LOGIN"แม่ก็คิดถึงพวกหนูนะคะ^^" ฟอด ฟอด ฟอด ฟอด ฉันหอมแก้มลูกคนละสองข้างก่อนจะขึ้นมานั่งประจำที่ตัวเอง"ว่าแต่ตอนนี้มีใครหิวบ้างคะ" ฉันหันไปถามลูกๆโดยไม่สนใจพ่อของลูกที่นั่งหน้าบึ้งไม่เลิก"หิวแล้วค่าา""หิวแล้วค๊าบ""เดี๋ยวเราไปหาอะไรทานกันก่อนกลับบ้านนะคะดีมั้ยคะพี่คิม" พอฉันหันไปถามความเห็นเขาก็เงียบใส
หลายปีต่อมาคิมหันต์...."พ่อค๊าบ""ครับลูก" ผมตอบลูกชายขณะที่สายตายังคงเพ่งมองออกไปนอกกระจกรถ"ทำไมเราไม่ลงไปหาแม่กันสักทีล่ะค๊าบผมคิดถึงแม่แล้วนะ" ลูกชายนั่งกอดอกทำหน้างอคอหักใส่ผมที่ผมไม่พาแกลงไปหาแม่สักที"นั่นสิค๊าพี่ครีมอยากลงไปหาแม่แล้วค่ะพ่อ""แป๊บนึงนะครับลูกขอพ่อดูอะไรอีกแป๊บนึงก่อนนะ" ผมต
ลลิล....นี่ก็ผ่านมาหลายเดือนแล้วที่เราใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขฉันยอมรับว่ามีความสุขมากที่สุดในชีวิต ความสุขที่ฉันไม่เคยคิดว่าจะได้รับจากเขาความสุขที่ฉันไม่เคยร้องขอแต่เขาทำให้ด้วยใจมันเป็นอะไรที่ดีมากๆเขาดูแลเอาใจใส่ฉันทุกอย่างไม่ยอมให้ฉันทำอะไรเลยเขาบอกว่าฉันลำบากมามากแล้วต่อไปเขาจะไม่ยอม
พอเปิดเข้าไปผมก็เห็นลิลนอนหันหลังหลับอยู่บนเตียงผมค่อยๆเดินเข้าไปใกล้ๆอย่างช้าๆก็ทำให้เห็นว่าตรงกลางเตียงมีอุปกรณ์สำหรับถักเสื้อผ้าวางอยู่เต็มไปหมดถ้าให้เดาลิลน่าจะกำลังถักเสื้อผ้าให้ลูกอยู่เพราะผมเห็นถุงมือถุงเท้าคู่เล็กๆที่ถักเสร็จแล้ววางอยู่หลายคู่ในตะกร้าหวายข้างเตียงผมสังเกตเห็นมีอยู่แค่สองสีนั
ลลิล...."คิดถึงก็บอกคิดถึงจะปากแข็งไปทำไมชีวิตคนเรามันไม่มีอะไรแน่นอนหรอกนะลิล เราไม่รู้หรอกว่าอะไรจะเกิดขึ้นในอนาคตเพราะฉะนั้นถ้าเรารักใครคิดถึงใครก็ควรบอกไปตรงๆ เพราะบางทีพรุ่งนี้เขาอาจจะไม่อยู่ให้เราได้บอกก็ได้""แล้วพี่อาร์ตเคยรักหรือชอบใครบ้างมั้ยคะ""ชอบอ่ะเคยแต่ถึงขั้นรักน่าจะยังไม่เคยนะ""แ
คิมหันต์....หลังจากรู้ความจริงเรื่องที่ลิลปิดบังผมผมก็หนีมาอยู่ที่เชียงใหม่โดยไม่บอกใครและนี่ก็ผ่านมาหลายวันแล้วที่ผมมาอยู่ที่นี่อยู่คนเดียววันๆก็เอาแต่นั่งๆนอนๆเหมือนคนไร้อนาคตส่วนอาการเวียนหัวอยากอาเจียนของผมมันก็ยังเป็นอยู่ไม่หายสักทีไม่รู้เป็นอะไรมากหรือเปล่า ผมคิดว่าผมจะไปหาหมอเพื่อตรวจร่างกาย
"ลิลไม่ได้ทิ้งนะคะ แล้วอีกอย่างคุณคิมเค้าก็ไม่ได้อยากให้ลิลอยู่ด้วยนักหรอกค่ะเค้าก็คงรอให้ถึงวันนั้นเร็วๆ""แต่พี่ว่าถ้าถึงวันนั้นมันอาจจะไม่อยากให้ลิลไปไหนก็ได้นะ""ไม่มีทางหรอกค่ะ คุณคิมเพิ่งบอกกับลิลว่าถ้าครบกำหนดเราต้องหย่ากันไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีกต่างคนต่างอยู่""แต่ถึงยังไงพี่ก็อยากให้ลิลดู
ลลิล..."กรี๊ดดด คุณคิม!!!" ฉันกรีดร้องออกมาสุดเสียงเมื่อเห็นคนตรงหน้าเอามือกุมท้องแล้วล้มลงไป"เห้ยใครอยู่แถวนี้ตามจับตัวไอ้คำปันที!!!!" ลุงนายหน้าตะโกนเรียกให้ชาวบ้านมาช่วยจับสามีของป้าสายที่กำลังจะหนี ส่วนฉันก็รีบเข้าไปหาเขาแล้วประคองศีรษะเขาให้ขึ้นมาอยู่บนตัก"คุณคิม ฮือออ คุณคิม ฮือออ ฮืออออ อย
หลังจากกินข้าวกันเสร็จผมก็เดินมารอลุงนายหน้าที่จะพาผมไปดูที่และตกลงราคากับเจ้าของที่โดยมีลิลเดินตามหลังมาผมไม่หันไปมองเลยนะเพราะผมไม่อยากคุยด้วยผมยังอารมณ์เสียไม่หายเวลาต่อมา..."อีกไกลไหมครับลุงกว่าจะถึง" ผมถามลุงที่เป็นนายหน้าที่กำลังขับรถพาผมขึ้นมาดูที่ ซึ่งผมก็ไม่คิดว่ามันจะไกลขนาดนี้"ไม่ไกลแล
ลลิล....ฉันตื่นมาด้วยความเมื่อยล้าและปวดร้าวไปทั้งร่างกายเพราะเขาไม่ยอมหยุดพักเลยกว่าฉันจะได้นอนฟ้าก็เริ่มจะสว่างแล้ว ฉันขยับตัวเพื่อลุกไปอาบน้ำแต่"อื่มมจะไปไหน" พอฉันจะลุกเขาก็รั้งตัวฉันให้ขึ้นไปนอนอยู่บนตัวของเขาแล้วเขาก็กอดฉันไว้แน่น อยากจะบอกว่าใจของฉันเต้นแรงมาก"ถามว่าจะไปไหน"เสียงงัวเงียถาม