Se connecterPartager
17
Date de publication:
2026-10-30 15:21:26
Dernier chapitre
ชินอ๋องแกล้งบ้าและพระชายาแกล้งโง่ 26
ตำแหน่งจะสูงขึ้น แต่เขายังคงเข้าออกจวนชินอ๋องเป็นประจำ และพร้อมปฏิบัติตามคำสั่งของหยางหลงเหวียนเช่นเดิมส่วนเสี่ยวชิง สาวใช้คนสนิทของอวี้หลาน ได้รับมอบหมายให้เป็นแม่บ้านใหญ่ ควบคุมดูแลความเรียบร้อยภายในจวนชินอ๋องทั้งหมด จากเด็กสาวที่เคยหวาดกลัวทุกครั้งเมื่อเกิดเรื่องร้าย บัดนี้นางกลับสุขุม รอบคอบ และสามารถจัดการงานภายในจวนได้อย่างไม่มีที่ติทว่าทุกครั้งที่ฉางเฟิงเดินทางมารายงานงาน ทั้งสองมักเผลอสบตากันนานกว่าปกติ จนผู้เป็นนายทั้งคู่สังเกตเห็นและอดหยอกเย้าไม่ได้วันหนึ่ง อวี้หลานเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้มระหว่างที่เสี่ยวชิงกำลังรินชา"ช่วงนี้ฉางเฟิงมาที่จวนบ่อยเหลือเกินนะ"เสี่ยวชิงมือสั่นจนเกือบทำน้ำชาหก รีบก้มหน้าตอบเสียงเบา"ท่านฉางเฟิงเพียงมารายงานงานแก่ท่านอ๋องเพคะ"หยางหลงเหวียนหัวเราะเบาๆ ก่อนกล่าวเสริม"รายงานงานครั้งหนึ่งใช้เวลาไม่ถึงครึ่งก้านธูป แต่เหตุใดเขาจึงยืนอยู่หน้าเรือนของเจ้าตั้งนานสองนาน ข้าเองก็สงสัยอยู่เหมือนกัน"ใบหน้าของเสี่ยวชิงแดงก่ำจนแทบไม่กล้าเงยขึ้น"ท่านอ๋องกับพระชายาทรงเย้าบ่าวแล้วเพคะ"ส่วนพ่อบ้านเฉิน ผู้คอยดูแลและไกล่เกลี่ยความวุ่นวายภายในจวนมาตลอดหลายปี ได้รับ
ชินอ๋องแกล้งบ้าและพระชายาแกล้งโง่ 25
อวี้หลานซบหน้าลงกับอกแกร่งอีกครั้ง พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล"ไม่ว่าจะไปที่ใด ขอเพียงมีท่านอ๋องอยู่เคียงข้าง หม่อมฉันก็พร้อมจะไปกับท่านทุกแห่งเพคะ"หยางหลงเหวียนก้มลงมองสตรีในอ้อมแขน ก่อนยกมือขึ้นลูบเรือนผมของนางอย่างทะนุถนอมเบื้องล่าง เมืองหลวงยังคงสว่างไสวด้วยแสงโคมนับพันดวงส่วนบนระเบียงสูง พยัคฆ์กับหงส์ยืนเคียงข้างกันโดยไม่ต้องสวมหน้ากากเข้าหากันอีกต่อไปหลังผ่านการต่อสู้และเล่ห์กลมานับครั้ง ในที่สุดคนทั้งสองก็มีโอกาสวางภาระในมือชั่วคราว และเตรียมก้าวเดินไปสู่วันข้างหน้าในฐานะสามีภรรยาอย่างแท้จริงฤดูใบไม้ผลิเวียนกลับมาอีกครา ดอกมู่หลันผลิบานสะพรั่ง ส่งกลิ่นหอมอบอวลไปทั่วจวนชินอ๋อง แสงแดดยามเช้าสาดลอดผ่านร่มไม้ ทอดเงาพลิ้วไหวลงบนพื้น รังสรรค์บรรยากาศงดงามราวภาพวาดโบราณยามนี้ไร้ซึ่งร่องรอยแห่งการแย่งชิงอำนาจและแผนการนองเลือดในราชสำนัก ชินอ๋องหยางหลงเหวียน ผู้บัญชาการกองกำลังลับที่รวมพยัคฆ์โลหิตกับหงส์ดำเป็นหนึ่งเดียว กำลังนั่งพักผ่อนอยู่ใต้ร่มไม้ใหญ่ ใบหน้าหล่อเหลาผ่อนคลาย นัยน์ตาคมดุจพยัคฆ์ซึ่งเคยเย็นชาและระแวดระวัง บัดนี้กลับทอประกายแห่งความสุขอย่างเปิดเผยเคียงข้างกายคือหลิว
ชินอ๋องแกล้งบ้าและพระชายาแกล้งโง่ 24
ท่ามกลางสายตาของผู้คนนับร้อย หยางหลงเหวียนยื่นมือออกไปกุมมือเรียวของอวี้หลานไว้อย่างเปิดเผยคราวนี้ไม่จำเป็นต้องหลบซ่อน ไม่ต้องแสร้งทำเป็นคนเสียสติ และไม่ต้องปิดบังความสามารถของพระชายาอีกต่อไปอวี้หลานก้มมองมือที่ประสานกัน ก่อนเงยหน้าขึ้นสบตาสวามีด้วยรอยยิ้ม"จากนี้คงไม่มีผู้ใดกล้าหัวเราะเยาะท่านอ๋องอีกแล้วนะเพคะ"หยางหลงเหวียนยกมุมปากขึ้น"แต่ข้ายังแกล้งบ้าให้พระชายาดูเป็นครั้งคราวได้นี่""เหตุใดต้องแกล้งอีกเพคะ"เขาโน้มตัวลงมาใกล้ ก่อนกระซิบให้นางได้ยินเพียงผู้เดียว"เพราะเวลาข้าแกล้งบ้า พระชายามักยอมตามใจข้าทุกอย่าง"อวี้หลานหันไปมองเขาอย่างคาดโทษ แต่แก้มขาวกลับแต้มสีแดงระเรื่อ"ท่านอ๋องอย่าได้ทรงหวังมากเกินไปเลยเพคะ"หยางหลงเหวียนหัวเราะเบาๆ ก่อนกระชับมือนางแน่นขึ้นภายในท้องพระโรงอันโอ่อ่า พยัคฆ์โลหิตกับหงส์ดำยืนเคียงข้างกันอย่างสง่างามนับจากนี้ ไม่ว่าจะต้องเผชิญศัตรูในราชสำนักหรือคลื่นลมในยุทธภพ ทั้งสองก็จะร่วมกันปกป้องแผ่นดิน และก้าวเดินไปบนเส้นทางเดียวกันในฐานะคู่ชีวิตอย่างเต็มภาคภูมิหลังงานเลี้ยงฉลองชัยในวังหลวงสิ้นสุดลง แม้ตัวตนที่แท้จริงของหยางหลงเหวียนกับหลิวอวี้หลานจะถู
ชินอ๋องแกล้งบ้าและพระชายาแกล้งโง่ 23
ทั้งสองนอนเคียงกันในระยะประชิด ดวงตาสบประสานกันอย่างอ่อนโยนครั้งนี้ ไม่มีหน้ากาก ไม่มีเล่ห์กล ไม่มีการหยั่งเชิงระหว่างพยัคฆ์โลหิตกับหงส์ดำอีกแล้วเหลือเพียงชายหญิงคู่หนึ่งที่เปิดเผยหัวใจให้กันอย่างหมดสิ้นหยางหลงเหวียนยกมือขึ้นเกลี่ยปอยผมที่ตกอยู่ข้างแก้มของนางอย่างอ่อนโยน"หลายปีที่ผ่านมา ข้ามีชีวิตอยู่ในเงามืดในฐานะพยัคฆ์โลหิต ข้าเคยคิดว่าหัวใจของตนแข็งกระด้างดุจศิลา ไม่อาจเปิดรับผู้ใดได้อีก"เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนคลี่ยิ้มบาง"จนกระทั่งได้พบเจ้า อวี้หลาน เจ้าทำให้ข้ารู้ว่า การมีใครสักคนให้ปกป้อง และมีใครสักคนรออยู่ข้างหลัง คือสิ่งล้ำค่าที่สุดในชีวิต" คำสารภาพที่จริงใจ ทำให้หัวใจของอวี้หลานอบอุ่นจนเอ่อล้นนางยกแขนขึ้นโอบรอบลำคอของสวามี ดึงเขาเข้ามาใกล้อีกนิด ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา"หงส์ดำก็เคยเชื่อว่า โลกใบนี้มีเพียงการช่วงชิง การหลอกลวง และการเอาชีวิตรอด จนกระทั่งได้มาอยู่เคียงข้างท่านอ๋อง"นางคลี่ยิ้มอ่อนโยน ดวงตาเปี่ยมไปด้วยความรัก"จากนี้และตลอดไป หัวใจของอวี้หลานจะเป็นของท่านอ๋องเพียงผู้เดียวเพคะ"หยางหลงเหวียนยกมือประคองใบหน้าของนางไว้แผ่วเบา ก่อนโน้มหน้าลงสัมผัสริมฝีปาก
ชินอ๋องแกล้งบ้าและพระชายาแกล้งโง่ 22
"ต่อให้หลักฐานตกอยู่ในมือฮ่องเต้แล้ว ขอเพียงข้าฆ่าพวกเจ้าเสียตรงนี้ ก็ยังมีหนทางพลิกสถานการณ์ได้"สิ้นคำ เขาก็พุ่งเข้าหาคนทั้งสอง คมดาบตวัดผ่านอากาศพร้อมลมปราณรุนแรง หมายปลิดชีวิตหงส์ดำในกระบวนท่าเดียวหยางหลงเหวียนขยับกายเข้าขวางเบื้องหน้าอวี้หลานทันทีเคล้ง!กริชศิลาในมือปะทะกับคมดาบจนเกิดประกายไฟวาบขึ้นกลางความมืดเขาบิดข้อมือเพียงเล็กน้อย คมกริชก็เบี่ยงดาบของแม่ทัพใหญ่ฝ่ายซ้ายออกจากวิถี ก่อนฝ่ามืออีกข้างจะซัดเข้าที่กลางอกของอีกฝ่ายอย่างแม่นยำปัง!แม่ทัพใหญ่ฝ่ายซ้ายกระอักเลือด ร่างกระเด็นถอยไปหลายก้าว ทว่ายังไม่ทันตั้งหลัก เข็มเงินสามเล่มของอวี้หลานก็พุ่งเข้าใส่จุดชีพจรบริเวณหัวไหล่ ข้อศอก และหัวเข่าฉึก ฉึก ฉึก!แขนขาของเขาชาวาบ ดาบในมือหลุดร่วงลงพื้น ร่างทั้งร่างทรุดลงอย่างไม่อาจควบคุมหยางหลงเหวียนก้าวเข้าประชิด ก่อนใช้ปลายนิ้วสกัดจุดลมปราณสำคัญ ปิดกั้นกำลังภายในของอีกฝ่ายจนหมดสิ้นแม่ทัพใหญ่ฝ่ายซ้ายพยายามดิ้นรน แต่แขนขากลับไร้เรี่ยวแรง ไม่อาจขยับได้แม้แต่น้อย"พวกเจ้าเป็นใครกันแน่ เหตุใดจึงต้องปกป้องชินอ๋องถึงเพียงนี้"หยางหลงเหวียนมองเขาจากเบื้องบน ดวงตาภายใต้หน้ากากพยัคฆ์เย็
ชินอ๋องแกล้งบ้าและพระชายาแกล้งโง่ 21
"ไว้รอดูผลกัน" หยางหลงเหวียนตวัดแส้ม้า อวี้หลานกระตุกสายบังเหียนตามในจังหวะเดียวกันม้าสองตัวทะยานผ่านแนวป่าไผ่ มุ่งเข้าสู่เงามืดของป่าลึกอย่างรวดเร็วในเมื่อศัตรูวางแผนให้พวกเขากลายเป็นเหยื่อ คืนนี้ทั้งพยัคฆ์และหงส์ก็จะทำให้คนเหล่านั้นได้รู้ว่า ผู้ใดกันแน่คือผู้ถูกล่าเสียงควบม้าดังก้องไปตามเส้นทางคดเคี้ยวของขุนเขา ฝุ่นดินและใบไม้แห้งฟุ้งกระจาย ก่อนถูกม่านหมอกในป่าลึกกลืนหายไปอย่างรวดเร็ว ลมราตรีพัดโชยนำความเย็นเยียบเข้ามาปะทะผิวกาย ทว่าบรรยากาศโดยรอบกลับร้อนระอุด้วยไอพิฆาตที่แผ่ซ่านอยู่ทุกทิศเสียงคำรามต่ำดุดันดังขึ้นจากเงามืดหลังดงไผ่หมาป่าขนเหล็กสามตัว ดวงตาแดงฉานจากฤทธิ์ยาคลุ้มคลั่ง พุ่งทะยานออกจากพุ่มไม้พร้อมกัน หมายขย้ำลำคอม้าที่หลิวอวี้หลานและหยางหลงเหวียนกำลังควบอยู่"ตัวแรกเป็นของข้า"หยางหลงเหวียนถีบโกลนม้าทะยานขึ้นกลางอากาศดุจพยัคฆ์โผผิน คันธนูในมือถูกง้างจนสุดสายวืด!ลูกธนูสามดอกพุ่งแหวกม่านหมอกเข้าใส่หมาป่าตัวแรกอย่างแม่นยำฉึก!หัวลูกธนูทะลุกะโหลกสัตว์ร้ายในพริบตา ร่างมหึมาร่วงกระแทกพื้นแน่นิ่งโดยไม่มีโอกาสส่งเสียงครวญครางเกือบพร้อมกัน หมาป่าอีกสองตัวก็แยกกันกระโจนเข
Vous vous intéresseriez aussi à
ลุงดำ
กาสะลอง68.5K Vuesรวมเรื่องแซ่บ (9) NC20+
Beefy Cat138.2K Vuesบทพิสูจน์รักฉบับท่านประธาน
เซียงปู้อี๋90.4K VuesHow Much รักนี้เท่าไหร่
ณดารินทร์104.8K Vuesเมียลับอุ้มรัก
ณิการ์114 Vuesเพลิงอัครา (Set รักไม่ผิด)
MOONY MAY18 Vuesหลงใหลรักเบอร์ตอง
SUGARNA34 Vuesห้วงรักหวนคืน
ม่านซู/เหมือนนับหมื่น312 Vues
