อิงอิง 1

ประเทศไทยปีปัจจุบันในโรงพยาบาลแห่งหนึ่ง

แสงสว่างไสวกำลังเรียกสติของผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังดำดิ่งคล้ายกับอยู่ภายใต้ท้องทะเลลึกกลางแก่นโลกให้ฟื้นตื่นคืนสติและลืมตาขึ้นมา

เธอกำลังนอนหลับใหลไร้สติอยู่บนเตียงนอนผู้ป่วยอยู่ก่อนหน้านี้เป็นเวลาค่อนข้างนาน ครั้นได้สติเธอค่อยๆ ขยับเปลือกตาเบาๆ ก่อนจะเปิดเปลือกตาออกอย่างช้าๆ เพื่อสู้กับแสงสว่างจ้าที่ไม่คุ้นชิน

อันที่จริง เธอลืมตาขึ้นมาได้แล้วครั้งหนึ่งเมื่อชั่วโมงก่อนหน้าและก็หลับตาลงไปอีกคราเมื่อถูกของแหลมเล็กๆ ทิ่มแทง น่าจะเป็นเข็มฉีดยา

หญิงสาวเพียงหวังเอาไว้ว่าครั้งนี้จะไม่ถูกสิ่งใดแทงลงมาที่แขนของเธออีก เจ็บเหลือเกิน

หลังจากนอนนิ่งๆ ครุ่นคิดเรื่องเปื่อยพลันพบว่า ยามเมื่อเธอหลับใหลอยู่นั้น คล้ายกับตนเองกำลังควบม้าวิ่งตะบึงและกำลังสู้รบฆ่าฟันกับเหล่าทหารหลายคนในชุดเกราะแบ่งแยกแบ่งฝ่ายที่รุมล้อม และเธอก็พ่ายแพ้ให้กับศัตรูที่มีจำนวนมากกว่า

เธอตายอยู่บนหลังม้า ในสภาพที่มีบาดแผลฉกรรจ์จากคมดาบหอกทวนอยู่จนเต็มเรือนกาย เลือดสีแดงสดสาดกระจุยกระจายไหลนองอยู่จนเต็มพื้นที่ 

นี่เป็นครั้งที่สองที่แล้วเธอฝันเห็นตัวเองก่อนจะตายแล้ววิญญาณเข้ามาที่ร่างของเด็กสาวคนนี้

มิรู้ได้ว่ามันเป็นไปได้อย่างไร  

เมื่อครั้งแรกที่เธอได้เข้ามายังร่างของเด็กสาวผู้นี้นั้น เด็กสาวคนนี้มีอายุเพียงสิบสามปี ครั้งนั้นเธอกับครอบครัวที่ประกอบไปด้วยพ่อกับแม่ของเธอกำลังเดินทางจากประเทศจีนมาเที่ยวที่ประเทศไทยและในขณะที่กำลังขับรถเที่ยวชมเมืองก็เกิดอุบัติเหตุรถคว่ำจนพ่อกับแม่เสียชีวิตมีเพียงเธอที่เหลือรอด ตอนนั้นเธอก็ฝันเห็นทุกสิ่งที่เกิดขึ้นกับเธอในชาติภพก่อนได้อย่างชัดเจน

จนตอนนี้เก้าปีต่อมา เธอก็ได้ฝันเห็นทุกสิ่งอย่างได้ชัดเจนถนัดตาอีกครา ทุกอย่างเป็นเรื่องราวโดยละเอียดหลังจากที่เธอถูกรถชนอีกครั้งและกำลังนอนสลบไสลอยู่ภายในแผนกฉุกเฉินของโรงพยาบาลแห่งนี้    

เธอฝันเห็นตั้งแต่เธอเติบโตมาในชื่อว่าไป๋กุ้ยอิงเป็นบุตรสาวบุญธรรมของท่านแม่ทัพใหญ่นามไป๋หลิงแห่งแคว้นฉู่

ไป๋กุ้ยอิงผู้นี้แม้เป็นสตรีร่างบอบบาง แต่ก็เป็นถึงแม่ทัพหญิงด้วยฝีมือการต่อสู้ที่ไม่ด้อยกว่าบุรุษ

นางได้พบรักกับบุรุษหนุ่มรูปงามผู้หนึ่งนามว่าจ้าวหยางหมิงเซียน

เขาเป็นองค์ชายสามในจักรพรรดิฉู่

จ้าวหยางหมิงเซียนและไป๋กุ้ยอิงรักกันมาก                 พวกเขาสัญญาว่าจะอยู่เคียงข้างกันตลอดไป

แต่ทว่าเมื่อเหตุการณ์พลิกโผ จ้าวหยางหมิงเซียนจึงเป็นรัชทายาทกลับได้สมรสพระราชทานกับหญิงอื่น

หลังจากจ้าวหยางหมิงเซียนแต่งงานมีชายาเอกที่ไม่ใช่ไป๋กุ้ยอิงแล้วก็ได้แต่งงานอีกหลายครา

เขาแต่งอนุชายาเข้ามาอีกหลายนาง เพื่อปูทางสำหรับการขึ้นครองราชย์

แต่ถึงกระนั้นหัวใจของจ้าวหยางหมิงเซียนก็ยังคงมอบให้กับสตรีนางเดียว นามว่าไป๋กุ้ยอิง

จนเมื่อองค์จักรพรรดิได้สั่งการให้ไป๋กุ้ยอิงนำกองกำลังทัพที่เป็นความลับไปปราบกบฏ ก่อนที่พวกมันจะเหิมเกริมมากไปกว่านี้

และสุดท้ายจากศึกลับ พลันกลับกลายเป็นศึกรบที่ใหญ่โตและหนักหน่วง

ไป๋กุ้ยอิงก็มารู้ทีหลังเมื่อสังเกตได้ว่าทหารส่วนหนึ่งเป็นคนของบิดาบุญธรรมซึ่งเป็นต้นเหตุทำให้การศึกของไป๋กุ้ยอิงเสียกระบวนท่าจนต้องแตกพ่าย

สุดท้าย ไป๋กุ้ยอิงก็ตายในที่สุด

หลังจากที่ไป๋กุ้ยอิงตายนั้นวิญญาณก็เร่ร่อนอยู่เป็นนาน จนได้รับรู้ถึงความเจ็บปวดของใครบางคนได้อย่างซึ้งใจ

ใครคนนั้นก็คือจ้าวหยางหมิงเซียน

เขาได้ขึ้นครองราชย์และครองบัลลังก์มังกรอยู่หลายรัชศก โดยตลอดระยะเวลาที่เขาครองราชย์นั้น               เขาได้กลายเป็นบุรุษไร้ใจไปโดยสมบูรณ์

วันๆ ทำแต่งานราชกิจออกว่าราชการมิสนใจใคร่ดีสตรีนางใด ไม่ว่าจะเป็นฮองเฮาหรือเหล่าสนม เขาไม่ใส่ใจใครสักเท่าไหร่

มีเพียงการเข้าหออุ่นเตียงแค่หน้าที่กับสนมบางคนที่เหล่าขุนนางเห็นสมควรว่าต้องมีทายาทจากเชื้อมังกรแห่งเขา