Short
รักอำมหิตที่ไม่มีวันหวนคืน

รักอำมหิตที่ไม่มีวันหวนคืน

By:  เสวียนจีเต้าจ้วนCompleted
Language: Thai
goodnovel4goodnovel
8Chapters
24.8Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เมื่อเพื่อนสนิทในวัยเด็กของสามีติดอยู่ในช่องลิฟต์นานกว่าครึ่งชั่วโมง เขาจึงระเบิดโทสะอย่างรุนแรง แล้วจับฉันยัดใส่กระเป๋าเดินทาง ก่อนจะรูดซิปล็อกอย่างแน่นหนา “ความทรมานที่เอินเอินต้องเผชิญ เธอจะต้องชดใช้เป็นสองเท่า” ฉันนั่งขดตัว หายใจลำบาก น้ำตาไหลพรากพลางยอมรับผิด แต่สิ่งที่ได้รับกลับมามีเพียงคำตำหนิที่เย็นชาจากสามี “รับโทษเสียให้สาสม พอเรียนรู้บทเรียนนี้แล้ว เธอจะได้รู้จักเชื่อฟัง” เขาเอากระเป๋าเดินทางที่มีฉันอยู่ข้างในไปล็อกเก็บไว้ในตู้เสื้อผ้า ฉันกรีดร้องอย่างสิ้นหวัง ดิ้นรนอย่างหนัก เลือดค่อย ๆ ไหลซึมออกจากกระเป๋า จนเปียกชุ่มทั่วพื้น ห้าวันต่อมา เขาเกิดใจอ่อนขึ้นมาชั่วครู่ จึงตัดสินใจยุติการลงโทษ “ลงโทษเล็กน้อยเพื่อเตือนใจ ครั้งนี้ฉันจะปล่อยเธอไปก่อน” แต่เขาไม่รู้เลยว่า ร่างของฉันได้เน่าเปื่อยจนแทบไม่เหลือเค้าเดิมแล้ว

View More

Chapter 1

บทที่ 1

潮崎市、センター病院。

「子宮外妊娠です。卵管破裂は命にかかわります!こんな大手術なのに、どうして一人で来たんですか?主人は?早く呼んでサインをもらってください!」

朝霧静奈(あさぎりしずな)は、腹部を引き裂かれるような激痛に耐えながら、電話をかけた。

呼び出し音は長く続いた。

受話器の向こうから、冷たい声が聞こえる。

「何?」

「彰人、今、忙しい?お腹がすごく痛くて、少しだけ……」

「暇じゃない」

彼女が言い終わる前に、不機嫌な声が冷たく言葉を遮った。

「腹が痛いなら医者に行け。こっちは忙しい」

「彰人さん、誰から?」

電話の向こうから、甘い女の声が聞こえる。

「どうでもいい相手だ」

彼の声が、急に優しくなった。

「どれがいい?好きな方を言え。競り落としてプレゼントしてやる」

耳元で、ツーツーという無機質な音が鳴り響く。

静奈の心は、まるでナイフでじわじわと切り刻まれるようだった。

彼女の顔色が真っ白になり、呼吸が浅くなっているのに気づき、医師が叫んだ。

「急げ!すぐに手術室を押さえろ!患者の手術を始める!」

静奈が次に目を覚ましたのは、病室のベッドの上だった。

「目が覚めましたか?昨日は本当に危険な状態だったんですよ。処置が早かったから助かったものの、もう少し遅かったら危なかったんですから!」

若い看護師が、点滴をしながら愚痴をこぼした。

「それにしても、あなたの主人、ひどいじゃないですか!こんなに大きな手術をしたのに、一度も顔を見せないなんて!本当に無責任ですよ!

はい、これ、介護士センターの番号です。必要なら、介護士を呼んでくださいね」

「ありがとうございます」

静奈は看護師から名刺を受け取った。

携帯を取り出し、介護士センターに電話をかけようとした、その時。

突然、ニュース速報がポップアップで表示された。

【潮崎市一の富豪、長谷川グループ社長・長谷川彰人氏、二十八億円のマダム・デュヴィエのダイヤモンドネックレスを落札!恋人の笑顔のため、衝撃のプレゼントか!】

目に突き刺さるような見出しに、静奈の瞳孔が大きく開いた。

写真に写っているこの上なく端正な顔立ちは、まさしく自分の夫、長谷川彰人(はせがわあきと)だった。

だが、自分は彼にとって決して公開できない妻。

結婚して四年。

彼はいつも、氷のように冷たく無慈悲だった。

てっきり、それが彼の持って生まれた性格なのだとそう思っていた。

彼の心を動かすため、自分は従順で物分かりの良い「長谷川夫人」を必死に演じてきた。

しかし今、彼が堂々と他の女性を腕に抱き、世間に愛情を見せつけている姿を見て、ようやく悟った。

彼は本当に少しも自分を愛してなどいなかったのだ。

胸が締め付けられるように痛む。

静奈の目には、みるみるうちに涙が滲んだ。

もう、諦めなければ。

四年も続いたこの茶番を、終わらせる時が来たのだ。

静奈は予定より二日早く、退院手続きを済ませた。

医師は心配そうな顔で言った。

「体はまだかなり衰弱していますよ。もう少し入院していた方が……」

「家の用事がありまして」

「しばらくは絶対に安静にしてください。激しい運動は禁止、それから性行為は絶対に駄目ですよ。一週間後にまた検査に来てください」

「ええ、わかりました。ありがとうございます、先生」

静奈は汐見台という住宅街にある一軒家の邸宅に戻った。

家政婦の田所敦子(たどころ あつこ)は、あからさまに不機嫌な顔で彼女を責め立てた。

「若奥様、近頃はますます目に余りますね!何日も家を空けるなんて!若様がお知りになったら、お怒りになりますよ!」

敦子は長谷川家の家政婦という立場だが、その振る舞いは姑同然だった。

彼女は彰人のめのとであり、自分は特別な存在だと自負している。

彰人から寵愛を受けていない静奈のことなど、端から見下していた。

静奈は分かっていた。

敦子が自分に対してこのような態度を取るのは、彰人の指示ではないにしても、彼の黙認があるからだ。

でなければ、これほどまで傲慢になれるはずがない。

これまでは、彰人に気に入られようと、静奈は彼の周りの人間すべてに媚びへつらってきた。

敦子にいじめられ、見下されても、いつも腹の底に怒りを押し殺してきた。

しかし、もう我慢する必要はない。

静奈は敦子の頬を思い切り平手で打った。

その声は侮蔑に満ちていた。

「出過ぎた真似を!ただの雇われの分際で、誰に向かってそんな口を利いている!」

「なっ!」

敦子は顔を覆い、愕然とした表情で目を見開いた。まさか静奈が手を出すとは思ってもみなかったのだろう。

「私を叩いた……」

「叩かれて当然よ!何?まさか、やり返すつもり?」

静奈の冷え切った一言が、敦子を凍り付かせた。

いくら若様に疎まれていようと、彼女は長谷川家の大奥様が直々に選んだ人なのだ。

敦子は、込み上げる怒りを無理やり飲み込むしかなかった。

静奈は背を向け、二階へと上がっていく。

背後から、敦子の小声での悪態が聞こえてきた。

「顔が綺麗なだけで、何の役にも立たないくせに。どうせ若様からは見向きもされないんだわ。この家の若奥様の席なんて、すぐに他の人のものになるんだから!」

棘のある言葉が、ナイフのように静奈の胸に突き刺さる。

彼女は深呼吸をした。

もう、どうでもいい。

今日を限り、彰人に関するすべては、もうどうでもよくなるのだ。

自室に戻った静奈は、私物をすべてスーツケースに詰めた。

彼女の物は驚くほど少なく、スーツケース一つで十分だった。

スーツケースを持ち上げた瞬間、傷口が引きつれた。

腹部に激しい痛みが走り、冷や汗が雨のように流れ落ちる。

静奈は痛み止めを数錠飲んで、ようやく少し落ち着いた。

薬が効いてきたのか、彼女はベッドに横たわると、いつの間にか眠りに落ちていた。

深夜。

部屋に、大きな人影が入ってきた。

バスルームからシャワーの音が聞こえ、二十分ほどして、彰人が腰にバスタオルを巻いた姿で出てきた。

彼は彫刻のように整った顔立ちで、広い肩幅に引き締まった腰、そして力強く割れた腹筋のが男性的魅力を放っていた。

水滴が筋肉を伝い、緩く巻かれたタオルの内側へと消えていく。

彼は何も言わなかった。

まるで月に一回の事務的なことをこなすかのように、静奈のネグリジェの裾をめくり上げた。

眠っていた静奈は、痛みに体を震わせた。

「痛い……」

彼女は無意識に彼を押しのけた。

「やめて」

「拒むふりか?静奈、それが新しい手口か?」

低く、嘲るような声が頭上から降ってきた。

彰人は彼女から離れるどころか、報復するように続けた。

「月に一度の夫婦の営みは、お前がおばあさんに頼み込んで実現したことだろう?今更やめたいと?」

傷口が引き裂かれるような痛みに、静奈の目から涙がこぼれ落ちた。

彰人が自分を憎んでいることは分かっている。

数年前。

彰人の祖母である大奥様が、二人の結婚を強引に進めた。

結婚後、彰人が彼女に冷淡な態度を取り続けるのを見かねた大奥様が、月に一度は夫婦として同衾するよう、彼に命じたのだ。

その度に、彼はまるで道具でも扱うかのように、彼女で欲望を処理するだけだった。

四年間にも及ぶ結婚生活を思い返し、静奈の胸は痛みに満たされた。

細心の注意を払い、自分を殺して尽くしてきたというのに、彼の心からの愛情はひとかけらも手に入らなかった。

それならば、これ以上執着する必要がどこにあるだろう?

「彰人、離婚よ……」

静奈が言い終わる前に、けたたましく携帯の着信音が鳴り響いた。

彰人は、夜中に電話がかかってくることを非常に嫌う。

しかし、その電話には驚くほど優しく応じた。

「どうした?」

「彰人さん、一人だと怖いの。会いに来てくれない?」

受話器から、甘えたような女の声が聞こえる。

「わかった」

彼は一瞬のためらいもなく承諾した。

その声には、静奈が一度も聞いたことのない優しさが滲んでいた。

「すぐに行くから、二十分だけ待ってて」

電話が切れる。

彰人は、ためらうことなく彼女の上から体をどけた。

そして、一度も振り返ることなく部屋を出て行った。

数分後、階下から車が走り去る音が聞こえた。

涙が枕を濡らす。

静奈は、白くなった指でシーツを固く握りしめた。

愛すると、愛さないとでは、これほどまでに違うのだ。

翌朝。

静奈は離婚協議書をテーブルの上に残し、スーツケースを引いて家を出た。

その瞬間、腹部に骨の髄まで染み込むような痛みが走り、体の下から暖かい何かが流れ出る感覚があった。

太ももを伝って、足元へと落ちていく。

ふと下を見る。

そこには、衝撃的なほどの血だまりが広がっていた。

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviewsMore

KIIVII
KIIVII
เรื่องนี้สอนให้รุ้ว่า ความรักทำให้คนตาบอดจนวันตายมันมีอยุ่จริง ทั้งๆที่ผัวไม่สนใจตัวเองเลยแต่ไปสนใจเอาใจใส่ดูแลทุ่มเทให้ผุ้หญิงอีกคนขนาดนั้นแถมยังคอยทำร้ายตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่าเพื่อผุ้หญิงคนนั้น แต่เธอก็ยังหลอกตัวเองว่าเขายังรักเธอสุดท้ายแม้แต่ลมหายใจก็ไม่เหลือ
2025-11-03 10:48:21
0
0
Yoyolin Lin
Yoyolin Lin
สนุกดีแต่ยังไม่รู้วิธีอ่านจนจบเรื่อง
2025-10-25 09:34:50
0
0
Faye Coc
Faye Coc
ไม่เห็นมีให้ซื้อตอนเลยค่ะ
2025-04-03 12:11:20
2
0
อลิซาเบธ ฯ.
อลิซาเบธ ฯ.
ดีงามตอนสั้นดี
2025-03-29 11:11:41
0
0
สายวัลย์ ไรยาวรร
สายวัลย์ ไรยาวรร
ดีคะอ่านสั้นดี
2025-03-27 11:45:17
0
0
8 Chapters
บทที่ 1
“ช่วงนี้แม่คนขี้อิจฉาไม่มาป่วนเลยนี่? หรือว่าจะเชื่อฟังแล้ว? เริ่มรู้จักกฎระเบียบมากขึ้นแล้วใช่ไหม?”“ยังไงก็ต้องให้บทเรียนสักหน่อย หล่อนถึงจะรู้จักเชื่อฟัง”ผู้ช่วยที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เขา สีหน้าชะงักไปทันที“ท่านประธาน...ดูเหมือนว่าคุณซู...เธอยังไม่ได้ถูกปล่อยออกมาเลยครับ”สายตาของฟู่สิงโจวสั่นไหวเล็กน้อย แต่เขารีบเก็บอารมณ์ทันที“ให้หล่อนคิดทบทวนอยู่ในนั้นอีกสักสองสามวันก็ไม่เป็นไรหรอก”ผู้ช่วยที่ยืนอยู่ข้างเขาทำท่าจะพูดอยู่หลายครั้งแต่ก็ชะงักไป สุดท้ายจึงเอ่ยปากอย่างลังเล“ท่านประธาน ห้องที่ขังคุณซูไว้เริ่มมีกลิ่นเหม็นโชยออกมา ท่าน...ท่านจะเข้าไปตรวจดูหน่อยไหมครับ?”เสียงของฟู่สิงโจวเปลี่ยนเป็นเย็นชาในทันที“เหม็นงั้นเหรอ? มันก็เป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้ว ผู้หญิงแบบนี้ที่ทำทุกอย่างเพื่อเอาชีวิตรอด เพื่อให้ร่างกายยังทำงานได้ แน่นอนว่าหล่อนไม่ปล่อยให้แม้แต่อุจจาระและปัสสาวะถูกขับถ่ายหรอก คงปล่อยให้ย่อยซ้ำใหม่จนหมด จะไม่เหม็นได้ยังไง?”ผู้ช่วยยังพยายามจะพูดอะไรบางอย่าง แต่กลับถูกฟู่สิงโจวขัดขึ้นมาก่อนเขาขมวดคิ้วด้วยความรังเกียจอย่างเห็นได้ชัด“พอเถอะ อย่าพูดอะไรอีกเลย พรุ่งนี้ฉั
Read more
บทที่ 2
“ปล่อยซูจื่อฉิงออกมา ให้เธอทำความสะอาดตัวเองให้เรียบร้อยก่อนแล้วค่อยมาแก้ตัว อย่าให้เธอมาพร้อมกลิ่นเหม็นของอุจจาระและปัสสาวะ มันจะทำให้เอินเอินรังเกียจ”ฟู่สิงโจวพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา ผู้ช่วยตอบรับอย่างอึดอัดหลินซ่างเอินมองฟู่สิงโจวด้วยดวงตาเป็นประกาย พลางวนเวียนอยู่ใกล้ ๆ เขา“พี่ฟู่ รอพี่จื่อฉิงออกมาแล้ว พี่ต้องปลอบเธอให้ดีนะ อย่าทำให้เธอโกรธอีกเลย ยังไงพวกพี่ก็เป็นสามีภรรยากัน ไม่ควรทะเลาะกันจนเรื่องมันดูแย่ขนาดนี้นะคะ”แววตาของฟู่สิงโจวฉายแววรำคาญเล็กน้อย แต่เขากลับนวดนิ้วของหลินซ่างเอินอย่างอ่อนโยน“หล่อนกล้าอย่างนั้นเหรอ? เพราะความผิดพลาดของเธอ ทำให้เธอต้องติดอยู่ในช่องลิฟต์ตั้งครึ่งชั่วโมง ฉันไม่กล้าคิดเลยว่าเธอจะกลัวและสิ้นหวังแค่ไหนในตอนนั้น เอินเอิน เธอสวยแบบนี้อยู่เสมอ มันถึงทำให้ซูจื่อฉิงได้ใจมากขึ้นเรื่อย ๆ”ฟู่สิงโจวพยายามกดกลั้นความโกรธในน้ำเสียง ราวกับกลัวว่าจะทำให้หลินซ่างเอินตกใจแต่คำพูดเหล่านั้น เมื่อมาถึงหูของฉัน กลับกลายเป็นคำเสียดสีและเย้ยหยันทั้งหมดหนึ่งสัปดาห์ก่อน หลินซ่างเอินฉวยโอกาสตอนที่ฟู่สิงโจวกำลังประชุม มาหาเรื่องฉันถึงบ้าน“ท้องแล้วยังไง? คลอ
Read more
บทที่ 3
นี่คือคนที่ฉันรักมาเป็นเวลาสิบปีสามปีในช่วงมัธยมปลาย สี่ปีในมหาวิทยาลัย และหลังจากเรียนจบก็คบหาและแต่งงานกันอีกสามปีแต่สิ่งที่ฉันไม่รู้ก็คือ ตั้งแต่ต้นจนจบ เขาแค่เห็นฉันเป็นจุดด่างพร้อยในชีวิตของเขาเท่านั้นฉันตามติดเขาเหมือนเงาตามตัวมาตลอดเจ็ดปีเต็ม คิดว่าความจริงใจของฉันจะสามารถละลายภูเขาน้ำแข็งในใจเขาได้วันที่เขาตอบรับคำสารภาพรักของฉัน ฉันดีใจจนไม่ได้นอนทั้งคืนแต่สิ่งที่ฉันไม่รู้ก็คือ เขาแต่งงานกับฉันเพียงเพราะบริษัทของเขาประสบปัญหาทางการเงิน และต้องการเงินสนับสนุนจากฉันตลอดสองปีที่แต่งงานกับเขา ฉันทุ่มเททุกอย่างเพื่อสนับสนุนธุรกิจของเขา ทุ่มเททั้งแรงกายแรงใจเพื่อดูแลและเอาใจเขาเขาก็ค่อย ๆ เปลี่ยนไปทีละนิด รอฉันกลับบ้าน ทำอาหารเช้าให้ฉัน และในวันที่ฉันปวดท้องก็จะนวดให้ฉันอย่างอ่อนโยนฉันเกือบเชื่อไปแล้วว่าฉันชนะใจเขาและคว้าความรักของเขามาได้วันที่ฉันรู้ว่าตัวเองตั้งท้อง ฉันตื่นเต้นจนวิ่งวนรอบตัวเขาเป็นวงกลมแต่เขากลับเย็นชาจนน่าเหลือเชื่อ“ซูจื่อฉิง เธอบอกว่าเธอท้องเหรอ?”ฉันไม่ได้ยินความเคลือบแคลงในคำพูดของเขา จึงพยักหน้าตอบไปอย่างใสซื่อ“หึ แต่ฉันมีปัญหาน้ำเชื้
Read more
บทที่ 4
“ใครเอาของน่าสยดสยองแบบนี้มาวางไว้ตรงนี้! ซูจื่อฉิงอยู่ไหน? หาเธอให้เจอ คิดว่าเอาหุ่นปลอม ๆ มาวางไว้แล้วฉันจะเชื่อว่าเธอหนีไปได้อย่างปลอดภัยหรือไง? ฉันฟู่สิงโจวไม่ได้โง่ขนาดนั้นนะ รีบหาเธอให้เจอเดี๋ยวนี้!”ฉันหัวเราะจนน้ำตาไหลอาบแก้มนี่คิดจะทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้หรืออย่างไร? ฉันนอนอยู่ตรงนี้ชัด ๆ แถมร่างของฉันก็ยังเน่าเหม็นอีกคุณยังจะไปหาฉันจากที่ไหนอีกล่ะ?“ท่านประธานฟู่ครับ...คุณผู้หญิงเธอ... เธอเสียชีวิตแล้วครับ ร่างของเธอก็เน่าแล้วด้วย!”ฟู่สิงโจวจ้องเขม็งใส่ผู้ช่วยอย่างดุดัน“แกโกหก! แกก็ร่วมมือกับหล่อนมาหลอกฉันด้วยเหรอ? คิดว่าฉันโง่ขนาดนั้นเลยหรือไง? กับอีแค่หุ่นปลอมเหม็นเน่าตัวเดียว แล้วฉันจะเชื่อว่าเธอตายแล้วอย่างนั้นเหรอ? ต่อให้ต้องขุดหาทั่วทุกซอกทุกมุม ฉันก็จะต้องหาเธอให้เจอให้ได้!”เขาเดินออกไปโดยไม่สนใจสิ่งใด สั่งให้คนล็อกประตูห้องไว้อย่างแน่นหนา แล้วไปสืบหาตามรอยของฉันจากข้างนอกหลินซ่างเอินเห็นสีหน้าของเขาดูเคร่งเครียด ก็เลยรีบวิ่งเข้ามาหาเขา แล้วยืนเขย่งกอดคอเขาไว้“พี่สิงโจว เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ? พี่ซูทำให้พี่โกรธอีกแล้วใช่ไหม? ไม่ต้องกลัวนะ เอินเอินอยู่เคียงข้างพี
Read more
บทที่ 5
ช่วงไม่กี่วันมานี้ฟู่สิงโจวดูเหมือนจะลืมฉันไปเลยเพื่อเตรียมงานวันเกิดของหลินซ่างเอิน เขายุ่งอยู่กับการจัดงานเป็นเวลานาน ทั้งหาคอนเน็กชันเชิญวงดนตรีชื่อดัง และพานักร้องคนโปรดของเธอมาร่วมงาน ทุ่มเงินมหาศาลเพียงเพื่อให้เธอยิ้มสักครั้งช่างน่าขัน เงินทั้งหมดที่เขาใช้ไปนั้นล้วนรีดไถมาจากฉันทั้งสิ้นเมื่อครั้งที่เขาแต่งงานกับฉัน บริษัทเกมของเขากำลังจะล้มละลาย ฉันเป็นคนช่วยเขาอย่างเต็มที่ ทุ่มเททุกอย่างที่มี แม้กระทั่งเอาบ้านเก่าของตัวเองไปจำนองด้วยเงินที่ได้มา เขาจึงสามารถมุ่งมั่นพัฒนาเกมได้จนบริษัทฟื้นตัว และเกมที่เปิดตัวก็กลายเป็นกระแสโด่งดังไปทั่วอินเทอร์เน็ตอย่างรวดเร็วเขากลายเป็นนักธุรกิจดาวรุ่งที่ใคร ๆ ต่างจับตามอง และฉันก็ดีใจกับเขาจากใจจริงแต่ตอนนี้ความสำเร็จทั้งหมดนั้นกลับกลายเป็นมีดคมที่ทิ่มแทงฉันหลังจากหลินซ่างเอินไปเรียนต่อที่ต่างประเทศ เธอก็ได้คบหากับลูกเศรษฐีต่างชาติอย่างรวดเร็ว แต่เมื่อสามเดือนก่อน ความสัมพันธ์ของเธอมีปัญหา เธอจึงกลับประเทศมาด้วยความเศร้าหมองฟู่สิงโจวกลับเสียสติไปเขาถึงขนาดไปคอยเธอที่สนามบินล่วงหน้าถึงสามชั่วโมง ฉันรู้สึกไม่พอใจเล็กน้อย แต่เขาก
Read more
บทที่ 6
ภายใต้แสงสลัว กระเป๋าเดินทางกลางห้องที่มีคราบเลือดสีแดงเข้มซึมออกมา ดูโดดเด่นสะดุดตาอย่างน่าหวาดหวั่นบรรยากาศช่างน่าขนลุกจนฉันรู้สึกกลัวขึ้นมาเล็กน้อยแต่แล้วก็คิดได้ว่า ฉันควรจะเป็นผีที่มีความแค้นมากที่สุดในที่นี่ แล้วจะมีอะไรให้ฉันต้องกลัวอีกล่ะ?ช่วยไม่ได้ เพราะฉันเป็นคนขี้ขลาดมาโดยตลอด พอเห็นว่าตัวเองตายไม่สวยเท่าไหร่ ฉันก็กลัวศพของตัวเองโดยไม่รู้ตัวฟู่สิงโจวเดินมาที่กลางห้อง และหยุดอยู่ตรงหน้ากระเป๋าเดินทางของฉันฉันลอยวนอยู่รอบตัวเขา และสังเกตได้อย่างชัดเจนว่าขาของเขากำลังสั่นเล็กน้อยไม่รู้ทำไม จู่ ๆ ฉันก็อยากจะแกล้งเขาขึ้นมาฉันจึงเป่าลมเบา ๆ ที่คอของเขาเขาทรุดลงกับพื้นในพริบตา ขาอ่อนจนล้มลงไปอย่างจัง และบังเอิญอย่างไม่น่าเชื่อว่าเขาได้ล้มทับลงบนกระเป๋าเดินทางใบนั้นฉันเริ่มรู้สึกเสียใจ เพราะเขานั่งทับลงบนศพของฉัน ฉันกลัวเหลือเกินว่าร่างกายของฉันจะยิ่งดูน่าเกลียดมากกว่าเดิมฟู่สิงโจวผละออกทันที เขากวาดตามองไปรอบ ๆ ด้วยความหวาดระแวง ก่อนจะตั้งสติได้ในที่สุด“ถ้าฉันรู้ว่าเธอแกล้งเล่นตลกกับฉัน ฉันจะถลกหนังเธอแน่!”ฉันส่ายหัวเบา ๆฉันใกล้จะบวมพองเหมือนศพยักษ์ที่เน
Read more
บทที่ 7
ถ้าไม่ได้สืบก็คงไม่รู้ แต่พอได้สืบแล้วถึงกับสะดุ้งตกใจผลการสืบสวนทั้งหมดล้วนทำให้ฟู่สิงโจวรู้สึกไม่พอใจนักในวันที่หลินซ่างเอินกลับประเทศ ฉันแอบเอาที่ตรวจครรภ์ไปวางไว้ในห้องน้ำ แล้วโพสต์ข้อความในบัญชีลับบนเฟซบุ๊กว่า“ช่วยดูแลปรับสมดุลร่างกายให้โจวโจวมาครึ่งปี ในที่สุดก็เห็นผล! ในที่สุดฉันกับเขากำลังจะมีพยานรักร่วมกันแล้ว!”ภาพของฟู่สิงโจวและหลินซ่างเอินที่ถ่ายคู่กันถูกโพสต์บนโลกออนไลน์ ฉันได้แต่บ่นอย่างน้อยใจในบัญชีลับของฉันว่า[อย่าลืมฉันสิ!]ในยามที่เขาช่วยหลินซ่างเอินจัดการเรื่องราวที่ต่างประเทศ ฉันได้แต่พูดออกไปว่า[ฉันแต่งงานกับคนที่เป็นคนดีโดยเนื้อแท้ เขาเป็นคนที่แสนดีจริง ๆ ไม่อาจทนเห็นใครต้องเผชิญความทุกข์ใจ เหมือนอย่างที่เขาเคยทำเพื่อฉันในวันนั้น]ข้อความบ่นพร่ำทั้งหมดกว่าสี่พันข้อความ ล้วนเป็นผลจากการที่ฉันล้างสมองตัวเองด้วยการหลอกตัวเองซ้ำ ๆขณะเดียวกัน นักสืบเอกชนที่เขาจ้างสืบพบว่า หลังจากหลินซ่างเอินกลับประเทศมา เธอยังคงติดต่อกับอดีตสามีที่อยู่ต่างประเทศ ความสัมพันธ์ไม่เคยขาดตอน แถมเธอยังเป็นฝ่ายติดต่อไปหลายครั้ง เนื้อหาการสนทนาก็โจ่งแจ้งอย่างยิ่งแม้แต่เหตุการณ
Read more
บทที่ 8
ครึ่งเดือนต่อมา กลิ่นของศพเริ่มไม่สามารถปกปิดได้อีกต่อไป ตำรวจเข้ามาตรวจสอบและพบว่าฟู่สิงโจว ประธานบริษัท กำลังนั่งยอง ๆ อยู่ข้างศพด้วยสายตาเหม่อลอยไร้ชีวิตชีวาหลังจากการสืบสวนชัดเจนแล้ว ฟู่สิงโจวถูกจับกุมตามกฎหมาย ขณะที่ถูกควบคุมตัวออกจากอาคารบริษัท เขาดิ้นรนขัดขืนไม่หยุดและตะโกนว่า“ไม่มีใครจะพรากฉันกับจื่อฉิงออกจากกันได้”แม้จะถูกลากขึ้นรถตำรวจ แต่เสียงตะโกนของเขาก็ยังคงดังไม่ขาดสายที่จริงแล้ว ฉันไม่ได้ทำอะไรเลย เพียงแค่นำหลักฐานความรักครั้งก่อนที่เคยมีต่อเขามาวางตรงหน้าเขาทีละนิด ๆในฐานะดวงวิญญาณ นั่นเป็นเพียงสิ่งเดียวที่ฉันทำได้เขาเห็นที่ตรวจครรภ์นั้นเมื่อสัปดาห์ก่อนเมื่อหลินซ่างเอินเห็นว่าเขายังคงจมปลักอยู่ในความทุกข์ เธอก็หมดความอดทนและตัดสินใจตัดขาดจากเขา โดยนำข้อมูลภายในบริษัทของเขาไปใช้จนสามารถเข้าทำงานกับบริษัทคู่แข่งได้สำเร็จฟู่สิงโจวโกรธจัด แต่ความหยิ่งทะนงในตัวเองทำให้เขาไม่ยอมก้มศีรษะลงฉันทรมานเขาไม่หยุดจนเขาทรุดโทรมลงอย่างรวดเร็ว จนกระทั่งที่ตรวจครรภ์นั้นหล่นลงไปในแก้วน้ำบ้วนปากของเขาในที่สุดเขาก็ทนไม่ไหว เขาวิ่งเข้าไปในห้องกักขัง ตะโกนลั่นพร้อมกอดศพขอ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status