทีจะมีแว่วผ่านไปครั้งนึงถึงแม้ว่าจะเป็นที่อาศัยที่ค่อนข้างอยู่ในเมืองก็ตาม

อรรถพลเตรียมเข้านอน เดินสำรวจปิดไฟ ดูหน้าต่างผ้าม่าน และเปิดโคมไฟด้านนอกดวงเล็กๆไว้แค่ดวงเดียวเผื่อออกมาเข้าห้องน้ำ

อากาศที่นี่ค่อนข้างเย็นเลยแฮะ อรรถพลคิดตอนที่เดินเข้ามาในห้องและเปิดผ้าห่มเตรียมที่นอน แต่เจ้ากรรมนอนไม่หลับจึงเปลี่ยนมาเปิดคอมทำงานแทน เวลาล่วงเลยมาเกือบ 5 ทุ่ม

อากาศเย็นลงชัดเจนหวังว่ายัยบ้านั่นจะปรับอุณหภูมิเป็นนะ!

อรรถพลคิดในใจเมื่อปิดทุกอย่างและก้าวขึ้นเตียงห่มผ้าและปิดไฟเหลือแค่ไฟดวงเล็ก

ได้ยินเสียงเดินเบาๆอยู่นอกห้อง

“เหมือนยังไม่นอนแฮะ นอนหลับก็แปลกละนอนมาตลอดทาง” อรรถพลพึมพำเบาๆ อดใจไม่ได้ที่จะลุกและเปิดประตูมาดูคนที่เดินๆอยู่ด้านนอก

“ฟ้า เธอปรับอุณหภูมิเป็นมั้ย”

“ไม่เป็นค่ะ โคตรหนาวเลย”

คนตัวเล็กในชุดนอนตอบพลางเดิมไปดื่มน้ำทำท่าหนาวๆ

“ไหนฉันดูซิ”

อรรถพลทำท่าให้พาไปดูที่ห้อง ฟ้าเปิดประตูให้ ชุดนอนแขนยาวขายาว แต่ดูก็รู้ว่าโนบรา!! ซ่อนรูปนี่หว่าอรรถพลคิด ยิ่งเปิดไฟยิ่งเห็นชัด นมเป็นนม กางเกงในใส่ป่าววะ เด็กสมัยนี้ ผ้านุ่มๆชุดนอนเข้ารูปดีเสียจริง

อรรถพลปรับอุณหภูมิในห้องให้จริงๆระบบเดียวกันนะแหละเพียงแค่เปิดหรือไม่เปิดแค่นั้นเอง

“น่าจะนอนได้ละล่ะ”

“ขอบคุณค่ะ”

อรรถพลกำลังจะนอนพลางคิด ถ้าไม่เดินไปถามไอ่เด็กนั่นจะนอนหนาวอยู่แบบนั้นจริงๆหรอ มันจะไม่มาถามจริงหรอว่าเปิดยังไง

ก๊อก ก๊อก

“หัวหน้า มันยังหนาวมาก”

นั่นไง มันไม่ปล่อยให้ตัวเองตายหรอกน่ะให้ตายสิ

“ไหน มันปรับไม่ได้อ่ะ”

“ห้องรับแขกก็เหมือนไม่ทำงานว่ะ”

“เอ๊ะ”

อรรถพลเดินไปเปิดห้องนอนตัวเองจริงๆก็ไม่ทำงานแต่แค่ผ้าห่มหนานี่นา

“หรือยังไม่ก็ยังไม่เข้าฤดูหนาวเมืองเลยยังไม่เปิด”

“ใส่ฮีทเทคนอนได้มั้ย”

“ไม่มีค่ะจะไปซื้อพรุ่งนี้”

“เสื้อกันหนาว”

“พรุ่งนี้”

“แล้ว” อรรถพลทำท่าถามว่าจะแก้ยังไงคิดรึยัง??

“ไม่รู้ นอนทั้งงี้แหละค่ะ”

ฟ้ากลับเข้าห้องไป อรรถพลเข้ามานอนที่ห้องตัวเองต่อ อดคิดไม่ได้ ยัยฟ้ากลับไปนอนห้องจริงหรอ มันไม่หนาวหรอ อรรถพลลองออกมานอนนอกผ้าห่ม ไม่ไหวว่ะ จึงเดินหาผ้าห่มทั่วห้องไม่มี มีผืนเดียว

“หัวหน้าทำอะไรคะ” ฟ้าที่ยังไม่นอนเดินอยู่กลางห้อง

“หาผ้าห่ม”

“ไม่มีหรอก ฟ้าหาแล้ว ทั้งห้องมีผืนเดียว”

“เธอไปนอนกับฉันไหม”

“ไป”

แล้วฟ้าก็เดินเข้าห้องอรรถพลไปมุดอยูบนเตียงนอนขดอยู่ข้างในนั้น

“ฉันก็ไม่ไหวละยิ่งดึกยิ่งเย็น”

อรรถพลขึ้นมานอนบนเตียงทำปากฟูๆ และถูมือหน่อยๆ มียัยฟ้าขดตัวสั่นอยู่ข้างๆ 

“หายใจลึกๆ เอ้อ กินน้ำนี่อะ”

อรรถพลเอาน้ำอุ่นให้ฟ้าดื่มแล้วยัยเด็กนี่มุดลงไปนอนข้างๆ

“ฉันเปิดไฟดวงนึงละกัน”

“ค่ะ หนาวๆๆบ้าไปแล้ว ตึกทำไมยังไม่เปิดระบบทำความร้อนไม่รู้”

เสียงยัยฟ้าบ่นและตัวยังสั่น

ฟ้ายังนอนขดอยู่จนงีบหลับไป

ยัยเด็กนี่หลับแล้ว  

แต่คนแก่เนี่ย!! นานหลายปีแล้วที่ไม่ได้นอนกับใครอย่างมากก็จ้างเด็กไปเที่ยวพัทยา หัวหิน หรือไปเที่ยวสองสามวันกลับ นานๆครั้ง แบบไม่ผูกมัดและไม่เคยมีประสบการณ์บนเตียง เอ้ย นอนบนเตียงกับรุ่นลูก!!

“หนาวๆ” เสียงยัยเด็กนี่บ่นอุบมานอนข้างๆและแน่นอนว่าตัวอรรถพลอุ่นๆยัยเด็กนี่กอดซะแน่นเลย

คนตัวโตที่โดนกอดนอนไม่หลับ!!