تسجيل الدخول“เรื่องราวในตอนนั้นท่านจำมาได้ตลอดเลยหรือเจ้าคะ?”หวงหยางหมิงทำท่าครุ่นคิด “อืมมม คราแรกข้าก็ลืมเลือนไปบ้าง เพราะพวกเรายังเด็กทั้งคู่ มาจำได้ตอนที่เห็นเจ้ากำลังช่วยเด็กคนหนึ่งที่กำลังถูกจับตัวไป และข้าก็ไปช่วยเจ้าได้ทันพอดี” เซียวเหม่ยอิงฟังและนึกตามคำพูดของสามี ดวงตางามเบิกตากว้างด้วยความตกใจ คน
“ฮ่าฮ่าฮ่า สมแล้วที่เป็นบุตรสาวของเรา ช่างพูด และกล้าขอผู้ชายแต่งงานตั้งแต่เด็กเหมือนแม่ของเจ้าไม่มีผิด ฮ่าฮ่าฮ่า” หวงหยางหมิงหัวเราะออกมาอย่างอดกลั้นกับการกระทำของบุตรสาว มันเหมือนว่าเขาย้อนเวลากลับไปตอนที่เซียวเหม่ยอิงทำกับเขาในตอนนั้น สมแล้วที่เป็นแม่ลูกกัน เหมือนกันจริง ๆ“ทะ ท่านพี่ ท่านหมายควา
วันนี้บรรยากาศภายในจวนของหวงหยางหมิงเต็มไปด้วยความรักและความอบอุ่น หวงจื่อหานอยู่รับประทานอาหารกับหลาน ๆ ของเขาอย่างมีความสุข หลังจากที่รับประทานอาหารและส่งหลานเข้านอนเรียบร้อยแล้วก็ถึงเวลากลับจวนตนเอง“ท่านพ่อนอนค้างที่จวนข้าก็ได้นะขอรับ”“ไม่เป็นไรหรอก เจ้าก็รู้นิว่าข้ามีเรื่องต้องกลับไปจัดการ”
“แล้วเหตุใดท่านถึงไม่เคยอธิบายให้ข้าฟังบ้างเลย”“ทั้งจวนมีแต่คนของหนิงซู ต่อให้พูดในที่ลับก็มีคนของนางแอบฟังอยู่ดี เฮ้อ ข้ายอมรับผิดที่ข้าเห็นแก่ตัว ที่เห็นอำนาจดีความถูกต้อง” ที่เขามาในวันนี้ไม่ได้มาเพื่อแก้ตัวแต่อย่างใด มันเป็นความรู้สึกผิดที่ติดอยู่ในใจมานานเกือบยี่สิบปี อีกอย่างอดีตผ่านมันมาแ
“ท่านพี่ ท่านปู่คือผู้ใดหรือเจ้าคะ”“เดี๋ยวแม่อธิบายให้ฟังเอง พวกเราเข้าไปในเรือนกันดีกว่า” เซียวเหม่ยอิงหันไปมองสามีอย่างรู้หน้าที่ นางจูงมือบุตรชายและบุตรสาวเข้าไปในเรือน เพื่อให้สามีของนางได้พูดคุยกับบิดาตามลำพัง หลังจากที่เซียวเหม่ยอิงได้พาลูก ๆ เข้าไปในเรือนแล้ว หวงหยางหมิงก็นั่งรอคนที่ก
“เจ้าคิดจะมีลูกกี่คนกัน?” องค์รัชทายาทเหลียงซินเผงอดถามสหายตนเองไม่ได้ เพราะหลังจากที่เซียวเหม่ยอิงคลอดบุตรคนแรกไปไม่ทันไร ตอนนี้สหายตัวดีของเขากำลังมีบุตรคนที่สองแล้ว “กระหม่อมเองก็ไม่ทราบพ่ะย่ะค่ะ เพราะเรื่องนี้กระหม่อมไม่ได้เป็นคนตัดสินใจ กระหม่อมเพียงทำตามความต้องการฮูหยินตนเองเท่านั้น” คำตอ
“สตรีนางนี้น่ะรึที่ปฏิเสธหยางหมิง คิดว่าตัวเองเป็นผู้ใดกัน ช่างโง่เง่าอย่างแท้จริง” มุมปากเหลียงซินเผิงยกขึ้นเล็กน้อย เขาได้ให้คนไปสืบความเป็นมาของสตรีที่หวงหยางหมิงให้ความสนใจถึงขั้นขอสมรสพระราชทานจากเสด็จพ่อด้วยตนเอง รวมทั้งเรื่องของนางก็ได้รับรายงานเช่นกัน'เซียวลี่หง นอกจากเจ้าจะไม่สำนึกในสิ่
งานเลี้ยงเริ่มการแสดงทันทีหลังจากที่ฮ่องเต้และฮองเฮาเสด็จมาที่งาน เหล่าบรรดาผู้คนที่มาร่วมงานต่างพากันรู้สึกเพลิดเพลินตากับการร่ายรำและการเล่นดนตรีของคนในวัง เพราะท่วงท่าช่างงดงามและช่างน่าดูน่าชมยิ่งนัก ไม่ไกลเท่าใดนักมีกลุ่มคุณหนูกลุ่มหนึ่งนั่งชมการแสดงด้วยกัน“ปีนี้หงเอ๋อร์กับฮวาเอ๋อร์ของเราได้ขึ
“หรือพวกเจ้าลืมไปแล้วว่าขัดคำสั่งข้าแล้วจะเป็นอย่างไร อย่าคิดว่าที่นี่เป็นวังหลวงแล้วข้าจะไม่กล้าทำ”ทันทีที่ได้ยินอย่างนั้นทั้งสองคนก็รีบหลบทางให้ทันที พร้อมกับรีบคุกเข่าขออภัยด้วยความสั่นเทา“บ่าวผิดไปแล้วเจ้าค่ะ ท่านแม่ทัพโปรดให้อภัยบ่าวด้วยนะเจ้าคะ” ไม่มีคำตอบใด ๆ มีเพียงความเย็นชาของหวงหยางห
ทั้งที่ตำแหน่งนั้นควรเป็นของนางตั้งแต่ต้น นางจึงให้ผิงอันซึ่งเป็นลูกของคนรู้จักแต่งกับหวงหยางหมิง หนิงซูพอจะได้ยินนิสัยของผิงอันมาอยู่บ้างว่าเป็นอย่างไร สตรีส่วนมากก็ไม่ต่างกัน มีนิสัยอิจฉาริษยา และชิงดีชิงเด่นเพื่อความเป็นที่หนึ่ง สตรีแบบนี้หนิงซูชอบใจเป็นอย่างมาก หากแต่งหญิงอื่นเข้ามาด้วยอีกก็ค







